ENZSO

ENZSO był projektem orkiestrowym zapoczątkowanym przez byłego klawiszowca Split Enz Eddiego Raynera . Łączy nowozelandzką orkiestrę symfoniczną ze współczesnymi piosenkarzami pop, wykonując piosenki Split Enz .



Projekt rozpoczął się od Eddiego Raynera . Chciał czegoś więcej od starych piosenek Split Enz , a aranżacje orkiestrowe wydawały się idealne. Tworząc aranżacje na swoim syntezatorze, z pomocą Dave'a Woodcocka , Eddie zwrócił się do Marka Keywortha z Nowozelandzkiej Orkiestry Symfonicznej z prośbą o wykonanie jego aranżacji; Keyworth chętnie się zgodził.

Z dyrygentem Peterem Scholesem, Nowozelandzką Orkiestrą Symfoniczną , Dave'em Dobbynem , Annie Crummer , Samem Huntem, Neilem Finnem , Timem Finnem i New Zealand Youth Choir w 1996 roku nagrali i wydali swój pierwszy album zatytułowany ENZSO . Ponownie w 1999 roku ENZSO nagrało drugi album zatytułowany ENZSO 2 .

Film będący wynikiem współpracy został nakręcony przez reżysera Justina Pembertona pod tytułem ENZSO: Dirty Creature . 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Poor Boy	ENZSO with Dave Dobbyn	04.1996	-	29[3]	-/Sony 663 057	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
ENZSO	ENZSO	07.1996	4[26]	2[46][3x-platinum]	-/Sony 483870	-
ENZSO 2	ENZSO	11.1998	-	25[6][gold]	-/Sony 492852	-

Trudy Erwin

 Trudy Erwin urodziła się 12 sierpnia 1918 roku w Los Angeles w Kalifornii jako Virginia Erwin. Była żoną Murdo MacKenzie. Zmarła 29 października 2000 roku w San Diego w Kalifornii.

 Uczęszczała do John Marshall High School w Hollywood w połowie lat trzydziestych. Była jedną z wielu utalentowanych wokalistek , które zaśpiewały z bardzo popularną Kay Kyser & His Orchestra na początku lat czterdziestych. Jednak przed rozpoczęciem kariery z Kay Kyser Trudy była członkiem grupy wokalnej The Music Maids, która regularnie występowała w Kraft Music Hall Binga Crosby'ego. 

Trudy pozostawała w programie Kraft Music Hall do 1946 roku, zarówno jako wokalistka solowa, jak i partnerka śpiewająca croonera Binga Crosby'ego. Później poślubiła Murdo F. Mackenzie, który był inżynierem NBC w czasie, gdy w radiu nadawano Kraft Music Hall Binga Crosby'ego. Para miała razem jednego syna, Rodericka,który urodził się w 1955 roku.
Niestety Trudy Erwin zmarła 29 października 2000 roku w San Diego w Kalifornii; w wieku 82 lat. Syn Trudy, Roderick, tulił ją w ramionach i obserwował, jak jego matka wymyka się.
 

Trudy Erwin została dziś zapamiętana z nagrań „People Will Say You're In Love” i „Oh! What A Beautiful Mornin '” nagranych z Bingiem Crosbym (Decca-1943). Inne świetne nagrania, które wykonała Trudy Erwin, to „Who Wouldn't Love You” z Kay Kyser's Orchestra (Columbia-1942) i „The Wish That I Wish Tonight” (Columbia-1945) z Ray Noble's Orchestra.

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
I'll see you in Cuba	Bing Crosby and Trudy Erwin	05.1947	11[2m]	-	Decca Y 6019/-	-
I'll see you in Cuba	Bing Crosby and Trudy Erwin	05.1947	11[2m]	-	Decca Y 6019/-	-

Essex

 Essex, amerykański wokalny zespół r&b; powstały w 1962 roku.Byli najbardziej znani ze swojego hitu "Easier Said Than Done" z 1963roku o milionowej sprzedaży.

 

Członkami założycielami byli :Walter Vickers (gitara) i Rodney Taylor (perkusja),z US Marines stacjonującej na Okinawie. Po przeniesieniu się do Camp Lejeune w Karolinie Północnej,przyciągnęli kolegów z wojska Billy Hilla i Rudolpha Johnsona jako członków grupy. Następnie dokoptowali wokalistkę, Anitę Humes, też z marines.
 

W 1963 roku demo przyniosło im kontrakt płytowy z wytwórnią Roulette Records. Nagrali "Easier Said Than Done" w ciągu 20 minut. Utwór został napisany przez Larry'ego Huffa i Williama Lintona , który powiedział, że rytm był inspirowany przez dźwięk z wielu urządzeń teletechnicznych, hałaśliwych mechanicznych zwierząt ,w pokoju komunikacyjnym.Ich pierwszy singiel dotarł na szczyt listy Billboard US Hot 100 Chart. Utwór sprzedał się w ponad milionowym nakładzie i otrzymał miano Złotej Płyty, osiągając też 41 pozycję na UK Singles Chart w sierpniu 1963.
Rudolph Johnson opuścił grupę, i Essex stał się kwartetem. Trzy miesiące po przebojowym singlu grupa miała hit z piosenką "'A Walkin' Miracle" we wrześniu 1963 roku .
 

Na etykiecie tej płyty, nazwa grupy pojawiła się jako "Essex featuring Humes Anita". Kolejny singiel "She's Got Everything", napisany przez Jimmy Radcliffe i Oramay'a Diamonda osiągnął # 56 na liście bestsellerów. Obowiązki w wojsku sprawiały, że trudno było grupie skorzystać z ich sukcesów, na przykład na długi czas, Johnson został wysłany na Okinawę.Rodney Taylor został zabity w 1966 roku w Nowym Jorku w czasie próby napadu.Humes wydała kilka singli indywidualnie dla Roulette, ale nie miała sukcesów na listach przebojów Zmarła 30 maja 2010r, w Harrisburg, Pensylwania, w wieku 69 lat. 

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Easier Said Than Done / Are You Going My Way	Essex	06.1963	41[5]	1[2][13]	Roulette 4494	[written by William Linton][produced by George Goldner, Henry Glover][1[2][11].R&B; Chart]
A Walkin' Miracle / What I Don't Know Won't Hurt Me	Essex feat Anita Humes	08.1963	-	12[10]	Roulette 4515	[written by Adam Levy , George David Weiss, Hugo Peretti,Luigi Creatore][produced by Henry Glover][11[8].R&B; Chart]
She's Got Everything / Out of Sight, Out of Mind	Essex feat Anita Humes	11.1963	-	56[5]	Roulette 4530	[written by Oramay Diamond / Jimmy Radcliffe][produced by Henry Glover][B:42[2].R&B; Chart]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Easier Said Than Done	Essex	08.1963	-	119[5]	Roulette 25 234	[produced by George Goldner, Henry Glover]

Ray Ethier

Ray Ethier pochodzi z Catharines, Ontario, a on na pewno nie jest dobrze znany na scenie rockabilly, ale był gitarzystą w zespole Ben Hewitta. Oprócz gry na gitarze na większości nagrań Hewitta w latach 50-tych, nagrał też single pod własnym nazwiskiem.

Jeden z nich "Slave girl/President's walk" został wydany przez Mercury w 1959 roku. "Slave girl" miał wielkie możliwości, ale na Ray spadła nagła miłość do Patricii June ,którą poślubił . Pat powiedział Ray'owi, że albo ona, albo gitara ... wybrał Patricię . To Patricia sprawiła,że Ray odłożył gitarę, Ben Hewitt nawet napisał piosenkę na ten temat.  

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
President's walk	Ray Ethier	12.1959	56[10]	-	Mercury 45 321/-	-

 

Maureen Evans

 Ur.   23 marca 1940 r. w Cardiff, Walia to walijska piosenkarka pop, która zyskała sławę w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku.
Kariera Evans  rozpoczęła się jako piosenkarki z cygańskim zespołem Waldiniego w połowie lat pięćdziesiątych, głównie robiąc sezony letnie w brytyjskich kurortach, takich jak Llandudno .

