wtorek, 21 lipca 2020

Chris Spedding

Ur. 17.06.1944 r. w Sheffield w hrabstwie Yorkshire, Anglia. Nowatorski, choć nie w pełni doceniany gitarzysta, debiutował w beatowej grupie The Vulcans, po czym postanowił zarabiać na życie w trasach koncertowych zespołów country i na pokładzie pasażerskiego statku "Himalaya".

Występy w zespołach Alana Price'a i Paula Jonesa poprzedziły członkostwo w zespole The Battered Ornaments. Dzięki zaprezentowanej tam technice i muzycznej wyobraźni, Spedding zabłysnął wkrótce na solowym albumie Jacka Bruce'a Songs For A Tailor oraz w renomowanej jazz-rockowej grupie Nucleus. Nagraniom studyjnym z Lulu, Dusty Springfield i Johnem Cale'em towarzyszyły dwa niskonakładowe longplaye gitarzysty: Backward Progression i The Only Lick I Know.

Ciekawym pomysłem był zespół Sharks założony wraz z eks-basistą Free, Andym Fraserem, jednak wewnętrzne tarcia uniemożliwiły instrumentalistom pełną realizację zamierzenia. W 1975 r. Spedding powrócił do działalności solowej, towarzysząc równocześnie Royowi Harperowi w efemerycznej grupie Trigger. Rozwichrzona osobowość muzyka rzutowała niefortunnie na jego artystyczną karierę. Wydał majątek na ekscentryczny kostium, by wystąpić wraz z telewizyjną grupą The Wombles; udawał też nastolatka na popowo-punkowych singlach produkowanych przez Mickiego Mosta. Singel "Motor-Biking" z 1975 r. dostał się wprawdzie zasłużenie do brytyjskiej Top 20, jednak dziwaczne pomysły ciążą do dziś nad poważniejszymi dokonaniami Speddinga.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Rock & roll band/Goodbye we loved you [madly]Chris Spedding's New Band02.1970--Harvest HAR 5013[written by Chris Spedding][produced by Andrew King]
My bucket' s got a hole in it/I can' t boogieChris Spedding.1975--Island WIP 6225[written by Chris Spedding][produced by Chris Spedding]
Motorbikin' /Working for the unionChris Spedding06.197514-Rak RAK 210[written by Chris Spedding][produced by Mickie Most]
Jump in my car/Running roundChris Spedding01.1976--Rak RAK 228[written by Mulry][produced by Mickie Most]
New girl in the neighbourhood/Truck drivin' manChris Spedding03.1976--Rak RAK 232[written by Chris Spedding][produced by Mickie Most]
Guitar Jamboree/Sweet dispositionChris Spedding04.1976--Rak RAK 236[written by Chris Spedding][produced by Mickie Most]
Pogo dancing/The poseChris Spedding And The Vibrators12.1976--Rak RAK 246[written by Chris Spedding][produced by Mickie Most]
Get outta my pagoda/Hey miss BettyChris Spedding09.1977--Rak RAK 261[written by Chris Spedding][produced by Chris Thomas]
Silver bullet/Wild wild womanChris Spedding01.1978--Rak RAK 268[written by Chris Spedding][produced by Chris Thomas]
Bored bored/Time warpChris Spedding05.1978--Rak RAK 274[written by Chris Spedding][produced by Chris Spedding]
Gunflight /EvilChris Spedding10.1978--Rak RAK 282[written by Chris Spedding][produced by Mickie Most]
Video life/Frontal labotomyChris Spedding04.1979--Rak RAK 290[written by Spedding, Snips][produced by Chris Spedding]
The crying game/CounterfeitChris Spedding.1980--Rak RAK 323[written by Geoff Stephens][produced by Chris Thomas]
I' m not like everybody else/ContractChris Spedding.1981--Rak RAK 326[written by R. Davies][produced by Mickie Most]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Chris SpeddingChris Spedding04.1976--Rak SRAK 519[produced by Mickie Most]
HurtChris Spedding09.1977--Rak SRAK 529
Guitar graffitiChris Spedding03.1979--Rak SRAK 534
I' m not like everybody elseChris Spedding11.1980--Rak SRAK 542
Enemy withinChris Spedding10.1986--New Rose ROSE 94 [Fr][produced by Chris Spedding]


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Sparks

Zespół amerykański założony w Los Angeles przez braci Russella [śpiew] i Rona [inst. klawiszowe] Mealów,występujących od dziecka w filmie i na estradzie.Zadebiutował w 1968r pod nazwą Halfnelson,jako trio z udziałem grającego na perkusji rockowego publicysty Johna Mendelssohna.
W 1971 r. bracia zmienili nazwę na Sparks, a do składu doszli Earle Mankay (gitara), Jim Mankay (bas) i Harley Fernstein (perkusja). Pomimo protekcji luminarzy kalifornijskiej sceny rockowej: piosenkarza i producenta Todda Rundgrena oraz menedżera Alberta Grossmana, grupie nie udało się wypłynąć w USA na szersze wody. Singel "Wonder Girl" cieszył się czysto lokalną popularnością, zaś nagrane dla wytwórni Bearsville longplaye Sparks i A Woofer In Tweeter's Clothing przeszły bez echa.

Wyczerpująca trasa koncertowa po brytyjskich klubach w 1973 r. przysporzyła zespołowi tyleż inwektyw, co zagorzałych fanów. Bracia Meal zdecydowali się na pozostanie w Anglii, podpisując kontrakt z wytwórnią Island i werbując do zespołu nowych muzyków, m.in. perkusistę Normana "Dinky" Diamonda z grupy Aldershot's Sound Of Time, gitarzystę Adriana Fishera z zespołu Toby i basistę Iana Hamptona z formacji Jooks.

Pod artystycznym okiem Muffa Winwooda, anglo-amery kańskiej mutacji Sparks udało się wprowadzić na listy brytyjskie aż osiem przebojów. Serię zapoczątkował w 1974 r. zaskakujący brzmieniowo temat "This Town Ain't Big Enough For Both Of Us" z albumu Kimono My House. Singel "Amateur House" cechowała ekscentryczna aranżacja w stylu Roxy Music, zaś późniejsze nagrania przeszły do legendy dzięki agresywnym tekstom Rona Meala i stereofonicznym efektom wykorzystującym kontrast między brzmieniem basu i świergotliwym falsetem Russella. Również wizualny image grupy opierał się na kontraście między statecznym garniturem i hitlerowskim wąsikiem spiętego Rona, a wybuchowością biseksualnego Russella.

Album Propaganda z 1974 r. różnił się brzmieniowo, choć zasadnicza formuła pozostała niezmienna. Ta ostatnia zaczęła z czasem nużyć, co w połączeniu z wątpliwą jakością estradowych występów spowodowało regres popularności zespołu. Sparks próbowali odzyskać względy na różne sposoby. Pracę nad albumem Indiscreet z 1975 r. nadzorował producent Tony Visconti, zaś longplay Big Beat z 1978 r. dogrywano w Los Angeles z udziałem renomowanych muzyków studyjnych. Zespołowi udało się przelotnie powrócić do łask słuchaczy.

W 1977 r. dwa single z albumu Number One In Heaven, wyprodukowanego przez Giorgio Morodera, trafiły do brytyjskiej Top 20, zaś w 1981 r. piosenka "When I'm With You" z longplaya Terminal Jive odniosła sukces we Francji. W 1983 r. temat "Cool Places", wykonywany przez obu braci wraz z gitarzystką Go-Go, Jane Wiedlin, trafił do amerykańskiej Hot 100, co nieźle świadczy o niewyczerpanej inwencji braci Mealów.

