Z archiwum...rocka

poniedziałek, 27 grudnia 2021

Johnny Burke

John Francis Burke (ur. 3 października 1908r - zm. 25 lutego 1964r) był amerykańskim autorem tekstów, odnoszącym sukcesy i płodnym w latach dwudziestych i pięćdziesiątych. Jego dzieło jest uważane za część Great American Songbook. Jego piosenka „Swinging on a Star”, z filmu Binga Crosby'ego Going My Way, zdobyła Oscara za najlepszą piosenkę w 1944 roku.

Burke urodził się w Antiochii w Kalifornii w Stanach Zjednoczonych jako syn Mary Agnes (Mungovan), nauczycielki, i Williama Earla Burke, inżyniera budowlanego Kiedy był jeszcze młody, jego rodzina przeniosła się do Chicago w stanie Illinois, gdzie ojciec Burke'a założył firmę budowlaną. W młodości Burke studiował grę na fortepianie i dramat. Uczęszczał do Crane College, a następnie na University of Wisconsin-Madison, gdzie grał na fortepianie w orkiestrze Po ukończeniu Uniwersytetu Wisconsin-Madison w 1927, Burke dołączył do biura Irving Berlin Publishing Company w Chicago w 1926r jako pianista i sprzedawca piosenek. Grał też na fortepianie w zespołach tanecznych i wodewilach.

Irving Berlin Publishing przeniósł Burke'a do swojego biura w Nowym Jorku, gdzie zaczął pisać teksty we współpracy z kompozytorem Haroldem Spiną. W 1932r napisali „Shadows on the Swanee”, a w 1933r „Annie Doesn't Live Here Anymore”, ich pierwszy wielki hit dla Guy Lombardo Orchestra. W 1934 roku Burke i Spina napisali „You're Not the Only Oyster in the Stew”, który był nowym hitem Fatsa Wallera, podobnie jak „My Very Good Friend, the Milkman”.

Burke i Spina napisali wiele piosenek, które były grane przez czołowe zespoły tamtych czasów, w tym te prowadzone przez Bena Pollacka, Paula Whitemana i Ozziego Nelsona. Partnerstwo Burke - Spina zakończyło się w 1936 roku, kiedy Burke wyjechał do Hollywood. Pierwszym partnerem Burke'a w Hollywood był Arthur Johnston.Następnie pracował z Jimmym Monaco , ale miał odcisnąć swój ślad we współpracy z Jimmym Van Heusenem.

Zespół Burke'a i Van Heusena wyprodukował niektóre z wielkich hitów z lat 40-tych XX wieku. Burke podpisał kontrakt z Paramount w 1939 roku i całą karierę spędził w tym samym studiu. Podstawową funkcją Burke'a jako autora tekstów była praca nad filmami Binga Crosby'ego.Spośród 41 filmów, nad którymi pracował, w 25 wystąpił Bing Crosby. Siedemnaście piosenek było znaczącymi hitami, w tym „Pennies from Heaven”, „I've Got a Pocketful of Dreams”, „Only Forever”, „Moonlight Becomes You” i „Sunday, Monday or Always”.Inną piosenką Burke-Van Heusena, którą nagrał Crosby, była „Sunshine Cake”, którą Crosby zaśpiewał również z Clarence Muse i Coleen Gray w filmie Franka Capry z 1950 roku Paramount Riding High. Piosenka została również nagrana przez Peggy Lee,Jo Stafford i Dicka Haymesa , a później Tiny Tima. Inne piosenki Burke-Van Heusena, które Crosby wykonał w Riding High to „A Sure Thing”, „Someplace on Anywhere Road” i „The Horse Told Me”.

W 1939 roku Burke napisał teksty do „Scatterbrain” z muzyką Frankiego Mastersa i „What's New?” z Bobem Haggartem. W 1955 roku Burke dodał tekst do standardu pianisty jazzowego Errolla Garnera zatytułowanego „Misty”. Burke napisał również słowa i muzykę do piosenki Nat King Cole'a „If Love Ain't There”. Film The Vagabond King (1956) był ostatnim hollywoodzkim dziełem Burke'a. Osiem lat później zmarł w Nowym Jorku na atak serca w wieku 55 lat.

W 1961 Burke zarówno skomponował muzykę, jak i napisał teksty do musicalu Donnybrook! na Broadwayu, opartego na filmie The Quiet Man z 1952 roku.

Piosenka Burke'a i Van Heusena „Swinging on a Star”, z filmu z Bingiem Crosbym Going My Way, zdobyła Oscara za najlepszą piosenkę w 1944 roku, jedną z siedmiu Oscarów zdobytych przez film. Burke został pośmiertnie wprowadzony do Hall of Fame Songwriters w 1970 roku. W 1995 roku życie Burke'a zostało przedstawione w musicalowej rewii na Broadwayu „Swinging on a Star”

Życie osobiste Burke był żonaty cztery razy. W latach 60-tych był żonaty z Mary Mason, która grała Liesl w The Sound of Music na Broadwayu; para miała córkę. Był żonaty z Bess Patterson w latach 1939-1955; małżeństwo miało troje dzieci.

Kompozycje Johnny'ego Burke'a na listach przebojów

[with Harold Spina]
.1933 Louisiana Lullaby George Olsen and His Orchestra 6.US
.1934 I've Got a Warm Spot in My Heart for You Ben Pollack & His Orchestra 20.US
.1934 Irresistible Hal Kemp and His Orchestra 10.US
.1934 The Beat o' My Heart Ben Pollack & His Orchestra 2.US
.1935 It's Dark on Observatory Hill The Dorsey Brothers Orchestra 16.US
.1935 Once Upon a Midnight Hal Kemp and His Orchestra 15.US
.1935 You're So Darn Charming Hal Kemp and His Orchestra 15.US
.1936 So This Is Heaven Richard Himber & His Orchestra 20.US
02/1976 There's a Kind of Hush (All Over the World) The Carpenters 12.US/22.UK

[with Harold Spina,Joe Young]
.1933 Shadows on the Swanee Isham Jones & His Orchestra 13.US
11/1934 Annie Doesn't Live Here Anymore Guy Lombardo and His Royal Canadians 2.US

[with Arthur Johnston]
.1936 Let's Call a Heart a Heart Billie Holiday 18.US
.1936 One, Two, Button Your Shoe Shep Fields and His Rippling Rhythm 12.US
.1936 Pennies from Heaven Jimmy Dorsey and His Orchestra 19.US
.1936 Pennies from Heaven Hal Kemp and His Orchestra 8.US
.1936 Pennies from Heaven Bing Crosby 1.US
.1936 So Do I Bing Crosby 18.US
12/1936 Pennies from Heaven Eddy Duchin and His Orchestra 2.US
12/1936 Let's Call a Heart a Heart Bing Crosby 10.US
.1937 It's the Natural Thing to Do Bing Crosby 2.US
.1937 It's the Natural Thing to Do Mildred Bailey 14.US
.1937 One, Two, Button Your Shoe Bing Crosby 19.US
.1937 Pennies from Heaven Teddy Wilson & His Orchestra 3.US
.1937 The Moon Got in My Eyes Bing Crosby 1.US
.1937 The Moon Got in My Eyes Shep Fields and His Rippling Rhythm 11.US
.1939 Between a Kiss and a Sigh Artie Shaw and His Orchestra 13.US
.1939 Between a Kiss and a Sigh Bing Crosby 15.US
05/1960 Pennies from Heaven The Skyliners 24.US

[with James V. Monaco]
.1938 I've Got a Pocketful of Dreams Bing Crosby 1.US
.1938 I've Got a Pocketful of Dreams Russ Morgan 1.US
.1938 On the Sentimental Side Bing Crosby 4.US
.1939 A Man and His Dream Bing Crosby 4.US
.1939 An Apple for the Teacher Bing Crosby and Connee Boswell 2.US
.1939 East Side of Heaven Bing Crosby 6.US
.1939 Go Fly A Kite Bing Crosby 10.US
.1939 Sing a Song of Sunbeams Bing Crosby 8.US
.1939 That Sly Old Gentleman (From Featherbed Lane) Bing Crosby 10.US
06/1940 April Played the Fiddle Bing Crosby 10.US
09/1940 That's for Me Bing Crosby 14.US
09/1940 Only Forever Bing Crosby 1.US
10/1940 Only Forever Tommy Dorsey and His Orchestra 7.US
11/1940 Only Forever Eddy Duchin and His Orchestra 18.US

[with Frankie Masters,Keene-Bean]
.1939 Scatter-Brain Freddy Martin and His Orchestra 4.US
11/1939 Scatter-Brain Frankie Masters and His Orchestra 1.US

[with Bob Haggart]
.1939 What's New? Bob Crosby and His Orchestra 10.US
.1939 What's New? Hal Kemp and His Orchestra 11.US
.1939 What's New? Bing Crosby 2.US
10/1983 What's New Linda Ronstadt 53.US
10/1983 What's New Nelson Riddle 53.US

