sobota, 18 lipca 2020

John Klemmer

Ur. 3.07.1946 w Chicago w stanie Illinois (USA). We wczesnym dzieciństwie próbował grać na saksofonie altowym i gitarze, zdecydował się jednak na saksofon tenorowy. Odtąd uczył się intensywnie, grając w orkiestrze szkolnej i zespołach młodzieżowych, potem grał już tylko zawodowo w kilku renomowanych zespołach tanecznych początku lat 60-tych.

Pod koniec lat 60-tych nagrał swoją pierwszą płytę, po czym dołączył do bigbandu Dona Ellisa. Grywał także w małych grupach prowadzonych przez Olivera Nelsona i Alice Coltrane. W tym samym czasie prowadził swoje własne grupy, dokonując z nimi nagrań (od mainstreamu po fusion). Eksperymentował z elektroniką i fusion, a kilka jego nagrań z 1969 wyprzedziło nawet stylistyczne i brzmieniowe innowacje Bitches Brew Milesa Davisa.

Używał także wielośladu i elektronicznych przetworników, umożliwiających nagrywanie na saksofonie złożonych albumów solowych. Te jego elektroniczne koncepcje podlegały dalszemu rozwojowi w ciągu lat 70-tych i na początku 80-tych. Gra na tenorze dźwiękiem twardym, a jego solówki są pełne śmiałych linii melodycznych i pełnych wyobraźni pomysłów. Celuje w balladach, wprowadza do dźwięku sporo przydechu, wspomagającego typowe dla niego wrażenie przejrzystości i ulotności. Może właśnie dlatego jego muzykę lokalizuje się często (podobnie jak produkcje np. Kenny'ego G.) na obrzeżach jazzu.


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Blowin' GoldJohn Klemmer09.1969-176[5]Cadet Concept 321[produced by Gene Barge, Marshall Chess]
TouchJohn Klemmer12.1975-90[40]ABC 922[produced by Stephan Goldman, John Klemmer]
Barefoot BalletJohn Klemmer09.1976-66[16]ABC 950[produced by Stephan Goldman, John Klemmer]
Lifestyle (Living and Loving)John Klemmer06.1977-51[17]ABC 1007[produced by Stephan Goldman, John Klemmer]
ArabesqueJohn Klemmer06.1978-83[10]ABC 1068[produced by Stephan Goldman, John Klemmer]
CryJohn Klemmer11.1978-178[3]ABC 1106[produced by John Klemmer]
BraziliaJohn Klemmer06.1979-172[9]ABC 1116[produced by Stephan Goldman, John Klemmer]
The Best of John Klemmer, Volume One - MosaicJohn Klemmer11.1979-187[2]MCA 8014-
Magnificent MadnessJohn Klemmer08.1980-146[11]Elektra 284[produced by Stephan Goldman, John Klemmer]
HushJohn Klemmer06.1981-99[9]Elektra 527[produced by John Klemmer]


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Gerard Kenny

Gerard Kenny, ur. 8 lipca 1947r w Nowym Jorku,piosenkarz,kompozytor.Wykazywał wielki talent w grze na fortepianie,dzieki czemu już w wieku lat 6-ciu debiutuje publicznie akompaniując swemu ojcu.To wpływ ojca wykształcił w nim niepowtarzalny styl nawiązujący do tradycji musicali.Podczas swoich studiów zakłada wiele zespołów,w jednym z nich wystepował obok Billy Joela.Dobrą szkołą były też występy w barach Greenwich Village,gdzie poznaje autora tekstów Drey Shepperda,póżniej swojego partnera w pracy kompozytorskiej.

Znany ze swojej kompozycji "I Could Be So Good For You",którą nagrał Dennis Waterman i która została wykorzystana jako temat przewodni w telewizyjnym serialu "Minder" stając się dużym przebojem w W.Brytanii.Dużą popularnością cieszył się także utwór jego autorstwa "I Made It Through The Rain" ,który w wykonaniu Barry Manilowa trafił na szczyt zestawień w Anglii,oraz w jego własnym wykonaniu "New York, New York" i "Fantasy".