 

 Swą karierę piosenkarską rozpoczynała w wytwórni Embassy, która dokonywała tanich nagrań aktualnych hitów dla brytyjskiej sieci sklepów Woolworth.
W 1960 r. odniosła sukces na liście przebojów singlem "The Big Hurt", a dwa lata później poszybowała jeszcze wyżej nagraniem "Like I Do". Ta dziarska piosenka, skierowana bardziej niż inne jej nagrania do nastoletniej publiczności, dotarła do brytyjskiej Top 3.
 W 1963 roku Evans brała udział w brytyjskich eleminacjach na Konkursie Piosenki Eurowizji z piosenką „Pick the Petals”, ale zajęła trzecie miejsce; Ronnie Carroll reprezentował w tym roku Wielką Brytanię w konkursie. W latach 60-tych kontynuowała wydawanie singli, a także jednej EP-ki (1963 Melancholy Me , nakładem Oriole Records ) i albumu Like I Do , także w Oriole (1963).

Następne piosenki Evans nie zdołały jednak powtórzyć tego sukcesu. Jej dość archaiczny styl musiał wkrótce ustąpić propozycjom młodszych wykonawców, choć jedno z jej ostatnich nagrań — "Never Let Him Go" było świetną interpretacją piosenki Davida Gatesa. 

Była właścicielką Maureen Evans Theatre School w West Grove w Cardiff, która od 1998 do 2010 roku uczyła dzieci w wieku od 6 do 18 lat śpiewu, tańca i aktorstwa.  

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Big Hurt / I Can't Begin to Tell You	Maureen Evans	01.1960	26[2]	-	Oriole CB 1533	[written by W.Shanklin]
Love, Kisses And Heartaches/We Just Couldn't Say Goodbye	Maureen Evans	03.1960	44[1]	-	Oriole CB 1540	[written by Greer, Morell]
Paper Roses/Please Understand	Maureen Evans	06.1960	40[5]	-	Oriole CB 1550	[written by Fred Spielman/Janice Torre]
Like I Do/Starlight Starbright	Maureen Evans	11.1962	3[18]	-	Oriole CB 1760	[written by Richard Manning]
I Love How You Love Me/John John	Maureen Evans	01.1964	34[11]	-	Oriole CB 1906	[written by B. Mann, L. Kolber]

Normie Rowe & The Playboys

 Norman John (Normie) Rowe ( Melbourne ,ur. 1 lutego 1947r ) to australijski piosenkarz. Występował w Normie Rowe & The Playboys od 1965 do 1968 i osiągnął w tym czasie status idola w swoim kraju. Po powrocie ze służby wojskowej nie był w stanie odzyskać poprzedniego poziomu.
Jako nastolatek Rowe grał muzykę soulową jako frontman Thunderbirds. W międzyczasie poprzez występy telewizyjne zdobył ogólnokrajową sławę. Niemniej jednak nadal miał pracę, która przyniosła mu dochody, a ponadto zajmował się muzyką w niepełnym wymiarze godzin. Zmieniło się to, gdy został zwolniony za swoje długie włosy.


Jako nastolatek przejął stanowisko nowego frontmana Normie Rowe & The Playboys. Pierwszy singiel został wydany w 1965 roku,  It ain’t necessarily so / Gonna leave this town (podwójne strony A) i natychmiast stał się krajowym hitem numer 1. W następnych trzech latach prawie każdy z nich dotarł do pierwszej dziesiątki i trzykrotnie zdołał osiągnąć numer 1: z Que sera sera / Shakin 'all over (1965), Ooh la la / Ain't nobody home (1966) i Sunshine secret / But I know (1967).

Que sera sera stała się największym hitem roku i największym hitem rock and rolla na australijskiej ziemi. Sukces zwabił go na Wyspy Brytyjskie, aby przekonać się, czy uda mu się tam zdobyć przyczółek jako australijski Playboys. Jednak nie udało mu się przebić i przez jakiś czas koncertował w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Do czasu, gdy musiał przerwać karierę muzyczną dla służby wojskowej , którą pełnił podczas wojny w Wietnamie .

Po powrocie nie był w stanie kontynuować swojego poprzedniego sukcesu. Potem szukał okazji w kabarecie , ścieżką, którą podążało wielu innych wczesnych australijskich rockmanów. Tutaj udało mu się odzyskać część swojej popularności i dlatego pozostał w australijskim świetle reflektorów jako wszechstronny artysta. Na przykład wystąpił w australijskiej wersji Les miserables i na przestrzeni lat pojawił się w kilku odcinkach seriali telewizyjnych i kilku filmach.

Na przełomie XIX i XX wieku stał się wybitnym działaczem narkotykowym, między innymi dlatego, że jego córka prawie umarła z powodu zażywania heroiny . Ponadto zawsze czuł więź z weteranami Wietnamu, których nadal aktywnie wspiera.

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
It Ain't Necessarily So/Gonna Leave This Town	Normie Rowe & The Playboys	05.1965	5[23]	-	Sunshine QK-951	[written by Gershwin, Heywood, Gershwin]
I (Who Have Nothing)/I Just Don't Understand	Normie Rowe	08.1965	9[14]	-	Sunshine QK-1069	[written by Mogol, Donida, Leiber, Stoller]
Que Sera, Sera (Whatever Will Be, Will Be)/Shakin' All Over	Normie Rowe & The Playboys	09.1965	1[32]	-	Sunshine QK-1103	[written by Livingston, Evans]
Tell Him I'm Not Home/Call On Me	Normie Rowe	11.1965	3[22]	-	Sunshine QK-1158	[written by Bruno, Bellini]
The Breaking Point/Ya Ya	Normie Rowe	02.1966	5[17]	-	Sunshine QK-1238	[written by Hal David, Burt Bacharach]
Pride And Joy/The Stones I Throw	Normie Rowe & The Playboys	05.1966	8[20]	-	Sunshine QK-1344	[written by Whitfield, Gaye, Stevenson]
Ooh La La/Ain't Nobody Home	Normie Rowe	11.1966	1[21]	2[11]	International Sunshine QIK-1565	[written by M. Keen, R. Shaw ]
It's Not Easy/Mary, Mary	Normie Rowe	12.1966	3[15]	-	International Sunshine QIK-1605	[written by Mann, Weil]
Going Home/I Don't Care	Normie Rowe	04.1967	11[10]	-	International Sunshine QIK-1731	[written by Gouldman]
But I Know/Sunshine Secret	Normie Rowe	06.1967	17[12]	-	International Sunshine QIK-1820	[written by Paul Korda]
Turn Down Day/Stop To Think It Over	Normie Rowe	09.1967	46[7]	-	Sunshine QK-2008	[written by Keller, Blume]
Penelope/Lucinda	Normie Rowe	03.1968	30[11]	-	Sunshine QK-2238	[written by B.J. Peacock]
Born To Be By Your Side/ Break Out	Normie Rowe	08.1968	41[10]	-	Sunshine QK-2493	[written by J. Reed, Hubbard]
Hello/Home To Stay	Normie Rowe	04.1970	48[15]	-	Festival FK-3614	[written by J. Young]
Rings/Come Hear My Song	Normie Rowe	06.1973	52[8]	-	Festival FK-5146	[written by Harvey, Reeves]
Higher And Higher/Willie And Laura Mae Jones	Normie Rowe	09.1974	93[4]	-	Festival K-5575	[written by Garry Jackson, Carl Smith]
Elizabeth/Little Ray Of Sunshine	Normie Rowe	01.1976	57[13]	-	Astor A-7265	[written by B. Henninger, B. Henninger]
Maybe Tomorrow/Help Yourselves To Each Other	Normie Rowe	04.1981	56[8]	-	Avenue K-8203	[written by S. Mason]
Rock And Roll You're Beautiful/Does She Have A Friend	Normie Rowe	03.1984	50[14]	-	Avenue BA 223120	[written by M. Redway]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
It Ain't Necessarily So, But It Is Normie Rowe	Normie Rowe	08.1965	2[18]	-	Sunshine QL 31734	-
Normie Rowe a Go Go	Normie Rowe	12.1965	3[12]	-	Sunshine QL 31802	-
So Much Love From Normie Rowe	Normie Rowe	01.1967	13[1]	-	Sunshine QL 32144	-
Normie's Hit Happenings	Normie Rowe	03.1967	7[8]	-	Sunshine QL 32198	-

Routers

 The Routers to amerykańska grupa instrumentalna na początku lat sześćdziesiątych.


