Fuzzy

 Fuzzy idzie po muzycznej linie. Ich brzmienie balansuje na cienkiej linii między kojącym i ostrym wokalem, napędzającym rockiem i dziwacznym popem. Frontwomen Chris Toppin i Hilken Mancini poznali się w 1993 roku jako współpracownicy w wytwórni Newbury Street's Tower Records. Wkrótce dwóch innych rekrutów z Bostonu- perkusista David Ryan (Lemonheads) i basista Winston Braman (Come) - dołączyło i czteroosobowy zespół wydał EP-kę Half a Cow. Fuzzy, tytułowy debiut w Seed Records, pojawił się w 1994 roku i zrodził singiel „Flashlight” i towarzyszący mu teledysk. 

Mniej agresji i bardziej mainstreamowa stylistyka doprowadziły dwa lata później do Electric Juices; promocyjna trasa przyniosła Fuzzy'ego obok znanych wykonawców z Bostonu, takich jak Juliana Hatfield, Belly i Buffalo Tom. Pomimo obiecujących okoliczności, seria nieszczęść zmusiła zespół do trzymania się schematu. Wewnętrzny remont w TAG/Atlantic pozostawił Fuzzy'ego bez wytwórni zaraz po zakończeniu trasy. Potem Ryan wyszedł do szkoły. Nate Darden, tylko jeden z serii tymczasowych perkusistów, zgodził się zająć stałe miejsce w 1997 roku. Prawie trzy lata pisania piosenek i wielu producentów zakończyło się Hurray for Everything, wydanym przez  niezależną wytwórnię Catapult w 1999 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Girl Don't Tell Me/td>	Fuzzy	05.1995	126[3]	-	Atlantic A 5686	[written by Brian Wilson][produced by Paul Q. Kolderie]

FYA

 

Faya ( dawniej pisane FYA) to żeński duet R&B z zachodniego Londynu. Pierwotnie trio, grupa została założona w Slough w Anglii i podpisała kontrakt na sześć albumów w Def Jam Recordings w 2003 roku. Najbardziej znani są z singla z 2004 roku „Must Be Love”, w którym gościnnie śpiewali Smujji i zadebiutował na 13 miejscu na brytyjskiej liście singli. Następnie ukazał się drugi singiel „Too Hot” i album For Your Attention, który w Japonii otrzymał złoty status. 

 

FYA (skrót od „For Your Attention”) początkowo miał trzech członków: Kezię (Kizzy) Bennett, Tenzę Foster i Emmę Nhamburo. Nhamburo, pochodząca z Harare w Zimbabwe   i Foster, która pochodziła z Montego Bay na Jamajce  spotkały Bennett  i utworzyły FYA w Slough. Występowały w centrum młodzieżowym w Slough  i wydały swój debiutancki singiel „Boops '03” - cover „Boops (Here to Go)” Sly’a i Robbiego - w listopadzie 2003 r. 

 

 Singiel FYA „Must Be Love”, zaczerpnięty z For Your Attention, zawierał rapowanie  Foster i wokale gościnnie śpiewającego Smujjiego  Po wydaniu „Boops '03”, FYA podpisała kontrakt na sześć albumów z Def Jam Recordings.  Następnie ukazał się drugi singiel „Must Be Love”, który został wydany w marcu 2004 roku. Siła tego singla pozwoliła FYA występować obok takich zespołów jak Franz Ferdinand i Natashy Bedingfield w ramach serii BBC Radio 1 poświęconej nowej brytyjskiej muzyce. „Must Be Love” zawierał wokal gościnny Smujji   i osiągnął 13 miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli , co czyni go największym hitem FYA. Sprzedał się w 100 000 egzemplarzy na całym świecie i był licencjonowany w ponad piętnastu krajach.

 

 Po sukcesie „Must Be Love”, FYA wydała trzeci singiel „Too Hot”, w lipcu 2004 roku. Piosenka nie sprzedała się tak dobrze jak „Must Be Love” i zajęła 49 miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli. Zespół został następnie porzucony przez Def Jam, a zamiast tego wydał swój debiutancki album, For Your Attention, za pośrednictwem wytwórni Jamdown w 2005 roku. For Your Attention został również wydany w Japonii przez Toshiba EMI, gdzie osiągnął złoty certyfikat.Drugi album, Feel the Heat, został wydany przez Universal Music w 2007 roku, a utwór „Season on Fire” został wzięty z niego jako singiel. Po tym, jak Bennett opuściła grupę, Foster i Nhamburo kontynuowały wspólne występy pod nazwą Faya i obecnie mieszkają w zachodnim Londynie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Must Be Love	FYA featuring Smujji	03.2004	13[7]	-	Def Jam 9817506	[written by C. Nhamburo, D. Ricardo, J.Foster, K. Bennett, R. Drury][produced by Rich Drury]
Too Hot	FYA	07.2004	49[2]	-	Def Jam 9867145	[written by C.Nhamburo, G.Benson, J.Foster, K.Finch, K.Bennett, L.Brown, L.Gold, M.Charles, R.Drury][produced by Keith Finch, Rich Drury, Ward 21]

Shades

Kwartet R&B Shades składa się z Monique Peoples, Danielle Andrews, Tiffanie Cardwell i Shannon Walker Williams. Powstali po spotkaniu na Northeastern University w Bostonie, Massachusetts, USA, na początku lat 90-tych. Po podpisaniu kontraktu z Motown Records wydali imponujący singiel „Tell Me” w 1996 roku, po czym rozpoczęli sesje nad debiutanckim albumem zatytułowanym Shades.  

Zostało to promowane wydaniem drugiego singla „Serenade”, który również trafił na amerykańskie listy przebojów R&B. Ta ostatnia zawierała zapętloną próbkę z „True” Spandau Ballet (wcześniej używanej przez PM Dawn w „Set Adrift On Memory Bliss”), a także została wydana w wersji hiszpańskojęzycznej, aby zwiększyć atrakcyjność grupy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tell Me (I'll Be Around) / Love Means More	Shades	08.1996	-	50[17]	Motown 0410	[written by Charles Farrar, Troy Taylor][produced by The Characters][sample z "Who do you love"-Bernard Wright][34[20].R&B Chart]
Serenade	Shades	07.1997	75[1]	88[7]	Motown 0658	[written by Shannon Walker Williams, Darrell "Delite" Allamby][produced by Darrell "Delite" Allamby][sample z "True"-Spandau Ballet]

Shabazz

W nowojorskiej grupie Shabazz wystąpił wokalista Paul Stewart, perkusista Marc Poussaint, klawiszowiec Wesley Walker i gitarzysta Dennis Brown. Nagrywali z lokalną wytwórnią Cosit w 1986 roku i mieli łagodny międzynarodowy hit „Unified”. Zrobili dwie inne piosenki, a następnie nagrywali krótko dla RCA w 1990 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Respect	Shabazz	09.1989	-	-	RCA 9023 [US]	[produced by Shabazz][61[7].R&B Chart]
Glad You're In My Life	Shabazz	03.1990	92[1]	-	RCA PT 49292	[written by M. Poussaint, P. Stewart, W. Walker][produced by Shabazz]

Frenship

Frenship   to amerykański duet popowy, w skład którego wchodzą James Sunderland i Brett Hite. Najbardziej znani są z singla z 2016 roku „Capsize”. 