[with Harry Warren]
.1940 Devil May Care The Glenn Miller Orchestra 7.US

[with Jimmy Van Heusen]
.1940 Imagination The Glenn Miller Orchestra 1.US
07/1940 Imagination Tommy Dorsey and His Orchestra 8.US
.1942 Humpty Dumpty Heart The Glenn Miller Orchestra 23.US
01/1943 Moonlight Becomes You Harry James and His Orchestra 17.US
02/1943 Constantly Bing Crosby 17.US
07/1943 It's Always You Tommy Dorsey and His Orchestra 6.US
08/1943 Sunday, Monday or Always Bing Crosby 1.US
09/1943 Sunday, Monday or Always Frank Sinatra 9.US
10/1943 If You Please Bing Crosby 17.US
04/1944 Suddenly It's Spring Hildegarde 15.US
05/1944 Suddenly It's Spring Glen Gray and the Casa Loma Orchestra 12.US
05/1944 Swinging on a Star Bing Crosby 1.US
07/1944 Swinging on a Star Gray Rains and His Orchestra 24.US
07/1944 His Rocking Horse Ran Away Betty Hutton 7.US
09/1944 Going My Way Bing Crosby 12.US
09/1944 The Day After Forever Bing Crosby 12.US
09/1944 It Could Happen to You Jo Stafford 10.US
12/1944 It Could Happen to You Bing Crosby 13.US
02/1945 Sleigh Ride in July Tommy Dorsey and His Orchestra 15.US
02/1945 Sleigh Ride in July Bing Crosby 14.US
02/1945 Sleigh Ride in July Dinah Shore 8.US
03/1945 Like Someone in Love Bing Crosby 15.US
03/1945 Sleigh Ride in July Les Brown and His Orchestra 18.US
05/1945 Yah-Ta-Ta, Yah-Ta-Ta Harry James and His Orchestra 11.US
05/1945 Yah-Ta-Ta Yah-Ta-Ta (Talk, Talk, Talk) Bing Crosby and Judy Garland 5.US
07/1945 A Friend of Yours Tommy Dorsey and His Orchestra 9.US
11/1945 Aren't You Glad You're You? Les Brown and His Orchestra 11.US
12/1945 Aren't You Glad You're You? Bing Crosby 8.US
12/1945 Aren't You Glad You're You Pied Pipers 18.US
01/1946 Aren't You Glad You're You? Tommy Dorsey and His Orchestra 14.US
01/1946 Personality Johnny Mercer 1.US
03/1946 Personality Dinah Shore 10.US
04/1946 Personality Bing Crosby 9.US
11/1947 Harmony Johnny Mercer and the King Cole Trio 12.US
04/1948 But Beautiful Frank Sinatra 14.US
04/1949 If You Stub Your Toe on the Moon Bing Crosby 27.US
04/1949 Once and for Always Jo Stafford 16.US
05/1949 If You Stub Your Toe on the Moon Tony Martin 17.US
03/1960 It Could Happen to You Dinah Washington 53.US
01/1962 Imagination The Quotations 105.US
.1963 Swingin' on a Star Little Eva 38.US
05/1963 Swinging on a Star Big Dee Irwin 38.US/7.UK
03/1979 Imagination Rocky Sharpe & the Replays 39.UK
08/1983 Busy Doing Nothing Dave Stewart and Barbara Gaskin 49.UK
08/1989 It Could Happen to You Robert Palmer 71.UK

[solo]
02/1953 Wild Horses Perry Como 6.US
05/1953 Now That I'm in Love Patti Page 18.US

[with Erroll Garner]
07/1959 Misty Sarah Vaughan 106.US
10/1959 Misty Johnny Mathis 12.UK/12.US
10/1963 Misty Lloyd Price 21.US
10/1965 Misty The Vibrations 63.US
03/1975 Misty Ray Stevens 2.UK/14.US

[with J. Cole, William Brown,Jimmy Van Heusen]
12/2014 Adolescence J. Cole 123.US

piątek, 24 grudnia 2021

Bar-Kays

Zespół założony w Memphis w połowie lat 60-tych. Jimmy King (ur. w 1949 r.; gitara), Ronnie Caldwell (ur. w 1948 r.; organy), Phalin Jones (ur. w 1949 r. saksofon), Ben Cauley (ur. w 1947 r.; trąbka), James Alexander (bas) i Carl Cunningham (ur. w 1949 r., perkusja) znani byli początkowo jako The River Arrows.

Al Jackson, perkusista Booker T. And The MGs, polecił ich szefom wytwórni Stax, z którą wkrótce podpisali kontrakt,nagrywając dla jej filli -Volt Records. W 1967 roku sekstet nagrał trzy hity rhythm'n' bluesowe, z których pierwszy zasłużenie wdarł się zarówno na amerykańskie jak i brytyjskie listy bestsellerów. Było to mocne, szarpiące nerwy, instrumentalne nagranie "Sout Finger". Wkrótce Bar-Kays zaangażowano do akompaniowania w trasie Otisowi Reddingowi.

Tragiczna katastrofa lotnicza w 1967 r., w której zginął Redding pozbawiła życia również Kinga, Caldwella, Jonesa i Cunninghama. Alexander, który szczęśliwym trafem spóźnił się na samolot, razem z Benem Cauleyem, jedynym ocalałym z katastrofy,oraz Allenem Jonesem [pracującym dla Stax kompozytorem i producentem] stworzyli nowy skład formacji dokoptowując:Harvey' a Hendersona-sax,Ronnie Gordona-keyb,Michaela Tolesa-guitar ,Willie Halla-dr i Roya Cunninghama-dr.W tym czasie towarzyszyli wielu artystom podczas ich sesji nagraniowych w Stax w latach 70-tych jak chociażby Rufusowi Thomasowi,Albertowi Kingowi czy Staple Singers.To ich dużą zasługą był sukces platynowej płyty Isaaca Hayesa-Hot buttered soul".

W 1970 r Cunninghama zastępuje Winston Stewart,a Allen Jones ich menager i producent angażuje jako wiodącego wokalistę i pianistę za Ronnie Gordona-Larry Dodsona.W swoich własnych kompozycjach, wzbogaconych wokalem Larry'ego Dodsona, podążali w stronę funky.
Cauley wkrótce odszedł [do grupy Isaaca Hayesa] zostawiając basistę za sterem często zmieniającej się ekipy.I tak Michael Toles zostaje zastąpiony przez Vernona Burcha-gitara ,a tego w 1973r zastępuje Lloyd Smith,a Cauley przez Charlesa Allena-trąbka.