Swój pierwszy zespół tworzy na początku lat 70-tych podczas swoich studiów z którym odbywa turnee po klubach Anglii.Od 1968r posiadał kontrakt nagraniowy z Warner Bros,ale do 1977r żaden z jego singli nie trafił na listy przebojów.Dopiero w 1978r po przeprowadzce na wyspy brytyjskie wylansował swój pierwszy hit "New York, New York" i równoległy z nim album Made it Through The Rain ,który wszedł do Top20 British Chart.

Jego utwory nagrywali Barry Manilow, Johnny Mathis, Perry Como, Jack Jones, Marion Montgomery, Sacha Distel, Billy Joel, James Last i wielu innych.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
New York, New York /
I'm Leaving Home Again		Gerard Kenny09.197843[8]-RCA PB 5117[written by Gerard W. Kenny][ produced by Christopher Neil]
Fantasy / No-one KnowsGerard Kenny05.198034[6]-RCA PB 5256[written by Gerard W. Kenny,Shepperd][produced by Christopher Neil]
The Other Woman, The Other Man / Not Just
Another Pretty Face		Gerard Kenny02.198469[4]-Impression IMS 3[ written by Kenny, Mason][ produced by Bruce Welch]
No Man's Land /
Simple Song		Gerard Kenny05.198556[3]-WEA YZ 38[ produced by Christopher Neil][temat z serialu telewizyjnego "Widows"][ written by Gerard W. Kenny, Michael Leeson]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Made It Through The RainGerard Kenny07.197919[4]-RCA PL 25 218[produced by Christopher Neil]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Evelyn Knight

Evelyn Knight [ur. 31.12.1917r Reedville,Virginia-zm.28.09.2007r San Jose,Kalifornia],amerykańska wokalistka popularna w latach 40-tych i 50-tych zeszłego stulecia.W 1948r z nagraniem "A Little Bird Told Me" z Stardusters okupowała pierwszą pozycję listy bestsellerów przez 7 tygodni.Nagrana rok póżniej piosenka "Powder Your Face with Sunshine" również trafiła na szczyt listy przebojów.

Jej inny hit,"Buttons and Bows",śpiewał Bob Hope w filmie The Paleface.Tą piosenkę z sukcesem nagrała też Dinah Shore.W 1950r nagrała piosenkę "Candy and Cake",którą w oryginale śpiewała Mindy Carson i "All Dressed Up to Smile" z Ray Charles Singers.Rok póżniej w duecie z Redem Foley'em zarejestrowała piosenkę "My Heart Cries for You".
Była też w jakimś sensie pionierką wczesnej ery telewizji występując w The Ed Sullivan Show, The Colgate Comedy Hour oraz z duetem komików-Abbott & Costello.

Jej prawdziwe nazwisko brzmi Evelyn Davis.Swoją karierę zaczęła w szkole śpiewając w waszyngtońskiej radiostacji WRC jako Honey Davis,występując dwa razy w tygodniu za 16$.Po skończeniu szkoły średniej śpiewa w renomowanych klubach w Waszyngtonie minn. Claridge Hotel.Mając 18 lat poślubiła fotografa wojennego Washington Post , Andrewa B. Knighta,po którym przejęła swój pseudonim Evelyn Knight w profesjonalnej karierze.Po wielu udanych latach w Waszyngtonie przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie zaczęła występować w takich legendarnych klubach Manhattanu, jak Blue Angel i Plaza Hotel 's Persian Room.

W 1945r podpisuje kontrakt z wytwórnią Decca i rozpoczęła swoja bardzo udaną karierę nagraniową i przenosząc się w latach 40-tych do Los Angeles.Przez następne 10 lat występuje na estradach i klubach całego kraju stając się z czasem też gwiazdą raczkującej telewizji.Jej popularność doprowadziła do tego ,że ma swoje miejsce na Hollywood Boulevard Walk of Fame od 1961r.