 Sunderland i Hite poznali się podczas pracy w sklepie fitness Lululemon i stali się fanami swojej muzyki; to doprowadziło ich do wspólnego tworzenia muzyki. Duet po raz pierwszy opublikował na SoundCloud piosenkę „Knives”, która została wyprodukowana wraz z norweskim producentem Matomą. Utwór zyskał popularność w sieci, co doprowadziło duet do wrzucenia drugiego utworu, „Nowhere”, a następnie „Carpet”. 

W czerwcu 2016 roku duet wydał „Capsize”, współpracę z amerykańską piosenkarką i autorką tekstów Emily Warren, która znalazła się na listach przebojów w wielu krajach. Piosenka osiągnęła również pierwsze miejsce w Hype Machine i przekroczyła 505 milionów streamów na Spotify. Ich kolejny singiel „1000 Nights” ma do tej pory ponad 45 milionów streamów na Spotify i nadal rośnie w Alternative Radio. 

Frenship wydała swoją debiutancką EP-kę, Truce, we wrześniu 2016 roku nakładem Columbia Records.  Ich debiutancki album, Vacation, ukazał się 17 maja 2019 roku. 10 września 2021 duet wydał singiel „All My Friends”.  Piosenka opowiada o ich doświadczeniach podczas pandemii COVID-19.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Capsize	Frenship	07.2016	59[20]	78[10]	Columbia USSM 11605173	[platinum-US][silver-UK][written by James Sunderland,Brett Hite,Emily Warren,Scott Hoffman][produced by Frenship]

Machine Gun Kelly

 Richard Colson Baker (urodzony 22 kwietnia 1990r), znany zawodowo jako Machine Gun Kelly (MGK), to amerykański raper, muzyk, autor tekstów i aktor z Cleveland w stanie Ohio. Debiutancki album Bakera, Lace Up, został wydany w 2012 roku, a następnie cztery kolejne wydania studyjne. Jako aktor Baker zadebiutował w 2014 roku w romantycznym dramacie W cieniu jupiterów. Pojawił się także w kilku innych filmach i miał stałą rolę w serialu Roadies w 2016 roku.


Jako nastolatek rozpoczął karierę muzyczną, wydając mixtape w 2006 roku. Następnie wydał cztery kolejne mixtape'y. Następnie Baker podpisał kontrakt z Bad Boy i Interscope Records w 2011 roku. Jego debiutancki album Lace Up, został wydany w październiku 2012 roku i spotkał się z pozytywnym odzewem krytyków. Płyta zawierała single „Wild Boy”, „Invincible”, „Stereo” i „Hold On (Shut Up)” i zadebiutowała na czwartym miejscu listy US Billboard 200; później potwierdzono, że sprzedano ponad 178 000 egzemplarzy.

Na początku 2015 roku wydał single „Till I Die” i „A Little More” na swój drugi album studyjny, General Admission, który ukazał się w październiku 2015 roku i zadebiutował na czwartym miejscu w USA. Album zawierał mroczniejsze tony i narrację, z elementami rap rocka i R&B. Jego trzeci album studyjny, Bloom, został wydany 12 maja 2017 r., Poprzedzony przez „Bad Things” z Camilą Cabello, osiągając czwarte miejsce na liście Billboard Hot 100 i stając się jego najlepiej sprzedającym się singlem. 