Polscy widzowie pamiętają być może Sparks w roli zwariowanej grupy grającej w wesołym miasteczku w kulminacyjnych sekwencjach thrillera "Rollercoaster" reż. Jamesa Goldstone'a z 1977 r. (muzycy do dziś zresztą żałują, że zgodzili się wystąpić w tym filmie). Po długim okresie milczenia, poświęconym głównie na pisanie ścieżki dźwiękowej do filmu-musicalu "Mai — The Psychic Girl" Sparks powrócili albumem Gratuitous Sax And Senseless Violins.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Wonder girl/[No more]Mr. Nice GuysSparks11.1972-112[3]Bearsville 0006 [US][written by Ron Meal,Russell Meal][produced by Todd Rundgren]
This town ain' t big enough for both of us/BarbecutieSparks05.19742[10]-Island WIP 6193[written by Ron Mael][produced by Muff Winwood]
Amateur hour/Lost and foundSparks07.19747[9]-Island WIP 6203[written by Ron Mael][produced by Muff Winwood]
Never turn your back on mother earth/Alabamy nightSparks10.197413[7]-Island WIP 6211[written by Ron Meal][produced by Muff Winwood]
Something for the girl with everything/Marry meSparks01.197517[7]-Island WIP 6221[written by Ron Meal][produced by Muff Winwood]
Get in the swing/ProfileSparks08.197527[7]-Island WIP 6236[written by Ron Meal][produced by Muff Winwood,Tony Visconti]
Looks looks looks/PineappleSparks10.197526[4]-Island WIP 6249[written by Ron Meal,Russel Meal][produced by Tony Visconti]
The number one song in heavenSparks05.197914[12]-Virgin VS 244[written by Giorgio Moroder,
Ron Meal,
Russell Meal][produced by Giorgio Moroder]
Beat the clock/[long version]Sparks07.197910[9]-Virgin VS 270[written by Ron Meal,Russel Meal][produced by Giorgio Moroder]
Tryouts for the human iceSparks10.197945[5]-Virgin VS 289[written by Ron Meal,Russel Meal][produced by Giorgio Moroder]
I predict/MoustacheSparks05.1982-60[7]Atlantic K 11 740[written by Ron Meal,Russel Meal][produced by Mack ]
Cool places/SportsSparks & Jane Wiedlin04.1983-49[12]Atlantic 9866[written by Ron Meal,Russel Meal][produced by Ron Meal,Russel Meal]
With all my might/Sparks in the darkSparks 07.1984-104[1]Atlantic 89645 [US][written by Ron Meal,Russel Meal][produced by Ian Little]
Change/This Town Ain't Big Enough For The Both Of UsSparks 07.198585[3]-London LON 69[written by Ron Meal,Russel Meal][produced by Ron Meal,Russel Meal]
When do i get to sing "My way"Sparks10.199438[3]-Logic/Arista 74321234462[written by Ron Meal,Russel Meal][produced by Ron Meal,Russel Meal]
When i kiss you [I hear Charlie Parker playing]Sparks03.199536[8]-Logic/Arista 74321264262[written by Ron Meal,Russel Meal][produced by Ron Meal,Russel Meal]
When do i get to sing "My way" [reissue]Sparks05.199532[11]-Logic 74321274012
Now that i own The BBC/Beat the clock [live]Sparks02.199660[3]-Logic 74321348662[written by Ron Meal,Russel Meal][produced by Ron Meal,Russel Meal]
The number one song in heavenSparks10.199770[1]-Roadrunner RR 22623[written by Giorgio Moroder, Ron Mael, Russell Mael][produced by Ron Meal,Russel Meal]
This town ain' t big enough for both of usSparks vs Faith No More12.199740[5]-Roadrunner RR 22513[written by Ron Mael][produced by Ron Meal,Russel Meal]
Suburban HomeboySparks04.2003142[1]-Lil' Beethoven LILBCD 3[written by Ron Meal,Russel Meal][produced by Ron Meal,Russel Meal]
PerfumeSparks 02.200680[1]- Gut CDGUT77[written by Ron Meal,Russel Meal][produced by Ron Meal,Russel Meal]
Dick Around / WaterproofSparks 09.2006139[1]- Gut CDGUT 79[written by Ron Meal,Russel Meal][produced by Ron Meal,Russel Meal]
Good morningSparks 05.2008147[1]-Lil' Beethoven LBRCD 111



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Kimono my houseSparks06.19744[24]101[14]Island ILPS 9272[gold-UK][produced by Muff Winwood]
PropagandaSparks11.19749[13]63[13]Island ILPS 9312[silver-UK][produced by Muff Winwood]
IndiscretSparks10.197518[4]169[6]Island ILPS 9345[produced by Tony Visconti]
Number one in heavenSparks09.197973[1]204Virgin V 2115[produced by Giorgio Moroder]
Whomp that suckerSparks08.1981-182[2]RCA Victor 4091 [US][produced by Giorgio Moroder]
Angst in my pantsSparks05.1982-173[6]Atlantic 19 347 [US][produced by Mack]
Sparks in outer spaceSparks04.1983-88[17]Atlantic 80 055 [US][produced by Ron Mael,Russell Mael]
Hello Young LoversSparks02.200666[2]-Gut GUTLP 53 [produced by Ron Mael , Russell Mael ]
Exotic Creatures Of The DeepSparks05.200854[2]-Lil' Beethoven LBRCD 111[produced by Ron Mael , Russell Mael ]
HippopotamusSparks09.20177[3]-BMG 538279612[produced by Ron Mael , Russell Mael ]
Past Tense – The Best of SparksSparks11.201973[1]-BMG 4050538529166-
A Steady Drip, Drip, DripSparks07.20207[1]75BMG 4050538603224[produced by Ron Mael , Russell Mael ]




Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Kaleidoscope

Awangardowa grupa założona w 1966 r. przez artystów z kręgów kalifornijskiej muzyki jugbandowej i bluegrassowej. Gitarzyści David Lindley i Chris Darrow występowali poprzednio w zespole The Dry City Scat Band, a Solomon Feldthouse (śpiew, oud, caz - arabskie instrumenty ludowe) grywał w lokalnych folkowych klubach.

Pierwszy skład Kaleidoscope (działającego krótko pod nazwą Baghdad Blues Band) uzupełniali John Vidican (perkusja) oraz Charles Chester Crill (pseudonimy: Connie Crill, Max Buda, Fenrus Epp i Templeton Parceley; skrzypce, organy, harmonijka ustna, śpiew).

Urzekający muzyczną wyobraźnią pierwszy album Side Trips był syntezą indywidualnych zainteresowań członków grupy: bluesa, jazzu, folku i folkloru odmiennych kultur i cywilizacji. Wprawdzie płyta stanowiła zbiór krótkich tematów, popularność zespołu ugruntowały wykonywane podczas koncertów długie improwizacje. Kontrast ten muzycy próbowali wykorzystać na drugim albumie, A Beacon From Mars, zawierającym sześć zwięzłych etiud zestawionych z dwiema rozbudowanymi kompozycjami: neo-orientalną "Taxim" i tytułową, zdominowaną efektami sprzężenia zwrotnego.

Płyta była podzwonnym dla oryginalnego składu grupy. Po jej nagraniu Darrow przeszedł do zespołu Nitty Gritty Band, wkrótce potem odszedł także Vidican. Pozyskani na ich miejsce Stuart Brotman (bas) i Paul Lagos (perkusja) zadebiutowali na longplayu Incredible Kaleidoscope prezentującym ostrzejsze, mniej "odjazdowo-folkowe" brzmienie. Album zawierał wprawdzie kilka godnych uwagi tematów (rozbudowany "Seven Ate Sweet" i motoryczny "Lie To Me"), nie byłjednak rynkowym sukcesem, pomimo reklamy dodatkowo wspartej sensacyjnym występem grupy na Newport Folk Festival w 1968 r.

Kolejne zmiany składu rozpoczęło wyrzucenie z grupy Brotmana podczas prac nad czwartą płytą długogrającą. Jego następca, Ron Johnson, wprowadził do muzyki elementy funkowe, drugi zaś nowy członek, Jeff Kaplan, został nieoczekiwanie głównym wokalistą. Wszystko to nie bardzo pasowało do "ducha" zespołu i w rezultacie album Bernice przyniósł spore rozczarowanie. Grupie udało się wprawdzie umieścić dwie świetne piosenki w filmie "Zabriskie Point", (reż. Michelangelo Antonioni ), jednak odejście Feldthouse'a i Crilla w 1970 r. nic wróżyło niczego dobrego.