Po rozstaniu z Knightem wyszła zamąż za Johnny'ego Lehmanna,autora tekstów piosenek.Jej syn Andrew Knight Jr (ur. 1940 - zm. 1989) był jednym z najlepszych techników oświetleniowych w latach 70-tych pracując minn. z Rolling Stones, Pink Floyd i The Who.Evelyn i jej rodzina przeniosła się do Phoenix w Arizonie w 1969r,gdzie mieszkała do śmierci.



Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Dance With a Dolly / Without a SweetheartEvelyn Knight 08.1944-6[17]Decca 18 614[written by J.Eaton /M.Leader /T.Shand] [adaptacja utworu z 1844r "Buffalo gals [Won't you come out tonight]"][#47 hit for Olympics in 1961 as "Dance by the light of the moon"]
Chickery chick/Let him go-Let him TarryEvelyn Knight & The Jeesters 12.1945-10[5]Decca 18 725[written by Sylvia Dee/Sidney Lippman]
A Little Bird Told Me / Brush Those Tears From Your EyesEvelyn Knight 11.1948-1[7][21];side B:9[15]Decca 24 514[gold-US][written by Harvey Brooks]
Buttons and Bows / I Know Where I'm GoingEvelyn Knight 11.1948-14[8]Decca 24 489[written by Ray Evans/Jay Livingston] [piosenka z filmu "The Paleface"][#104 hits for The Browns in 1962]
Powder Your Face With Sunshine (Smile! Smile! Smile!) / A Little Bird Told MeEvelyn Knight 12.1948-1[1][20]Decca 24 530[written by Carmen Lombardo/Stanley Rochinski]
You're So Understanding / It's too Late NowEvelyn Knight 08.1949-21[3];side B:22[2]Decca 24 636[A:written by Ben Raleigh/Bernie Wayne][B:written by Tim Gale, Matt Furin, J. Fred Coots]
A wonderful guy/A cock-eyed optimistEvelyn Knight 07.1949-22[3]Decca 24 640[written by Oscar Hammerstein II/Richard Rodgers] [piosenka z musicalu na Broadway'u "South Pacific"]
Be goody good good to me//Don't ever marry for money [You must only marry for love]Evelyn Knight 08.1949-29[1]Decca 24 655[written by Hy Heath/Johnny Lange/Richard Loring]
Candy and cake/A woman likes to be toldEvelyn Knight 04.1950-20[1]Decca 24 943[written by Bob Merrill]
All dressed up to smile/Cherry stonesEvelyn Knight 08.1950-25[1]Decca 9- 27 103[written by I.Gordon]
My heart cries for you/'Tater pieEvelyn Knight And Red Foley02.1951-28[6]Decca 9- 27 378[written by Carl Sigman, Percy Faith]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Eden Kane

Właśc. Richard Sarstedt, ur. 29.03.1942 r. w Delhi, Indie. Działalność muzyczną podjął po powrocie wraz z rodziną do Wielkiej Brytanii w połowie lat pięćdziesiątych, tworząc razem z braćmi grupę skifflową.

W 1960 r. po wygraniu konkursu młodych talentów przeszedł pod opiekę menedżerów Michaela Barclaya i Philipa Waddilove'a. Oni też wybrali mu pseudonim zainspirowany filmem "Obywatel Kane" i biblijną postacią Kaina. Pierwszy singel, "Hot Chocolate Crazy", promowany przez cukierniczą firmę Cadbury, przeszedł bez echa. Drugi, z chwytliwą i dość trywialną piosenką "Well I Ask You", trafił na szczyt listy brytyjskiej latem 1961 r.