Jego czwarty album studyjny, Hotel Diablo, został wydany 5 lipca 2019 roku i był wspierany przez trzy single: „Hollywood Whore”, „El Diablo” i „I Think I'm Okay” (z udziałem Travisa Barkera i Yungbluda). Wydał swój piąty album studyjny Tickets to My Downfall 25 września 2020 roku, oznaczając odejście od rapu na rzecz stylu pop punk.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Wild Boy	MGK Featuring Waka Flocka Flame	01.2012	-	98[1]	Bad Boy	[3x-platinum-US][written by Colson Baker,Juaquin Malphurs,Joshua Luellen][produced by GB Hitz,Southside][49[20].R&B Chart]
Invincible	MGK Featuring Ester Dean	02.2012	-	108[2]	Bad Boy	[gold-US][written by Colson Baker,Ester Dean][produced by Alex da Kid]
Hold On (Shut Up)	MGK Featuring Young Jeezy	09.2012	-	-	Bad Boy	[written by Colson Baker,E. Johnson Jr.,Jay Jenkins][produced by JP Did This 1][86[3].R&B Chart]
Till I Die	Machine Gun Kelly	01.2015	-	104[1]	Bad Boy	[platinum-US][written by Baker,Casey McPerry,Erik Reyes-Ortiz,Kenneth Bartolomei,Marcel Primous][produced by Casey McPerry, MGK ,J.U.S.T.I.C.E. League][32[1].R&B Chart]
A Little More	Machine Gun Kelly Featuring Victoria Monet	04.2015	-	108[1]	Bad Boy	[gold-US][written by Colson Baker,Victoria Monét,Tommy Brown,Thomas Lumpkins][produced by Brown[35[1].R&B Chart]
Bad Things	Machine Gun Kelly x Camila Cabello	11.2016	16[12]	4[23]	Interscope USUM 71609854 [UK]	[5x-platinum-US][gold-UK][written by Colson Baker, Camila Cabello ,Madison Love, Tony Scalzo, Joe Khajadourian ,Alex Schwartz][produced by The Futuristics][2[26].R&B Chart]
No More Sad Songs	Little Mix featuring Machine Gun Kelly	03.2017	-	15[25]	Syco Music GBHMU 1600082 [UK]	[platinum-UK][written by Emily Warren, Edvard Førre Erfjord, Henrik Michelsen, Tash Phillips, Colson Baker][produced by Electric, Joe Kearns]
At My Best	Machine Gun Kelly Featuring Hailee Steinfeld	04.2017	-	60[8]	Bad Boy	[platinum-US][written by Colson Baker,Edvard Førre Erfjord,Benjamin Levin,Henrik Michelsen,Rachel Moulden,Nathan Perez][produced by Happy Perez]
Home	Machine Gun Kelly, X Ambassadors & Bebe Rexha	12.2017	64[5]	90[5]	Atlantic USAT 21704829 [UK]	[platinum-US][silver-UK][written by Colson Baker,Jacob Hawkes,Charlie Snyder,Robert Gillies,Sam Nelson Harris,David Pramik,David Phelps][produced by David Pramik,David Phelps][35[7].R&B Chart]
Rap Devil	Machine Gun Kelly	09.2018	15[5]	13[4]	Interscope USUM 71813833 [UK]	[gold-US][silver-UK][written by Colson Baker, Ronald Spence Jr.][produced by Ronny J * Nils][10[5].R&B Chart]
I Think I'm Okay	Machine Gun Kelly X YUNGBLUD X Travis Barker	06.2019	90[3]	104[4]	Interscope USUM 71909845 [UK]	[platinum-US][gold-UK][written by Colson Baker,Dominic Harrison,Travis Barker,Rory "WYNNE" Andrew,Brandon "SlimXX" Allen,BazeXX,Nicholas "Nick" Long,India Rain Quateman][produced by Machine Gun Kelly,Travis Barker,Zakk Cervini,WYNNE,SlimXX,BazeXX]
Candy	Machine Gun Kelly Featuring Trippie Redd	07.2019	-	108[1]	Bad Boy	[gold-US][written by Charles Anderson,Michael Foster,Thomas Brown,Colson Baker,Anton Göransson,Michael Lamar White IV,Issabella Sjöstrand][produced by Tommy (TBHits) Brown,Anton Göransson][49[1].R&B Chart]
Ecstasy	Young Thug Featuring Machine Gun Kelly	08.2019	-	92[1]	Bad Boy	[40[1].R&B Chart]
Sick and Tired	iann dior Featuring Machine Gun Kelly & Travis Barker	05.2020	-	115[1]	Bad Boy	[gold-US][written by Travis Barker,Colson Baker,Michael Olmo,Omer Fedi][produced by Travis Barker,Omer Fedi]
Bloody Valentine	Machine Gun Kelly	10.2020	51[6]	50[4]	Interscope USUM 72005714 [UK]	[silver-UK][written by Nicholas Alex Long, Colson Baker, Derek Ryan Smith, Travis Barker][produced by Travis Barker]
Kiss Kiss	Machine Gun Kelly	10.2020	-	114[1]	Bad Boy	[written by Travis Barker,Colson Baker,Nicholas Alex Long,Omer Fedi][produced by Travis Barker]
Lonely	Machine Gun Kelly	10.2020	-	123[1]	Bad Boy	[written by Travis Barker,Colson Baker,Nicholas Alex Long][produced by Travis Barker]
Drunk Face	Machine Gun Kelly	10.2020	-	91[1]	Bad Boy	[written by Travis Barker,Colson Baker,Nick Mira,Nicholas Alex Long,Omer Fedi][produced by Travis Barker,Machine Gun Kelly,Nick Mira,Omer Fedi]
Concert for Aliens	Machine Gun Kelly	10.2020	-	124[1]	Bad Boy	[written by Colson Baker, Nicholas Alex Long ,Travis Barker][produced by Travis Barker]
Title Track	Machine Gun Kelly	10.2020	-	117[1]	Bad Boy	[written by Travis Barker,Colson Baker,Nicholas Alex Long,Omer Fedi][produced by Travis Barker,Machine Gun Kelly,Omer Fedi]
My Ex's Best Friend	Machine Gun Kelly X blackbear	08.2020	30[11]	20[52]	Bad Boy/Interscope USUM 72014720 [UK]	[3x-platinum-US][gold-UK][written by Colson Baker, Matthew Musto, Nicholas Alex Long ,Travis Barker][produced by Travis Barker]
Forget Me Too	Machine Gun Kelly & Halsey	10.2020	40[4]	44[3]	Bad Boy/Interscope USUM 72014954 [UK]	[platinum-US][silver-UK][written by Colson Baker, Ashley Frangipane ,Travis Barker][produced by Travis Barker]
All I Know	Machine Gun Kelly Featuring Trippie Redd	10.2020	-	103[1]	Bad Boy	[written by Roger Freeman,Travis Barker,Nick Bailey,Andrew DeCaro,Timothy Armstrong,Colson Baker,Trippie Redd,Nicholas Alex Long,Aldae,Omer Fedi,Ibarra,Jesse Michaels,David Mello][produced by Travis Barker]
F*ck You, Goodbye	The Kid LAROI Featuring Machine Gun Kelly	11.2020	-	99[1]	Bad Boy	[platinum-US][written by Lukasz Gottwald,Theron Thomas,Ryan Ogren,Colson Baker,Charlton Howard,Asia Smith][produced by Dr. Luke,Ryan Og][41[1].R&B Chart]
DayWalker	Machine Gun Kelly & CORPSE	03.2021	53[3]	88[1]	Bad Boy/Interscope USUM 72102269 [UK]	[written by Colson Baker, Corpse Husband][produced by Machine Gun Kelly, BazeXX, SlimXX]
Love Race	Machine Gun Kelly Featuring Kellin Quinn	05.2021	56[1]	102[1]	Bad Boy/Interscope USUM 72106268 [UK]	[written by Colson Baker,Travis Barker,Jared Gutstadt,Geoff Warburton,Jeff Peters,Matt Thiessen][produced by Travis Barker,Jared Gutstadt,Jeff Peters]
Papercuts	Machine Gun Kelly	08.2021	74[1]	79[1]	Bad Boy/Interscope USUM 72113154 [UK]	[written by Colson Baker, Travis Barker, Nick Long][produced by Travis Barker, Nick Long]
Emo Girl	Machine Gun Kelly & WILLOW	02.2022	52[3]	77[2]	Bad Boy/Interscope USUM 72112365 [UK]	[produced by Travis Barker]
Thought It Was	Iann Dior featuring Travis Barker and Machine Gun Kelly	02.2022	-	123[1]	Bad Boy	-
Ay!	Machine Gun Kelly & Lil Wayne	03.2022	80[1]	82[2]	Bad Boy/Interscope USUV 72200976 [UK]	[written by Colson Baker,Travis Barker,Stephen Basil,Brandon Allen,Gregory Hein][produced by Travis Barker,BazeXX,SlimXX]
Maybe	Machine Gun Kelly & Bring Me The Horizon	04.2022	39[4]	68[2]	Bad Boy/Interscope USUM 72201508 [UK]	[written by Colson Baker, Travis Barker, Nick Long, Brandon Allen ,Stephen Basil, Oliver Sykes, Jordan Fish ,Omer Fedi][produced by Travis Barker]
Make Up Sex	Machine Gun Kelly X blackbear	04.2022	55[2]	59[2]	Bad Boy/Interscope USUM 72201514 [UK]	[written by Colson Baker, Matthew Musto, Travis Barker ,Omer Fedi, Nick Long][produced by Travis Barker, Omer Fedi]
God Save Me	Machine Gun Kelly	04.2022	-	121[1]	Interscope	-
Twin Flame	Machine Gun Kelly	04.2022	-	123[1]	Interscope	-
Die in California	Machine Gun Kelly Featuring Gunna, Young Thug & Landon Barker	04.2022	-	115[1]	Interscope	-
Fake Love Don't Last	Machine Gun Kelly & iann dior	04.2022	-	114[1]	Interscope	-
Drug Dealer	Machine Gun Kelly Featuring Lil Wayne	04.2022	-	108[1]	Interscope	-
GFY	blackbear & Machine Gun Kelly	06.2022	-	123[1]	Bad Boy	-
More than Life	Machine Gun Kelly & glaive	06.2022	-	124[1]	Bad Boy	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Half Naked & Almost Famous EP.	Machine Gun Kelly	04.2012	-	46[3]	Interscope 0016643	[produced by Sean "Diddy" Combs, MGK, Harve Pierre, James McMillan, GB Hitz, J. R. Rotem, Slim Gudz, Aliby, J.U.S.T.I.C.E. League, Alex KickDrum, Southside, Michael "Lil Mike" Crawford]
Lace Up	Machine Gun Kelly	10.2012	-	4[12]	Bad Boy / Interscope 06025 3715655	[gold-US][produced by Diddy,MGK ,Harve Pierre,James McMillan,Alex da Kid,Alex Kick,Aliby,Anna Yvette,Boi-1da,Dame Grease,Snaz,Jazzfeezy,Drumma Boy,Frequency,GB Hitz,J.R. Rotem,J.U.S.T.I.C.E. League,JP Did This 1,JRB,Rami Beatz,Silent Mike,Slim Gudz,Southside,Swirv,Syk Sense,Woodro Skillson]
General Admission	Machine Gun Kelly	11.2015	120	4[5]	Interscope 00602547449542	[gold-US][produced by Machine Gun Kelly,Jim Jonsin,Narcotics,Casey McPerry,J.U.S.T.I.C.E. League,JP Did This 1,Slim Gudz,Nathan Fox,J.P. Floyd,Rami Beatz,Ned Cameron,Grizz Lee,Tommy Brown,Pops,Cool & Dre]
Bloom	Machine Gun Kelly	06.2017	37[1]	8[18]	Bad Boy/Interscope 5759126 [UK]	[gold-US][produced by Puff Daddy,SlimXX,Baze,H*Money,Edgar "JV" Etienne,The Runners,Lil Rich,The Monarch,Happy Perez,Sonny Digital,The Futuristics,Jesse Shatkin]
Binge	Machine Gun Kelly	10.2018	-	24[2]	Bad Boy	[produced by BazeXX,Honorable C.N.O.T.E.,Hit-Boy,JP Did This 1,Nils,Ronny J,SlimXX,Negro Noodle,Stefan Gordy]
Hotel Diablo	Machine Gun Kelly	07.2019	43[2]	5[20]	Interscope 0602577973420 [UK]	[produced by Machine Gun Kelly,Rami Beatz,SlimXX,BazeXX,Rookxx,Ronny J,Nils,Travis Barker,Zakk Cervini,Wynne,Foster the People]
Tickets to My Downfall	Machine Gun Kelly	10.2020	3[46]	1[1][96]	Bad Boy/Interscope 736906 [UK]	[platinum-US][gold-UK][produced by Keith Varon, Machine Gun Kelly, Nick Mira, Omer Fedi ,Travis Barker]
Mainstream Sellout	Machine Gun Kelly	04.2022	2[8]	1[1][18]	Bad Boy/Interscope 3861200 [UK]	[produced by Travis Barker,Machine Gun Kelly,Nick Long,SlimXX,BazeXX,Omer Fedi,Ryan Tedder,KBeaZy,LJay Currie,Josh Strock,Morgoth Beatz]