Mimo powodzenia utworu "Son Of Shaft", który w 1972 r. doszedł do Top 20 rhythm'n' bluesowych zestawień w USA, większe sukcesy nadeszły dopiero po ich "przeprowadzce" do wytwórni Mercury Records. Późniejsze single, takie jak "Shake Your Rump To The Funk' (z 1976 roku), "Move Your Boogie Body" (z 1979 r.) i "Freakshow On The Dancefloor" (z 1984 r.) skierowane były głównie na rynek disco. Od 1987 r. zespół tworzyli Dodson, Harvey Henderson (saksofon tenorowy) i Winston Stewart (klawisze).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Soulfinger/Knucklehead	Bar-Kays	05.1967	33[7]	17[15] side B:76[4]	Volt 148	[gold-US][A:3[14].R&B;][B:28[7].R&B;][A:written by Ronnie Caldwell, Ben Cauley, Carl Cunningham, Phalon Jones, James Alexander][B:written by Booker T. Jones,Steve Cropper][produced by Allen Jones]
Give everybody some/Don't do that	Bar-Kays	10.1967	-	91[4]	Volt 154	[written by David Porter, Bar-Kays][produced by David Porter, Isaac Hayes][36[5].R&B]
Son of shaft/Sang and dance	Bar-Kays	12.1971	-	53[10]	Volt 4073	[written by Allen Jones, Homer Banks, William Brown][produced by Allen Jones][10[10].R&B]
Shake your rump to the funk/Summer of our love	Bar-Kays	10.1976	41[4]	23[16]	Mercury 73 833	[5[13].R&B][written by Michael Beard, Larry "D" Dodson, Harvey "Joe" Henderson, Lloyd Smith, James Alexander, Winston Stewart][produced by Allen Jones]
Too hot to stop/Bang,bang [Stick'em up]	Bar-Kays	02.1977	-	74[4]	Mercury 73 888	[8[13].R&B][written by Michael Beard, Larry "D" Dodson, Fred Freeman, James Alexander, Winston Stewart][produced by Allen Jones]
Spellbound	Bar-Kays	05.1977	-	-	Mercury 73 915	[29[12].R&B][written by J. Banks, H. Thigpen][produced by Allen Jones]
Let' s have some fun/Cozy	Bar-Kays	02.1978	-	102[5]	Mercury 73 971	[11[13].R&B][written by Michael Beard, Larry "D" Dodson, Harvey "Joe" Henderson, James Alexander, Winston Stewart][produced by Allen Jones]
Attitudes/Can't Keep My Hands Off You	Bar-Kays	.1978	-	-	Mercury 73 994	[22[15].R&B][written by James Alexander, Larry Dodson, Allen Jones, Winston Stewart, Michael Beard, Charles Allen, Harvey Henderson, Lloyd Smith, Frank Thompson][produced by Allen Jones]
Holy ghost/Monster	Bar-Kays	12.1978	-	-	Stax 3216	[9[17].R&B][written by H. Thigpen, J. Banks, E. Marion][produced by Allen Jones]
I' ll dance/Angel Eyes	Bar-Kays	12.1978	-	-	Mercury 74 039	[26[12].R&B][written by J. Alexander, L. Dodson, A. Jones, W. Stewart, M. Beard, C. Allen, H. Henderson, L. Smith, F. Thompson][produced by Allen Jones]
Shine/Are you being real	Bar-Kays	04.1979	-	102[7]	Mercury 74 048	[A:14[14].R&B][B:61[6].R&B][written by James Alexander, Larry Dodson, Harvey Henderson, Charles Allen, Frank Thompson, Michael Beard, Lloyd Smith, Winston Stewart, Allen Jones][produced by Allen Jones]
Move your boogie body/Love's what it's all about	Bar-Kays	12.1979	-	57[7]	Mercury 76 015	[3[18].R&B][written by James Alexander, Larry Dodson, Allen Jones, Michael Beard, Frank Thompson, Winston Stewart, Charles Allen, Lloyd Smith, Harvey Henderson, Mark Bynum, Sherman Guy][produced by Allen Jones]
Today is the day/Loving you is my occupation	Bar-Kays	03.1980	-	60[5]	Mercury 76 063	[25[14].R&B][written by James Alexander, Larry Dodson, Allen Jones, Michael Beard, Frank Thompson, Winston Stewart, Charles Allen, Lloyd Smith, Harvey Henderson, Mark Bynum, Sherman Guy][produced by Allen Jones]
Boogie body land/Running In And Out Of My Life	Bar-Kays	11.1980	-	-	Mercury 76 088	[7[17].R&B][written by J. Alexander, L. Dodson, C. Allen, S. Guy, L. Smith, M. Bynum, W. Stewart, H. Henderson, F. Thompson, M. Beard, A. Jones][produced by Allen Jones]
Body fever/Deliver Us	Bar-Kays	03.1981	-	-	Mercury 76 097	[42[9].R&B][written by J. Alexander, L. Dodson, C. Allen, S. Guy, L. Smith, M. Bynum, W. Stewart, H. Henderson, F. Thompson, M. Beard, A. Jones][produced by Allen A. Jones, James Alexander]
Hit and run/Say it t	Bar-Kays	12.1981	-	101[7]	Mercury 76 123	[5[19].R&B][written by Bar-Kays, Allen A. Jones][produced by Allen A. Jones]
Freaky behavior/ Traffic Jammer	Bar-Kays	03.1982	-	-	Mercury 76 143	[27[10].R&B][written by Allen A. Jones, Howard Redmond Jr.][produced by Allen A. Jones]
Do it [Let me see you shake]	Bar-Kays	10.1982	-	-	Mercury 76 187	[9[21].R&B][written by Bar-Kays, A. A. Jones, M. Toles][produced by Allen A. Jones]
She talks to me with her body	Bar-Kays	03.1983	-	-	Mercury 810 435	[13[15].R&B][written by Bar-Kays, A. Jones, M. Toles][produced by Allen A. Jones]
Freakshow on the dance floor/Lovers should never fall in love	Bar-Kays	05.1984	-	73[8]	Mercury 818 631	[2[19].R&B][written by Bar-Kays, Allen A. Jones][produced by Allen A. Jones]
Dirty dancer	Bar-Kays	07.1984	-	-	Mercury 880 045	[17[13].R&B][written by Bar-Kays, Allen A. Jones][produced by Allen A. Jones]
Sexomatic	Bar-Kays	10.1984	51[4]	-	Mercury 880 225	[12[16].R&B][written by Bar-Kays, Allen A. Jones][produced by Allen A. Jones]
Your place or mine	Bar-Kays	08.1985	-	-	Mercury 880 996	[12[15].R&B][written by Bar-Kays, Allen A. Jones][produced by Allen A. Jones]
Banging the walls/Gina	Bar-Kays	12.1985	-	-	Mercury 884 232	[67[5].R&B][written by Bar-Kays, Allen A. Jones][produced by Allen A. Jones]
Certified true/It Be That Way Sometimes	Bar-Kays	09.1987	-	-	Mercury 888 837	[9[14].R&B][written by R.J. Rice, D. Leitta, L. Dodson][produced by R.J. "The Wiz"]
Don' t hang up	Bar-Kays	12.1987	-	-	Mercury 870 018	[56[9].R&B][written by L. Dodson, H. Henderson, W. Stewart, A. Jones][produced by Allen Jones, R. J. " The Wiz"]
Struck by you/Your Place Or Mine	Bar-Kays	01.1989	-	-	Mercury 872 102	[11[13].R&B][written by K. Hairston, T. Gale, A. Moody][produced by Trevor Gale, Kenni Hairston]
Animal	Bar-Kays	04.1989	-	-	Mercury 872 954	[66[6].R&B][written by K. Hairston, T. Gale, Chad][produced by Trevor Gale, Kenni Hairston]
Old school mega mix	Bar-Kays	01.1995	-	-	Basix 1309	[96[3].R&B]
The slide	Bar-Kays	04.1995	-	-	Basix 4003	[82[7].R&B]

Albumy *329*
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Black rock	Bar-Kays	02.1971	-	90[12]	Volt VOS 6011	[produced by Allen Jones]
Too hot to stop	Bar-Kays	11.1976	-	69[22]	Mercury 1099	[produced by Allen Jones]
Flying high on your love	Bar-Kays	12.1977	-	47[23]	Mercury 1181	[gold-US][produced by Allen Jones]
Money talks	Bar-Kays	11.1978	-	72[15]	Stax 4106	[produced by Allen Jones]
Light of life	Bar-Kays	12.1978	-	86[17]	Mercury 3732	[produced by Allen Jones]
Injoy	Bar-Kays	11.1979	-	35[24]	Mercury 3781	[gold-US][produced by Allen Jones]
As one	Bar-Kays	12.1980	-	57[16]	Mercury 3844	[produced by Allen Jones]
Nightcruising	Bar-Kays	11.1981	-	55[29]	Mercury 4028	[gold-US][produced by Allen Jones]
Propositions	Bar-Kays	11.1982	-	51[29]	Mercury 4065	[produced by Allen Jones]
Dangerous	Bar-Kays	04.1984	-	52[22]	Mercury 818 478	[produced by Allen Jones]
Banging the wall	Bar-Kays	09.1985	-	115[9]	Mercury 824 727	[produced by Allen Jones]
Contagious	Bar-Kays	11.1987	-	110[14]	Mercury 830 305	[produced by Allen Jones,R.J. "The Wiz", Bar-Kays]

John Waite

Jako artysta solowy i główny wokalista Babys i Bad English, John Waite był stałym gościem stacji radiowych zorientowanych na albumy w latach 70. i 80-tych. Waite miał talent do potężnych ballad i grania areny rocka, od czasu do czasu dotykając także nowego power popu w stylu nowej fali. Chociaż nie miał stałych przebojów, kilka jego piosenek - w tym „Missing You”, „Isn't It Time” The Babys i „When I See You Smile” Bad English - stało się podstawowymi nagraniami w radiu.

John Waite założył Babys w Londynie w 1976 roku z Wally Stockerem (gitara), Mikem Corbym (wokal, klawisze) i Tonym Brockiem (perkusja). Początkowo pomyślani jako młodzieżowy zespół popowy, The Babys zdobyli kontrakt płytowy oparty na sile wideo demo, które zbudowali z producentem Mikem Mansfieldem. Chrysalis mocno naciskał na zespół, w wyniku czego „Isn't It Time” stał się hitem w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii w 1977 roku. Wraz z rozwojem kariery The Babys zaczęli eksperymentować z syntetycznym, inspirowanym nową falą power popem, co zaowocowało garścią drobnych hitów. Jonathan Cain został klawiszowcem zespołu w 1978 roku, a on i Waite nawiązali bliskie stosunki. Kiedy Cain opuścił Babys, aby dołączyć do Journey w 1981 roku, grupa się rozpadła.

Waite rozpoczął karierę solową w następnym roku, wydając Ignition w Chrysalis. Podczas gdy album wygenerował mniejszy hit „Change”, jego drugi album, No Brakes z 1984 roku, stał się prawdziwym hitem Top Ten dzięki sile singla numer jeden „Missing You”. Podczas gdy "Missing You" był międzynarodowym hitem, stając się ostatecznie jedną z najlepiej zapamiętanych piosenek wczesnej ery MTV, No Brakes wyprodukowało tylko jeden inny hit, Top 40 "Tears".

Jego niepowodzenie w produkcji kolejnego hitu wskazywało na to, jak potoczy się solowa kariera Waite'a. Mask of Smiles (1985) ledwo zdołał wejść do Top 40 ("Every Step of the Way"), ale Rover's Return (1987) nie przyniósł żadnych hitów, co spowodowało zatrzymanie kariery Waite'a. Gdy jego kariera utknęła w martwym punkcie, Waite założył supergrupę Bad English z byłym Babysem Jonathanem Cainem i Rickym Phillipsem (bas), byłym gitarzystą Journey Nealem Schonem i perkusistą Deenem Castronovo.