Pomimo przyjęcia do składu Richarda Aplana - Kaleidoscope zawiesił działalność jeszcze w tym samym roku, po spowodowanej przedawkowaniem narkotyków śmierci Jeffa Kaplana. David Lindley wybrał karierę solisty i muzyka sesyjnego, czego z mniejszym powodzeniem próbował też Darrow.
Po sześciu latach przerwy Darrow, a wraz z nim Feldthouse, Brotman, Lagos i Crill reaktywowali zespół, by nagrać album When Scopes Collide. Płyta, pozbawiona wprawdzie inwencji dawnych nagrań, prezentowała niezłą porcję rozrywki, podobnie jak owoc kolejnej wspólnej sesji - longplay Greetings From Kartoonistan... (We Ain't Dead Yet) z 1991 r.

Oba te albumy, podobnie jak kilka znakomitych płyt kompilacyjnych, przyczyniły się bez wątpienia do utwierdzenia legendy Kaleidoscope. Do dziś zespół uważany jest za jedną z najbardziej odkrywczych formacji schyłku lat sześćdziesiątych.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Tempe Arizona/Lie To MeKaleidoscope07.1969--Epic 10500[written by Burnett, Feldthouse, Lindley, Parcely, Brotman, Lagos]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Side TripsKaleidoscope06.1967--Epic 26304[produced by Barry Friedman]
A Beacon From MarsKaleidoscope01.1968--Epic 26333[produced by Mike Goldberg, Stu Eisen]
Incredible KaleidoscopeKaleidoscope06.1969--Epic 26467 [produced by Jackie Mills]
BerniceKaleidoscope.1970--Epic 26508[produced by Jackie Mills, The Kaleidoscope]
When Scopes CollideKaleidoscope.1976--Island ILPS 9462[produced by Chester Crill, Chris Darrow]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Fabian Andre

Fabian Andre (ur. 8 stycznia 1910r - zm. 30 marca 1960r) był amerykańskim kompozytorem , najbardziej znanym ze współtworzenia muzyki do utworu „ Dream a Little Dream of Me ” z Wilburem Schwandtem w 1931 roku. Popularny w swoim czasie, piosenka została reaktywowana w 1968 roku, kiedy została nagrana przez Mamas & the Papas .

Jako lider orkiestry miał przebój piosenką „Dance of an Ear of Corn” dla Columbia Records w lipcu 1940 roku.

W 1960 roku Andre został znaleziony martwy w swoim pokoju hotelowym w Mexico City . W sekcji zwłok ustalono, że przyczyną śmierci jest „zator alkoholowy”. Wiele lat później, Mamas and the Papas zdecydowali się nagrać "Dream a Little Dream of Me" po tym, jak członkini Michelle Phillips dowiedziała się, że Andre, którego poznała w dzieciństwie, zmarł podobno w wyniku upadku z szybu windy.

                                        Piosenki na listach przebojów
 
 


Kompozycje Fabiana Andre na listach przebojów

[with Wilbur Schwandt & Gus Kahn]
.1931 Dream a Little Dream of Me Wayne King and His Orchestra 1.US
09/1950 Dream a Little Dream for Me Jack Owens 14.US
09/1950 Dream a Little Dream of Me Frankie Laine 18.US
07/1968 Dream a Little Dream of Me Mama Cass 12.US/11.UK
08/1968 Dream a Little Dream of Me Anita Harris 33.UK
11/2013 Dream a Little Dream Robbie Williams 130.UK
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

poniedziałek, 20 lipca 2020

Abraham & The Casanovas

Para Abraham i Marion Ester nagrała kilka singli dla   wytwórni: Murco,Peermont i Hy-Sign Records -Dee Maraisa (prawdziwe nazwisko: Harding Guyon DesMarais) , w różnych gatunkach, od Northern Soul / Deep Soul i Funk . Ich pierwszy  singiel dla Murco [1036] znakomite „That's Why I'm So Sad” skomponowany  przez Abrahama, połączonym z „Let Me Be The Fool” skomponowany  przez Dee Marais, nagranym w 1967 roku pod nazwą Abe & Marion Ester & The Casanovas ze wspaniałymi solówkami Marion Ester.

 Pod własnym nazwiskiem Marion nagrywa znakomity utwór w stylu  Deep Soul „Not Guilty” w połączeniu z „Victim Of Circumstance” - dwoma utworami napisanymi przez Abrahama Estera - wydanymi w 1969 roku, a Abe - pod nazwiskiem Abraham - nagrywa serię funkowych singli, w tym m.in. „Soul Power " w połączeniu z " Summer In The Winter " wydanym w 1969 roku przez Murco Records [1044]. Abe nagrał także dwa single w Peermont Records, pierwszy " I-Cee Pt. 1 & 2 " Peermont 1049, wydany w 1969 roku i prawdopodobnie   najzabawniejszy    drugi  „Kangaroo Pt. 1 & 2” Peermont 1057, którego nagranie zostało wydzierżawione firmie Wand Records i według Dee Marais, proces masteringu zespołu został zepsuty, aż do momentu powstania utworu niesłyszalny, ale singiel i tak został wydany w 1969 roku.

W latach 70-tych Abraham nagrał dwa single w wytwórni Hy-Sign Records „Hook And Boogie Pt 1 & 2” w 1972r oraz „Funky Spider And / Scared Fly” w 1973r. Ballada „Everyday” nie była wówczas publikowana, wydana jako „Uprzednio niewydana” na płycie „Shreveport Souther Soul .....The Murco Story " w Anglii w 2000 roku. Po tej serii singli Abe i Marion Ester nie nagrywali już, nadal mieszkają w okolicach Shreveport.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
That's Why I'm So Sad/Let Me Be The FoolAbe And Marion Ester And The Casanovas.1967--Murco 1036[written by Araham Ester][produced by Heads Up Productions]
Soul Power/Summer In WinterAbraham And The Casanovas.1968--Murco 1044[written by Araham Ester][produced by Heads Up Productions]
I-Cee Part 1/I-Cee Part 2Abraham And The Casanovas.1969--Peermont 1049[written by Araham Ester]
Kangaroo I/Kangaroo IIAbraham And The Casanovas.1969--Peermont 1057[written by Araham Ester][produced by Heads Up Productions]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Toys

Barbara Harris - urodzona jako Barbara Ann Harris w 1945r w Elisabeth City w Północnej Karolinie - zaczęła śpiewać w młodym wieku w miejscowym kościele. Przeprowadziła się do Queens w Nowym Jorku w wieku jedenastu lat. W liceum dołączyła do grupy czterech młodych dziewcząt: Barbary Parrit; June Montiero; Betty Stokes i Betty Blocker. Stokes i Blocker ostatecznie opuszczają grupę, która staje się tercetem z Harris, Parrit i Montiero. Bobby Uri, menadżer i przyjaciel, nazywa grupę The Charlettes i sprawia, że ​​pracują jako wokaliści wspierający dla kilku artystów.

 Na konkursie talentów na Brooklynie spotykają Eddy'ego Chase'a, który z kolei przedstawia ich menadżerowi Vince'owi Marcowi i wykonawcy piosenek Bobowi Crewe, który zmienia nazwę na grupy The Toys, zapewniając im pierwszy kontrakt na nagranie z wytwórnią Dyno-Voice Records Boba Crewe.Toys będzie aktywny do 1968 roku.Ich jedyny singiel pod nazwą The Charlettes, wydany w 1963 roku w małej nowojorskiej wytwórni Angie Records, wyprodukowany przez Boba Yoreya „The Fight's Not Over / What Ever Happened To Our Love ".

