Z archiwum...rocka

sobota, 12 marca 2022

Tom Rush

Ur. 8.02.1941 r. w Portsmouth, New Hampshire, USA. Tom Rush rozpoczął karierę muzyczną w 1961 r., będąc studentem Harvardu. Często występował w klubach Nowego Jorku i Filadelfii, ale największą popularnością cieszył się w Bostonie, gdzie rezydował w znanych klubach Cafe Yana i Club 47. Album Live At The Unicom, zawierający fragmenty dwóch koncertów, zarejestrowanych jeszcze w innym popularnym klubie, pomimo słabej promocji i dystrybucji wzbudził zainteresowanie wytwórni Prestige. Zawierał mieszaninę folka, bluesa i kompozycji Woody’ego Guthrie. Dwa kolejne longplaye Got A Mind To Ramble i Blues Songs And Ballads zawierały m.in. znakomite wersje „Barb’ry Allen” i „Alabama Bound”, stawiając artystę na równi z Davem Van Ronkiem i Erikiem Von Schmidtem, duży wpływ na młodego wykonawcę.

Płyta Tom Rush, wydana przez wytwórnię Elektra, z najlepszych folkowo-bluesowych propozycji tam tego okresu. Artysta doprowadził do perfekcji charakterystyczny styl gry na gitarze (często wykorzystywał tzw. „bottleneck”), zaprezentowany m.in. w 8-minutowym utworze „Panama Limited”, będącym wiązanką kilku kompozycji Bukki White’a. Kolejny album Take A Little Walk With Me zawierał m.in. doskonałą kompozycję „Galveston Flood”, ale największe wrażenie robiły świetne interpretacje utworów Bo Diddleya, Chucka Berry’ego i Buddy’ego Holly. W ich nagraniu wzięli udział muzycy, znani ze współpracy z Bobem Dylanem, a autorem aranżacji był Al Kooper.

Sukces tej płyty zadecydował o dalszym rozwoju kariery Rusha, który stał się wkrótce gwiazdą muzyki pop. Następne wydawnictwo The Circle Game zawierało kompozycje Joni Mitchell, Jamesa Taylora i Jacksona Browne’a oraz autorski utwór Rusha „No Regrets”, który stał się klasykiem pop dzięki późniejszym hitowym wersjom The Walker Brothers (z 1976 r.) i Midge’a Ure’a (z 1982 r.).

Longplay Tom Rush wydany pod egidą wytwórni Columbia/CBS był początkiem długotrwałej współpracy artysty z gitarzystą Trevorem Veitchem. Znów znalazły się na nim utwory autorstwa Jacksona Browne’a i Jamesa Taylora, ale również kompozycje Freda Neila i piękna piosenka Murraya McLaughlina „Child’s Song”. Dwa kolejne albumy Rusha Wrong End Of The Rainbow i Merrimack County zawierały już w większości materiał skomponowany przez samego Rusha lub do spółki z Veitchem. Z kolei na następnym wydawnictwie Ladies Love Outlaws poza nową wersją „No Regrets”, nie znalazł się ani jeden utwór autorstwa artysty.

Po jego ukazaniu się Rush wycofał się z czynnego życia artystycznego i dopiero w 1982 r„ kiedy minęło 20 lat od ukazania się jego pierwszej płyty, opublikował album koncertowy zatytułowany New Year. Na kolejnej płycie, również koncertowej, Late Night Radio, wystąpili obok niego Steve Goodman i Mimi Farina. Oba longplaye ukazały się w wytwórni Rusha, Night Light, podobnie jak reedycja debiutanckiego albumu z 1962 r. W 1990 r. dom i studio nagraniowe artysty w New Hampshire zostały doszczętnie zniszczone w wyniku pożaru, a on sam przeniósł się do Wyoming.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Who Do You Love/Something In The Way She Moves	Tom Rush	02.1971	-	105[5]	Elektra 45718	[written by Gene McDaniels][produced by Mark Abramson]
Mother Earth/Wind On The Water	Tom Rush	06.1972	-	111[4]	Columbia 45584	[written by E. Kaz][produced by Tom Rush]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Take a Little Walk with Me	Tom Rush	06.1966	-	122[7]	Elektra 7308	[produced by Mark Abramson]
The Circle Game	Tom Rush	04.1968	-	68[14]	Elektra 74 018	[produced by Arthur Gorson]
Tom Rush	Tom Rush	03.1970	-	76[16]	Columbia 9972	[produced by Ed Freeman]
Wrong End of the Rainbow	Tom Rush	12.1970	-	110[9]	Columbia 30 402	[produced by David Briggs]
Classic Rush	Tom Rush	03.1971	-	198[1]	Elektra 74 062	[produced by Arthur Gorson, Mark Abramson, Paul A. Rothchild]
Merrimack County	Tom Rush	04.1972	-	128[10]	Columbia 31 306	[produced by Tom Rush]
Ladies Love Outlaws	Tom Rush	10.1974	-	124[9]	Columbia 33 054	[produced by Mark Spector]
The Best Of Tom Rush	Tom Rush	02.1976	-	184[3]	Columbia 33 907	[produced by David Briggs, Ed Freeman, Mark Spector, Tom Rush]

Rage

Niemieckie trio rockowe, wcześniej znane jako Avenger, które w 1985 r. zmieniło nazwę na Rage, by uniknąć mylenia go z brytyjską grupą o tej samej nazwie (dziwny był to zabieg, gdyż w Wielkiej Brytanii działał również zespół o nazwie Rage).

W konsekwencji całej serii zmian osobowych skład formacji ustalił się następująco: wokalista Peavey Wagner, gitarzysta Manni Schmidt i perkusista Chris Efthimiadis. Ich pierwsze dwa albumy zawierały sprawne, choć pozbawione polotu nagrania technothrashowe.

Podczas rejestrowania longplaya Perfect Man zespół zdecydował się na eksperymenty ze strukturą swych utworów i znacznie poprawił techniczne umiejętności. W 1988 r. pojawił się w Polsce na "Metalmanii". Kolejne płyty łączyły subtelne melodie w stylu Rush z nieokiełznaną agresją Megadeth.

Ich sława w Niemczech gwałtownie rosła, lecz dopiero dzięki albumowi Trapped z 1992 r. oraz wydanemu rok później The Missing Link, których producentem był Sven Conquest, udało im się pozyskać fanów w całej Europie.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Reign of Fear	Rage	05.1986	-	-	Noise 45 188	[produced by Ralph Hubert]
Execution Guaranteed	Rage	05.1987	-	-	Noise 45 187	[produced by Rage]
Perfect Man	Rage	06.1988	-	-	Noise 44 265	[produced by Armin Sabol]
Secrets in a Weird World	Rage	08.1989	-	-	Noise 44 452	[produced by Armin Sabol]
Reflections of a Shadow	Rage	12.1990	-	-	Noise 4830	[produced by Armin Sabol]
Trapped	Rage	04.1992	-	-	Noise 02172	[produced by Sven Conquest, Peter Wagner]
The Missing Link	Rage	08.1993	-	-	Noise N 0370	[produced by Sven Conquest]
10 Years in Rage	Rage	09.1994	-	-	Noise N 0219	[produced by Sven Conquest]
Black in Mind	Rage	05.1995	-	-	GUN GUN 062 [UK]	[produced by Ulli Pössell, Peter Wagner]
Lingua Mortis	Rage	04.1996	-	-	GUN GUN 090 [UK]	[produced by Ulli Pösselt, Peter Wagner, Christian Wolff]
End of All Days	Rage	09.1996	-	-	GUN GUN 101 [UK]	[produced by Ulli Pösselt, Peter Wagner]
XIII	Rage	03.1998	-	-	GUN GUN 156 [UK]	[produced by Christian Wolff, Peter Wagner]
Ghosts	Rage	10.1999	-	-	GUN GUN 185 [UK]	[produced by Christian Wolff, Charly Czajkowski, Peter Wagner, Victor Smolski]
Welcome to the Other Side	Rage	02.2001	-	-	GUN GUN 189 [UK]	[produced by Rage, Charly Czajkowski, Hans Jörg Maucksch]
Unity	Rage	10.2002	-	-	Steamhammer SPV 72972 [Ger]	[produced by Rage & Charlie Bauerfeind]
Soundchaser	Rage	08.2003	-	-	Steamhammer SPV 69360 [Ger]	[produced by Rage & Charlie Bauerfeind]
Speak of the Dead	Rage	03.2006	-	-	Nuclear Blast NB 1483 [Ger]	[produced by Rage & Charly Czajkowski]
Carved in Stone	Rage	02.2008	-	-	Nuclear Blast NB 2075 [Ger]	[produced by Rage & Charly Czajkowski]
Strings To A Web	Rage	02.2010	-	-	Nuclear Blast NB 2441 [Ger]	[produced by Victor Smolski, Charlie Bauerfeind]