Tytułowy debiut grupy, wydany w 1989 roku nakładem Epic Records, stał się platynowym sukcesem po tym, jak ballada „When I See You Smile” stała się hitem numer jeden. „Price of Love” znalazł się w pierwszej dziesiątce po „When I See You Smile”, ale ich kontynuacja z 1991 roku, Backlash, cierpiała na brak singla. Bad English rozpadło się wkrótce po wydaniu albumu.

Waite wznowił karierę solową w 1995 roku, wydając Temple Bar w Imago. Na początku XXI wieku ukazało się kilka albumów w różnych wytwórniach, w tym Figure in a Landscape i Live & Rare Tracks odpowiednio w Gold Circle i One Way Records w 2001 roku, a następnie Hard Way on No Brakes w 2004 roku i Downtown: Journey of a Heart on Frontiers w 2006 roku. Po pięcioletniej przerwie Waite powrócił z odpowiednio nazwanym Rough & Tumble na początku 2011 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Missing You/For Your Love	John Waite	06.1984	9[11]	1[1][24]	EMI America 8212	[written by John Waite, Mark Leonard, Charles Sandford][produced by John Waite, David Thoener, Gary Gersh][27[8].Hot Disco/Dance;EMI America 7833 12"]
Tears/Dreamtime / Shake It Up	John Waite	10.1984	-	37[13]	EMI America 8238	[written by V. Cusano, A. Mitchell][produced by John Waite, David Thoener, Gary Gersh]
Restless Heart/Euroshima	John Waite	01.1985	-	59[8]	EMI America 8252	[written by John Waite][produced by John Waite, David Thoener, Gary Gersh]
Change/White Heat	John Waite	03.1985	-	54[10]	Chrysalis 42606	[written by H. Knight][produced by Neil Geraldo]
Every Step Of The Way/No Brakes	John Waite	08.1985	-	25[12]	EMI America 8282	[written by Waite, Kral, Sidgwick][produced by John Waite, Stephen Gallas]
Welcome To Paradise/You're The One	John Waite	10.1985	-	85[4]	EMI America 8278	[written by John Waite ][produced by ohn Waite, Stephan Galfas]
If Anybody Had A Heart/Just Like Lovers	John Waite	06.1986	-	76[6]	EMI America 8315	[written by D. Kortchmar, J. D. Souther][produced by Danny Kortchmar, Don Henley, J. D. Souther][piosenka z filmu :About Last Night"]
These Times Are Hard For Lovers/Wild One	John Waite	06.1987	77[3]	53[16]	EMI America 43018	[written by D. Child, J. Waite ][produced by Desmond Child, Frank Fillipetti, John Waite]
Don't Lose Any Sleep/Wild One	John Waite	09.1987	-	81[4]	EMI America 43 040	[written by D. Warren][produced by Frank Filipetti, Rick Nowels, John Waite]
Deal for Life/Gimme Some Lovin' [Terry Reid]	John Waite	12.1990	80[3]	-	Epic 656516 7 [UK]	[written by M. Page, Taupin][produced by Martin Page, Ron Nevison]
In Dreams	John Waite	10.1993	-	103[6]	Imago 25 050	[written by John Waite & Mark Spiro][produced by John Waite, Mark Spiro][piosenka z filmu "The Romance"]
Missing You/Head Above The Waves	John Waite	02.1993	56[2]	-	Chrysalis CDCHS 3938 [UK]	[written by John Waite, Mark Leonard, Charles Sandford][produced by John Waite, David Thoener, Gary Gersh]
How Did I Get By Without You?	John Waite	02.1995	-	89[8]	Imago 25 091	[written by John Waite , Mark Spiro & Tim Pierce][produced by Mike Shipley]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ignition	John Waite	07.1982	-	68[23]	Chrysalis 1376	[produced by Neil Giraldo]
No Brakes	John Waite	07.1984	64[3]	10[43]	EMI America 17 124	[gold-US][produced by John Waite, David Thoener, Gary Gersh]
Mask of Smiles	John Waite	08.1985	-	36[16]	EMI America 17 164	[produced by John Waite, Stephen Galfas]
Rover's Return	John Waite	07.1987	-	77[12]	EMI America 17 227	[produced by Frank Filipetti, John Waite, Desmond Child, Rick Nowels]

Barefoot Jerry

Barefoot Jerry to amerykański zespół country z Nashville w stanie Tennessee. Łącząc muzykę country i rock progresywny, zostali opisani jako przełomowy southern rock band. Zespół był najbardziej aktywny od 1971 do 1977 roku. W jego skład wchodzili muzycy regionalni pod opieką Wayne'a Mossa i Maca Gaydena.

Barefoot Jerry został nazwany na cześć wiejskiego skrzypka, który występował w sklepie obok domu Gaydena w Smoky Mountains. Zarówno Moss, jak i Gayden byli głównymi gitarzystami dla Area Code 615, a także dla innych wersji 615. Ta nazwa jest również używana w odniesieniu do Mossa i jego towarzyszy na obecnych turnee i innych projektach.

Moss założył Cinderella Recording Studios i prowadzi je od 1960 roku. Moss grał wcześniej w wielu sesjach, w tym w Blonde on Blonde Boba Dylana i grał riff gitarowy w „Pretty Woman” Roya Orbisona. Oprócz Mossa i Gaydena członkami zespołu byli Terry Dearmore, Kenny Buttrey, Jim Colvard, Dave Doran, Si Edwards, John Harris, Warren Hartman, Russ Hicks, Kenny Malone, Charlie McCoy i Fred Newell.

Moss, Buttrey i Gayden pierwotnie grali razem na wielu sesjach Mike'a Nesmitha w Nashville i byli w Area Code 615. Gayden napisał numer jeden w Wielkiej Brytanii przebojowy singiel Love Affair, „Everlasting Love”. Zagrał także na pierwszej gitarze slide wah wah w "Crazy Mama" JJ Cale'a. Ten skład Barefoot Jerry nagrał Southern Delight, zanim Gayden odszedł w 1972 roku, by założyć własny zespół, Skyboat; Buttrey dołączył do zespołu Neila Younga.

Wkrótce do Mossa i Harrisa dołączyli Russ Hicks (gitara, stalowa gitara, róg, wokal) i Kenny Malone (perkusja) na albumie Barefoot Jerry, wydanym przez Warner Bros. Records w 1972 roku. Póżniejszy skład tworzyli Buddy Skipper -piano,Fred Newell (banjo, harmonijka ustna, wokal), Dave Doran (gitara, bas, wokal), Si Edwards (perkusja) i członek Area Code's Bobby Thompson (bas, gitara, wokal) i kontynuacji z 1974 roku. Skład w osobach Mossa, Hicksa, Dorana, Edwardsa, Skippera i Newella został nagrany podczas występu na żywo w 1973 roku, wydanego w 2007 roku jako Barefoot Jerry Live.

Moss był ostatnim oryginalnym członkiem zespołu. Zachowując Hicksa i Edwardsa, dodali Terry'ego Dearmore'a (wokal, gitara, bas), Jima Colvarda (gitara, bas) i Warrena Hartmana (instrumenty klawiszowe). W 1975 roku nagrali You Can't Get Off With Your Shoes On. Colvard odebrał sobie życie w 1976 roku. Wraz z odejściem Hartmana, Barry Chance (gitara) i Steve Davis (instrumenty klawiszowe, gitara, wokal) dołączyli do zespołu na Keys to the Country w 1976 roku.

Davis i Dearmore odeszli, a Charlie McCoy (instrumenty klawiszowe, harmonijka, flety, harfa żydowska) i Mike McBride (bas, gitara, perkusja, mandolina) dołączyli do Barefootin' w 1977 roku. W tym samym roku zespół rozpadł się. Wayne Moss pojawia się jako „Barefoot Jerry” wraz z Charliem Danielsem, Guyem Clarkiem i Davidem Allanem Coe w filmie dokumentalnym z 1981 roku, Heartworn Highways. Barefoot Jerry zostali wymienieni w piosence Charliego Danielsa „The South is Gonna Do It Again”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
You Can't Get Off With Your Shoes On/Cades Cove	Barefoot Jerry	05.1975	-	109[2]	Monument 8645	[written by Wayne Moss][produced by Wayne Moss, Barefoot Jerry ]

środa, 22 grudnia 2021

Symposium

Symposium to angielski zespół punkowy. Byli aktywni od 1994 do 2000 roku i byli znani z występów na żywo. Nazwa „Symposium” pierwotnie odnosiła się do imprezy przy piciu (grecki czasownik sympotein oznacza „pić razem”) i została zaczerpnięta z dialogu filozoficznego Platona.

Zespół powstał jeszcze w szkole w Shepherd's Bush w Londynie w 1994 roku. Skład: Ross Cummins (wokalista), Hagop Tchaparian (gitarzysta/wokalista wspierający), Joe Birch (perkusista), William McGonagle (gitarzysta) i Wojtek Godzisz (wokalista/autor piosenek).Zwrócił na nich uwagę Korda Marshall, która podpisała kontrakt z nimi z Infectious Records w 1996 roku.