Największym przebojem The Toys była piosenka z 1965 r., "A Lover's Concerto", kopiująca brzmienie Supremes, a będąca współczesną adaptacją menueta J. S. Bacha. Kolejny singel, "Attack", także nawiązujący do muzyki klasycznej, również gościł na amerykańskiej i brytyjskiej liście bestsellerów.
Późniejsze nagrania, "May My Heart Be Cast To Stone" i "Baby Toys" były już mniejszymi hitami. Opublikowany w 1968 r. singel "Sealed With A Kiss" dotarł do amerykańskiej listy przebojów soulowyeh (Top 50), lecz trio wkrótce potem się rozpadło.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
A lover' s concerto/This NightToys09.19655[13]2[15]Dyno Voice 209[gold-US][adaptacja 'Minuet In G' J.S.Bacha][written by Sandy Linzer, Denny Randell & Johann Sebastian Bach][produced by Sandy Linzer, Denny Randell]
Attack/See How They RunToys12.196536[4]18[9]Dyno Voice 214[written by Sandy Linzer, Denny Randell][produced by Sandy Linzer, Denny Randell]
May my heart be cast into stone/On BackstreetToys04.1966-85[3]Dyno Voice 218[written by Sandy Linzer, Denny Randell][produced by Sandy Linzer, Denny Randell]
Silver Spoon/Can't Get Enough Of You BabyToys05.1966-111[2]Dyno Voice 219[written by Sandy Linzer, Denny Randell][produced by Sandy Linzer, Denny Randell]
Baby toys/Happy Birthday Broken HeartToys09.1966-76[4]Dyno Voice 222[written by Sandy Linzer, Denny Randell, Tom Decilis & Richard Layton][produced by Sandy Linzer, Denny Randell]
Sealed with a kiss/I Got My Heart Set On YouToys07.1968-112[3]Musicor 1319[written by G. Geld, P. Udell][produced by Helen Miller]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
The Toys sing "A lover' s concerto" and "Attack"Toys02.1966-92[8]DynoVoice 9002[produced by Sandy Linzer, Denny Randell]


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Kajagoogoo

Grupa brytyjska. Powstała w 1981r w małej miejscowości Leighton Buzzard, gdy aktor musicalowy Limahl (właśc. Christopher Hammill; 19.12.1958, Wigan) - voc dołączył do zespołu Art Nouveau w składzie: Stuart Croxford Neale (5.08.1960, Leighton Buzzard) - k, Steve Askew (9.12.1957, Londyn) - g, Nick Beggs (15.12.1961, Winslow) - voc, b, Jeremiah "Jez" Strode (17.01.1958, Luton) -dr.

W 1983r Limahl odszedł. Rok później grupa zmieniła nazwę z Kajagoogoo na Kaja. Działała do 1986r.

Jej karierą pokierował jako współproducent pierwszych nagrań Nick Rhodes z DURAN DURAN. W krótkim czasie zdobyła sympatię nastolatków melodyjnymi piosenkami wzorowanymi na repertuarze tego zespołu (np. Too Shy, Ooh To Be Ah i Hang On Now). Po odejściu Limahla wykonywała muzykę taneczną opartą na rytmach funky (np. Big Apple - jedyny przebój z tego okresu), W sierpniu i wrześniu 1984 koncertowała w Polsce.

Limahl jako solista nagrał albumy "Don't Suppose..." (EMI, 1984r; m.in. przeboje Never Ending Story z filmu Nie kończąca się opowieść Wolfganga Petersena i Only For Love) oraz "Colour All My Days" (EMI, 1986r; m.in. przebój Love In Your Eyes). Wystąpił w Formel Eins — Der Film (1985, reż. Wolfgang Buld).

Beggs stanął w 1987r na czele zespołu Ellis, Beggs And Howard (Simon Ellis - k, Austin Howard - voc). Nagrał z nim płytę "Homelands" (BMG, 1988; m.in. przeboje Big Bubbles No Troubles i Bad Times).



Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Too shy/Take another viewKajagoogoo01.19831[2][13]5[19]EMI 5359[written by Steve Askew,Nick Beggs,Stuart Neale,Jez Strode,Christopher Hamill][produced by Nick Rhodes,Colin Thurston][25[12].Hot Disco/Dance;EMI America 9910 12"]
Ooh to be ah/Animal instictKajagoogoo04.19837[8]-EMI EMI 5383[written by Limahl][produced by Nick Rhodes,Colin Thurston]
Hang on now/KajagoogooKajagoogoo06.198313[7]78[4]EMI America 5394[written by Kajagoogoo, Beggs, Limahl][produced by Nick Rhodes,Colin Thurston]
Big apple/MonochromaticKajagoogoo09.19838[8]-EMI EMI 5423[written by Steve Askew,Nick Beggs,Stuart Neale,Jez Strode][produced by Colin Thurston]
The lion' s mouth/GardenKajagoogoo03.198425[7]-EMI EMI 5449[written by Kajagoogoo, Nick Beggs][produced by Colin Thurston, Kajagoogoo]
Turn your back on me/Pump rooms of bathKajagoogoo05.198447[4]-EMI EMI 5465[written by Nick Beggs][produced by Colin Thurston, Kajagoogoo][2[11].Hot Disco/Dance;EMI America 7850 12"]
Shouldn' t do that/Charm of a gunKaja09.198563[3]-Parlophone R 6106[written by N. Beggs, S. Neale, S. Askew][produced by Ken Scott][37[5].Hot Disco/Dance;EMI America 7864 12"]



Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
White feathersKajagoogoo04.19835[20]38[20]EMI EMC 3433[silver-UK][produced by Nick Rhodes,Colin Thurston,Tim Palmer,Kajagoogoo]
IslandsKajagoogoo06.198435[3]185[4]EMI KAJA 1 [produced by Colin Thurston & Kajagoogoo]
Extra playKajagoogoo04.1985-185[4]EMI America 17 157 [US]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Patrice Rushen

Ur. 30.09.1954 r. w Los Angeles w stanie Kalifornia. Wychowana w Los Angeles, studiowała na Uniwersytecie Południowej Kalifornii. Na fortepianie uczyła się grać od trzeciego roku życia, a jako nastolatka zainteresowała się jazzem. W 1972 r. zdobyła zespołową nagrodę na festiwalu młodych talentów w Monterey. Akompaniowała wybitnym muzykom jazzowym (m.in. Abbey Lincoln, Donaldowi Byrdowi i Sonny’emu Rollinsowi).

W 1977 r. zadebiutowała jako wokalistka w zespole gitarzysty Lee Ritenoura. W jej wczesnym repertuarze dominowało połączenie popu i soulu typowe dla artystów związanych z wytwórnią Elektra. Singel „Hang It Up” trafił w 1978 r. do amerykańskiej Top 20 przebojów rhythm’n’bluesowych, zaś nagrany rok później temat „Haven’t You Heard” dotarł do siódmego miejsca w kategorii pop. Podobnie jak następny, „Never Gonna Give You Up (Won’t Let You Be)”, singel zdobył też umiarkowaną popularność w Wielkiej Brytanii, jednak prawdziwym sukcesem okazał się tam utwór „Forget Me Nots”.