LeAnn Rimes

Margaret LeAnn Rimes (ur. 28 sierpnia 1982 w Jackson, Missisipi) – amerykańska piosenkarka country.
Dorastała i wychowywała się w Garland, w Teksasie. W wieku 7 lat LeAnn zadebiutowała w Dallas, w musicalu "You Are My Sunchine" i dzięki sukcesowi tam osiągniętemu rok później zaśpiewała dla kilkunastu tysięcy ludzi na otwarciu meczu futbolu amerykańskiego na stadionie w tym mieście.

Gdy miała 11 lat, LeAnn nagrała swój pierwszy album dla niezależnej wytwórni Nor Va Jak, wtedy też poznała Billa Macka. Wokalistka wielką karierę rozpoczęła mając zaledwie 14 lat i bardzo szybko stała się jedną z najpopularniejszych piosenkarek country. Wtedy pojawiła się praktycznie z nikąd, z singlem "Blue", nagranym przy pomocy wspomnianego Billa Macka. "Blue" od razu został zauważony na muzycznym rynku country, a wokalistka prawie z dnia na dzień zyskała fanów w całych Stanach. Jej głos porównywany był z wokalem Patsy Cline.

Wydany w 1997 roku album "You Light Up My Life" stał się przebojem. Płyta jednocześnie dotarła do trzeciego miejsca list przebojów z muzyką country, pop i chrześcijańską. Jej kolejny singiel "How Do I Live" stał się jednym z największych hitów w Stanach Zjednoczonych i w Wielkiej Brytanii – w obydwu krajach docierając na szczyt list przebojów.

W wieku 18 lat LeAnn sprzedała 20 milionów płyt, otrzymała szereg nagród między innymi dwie nagrody Grammy, cztery Billboardu oraz nagrody Country Music Association Horizon i CMA Best Country Singer, występowała przed papieżem i angielską królową.
LeAnn ma za sobą również doświadczenia aktorskie, w 1997 roku wystąpiła w filmie "Ostrzeżenie z zaświatów", który wyemitowany został przez telewizję ABC. Warto dodać, że LeAnn była również współautorką scenariusza. Natomiast w roku 2000 zagrała niewielki epizod w filmie "Wygrane marzenia", a jej piosenka "Can't Fight The Moonlight" promowała ten obraz.

W roku 2002 pojawił się kolejny album LeAnn – "Twisted Angel". Producentem albumu jest Desmond Child (współpracował z Ricky Martinem i Bon Jovim). Wokalistka w większości sama skomponowała piosenki na płytę. Starała się nie ulegać wpływom tego, co obecnie najlepiej się sprzedaje, ale jednocześnie nie chce być już postrzegana jedynie jako piosenkarka country.

W listopadzie 2003 roku ukazał się album podsumowujący dotychczasową karierę wokalistki, zatytułowany "Greatest Hits". Na płycie znalazło się 16 znanych już utworów i jedno premierowe nagranie – "This Love". Rok później LeAnn zaprezentowała świąteczny album "What a Wonderful World".