Debiutancki singiel "Drink the Sunshine" z 1996 roku otrzymał wsparcie ze strony NME, które umieściło ich na "Bratbus Tour" (corocznej trasie czterech gorących zespołów), która odwiedzała uniwersytety w Wielkiej Brytanii. W marcu 1997 roku koncerty zespołu zostały odnotowane przez Everetta True, który umieścił je na okładce Melody Maker z 29 marca 1997, ogłaszając je „najlepszym zespołem koncertowym w Wielkiej Brytanii”. W marcu 1997 roku zespół wydał hitowy singiel nr 25 w Wielkiej Brytanii, „Farewell to Twilight”. Następnie odbyła się trasa koncertowa. Wydali mini-album, One Day at a Time, w październiku 1997 r. Wydawnictwo nawiązywało do faktu, że ich faktyczny (pełny) debiutancki album zostanie wydany w późniejszym terminie. "Answer To Why I Hate You” był nieobecny na minialbumie, ale pojawił się na ich pierwszym albumie On The Outside. Po podpisaniu kontraktu nagraniowego z Infectious Records. „Farewell to Twilight” osiągnęło szczyt brytyjskiej listy singli na 25 miejscu, pozycji, której nigdy później nie przekroczyli. "Fairweather Friend" była najbardziej znaną piosenką zespołu, wspieraną przez teledysk, co doprowadziło do występu Top of the Pops.

W 1997 roku zespół wspierał wiele popularnych amerykańskich zespołów, w tym Red Hot Chili Peppers na Wembley Arena, The Foo Fighters, The Deftones i No Doubt w Brixton Academy, gdzie wybryki sceniczne Cumminsa spowodowały zwichnięcie nogi. W następnym roku zespół odbył trasę koncertową Warped Tour po Stanach Zjednoczonych z Bad Religion, NOFX i Rancid. Ich debiutancki album On The Outside został wydany w maju 1998 roku. Pod koniec 1999 roku zespół opuścił Infectious Records. Po supportowaniu Metalliki na Milton Keynes Bowl w 1999, Symposium wydało EP-kę "Killing Position".

Na początku 2000 roku w zespole pojawiły się muzyczne różnice i rozpadł się. McGonagle i Birch utworzyli post-hardcore'owy zespół Hell Is for Heroes, podczas gdy Cummins w końcu powrócił w 2004 z Paper Cuts. Główny autor tekstów zespołu, Wojtek Godzisz, występował solo i podpisał kontrakt z Tigertrap Records w 2006 roku. Jego tytułowy debiutancki album ukazał się w 2009 roku. Hagop Tchaparian kontynuował współpracę z zespołem Hot Chip. Jest konsultantem branży muzycznej.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Drink the Sunshine	Symposium	11.1996	89[2]	-	Infectious INFECT 30CD	[written by William McGonagle, Wojtek Godzisz][produced by Clive Martin]
Farewell to Twilight	Symposium	03.1997	25[2]	-	Infectious INFECT 34CD	[written by Wojtek Godzisz][produced by Langer And Winstanley]
The Answer to Why I Hate You	Symposium	05.1997	32[2]	-	Infectious INFECT 37CD	[written by Wojtek Godzisz][produced by Clive Langer & Alan Winstanley]
Fairweather Friend	Symposium	08.1997	25[3]	-	Infectious INFECT 44CD	[written by Wojtek Godzisz][produced by Clive Langer & Alan Winstanley]
Average Man	Symposium	03.1998	45[2]	-	Infectious INFECT 52CD	[written by Wojtek Godzisz][produced by Clive Langer And Alan Winstanley]
Bury You	Symposium	05.1998	41[2]	-	Infectious INFECT 55CD	[written by Wojtek Godzisz][produced by Youth]
Blue	Symposium	07.1998	48[2]	-	Infectious INFECT 57CD	[written by H. Tchaparian, W. McGonagle][produced by Clive Langer And Alan Winstanley]
Killing Position	Symposium	.1999	176[1]	-	Sympomania Recordings SYMP 001	[written by Wojtek Godzisz][produced by Bruce Lampcov]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
One Day at a Time	Symposium	11.1997	29[2]	-	Infectious INFECT 49CD	[produced by Clive Langer and Alan Winstanley,Symposium and Matt Gregory,Clive Martin]
On the Outside	Symposium	05.1998	32[2]	-	Infectious INFECT 56CD	[produced by Martin "Youth" Glover]

wtorek, 21 grudnia 2021

Waikikis

The Waikikis byli belgijskim zespołem studyjnym, znanym głównie z singla „Hawaii Tattoo”, wydanego w USA w 1964 roku przez Kapp Records. „Hawaii Tattoo” został nagrany w 1961 roku w Belgii i spędził dwa miesiące na belgijskiej liście przebojów. To był ogromny hit w Niemczech, spędzając 21 tygodni w pierwszej dziesiątce, a także dotarł do pierwszej pięćdziesiątki w USA, Kanadzie i Wielkiej Brytanii. Album Hawaii Tattoo osiągnął 93 miejsce na liście Billboard Hot 200 w 1965 roku.

Za kulisami producent muzyczny Horst Fuchs promował karierę zespołu i pociągał za sznurki. Kompozytorzy tacy jak Jo van Wetter, Willy Albimoor, Hans Blum i Michael Thomas (Martin Böttcher) stworzyli utwory takie jak „Hawaii Tattoo”, „Carnival of Venice”, „Mein Hut der hat drei Ecken”, „Aloha Parade”, „Honolulu Parade ” i „Waikiki Welcome”. Waikikis sprzedali swoje płyty gramofonowe milionami, a niektóre z ich własnych dzieł, takie jak „Hilo Kiss” czy „Hula-Hochzeit” („Hawaii Honeymoon”) trafiły na listy przebojów w kilku krajach.

W 2004 roku piosenka „Hawaiian March” została wykorzystana w utworze „Prince Paul's Bubble Party” na ścieżce dźwiękowej do filmu SpongeBob SquarePants. Byli wśród setek artystów, których materiał został zniszczony podczas pożaru Universal w 2008 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hawaii Tattoo/Tahiti Tamoure	Waikikis	12.1964	41[2]	33[9]	Kapp 30	[written by Michael Thomas]
Hawaii Honeymoon/Remember Boa-Boa	Waikikis	04.1965	-	91[4]	Kapp 52	[written by Gustin, Cassez]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hawaii Tattoo	Waikikis	01.1965	-	93[9]	Kapp 3366	-

poniedziałek, 20 grudnia 2021

Streetwalkers

Zespół brytyjski założony w 1973 r. przez członków grupy Family, wokalistę Rogera Chapmana i gitarzystę Charlesa Whitneya. Na albumie Streetwalkers towarzyszyli im gitarzysta Bob Tench (pozyskany z Jeff Beck Group) i m.in. muzycy z King Crimson: Boz Burrell (bas, śpiew), John Wetton (bas, śpiew), Mike Giles (perkusja) i Ian Wallace (perkusja).

Początkowo funkcjonowali jako luźna asocjacja skrzyknięta z myśląo promocyjnym tournee obu liderów. Nazwę Streetwalkers przyjęli oficjalnie dopiero po ukazaniu się pierwszego longplaya, gdy stały skład uzupełnili basista Jon Plotel z grupy Casablanca i perkusista Nicko McBrain (właśc. Michael McBrain). Album Downtown Fliers nawiązywał wprawdzie wibrującą wokalizą Chapmana do niesamowitego brzmienia Family, jednak stylistykę zdominował soul i rhythm’n’blues.

Zespół zdobył sporą popularność dzięki występom w klubach studenckich (zwłaszcza na terenie Niemiec), a trzeci album Red Card, trafił do czołowej brytyjskiej dwudziestki. Jednak nad karierą grupy zaciążyły problemy personalne. W czerwcu 1976 r. Plotela i McBraina (później występował w Pat Travers Band, Trust i Iron Maiden) zastąpili Michael Feat i David Bowie. Wraz z Brianem Johnsonem na instrumentach klawiszowych Streetwalkers nagrali jeszcze niedoceniony album Vicious But Fair oraz płytę koncertową wydaną pod koniec 1977 r.

Tradycje zespołu kontynuował Chapman podczas występów z własnym zespołem Shortlist, na solowych longplayach, a także w wykonywanej charakterystycznym zbolałym głosem telewizyjnej reklamie dżinsów Brutus.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Red Card	Streetwalkers	06.1976	16[6]	-	Vertigo 9102010	[produced by Streetwalkers]

Streetband

Brytyjska grupa rockowa z końca lat 70-tych, pamiętana głównie dzięki członkostwu Paula Younga (ur. 17.01.1956 r. w Luton w hrabstwie Bedfordshire, Anglia). Wokalista założył zespół w 1977 r. po okresie występów w formacji Kat Kool And The Kool Kats. Skład uzupełniali: John Gifford (gitara, śpiew), Mick Pearl (bas, śpiew), Roger Kelly (gitara) i Vince Chaulk (perkusja), eks-członek Mr Big, znanych z przeboju „Romeo” z 1977 r.