Loma Records

 Loma Records była amerykańską filią wytwórni Warner Bros. Records zarządzaną przez Boba Krasnowa, a później Russa Regana. Jej nazwa wywodzi się od Eloma, oczyszczonego prawa autorskiego posiadanego przez Warner. W marcu 1964 roku prezes Warner Bros. Mike Maitland ogłosił utworzenie Loma Records. Były promotor i producent płytowy Bob Krasnow został mianowany kierownikiem nowej wytwórni. Maitland wyjaśnił, że celem Lomy była „próba poszerzenia zasięgu singli. Jest tak wiele produktów dostępnych z zewnętrznych źródeł, że możemy sobie pozwolić na wydanie go w Warner Bros., Reprise, a teraz Loma”.

 Pierwsze wydawnictwa   były zakupionymi masterami. Duet R&B Ike & Tina Turner był jednym z pierwszych podpisujących kontrakt z wytwórnią. Ich singiel „Tell Her I'm Not Home” dotarł do Top 40 na listach przebojów R&B w 1965 roku. Większość wydawnictw w Lome nie wywarła dużego wpływu na listy przebojów, ale w 1967 Linda Jones miała dwa hity w Top 10 R&B . Inni artyści na liście to Olympics, J.J. Jackson, Lorraine Ellison, Mighty Hannibal i Redd Foxx. Większość artystów z wytwórni nie osiągnęła statusu LP aż do wydania dwupłytowego zestawu w 1995 roku zatytułowanego The Best of Loma Records. 

Krasnow zrezygnował z funkcji kierownika Lomy w 1965 roku i został zastąpiony przez Russa Regana. W 1968 roku lista i wsteczny katalog Lomy zostały wchłonięte przez Warner Bros. W 1995 roku ukazała się kompilacja singli The Best of Loma Records: The Rise and Fall of a 1960 Soul Label. W 2002 roku Loma została na krótko reaktywowana, aby wydać CD trio jazzowego Yaya3, na którym znaleźli się perkusista Brian Blade, saksofonista Joshua Redman i klawiszowiec Sam Yahel.

                     Single na listach przebojów

02.1965       "Tell Her I'm Not Home"   Ike & Tina Turner  108.US

05.1967        "Hypnotized" Linda Jones  21.US

09.1967        "What've I Done (To Make You Mad)" Linda Jones  61.US

12.1967        "Give My Love A Try" Linda Jones 93.US

Dae Dae

 

Marquavis Goolsby (ur. 29 lipca 1992r), lepiej znany pod pseudonimem Dae Dae, to amerykański raper z Atlanty w stanie Georgia. Znany jest z debiutanckiego singla „Wat U Mean (Aye, Aye, Aye).” 

 

 Dae Dae dorastał w Czwartym Okręgu Boulevard w Atlancie. Odkrył wczesne zainteresowanie muzyką w wieku około 8 lat, kiedy jego   ojciec, John Burton, kupił mu płyty Bow Wow i Lil Romeo. W wieku czternastu lat Dae Dae porzucił szkołę i po raz pierwszy został ojcem. Wciąż zainteresowany muzyką i rapowaniem, ojciec Dae Dae przekształcił dla niego pokój w ich domu w studio nagraniowe. Niedługo potem policja aresztowała jego ojca za posiadanie narkotyków w domu i skonfiskowała sprzęt studyjny, gdy jego ojciec nie był w stanie dostarczyć rachunków za ich zakup.

 Pozostawiony bez niczego, Dae Dae szybko dostał pracę na budowie, oszczędzając wszystkie zarobione pieniądze na nagrywanie w lokalnym studiu i udział w cotygodniowych imprezach open mic. W końcu spotkał swojego menedżera Anthem, który znał producenta Nittiego z Atlanty, i zaoferowano mu kontrakt płytowy z Nitti Beatz Recordings. 

 

 Dae Dae wydał swój pierwszy singiel „Wat U Mean (Aye, Aye, Aye)” w 2015 roku.Napisał piosenkę w pracy, freestyle'ując linie w głowie i pisząc je na swoim iPhonie, zanim zadzwonił do swojego producenta i nagrał piosenkę później tego samego dnia. Po podpisaniu kontraktu z 300 Entertainment w 2016 roku  Dae Dae wydał mixtape zatytułowany 4 Reasons, który zawiera epizody artystów takich jak Rich Homie Quan. W lutym 2016 roku Dae Dae wydał singiel „Spend It”, który został później zremiksowany przez Lil Wayne i 2 Chainz. Piosenka została wyprodukowana przez Young Trill Beatz.  Teledysk do „Spend It” został wydany w listopadzie 2016 r.  Dae Dae dołączył do trasy koncertowej Young Thug w maju 2016 r. Hi-Tunes w Stanach Zjednoczonych wraz z TM88 i Rich The Kid.  Oficjalny remiks „Wat U Mean” z udziałem Lil Yachty został wydany w lipcu 2016 roku

 

Trzeci singiel Dae Dae „Dej Loaf” został wydany w sierpniu 2016 roku. W styczniu 2017 roku wydał singiel „Dem Days” i został uznany za jednego z 10 raperów do obejrzenia magazynu FACT w 2017 roku.Popularność „Wat U Mean” Dae Dae stale rosła od czasu jego wydania w 2015 roku, zwłaszcza po zremiksowaniu go przez Young Dro. Piosenka była najpopularniejszą piosenką odkrytą przez Shazam w Atlancie na początku 2016 roku. W maju 2016 roku na Twitterze pojawiło się wideo z tancerzem o imieniu Matthew King tańczącym do piosenki, co jeszcze bardziej zwiększyło jego widoczność i popularność.