W następnych latach do Top 10 weszły też trzy kolejne single Kane'a: "Get Lost", "Forget Me Not" i "I Don't Know Why". Kariera piosenkarza doznała poważnego uszczerbku w 1963 r., gdy kierowana przez Barclaya i Vaddilove'a firma Audio Enterprises uległa likwidacji. Nowym menedżerem Kane'a został Vie Billings, któremu udało się doprowadzić do podpisania kontraktu z wytwórnią Fontana za pośrednictwem jej wpływowego agenta reklamowego Jacka Baverstocka.

Na początku 1964 r. Kane powrócił do brytyjskiej Top 10 tematem "Boys Cry", będącym też sporym przebojem w Australii. Jesienią piosenkarz podjął nagłą decyzję przeniesienia się na Antypody, skąd po pewnym czasie wyemigrował do USA. Choć Kane miał już za sobą okres przebojów, sukcesy zaczęły odnosić tematy jego braci, Petera i Robina Sarstedtów.

Cała trójka połączyła swe talenty w 1973 r. na albumie Worlds Apart Together. W późniejszym okresie Kane występował regularnie na trasach dawnych gwiazd rock'n'rolla.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Well i ask you/Before i lose my mindEden Kane06.19611[1][21]-Decca F 11 353[written by Les Vandyke][silver-UK]
Get lost/I' m telling youEden Kane09.196110[11]-Decca F 11 381[written by Les Vandyke]
Forget me not/A new kind of lovin'Eden Kane01.19623[14]-Decca F 11 418[written by Les Vandyke]
I don' t know why/Music for stringsEden Kane05.19627[13]-Decca F 11 460[written byHugo Peretti/Luigi Creatore/George Weiss]
Boys cry/Don' t come cryin' to meEden Kane01.19648[14]-Fontana TF 438[written by Buddy Kaye/Tommy Scott]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

piątek, 17 lipca 2020

Score Records

Idąc za przykładem Modern Records, który wprowadził udaną linię budżetowych albumów dla wytwórni Crown, bracia Mesner, właściciele Aladdin Records, w 1957 roku założyli budżetową linię płyt LP, używając ich starej nazwy ich oddziału, Score. Wszystkie albumy Score kosztowały 1,98 $, a większość albumów Aladdin, Jazz: West, Orfeo i Intro została wznowiona w Score.

Utworzenie wytwórni Score może tłumaczyć niedobór 12-calowych albumów Aladdin i Intro, ponieważ były one tłoczone tylko przez krótki czas, zanim zostały usunięte i ponownie wydane w Score. W rzeczywistości kilka zamierzonych wydań Aladdin mogło w ogóle nie zostać wydanych przed przeniesieniem do Score. Podczas gdy etykieta Crown kwitła, linia płyt długogrających Score wydawała się umierać powolną śmiercią.

Na Score udostępniono naprawdę świetną muzykę, która nigdy wcześniej nie ukazała się na albumach, jak np. „Go Blow Your Horn” Louisa Jordana and His Tympany 5, Score 4007 i „Milky White Way” zespołu The Trumpeteers, Score 4021. Na szczególną uwagę zasługuje "Lightnin 'Hopkins Strums the Blues", te kawałki są jednymi z najwcześniejszych nagranych przez tę legendę bluesa. Nagrane w 1946 i 1947 roku obejmowały jego ówczesnego partnera grającego na fortepianie „Thunder” Smitha. Obecnie albumy Score cieszą się niemal takim samym zainteresowaniem, jak ich starszy brat Aladdin.