Skłaniająca się ku rhythm’n’bluesowi muzyka Streetband zainteresowała wytwórnię Logo. Producentem pierwszego albumu London był Chas Jankel, kompozytorski partner lana Dury’ego. Singel „Hold On” zdobył popularność głównie dzięki ekstrawaganckiej drugiej stronie „Toast” i w 1978 r. trafił do brytyjskiej Top 20.

Na późniejszych singlach i na longplayu Dilemma dominował hard rock, a do składu dokooptowano keyboardzistę Joolsa Hollanda. Brak rynkowych sukcesów spowodował rozwiązanie zespołu w 1979 r., gdy Young, Gifford i Pearl postanowili założyć nową formację Q-Tips.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Toast/Hold On	Streetband	11.1978	18[6]	-	Logo GO 325	[written by Bernard Kelly][produced by Chas Jankel]

Strawbs

Grupa brytyjska założona w 1967 r. przez Dave'a Cousinsa (ur. 7. 01. 1945 r. w Londynie; gitara, banjo, fortepian, śpiew) i Tony'ego Hoopera (gitara). Początkowo działała pod nazwą The Strawberry Hill Boys, z mandolinistą Arthurem Philipsem, prezentując muzykę bluegrass. Stopniowo ewoluowała w kierunku folka.

Po zmianie nazwy na The Strawbs do Cousinsa i Hoopera dołączył basista Ron Chesterman i wokalistka Sandy Denny, której krótka współpraca z grupą została udokumentowana albumem All Our Own Work, wydanym już po jej odejściu i sukcesie w Fairport Convention. Znalazła się na nim wczesna wersja znakomitej kompozycji Sandy "Who Knows Where The Time Goes".

Oficjalnym debiutem Cousinsa, Hoopera i Chestermana była płyta Strawbs (z 1968 roku), zawierająca kilka najlepszych utworów grupy, m.in. "Oh How She Changed" i "The Battle", i przyjęta ciepło zarówno przez rockową, jak i folkową publiczność. Kolejne wydawnictwo Dragonfly nie zdobyło już takiego uznania, zapowiadając zmiany personalne w zespole. Z poprzedniego składu pozostali Hooper i Cousins, a miejsca pozostałych kolegów zajęli dwaj eks-członkowie Velvet Opera: John Ford (ur. 1.07. 1948 r. w Fulham w Londynie, Anglia; bas, gitara akustyczna) i Richard Hudson (właśc. Richard William Stafford Hudson, ur. 9. 05.1948 r. w Londynie, Anglia; perkusja,gitara, sitar) oraz absolwent Królewskiej Akademii Muzycznej, Rick Wakeman (ur. 18.05.1949 r. w Perivale, Wielka Brytania; instr. klawiszowe - grający już uprzednio na albumie Dragonfly).

The Strawbs nagrali w tym składzie longplay Just A Collection Of Antiques And Curios, zmieniając brzmienie na bardziej elektryczne. Płyta została bardzo ciepło przyjęta, podobnie jak i następna From The Witchwood. Jednak pianista nieusatysfakcjonowany szablonowym brzmieniem zespołu opuścił The Strawbs i został członkiem Yes. Zastąpił go Blue Weaver (ur. 11. 03. 1947 r. w Cardiff, South Glamorgan, Walia; gitara, harfa, fortepian), grający wcześniej w Amen Corner. Pomimo komercyjnego sukcesu, jaki odniósł znakomity album Grave New World, w zespole narastały napięcia i w 1972 r. miejsce Hoopera zajął Dave Lambert (ur. 8.03.1949 r. w Hounslow w hrabstwie Middlessex, Anglia). Chociaż relacje między Cousinsem, Hudsonem a Fordem także się pogorszyły, grupa nagrała i promowała dwa single: "Lay Down" i żartobliwy "Part Of The Union", z których pierwszy uplasował się na brytyjskiej Top 20, a drugi napisany przez basistę i perkusistę, należał do największych osiągnięć The Strawbs.

Formacja rozpadła się po nieudanym tournee po USA. Hudson i Ford sformowali własny zespół, a Cousins i Lambert dokooptowali do składu pianistę Johna Hawkena (eks-Nashville Teens i Renaissance), Chasa Gronka (bas) i Roda Combesa - byłego perkusistę Stealers Wheel. Seria wydanych później albumów potwierdziła utratę przez grupę świeżości i inspiracji. Cousins nadal pozostał liderem kilkakrotnie zmieniającego się składu i nagrywał aż do lat 80. pomimo spadku popularności formacji. W 1988 r. zespół reaktywował się (z Cousinsem, Hooperem i Hudsonem) i nagrał płytę Don' t Say Goodbye. Wydanie w 1992 r. kompaktowej kompilacji Choice Selection jest bez wątpienia początkiem nowego rozdziału w karierze grupy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Lay Down/Ciggy Barlust & The Whales From Venus: "Backside"	Strawbs	10.1972	12[12]	-	A&M; AMS 7035/A&M; AM 1451	[written by Dave Cousins][produced by Strawbs]
"Part Of The Union"/"Will You Go"	Strawbs	01.1973	2[11]	-	A&M; AMS 7047/A&M; AM 1419	[written by Richard Hudson, John Ford][produced by Strawbs]
"Shine On Silver Sun"/"And Wherefore"	Strawbs	08.1973	34[3]	-	A&M; AMS 7082/-	[written by Dave Cousins][produced by A Summerland Production]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Just a collection of antiques and curios	Strawbs	11.1970	27[2]	-	A&M; AMLS 994	[produced by Tony Visconti]
From the witchwood	Strawbs	07.1971	39[2]	-	A&M; AMLH 64 304	[produced by Tony Visconti]
Grave new world	Strawbs	02.1972	11[12]	191[5]	A&M; AMLH 68 078	[produced by Strawbs]
Bursting at the seams	Strawbs	02.1973	2[12]	121[9]	A&M; AMLH 68 144	[produced by Strawbs]
Hero and heroin	Strawbs	04.1974	35[3]	94[17]	A&M; AMLH 63 607	[produced by Dave Cousins, Tom Allom]
Ghosts	Strawbs	11.1974	-	47[13]	A&M; AMLH 68 277	[produced by Tom Allom]
Nomadness	Strawbs	11.1975	-	147[6]	A&M; AMLH 68 331	[produced by Tom Allom]
Deep cuts	Strawbs	09.1976	-	144[5]	Oyster 2391 234	[produced by Rupert Holmes]
Burning for you	Strawbs	06.1977	-	175[4]	Oyster 2391 287	[produced by Jeffrey Lesser]

Stories

Amerykańska grupa popowa założona z myśląo kontynuowaniu dokonań popularnego w latach 60-tych zespołu The Left Banke (przebój „Walk Away Renee”). Jej założycielem był multiinstrumentalis ta Michael Brown, poszukujący muzyków obdarzonych talentem wokalnym. Wybrańcami okazali się Ian Lloyd (właśc.Ian Buoncocglio, ur. w Seattle w stanie Washington; śpiew), Steve Love (gitara) i Bryan Medley (perkusja).

W 1972 r., po nagraniu debiutanckiego albumu, Brown opuścił nieoczekiwanie podopiecznych. Zdesperowana grupa dokooptowała dwóch nowych członków: Kena Aaronsona (bas) i Kena Bichela (fortepian) w 1973 r. nagrała album About Us. Popularność zdobyła własną wersją przeboju brytyjskiej grupy Hot Chocolate „Brother Louie” (opartym na motywie „Louie Louie” Richarda Berry’ego i The Kingsmen), która nieoczekiwanie trafiła na szczyt list amerykańskich.

Szlagierami na rynku amerykańskim okazały się też single „Mammy Blue” (wylansowany w Europie przez grupę Top Pops) i „If It Feels Good, Do It”. Po nagłym rozwiązaniu zespołu Lloyd próbował szczęścia jako solista (singel „Slip Away” z 1979 r.).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I'm Coming Home/You Told Me	Stories	06.1972	-	42[12]	Kama Sutra 545	[written by Michael Brown, Ian Lloyd][produced by Stories]
Darling/Take Cover	Stories	02.1973	-	111[4]	Kama Sutra 566	[written by Michael Brown, Ian Lloyd][produced by Eddie Kramer, Stories]
Brother Louie/What Comes After	Stories	06.1973	-	1[2][18]	Kama Sutra 577	[gold-US][written by Errol Brown, Tony Wilson][produced by Kenny Kerner, Richie Wise]
Mammy Blue/Traveling Underground	Stories	10.1973	-	50[8]	Kama Sutra 584	[written by Hubert Giraud, Phil Trim][produced by Kenny Kerner, Richie Wise]
If It Feels Good, Do It/ Circles	Ian Lloyd And Stories	03.1974	-	88[5]	Kama Sutra 588	[written by J. Stevenson][produced by Kenny Kerner, Richie Wise]
Slip Away/Easy Money	Stories	10.1979	-	50[9]	Scotti Brothers 505	[written by Ric Ocasek][produced by Bruce Fairbairn]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Stories	Stories	07.1972	-	182[9]	Kama Sutra 2051	[produced by Stories]
About Us	Stories	07.1973	-	29[19]	Kama Sutra 2068	[produced by Eddie Kramer, Steve Love, Stories, Kenny Kerner, Richie Wise]

Next Plateau Records

Next Plateau Entertainment [znana także jako Next Plateau Records],amerykańska wytwórnia płytowa działająca w kooperacji z Universal Records w Universal Republic Records Group,założona przez Eddiego O'Louglina.