 W czerwcu 2021 r. Dae Dae został aresztowany za dźgnięcie nożem 17-letniego pracownika Dunkin Donuts w grudniu 2020 r., ponieważ sklep był poza tym, czego chciał.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Wat U Mean (Aye, Aye, Aye)	Dae Dae	03.2016	-	66[14]	Nitti Beatz/Playmaker/300	[gold-US][written by M.Goolsby, M.Givens, C.Moore][produced by Mercy, D.E.Perez][20.R&B Chart]
Spend It	Dae Dae	06.2016	-	113	Nitti Beatz Recordings	[102.R&B Chart]

I Kings

 I

Kings to włoska grupa beatowa, uważana przez ekspertów branżowych za „jeden z najlepszych zespołów tamtego okresu”   i jeden z głównych przedstawicieli pierwszej fali włoskiego beatu.

 I Kings powstał  w Weronie w 1961 roku pod nazwą The Angels. Są jednym z wielu włoskich zespołów, które urodziły się, aby grać rock and rolla i który wkrótce będzie pod wpływem bitów pochodzenia angielskiego, bardzo licznych w mieście Werona (do tego stopnia, że ​​po latach Gatti di Vicolo Miracoli zadedykuje także piosenkę werońskiej scenie muzycznej lat sześćdziesiątych, słynną Verona Beat). Pierwszy skład to Ennio Ottofaro, Dario De Santi, Franco Busini i Marcello Butturini, którzy próbują w piwnicy należącej do ojca Ennio (z zawodu rzemieślnika, który wykorzystuje ją jako magazyn do swojej pracy). Repertuar składa się z coverów, głównie instrumentalnych autorstwa Ventures (słynna amerykańska grupa surfingowa Hawaii Five-O i Surfer, prowadzona przez Nokie Edwardsa) autorstwa Dicka Dale'a oraz the Shadows , ponieważ słabym punktem zespołu jest główny wokal; rozpoczynają się jednak pierwsze występy. Po zmianie nazwy grupy na I Kings, pod koniec roku Ennio ma okazję posłuchać bardzo uzdolnionego wokalnie 13-letniego wokalisty Eugenio Zambelliego, który odnosił już sukcesy na niektórych lokalnych imprezach i oferuje aby wejść do zespołu jako głos solowy: od tego momentu rozpoczęła się kariera grupy, a po zastąpieniu basisty Butturiniego Damiano Pelandą (który miał doświadczenie jako członek orkiestry na statkach wycieczkowych) występy rozpoczęły się w całych północnych Włoszech. W 1963 roku I Kings wzięli udział w drugiej edycji Festival   di Ariccia (wygranego rok wcześniej przez Ritę Pavone), zdobywając pierwsze miejsce: Teddy Reno został uderzony głosem piosenkarza i dlatego zaproponował Eugenio kontrakt z ARC pod pseudonimem Dino, podczas gdy Kings są zatrudnieni jako grupa ze specjalnym kontraktem. Do grupy dołączają dwaj członkowie   Storms (inny zespół z Werony), perkusista Pierpaolo Adda i gitarzysta Gilberto Storari, zastępując De Santi i Businiego. W tym składzie grupa bierze udział we wszystkich pierwszych singlach Dino i na pierwszym albumie, Dino, towarzyszy także piosenkarzowi we wszystkich jego występach na żywo i nie na żywo, bierze udział w aranżacjach piosenek i pojawia się z nim w La. conjuntura di Ettore Scola (z Vittorio Gassmanem i Joan Collins), wykonująca piosenkę Amico va, a wcześniej po raz pierwszy pojawiła się w telewizji w słynnym show Mike'a Bongiorno „La Fiera Dei Sogni”, sequelu „Leave or Double” ”. Kiedy Dino musi nagrać piosenkę Il ballo della bussola, wytwórnia wybiera aranżację maestro Ennio Morricone, a nie zdecydowanie bardziej rockowego I Kings   i Dino, postawiony przed wyborem narzuconym mu przez wytwórnię płytową, musi dostosować się do naturalnego niezadowolenia zespołu. Zerwanie między piosenkarzem a grupą następuje w wyniku niechęci Dino do kontynuowania wcześniej ustalonych umów ekonomicznych, zmuszając grupę do nie zaakceptowania nowej propozycji ekonomicznej Dino, która poważnie karze grupę.

 Mamy rok 1965: Damiano Pelanda nie ma ochoty kontynuować i opuszcza zespół, zastępując go amerykańskim muzykiem z Bostonu, Andym De Bruyn, a wokalistą zostaje   Renato Bernuzzi, który   w wytwórni Durium wydał już dwa single jako główny głos grupy Misfits. Debiut nagraniowy odbywa się w Durium, z produkcją Luciano Giacotto i ma zdecydowanie „rockowy/beatowy” posmak, dobrze dopasowany do głosu Renato Bernuzziego. Pierwszy singiel zawiera dwa „covery”: Do what you want i Ma è not right, włoskie wersje Time Is On My Side zespołu Rolling Stones oraz She's Not There zespołu Zombie. Jednak po kilku miesiącach grupa zaczęła tworzyć własny repertuar, przeplatając oryginalne utwory z innymi coverami zbliżonymi do folkowego rocka (np. The Answer, włoska wersja Blowin'in the Win.

Po pierwszym singlu następują dwa inne, z których jeden zawiera Trovane un altro, utwór z garażowym brzmieniem, zdecydowanie inspirowany pierwszymi produkcjami brytyjskiej grupy  Kinks . Ten pierwszy okres działalności I Kings kończy się wydaniem ich albumu zatytułowanego I Kings, który zawiera sześć utworów już wydanych na singlach oraz sześć nowych nagrań, w tym Il ballo della bussola (z tytułem skróconym do La bussola) oraz ich wersja  Io ho in mente te. I właśnie z tą piosenką, która ma być wydana na singlu,I Kings muszą wziąć udział w Cantagiro 1966: ale Dischi Ricordi, właściciel praw do utworu (cover You Were On My Mind napisany przez Sylvię Fricker folkowego duetu Ian & Sylvia i We Five, ale znanego przede wszystkim z wersji Barry'ego McGuire'a) sprzeciwia się nagraniu utworu przez Equipe 84 (który wygrywa Cantagiro), a grupie, która musi szybko wymienić utwór, komponuje piosenkę Cerca (podpisaną przez Ottofaro i Addę), z którą uczestniczy z umiarkowanym powodzeniem w tym wydarzeniu.Grają także jako side band na trasie Antoine'a i pojawiają się w filmie Per un pugno di canzoni lo scioglimento .W grudniu 1966 roku I Kings nagrali piosenkę Caffè amaro, również napisaną przez duet Ottofaro-Adda, przekonani, że będzie to piosenka, która definitywnie ożywi zespół. W rzeczywistości ta piosenka, w której lud Werony rozpoznaje swój pokoleniowy hymn, nie zbiera oczekiwanych owoców, ponieważ w styczniu 1967 perkusista Pierpaolo Adda musi odejść do służby wojskowej, ale kontynuuje działalność, znajdując następcę w Luciano Tassinari. Po kilku miesiącach Andy De Bruyn również opuszcza grupę, a Damiano Pelanda powraca jako basista. Jest to skład, który kontynuuje działalność do końca lata 1967, ale nie nagrywa żadnych nowych piosenek.