W roku 2005 wokalistka powróciła z nową płytą i premierowym materiałem. Album "This Woman" ukazał się w styczniu. Na płycie artystka powróciła do swego brzmienia z końca lat 90. – współczesnego country. A już półtora roku później, w czerwcu 2006, na sklepowe półki trafił kolejny studyjny popowy album LeAnn, zatytułowany "Whatever We Wanna".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Blue/The light in your eyes	LeAnn Rimes	06.1996	23[11][12.98]	26[20]	Curb 76 959	[gold-US][written by Bill Mack][produced by Wilbur C. Rimes][10[20].Country Chart]
Hurt Me	LeAnn Rimes	07.1996	-	-	Curb	[written by Deborah Allen,Rafe Van Hoy,Bobby Braddock][produced by Wilbur C. Rimes,Darrell Brown, LeAnn Rimes][43[10].Country Chart]
One Way Ticket (Because I Can)	LeAnn Rimes	09.1996	-	-	Curb	[written by Keith Hinton,Judy Rodman][produced by Chuck Howard, Wilbur C. Rimes][1[2][20].Country Chart]
Unchained Melody	LeAnn Rimes	12.1996	-	-	Curb	[gold-US][written by Alex North, Hy Zaret][3[20].Country Chart]
The Light in Your Eyes	LeAnn Rimes	03.1997	-	-	Curb	[written by Dan Tyler][produced by Chuck Howard,Johnny Mulhair,Wilbur C. Rimes][5[20].Country Chart]
How do i live	LeAnn Rimes	06.1997	7[65]	2[69]	Curb 73 022	[3x-platinum-US][platinum-UK][written by Diane Warren][produced by Mike Curb, Wilbur C. Rimes, Chuck Howard][43[20].Country Chart][piosenka z filmu "Con air"]
You light up my life/I believe	LeAnn Rimes	09.1997	-	34[20]	Curb 73 027	[gold-US][written by Joe Brooks][produced by Mike Curb, Wilbur C. Rimes, Chuck Howard][48[7].Country Chart]
On the Side of Angels	LeAnn Rimes	10.1997	-	-	Curb	[written by Gary Burr, Gerry House][produced by Wilbur C. Rimes][4[21].Country Chart]
Looking Through Your Eye/Commitment	LeAnn Rimes	09.1998	38[8]	18[24]	Curb 73 055	[gold-US][written by Carole Bayer Sager, David Foster][produced by Wilbur C. Rimes][piosenka z filmu "Quest for Camelot"]
On the Side of Angels	LeAnn Rimes	10.1997	-	-	Curb	[written by Gary Burr, Gerry House][produced by Wilbur C. Rimes][4[21].Country Chart]
Commitment	LeAnn Rimes	03.1998	-	-	Curb	[written by Tony Colton, Tony Marty, Bobby Wood][produced by Wilbur C. Rimes][4[20].Country Chart]
Nothin' New Under the Moon	LeAnn Rimes	08.1998	-	-	Curb	[written by Rick Bowles, Josh Leo, Tom Shapiro][produced by Wilbur C. Rimes][10[20].Country Chart]
These Arms of Mine	LeAnn Rimes	11.1998	-	-	Curb	[written by Jeff Tweel,Gail Thompson][produced by Wilbur C. Rimes][41[14].Country Chart]
Written in the stars	Elton John & LeAnn Rimes	03.1999	10[14]	29[10]	Rocket/Curb 566 918	[gold-US][written by Elton John, Tim Rice][produced by Peter Collins, Wilbur C. Rimes][piosenka z filmu "Aida"]
Crazy	LeAnn Rimes	05.1999	36[7]	-	Rocket	[written by Willie Nelson][produced by Wilbur C. Rimes, LeAnn Rimes]
Big deal/Leaving's not leaving	LeAnn Rimes	10.1999	-	23[20]	Curb 73 086	[written by Al Anderson, Jeffrey Steele][produced by Wilbur C. Rimes, LeAnn Rimes][6[25].Country Chart]
I need you/Spirit in the sky	LeAnn Rimes	05.2000	13[11]	11[25]	Curb/Capitol 58 863	[written by Dennis Matkosky, Ty Lacy][produced by Wilbur C. Rimes, Chuck Howard][piosenka z filmu TV "Jesus"][8[31].Country Chart]
Can't Fight The Moonlight/But i do love you	LeAnn Rimes	09.2000	1[1][41]	71[20]	Curb 73 116	[gold-US][platinum-UK][written by Diane Warren][produced by Trevor Horn][temat z filmu "Coyote ugly"]
God bless America/Put a little holiday in your heart	LeAnn Rimes	11.2001	-	12[15].Hot 100 Singles Sales	Curb 73 127	[written by Irving Berlin][produced by Wilbur C. Rimes]
Can't Fight The Moonlight/But i do love you	LeAnn Rimes	12.2001	-	11[22]	Curb 73 116	[gold][written by Diane Warren][produced by Trevor Horn][temat z filmu "Coyote ugly"][61[8].Country Chart]
But i do love you	LeAnn Rimes	02.2002	20[14]	103[9]	Curb 73 116	[written by Diane Warren][produced by Trevor Horn][18[20].Country Chart]
God Bless America	LeAnn Rimes	10.2001	-	-	Curb	[written by Irving Berlin][produced by Wilbur C. Rimes][51[2].Country Chart]
Life goes on	LeAnn Rimes	10.2002	11[15]	110[7]	Curb/London CUBC 085 [UK]	[written by Desmond Child, Andreas Carlsson, LeAnn Rimes][produced by Desmond Child, Peter Amato, Gregg Pagani][60[1].Country Chart]
Suddenly	LeAnn Rimes	03.2003	47[2]	-	Curb CUBC 088 [UK]	[written by Desmond Child, Andreas Carlsson][produced by Desmond Child, Peter Amato, Gregg Pagani][43[15].Country Chart]
We can	LeAnn Rimes	08.2003	27[4]	-	Curb CUBC 092 [UK]	[written by Diane Warren][produced by Dann Huff]
This love	LeAnn Rimes	02.2004	54[2]	-	Curb/London CUBC 096 [UK]	[written by LeAnn Rimes,Marc Beeson,Jim Collins][produced by Dann Huff][37[16].Country Chart]
Last Thing On My Mind	Ronan Keating & LeAnn Rimes	05.2004	5[16]	-	Curb/Polydor 9866595 [UK]	[written by Ronan Keating Steve Robson][produced by Steve Robson]
Nothin' 'Bout Love Makes Sense	LeAnn Rimes	.2004	-	52[19]	-	[written by Gary Burr, Kylie Sackley, Joel Feeney][produced by Dan Huff][5[28].Country Chart]
Probably Wouldn't Be This Way	LeAnn Rimes	09.2005	-	54[14]	Curb	[written by John Kennedy, Tammi Kidd][produced by Dan Huff][3[35].Country Chart]
Something's Gotta Give	LeAnn Rimes	03.2006	-	51[18]	-	[written by Craig Wiseman, Tony Mullins][produced by Dan Huff][2[30].Country Chart]
And It Feels Like	LeAnn Rimes	06.2006	22[3]	-	Curb/London CUBCX 122	[written by Steve Robson, Thom Schuyler, Sherena Dugani][produced by Dann Huff, Charlie Judge, Jeremy Wheatley]
Everybody's Someone	LeAnn Rimes Brian McFadden	10.2006	48[1]	-	Curb/London CUBC 128 [UK]	[written by Martin Sutton, Chris Neil][produced by Dann Huff]
Some People	LeAnn Rimes	08.2006	-	-	Curb	[written by Darrell Brown,Joanna Cotten,Dennis Matkosky][produced by Dann Huff,LeAnn Rimes][38[20].Country Chart]
Nothin' Better to Do	LeAnn Rimes	10.2007	48[2]	73[13]	Curb/London CUBC 145 [UK]	[written by Darrell Brown,LeAnn Rimes,Dean Sheremet][produced by Dann Huff][14[28].Country Chart]
Good Friend and a Glass of Wine	LeAnn Rimes	03.2008	-	-	Curb	[written by LeAnn Rimes,Darrell Brown,Blair Daly][produced by Dann Huff][35[17].Country Chart]
Swingin'	LeAnn Rimes	07.2010	-	-	Curb/London CUBC 128 [UK]	[written by John Anderson ,Lionel Delmore][produced by Vince Gill, Darrell Brown ,LeAnn Rimes][57[3].Country Chart]
Crazy Women	LeAnn Rimes	01.2011	-	-	Curb	[written by Brandy Clark, Jessie Jo Dillon, Shane McAnally][produced by Vince Gill, Darrell Brown, LeAnn Rimes][40[11].Country Chart]
Give	LeAnn Rimes	07.2011	-	-	Curb	[written by Connie Harrington, Sonya Isaacs, Jimmy Yeary][produced by Vince Gill, Darrell Brown, LeAnn Rimes][47[10].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Blue	Leann Rimes	07.1996	99[2]	3[97]	Curb 77 821	[6x-platinum-US][produced by Chuck Howard Johnny Mulhair, Wilbur C. Rimes]
Unchained Melody: The Early Years	Leann Rimes	03.1997	-	1[1][54]	Curb 77 856	[2x-platinum-US][produced by Wilbur C. Rimes]
You Light Up My Life - Inspirational Songs	Leann Rimes	09.1997	170[5]	1[3][55]	Curb 77 885	[4x-platinum-US][produced by Mike Curb, Chuck Howard, Wilbur C. Rimes]
Sittin' On Top Of The World	Leann Rimes	05.1998	11[43]	3[37]	Curb 77 901	[platinum-US][gold-UK][produced by Wilbur C. Rimes]
Leann Rimes	Leann Rimes	11.1999	119[5]	8[23]	Curb 77 947	[platinum-US][produced by Wilbur C. Rimes,LeAnn Rimes]
I Need You	Leann Rimes	02.2001	7[23]	10[26]	Curb 77 979	[gold-US][gold-UK][produced by Wilbur C. Rimes, LeAnn Rimes, Chuck Howard, Mike Curb, Trevor Horn, Peter Collins, David Foster]
God Bless America	Leann Rimes	11.2001	-	159[3]	Curb 78 726	[produced by Wilbur C. Rimes,Roger Wojahn,Johnny Mulhair,Mike Curb]
Twisted Angel	Leann Rimes	10.2002	14[6]	12[16]	Curb 78 747	[produced by Desmond Child, Peter Amato, Gregg Pagani][gold-US][silver-UK]
Greatest Hits	Leann Rimes	12.2003	-	24[20]	Curb 78 829	[platinum-US][produced by Chuck Howard,Dann Huff,Desmond Child,Gregg Pagani,Greg Walker,Johnny Mulhair,Mike Curb,Trevor Horn,LeAnn Rimes,Peter Amato,Peter Collins,Steve Robson,Wilbur C. Rimes]
What A Wonderful World	Leann Rimes	10.2004	-	86[6]	Curb 78 779	[produced by LeAnn Rimes,Peter Amato,Gregg Pagani]
This Woman	Leann Rimes	02.2005	-	3[23]	Curb 78 859	[gold-US][produced by Dann Huff]
The best of	Leann Rimes	02.2005	2[30]	-	Curb/London 5046714812 [UK]	[platinum-UK][produced by Chuck Howard, Dann Huff, Desmond Child, Gregg Pagani, Greg Walker, Johnny Mulhair, Mike Curb, Trevor Horn, LeAnn Rimes, Peter Amato, Peter Collins, Steve Robson, Wilbur C. Rimes]
Whatever We Wanna	Leann Rimes	01.2006	-	15[3]	Curb/London 2564634142 [UK]	[produced by Dann Huff, Gregg Pagani, Charlie Judge, Martin Sutton, Christopher Neil, Jeremy Wheatley]
Family	Leann Rimes	10.2007	31[3]	4[20]	Curb/London 5144244752 [UK]	[produced by Dann Huff, Tony Brown, Reba McEntire]
Lady & Gentlemen	Leann Rimes	10.2011	96[1]	32[4]	Rhino 2564664752 [UK]	[produced by Vince Gill, Darrell Brown, LeAnn Rimes]
Spitfire	Leann Rimes	06.2013	142	36[3]	Curb	[produced by Darrell Brown, LeAnn Rimes]
Today Is Christmas	Leann Rimes	12.2015	-	88[3]	Kobalt	[produced by Darrell Brown, LeAnn Rimes, Niko Bolas]
Remnants	Leann Rimes	02.2017	15[3]	88[1]	RCA 88985362112 [UK]	[produced by LeAnn Rimes ,Darrell Brown, Mark Batson, Niko Bolas, Steve Jordan]

piątek, 11 marca 2022

Cinerama

Cinerama to angielski zespół indie pop, kierowany przez Davida Gedge'a, frontmana The Wedding Present. Zespół znany jest z łączenia rockowej muzyki gitarowej z dźwiękami smyczkowymi i dętymi drewnianymi.