Założona w 1984r jako niezależna wytwórnia;początkowo skupia się na rodzącej się nowojorskiej scenie muzyki latynoskiej i scenie hip-hopowej.W latach 80-tych ewoluowała dzięki zdobytym funduszom,w stronę całkowicie niezależnego labelu,pomagając w osiągnięciu światowego sukcesu przez grupę Salt n Pepa.To właśnie ten zespół stał się największym komercyjnym sukcesem wytwórni,jeśli chodzi o sprzedaż płyt.
Na początku lat 90-tych powierzyła dystrybucję swoich płyt wytwórni Polygram.W 1992r Polygram kupił Next Plateau przesuwając ją w stronę współpracy z wytwórniami FFRR i London Records.Po wyłonieniu się z Polygramu Universal Music Group w 1998r,Next Plateau stała się jedną z części koncernu.

Hity na singlowej liście przebojów "Billboard"

NP 50090 Ambassadors Of Funk My Minds Made Up (12") 1988 34.Hot Disco/Dance
NP50174 Anticapella 2?231 (12") 1991 37.Hot Disco/Dance
422 857 025-2 Boy Krazy That's What Love Can Do / One Thing Leads To Another 1993 18.US
422-857-137-1 Boy Krazy Good Times With Bad Boys / That's What Love Can Do 1993 59.US
NP 50011 C-Bank One More Shot 1983 5.Hot Disco/Dance
NP 50033 C-Bank Good To The Last Drop 1985 14.Hot Disco/Dance
NP 50045 C-Bank Nightmare Of A Broken Heart 1986 50.Hot Disco/Dance
NP 50011 C-Bank One More Shot 1983 5.Hot Disco/Dance
NP 50010 Carol Douglas You're Not So Hot 1982 62.Hot Disco/Dance
NP 50094 Hithouse Jack To The Sound Of The Underground 1989 11.Hot Disco/Dance
NP50112 Jo Ann Jones I Don't Need Your Love 1989 29.Hot Disco/Dance
NP 50178 MIG 29 Mig-29 1992 10.Hot Disco/Dance
NP 1438-6 Modern-nique Love's Gonna Get You 1996 45.Hot Disco/Dance
162 350 012-1 Paperboy Ditty 1992 10.US [platinum]
KF-301 Princess Say I'm Your Number One 1985 22.Hot Disco/Dance
NP 50037 Princess After The Love Has Gone 1985 28.Hot Disco/Dance
NP 50052 Princess In The Heat Of A Passionate Moment 1986 30.Hot Disco/Dance
KF 315 Salt 'N' Pepa Push It 1987 19.US [platinum]
NP 50101 Salt 'N' Pepa Expression 1989 26.US [platinum]
NP 50137 Salt 'N' Pepa Do You Want Me 1990 21.US [gold]
NP 50157 Salt 'N' Pepa Let's Talk About Sex 1991 13.US [gold]
857 315-2 Salt 'N' Pepa Shoop 1993 4.US [gold]
857 390 Salt 'N' Pepa with En Vogue Whatta man 1994 3.US [platinum]
NP50168 Jinny Keep Warm 1991 13.Hot Disco/Dance
NP 50187 K.W.S. Please Don't Go 1992 6.US [gold]
857 715-1 Salt-N-Pepa None Of Your Business 1994 32.US
NP 50046 Sweet Sensation Hooked On You 1986 64.US
NP 50107 Sybil Don't Make Me Over / Falling In Love 1989 20.US [gold]
NP 50111 Sybil Walk On By / Here Comes My Love 1989 74.US
422 857 065-2 Sybil You're The Love Of My Life 1993 90.US
NP 50098 Toni Scott That's How I'm Living / The Chief 1989 6.Hot Disco/Dance
NP 50114 Tony Scott Get Into It 1990 36.Hot Disco/Dance
NP50120 Tony Scott Gangster Boogie 1990 17.Hot Disco/Dance
NP50066 Kelly Charles You're No Good For Me 1987 26.Hot Disco/Dance

Sybil

Sybil Thomas-Lynch -ur.2.06.1965r New Jersey,jest popularną amerykańską wokalistką rhythm'n'bluesową i popową ,znaną jako Sybil.Pracowała z Ce Ce Rogers w Ce Ce & Company przed podpisaniem kontraktu płytowego z Next Plateau.

Sybil rozpoczęła karierę nagraniową od 1986r,a zyskała popularność dzięki coverom piosenek Dionne Warwick-"Don't Make Me Over" i "Walk On By",wydanym w 1989 i 1990r.Oba nagrania odniosły sukces na brytyjskiej liście bestsellerów singlowych.Po podpisaniu kontraktu z teamem kompozytorsko-producenckim Stock Aitken Waterman,odniosła jeszcze większe sukcesy i zyskała ogromną popularność w W.Brytanii.

W 1993r miała dwa duże przeboje,własną wersję hitu Harolda Melvina & The Bluenotes-"The Love I Lost",i "When I'm Good And Ready" autorstwa Mike'a Stocka i Petera Watermana.Jej najpopularniejszy album wydany w tym samym roku,Good n Ready trafił na 12 pozycję UK Albums Chart.Dużą popularnością w Japonii i Filipinach cieszył się singiel "Make It Easy on Me" ,który osiągnął szczyty list przebojów w tych krajach.

Żelazną część repertuaru Sybil stanowiły covery i standarty,a jej kariera ewoluowała ku muzyce dance z elementami soulu.Ostatni singiel wydała w 2006r.Współpracowała z Ultra Nate i innymi producentami w wytwórni Deep Sugar Music .

W sierpniu 2008r nagrywa singiel "Shining Star",który stał się popularnym przebojem w Stanach Zjednoczonych.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Falling In Love	Sybil	11.1986	68[3]	-	Champion CHAMP 12 22	[written by D. Drewry, J. Bratton][produced by Dolores Drewry , James Bratton , Ron Wilmore ][29[7].Hot Dance/Disco;Next Plateau 50 049 12"]
Let Yourself Go	Sybil	04.1987	32[6]	-	Champion CHAMP 42	[written by D. Drewry, J. Bratton,S.Lynch,R.Wilmore][produced by Dolores Drewry , James Bratton ][23[8].Hot Dance/Disco;Next Plateau 50 057 12"][46[12].R&B Chart]
My Love Is Guaranteed	Sybil	08.1987	42[5]	-	Champion CHAMP 55	[written by S.Synch,S.Chesnut, J. Bratton,][produced by Dolores Drewry , James Bratton ][4[14].Hot Dance/Disco;Next Plateau 50 067 12"][54[14].R&B Chart]
Can't Wait (On Tomorrow)	Sybil	08.1988	-	49[2].Hot Dance/Disco	Next Plateau 50 081 [US]	[written by James Bratton , Joe Maggio , Joel Washington , Sybil Lynch][produced by James Bratton ][49[2].Hot Dance/Disco;Next Plateau 50 081 12"][90[4].R&B Chart]
Don't Make Me Over	Sybil	07.1989	19[11]	20[23]	Champion CHAMP 213	[gold-US][written by B. Bacharach & H. David][produced by Dolores Drewry , James Bratton ][#21 hit for Dionne Warwick in 1963][4[13].Hot Dance/Disco][2[25].R&B Chart]
Walk On By/Here Comes My Love	Sybil	01.1990	6[9]	74[6]	PWL PWL 48	[written by B. Bacharach & H. David][produced by Eddie O'Loughlin][7[10].Hot Dance/Disco;Next Plateau 50 011 12"][#21 hit for Dionne Warwick in 1964][3[17].R&B Chart]
Crazy For You	Sybil	04.1990	71[1]	-	PWL PWL 53	[written by Kenni Hairston , Trevor Gale ][produced by Kenni Hairston , Trevor Gale ][19[13].R&B Chart]
Independent	Sybil	08.1990	-	-	Next Plateau 50 121 [US]	[85[6].R&B Chart]
I Wanna Be Where You Are	Sybil	09.1990	-	-	Next Plateau 50 123 [US]	[written by Arthur Ross,Leon Ware][86[5].R&B Chart]
Make It Easy on Me	Sybil	11.1990	-	-	Next Plateau 50 129 [US]	[written by Mike Stock,Matt Aitken,Pete Waterman][produced by Stock Aitken & Waterman][52[12].R&B Chart]
Go On	Sybil	05.1991	-	-	Next Plateau 50 153 [US]	[written by James Bratton & Sybil][78[6].R&B Chart]
The Love I Lost	West End feat Sybil	01.1993	3[13]	-	PWL Sanctuary PWLT 253	[written by Gamble/Huff][produced by Stock , Waterman][#7 hit for Harold Melvin & The Blue Notes in 1973][18[11].Hot Dance/Disco;Next Plateau 857065 12"]
When I'm Good And Ready	Sybil	03.1993	5[13]	-	PWL International PWL 260	[written by Mike Stock , Pete Waterman][produced by Mike Stock , Pete Waterman]
You're The Love Of My Life/The love I lost	Sybil	04.1993	-	90[2]	Next Plateau 857064	[written by Glenn "Sweety-G" Toby , Sybil][produced by Eve Nelson ][37[16].R&B Chart]
Beyond Your Wildest Dreams	Sybil	06.1993	41[2]	-	PWL International PWLT 265	[written by Stock, Aitken & Waterman][produced by Mike Stock , Pete Waterman][90[2].R&B Chart]
Stronger Together	Sybil	09.1993	41[2]	-	PWL International PWL 269	[written by Mike Stock , Pete Waterman][produced by Mike Stock , Pete Waterman]
My Love Is Guaranteed	Sybil	12.1993	48[1]	-	PWL International PWLT 277	[written by James Bratton , S. Chestnut, Sybil ][produced by Dolores Drewry , James Bratton]
So Tired Of Being Alone	Sybil	03.1996	53[3]	-	PWL International PWL 324	[written by Al Green][produced by Miller/Waterman]
When I'm Good And Ready [remix]	Sybil	03.1997	66[2]	-	Next Plateau NP 1418 3	[written by Mike Stock , Pete Waterman][produced by Mike Stock , Pete Waterman]
Still A Thrill	Sybil	07.1997	55[2]	-	Coalition COLA 007T	[written by Mike Stock , Pete Waterman][produced by Gary Miller ]
Why	Sybil	11.1997	86[2]	-	Coalition COLA 012T	[written by Mike Stock , Pete Waterman][produced by Mark Picchiotti]
When I Fall in Love	Blaze feat. Sybil	03.2002	91[1]	-	Kickin KICK 115