 Członkowie grupy postanowili rozwiązać ją we wrześniu 1967 r., podobnie jak wiele innych bardziej znanych grup, ponieważ rozpoczęła się era dyskotek, która doprowadziła do radykalnej zmiany w sektorze muzycznych obiektów rozrywkowych. Z kolei śpiewak Renato Bernuzzi przez kilka lat kontynuował działalność jako solista pod nazwą „Renato dei Kings”, a następnie poświęcił się działalności organizatora koncertów i człowieka karaoke, a Pierpaolo Adda i Ennio Ottofaro dedykowali się do działalności producentów   grupy Alpha Centauri, pracujących nad Numero Uno z Lucio Battisti. Powrót Po kilku latach, w których muzycy tracą się z oczu, w 1975 roku wracają do wspólnego grania, z Damiano Pelanda na basie zamiast Andy'ego De Bruyna .Chociaż od czasu do czasu, grupa będzie się spotykać ponownie, aby wziąć udział w innych koncertach, również napędzana opiniami uzyskanymi z reedycji CD ich albumu. Renato Bernuzzi zmarł w wieku 75 lat 13 listopada 2020 r.

                                            Single na listach przebojów

CN A 9187 	1966 	I Kings 	1-2-3/La risposta (Blowin' in the wind)   29.Ita
CN A 9224 	1967 	I Kings 	Lasciati portare via/Caffè amaro   108.Ita

 

Hello Records

Włoska wytwórnia płytowa, założona w Neapolu przez piosenkarza Luciano Rondinella, młodszego brata bardziej znanego Giacomo Rondinella. Aktywna od połowy lat 60-tych do lat 80-tych. W tej wytwórni nagrywali  Rondinella i artyści, tacy jak Mario Trevi, Giulietta Sacco, Nancy Cuomo, Angela Luce i Pino Mauro, a także komik Franco Franchi. Wytwórnia była dystrybuowana przez Distribuzione Se-Di w Neapolu, a później przez RCA Italiana.

               Single na listach przebojów

1975     Angela Luce     Ipocrisia/Per amare lui  43.Ita

Sunny Skylar

Sunny Skylar (ur. 11 października 1913r- zm. 2 lutego 2009r) był amerykańskim kompozytorem, piosenkarzem, autorem tekstów i wydawcą muzycznym. Urodził się jako Selig Sidney Shaftel na Brooklynie w Nowym Jorku, jako jedno z czworga dzieci Sarah i Jacoba Shaftel (lub Schaftel), żydowskich imigrantów z Rosji. Jego ojciec sprzedawał wyroby dziane. W latach 40-tych przeniósł się do Las Vegas w stanie Nevada, gdzie był headlinerem m.in. w takich hotelach jak The Flamingo i El Rancho. Jako wokalista występował z wieloma big bandami, m.in. prowadzonymi przez Bena Berniego, Paula Whitemana, Abe Lymana, George'a Halla i Vincenta Lopeza. 

To Lopez zmienił profesjonalne nazwisko piosenkarza z Sonny Schuyler na Sunny Skylar. Po zakończeniu ery big bandów Skylar nadal śpiewał w nocnych klubach i teatrach do 1952 roku. 

 Od lat 40-tych coraz częściej pracował jako kompozytor i autor tekstów w tradycji Tin Pan Alley i napisał ponad 300 piosenek, w tym hity All the Time (1946), Gotta Be This or That (1946) i Hair of Gold, Eyes of Blue ( 1948). Czasami Skylar pracował także w filmie, takim jak Carnival in Costa Rica (1947) z Dickiem Haymesem. W 1947 roku Skylar napisał  It All Came True i You’ll Always Be the One I Love dla Franka Sinatry. Kompozycja Skylar Don't Wait Too Long, wprowadzona przez Tony'ego Bennetta w 1963 roku, została nagrana przez Sinatrę z Gordonem Jenkinsem na jego album September of My Years z 1965 roku. Często tłumaczył piosenki z języka hiszpańskiego i włoskiego; Jego angielskie wersje Amor Gabriela Ruiza, Besame Mucho Consuelo Velázqueza, Noche de Ronde Agustína Lary (Be Mine Tonight) i Mattinata Ruggiero Leoncavallo (You're Breaking My Heart) odniosły szczególny sukces w latach 40-tych, z Vic Damone w 1949 r. W 1961 przetłumaczył meksykański hit Cuando caliente el sol, z którym Ray Charles Singers mieli przebój w 1964 (Love Me with All Your Heart). Skylar mieszkał przez pewien czas w Brazylii w latach 60-tych, a od lat 70-tych mieszka w Las Vegas.

 

Był czterokrotnie żonaty: Joyce Coleman, 1942, Manhattan, NY; Christine Belanger, 1969, Las Vegas, NV (rozwiedziona, 1971); Jari Dee Rheinick, 1974, Las Vegas, NV (rozwiedziony po miesiącu); Jacqueline Marlene Williams Trent, 1979, Las Vegas, NV; z którą pozostał w związku małżeńskim aż do jej śmierci w 2008 roku). Zmarł w Las Vegas 2 lutego 2009 r. i został pochowany w Davis Memorial Park w Las Vegas. Jego nagrobek pokazuje jego imię jako Sunny Skylar.