                                                 Katalog wytwórni

4001 Eddie "Bunky" Redding  With Red Saunders And His All Stars Card Playing Blues / Freight Train Blues 1948
4008 Calvin Boze And His All Stars* Satisfied / Working With My Baby ‎(Shellac, 10") 1949
4009 Red Saunders' All Stars* / "Bunky" Redding* 4 A. M. / Take It Upstairs ‎(10") 1949
4010 The Robins You Sure Look Good To Me / Around About Midnite ‎(Shellac, 10") 1949
5001 The Trumpeteers Milky White Way / Handwriting On The Wall 1948
5003 The Trumpeteers Servant Prayer Amen / Didn't It Rain ‎(Shellac, 10") 1948
5004 The Trumpeteers Little Wooden Church / Blind Barnabas 1948
5005 The Trumpeteers When I've Done My Best / Freedom ‎(Shellac, 10") 1948
5009 The Trumpeteers Gospel Train / Been In The Storm So Long ‎(Shellac, 10") 1949
5011 The Trumpeteers I'm So Glad Trouble Don't Last Always / Babylon's Fallen 1949
5012 The Trumpeteers There's A Light Shining In The Heaven For Me / John De Revelator ‎1949
5015 The Trumpeteers Journey To The Sky / Stretch Out ‎(Shellac, 10") 1950
5019 The Trumpeteers Noah / By And By ‎(Shellac, 10") 1950
5021 The Trumpeteers The Service Of The Lord / Jesus' Love Bubbles Over 1950
5022 The Trumpeteers Right To The Tree Of Life /There's A Man In Jerusalem ‎(10", Single) 5023 The Trumpeteers The Mighty Number / Motherless Child ‎(Shellac, 10") 1950
5026 The Trumpeteers Lord, I Wish I Had Heard You / Till He Come ‎(Shellac, 10") 1951
5030 The Rising Star Gospel Singers* Telephone Line / I Trust In God ‎(Shellac, 10") 1951
5034 The Branch Gospel Singers Jesus Is Real To Me / Every Day, Every Hour 1951
45-2351 Will Lockridge And Orchestra* Hot Lips / When Day Is Done ‎(7") Unknown
45-2352 The Will Lockridge Orchestra In A Persian Market ‎(7") Unknown
45-5001 The Trumpeteers Milky White Way ‎(7") Unknown
SC 4034 Billy Brooks And His Sounds Porgy & Bess ‎(LP, Album, Mono) 1959
SLP-4001 Leah Effenbach Chopin Fourteen Etudes ‎(LP) Unknown
SLP-4002 Various I Dig Rock 'N Roll! ‎(LP, Comp, RE) 1957
SLP-4003 The Five Keys On The Town ‎(LP, Album) 1957
SLP-4004 Murray Korda Gypsy In My Soul ‎(LP) Unknown
SLP-4005 The Henry Busse Orchestra* Under The Direction Of Will Lockridge Shuffle Rhythm In Hi-Fi ‎1957
SLP-4006 Lloyd Glenn Piano Stylings (Comp) 1957
SLP-4007 Louis Jordan And His Tympany Five Go Blow Your Horn (Comp) 1957
SLP-4009 Bobby Ramos And Orchestra* The Arthur Murray Way / Exciting Latin Rhythms ‎1957
SLP-4010 Ike Carpenter Lights Out ‎(LP, Album) 1957
SLP-4011 Charles Brown Drifting Blues (Album) 1957
SLP-4012 Amos Milburn Let's Have A Party ‎(LP, Album) 1957
SLP 4013 Al Hibbler, Ernie Andrews, Jesse Watson I Surrender Dear ‎1957
Slp 4014 Billie Holiday, Mickey Champion, Dolores Gibson Billie Holiday Sings the Blues ‎
SLP-4015 Lynn Hope Tenderly ‎(LP, Mono) 1957
SLP 4016 Maxwell Davis And His Orchestra* Blue Tango ‎(LP, Album) 1957
SLP 4018 Various Rock' N Roll Sock Hop ‎(LP, Comp) Unknown
SLP 4019 The King Cole Trio* With Lester Young & Red Callender ‎(LP, Comp, Mono) 1958
SLP-4020 Lloyd Glenn After Hours (Album) 1958
SLP-4021 The Trumpeteers Milky White Way ‎(LP, Comp) 1958
SLP-4022 Lightnin' Hopkins Strums The Blues ‎(LP, Album, Comp, Mono) 1958
SLP 4023 Shirley & Lee* Let The Good Times Roll ‎(LP, Album, Mono) 1958
SLP 4025 Jeri Jorden Easy Living ‎(LP, Album, Mono) 1958
SLP-4026 The Strollers (6) Swinging Flute In Hi-Fi ‎(LP, Album) 1958
SLP 4027 Chaino Jungle Rhythms ‎(LP) 1958
SLP-4028 Lester Young With Howard McGhee, Chico Hamilton, Willie Smith , Curtis Counce, Joe Albany, Vic Dickenson, Irving Ashby Swinging Lester Young ‎1958
SLP 4029 Lester Young The Greatest Lester Young (Album, Comp) 1958
SLP-4030 Art Pepper Quartet Modern Art ‎(LP, Album, Mono, RE) 1958
SLP-4031 Red Norvo, Art Pepper, Joe Morello, Gerry Wiggins Collections 1958
SLP-4032 Art Pepper The Return Of Art Pepper (Album) 1958
SLP 4033 Paul Chambers (3) Chambers' Music: A Jazz Delegation From The East