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Let Yourself Go	Sybil	09.1987	92[1]	-	Champion CHAMPX CD 1009	[produced by Dolores Drewry , James Bratton]
Sybil	Sybil	10.1989	-	75[24]	Next Plateau PL-1018	[produced by James Bratton]
Walk On By	Sybil	02.1990	21[5]	-	PWL	-
Good 'N' Ready	Sybil	06.1993	13[6]	-	PWL HFCD 28	[produced by Mike Stock , Pete Waterman]

Taz Taylor

Danny Lee Snodgrass Jr. (ur. 20 października 1992r), zawodowo znany jako Taz Taylor, jest amerykańskim producentem płytowym, autorem tekstów i dyrektorem nagraniowym, a także założycielem kolektywu i wytwórni płytowej Internet Money. Po stronie wydawniczej podpisał kontrakt wyłącznie z Warner Chappell Music, Artist Publishing Group i Atlantic Records, podczas gdy obecnie podpisał kontrakt z Internet Money Records z TenThousand Projects i Virgin Music po stronie wytwórni. Wcześniej podpisał kontrakt płytowy z Alamo Records i Interscope Records.

Danny Lee Snodgrass Jr. urodził się 20 października 1992 roku w Jacksonville na Florydzie, gdzie również się wychował. Jego ojciec, perkusista lokalnego zespołu, zabrał go na praktykę zespołu, gdzie zaczął uczyć się gry na perkusji i gitarze. Taylor stracił zainteresowanie grą na instrumentach, gdy dorósł i porzucił szkołę w 7 klasie. W wieku 17 lat u jego matki zdiagnozowano raka, a Taylor szukał nowego sposobu na zarabianie pieniędzy. Po krótkim okresie pracy jako grafik Taylor zabrał się do produkcji. Sprzedał swój pierwszy beat online za 250 dolarów i zaczął produkować w pełnym wymiarze godzin. Po uświadomieniu sobie, że może zarabiać na sprzedaży bitów online, Taylor zastawił wiele swoich rzeczy, aby umeblować swoje domowe studio. Tworząc swoje beaty, rozwinął również swoją strategię biznesową, która początkowo opierała się na korzystaniu z Twittera i PayPala do sprzedawania swoich bitów każdemu artyście, który ich chciał. Taylor sprzedaje swoje dzieła za jednorazową opłatę za wykorzystanie swojego materiału, unikając bardziej skomplikowanych umów wydawniczych i piosenek, tradycyjnie preferowanych przez producentów.

W 2016 roku Taylor umieścił piosenki z Treyem Songzem i Desiignerem, które były jego pierwszymi ważnymi miejscami.Doprowadziło to do zawarcia umowy wydawniczej podpisanej w sierpniu 2017 roku z Warner Chappell Music, Artist Publishing Group i Atlantic Records, która pozwoliła mu wynajmować swoje utwory w tradycyjny sposób, a także samodzielnie sprzedawać bity za pośrednictwem internetowego kanału Money YouTube.

Kompozycje Taza Taylora na listach przebojów

[with Lil Skies ]
04/2018 Welcome to the Rodeo Lil Skies 120.US

[with MGeeZy), KC Supreme, Kiwi, Travis Mills, Orlando Woods Jr. & YK Osiris ]
03/2019 Worth It YK Osiris 48.US

[with Lil Tecca & Nick Mira]
06/2019 Ran$om Lil Tecca 4.US/7.UK
09/2019 Shots Lil Tecca 84.US

[with Lil Tecca, Elias Latrou, & Nick Mira ]
08/2019 Did It Again Lil Tecca 64.US/84.UK

[with Lil Tecca, Joel Abraham & Tomas Martinez]
09/2019 Amigo Lil Tecca 113.US

[with Lil Tecca , Nick Mira & A Boogie wit da Hoodie]
11/2019 Somebody Internet Money, Lil Tecca & A Boogie Wit da Hoodie 96.US

[with Trippie Redd , Nick Mira ]
11/2019 Love Me More Trippie Redd 79.US

[with Trevor Daniel, Charlie Handsome & Kim Candilora]
11/2019 Falling Trevor Daniel 17.US/14.UK

[with Trippie Redd , Juice Wrld, YNW Melly, Nick Mira]
12/2019 6 Kiss Trippie Redd 60.US

[with Nick Mira, Alec Wigdahl, Elias Latrou, Gunna, Don Toliver, Nav, Donny Flores, Daniel Desir, Jonathan Mitchell & Jocelyn Donald]
.2020 Lemonade Internet Money & Gunna 6.US

[with Juice Wrld , The Weeknd, Nick Mira, Cody Rounds]
08/2020 Smile Juice Wrld & The Weeknd 8.US/23.UK

Internet Money Records

Internet Money Records to wytwórnia płytowa i kolektyw producentów płytowych założony przez Taza Taylora, Nicka Mirę i DT (wcześniej znany jako Sidepce), przy czym Taylor jest dyrektorem generalnym. Połączenie kanału YouTube, wytwórni płytowej i związku producentów, Internet Money to medium dla producentów do sprzedaży bitów, a także agregator dla producentów i twórców. Poza pomaganiem innym producentom w biznesowej stronie tworzenia muzyki, Taylor i Internet Money organizują „wycieczki”, podczas których producenci mogą współpracować i pracować razem.

Taylor uważa, że Internet Money to sposób na pomoc producentom w zarabianiu na muzyce przy użyciu tych samych technik, których on używa.W 2018 roku Internet Money Records podpisało kontrakt płytowy z Alamo Records i Interscope Records. Podczas przerwy w połowie 2019 roku relacje Taza z Alamo i Interscope pogorszyły się. Późnym latem Taz zgodził się na wykupienie z Alamo i Interscope oraz podpisał nowy kontrakt płytowy z TenThousand Projects i Virgin Music, dając mu większą kontrolę nad tym, kogo może podpisać z joint venture

Jako kolektyw producencki, Internet Money był odpowiedzialny za wiele singli, które znalazły się na liście Billboard Hot 100, a także zdobyły certyfikaty RIAA Platinum i Gold. Wytwórnia wydała swój debiutancki album, B4 the Storm 28 sierpnia 2020 roku. Na płycie znalazły się m.in. wokale Future, Kevina Gatesa, Gunna, Trippie Redd, Juice Wrld, 24kGoldn, Iann Dior i Kid Laroi.

Single na listach przebojów

Internet Money "Somebody" (featuring Lil Tecca and A Boogie wit da Hoodie) .2019 96.US/75.UK Platinum[US]

B4 the Storm "Lemonade" (with Gunna featuring Don Toliver and Nav) . 2020 6.US/1.UK 3× Platinum[US]/ Platinum[UK]

Internet Money "Jetski" (with Lil Tecca and Lil Mosey)    . 2021     119.US
Internet Money "His & Hers"   .2021 67.US [gold-US]
Internet Money "Blastoff" (featuring Juice Wrld and Trippie Redd)    . 2020     79.US

B4 the Storm "Tragic" (The Kid Laroi featuring YoungBoy Never Broke Again and Internet Money)     76 .US