Choć późniejsze brytyjskie nagrania ustępowały powodzeniem przebojowi, artystce udało się zdobyć sporą popularność w USA w kręgach soulu i rhythm’n’bluesa. Single „Feel So Real (Won’t
Let Go)” i „Watch Out” gościły na trzeciej i siódmej pozycji tamtejszych list w 1984 i 1987 r. Zmiana wytwórni na Arista Records przyniosła wzrost zainteresowania wokalizą Rushen, która jako pianistka przeszła z czasem od bopu do muzyki fusion. W 1988 r. występowała we wspólnej formacji Wayne’a Shortera i Carlosa Santany.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Hang It Up/It's Just A Natural ThingPatrice Rushen12.1978--Elektra 45549 [US][written by Patrice Rushen][produced by Charles Mims Jr., Reggie Andrews, Patrice Rushen ][16[16].R&B Chart]
When I Found You/Play!Patrice Rushen04.1979--Elektra 46 024 [US][written by Patrice Rushen, Tony Coleman, Angela Rushen][produced by Charles Mims Jr., Reggie Andrews, Patrice Rushen][87[2].R&B Chart]
Haven't You Heard/Keepin' Faith In LovePatrice Rushen01.197862[3]42[9]Elektra K 12414[written by Patrice Rushen, Charles Mims Jr., Freddie Washington, Sheree Brown][produced by Charles Mims Jr., Patrice Rushen, Reggie Andrews][7[22].R&B Chart]
Let The Music Take Me/Message In The MusicPatrice Rushen04.1980--Elektra 46 604 [US][written by Patrice Rushen, Sheree Brown][produced by Charles Mims, Jr., Patrice Rushen, Reggie Andrews][50[7].R&B Chart]
Givin' It Up Is Givin' Up/ Settle For My LovePatrice Rushen And D.J. Rogers06.1980--Elektra 46 647 [US][written by Patrice Rushen, Angela Rushen][produced by Charles Mims Jr., Patrice Rushen, Reggie Andrews][47[7].R&B Chart]
Look Up/The DreamPatrice Rushen10.1980--Elektra 47 067 [US][written by Patrice Rushen, Charles Mims Jr., Sheree Brown][produced by Charles Mims Jr., Patrice Rushen][13[17].R&B Chart]
Never Gonna Give You Up (Part I)/ Never Gonna Give You Up (Part II)Patrice Rushen01.198166[3]-Elektra K 12494[written by Patrice Rushen, Freddie Washington][produced by Charles Mims Jr., Patrice Rushen][30[9].R&B Chart]
Forget Me Nots/(She Will) Take You Down To LovePatrice Rushen05.19828[11]23[16]Elektra K 13173[written by Patrice Rushen, Fred Washington, Terry McFadden][produced by Charles Mims Jr., Patrice Rushen][4[23].R&B Chart]
I Was Tired Of Being Alone (Glad I Got Cha)/Where There Is LovePatrice Rushen07.198239[5]-Elektra K 13184[written by Patrice Rushen, Charles Mims Jr., Fred Washington, Angela Ehigiator][produced by Charles Mims Jr., Patrice Rushen][79[5].R&B Chart]
Feels So Real (Won't Let Go)Patrice Rushen06.198451[4]78[6]Elektra E 9742[written by Patrice Rushen, Freddie Washington ][produced by Charles Mims Jr., Patrice Rushen][3[17].R&B Chart]
Get Off (You Fascinate Me)Patrice Rushen08.1984--Elektra 69 702 [US][written by Patrice Rushen, Gerald Albright, Fred Washington][produced by Charles Mims Jr., Patrice Rushen][26[12].R&B Chart]
Watch Out/Over The PhonePatrice Rushen04.198778[3]-Arista 9562 [US][written by Rushen, Brown][produced by Charles Mims Jr.][9[16].R&B Chart]
Anything Can Happen/All My LovePatrice Rushen07.1987--Arista 9604 [US][written by Jay, Golden, Scott][produced by Jerry Knight, Aaron Zigman][51[8].R&B Chart]
Come Back To Me/SomewherePatrice Rushen12.1987--Arista 9644 [US][written by Rushen, Davis][produced by Charles Mims Jr., Patrice Rushen][65[10].R&B Chart]
Forget Me Nots / Number OnePatrice Rushen07.200490[1]-Elektra 5046727750-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Shout It OutPatrice Rushen04.1977-164[4]Prstige 10 101[produced by Patrice Rushen, Reggie Andrews, Tommy Vicari]
PatricePatrice Rushen02.1979-98[6]Elektra 160[produced by Charles Mims, Jr., Reggie Andrews ,Patrice Rushen]
PizzazzPatrice Rushen11.1979-39[22]Elektra 243[produced by Charles Mims, Jr., Patrice Rushen ,Reggie Andrews]
PoshPatrice Rushen11.1980-71[18]Elektra 302[produced by Patrice Rushen,Charles Mims, Jr.]
Straight from the HeartPatrice Rushen05.198224[14]14[28]Elektra 60 015[produced by Patrice Rushen,Charles Mims, Jr.]
NowPatrice Rushen06.198673[3]40[25]Elektra 60 360[produced by Patrice Rushen,Charles Mims, Jr.]
Watch Out!Patrice Rushen03.1987-77[19]Arista 8401[produced by Jerry Knight, Aaron Zigman]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

niedziela, 19 lipca 2020

Kaiser Chiefs

Angielska grupa grająca alternatywnego rocka. Występują w składzie - Ricky Wilson (wokal prowadzący, perkusja), Nick Hodgson (perkusja, wokal), Andrew White (gitara), Simon Rix (bas) oraz Nick „Peanut” Baines (klawisze, perkusja). Nazwa pochodzi od południowoafrykańskiego klubu piłkarskiego Kaizer Chiefs Football Club.
 
Na początku był zespół Runston Parva, który powstał z inicjatywy Nicka Hodgsona, Andrew White’a oraz Ricky’ego Wilsona. Ponieważ nie udało im się zdobyć upragnionego kontaktu płytowego - postanowili zmienić trochę format grupy. W międzyczasie do składu dołączyli Rix oraz Baines. Choć nagrali longplay „22” i kilka singli, ich sytuacja wciąż wyglądała nieciekawie. Wszystko z powodu zamknięcia wytwórni, w której dotychczas próbowali wydawać. Muzycy podjęli więc drugą próbę „odświeżenia formacji”, zmienili szyld na Kaiser Chiefs i rozpoczęli nagrywanie nowych piosenek. Był rok 1997.
Do czasu wydania ich debiutanckiego albumu „Employment” musiało upłynąć jednak aż osiem lat! Stylistycznie utrzymany był w konwencji punk rocka końca lat 70-tych, wzmocnionego o ciekawe elementy new wave. Od strony producenckiej nad wszystkim czuwał Stephen Street, pracujący wcześniej między innymi z Blur i The Smiths. Singlem promującym longplay wybrano utwór „Oh My God”, nagrany kilka lat później w nowej wersji przez Marka Ronsona i Lily Allen. Wydawnictwo zostało bardzo dobrze przyjęte. Nazywano je „kwintesencją brytyjskości, pozbawioną pretensjonalnej maniery”. Nic więc dziwnego, że pokryło się aż pięciokrotną platyną i znalazło się liście nominowanych do prestiżowej Marcury Prize. Ostatecznie muzycy przegrali z formacją Antony and The Johnsons.

Ich druga płyta długogrająca „Yours Truly, Angry Mob” ukazała się w lutym 2007 roku i w wyraźny sposób była inspirowana dokonaniami legendarnych Led Zeppelin. Zapowiadał ją singiel „Ruby”, ich pierwszy wielki przebój. Z płyty pochodziły także „Everything Is Average Nowadays”, „The Angry Mob” oraz „Love's Not a Competition (But I'm Winning)”.

W sierpniu następnego roku do sklepów trafił ich kolejny studyjny krążek „Off with Their Heads”. Pierwszym nagraniem z płyty była kompozycja „Never Miss a Beat”. Pod koniec roku muzycy ruszyli w promocyjną trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, podczas której dzielili scenę między innymi z Late of the Pier. Tournee zakończyło się w marcu 2009 roku.
Na swoim koncie mają także występy przed U2, Green Day’em i Kings of Leon, a także prestiżową Brit Awards i NME Awards. By być niezależnymi artystycznie - założyli własną wytwórnię Chewing Gum Records.

The Kaiser Chiefs szybko zasłynęli jako popularny zespół grający na żywo ze względu na ich energetyczne występy. Zagrali na wszystkich najważniejszych festiwalach, w tym na Glastonbury Festival (Wielka Brytania), Werchter (B), Lollapalooza (USA) i Rock am Ring (D). Zawsze byli też szczęśliwi mogąc występować w roli drugoplanowej. Zagrali więc w akcie otwierającym Foo Fighters podczas ich trasy koncertowej w USA w 2005 r. i jako otwierający koncert Green Day podczas europejskiej trasy koncertowej w 2013 roku. W lipcu 2009 Kaiser Chiefs wystąpił jako drugoplanowy zespół na trzech koncertach U2 . 

W 2010 roku duża część zespołu przeniosła się do Londynu. Nick Hodgson otworzył własne studio nagrań Chewdio , w którym inni artyści oprócz Kaiser Chiefs ( The Future Is Medieval ) nagrywali utwory. Hodgson coraz bardziej poświęcił się produkcji. Oprócz albumu Kaiser Chiefs The Future Is Medieval , którego był współproducentem, pracował także jako autor tekstów i producent przy albumie All You Need Is Now autorstwa Duran Duran . 