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Tiffany Records

Wytwórnia Tiffany była dystrybuowana przez Scepter Records z Nowego Jorku. Najwyraźniej nie miało to żadnego związku z wytwórnią popową z początku lat 60. o tej samej nazwie. Zaczęli zarówno swój katalog singli, jak i katalog płyt LP numerem 13, pierwszym singlem „Sloppy Time Town” / „Moonshine” Samsona [Tiffany 9013] i tytułowym albumem Brethren [Tiffany TFS 0013]. Dwa kolejne single (jeden autorstwa Brethren i jeden Allena Toussaint) i jeszcze jeden album, i wytwórnia została zamknięta.

Nie jesteśmy pewni, kto był właścicielem Tiffany Records, ale w wytwórni uczestniczyli zarówno dr John (Mac Rebennack), jak i Allen Toussaint. Album Toussainta z 1971 roku, Toussaint, zaplanowany jako Tiffany TFS 0014, zaginął wraz z upadkiem wytwórni, ale został wydany na płytach DJM w Wielkiej Brytanii. Obie strony singla Tiffany  Allena Toussainta „From a Whisper to a Scream” / „Sweet Touch of Love” [Tiffany 9015] znalazły się na albumie DJM.

The Brethren, ich główni artyści, byli interesującym zespołem nie tyle ze względu na dwa nagrane przez siebie albumy, ale tym, kim się stali po rozpadzie zespołu w 1972 roku. Wszyscy stali się bardzo pożądanymi muzykami wspierającymi. Wśród członków zespołu znaleźli się wybitny perkusista sesyjny Rick Marotta (który wspierał dziesiątki czołowych artystów, w tym Johna Lennona, Arethę Franklin, Paula Simona, Stevie Nicks, Steely Dan itp.), wokalista / gitarzysta Tom Cosgrove (który grał z Al Kooperem i Toddem  Rundgrenem), basista Stu Woods (Jim Croce, Janis Ian, Tony Orlando, Barry Manilow itp.) i klawiszowiec Mike Garson (David Bowie, Smashing Pumpkins itp.).

 


                        Katalog wytwórni
1018 Louis Bregoli Accordion a la Carte (Album)1960
2022 The Tiffany Strings Anniversary Waltzes ‎(LP) 1960
MM 3043 Sensation Band Tea For Two In Paris ‎(Vinyl, 16", Comp, Mono) Unknown
none Janine How Far Our Love Will Grow ‎(LP, Album) 1973
TCT-0069 Joe Cuba Steppin' Out... Again! ‎(CD, Album) 1995
TDJ-9014 Brethren Midnight Train ‎(7", Single, Promo, Styrene)
TFS-0013 Brethren Brethren (Album) 1970
TFS-0015 Brethren Moment Of Truth (Album) 1971
TIF 9013 Samson Moonshine / Sleepy Time Town ‎(7", Single) Unknown
TIF-9015 Allen Toussaint Sweet Touch Of Love / From A Whisper To A Scream (Maxi)

