muzykę reggae oraz utwory w nurcie „conscious roots”.
Malcolm początkowo uczył się gry na instrumentach klawiszowych w lokalnym kościele metodystów. Uczęszczał do szkoły średniej St. Elizabeth Technical High School, a następnie przeniósł się do Kingston, gdzie pracował w firmie obuwniczej i służył w rezerwie Jamajskich Sił Obronnych (Jamaica Defence Force).W 1965 roku dołączył do swojego pierwszego zespołu, The Volcanoes, w którym występował u boku Ala Browna; muzycy współpracowali ze sobą do 1969 roku. Następnie Malcolm zawiesił karierę muzyczną na czas dalszej edukacji, lecz powrócił do niej, dołączając do grupy Big Relations, kierowanej przez Jo Jo Bennetta - trębacza i wirtuoza flugelhornu, będącego wychowankiem siostry Mary Ignatius Davies ze szkoły Alpha Boys' School.
Przed wyjazdem do Stanów Zjednoczonych Malcolm nagrywał krótko jako artysta solowy; dla wytwórni Studio One należącej do Clementa „Coxsone’a” Dodda zarejestrował zaangażowany społecznie utwór o tematyce wyzwoleńczej pt. „Father Free Us” (na stronie B znalazła się wersja utworu „Satta” nagrana z udziałem Cedrica Brooksa). Po powrocie na Jamajkę został zatrudniony przez Rupiego Edwardsa na stanowisku kierownika sklepu Success Records w dzielnicy Half Way Tree. W 1972 roku Malcolm rozpoczął współpracę z Edwardsem jako producentem, wydając utrzymany w stylistyce soul i wczesnego reggae utwór „Make It When You Try”, traktujący o poleganiu na własnych siłach. Kontynuował nagrywanie, wydając w 1973 roku wyprodukowany przez Clive’a China singiel „No Jestering” (utwór ten doczekał się również wersji w wykonaniu Augustusa Pablo, Big Youtha i Pablove’a Blacka), a następnie kolejną kompozycję dla wytwórni Impact! należącej do Randy’ego China. ...wytwórnia płytowa; utwór „Miss Wire Waist” – nagrany z towarzyszeniem zespołu Lloyda Parksa o nazwie Skin, Flesh and Bones (który później przekształcił się w The Revolutionaries) - po wydaniu w Wielkiej Brytanii w 1975 roku znalazł się na szczycie tamtejszej listy przebojów reggae (znacznie później, w latach 90-tych, powstała nowa wersja tego utworu w stylu lovers rock / discomix, zrealizowana cyfrowo przez wokalistę reggae Scotty’ego oraz duet producencki Mafia & Fluxy; za produkcję odpowiadali brat Tappera Zukiego -„Blackbeard” Sinclair- oraz The Ring Craft Posse).
W 1975 roku artysta wydał w wytwórni Impact! introspektywny utwór „Reaction”, nagrany ponownie z zespołem Skin Flesh and Bones. W tym samym roku Malcolm odniósł swój największy sukces dzięki piosence „Fattie Bum-Bum”. Utwór ten został wydany przez niezależną wytwórnię UK Records po tym, jak Dave Cash zaczął go prezentować w swojej audycji w stacji Capital Radio; piosenka szybko dotarła do drugiego miejsca na radiowej liście przebojów „Hitline”, a ostatecznie osiągnęła ósmą pozycję na brytyjskiej liście singli (UK Singles Chart).Utrzymywała się na niej przez osiem tygodni. Autorem utworu był Malcolm, a za produkcję odpowiadał Clive Chin (syn Randy’ego China). Własną wersję nagrała brytyjska grupa The Diversions (w której skład wchodziła m.in. wokalistka newwave’owa Lene Lovich); singiel wydany przez wytwórnię Gull również trafił na listy przebojów (osiągając 34. miejsce), co nieco uszczupliło sprzedaż wersji oryginalnej. W 1976 roku utwór został również nagrany przez fiński zespół Musakatit.
Choć był to jedyny przebój Malcolma, który odniósł sukces na głównych listach przebojów, jego nagrania wokalne oraz wersje typu „dub discomix” znacząco zaznaczyły się na listach reggae w 1977 roku. Mowa tu o utworach „Repatriation” (znanym również jako „True Born African”) oraz „Take a Tip From Me”, nagranych wspólnie z Rankingiem Trevorem dla wytwórni Grove Music (należącej do King Sounds i specjalizującej się w nurcie „conscious roots reggae”); wydawnictwa te ugruntowały jego pozycję wśród zwolenników systemów nagłośnieniowych (sound systems) Lloyda Coxsone’a i Jah Shaki.
W 1997 roku, dostosowując się do zmian stylistycznych w świecie reggae, Carl Malcolm wydał nakładem amerykańskiej wytwórni Danny Soldier Records utrzymany w duchu duchowości utwór typu „discomix” w stylu digital-roots, zatytułowany „Jah Soon Come”. Carl Malcolm jest również perkusistą; jego grę w stylach *rockers*, *one drop* oraz *steppers* można usłyszeć na płycie *Swing & Dine* grupy The Melodians, w utworze *Butterflies* Pata Kelly’ego (strona B singla *Long Long Life* Johnny’ego Osbourne’a) oraz na albumie *The Way to Mt. Zion* Glena Browna (znanego jako „God Son”).
|
Single | ||||||
| Tytuł | Wykonawca | Data wydania | UK | US | Wytwórnia [UK] |
Komentarz |
| Fattie Bum-Bum / Bum-Bum Situation | Carl Malcolm, Skin, Flesh & Bones | 09.1975 | 8[8] | - | UK 108 | [written by Carl Malcolm][produced by Clive Chin] |
Określenia