Kariera Cinerama, założonego w 1998 roku, zaczynała się jako duet składający się z Davida Gedge'a i Sally Murrell. Pierwsze wydawnictwa różniły się stylistycznie od The Wedding Present, prezentując aranżacje przypominające ścieżkę dźwiękową z akompaniamentem smyczków i instrumentów dętych drewnianych. Występy na żywo obejmowały wielu muzyków potrzebnych do stworzenia akompaniamentu orkiestrowego obecnego w nagraniach. Z czasem brzmienie zespołu powróciło do rocka, a piosenki pierwotnie nagrane przez The Wedding Present zostały włączone do koncertowego setu Cineramy.

Podczas nagrywania albumu, który stał się Take Fountain, Gedge zdecydował, że brzmienie zespołu zmieniło się tak bardzo, że album powinien zostać wydany jako The Wedding Present. Po 2004 r. Większość set list Wedding Present w tym czasie zawierała co najmniej jedną piosenkę Cinerama. Zespół od czasu do czasu grał i nagrywał, a także wykonywał krótkie sety na każdym z festiwali Davida Gedge'a "At the edge of...". Skład zwykle składał się z obecnego składu Wedding Present, ale muzycy zmieniali swoje zwykłe instrumenty.

18 maja 2015 Cinerama wydała odnowioną wersję albumu Wedding Present, Valentina. Ponowne nagranie longplay'a Wedding Present przez Cinerama było długoterminową ambicją Davida Gedge'a.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Kerry Kerry	Cinerama	07.1998	71[3]	-	Cooking Vinyl FRYCD 072	[written by David Gedge][produced by Dare Mason, David Gedge]
Manhattan	Cinerama	03.2000	127[1]	-	Scopitones TONE CD 001	[written by David Gedge,Simon Cleave][produced by Dare Mason, David Gedge]
Wow	Cinerama	06.2000	140[1]	-	Scopitones TONE CD 002	[written by David Gedge]
Lollobridgida	Cinerama	09.2000	151[1]	-	Scopitones TONE CD 003	[written by David Gedge]
Your Charms	Cinerama	12.2000	199[1]	-	Scopitones TONE CD 005	[written by David Gedge]
Superman	Cinerama	05.2001	147[2]	-	Scopitones TONE CD 007	[written by David Gedge]
Health & Efficiency	Cinerama	10.2001	109[1]	-	Scopitones TONE CD 008	[written by David Gedge,Simon Cleave ]
Quick Before It Melts	Cinerama	06.2002	108[2]	-	Scopitones TONE CD 010	[written by David Gedge,Simon Cleave]
Don't Touch That Dial	Cinerama	10.2003	94[1]	-	Scopitones TONE CD 016	[written by David Gedge,Simon Cleave][produced by David Gedge, Steve Fisk]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Va Va Voom	Cinerama	08.1998	93[1]	-	Cooking Vinyl COOKCD 150	[produced by Dare Mason, David Gedge]
Disco Volante	Cinerama	09.2000	154[1]	-	Scopitones TONE 004	[produced by Dare Mason, David Gedge,Steve Albini]

Cindy & The Saffrons

Cindy & The Saffrons była brytyjską grupą wokalną, w skład której wchodziła Joanne Whalley jako „Cindy” oraz Lindsay Neil i Sally Stairs jako The Saffrons. W 1982 roku w Abbey Road Studios nagrali cover piosenki Shangri-Las „Past, Present and Future”.

Osiągnął najwyższy poziom 56 na brytyjskiej liście singli w styczniu 1983 r. W tym samym roku ukazała się ich wersja „Terry”, pierwotnie autorstwa Twinkle. Wkrótce potem grupa rozpadła się, a Whalley skoncentrowała się na swojej karierze aktorskiej.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Past, Present And Future/Nothing Like This	Cindy & The Saffrons	01.1983	56[3]	-	Stiletto STL 9	[written by Morton, Leiber, Butler][produced by Stiletto]

Cicero

David John Cicero (ur. 29 maja 1970r w Greenport, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) to szkocko-amerykański piosenkarz i klawiszowiec, który w 1988 roku podpisał kontrakt z Spaghetti Records, wytwórnią płytową należącą do Pet Shop Boys. Wydając materiał jako Cicero, odniósł niewielki sukces na początku lat 90-tych.

Kariera Cicero urodził się na Long Island, ale kiedy jego rodzice się rozwiedli, przeniósł się do Livingston w Szkocji. Uczestniczył w koncercie Pet Shop Boys w Glasgow w 1989 roku i dał taśmę demo Peterowi Andreasowi, osobistemu asystentowi Pet Shop Boys. Andreas skontaktował się z Cicero z propozycją zarządzania artystami, a później, kiedy Neil Tennant i Chris Lowe usłyszeli materiał Cicero, zapisali go do niedawno utworzonej wytwórni Spaghetti, licencjonowanej przez Polydor.

Cicero wydał swój debiutancki singiel „Heaven Must Have Sent You Back to Me” 12 sierpnia 1991 roku. Pomimo promocji ze strony artysty i Pet Shop Boys, singiel nie znalazł się na listach przebojów. Kontynuacja „Love is Everywhere” osiągnęła 19. miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli w styczniu 1992 r. Trzecim singlem, który ukazał się jako singiel, był „That Loving Feeling”, który w kwietniu 1992 roku osiągnął numer 46. Dwa ostatnie single były współprodukowane przez Pet Shop Boys.

Jego debiutancki album, Future Boy, ukazał się w czerwcu 1992 roku. Album został wyprodukowany przez Davida Jacoba, z wyjątkiem „Love is Everywhere” i „That Loving Feeling”, które zostały wyprodukowane przez Pet Shop Boys, oraz „Cloud 9”. oraz „Sonic Malfunction”, który sam wyprodukował Cicero. Pet Shop Boys zremiksowali także „Heaven Must Have Sent You Back To Me” do albumu, a także otrzymali wokale klawiszowe i chórki do albumu. Album nie znalazł się na listach przebojów, ale aby go promować, nowa wersja „Heaven Must Have Sent You Back to Me” została wydana jako czwarty singiel i znalazła się na 70 miejscu.Teledysk do singla wyreżyserował Chris Lowe.

2 listopada 1992 roku Cicero wydał piąty singiel „Live for Today” z Sylvią Mason-James zapewniającą chórki. Singiel został zaczerpnięty ze ścieżki dźwiękowej wyprodukowanej przez Pet Shop Boys do filmu The Crying Game, ale nie znalazł się na listach przebojów. W następnym roku, po sukcesie tytułowego utworu, śpiewanego przez Boy George, planowano ponowne wydanie singla, ale tak się nie stało. Cicero nie wydał niczego więcej przez Spaghetti Records, chociaż był z nimi związany do 1996 roku.