Założony w 1961 roku przez Michaela Z. Gordona ,  nagrania The Routers czasami wykorzystywały muzyków sesyjnych jako dodatek do samej grupy, z wyjątkiem Gordona, który również założył inną odnoszącą sukcesy grupę, The Marketts .  Gordon skomponował kolejną nagradzaną kompozycję, „Out Of Limits” z Marketts. Gordon grał na prawie wszystkich sesjach Routers i Marketts.

 Pierwotny skład grupy to Al Kait, gitara prowadząca; Lynn Frasier, saksofon tenorowy; Michael Zane Gordon, gitara rytmiczna, wokal; Scott Walker (wówczas nagrywający jako Scott Engel), gitara basowa; Randy Viers, perkusja. 

Pierwszym wydawnictwem Routers we wrześniu 1962 roku było napędzane gitarą instrumentalne „ Let's Go (Pony) ” , które osiągnęło 19 miejsce na liście Billboard . Jego zaraźliwe "clap clap clap clap clap clap clap clap clap Let's Go!" chant stał się ulubieńcem cheerleaderek i tłumów na całym świecie. Chociaż autorstwo piosenek jest przypisywane lokalnemu piosenkarzowi Lanny'emu Duncanowi i jego bratu Robertowi Duncanowi, Lanny Duncan wcześniej nagrał oryginalne demo piosenki w 1961 roku jako członek Starlighters, z udziałem Tony'ego Valentino na gitarze i Jody Rich na basie. Demo zostało nagrane w Glendale z inżynierem Eddiem Brackettem.  Valentino i Rich mieli  sformować Standells w 1962 roku.

Nagranie The Routers  zostało zainicjowane przez producenta muzycznego Joe Saraceno i jego współproducenta, producenta i kompozytora Michaela Z. Gordona  , którzy następnie skomponowali „Apologize” Eda Amesa.
Późniejsze nagrania Routers zostały również napisane przez Gordona , w tym utwory „A-ooga” i „Big Band”. Ich nagrania były nadal wydawane do 1964 roku, ale z mniejszym komercyjnym sukcesem, z udziałem Gordona (gitara) , Leona Russella ( fortepian ) i Hal Blaine'a (perkusja). Ta sama grupa nagrywała również w tym samym okresie jako Marketts . Różne wersje studyjne i trasy koncertowe zespołu to także Gordon, Randy Viers i Scott Engel (później Walker Brothers ).

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Let's Go (Pony)/ Mashy	Routers	11.1962	32[7]	19[13]	Warner Bros. 5283	[written by L. Duncan, R. Duncan][produced by Joe Saraceno]
Half Time/ Make It Snappy	Routers	02.1963	-	115[2]	Warner Bros. 5332	[written by Joe Saraceno,Michael Z. Gordon][produced by Joe Saraceno]
Sting Ray/Snap Happy	Routers	04.1963	-	50[10]	Warner Bros. 5349	[written by Howe, Sharp][produced by Joe Saraceno]

Nini Rosso

Nini Rosso (ur. jako Raffaele Celeste Rosso 19 września 1926r w San Michele Mondovì, Włochy, zm. 5 października 1994r w Rzymie) - włoski trębacz i kompozytor, współautor i wykonawca znanego szlagieru „Il Silenzio” z 1964 roku, spopularyzowanego w 1965 roku i sprzedanego w ilości ponad 10 milionów egzemplarzy na całym świecie.


Uważany za włoskiego rywala Louisa Armstronga. Zyskał liczne przydomki: „tromba d' oro” („złota trąbka”), „trombautore” („trębacz-autor”) i „Mister Silenzio”.
 

Od wczesnych lat interesował się jazzem. Twierdził, iż zapoznał się z tym gatunkiem muzycznym dzięki matce. Na trąbce nauczył się grać w oratorium. Ukończył konserwatorium. W młodości był członkiem oddziału partyzanckiego. Od strony muzycznej jego idolem był Louis Armstrong. Zamiłowanie do jazzu dzielił, między innymi, z Fredem Buscaglione i Pierem Angelą. W 1948 roku podpisał kontrakt z Orkiestrą RAI w Turynie otrzymując posadę solisty-trębacza. W 1957 roku został członkiem zespołu Armanda Trovajolego. W 1961 roku odniósł pierwszy sukces, lansując swój przebój „La ballata di una tromba”. Dzięki niemu stał się bardzo znany we Włoszech. Powstały w 1963 roku utwór „Concerto Disperato” przyniósł mu popularność międzynarodową wchodząc na listy przebojów aż Japonii.

 Jego największym sukcesem komercyjnym okazał się jednak utwór „Il Silenzio”; skomponowany w 1965 roku wspólnie z Willym Brazzą był wariacją na temat „Last Post”, sygnału dźwiękowego piechoty lub kawalerii British Army. Później stał się motywem przewodnim filmu The Legion’s Last Patrol. Pomimo brytyjskiego coveru w wykonaniu Eddiego Calverta i amerykańskiego Ala Hirta, to oryginalne wykonanie Niniego Rosso stało się międzynarodowym przebojem, sprzedanym w ilości ponad 10 milionów egzemplarzy.

Nini Rosso zaczął uczestniczyć w programach telewizyjnych (Studio uno, Sabato sera), festiwalach (Festiwal Piosenki Neapolitańskiej, Cantagiro), pojawił się w filmach razem Giannim Morandim i Ritą Pavone. Szczyt popularności we Włoszech osiągnął pod koniec lat 60-tych dzięki utworowi „Il volo del calabrone” („Lot trzmiela”). Zyskał popularność na świecie stając się najsłynniejszym włoskim trębaczem. W swojej karierze zdobył kilka złotych i platynowych płyt. W 1993 ukazał się zbiór jego największych przebojów, zatytułowany Masterpiece. Miał różnorakie hobby, budował modele statków, zbierał wypchane ptaki, motyle i maski, a także komiksy, plakaty z filmu niemego, laski, lalki, żołnierzyki.

Zmarł na raka płuc w Poliklinice Gemelli Rzymie w wieku 68 lat. Zostawił żonę Silvię i dwie córki, Beatrice i Angelicę. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Il Silenzio/Il Clown	The Volcanos	09.1965	8[14]	101[10]	Durium DRS 54000	[written by Nini Rosso,Guglielmo Brezza]

Betty Everett

 Ur. 23.11.1939r.w Greenwood w stanie Mississipi, USA. Po przeprowadzce do Chicago pod koniec lat 50-tych nagrywała, bez powodzenia, dla kilku lokalnych wytwórni, w tym Cobra i Onederful.

 

Później podpisała kontrakt z firmą Vee Jay Records i nagraniami "You're No Good" (z 1963 r.) i "The Shoop Shoop Song (It's In His Kiss)" zdefiniowała swój styl, określony jako pop-soul. Potwierdziła to nagranym w duecie z Jerrym Butlerem singlem "Let It Be Me" (z 1964 r.), ale jej najlepszym utworem była dynamiczna piosenka Vana McCoya "Getting Mighty Crowded".
 