Fizyczna wersja czwartego studyjnego albumu The Future Is Medieval z dwunastoma utworami została wydana 27 czerwca 2011 roku , po tym jak fani byli w stanie skompletować własną wersję do pobrania z 10 utworami z 3 czerwca. Mógłbyś stworzyć swój „własny” album za 7,50 funta z 20 kawałków, z których można by posłuchać jednominutowej próbki. Można to również wykorzystać w wersjach poprzednich klientów, przy czym odpowiedni twórca wersji otrzyma zwrot funta.

W 2012 roku wystąpili na ceremonii zamknięcia Letnich Igrzysk Olimpijskich w Londynie z okładką Pinball Wizard zespołu The Who . W tym samym roku wydali kompilację Souvenir: The Singles 2004–2012 , na której znalazły się wszystkie wydane wcześniej single i dwie nowe piosenki. 

Od listopada 2012 roku piosenkarz Ricky Wilson zagrał rolę „Artilleryman” w wysokiej jakości muzycznej wersji The War of the Worlds , The War of the Worlds Jeffa Wayne'a .
4 grudnia 2012 roku Nick Hodgson niespodziewanie ogłosił odejście z zespołu, aby w przyszłości móc intensywniej pracować dla dwóch wytwórni płytowych Chewing Gum Records i Birthday Records oraz swojego nowego zespołu Albert Albert . Do tego czasu Hodgson był głównym autorem piosenek Kaiser Chiefs i siłą napędową grupy. Pozostali czterej członkowie zespołu początkowo zdecydowali się nie zastępować Hodgsona pełnoetatowym członkiem, ale zamiast tego kontynuowali działalność jako kwartet.  Na trasę koncertową w 2013 roku podpisali kontrakt z perkusistą Club Smith, Vijayem Mistry, który od tamtej pory wspiera zespół na stałe i od tego czasu został rozpoznany jako nowy członek - także przez fanów.

W marcu 2014 roku ukazał się piąty album studyjny Education, Education, Education & War . Było to w dużej mierze samofinansowane przez zespół. W celu pozyskania niezbędnego kapitału Chiefs zdecydowali się m.in. na udział w reklamie serwisu internetowego brytyjskiej firmy finansowej Barclays . Education, Education, Education & War ukazało się na tydzień przed finałem serialu i od razu znalazło się na pierwszym miejscu brytyjskich list przebojów. Keyboarder Peanut: „Kiedy Nick nas opuścił i pomyślał, że wodzowie Kaiserów są skończeni, zdaliśmy sobie sprawę, że jest odwrotnie, że chcemy kontynuować i walczyć. I słyszysz tę pasję, tę złość, tę agresję, tę energię i tę miłość. Chcemy robić to, co robimy - chcemy Kaiser Chiefs. Nikt nie może nam tego odebrać. Szkoda, że ​​rozpoznaliśmy to dopiero, gdy Nick nas opuścił. "


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Oh my god [re-issue]Kaiser Chiefs05.20046[54]-Drowned In Sound DIS 0003[gold-UK][written by Ricky Wilson, Andrew White, Simon Rix, Nick Baines, and Nick Hodgson][produced by Nick Hodgson,Stephen Street]
I predict a riotKaiser Chiefs11.20049[41]-B-Unique BUN 088[platinum-UK][written by Ricky Wilson, Andrew White, Simon Rix, Nick Baines, and Nick Hodgson][produced by Stephen Street]
Everyday i love you less and lessKaiser Chiefs05.200510[46]-B-Unique
BUN 094		[silver-UK][written by Ricky Wilson, Andrew White, Simon Rix, Nick Baines, and Nick Hodgson][produced by Stephen Street]
Modern wayKaiser Chiefs11.200511[17] B-Unique/Polydor BUN 100CDX [platinum-UK][written by Ricky Wilson, Andrew White, Simon Rix, Nick Baines, and Nick Hodgson][produced by Stephen Street]
RubyKaiser Chiefs02.20071[1][21]-Unique/Polydor BUN 119CD [platinum-UK][written by Ricky Wilson, Andrew White, Simon Rix, Nick Baines, and Nick Hodgson][produced by Stephen Street]
Everything Is Average NowadaysKaiser Chiefs05.200719[9]B Unique BUN 125[written by Ricky Wilson, Andrew White, Simon Rix, Nick Baines, and Nick Hodgson][produced by Stephen Street]
The angry mobKaiser Chiefs08.200722[8]B Unique/Polydor BUN 132CD[written by Ricky Wilson, Andrew White, Simon Rix, Nick Baines, and Nick Hodgson][produced by Stephen Street]
Love's Not a Competition (But I'm Winning)Kaiser Chiefs11.2007112[3]B Unique/Polydor BUN 137CD[written by Ricky Wilson, Andrew White, Simon Rix, Nick Baines, and Nick Hodgson][produced by Stephen Street]
Never Miss a BeatKaiser Chiefs10.20085[12]B Unique/Polydor BUN 145CD[silver-UK][written by Ricky Wilson, Andrew White, Simon Rix, Nick Baines, and Nick Hodgson][produced by Mark Ronson, Eliot James]
How Do You Feel About ThatKaiser Chiefs10.2008151[1]B Unique/Polydor -
Sooner Or LaterKaiser Chiefs10.2008140[1]B Unique/Polydor -
Good Days Bad DaysKaiser Chiefs12.2008111[1]B Unique/Polydor BUN 149CD[written by Ricky Wilson, Andrew White, Simon Rix, Nick Baines, and Nick Hodgson][produced by Mark Ronson,Eliot James]
Little ShocksKaiser Chiefs07.2011179[1]B Unique/Polydor [written by Ricky Wilson, Andrew White, Simon Rix, Nick Baines, and Nick Hodgson][produced by Tony Visconti]
Coming HomeKaiser Chiefs04.201431[5]Kaiser Chiefs GBUM 71308330 [written by Nick Baines, Simon Rix, Andrew White, Ricky Wilson][produced by Ben H. Allen]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
EmploymentKaiser Chiefs03.20052[105]86[7]B-Unique/Polydor BUN 093CD[6x-platinum-UK][produced by Stephen Street, Stephen Harris]
Yours Truly, Angry MobKaiser Chiefs03.20071[2][80]45[1] B-Unique/Polydor BUN 122CD[2x-platinum-UK][produced by Stephen Street]
Off with Their HeadsKaiser Chiefs11.20082[17]55[2]B-Unique/Polydor BUN 144CD[gold-UK][produced by Mark Ronson, Eliot James]
The Future Is MedievalKaiser Chiefs07.201110[5]-B-Unique/Polydor BUN 165CD[produced by Tony Visconti,Ethan Johns]
Souvenir: The Singles 2004–2012Kaiser Chiefs06.201219[5]-B-Unique/Polydor BUN 167CD[gold-UK]
Education, Education, Education & WarKaiser Chiefs04.20141[2][21]-Kaiser Chiefs EDUCATE 02[gold-UK][produced by Ben H. Allen III]
Stay TogetherKaiser Chiefs10.20164[3]-Caroline TOGETHER 1[produced by Kaiser Chiefs, Brian Higgins]
DuckKaiser Chiefs08.20193[2]-Polydor 7713189[produced by Kaiser Chiefs,Ben H. Allen,Andrew Wells]



Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Kai


Kai to azjatycko-amerykańska grupa muzyczna R&B z rejonu Zatoki San Francisco, działająca od 1992 do 2001 roku.  
Grupa powstała, gdy Anthony „AC” Lorenzo zaprosił Andrew „Dru” Gapuza, Geoffreya „Geof” Lintao, Quincy „Q” Victorię i Leo Chana do występu na koncercie charytatywnym w San Francisco. Po rozpadzie grupy AC, Dru i Leo rozpoczęli pracę jako trio, a w 1995 roku dołączyli Errol Viray i kuzyn AC Andrey „Drey” Silva. Pierwotnie nosiła nazwę APEX, ale zmieniła nazwę na Kai, co jest skróconą wersją tagalskiego słowa „kaibigan”, które oznacza „przyjaciel”. Podpisali kontrakt z lokalnym studiem HB Records i rozpoczęli pracę nad albumem. Niedługo potem ukazał się ich debiutancki singiel „Say You'll Stay”, który spotkał się z dużym zainteresowaniem radia. Pomogło im to podpisać kontrakt z Geffen w 1997 r.
 