Kompozycje Sunny Skylara na listach przebojów

[with Bette Cannon] .1940 Fifteen Minute Intermission Cab Calloway 23.US [with Bette Cannon & Arthur Shaftel] 06/1941 Just a Little Bit South of North Carolina Mitchell Ayres and His Fashions in Music 13.US 08/1941 Just a Little Bit South of North Carolina Gene Krupa and His Orchestra 9.US [solo] 02/1943 Move It Over Ethel Merman 18.US 06/1945 Gotta Be This or That (Part 1) Benny Goodman and His Orchestra 2.US 08/1945 Gotta Be This or That Swing and Sway with Sammy Kaye 6.US 09/1945 Gotta Be This or That Glen Gray and the Casa Loma Orchestra 9.US 08/1946 I'd Be Lost without You Frankie Carle and His Orchestra 14.US 08/1946 I'd Be Lost without You Guy Lombardo and His Royal Canadians 14.US 08/1948 Hair of Gold The Harmonicats 15.US 08/1948 Hair of Gold Jack Emerson 18.US 08/1948 Hair of Gold, Eyes of Blue Gordon MacRae 7.US 09/1948 Hair of Gold John Laurenz 22.US 09/1948 Hair of Gold, Eyes of Blue Art Lund 20.US 10/1948 Hair of Gold Jack Lathrop and the Drugstore Cowboys 19.US 10/1948 Hair of Gold (Eyes of Blue) Bob Eberly 25.US 10/1963 Don't Wait Too Long Tony Bennett 54.US [with Consuelo Velázquez] 01/1944 Besame Mucho (Kiss Me Much) Jimmy Dorsey and His Orchestra 1.US 02/1944 Besame Mucho Abe Lyman and His Californians 21.US 04/1944 Besame Mucho (Kiss Me Much) Andy Russell 10.US 05/1960 Besame Mucho The Coasters 70.US 05/1962 Besame Mucho Jet Harris 22.UK [with Gabriel Ruiz, Ricardo López Méndez ] 06/1944 Amor Andy Russell 5.US 07/1944 Amor Bing Crosby 2.US 07/1961 Amor Ben E. King 18.US/38.UK 03/1962 Amor Roger Williams 88.US 10/1982 Amor Julio Iglesias 105.US/32.UK [with Martin Block] 11/1945 Waitin' for the Train to Come In Peggy Lee 4.US 11/1945 Waitin' for the Train to Come In Johnny Long and His Orchestra 7.US 11/1945 Waitin' for the Train to Come In Harry James and His Orchestra 6.US [with Robert Cook & David Saxon] 01/1946 Are These Really Mine? Vaughn Monroe 12.US [with Arthur Shaftel] 03/1946 Atlanta, GA. Swing and Sway with Sammy Kaye 6.US 04/1946 Atlanta, G.A. Woody Herman and His Orchestra 11.US [with Don Marcotte] 11/1946 It's All Over Now Peggy Lee 10.US 11/1946 It's All Over Now Frankie Carle and His Orchestra 6.US [with Pat Genaro, Ruggero Leoncavallo] 06/1949 You're Breaking My Heart Vic Damone 1.US 08/1949 You're Breaking My Heart Buddy Clark 4.US 08/1949 You're Breaking My Heart The Ink Spots 6.US 09/1949 You're Breaking My Heart Jan Garber and His Orchestra 19.US 09/1949 You're Breaking My Heart Ralph Flanagan and His Orchestra 14.US 10/1949 You're Breaking My Heart Russ Case and His Orchestra 26.US 03/1965 You're Breakin' My Heart Keely Smith 14.UK [with Joe Marsala] 09/1951 And So to Sleep Again Patti Page 4.US 10/1951 And So to Sleep Again Henri René and His Musette Orchestra 27.US 10/1951 And So to Sleep Again Dick Haymes 28.US 12/1951 And So to Sleep Again Paul Weston and His Orchestra 30.US [with Morton Frank] 06/1952 You Swing and Sway with Sammy Kaye 28.US [with Heino Gaze, Charly Niessen] 02/1956 Ask Me Nat King Cole 18.US [with Tom Glazer] 09/1958 Pussy Cat The Ames Brothers 17.US [with Felix Arndt] 01/1959 Nola Billy Williams 39.US 02/1959 Nola The Morgan Brothers 50.US [with Eddie Deane] 12/1961 Small Sad Sam Phil McLean 21.US/34.UK [with Al Caiola] 04/1964 Walk, Walk The Freewheelers 119.US [with Carlos Rigual, Carlos Martinoli, Michael Vaughn] 04/1964 Love Me with All Your Heart (Cuando Calienta El Sol) The Ray Charles Singers 3.US 06/1964 Love Me with All Your Heart Karl Denver 37.UK [with Ticker Freeman] 12/1964 You'll Always Be the One I Love Dean Martin 64.US

Consuelo Velázquez

 Consuelo Velázquez (właśc. Consuelo Velázquez Torres, ur. 21 sierpnia 1916r w Ciudad Guzmán, zm. 22 stycznia 2005r w Meksyku) - meksykańska kompozytorka i autorka tekstów, znana najbardziej jako autorka utworu Bésame mucho.


Od dziecka uczyła się grać na fortepianie, planując karierę pianistki. Studiowała muzykę w szkole prowadzonej przez znanych muzyków Ramona i Aurorę Serratos w Guadalajarze, gdzie Consuelo spędziła większość swojego dzieciństwa i wczesnej młodości. W 1938 już w Meksyku dała swój pierwszy koncert. Została solistką Narodowej Orkiestry Symfonicznej w Meksyku.

Melodię i słowa piosenki „Bésame mucho” napisała Velázquez nie ukończywszy jeszcze 20 lat. Melodia inspirowana była utworem hiszpańskiego kompozytora Enrique Granadosa. Na terenie Meksyku Velázquez cieszyła się popularnością komponując i występując w programach radiowych (w jednej z rozgłośni radiowych poznała jej dyrektora programowego Mariano Riverę Conde, z którym 25 października 1944 wzięła ślub).

W 1938 wystąpiła w filmie Noches de Carnaval. W 1959 ponownie można ją było zobaczyć na ekranie - w epizodycznej roli pianistki w filmie Mis padres se divorcian.

Inne utwory skomponowane przez Consuelo Velásquez to np.: „Déjame Quererte”, „Amar y vivir”, „Será Por Eso”, „Aunque Tengas Razón”, „Enamorada”, „Anoche”, „Ser y No Ser”, „Donde quiera”, „Corazón”, „¡Qué Divino!”, „Verdad Amarga”, „Pecado”, „La Que Se Fue”, „No Me Pidas Nunca”, „Pasional”, „Que Seas Feliz”, „Franqueza”, „Orgullosa y Bonita”, „Yo No Fui”, „Amor Sobre Ruedas”, „Enamorado Perdido”, „Te Lo Dije”, „Los Pequeños Detalles”, „Tenaz Obsesión”, „Pensarás En Mí”, „No Volveré”, „Al Nacer Este Día”. Dwie melodie napisała Consuelo Velázquez dla swoich synów: „Chiqui-Chiqui” dla Mariano, a dla Sergio- „Cachito”. Żadna z jej późniejszych kompozycji nie osiągnęła takiej popularności, jaką zdobyło „Besame mucho”, najpopularniejsza na świecie piosenka meksykańska wykonywana przez setki artystów na całym świecie (w Polsce nagrywane często pod tytułem „Całuj mnie mocno”, z tekstem Henryka Rostworowskiego).

W latach 1979 – 1982 Consuelo Velázquez była członkiem meksykańskiego parlamentu.

Była też założycielem Stowarzyszenia Autorów i Kompozytorów w Meksyku (SACM), a później działała też w Międzynarodowej Konfederacji Stowarzyszeń Autorów i Kompozytorów (CISAC) w Paryżu. W 2003 w stolicy Meksyku odsłonięty został pomnik kompozytorki wykonany przez rzeźbiarza Sergio Perazę.

Consuelo Velásquez zmarła 22 stycznia 2005 w Meksyku, mając 88 lat.