Fanklubowy magazyn Pet Shop Boys regularnie informował o nim, że pracuje nad nowymi utworami, a nawet zbliżył się do wydania w duecie, rok z piosenkarką o imieniu Bianca, która została zauważona w programie telewizyjnym Stars in Their Eyes. Pod koniec 1996 roku Cicero przeniósł się do Clubscene Records, później połączył się z Academy Street Records w Szkocji, a jego brat Mike przejął kierownictwo. Wspierał Take That na trasie. Cicero wystąpił jako jeden z tajemniczych gości w odcinku Never Mind the Buzzcocks, wyemitowanym 9 października 2008 przez BBC Two. W 2019 roku zagrał swój pierwszy koncert od 28 lat, na korzyść Macmillan Cancer Support w Livingston.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Love Is Everywhere	Cicero	01.1992	19[8]	-	Spaghetti CIAO 3	[written by Cicero][produced by Pet Shop Boys]
That Loving Feeling	Cicero	04.1992	46[3]	-	Spaghetti CIAO 4	[written by Cicero][produced by Pet Shop Boys]
Heaven Must Have Sent You Back To Me	Cicero	08.1992	70[1]	-	Spaghetti CIAO 5	[written by Cicero][produced by David Jacob]

czwartek, 10 marca 2022

Rotary Connection

Amerykański zespół sformowany w 1967 r. w Chicago, grający w stylu, będącym połączeniem art-rocka i soulu. Na pomysł utworzenia Rotary Connection wpadł Marshall Chess, syn założyciela Chess Records, Leonarda Chessa. W ramach promocji firmy postanowił zgromadzić w wytwórni wokalistów i muzyków tworzących zespół, którego skład zmieniałby się przy okazji każdej nowej sesji nagraniowej.

W oryginalnym składzie Rotary Connection znaleźli się: pianista i aranżer Charles Stepney, który wraz z Chessem był producentem nagrań, gitarzysta i wokalista Bobby Simms, basista i wokalista Mitch Aliotta, perkusista Kenny Venegas oraz trójka wokalistów: Sid Barnes, Judy Hauff i Minnie Riperton.

Chess umieścił grupę pod skrzydłami swojej wytwórni Cadet/ Concept, która opublikowała debiutancki album Rotary Connection, składający się w większości z nowych wersji starych przebojów, utrzymanych w stylu progresywno-psychodelicznym. Kolejne wydawnictwa zawierały już nowy materiał, a skład zespołu zmieniał się kilkakrotnie w czasie jego istnienia.

Do 1971 r. ukazało się sześć albumów, z których żaden nie odniósł oczekiwanego sukcesu. W 1970 r. Riperton opuściła grupę i poświęciła się karierze solowej. Formacja przestała istnieć w połowie lat 70.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Paper Castle/Teach Me How To Fly	Rotary Connection	10.1968	-	132[1]	Cadet Concept 7007	[written by Maurice Dollison][produced by M. Chess, C. Stepney]
Aladdin/Magical World	Rotary Connection	11.1968	-	113[1]	Cadet Concept 7008	[written by Artie Kornfeld, Steve Duboff][produced by M. Chess, C. Stepney]
Want You To Know/Memory Band	Rotary Connection	01.1970	-	96[2]	Cadet Concept 7018	[written by John Stocklin][produced by Charles Stepney]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Rotary Connection	Rotary Connection	03.1968	-	37[31]	Cadet Concept 312	[produced by Marshall Chess, Charles Stepney]
Aladdin	Rotary Connection	10.1968	-	176[5]	Cadet Concept 317	[produced by Marshall Chess, Charles Stepney]
Peace	Rotary Connection	12.1968	-	24[2]	Cadet Concept 318	[produced by Marshall Chess, Charles Stepney]

Rocksteady

Określenia

Era rock steady trwała mniej więcej od 1965 r. do1968 r., chociaż precyzyjne określepie momentu,kiedy ska przeszło w rock steady w szalonej atmosferze muzyki jamajskiej, jest prawie niemożliwe.Kompozycje takie jak „Fm The Toughest” Petera Tosha, „Rasta Put It On” The Wailers i „Cry Tough” grupy Alton Ellis And The Flames były utworami w stylu rock steady, ale powstały wcześniej niż nazwa tego gatunku. Kompozycje rock steady były wolniejsze i spokojniejsze niż ska i pozwalały wokalistom na pełne pokazanie swoich możliwości, a co za tym idzie - na podniesienie rangi piosenkarza i jego piosenek. Największe dokonania Duke’a Reida potwierdzały definicję rock steady jako stylu, który czerpał z muzyki to, co najlepsze. Jamajski zespół Tommy McCook And The Supersonics stał się wzorem dla całego pokolenia wykonawców i producentów. Wielu z nich wydawało wspaniałe płyty w stylu rock steady, lecz żaden z nich nie zdołał przewyższyć popularnością Duke’a, chociaż Coxsone Dodd często dotrzymywał mu kroku. Częsta rezygnacja z kosztownej sekcji dętej umożliwiła większej liczbie zainteresowanych zaangażowanie się w produkcję nagrań. Wielu młodych producentów zaczęło wyrabiać sobie markę. Kiedy w powszechnym użyciu pojawił się bas elektryczny, wypierając stopniowo tradycyjny, kierunek, w którym miała podążać muzyka przez następne 25 lat, został jasno określony.

Reprezantywni artyści

Desmond Dekker ,The Skatalites,Toots & the Maytals,The Gladiators ,Jimmy Cliff,Sly Dunbar

Reprezentatywne płyty

  
 
  1975 Heroes of Reggae Dub The Skatalites   
  1978 Trench Town Mix Up The Gladiators 
  1976 Sweet Sensation The Melodians  
  1970 Intensified Desmond Dekker  
  1977 Slave Call The Ethiopians  
  1974 Soul Defenders at Studio One Soul Defenders  
  1973 The Original Golden Oldies, Vol. 2 Prince Buster

Jimmy Ray

James Ray Edwards (ur. 3 października 1970r), zawodowo znany pod pseudonimem Jimmy Ray, to angielski muzyk pop. W wywiadach prasowych i materiałach promocyjnych Ray przytaczał swój wpływ na muzykę Elvisa Presleya i innych gwiazd rock and rolla, takich jak Buddy Holly, Eddie Cochran i Tommy Steele. Jego menadżerem był Simon Fuller, który zarządzał także Spice Girls i wyprodukował przebojowy serial American Idol.

Kariera nagraniowa Raya rozpoczęła się jako połowa techno-popowego zespołu AV (Alternative Vision). Duet został założony w 1994 roku przez Grahama Drinnana (aka „Gypsy” lub „Gipsy”), który wcześniej jako artysta solowy nagrał kilka uznanych przez krytyków hitów techno/house we wczesnych latach 90-tych, w szczególności „I Trance You”, „Funk De Fino” i „Chudybumblebee”.

AV podpisał kontrakt z Sony S2 Records w 1994 roku, ale żadne nagrania nie zostały nigdy wydane. Po rozstaniu z Drinnan w 1996 roku, Ray zdobył hitowy singiel zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i Stanach Zjednoczonych, debiutując singlem „Are You Jimmy Ray?” ,który osiągnął 13 miejsce na liście Billboard Hot 100 w USA i sprzedał się w ponad 500 000 egzemplarzy w samych Stanach Zjednoczonych. Ray wydał swój własny album w Stanach Zjednoczonych w marcu 1998 roku, ale album nigdy nie został wydany w Wielkiej Brytanii.

Piosenka „Are You Jimmy Ray?” odniósł sukces w swoim ojczystym kraju, osiągając 13 miejsce na brytyjskiej liście singli w listopadzie 1997 r. Ray następnie wydał w 1998 roku (głównie w Wielkiej Brytanii) "Goin' to Vegas", w tym miał występ w telewizji z Live and Kicking Friday. Nie udało mu się wejść do pierwszej 40 w Wielkiej Brytanii, osiągając tylko 47. miejsce. Nakręcono teledysk do singla, ale on (i singiel) nigdy nie został wyemitowany w USA.