Upadek wytwórni Vee Jay zachwiał jej karierą, a krótki związek z ABC Records okazał się bezproduktywny. Jednak nagrana w 1969 r. piosenka "There'll Come A Time" doszła do 2. miejsca w notowaniach rhythm and bluesowych. Z nabranym w ten sposób impetem weszła w lata 70-te, dokonując kolejnych nagrań dla wytwórni UNI i Fantasy Record.

 Ostatni notowany na listach singel Betty - "True Love (You Took My Heart)" ukazał się w 1978 r. W 1991 r. własną wersję "The Shoop Shoop Song" nagrała Cher, umieszczając ją na samym szczycie list przebojów. 

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
You're No Good / Chained to Your Love	Betty Everett	11.1963	-	51[10]	Vee-Jay 566	[written by Clint Ballard jr.][5[12].R&B Chart]
The Shoop Shoop Song (It's in His Kiss) / Hands Off	Betty Everett	02.1964	34[7][11.68]	6[13]	Vee-Jay 585	[written by Rudy Clark][produced by Calvin Carter][1[3][16].R&B Chart]
I Can't Hear You / Can I Get to Know You	Betty Everett	06.1964	-	66[5]	Vee-Jay 599	[written by Gerry Goffin, Carole King][produced by Calvin Carter][39[3].R&B Chart]
Happy I long to be/Your loving arms	Betty Everett with The Earl Hooker Allstars	07.1964	-	126[3]	C.J. Records 619	-
It Hurts to Be in Love / Until You Were Gone	Betty Everett	08.1964	-	109[6]	Vee-Jay 610	[written by Julius Edward Dixon / Rudy Toombs][#61 hit for Annie Laurie in 1957]
Let it be me/Ain't that loving you baby	Betty Everett And Jerry Butler	09.1964	-	5[13];B:108[1]	Vee-Jay 613	[A:written by M. Curtis, C. Becaud, P Delanoe][B:written by Jimmy Reed][A:1[3][17].R&B; Chart][B:24[2].R&B; Chart][B:#3 r&b; hit for Jimmy Reed in 1956]
Getting Mighty Crowded / Chained to a Memory	Betty Everett	11.1964	29[7]	65[6]	Vee-Jay 628	[written by Van McCoy][produced by Calvin Carter][28[8].R&B Chart]
Smile/Love is strange	Jerry Butler & Betty Everett	12.1964	-	42[7]	Vee-Jay 633	[written by Charlie Chaplin,Geoffrey Parsons,James Phillips][16[8].R&B Chart][#10 hit for Nat King Cole]
I'm Gonna Be Ready/The Real Thing	Betty Everett	06.1965	-	117[1]	Vee-Jay 683	[written by Van McCoy][produced by Calvin Carter]
There'll Come a Time / Take Me	Betty Everett	01.1969	-	26[11]	Uni 55 100	[written by E. Record, F. Smith][produced by Archie Lee Hill][2[13].R&B; Chart]
I Can't Say No to You / Better Tomorrow Than Today	Betty Everett	04.1969	-	78[4]	Uni 55 122	[written by B. Stone][produced by Archie Russell, Hillery Johnson, Leo Austell][29[6].R&B; Chart]
Maybe / 1900 Yesterday	Betty Everett	09.1969	-	116[1]	Uni 55 141	[written by F. Smith, L. Simmons][produced by Archie Russell, Hillery Johnson, Leo Austell]
It's Been a Long Time / Just a Man's Way	Betty Everett	12.1969	-	96[2]	Uni 55 174	[written by Jerry Butler / Kenneth Gamble / Leon Huff][produced by Archie Russell, Hillery Johnson, Leo Austell][17[7].R&B; Chart]
Unlucky Girl/Better Tomorrow Than Today	Betty Everett	05.1970	-	-	Uni 55 219	[written by A. Russell, L. Austell, H. Johnson][produced by Archie-Lee-Hill Productions][46[5].R&B; Chart]
I Got to Tell Somebody / Why Are You Leaving Me?	Betty Everett	12.1970	-	96[4]	Fantasy 652	[written by Difosco Ervin ][produced by Calvin Carter][22[8].R&B; Chart]
Ain't Nothing Gonna Change Me / What Is It?	Betty Everett	05.1971	-	113[3]	Fantasy 658	[written by D. Erwin, Lynne Farr][produced by Calvin Carter][32[6].R&B; Chart]
Danger/Just A Matter Of Time Till You're Gone	Betty Everett	07.1973	-	-	Fantasy 696	[written by Randall, Carter][produced by Willie Mitchell, Charles Chalmers][79[4].R&B; Chart]
Sweet Dan/Who Will Your Next Fool Be	Betty Everett	01.1974	-	-	Fantasy 714	[written by Johnny Watson][produced by David Axelrod, Johnny Watson][38[14].R&B; Chart]
True Love (You Took My Heart)/You Can Do It	Betty Everett	09.1978	-	-	United Artists 1200	[written by E. Kaz][produced by Calvin Carter][78[3].R&B; Chart]

Every Mother's Son

 Every Mother's Son był zespołem rockowym założonym w Nowym Jorku w 1967 roku. Bracia Dennis (ur. 22 listopada 1948 r.) i Lary Larden (ur. 10 sierpnia 1945) początkowo występował jako duet folkowy. Do zespołu dołączyli pianista i organista Bruce Milner (ur. 9 maja 1943 r.), perkusista Christopher Augustine (ur. 25 sierpnia 1941r) i basista Schuyler Larsen (ur. 19 lutego 1947r).
Na początku 1967 roku grupa podpisała kontrakt z wytwórnią MGM (podobno dlatego, że zarząd widział zespół jako antidotum na napływ hippie). Nagrali debiutancki album Every Mother's Son, z jedenastoma utworami, zawiera wybrane piosenki Wesa Farrella i Jerry'ego Goldsteina , "słoneczny letni rock" (z echami The Beach Boys ).

 Album zawierał "Come On Down To My Boat" (wymienione na płycie jako "Come And Take A Ride In My Boat"), który trafił na 6 pozycję na liście Billboardu w lipcu 1967 roku. Utwór po raz pierwszy został nagrany przez inną grupę, The Rare Breed, z tym samym producentem . (Dwadzieścia lat później,utwór był pierwszym, jaką piracka stacja Radio Newyork Internationa, nadawała ze statku nieopodal Long Island).
 

Ponieważ grupa podpisała kontrakt z MGM Records, MGM Television(część Arena Productions) postanowiła zaprezentować grupę w dwuczęściowym odcinku The Man From UNCLE "Karate Killers (Five Affair Daughters)" śpiewającego piosenki w nocnym klubie ,gdy wybucha zamieszanie.
Chociaż debiutancki singiel stał się hitem, grupa nie spożytkowała swojego początkowego sukcesu. 

MGM szybko wydała drugi album jesienią 1967 r. Every Mothers' Son's Back, który zrodził trzy single, które udało się umieścić na listach przebojów, ale na coraz niższych pozycjach: "Put Your Mind At Ease" (# 46), "Pony With The Golden Mane"(# 93) i " No One Knows "(# 96). Larsen opuścił zespół wkrótce po nagraniu wspomnianego albumu, zastąpiony przez Dona Kerra , a grupa rozwiązała się w 1968 roku; kompilacyjny album dla Collectible Records został wydany trzy dekady później.Dennis Larden później dołączył do zespołu Ricky Nelsona,Stone Canyon Band. 