 W 1998 r. wydali swój debiutancki album w wytwórni Geffen, co czyni ich drugimi filipińsko-amerykańskimi artystami nagrywającymi, którzy wydali album w dużej wytwórni płytowej (Jocelyn Enriquez była pierwszą, która wydała Jocelyn w Tommy Boy Records w 1997 r.). Ich jedynym singlem na listach przebojów był wspomniany wcześniej „Say You'll Stay”, który osiągnął 59. miejsce na liście Billboard Hot 100. W tym samym roku pojawili się także w numerze magazynu Vibe wraz z grupą rapową The Mountain Brothers w artykule promującym wschodzący talent azjatycko-amerykański w branży muzycznej.  
 
W 2000 roku, obiecując rodzinie dokończenie edukacji, z grupy odszedł Andrew Gapuz. Zastąpił go Johnny Misa pośród kontrowersji, że Misa miał już zająć wolne miejsce w grupie a cappella Ja'a z siedzibą w Los Angeles. Z Misą w składzie, Kai wydał swój drugi album, The Promise pod szyldem C3D Records, zawierający single „Every Little Thing” i „It Might Be You”. Koncertowali w ramach albumu z   zespołem Deviation.  
 
Podobnie jak w przypadku innych filipińsko-amerykańskich artystów nagrywających, oba albumy Kaia zostały nagrane w języku angielskim i zawierały także wiele coverów piosenek, które były popularne w latach 70. i 80-tych. Podobnie jak ich rówieśnicy, podczas swoich występów na żywo śpiewali covery tagalskie, a także inne popularne angielskie covery, które były nowsze. W trakcie swojej kariery Kai wydawał także ekskluzywne utwory, które  znalazły się na ich albumach na różnych kompilacjach. W 1998 roku utwór „Last to Know” znalazł się na Serenade Volume 1, kompilacji wydanej przez filipińsko-amerykańską wytwórnię Classified Records. 
 
 Kai przyczynił się także do powstania dwóch kompilacji   wydanych przez popularny portal społecznościowy AsianAvenue.com. Wersja „The Promise”, która została później zmodyfikowana, zanim stała się utworem tytułowym ich drugiego albumu, została wydana na AsianAvenue.com Plugged In Volume 1 w 1999 r. i ukazał się cover utworu „Come With Me” Shai z udziałem Deviation na AsianAvenue.com wydano tom 3 w 2001 roku. W 2001 roku Kai oficjalnie przeszedł na emeryturę jako grupa. Ze względu na brak spójnej strony internetowej grupy na przestrzeni całej jej kariery oraz popularnych witryn, takich jak Myspace czy Wikipedia, z których zwykle korzystają artyści nagrywający i ich fani w celu przekazywania informacji szerszemu gronu odbiorców, które nie zostały jeszcze opracowane, okoliczności przejścia na emeryturę pozostają tajemnicą.  
 
Członkowie Andrey Silva i Errol Viray próbowali kontynuować działalność pod nazwą Kai jako duet wkrótce po początkowym rozpadzie grupy. Przedsięwzięcie to było jednak krótkotrwałe. Członkowie Kai spotkali się ponownie 9 grudnia 2017 r., aby wystąpić w AC Kaibigan w hołdzie zmarłemu założycielowi AC Lorenzo, który odbył się w macierzystej uczelni Lorenza, James Logan High School.  
 
Kai był pierwszą z wielu filipińskich amerykańskich artystów/grup R&B/pop z przełomu lat 90. i 2000., która zalała niezależną scenę muzyczną w całej Kalifornii, stanie z największą populacją filipińsko-amerykańskich w Stanach Zjednoczonych, zwłaszcza w rejonie Zatoki San Francisco . Inne grupy i artyści objęci tym napływem to Jocelyn Enriquez, Ecclesia, Pinay, Premiere, Julie Plug, Kim Del Fierro, One Vo1ce, Innerlude, DnH (Drop N Harmony), Ja'a, Devotion i CQuence. W 2006 roku Kid Heroes Productions umieściło teledysk Kaia „Something Inside Me” w swoim wydaniu Bootleg Visuals Volume 1, które zawierało teledyski filipińsko-amerykańskich artystów nagrywających.





Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Say you' ll say/Last to knowKai12.1997-59[19]Tidal Wave/Geffen 19 419[58[17].R&B Chart]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

sobota, 18 lipca 2020

Allie Wrubel

Elias Paul "Allie" Wrubel (ur. 15 stycznia 1905r - zm. 13 grudnia 1973r), amerykański kompozytor i autor tekstów . Wrubel urodził się w żydowskiej rodzinie w Middletown , Connecticut , jako syn Reginy (z domu Glasscheib) i Izaaka Wrubela.Jego rodzina założyła dom towarowy Wrubels w Middletown w stanie Connecticut . Uczęszczał do Wesleyan University i Columbia University, zanim zaczął pracować w orkiestrach tanecznych. „Po uzyskaniu tytułu licencjata w 1926 roku Allie zapisał się na podyplomowe studia muzyczne na Uniwersytecie Columbia. Mieszkał ze swoim bliskim przyjacielem, aktorem filmowym Jamesem Cagneyem [byłym studentem Columbia] i zaczął grać z zespołami w Greenwich Village i krążyć po Tin Pan Alley. "Grał na saksofonie i klarnecie dla wielu znanych zespołów swingowych. W 1934 roku przeniósł się do Hollywood, aby pracować dla Warner Bros. jako autor tekstów kontraktowych. Wniósł materiał do wielu filmów, w tym słynnego Busby'ego Berkeleya, zanim przeniósł się do Disneya w 1947 roku.

Wrubel współpracował z autorem tekstów Rayem Gilbertem przy utworze „ Zip-a-Dee-Doo-Dah ” z filmu Song of the South, który zdobył Oscara za najlepszą piosenkę w 1947 roku.

Wrubel miał również udział w filmach Make Mine Music , Duel in the Sun , I Walk Alone , Melody Time , Tulsa , Never Steal Anything Small i Midnight Lace . Wśród autorów tekstów, z którymi współpracował, byli Abner Silver , Herb Magidson , Charles Newman , Mort Dixon i Ned Washington . Kiedy zmarł w Twentynine Palms w Kalifornii , zostawił obszerny katalog piosenek.

Rozmiar: 1223 bajtówAwards
Oscar [Muzyka filmowa]
1948 Best Music, Original Song Song of the South (1946)


Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa]
1946 Best Music, Original Song Sing Your Way Home
                                        Piosenki na listach przebojów
 
 


Kompozycje Allie Wrubela na listach przebojów

[with Morton Downey]
.1931 Now You're in My Arms Bert Lown and His Orchestra 3.US

[solo]
.1932 As You Desire Me Donald Novis 17.US
.1932 As You Desire Me Russ Columbo 6.US
02/1944 Cleanin' My Rifle (And Dreamin' of You) Lawrence Welk and His Orchestra 23.US
04/1947 I Do Do Do Like You Johnny Mercer 13.US
08/1947 The Lady from 29 Palms Freddy Martin and His Orchestra 5.US
08/1947 The Lady from Twenty-Nine Palms Tony Pastor and His Orchestra 10.US
10/1947 The Lady from 29 Palms The Andrews Sisters 7.US

[with Abner Silver ]
.1933 Farewell to Arms Paul Whiteman & His Orchestra 4.US

[with Ned Washington]
.1933 I'll Be Faithful Jan Garber and His Orchestra 6.US

[with Mort Dixon]
.1934 Flirtation Walk Victor Young & His Orchestra 10.US
.1934 Happiness Ahead Dick Powell 14.US
.1934 Pop! Goes Your Heart Ted Lewis & His Band 9.US
.1935 Fare Thee Well, Annabelle Glen Gray and the Casa Loma Orchestra 2.US
.1935 Mr. and Mrs. Is the Name Dick Powell 19.US
.1935 The Lady in Red Xavier Cugat and His Waldorf-Astoria Orchestra 3.US
.1935 The Lady in Red Louis Prima 8.US
.1935 The Lady in Red Joe Haymes & His Orchestra 20.US