TR-52O Los Angeles Dodgers Inside Dodger Stadium ‎(LP) 1977
TR-2021 Samuel "Hammerheads" Johnson Honky Tonkin' ‎(LP) 1960
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Andy Grammer

Multiplatynowy wykonawca Andy Grammer to utalentowany popowy artysta i autor tekstów ze skłonnością do współczesnego soul i popu. Pochodzący z Los Angeles Grammer jest synem artysty muzycznego tworzącego dla dzieci Reda Grammera , dorastał w stanie Nowy Jork. Później wrócił do Kalifornii, aby zdobyć tytuł licencjata w dziedzinie przemysłu muzycznego na California State University w Northridge. Chodząc do szkoły, Grammer zaczął występować w Los Angeles, a nawet spędzał czas jako artysta uliczny. Potem nastąpiły bardziej znane koncerty i ostatecznie podpisał kontrakt z S-Curve Records.
Grammer wydał swój debiutancki album Andy Grammer w 2011 roku. Tego lata wspierał zarówno Natashę Bedingfield, jak i Colbie Caillat w trasie. Dwa lata później wydał EP-kę Crazy Beautiful . W 2015 roku Grammer powrócił ze swoim drugim albumem, Magazines or Novels , na którym znalazły się single „Back Home” i „Honey, I'm Good”, z których ten ostatni osiągnął dziewiąte miejsce na liście Billboard. (Pomogło mu to również zostać pierwszym męskim artystą popowym od czasu Johna Mayera, który dotarł do pierwszej dziesiątki w radiu adult na swoich pierwszych dwóch singlach).


Po występie w programie Taniec z gwiazdami w 2015 roku Grammer wydał kolejny singiel „Good to Be Alive (Hallelujah)”, który stał się jego drugim przebojem z rzędu, który otrzymał certyfikat złota. Wydany latem 2016 roku singiel „Fresh Eyes” również osiągnął dobre wyniki, osiągając ponad 250 milionów odtworzeń i status platyny. W czerwcu 2017 Grammer wydał singiel „Give Love” z udziałem LunchMoney Lewisa . Piosenka pojawiła się później na jego trzecim studyjnym albumie The Good Parts , który ukazał się w grudniu tego roku. Na początku 2019 roku Grammer wniósł piosenkę „Don't Give Up on Me” na ścieżkę dźwiękową do filmu Five Feet Apart.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Keep Your Head UpAndy Grammer10.2011-53[20] S-Curve[platinum-US][written by Andy Grammer,Matt Radosevich][produced by Lion's Share, Steven Greenberg]
Fine by MeAndy Grammer04.2012-84[10] S-Curve[platinum-US][written by Andy Grammer][produced by Matt Radosevich]
Honey, I'm GoodAndy Grammer06.201565[7]9[31] S-Curve USZXT 1400267 [UK][3x-platinum-US][written by Andy Grammer,Nolan Sipe][produced by Sipe, Brian West, Steve Greenberg]
Good to Be Alive (Hallelujah)Andy Grammer01.2016-62[10]S-Curve[gold-US][written by Andy Grammer,Ross Golan,Ian Kirkpatrick,Ryan Met][produced by Kirkpatrick,Golan,Grammer]
Fresh EyesAndy Grammer12.201650[11]59[18] S-Curve QMRSZ 1600579 [UK][platinum-US][silver-UK][written by Andy Grammer,Ross Golan,Ian Kirkpatrick][produced by Ian Kirkpatrick]
Don't Give Up On MeAndy Grammer06.2019-101[9] S-Curve-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Andy GrammerAndy Grammer07.2011-105[1]S-Curve 0731516022[produced by Matt Wallace, Matt Radosevich, Adam Pallin]
Magazines or NovelsAndy Grammer05.2015-19[53]S-Curve 8073151605[gold-US][produced by Andy Grammer, Espionage, Jon Levine, Nolan Sipe, Ryan Met , Steve Greenberg, Adam B. Smith, Brian West, Jon Bellion ]
The Good PartsAndy Grammer12.2017-57[1]S-Curve 538355802-
NaiveAndy Grammer08.2019-29[1]S-Curve 538508982-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Hy Heath