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Come on Down to My Boat / I Believe in You	Every Mother's Son	05.1967	-	6[15]	MGM 13 733	[written by Goldstein, Farrell][produced by Wes Farrell]
Put Your Mind at Ease / The Proper Four-Leaf Clover	Every Mother's Son	08.1967	-	46[7]	MGM 13 788	[written by D. Larden, L. Larden][produced by Wes Farrell]
Pony With the Golden Mane/ Dolls in the clock	Every Mother's Son	11.1967	-	93[2]	MGM 13 844	[written by Dennis Larden, Lary Larden][produced by Wes Farrell]
No One Knows / What Becomes of Mary	Every Mother's Son	01.1968	-	96[3]	MGM 13 887	[written by Kusik, Adams, Farrell][produced by Wes Farrell]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Every Mother's Son	Every Mother's Son	06.1967	-	117[10]	MGM 4471	[produced by Wes Farrell]

Exciters

Grupa założona w jamajskiej części Queens, dzielnicy Nowego Jorku. W tej trafnie nazwanej formacji znaleźli się: Herb Rooney (ur. w 1941 r, w Nowym Jorku), Brenda Reid (ur. w 1945 r.), Carol Johnson (ur. w 1945 r.) i Lillian Walker (ur. w 1945 r.).

 

Zwrócili na siebie uwagę żywiołowym nagraniem "Tell Him", które w 1962 r. weszło do Top 5 w USA (było także hitem w Wielkiej Brytanii w 1963 r., w wykonaniu Billie Davis). Energia tej piosenki, autorstwa Berta Bernsa (pod pseudonimem Bert Russell), której producentami była spółka Leiber And Stoller, wyznaczyła styl kolejnych nagrań. "Do Wah Diddy" (później przebój w wykonaniu grupy Manfreda Manna) i "He's Got The Power" czerpały zarówno z muzyki soul lepszych dzielnic, jak i stylu dziewczęcych grup wokalnych. Kolejne single nie zdołały już w pełni wykorzystać tego skutecznego połączenia.
 

Grupa zanotowała mniejsze hity - "I Want You To Be My Boy" (w 1965 r.), "A Little Bit Of Soap" (w 1966 r.) i "You Don't Know What You're Missing (Till It's Gone)" (w 1969 r.), ale nie odzyskała werwy pierwszych nagrań. Pojawiła się powtórnie na brytyjskiej liście w 1975 r. piosenką "Reaching For The Best". Johnson i Walker zostały zastąpione później przez Ronnie Pace i Skip'a McPhee. Rooney i Reid (jego żona) zanotowali w 1978 r. mniejszy hit jako Brenda And Herb i nagrali jeden album - In Heat Again, w 1979 r.  

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tell him/Hard way to go	Exciters	12.1962	46[1]	4[13]	United Artist 544	[produced by Leiber-Stoller][written by Bert Russell][5[11].R&B Chart]
He' s got the power/Drama of love	Exciters	03.1963	-	57[8]	United Artist 572	[produced by Leiber-Stoller][written by Ellie Greenwich/Tom Powers]
Get him/It' s so exciting	Exciters	06.1963	-	76[3]	United Artist 604	[produced by Leiber-Stoller][written by Bert Russell/Glick/R.Passman]
Do-Wah-Diddy/If love came your way	Exciters	01.1964	-	78[4]	United Artist 662	[produced by Leiiber-Stoller][written by Jeff Barry/Ellie Greenwich][47[2].R&B Chart]
I want you to be my boy/Tonight,tonight	Exciters	01.1965	-	98[1]	Roulette 4591	[written by Morris Levy][produced by Hugo, Luigi][oryginalne wykonanie Frankie Lymon & The Teenagers]
A little bit of soap/I' m gonna get him someday	Exciters	01.1966	-	58[6]	Bang 515	[written and produced by Bert Russell][produced by Bert Berns]
You Don't Know What You're Missing ('Till It's Gone!)/Blowing Up My Mind!	Exciters	03.1969	-	-	RCA Victor 9723	[written Banks, Rooney][produced by P. Robinson, L. Banks, T. Wiltshire][49[2].R&B Chart]
Reaching for the best	Exciters	10.1975	31[6]	-	20th Century	[written by Ian Levine/Herb Rooney]
Tonight I'm Gonna Make You A Star/Sweet Dreamer	Brenda And Herb	09.1978	-	-	H&L 4699	[written by D. Janssen, B. Bruce, P. J. Ross][produced by Steve Jerome, Lou Hemsey][70[4].R&B Chart]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tell him	Exciters	.1963	-	-	United Artist 6264

Executives

 

Ten australijski sekstet został założony przez małżeństwo Briana i Carole King w Sydney pod koniec 1966 roku, szybko zdobywając status gwiazdy w śródmiejskich lokalach. Ich wiedza muzyczna i wszechstronność była niezrównana w momencie, gdy sześciu członków zespołu grało na trzydziestu jeden instrumentach, począwszy od skrzypiec do klawesynu. W styczniu 1967 ukazał się ich debiutancki singiel "Wander Boy" będący coverem Addrisi Brothers "You're Bad". Nastrojowy, pełen zadumy został wysoko oceniony przez radiowych DJ-ów Sydney i sprzedawał się tam dobrze.

 

Około połowy 1967r Dudley Hood, współtwórca "You're Bad", opuścił zespół zastąpiony gitarzystą Brianem Pattersonem, który grał wcześniej z Laurie Lee Ensemble (1963), następnie Bluebeats (1965-66),i Tony Worsley & The Fabulous Blue Jays (1966). Drugi gitarzysta Ray Burton (Raymond Doughty) dołączył w tym samym czasie, zastępując saksofonistę Keitha Leslie. Ray poprzednio grał w Dave Most Quartet (1961-62) i Telstars (1965). Miał krótki epizod w Dynasty i The Questions w 1968 r. przed powrotem do Execs rok później. Inni członkowie pierwotnego składu grupy byli nowicjuszami na scenie, ale dobrze spisali się w profesjonalnym otoczeniu Executives.
 

Dwa single wydane w 1967r potwierdziły reputację Executives. "My Aim Is To Please You" był pięknie zaaranżowaną balladą, z wokalem Gino Cunnico (dawniej wokalista The Affair) i Carole King, wraz ze zręcznie wplecionym elektrycznym pianino Briana Kinga.
 

Większość słuchaczy wzięła nowy singiel grupy za amerykański być może nagrany przez 5th Dimension lub The Mamas & the Papas (których styl oczywiście miał silny wpływ na Executives) przed odkryciem ich przez rodzimych producentów. "My Aim Is To Please You" stał się znacznym krajowych hitem, osiągając # 26 na liście w Go-Set we wrześniu. To utorowało drogę do ich największych bestsellerów, , majestatycznej piosenki Stevena Stillsa "Sit Down I Think I Love You" (pierwotnie nagranego przez Buffalo Springfield na ich debiutanckim albumie). To był to hit na Top 30 na większości list przebojów.
 

W 1968r wydali trzy single własnej produkcji, co stawia ich jako jeden z pierwszych zespołów Australii produkującego własne nagrania. Pierwszym był energiczny i chwytliwy "To A World Happening" (marzec), napisany przez Barry Manna i Cynthię Weill, który uplasował się na Top 40 w Sydney i Brisbane.Drugim był kawałek czystego popu "Windy Day" (czerwiec), pierwotnie zarejestrowany przez amerykański zespół Lewis & Clark Expedition,który odniósł wielki sukces w Sydney, gdzie osiągnął # 7. Trzeci singiel był lśniącym cackiem z fantazyjnym psych-popowym utworem "Summerhill Road" (grudzień), napisanym przez Ray'a Burtona i Garry Paige,ze stroną B singla , "Christopher Robin".
 

Wkrótce po ich pierwszych singlach ukazał się ich debiutancki album ,po dwóch wyprawach Executives do USA, gdzie przyciągnęli zainteresowanie branży. Podpisali kontrakt z wytwórnią Buddy i z zespołem menadżerskim DiBlasio, Wald & Day,u których na liście klientów znależli się Billy Joel, Helen Reddy i Tiny Tim . Niestety nic nie wyszło z transakcji z Buddy, więc w końcu powrócili do Australii.
 