Latem 1998 roku Ray wyruszył w trasę po USA z Backstreet Boys. Jesienią 1998 roku trzeci promocyjny singiel i teledysk „I Got Rolled” był emitowany w minimalnym stopniu. Ray pojawił się ponownie w 2009 roku jako członek zespołu produkującego piosenki Air Players. W ogłoszeniu z listopada 2015 r. na swoim oficjalnym fanpage'u Ray stwierdził, że pracuje nad materiałem na płytę powrotną. Zostało to później potwierdzone we wrześniu 2016 r. na stronie internetowej jego wytwórni: La Rocka Records została utworzona w 2016 r. jako platforma startowa dla albumu „comeback” brytyjskiego piosenkarza Jimmy’ego Raya, wstępnie zatytułowanego „Live to Fight Another Day”. Późniejsze wideo promocyjne zamieszczone na stronie internetowej La Rocka Records i kanale YouTube potwierdziło datę premiery jako 13 października 2017 r.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Are You Jimmy Ray?	Jimmy Ray	10.1997	13[7]	13[18]	Sony S2 6650122	[gold-US][written by Con Fitzpatrick, Jimmy Ray][produced by Con Fitzpatrick]
Goin' To Vegas	Jimmy Ray	02.1998	49[2]	-	Sony S2 6654652	[written by Con Fitzpatrick, Jimmy Ray]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Jimmy Ray	Jimmy Ray	03.1998	-	112[6]	Epic 69 104	[produced by Con Fitzpatrick, Jimmy Ray]

Mark Radice

Mark Radice to amerykański piosenkarz, muzyk, autor tekstów i producent. Od wczesnych lat 70-tych pracował z wieloma różnymi artystami, osiągając jednocześnie sukces z własnym materiałem. Jest multiinstrumentalistą i przypisuje się mu napisanie ponad 5500 piosenek.

Mark Radice urodził się w Newark w stanie New Jersey w 1957 roku, a od 1968 do 1982 roku mieszkał w pobliskim Nutley, gdzie został wprowadzony do Nutley Hall of Fame w 2019 roku. Jego ojciec Gene Radice był znanym inżynierem nagrań, który pracował z Jimi Hendrixem, Velvet Underground, Lovin' Spoonful, Janis Ian, The Four Seasons, Cowsills, Mamas & the Papas, The Tokens, Vanilla Fudge i wieloma innymi. Mark Radice zaczął pisać piosenki po tym, jak w wieku siedmiu lat nauczył się grać na gitarze podczas słuchania albumów Beatlesów.

W 1964r, w wieku siedmiu lat, Radice podpisał kontrakt z RCA Records. Jego singiel „Natural Morning” został później przerobiony przez Frankie Valli. W 1967, kiedy podpisał kontrakt z Decca Records, wydał „10,000 Year Old Blues”, w którym wystąpił 20-letni Steven Tyler. Jego pierwszy pełnometrażowy LP został wydany w 1971 roku przez wytwórnię Paramount Records. Piosenka „Hey, My Love” została później przerobiona przez Diona i Marka Holdena.

W 1973r Radice został zaproszony przez Donovana do przeniesienia się do Anglii, gdzie miał przyczynić się do powstania albumu Donovana 7-Tease i związanej z nim trasy. W 1976 roku Radice wydał swój drugi solowy album Ain't Nothin' But A Party,z udziałem Brass Construction. Album zawierał hitowy singiel „If You Can't Beat 'Em Join 'Em”. Jako autor dla EMI Publishing w latach 70-tych współpracował z takimi artystami jak Michael Bolton, Eddie Money, Dave Edmunds, Barbra Streisand, Barry Manilow, Johnny Mathis, Helix, Cheap Trick, Aldo Nova, Deodato, Phyllis Hyman, Jetboy, Gene Simmons, Shark Island, Jennifer Rush i Muppets.

Podczas przypadkowego spotkania w holu hotelu w Los Angeles, Radice natknął się na Stevena Tylera, który poprosił go o koncertowanie z Aerosmith na klawiszach i chórkach. Radice pojawił się na koncertowym albumie Aerosmith Live! Bootleg. W połowie lat 80-tych Radice koncertował z Cheap Trick i pojawił się na ich albumie Standing on the Edge. W latach 90-tych koncertował z bluesowym muzykiem Mattem „Guitarem” Murphym Radice został przedstawiony Jimowi Hensonowi przez Phila Ramone i przez osiem lat napisał ponad 50 piosenek dla serii The Muppets, w tym do filmu Elmo's Christmas Countdown.

W latach 2005-2011 Radice napisał 160 piosenek dla Sesame Street, w tym przearanżowanie oryginalnego tematu w 2008 roku. Radice był nominowany do trzech nagród Emmy za pracę nad Sesame Street. W 2012 roku przeniósł się do Tennessee, gdzie związał się z Children's Media Studio i napisał 27 piosenek, po jednej dla każdej litery alfabetu oraz „nową” piosenkę alfabetu, dla projektu Sing and Spell Learning Letters.W 2019 roku projekt ten stał się animowanym programem telewizyjnym, który jest obecnie pokazywany regionalnie w różnych obszarach testowych.Radice jest również zatrudniony w DigiTrax Entertainment w Knoxville od 2013 roku. W 2016 roku Radice wydał limitowaną kompilację Audio Quicksand obejmującą jego karierę autora piosenek.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
If You Can't Beat 'Em, Join 'Em/The Whole Wide World Ain't Nothin' But A Party	Mark Radice	09.1976	-	110[1]	United Artists 840	[written by M. Radice][produced by Jeff Lane][55[11].R&B Chart]

Radiants

Radiants byli amerykańską grupą doo-wop i R&B popularną w latach 60-tych. Grupa powstała w Chicago w stanie Illinois w 1960 roku, gdzie jej członkowie spotkali się śpiewając w chórze młodzieżowym Kościoła Baptystów Greater Harvest. Wykonywali zarówno melodie gospel, jak i świeckie, z których te ostatnie zostały napisane przez lidera Maurice'a McAlistera.

Próbując zawrzeć kontrakt płytowy, odkryli, że wytwórnie nie są już zainteresowane grupami gospel i skoncentrowały się na świeckich melodiach, ostatecznie podpisując umowę z Chess Records. Billy Davis wyprodukował swoje wczesne nagrania, w tym pierwszy, czarno-biały „Father Knows Best” /„One Day I'll Show You”, który był regionalnym hitem w Cleveland w 1962 roku. Potem pojawiło się kilka kolejnych singli dla Chess, ale nie sprzedawały się one dobrze, a do 1964 grupa mniej lub bardziej się rozpadała.

McAlister i baryton Wallace Sampson kontynuowali działalność jako trio z nowym członkiem Leonardem Castonem Jr. (synem Leonarda Castona). W tym składzie mieli swój największy hit, „Voice Your Choice” z 1964 roku. Kontynuacja, „Ain't No Big Thing”, również była hitem. Caston opuścił grupę w 1965 roku, zastąpiony przez Jamesa Jamesona.

Ten skład nagrał tylko jeden singiel „Baby You Got It”, zanim McAlister odszedł. W tym czasie Chess miał w swoim składzie inną grupę, The Confessions, kierowaną przez Mitchella Bullocka, która nagrała singiel „Don't It Make You Feel Kinda Bad”, ale rozpadła się przed wydaniem albumu. Billy Davis kazał Bullockowi dołączyć do The Radiants z Sampsonem, Jamesonem i Victorem Castonem, młodszym bratem Leonarda Jr.