Kompozycje Consuelo Velázquez na listach przebojów

[with Sunny Skylar] 01/1944 Besame Mucho (Kiss Me Much) Jimmy Dorsey and His Orchestra 1.US 02/1944 Besame Mucho Abe Lyman and His Californians 21.US 04/1944 Besame Mucho (Kiss Me Much) Andy Russell 10.US 05/1960 Besame Mucho The Coasters 70.US 05/1962 Besame Mucho Jet Harris 22.UK

Isyss

Isyss (co oznacza „Intelligent Sexy Young Soul Sisters”) była dziewczęcym zespołem R&B z Los Angeles w Kalifornii, w którego skład wchodziła wokalistka Quierra Davis-Martin, La'Myia Good (ur. 27 września 1979 r. i jest starszą siostrą aktorka Meagan Good), LeTecia Harrison i Ardena Clark. W 2002 roku wydały swój debiutancki singiel „Day & Night” (z udziałem rapera Jadakissa), który zadebiutował na 98 miejscu na liście Billboard Hot 100, 34 na liście Billboard's Rhythmic Top 40 i na 52 miejscu na liście Hot R&B\Hip-Hop Singles   pozostając na liście przez 17 tygodni.

 24 września 2002 roku Isyss wydał swój debiutancki (i jedyny) album „The Way We Do” w wytwórni Arista Records. Album osiągnął   55 miejsce na liście Billboard 200 i 12 na liście R&B Albums Billboard i sprzedał się w około 300 000 egzemplarzy. Kolejny singiel grupy „Single for the Rest of My Life” osiągnął   71 miejsce na liście Billboard Hot 100 (co czyni go jedynym najwyższym występem na liście Hot 100). Isyss wykonał piosenkę przewodnią do talk show BET Network „Oh Drama”. Byli także rzecznikami produktów do pielęgnacji włosów o nazwie „Got 2 B So Smooth”. Grupa była również nominowana do dwóch nagród Soul Train „Lady of Soul” (i wygrała jedną z nich). 

Ze względu na słabą sprzedaż albumów, Isyss został później wycofany ze swojej wytwórni płytowej przed wydaniem drugiego albumu. Ardena została zastąpiona przez nowego członka o imieniu Love, ale wkrótce zerwali z powodu różnic twórczych. La’Myia i Love utworzyli trio R&B o nazwie Bad Gyrl. Pomimo wydania kilku teledysków i piosenek online, nigdy nie wydali albumu i ostatecznie się rozstali. Obecnie La'Myia koncentruje się na swojej karierze aktorskiej. Jest znana z podkładania głosu w grze wideo „Killzone 3” na PlayStation 3. Quierra kontynuuje solową karierę muzyczną. LeTecia ma własną linię mody i nadal pracuje nad muzyką. Ardena studiuje politykę i wyszła za mąż w 2011 roku. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Day + Night	Isyss featuring Jadakiss	06.2002	-	98[4]	Arista 15 132	[written by Tyrice Jones,Brande Kelly][produced by Tyrice Jones][52[17].R&B Chart]
Single For The Rest Of My Life	Isyss	10.2002	-	71[12]	Arista 15 166	[written by Anthony Dent, Jason Boyd, Kandi Burruss][produced by Dave Guerro,Anthony Dent][62[18].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Way We Do	Isyss	10.2002	-	55[7]	Arista 14 731	[produced by Billy Moss, L.A. Reid, Kevin "She'kspere" Briggs, Chad Elliot, Christopher "Deep" Henderson, Chris Jennings & Eric Johnson, Tyrice Jones, Doug Rasheed, Anthony Dent]

TG4

TG4 (skrót od Tom Gurl Four) była żeńską grupą R&B z lat 2000, w skład której wchodzili Keisha Henry, Ashley Gallo, Davida Williams (urodzona 5 września 1986 w Los Angeles w Kalifornii) i Amber Streeter (znana również jako Sevyn Streeter), ur. Amber Denise Streeter 7 lipca 1986 r. w Haines City na Florydzie).
 

Grupa została założona w 2001 roku przez Chrisa Stokesa. Amber była pierwszą dziewczyną wybraną na miejsce w grupie po tym, jak otworzyła się dla IMX i B2K na koncercie w Orlando na Florydzie na początku 2001 roku. Podpisali kontrakt z T.U.G. Entertainment. Ashley, Davida i Keisha później dołączyły do grupy po serii udanych przesłuchań. Davida jest także aktorką znaną z ról w programach telewizyjnych, takich jak „Lizzie McGuire” i „As the World Turns”.Grupa wydała debiutancki singiel ”Virginity” ,który osiągnął 88 miejsce na liście R&B Singles Sales. 

 Ich kolejny singiel „2 Minutes” nie znalazł się na żadnej liście Billboard, mimo że do singla nagrano teledysk. TG4 pojawił się na trasie „Soul Train” i trasie „Scream II” z B2K i Lil’ Bow Wow. Wystąpili także w teledysku B2K do ich piosenki „Why I Love You” i teledysku IMX do ich piosenki „Ain't No Need”.  Później TG4 opuścił T.U.G.Entertainment. Ich debiutancki album „Time For the New” nigdy nie został wydany, chociaż pojawiły się kopie promocyjne. 

Po tym, jak Davida opuściła TG4, aby skupić się na swojej karierze aktorskiej, grupa zmieniła nazwę na „Tomgirls 4 Eva” i podpisała kontrakt z wytwórnią o nazwie Soul Chemistry, ale wkrótce potem rozwiązał się na dobre. W 2008 roku Keisha pojawiła się w serialu sieciowym CW „Pussycat Dolls Present: Girlicious”. Obecnie Amber jest artystką solową i autorką tekstów, a Davida nadal kontynuuje karierę aktorską. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Virginity	TG4	11.2002	-	-	T.U.G. 497 811	[produced by Chris Stokes, Platinum Status]

Splash

Splash był niemieckim duetem dance house i eurodance w latach 90-tych. W jej skład weszli Marcus Deon Thomas aka Eric P. III i Aimee McCoy. Duet rozpoczął działalność w 1990 roku swoimi pierwszymi dwoma singlami, I Need Rhythm i Set the Groove on Fire. W 1991 roku wydali swój pierwszy album Splash. Zawierał więcej rapu niż eurodance, ale z kobiecym wokalem. Wszystkie utwory wydane w ramach WEA zostały zaaranżowane i wyprodukowane przez Giorgio i Martina Koppehele (G. + M. Cope). Kobiece wokale wykonała Aimee McCoy, a rapowe Marcus Deon Thomas. 

Z debiutanckim singlem I Need Rhythm Splash dotarł na niemieckie i brytyjskie listy przebojów. Kolejne single Set the Groove on Fire oraz Joy and Pain również trafiły na niemieckie listy przebojów. Z wydanym w 1994 roku albumem Just a Party  nie udało się utrzymać komercyjnego sukcesu; tylko singiel One More Dream znalazł się na listach przebojów przez dwa tygodnie w 1995 roku. Marcus Deon Thomas był członkiem-założycielem grupy muzycznej Faraon w 1994 roku. Aimee McCoy zakończyła karierę wokalną, gdy Splash rozwiązał się.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Need Rhythm	Splash	09.1990	88[3]	-	WEA YZ 515	[written by G. + M. Cope][produced by Splash]