Jednak ich nieobecność w ojczyżnie,nie spowodowała zmniejszenia popularności , gdzie kolejne kilka singli, EP-ki i kolejny album wypadły dobrze na listach przebojów . Ich drugi album,On Bandstand, gromadził ich wcześniejsze przeboje, wspierany przez wybór dobrze dobranych coverów współczesnych standardów, w tym kilka utworów z musicalu Hair.
 

Druga podróż do Ameryki pod koniec 1969 roku spowodowała absorpcję panującej tam tendencji psychedelic-progressive , zmienili nazwę na The Inner Sense, przyjęli cięższe brzmienie, ale nadal zachowując swój znak firmowy-harmonie wokalne.Większość grupy powróciła do Australii, a w tym okresie Carole i Brian napisali, wykonywali i wyprodukowali muzykę do szybko zapomnianego musicalu Nuclear,w którym był przez krótki czas był członkiem obsady pop idol Mike Furber , tuż przed jego tragiczną śmiercią.
 

Ray Burton pozostał w Ameryce do 1973 roku i był w tym czasie współautorem międzynarodowego przeboju "I Am Woman" Helen Reddy. Po powrocie został muzykiem sesyjnym i współpracował z kilkoma znanymi grupami - Doug Parkinson & Friends, a następnie McGuire, Kennedy & Burton (oba 1973),który przekształcił się w Ayers Rock rok później.Carole i Brian King sformowali nową grupę,Transition, która działała do momentu wskrzeszenia execs w czerwcu 1974 roku.W nowym składzie znalazł się wokalista Jonne Sands, założyciel wytwórni Sunshine , który na pewnym etapie był reklamowany jako następca Normie Rowe'a, mający solowy przebój "Mothers And Fathers" w październiku .
 

Przejął pierwotną rolę Gino Cunnico jako współ-wokalisty z Carole, i przez trzy lata ten skład wystepował regularnie w klubach Sydney i kabaretach, wydając trzy single dla Polydor.Regularnie występowali w TV , a także napisali i nagrali temat muzyczny do soapie opera The Young Doctors.
 

Po rozwiązaniu Executive na dobre w 1978 roku, Brian i Carole King nadal kontynują działalność sesyjną. Sands wznowił umiarkowanie udaną karierę solową, głównie jako wykonawca klubowy. Basista i gitarzysta Alan Oloman (dawniej członek legendarnego zespołu Lithgow The Black Diamonds) kontynuował pracę muzyka sesyjnego pisząc muzykę do filmu z 1979 roku -Alison's Birthday. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
My Aim Is To Please You/Bad Reputation	Executives	06.1967	18[16]	-	Festival FK 1776/-	-
Sit Down I Think I Love You/Don't You Sometimes, Baby	Executives	09.1967	20[17]	-	Festival FK 1934/-	-
It's A Happening World / Moving In A Circle	Executives	02.1968	42[19]	-	Festival FK 2179/-	-
Windy Day/This Town Ain't The Same Any More	Executives	07.1968	24[17]	-	Festival FK 2395/-	-
Summerhill Road/Christopher Robin	Executives	12.1968	55[7]	-	Festival FK 2654/-	-
Let The World Go Round/Country Lady	Executives	03.1976	68[5]	-	Polydor 2079078/-	-

 

Richard Eriwata

 Richard Eriwata jest utalentowanym wokalistą, muzykiem, i mistrzem ceremonii - MC. Richard także ma wielkie show poświęcone Tomowi Jonesowi.
W swojej karierze, trwającej od ponad 20 lat, Richard Eriwata jest uznawany za jednego z najlepszych wokalistow Nowej Zelandii .Ma swój czteroosobowy zespół o nazwie "Men in Black" i wykonuje wielką mieszanką muzyki z lat 70-tych do dziś. Richard ma w wspaniałą interakcję z publicznością.

 

Karierę solową zaczął jako wokalista w zespole, na przesłuchaniu ponad 650 osób z całej Nowej Zelandii do nowego programu rozrywkowego telewizji o nazwie "Twelve Bar Rhythm and Shoes". Serial okazał się bardzo popularny i istniał przez trzy kolejne serie. W uznaniu jego zasług dla przemysłu muzycznego Nowej Zelandii , Richard otrzymał szereg nagród, w tym "Rising Star of the Year", "Wokalisty Roku", "Performer of the Year", "Płyta Roku", "prezenter roku".W następnym roku prowadzi jako frontman swój własny program telewizyjny "Richard Eriwata - Te Wairua" w którym śpiewa duży wybór popu, R & B, funka, jazzu i utworów bluesowych.
 

Jest regularnym wykonawcą w Sky City i także występował jako główny wykonawca na Boże Narodzenie w parku Auckland i Christchurch. Był również Mistrzem Ceremonii w wielu imprezach firmowych w ostatnich latach. 

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Dewdrops and Robins	Richard Eriwata	10.1980	-	41[6]	-/Tartar TR 008	-

 

Henri Salvador

 Henri Salvador (ur . 18 lipca 1917 r. W Sinnamary , Gujana Francuska ,zm. 13 lutego 2008 r. W Paryżu ) był francuskim chansonnierem , gitarzystą i prezenterem telewizyjnym. Pracował także jako komik, wydawca, muzyk i aktor. Salvador był jednym z założycieli francuskiego rock and rolla i przez wiele dziesięcioleci kształtował życie kulturalne Francji.



Henri Salvador urodził się 18 lipca 1917 roku w Gujanie Francuskiej w rodzinie karaibskiej. Jego ojciec, Clovis, pochodził z Hiszpanii , a babka ze strony matki, Antonine Paterne, pochodziła z Karaibów. Miał dwoje rodzeństwa. Kiedy miał siedem lat, rodzice Salvadora przeprowadzili się do Paryża, gdzie poznał muzyków jazzowych Louisa Armstronga i Duke'a Ellingtona, gdy był nastolatkiem . Od tego czasu jego aspiracje zawodowe były jasne. Pomimo oporu rodziców, którzy rozważali dla niego przyziemną karierę prawniczą, Henri Salvador chciał zostać muzykiem.

Salvador od początku wykazywał niezwykły talent muzyczny. Początkowo oddany skrzypcom i trąbce, swoją pasję do gitary odkrył w wieku 16 lat i szybko opanował ją na instrumencie. Po gościnnych występach w różnych jazzowych combo talent komediowy Salvadora sprawił, że w 1936 roku poznał skrzypka Eddiego Southa , co zakończyło się wspólnym występem. Następnie Salvador spotkał swojego wielkiego idola Django Reinhardta i przez krótki czas współpracował z nim jako muzyk podczas tras koncertowych. Ściśle współpracował z Borisem Vianem .

Niedługo później zbliżająca się wojna w Europie również rzuciła cień na karierę Henri Salvadora. W 1937 roku przez cztery lata zaciągnął się do wojska, gdzie służył do 1941 roku. W końcu uciekł do nieokupowanej Francji, a stamtąd do Hiszpanii. Z zespołem Raya Ventury koncertował do końca wojny w Ameryce Południowej, a w 1945 roku wrócił do Francji, gdzie rozpoczął karierę jako muzyk solowy.

Salvador przywiózł ze sobą nowe rytmy z Ameryki Południowej, co zepchnęło wpływ jego wielkiego wzorca do naśladowania, Django Reinhardta, na dalszy plan i pomogło mu rozwinąć własny styl. Jego pierwsze 7-calowe płyty ukazały się w 1947 roku i utorowały drogę do jednego z największych klasyków spod pióra Salvadora: „Le Loup, La Biche Et Le Chevalier (Une Chanson Douce)” z 1949 roku.

W latach pięćdziesiątych Salvador ponownie pokazał swoją wszechstronność. Na początku dekady był nadal stałym gościem na scenach Francji, pierwszy gościnny występ w Stanach Zjednoczonych miał miejsce w 1955 roku. Miłośnik muzyki od razu dał się wciągnąć w rodzący się rock'n'roll, tak że po pojawieniu się w programie Ed Sullivan Show i powrocie do Francji stał się jednym z pionierów rock'n'rolla.