Nagranie „Don't It Make You Feel Kinda Bad” dokonane przez The Confessions zostało wydane pod nazwą The Radiants w 1967r. Ten skład wyprodukował jeszcze jeden przebojowy singiel „Hold On”, a po kilku kolejnych nieudanych singlach grupa została porzucona przez Chess w 1969 roku. Kontynuowali wspólne występy do 1972 roku. McAlister i tenor Green McLauren nagrywali również jako Maurice & Mac.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Father Knows Best/One Day I'll Show You (I Really Love You)	Radiants	11.1962	-	100[1]	Chess 1832	[written by M. McAlister, L. Jackson ]
Shy Guy/I'm In Love	Maurice McAlister And The Radiants	11.1963	-	104[5]	Chess 1872	[written by M. McAlister, T. Vail ]
Voice Your Choice/If I Only Had You	Radiants	12.1964	-	51[9]	Chess 1904	[written by M. McAlister, G. Sims][10[10].R&B Chart]
It Ain't No Big Thing/I Got A Girl	Radiants	05.1965	-	91[3]	Chess 1925	[written by Gerald Sims][14[6].R&B Chart]
Whole Lot Of Woman/Tomorrow	Radiants	09.1965	-	116[1]	Chess 1939	[written by M. McAlister, T. Vail][produced by M. McAlister, L. Caston]
(Don't It Make You) Feel Kind Of Bad/Anything You Do Is Alright	Radiants	04.1967	-	-	Chess 1986	[written by Davis, Smith, Miner][produced by Billy Davis][47[2].R&B Chart]
Hold On/I'm Glad I'm The Loser	Radiants	05.1968	-	68[9]	Chess 2037	[written by L. Caston, L. Webber][produced by Leonard Caston][35[7].R&B Chart]

Rhinoceros

Zespół rockowy, który zapowiadał się znakomicie, ale nie zdołał w pełni zrealizować pokładanych w nim nadziei. Pod koniec lat 60-tych podpisał kontrakt z wytwórnią Elektra. Występował w składzie: Michael Fonfara (eks-Electric Flag; klawisze), Billy Mundi (eks-Mothers Of Invention; perkusja), Doug Hastings (eks-Buffalo Springfield; gitara), Danny Weis (eks-Iron Butterfly; gitara) i John Finlay (śpiew).

Efektowna rozkładana okładka ich debiutanckiego longplaya autorstwa G. Sazaferina przedstawiała nosorożca. Niestety zawartość muzyczna poza kilkorńa wyjątkami - „ You’re My Girl (I Don’t Want To Discuss It)” i ich największy hit instrumentalny, „Apricot Brady” - zdecydowanie rozczarowywała. Utwór „Apricot Brandy” został wybrany przez BBC na sygnał Radia 1. Zespół nagrał jeszcze dwa albumy, które przeszły bez echa.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Apricot Brandy/When You Say You're Sorry	Rhinoceros	02.1969	-	46[10]	Elektra 45647	[written by Danny Weiss, Michael Fonfara][produced by Paul A. Rothchild]
Better Times/It's A Groovy World	Rhinoceros	08.1970	-	109[3]	Elektra 45694	[written by Edwards, Fonfara, Finley][produced by Guy Draper]

środa, 9 marca 2022

Martha Reeves & The Vandellas

Martha Reeves (ur. 18.07.1941 r. w Detroit w stanie Michigan, USA), Annette Sterling Beard, Gloria Williams i Rosalind Ashford (ur. 2.09.1943 r. w Detroit) zadebiutowały pod nazwą The Del-This w 1961 r. jako jedna z wielu żeńskich grup wokalnych działających w Detroit, w stanie Michigan, USA.

Po podjęciu przez Reeves pracy sekretarki w wytwórni Tamla Motown, grupie zaproponowano nagranie promocyjnego singla wydanego przez filię koncernu, Melody, i sygnowanego przez dziewczęta nazwą The Vels.
Po fiasku płyty zespół opuściła Gloria Williams, pozostała zaś trójka skorzystała z kolejnej szansy, nagrywając pod koniec 1962 r. temat "I'll Have To Let Him Go", napisany dla Mary Wells, która nie pojawiła się na sesji.

Pod nazwą Martha And The Vandellas trio towarzyszyło początkowo w nagraniach innych związanych z Motown wykonawców, równocześnie rejestrując swój własny materiał. Jako sekcja studyjna wokalistki wspierały Marvina Gaye'a w przebojowym temacie "Stubborn Kind Of Fellow" z 1962 r., debiut zaś w amerykańskiej Top 30 ("Come And Get These Memories") wprowadził grupę do pierwszej ligi wytwórni Motown.

Następny singel "Heat Wave", opracowany po mistrzowsku przez team Holland/Dozier/Holland, oddał w pełni dynamizm i nerw wykonawczyń. Piosenkarki powtórzyły z powodzeniem formułę singla w "Quick Sand", poprzedzającym ich szczytowe osiągnięcie: temat "Dancing In The Street".
Skomponowany przez Marvina Gaye'a i Williama Stevensona przebój wzywał wprawdzie do wspólnej ulicznej zabawy, ale dodatkowego posmaku przydawała mu ówczesna napięta sytuacja w murzyńskich, wielkomiejskich gettach. Hollandowie i Dozier wykorzystali cały tkwiący w muzyce potencjał, wzmacniając rytm brzęczącymi łańcuchami wprowadzając elektryzujący słuchaczy majestatyczny riff blachy. "Dancing In The Street" było najbardziej ekscytującym nagraniem dokonanym w Motown od chwili powstania wytwórni i zasłużenie trafiło na drugie miejsce amerykańskiej listy przebojów.
Późniejszym singlom zespołu brakowało, mimo usilnych prób wykonawczyń, ognia sławnego tematu. "Nowhere To Run" z 1965 r. był interesującym tanecznym przebojem, również nie pozbawionym kontekstu politycznego. W nagraniu zadebiutowała Betty Kelly z grupy Velvelette, zastępująca Annette Sterling Beard.

W nowym składzie zespół wprowadził do Top 10 kolejne single: "I'm Ready For Love" i "Jimmy Mack". Po sukcesie "Honey Chile" wytwórnia zdecydowała się umieścić pełne nazwisko Marthy Reeves w nazwie grupy.
Niestety w 1968 r. poważna choroba artystki na długi czas uniemożliwiła jej występy i zespół rozpadł się.

W 1970 r. Martha powróciła do studia, pozyskawszy do nowego składu Vandellas swoją siostrę Lois oraz inną eks-członkinię Velvelette -Sandrę Tilley. W USA nie udało im się wypromować przebojów, za to w Wielkiej Brytanii reedycja " Dancing In The Street" odniosła w 1969 r. spóźniony sukces, a na początku lat siedemdziesiątych do Top 30 trafiło kilka singli grupy.
Po przeniesieniu się firmy Motown z Detroit do Hollywood w 1972 r. Martha postanowiła zostać w mieście rodzinnym. Rozwiązała raz jeszcze grupę i wystąpiła na drogę sądową o anulowanie kontraktu, uzyskując ostatecznie zgodę na karierę solową (niezbyt zresztą fortunną). Lois przyłączyła się do zespołu Quiet Elegance. Sandra Titley wycofała się z przemysłu muzycznego, a w 1982 r. zmarła.