[with Benée Russell]
.1934 On the Wrong Side of the Fence Jan Garber and His Orchestra 15.US

[with Walter Bullock]
.1937 (Have You Forgotten) The You and Me That Used to Be Mal Hallett & His Orchestra 9.US
.1937 The You and Me That Used to Be Dolly Dawn & Her Dawn Patrol 7.US
.1940 Where Do I Go from You? Orrin Tucker and His Orchestra 13.US

[with Herb Magidson]
.1937 Gone with the Wind Guy Lombardo and His Royal Canadians 16.US
.1938 Goodnight, Angel Artie Shaw and His Orchestra 2.US
.1938 Music, Maestro, Please Tommy Dorsey and His Orchestra 1.US
.1938 Music, Maestro, Please Art Kassel and His Kassels-in-the-Air 4.US
.1938 Music, Maestro, Please! Kay Kyser and His Orchestra 5.US
.1939 (I'm Afraid) The Masquerade is Over Larry Clinton and His Orchestra 5.US
.1939 The Masquerade is Over Jimmy Dorsey and His Orchestra 4.US
.1940 I'm Stepping Out with a Memory Tonight The Glenn Miller Orchestra 7.US
07/1940 I Can't Love You Any More (Any More Than I Do) Benny Goodman and His Orchestra 8.US
08/1940 I Can't Love You Any More (Any More Than I Do) Terry Shand and His Orchestra 17.US
08/1940 I'm Stepping Out with a Memory To-Night Kate Smith 20.US
09/1945 I'll Buy That Dream Dick Haymes and Helen Forrest 2.US
09/1945 I'll Buy That Dream Harry James and His Orchestra 2.US
10/1945 I'll Buy That Dream Hal McIntyre and His Orchestra 8.US
08/1950 Music, Maestro, Please Frankie Laine 13.US
07/1962 The Masquerade Is Over The Five Satins 102.US
03/1963 Gone with the Wind The Duprees 89.US

[with Nat Shilkret]
.1937 The First Time I Saw You Jimmie Lunceford and His Orchestra 8.US
.1937 The First Time I Saw You Bunny Berigan & His Orchestra 8.US

[with Charles Newman]
11/1942 I Met Her on Monday Freddy Martin and His Orchestra 20.US

[with Ray Gilbert]
12/1946 Zip-A-Dee-Doo-Dah Johnny Mercer 8.US
12/1946 Zip-A-Dee Doo-Dah Swing and Sway with Sammy Kaye 11.US
01/1947 Zip-A-Dee-Doo-Dah The Modernaires with Paula Kelly
11/1962 Zip-A-Dee Doo-Dah Bob B. Soxx & the Blue Jeans 8.US
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

Johnny Kidd & The Pirates

Johnny Kidd (właśc. Frederick Heath, ur. 23.12.1939 r. w londyńskiej dzielnicy Willesden, Anglia, zm.7.10.1966 r.), piosenkarz uważany dziś słusznie za jednego ze współtwórców brytyjskiego rocka. Pomimo zmiennego składu towarzyszącej mu grupy - enigmatyczna postać lidera dominowała w kilku pre-beatlesowskich nagraniach.

Zespół powstał w styczniu 1959 r. W pierwszym składzie znaleźli się dwaj byli członkowie skifflowej grupy The Five Nutters: Kidd (śpiew) i Alan Caddy (ur. 2.02.1940 r. w Londynie, Anglia; gitara prowadząca) oraz Tony Docherty (gitara rytmiczna), Johnny Gordon (bas) i Ken McKay (perkusja), plus wspierający kwintet wokaliści, Mike West i Tom Brown. Debiutancki singel "Please Don't Touch" przemknął tylko przez Top 20, jest jednak dziś rzadkim przykładem autentycznego brytyjskiego rocka lat pięćdziesiątych. W kolejnych, mniej oryginalnych nagraniach, piosenkarzowi towarzyszyli muzycy studyjni zastępujący słabo doświadczonych członków grupy.

W 1960 r. Kidd i Caddy mieli już nową sekcję rytmiczną złożoną z Briana Gregga (bas) i Cierna Cattiniego (perkusja). Pierwszy nagrany w zmienionym składzie singel, "Shakin' All Over", cechowały rwane tempo, gorączkowa wokaliza lidera i przenikliwe solo gitarowe muzyka studyjnego Joe Morettiego. Piosenka zasłużenie znalazła się na czele listy przebojów, będąc inspiracją dla innych grup i solistów.

Po odejściu z zespołu kolejnych muzyków ukształtował się trzeci skład: Kidd, Johnny Spence (bas), Frank Parley (perkusja) i Johnny Patto (gitara), zastąpiony wkrótce przez Micka Greena. Podczas koncertów występowali wprawdzie nadal w pirackim rynsztunku, a lider z charakterystyczną czarną przepaską na oku, jednak atrakcje te nie były już w stanie sprostać muzycznej konkurencji nowego liverpoolskiego brzmienia. Przeboje z 1963 r.: "I'll Never Get Over You" i "Hungry For Love", wykazywały silne zapożyczenia ze stylu Mersey, wprowadzane niestety kosztem tożsamości zespołu.

W 1964 r. przyłączenie się Greena do grupy The Dakotas zapowiedziało kolejne zmiany składu i mimo że gitarzysta towarzyszył nadał piratom w nagraniach, przygnębiony lider zapowiedział wycofanie się z działalności muzycznej. Powrócił w 1966 r. na czele The New Pirates, ale zapał i optymizm przerwała tragiczna śmierć poniesiona w wypadku samochodowym. Kidd pamiętany jest nie tylko jako rockowy innowator, ale też dzięki licznym muzykom, którzy przewinęli się przez jego zespoły. John Weider (The Animals i Family), Nick Simper (Deep Purple) i Jon Morshead (Aynsley Dunbar Retaliation) to tylko kilku spośród członków załogi jego pirackiego okrętu. Instrumentaliści z najbardziej znanego składu: Green, Spence i Farley, z powodzeniem reaktywowali grupę w drugiej połowie lat siedemdziesiątych.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Please don' t touch/GrowlJohnny Kidd & The Pirates06.195926[5]-HMV POP 615[written by Johnny Kidd,Guy Robinson][produced by Walter J. Ridley]
You got what it takes/Longin' lipsJohnny Kidd & The Pirates02.196025[3]-HMV POP 698[written by Tyran Carlo, Gwen Fuqua, Berry Gordy, Jr., Marv Johnson]
Shakin' all over/Yes sir,that' s my babyJohnny Kidd & The Pirates06.19601[1][19]-HMV POP 753[written by Johnny Kidd, Guy Robinson][produced by Walter J. Ridley]
Restless/ Magic of loveJohnny Kidd & The Pirates10.196022[7]-HMV POP 790[written by Wadmore-Kidd]
Linda Lu/Let' s talk about usJohnny Kidd & The Pirates04.196147[1]-HMV POP 853[written by Ray Sharpe]
A shot of rhythm and blues/I can tellJohnny Kidd & The Pirates[1].196248-HMV POP 1088[written by Terry Thompson][oryginalnie nagrana przez Arthura Alexandra]
I' ll never get over you/Then i got everythingJohnny Kidd & The Pirates07.19634[15]-HMV POP 1173[written by Gordon Mills]
Hungry for loveJohnny Kidd & The Pirates11.196320[10]-HMV POP 1228[written by Gordon Mills]
Always and ever/Doctor FeelgoodJohnny Kidd & The Pirates05.196448[1]-HMV POP 1269[written by Ralph Ruvin]
EP's
Shakin' all over [Please Don't Touch/Shakin' All Over/Restless/You Got What It Takes]Johnny Kidd & The Pirates01.196111[7]-HMV 7EG8628-

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Posty (Atom)