Wraz ze swoim partnerem w pisaniu piosenek Borisem Vianem, Salvador wprowadził Francuzów do nowych rytmów pod pseudonimem Henry Cording . Współpraca między nimi trwała do śmierci Viana w 1959 roku. W tym krótkim czasie duet skomponował ponad 400 piosenek. Następna dekada stała się najpopularniejsza Henri Salvadora. Początkowe powodzenie dał album koncertowy „Alhambra” z 1960 roku, po którym nastąpiły liczne single w nowo założonej wytwórni Salvadora Disques Salvador .

„ Le Lion Est Mort Ce Soir ” z 1962 r. To jeden z jego największych hitów, podobnie jak „Syracuse” czy „ Juanita Banana ”, oba wydane przez wytwórnię Salvadora Rigolo , którą założył wraz ze swoją żoną Jacqueline. Programy telewizyjne we Włoszech i Francji sprawiły, że kochający zabawę Francuz stał się gwiazdą na ekranie telewizora, zanim zasłynął jako odnoszący sukcesy piosenkarz dziecięcych piosenek w latach 70-tych. Ścieżki dźwiękowe Disneya do „Robin Hooda” i „Pinokio” były w tym czasie osadzone w muzyce. Od 1975r prowadził program we francuskiej telewizji. Odkrył Keren Ann i Art Mengo .

W 1979 roku Salvador przywrócił czas z Vianem w postaci albumu „Salvador / Vian” i powrócił na scenę w 1982 roku, co imponująco dokumentuje jego album „Live du Spectacle De La Porte De Pantin”. Nowo rozbudzona scena i działalność nagraniowa Salvadora osiągnęła swój tymczasowy punkt kulminacyjny w 1996 roku w duecie z Rayem Charlesem . Po czteroletniej przerwie ponad 80-letni bon vivant powrócił w 2000 roku z udanym albumem „Chambre Avec Vue”, a w 2004 roku dał swoim fanom wrażenie swojej młodzieńczej obecności scenicznej na DVD „Bonsoir Amis” na DVD.

Ze swoim albumem „Chambre Avec Vue” (2000) powrócił w wieku 80 lat i dał się poznać młodszemu pokoleniu. Mając u boku wielu utalentowanych młodych autorów piosenek, Salvador połączył południowoamerykańskie rytmy bossa, jazzowy swing, francuskie chansony i lekki pop i podbił serca melomanów na całym świecie. Swoim południowym urokiem artystycznym Salvador uderzył w podobny nerw, co muzycy z Buena Vista Social Club swoimi piosenkami.

Po otrzymaniu złotej nagrody dla Chambre Avec Vue wyruszył w obszerną trasę koncertową, która zabrała go z Francji przez całą Europę, Kanadę, USA i Brazylię na Karaiby. W międzyczasie nagrał album Ma Chère Et Tendre , który powtórzył sukces Chambre Avec Vue i przyniósł mu nominację na Komendanta Legii Honorowej - zaszczyt nadawany bardzo nielicznym osobistościom spoza wojska.

W 2005 roku otrzymał brazylijski Order Honoru za Zasługi dla Kultury, który wręczyli mu piosenkarz i minister kultury Gilberto Gil oraz prezydent Brazylii Lula. Nagroda miała uhonorować jego wpływ na kulturę brazylijską, zwłaszcza bossa novą.

W 2006 roku Salvador wydał nowy album. W „Révérence” pokazał swoje głębokie przywiązanie do Brazylii, album został tam częściowo nagrany. Wśród muzyków gościnnych znaleźli się Gilberto Gil i Caetano Veloso .