Wytwórnia Tamla zachowała wprawdzie prawa do nazwy The Vandellas. jednak nigdy nie zdecydowała się na nagrania nowych wersji przebojów z pierwszej połowy lat sześćdziesiątych bez głównej wokalistki.
Reeves, Sterling i Ashford spotykają się i występują sporadycznie do dziś. nie rezygnując jednak z wykonywanych przez siebie zawodów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
Come and Get These Memories / Jealous Lover	Martha & The Vandellas	02.1963	-	29[16]	Oriole CBA 1819/Gordy 7014	[written by Holland–Dozier–Holland][produced by Brian Holland, Lamont Dozier][6[13].R&B; Chart]
Heat Wave / A Love Like Yours (Don't Come Knocking Everyday)	Martha & The Vandellas	08.1963	-	4[14]	Stateside SS 228/Gordy 7022	[written by Holland–Dozier–Holland][produced by Brian Holland, Lamont Dozier][1[4][16].R&B; Chart]
Quicksand / Darling, I Hum Our Song	Martha & The Vandellas	11.1963	-	8[12]	Stateside SS 250/Gordy 7025	[written by Holland–Dozier–Holland][produced by Brian Holland, Lamont Dozier][7[14].R&B; Chart]
Live Wire / Old Love (Let's Try Again)	Martha & The Vandellas	02.1964	-	42[7]	Stateside SS 272/Gordy 7027	[written by Holland–Dozier–Holland][produced by Brian Holland, Lamont Dozier][11[6].R&B; Chart]
In My Lonely Room / A Tear for the Girl	Martha & The Vandellas	04.1964	-	44[6]	Stateside SS 305/Gordy 7031	[written by Holland–Dozier–Holland][produced by Brian Holland, Lamont Dozier][6[13].R&B; Chart]
Dancing in the Street / There He Is (At My Door)	Martha & The Vandellas	08.1964	28[8]	2[14]	Stateside SS 345/Gordy 7033	[gold-US][written by Marvin Gaye, William "Mickey" Stevenson, Ivy Jo Hunter][produced by William "Mickey" Stevenson][8[16].R&B; Chart]
Wild One / Dancing Slow	Martha & The Vandellas	12.1964	-	34[7]	Stateside SS 383/Gordy 7036	[written by William "Mickey" Stevenson, Ivy Jo Hunter][produced by William "Mickey" Stevenson,Ivy Jo Hunter][11[8].R&B; Chart]
Nowhere to Run / Motoring	Martha & The Vandellas	02.1965	26[8]	8[11]	Tamla Motown TMG 502/Gordy 7039	[written by Holland–Dozier–Holland][produced by Brian Holland, Lamont Dozier][5[15].R&B; Chart]
You've Been in Love Too Long / Love (Makes Me Do Foolish Things)	Martha & The Vandellas	08.1965	-	36[7];B:70[7]	Tamla Motown TMG 530/Gordy G 7045	[written by William "Mickey" Stevenson, Ivy Jo Hunter, Clarence Paul][produced by William "Mickey" Stevenson, Ivy Jo Hunter, Clarence Paul][25[9].R&B; Chart][B:22[13].R&B; Chart]
My Baby Loves Me / Never Leave Your Baby's Side	Martha & The Vandellas	01.1966	-	22[11]	Tamla Motown TMG 549/Gordy 7048	[written by William "Mickey" Stevenson, Ivy Jo Hunter][produced by William "Mickey" Stevenson, Ivy Jo Hunter][3[13].R&B; Chart]
What Am I Going to Do Without Your Love / Go Ahead and Laugh	Martha & The Vandellas	06.1966	-	71[5]	Tamla Motown TMG 567/Gordy 7053	[written by Wm. Stevenson, S. Moy][produced by William "Mickey" Stevenson, Ivy Jo Hunter]
I'm Ready for Love / He Doesn't Love Her Anymore	Martha & The Vandellas	10.1966	22[8]	9[10]	Tamla Motown TMG 582/Gordy 7056	[written by Holland–Dozier–Holland][produced by Brian Holland and Lamont Dozier][2[11].R&B; Chart]
Jimmy Mack / Third Finger, Left Hand	Martha & The Vandellas	02.1967	21[9]	10[14]	Tamla Motown TMG 599/Gordy 7058	[written by Holland–Dozier–Holland][produced by Brian Holland and Lamont Dozier][1[1][15].R&B; Chart]
Love Bug, Leave My Heart Alone / One Way Out	Martha & The Vandellas	08.1967	-	25[9]	Tamla Motown TMG 621/Gordy 7062	[written by Richard Morris,Sylvia Moy][produced by Richard Morris][14[7].R&B; Chart]
Honey Chile / Show Me the Way	Martha Reeves & The Vandellas	11.1967	30[9]	11[12]	Tamla Motown TMG 636/Gordy 7067	[written by Richard Morris,Sylvia Moy][produced by Richard Morris][5[13].R&B; Chart]
I Promise to Wait My Love / Forget Me Not	Martha Reeves & The Vandellas	04.1968	-	62[7];B:93[3]	Tamla Motown TMG 657/Gordy 7070	[written by Allen Story,George Gordy,Billie Jean Brown,Margaret Johnson][produced by Richard Morris, Billie-Jean Brown,Henry Cosby][36[3].R&B; Chart]
I Can't Dance to That Music You're Playin' / I Tried	Martha Reeves & The Vandellas	08.1968	-	42[8]	Tamla Motown TMG 669/Gordy 7075	[written by Deke Richards,Debbie Dean][produced by Deke Richards][24[8].R&B; Chart]
Sweet Darlin' / Without You	Martha Reeves & The Vandellas	11.1968	-	80[5]	-/Gordy 7080	[written by Richard Morris][produced by Richard Morris][45[2].R&B; Chart]
Dancing in the Street / Live Wire	Martha & The Vandellas	01.1969	4[12]	-	Tamla Motown TMG 684/-
Nowhere to run	Martha & The Vandellas	03.1969	42[3]	-	Tamla Motown TMG 694/-	[written by Holland–Dozier–Holland][produced by Brian Holland, Lamont Dozier]
(We've Got) Honey Love / I'm in Love (And I Know It)	Martha Reeves & The Vandellas	04.1969	-	56[6]	-/Gordy 7085	[written by Richard Morris, Sylvia Moy][produced by Richard Morris][27[8].R&B; Chart]
Taking My Love (And Leaving Me)/ Heartless	Martha Reeves & The Vandellas	09.1969	-	102[4]	-/Gordy 7094	[written by Story, Gordy][produced by George Gordy][44[3].R&B; Chart]
Jimmy Mack / Third Finger, Left Hand	Martha & The Vandellas	08.1970	21[12]	-	Tamla Motown TMG 599/Gordy 7058	[written by Holland–Dozier–Holland][produced by Brian Holland and Lamont Dozier]
I Gotta Let You Go / You're the Loser Now	Martha Reeves & The Vandellas	11.1970	-	93[3]	-/Gordy 7103	[written by N. Whitfield][produced by Norman Whitfield][43[3].R&B; Chart]
Forget me not/ I Gotta Let You Go	Martha Reeves & The Vandellas	02.1971	11[8]	-	Tamla Motown TMG 762/-	[written by Morris, Moy][produced by Norman Whitfield]
Bless You / Hope I Don't Get My Heart Broke	Martha Reeves & The Vandellas	10.1971	33[5]	53[6]	Tamla Motown TMG 794/Gordy 7110	[written by The Corporation][produced by The Corporation][29[5].R&B; Chart]
In And Out Of My Life/Your Love Makes It All Worthwhile	Martha Reeves & The Vandellas	02.1972	-	102[6]	-/Gordy 7113	[written by H. Gordy, L. Brown, A. Story][produced by George Gordy, Lawrence Brown][22[11].R&B; Chart]
Tear It On Down/I Want You Back	Martha Reeves & The Vandellas	07.1972	-	103[3]	-/Gordy 7118	[written by Nickolas Ashford, Valerie Simpson][produced by Nickolas Ashford, Valerie Simpson][37[4].R&B; Chart]
Power of love	Martha Reeves	03.1974	-	76[5]	-/MCA 40 194
Nowhere to run	Martha Reeves & The Vandellas	07.1988	52	-	A&M; AM 444/-	side B:James Brown-I got you

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Heatwave	Martha & The Vandellas	11.1963	-	125[5]	Gordy GLP 907	[produced by Holland-Dozier-Holland, Mickey Stevenson]
Dance party	Martha & The Vandellas	04.1965	-	139[3]	Gordy GS 915	[produced by Holland-Dozier-Holland, Mickey Stevenson]
Martha and The Vandellas Greatest Hits	Martha & The Vandellas	05.1966	-	50[15]	Gordy GLPS 917	[produced by Holland-Dozier-Holland, Mickey Stevenson]
Watchout !	Martha & The Vandellas	12.1966	-	116[8]	Gordy GLPS 920	[produced by Holland-Dozier-Holland, Mickey Stevenson,Harvey Fuqua Smokey Robinson]
Live !	Martha & The Vandellas	09.1967	-	140[5]	Gordy GLPS 925
Ridin' high	Martha & The Vandellas	05.1968	-	167[8]	Gordy GLPS 926	[produced by Richard Morris]
Black magic	Martha & The Vandellas	04.1972	-	146[7]	Gordy G 958 L