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Pot-pourri-Le petit Indien/Elle me donne	Henri Salvador	10.1955	B1:22[9]	-	Philips 432.008 NE	[written by H. Salvador - M. Pon]
Margaret/Papa Loves Mambo-Le roi du fox-trot/Le roi des caves	Henri Salvador	11.1955	A2:41[4]	-	Philips 432.035 NE	[written by A. Hoffman - Manning - R. Reichner - André Hornez]
Amour perdu "Armen’s Theme"/Pour toi seule (du film "La loi du Seigneur")-Rose/T’es à peindre	Henri Salvador	10.1957	29[4]	-	Philips 432.187 NE	[written by Ross Bagdasarian - Rouzaud]
Hello Le Soleil Brille	Henri Salvador	04.1958	42[30]	-	-	[written by Malcolm Arnold - Kenneth J. Alford / R. Chabrier ]
Allo Brigitte (Babylone 21-29)/Scotch cha cha-Près de la cascade (By a waterfall, du film « Footlight parade »)/Cha cha stop	Gillian Hills,Henri Salvador,Jean Yanne	07.1960	46[5]	-	Barclay 72 383	[written by Norman Maine - G. Liferman]
Les papous /La bronzette-Verte campagne "Green fields"/Le soleil, ton visage et la mer	Henri Salvador	9.1960	14[2]	-	Barclay 70 328	[written by F. Llenas - N. Roux]
Le lion est mort ce soir (The lion sleeps tonight / Der Löwe schläft heut’ nacht/ Oh Wimoweh) /Dis, dis, dis -Twist S.N.C.F./Twist de l’enrhumé	Henri Salvador	02.1962	A1:20[2];A2:66[4];B1:49[4]	-	Disques Salvador / Philips 432.736 BE	[A1:written by Hugo Perretti - Luigi Creatore - G. Weiss - A. Stanton - Paul Campbell - Salvador][A2:written by Salvador - M. Pon] [B1:written by Bernard Michel / Henri Salvador ]
Boua-nina "B’wanina" /Un garçon des îles "I Will Live My Life For You"-Papa Liszt twist "Der Liebestraüm als Twist" (basé sur "Rêve d’amour") /J’m’en fous twist	Henri Salvador	05.1962	B1:89[1]	-	Disques Salvador / Philips 432.764 BE	[B1:written by Weinzierl - Rieden - G. Aber - Salvador]
Sherry/Le chercheur d’or -Le voyageur /Purée de pommes de terre "Mashed potatoes"	Henri Salvador	11.1962	38[4]	-	Disques Salvador / Philips 432.828 BE	[written by Bob Gaudio / Hubert Ithier]
Retour au porteur (Return to sender", du film « Des filles, encore des filles »)/Dis-moi que tu m’aimes-Va-t’en vite, mon amour (Go away little girl)/Minnie, petite souris (Pepino the italian mouse)	Henri Salvador	01.1963	B2:20[22]	-	Disques Salvador / Philips 432.868 BE	[B2:written by Ray Allen - Wandra Merrell - Bernard Michel]
Monsieur boum boum "Mr. Bassman"/Sûrs de nous-Grosse fille pleure pas "Big Girls Don’t Cry" /Cœur brisé à prendre "One Broken Heart For Sale"	Henri Salvador	07.1963	16[9]	-	Disques Salvador / Philips 432.919 BE	[written by Johnny Cymbal - B. Michel]
Le martien (The martian hop)/L’inspiration-Count Basie (Li’l Darlin’) /Syracuse	Henri Salvador	10.1963	B1:12[18]	-	Disques Salvador / Philips 432.999 BE	[B1:written by Neal Hefti - Mario Filip]
Avec la bouche "Bye Bye Blues"/Madame tristesse-Le petit clown (See the funny little clown)/Zorro est arrivé (Along came Jones)	Henri Salvador	06.1964	B2:1[2][29]	-	Rigolo / Vogue RI 18717	[B2:written by Jerry Leiber - Mike Stoller / Bernard Michel]
007 /Un sacré menteur -Ma pipe "Shimmy Baby"/Le pingouin "The Penguin"	Henri Salvador	01.1965	B1:37[12]	-	Rigolo RI 18722	[B1:written by Luther Dixon - B. Michel]
La grosse bête (La La)/Adieu (Adios / Cordoba)-Cléopâtre (Little Egypt" du film « L’homme à tout faire »)/Le carrosse blanc	Henri Salvador	01.1965	B1:73[1]	-	Rigolo / Vogue RI 18.727	[B1:written by Jerry Leiber - Mike Stoller / Bernard Michel]
Le travail c’est la santé/Dis, Mr Gordon Cooper -Bouli-bouli (Wooly bully)/Hula-hula	Henri Salvador	10.1965	2[21]	-	Rigolo RI 18.734	[written by Maurice Pon - Henri Salvador]
Juanita banana/Caroline -Soleil blanc (Sun, arise)/Avant	Henri Salvador	04.1964	9[18]	-	Rigolo RI 18.739	[written by T. Howard - M. Kenton - M. Tézé]
Quand faut y aller, faut y aller/Je bois à ton souvenir (I drink to your memory)-Socialement parlant/Trois roues à mon chariot (Three wheels on my wagon)	Henri Salvador	10.1966	6[6]	-	Rigolo / Compagnie Européenne du Disque RI 18.741	[written by Bernard Michel - Henri Salvador]
Ballade Pour Bonnie And Clyde	Henri Salvador	12.1967	74[10]	-	-	-
Elle est toujours derrière (l’article 214)/Fais semblant-Si j’étais né en 1900/Bêta gamma l’ordinateur	Henri Salvador	04.1968	89[5]	-	Rigolo RI 18.750	[written by Louis Bousquet - Henry Mailfait]
Héloulé-Grand-père	Henri Salvador	08.1968	63[6]	-	Rigolo 10.067	[written by D. Kabaka - Bernard Michel]
Da da niet niet niet-La femme d’affaires	Henri Salvador	01.1969	46[4]	-	Rigolo RI 10070	[written by Jean Broussolle - Léonard Karz]
Mais non mais non "Mah-na, mah-na"-On n’est plus chez nous	Henri Salvador	09.1969	19[10]	-	Rigolo RI 10.073	[written by Piero Umiliani - H. Salvador]
Le zizi des zombies 70/Jake le champion -Debout dans un hamac /Au Guatalpa	Henri Salvador	04.1970	29[4]	-	Rigolo RI 18.754	[written by Moustache - Henri Salvador]
Qu’est-ce qu’on est bien dans son bain-Tarzan	Henri Salvador	01.1971	55[3]	-	Rigolo RI 10.077	[written by F. Thomas- J.M. Rivat - Christian Sarrel]
Pauvre Jésus-Christ -Vivre au soleil (du film "L’explosion")	Henri Salvador	06.1972	B:62[1]	-	Rigolo RI 10081	[written by B. Michel - H. Salvador]
Kissinger Le Duc Tho-Un chagrin d’amour	Henri Salvador	08.1973	B:51[4]	-	Rigolo RI 10.084	[written by Henri Salvador]
Robin des bois-Une chanson, un oiseau, une fleur	Henri Salvador	12.1974	B:71[2]	-	Rigolo RI 10.088	[written by Bernard Michel - Henri Salvador]
J’aime tes g’noux (Shame, shame, shame)-Roro	Henri Salvador	11.1975	61[3]	-	Rigolo RI 10.089	[written by S. Robinson / adaptation: Bernard Michel]
Pinocchio	Henri Salvador	12.1975	60[3]	-	-	-
Jolie vanilla-Un p’tit paradis	Henri Salvador	12.1976	50[8]	-	RCA / Rigolo PB 8031	[written by Lyvia d’Alché - A. Romano]
Un Monde Rose Et Bleu	Henri Salvador	12.1976	53[2]	-	-	[written by Boland - Henri Salvador ]
Tiens, te voilà (A melody you never will forget)-Où que tu sois	Henri Salvador	05.1977	35[7]	-	RCA / Rigolo PB 8088	[written by Norman Smith - adapt. Guy Bontempelli]
On l’a dans l’baba -On a tous la tête à l’envers	Henri Salvador	03.1978	59[3]	-	RCA / Rigolo PB 8173	[written by Guy Bontempelli - Henri Salvador]
On Y Va Quand Même	Henri Salvador	01.1979	62[3]	-	-	[written by Guy Bontempelli - Henri Salvador]
Un Air Comme Ca	Henri Salvador	11.1979	50[5]	-	-	[written by Boris Vian - Henri Salvador ]
Question de choix (lanca perfume)-Les gens de la légende	Henri Salvador	07.1981	47[7]	-	RCA / Rigolo PB 8730	[written by R. Lee - R. de Carvalhero - Sarah Touati]
Ami oh -L’homme facile	Henri Salvador	10.1982	25[17]	-	Disc’AZ AZ/1 925	[written by Moustache - Nelle Eyoum]
Qu'ça Saute	Henri Salvador	11.1994	32[6]	-	-	[written by Boris Bergman,Eddy Curtis]
Jardin D'hiver	Henri Salvador	10.2000	7[21]	-	Exxos / Source VISA 6184	[written by Keren Ann Zeidel - Benjamin Biolay]
Chambre Avec Vue	Henri Salvador	03.2001	16[19]	-	Exxos 8974372	[written by Benjamin Biolay,Keren Ann Zeidel,Henri Salvador]
Jazz Méditérannée	Henri Salvador	07.2001	34[13]	-	Exxos / Source visa 6315	[written by Keren Ann Zeidel - Benjamin Biolay]
Mademoiselle	Henri Salvador	11.2001	59[9]	-	Source VISA 6665	[written by Thomas Dutronc]
Chiche (Live 2002)	Henri Salvador	04.2002	80[7]	-	Source SA 6875	[written by Henri Salvador,Martin Trévières]
Ma Chère Et Tendre	Henri Salvador	10.2003	32[8]	-	Virgin VISA 7380	[written by Henri Salvador,Keren Ann Zeidel]
Vous	Henri Salvador	12.2003	24[12]	-	Source 72435477512 3	-
Ailleurs	Henri Salvador	04.2004	96[1]	-	Virgin Music 72435483322 9	[written by Benjamin Biolay,Keren Ann Zeidel]
J’ai Tant Rêvé	Henri Salvador	11.2017	58[6]	-	-	[written by Henri Salvador,Michel Modo]

 Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Francja	Szwajcaria	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
A L'Alhambra	Henri Salvador	12.1960	50[1]	-	Barclay 80132	-
Salvador S'amuse	Henri Salvador	12.1960	35[1]	-	Barclay 80095	-
Un Certain Sourire	Henri Salvador	12.1960	30[1]	-	Barclay 80 110	-
Le Lion Est Mort Ce Soir	Henri Salvador	12.1962	25[1]	-	Barclay 80132	-
Zorro Est Arrivé	Henri Salvador	12.1964	10[1]	-	Rigolo RI 30001	-
N° 2	Henri Salvador	12.1964	10[1]	-	-	-
Dis, Mr Gordon Cooper	Henri Salvador	12.1966	15[1]	-	-	-
Le Petit Poucet	Henri Salvador	11.1972	3[12]	-	-	-
Blanche Neige	Henri Salvador	10.1973	5[16]	-	Rigolo RI. 30718	-
Salvador 77	Henri Salvador	06.1977	8[24]	-	Rigolo PL 37064	-
Henri Salvador En Public	Henri Salvador	12.1982	12[8]	-	Disc'Az AZ/5 449	-
Chambre avec vue	Henri Salvador	10.2000	2[94]	65[18]	Source 7243 8 50247 2 6	-
Performance!	Henri Salvador	04.2002	14[22]	-	Source 7243 812126 2 2	-
Ma chère et tendre	Henri Salvador	10.2003	3[35]	29[4]	Source VISA 7365	-
Bonsoir amis	Henri Salvador	12.2004	149[3]	-	EMI 8751530	-
Révérence	Henri Salvador	10.2006	5[29]	62[5]	V2 VVR1043438	-
Tant de temps	Henri Salvador	06.2012	15[9]	-	V2 370 063-1	-