 Hy Heath-ur.  9 .07., 1890r in Oakville, Tennessee jako Walter Henry Heath-zm. 3.04.1965r Los Angeles.
Autor piosenek („Mule Train”, „Clancy Lowered the Boom”), kompozytor i autor, wykształcony w szkołach publicznych, a następnie komik w musicalach, wodewilach, minstrelu i burlesce. Jego głównymi muzycznymi współpracownikami byli Johnny Lange i Fred Rose, a jego inne główne kompozycje popularnych piosenek to „Somebody Bigger Than You and I”, „There'll Be No New Tunes on This Old Piano”, "The Little Red Fox", "Loaded Pistol", "Uncle Remus", "The Covered Wagon Rolled Right Along", "Benny the Beaver", "Deacon Jones", "Every Hour, Every Day", "Take These Chains From My Heart", "Be Goody Good Good to Me", "I'll Never Stand In Your Way", "Faithless Johnny Lee", "Run Boy!", "I Gave My Wedding Dress Away", "Jole John", "Heartless Romance", i "When Johnny Toots His Horn".

Rozmiar: 1223 bajtówAwards

Oscar [Muzyka filmowa]

Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa]
1951 Best Music, Original Song Singing Guns

Golden Globe

Grammy

                                        Piosenki na listach przebojów
 
 


Kompozycje Hy Heatha na listach przebojów
[with Jerome Kern,Johnny LangeLew Porter ]
12/1939 The Little Red Fox (N'Ya N'Ya Ya Can't Catch Me) Kay Kyser and His Orchestra 4.US
01/1940 The Little Red Fox Hal Kemp and His Orchestra 14.US

[with Johnny Lange]
03/1949 Clancy Lowered the Boom Dennis Day 23.US

[with Johnny Lange,Richard Loring]

08/1949 Be Goody Good Good to Me Evelyn Knight 29.US

[with Johnny Lange,,Fred Glickman]
11/1949 Mule Train Frankie Laine 1.US
11/1949 Mule Train Vaughn Monroe 10.US
11/1949 Mule Train Bing Crosby 4.US
11/1949 Mule Train Gordon MacRae 14.US
11/1949 Mule Train Tennessee Ernie Ford 9.US
04/1950 Chinese Mule Train Spike Jones and His City Slickers 13.US
10/1963 Mule Train Frank Ifield 22.UK

[with Terry Gilkyson, Stan Jones, Fred Glickman,Johnny Lange,Wayne Shanklin]
11/1952 Cowpuncher's Cantata Max Bygraves 6.UK

[with Fred Rose]
04/1963 Take These Chains from My Heart Ray Charles 8.US/5.UK
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

Southside Johnny and the Asbury Jukes

Fanatyk rhythm’n’bluesa Southside Johnny (właśc. John Lyons, ur. 4.12.1948 r. w New Jersey, USA), debiutował pod koniec lat 60-tych w zespole Blackberry Booze Band. Po odejściu z formacji przyłączył się do Asbury Jukes, w skład której wchodzili jego szkolni koledzy: Billy Rush (gitara), Kevin Kavanaugh (instr. klawiszowe), Kenneth Pentifallo (bas) i Alan „Doc” Berger (perkusja) oraz nieustannie zmieniana sekcja dęta.

Występy w prowincjonalnych klubach New Jersey (Upstage, Stone Poney) oraz promocyjny longplay Live At The Bottom Line zaowocowały kontraktem z wytwórnią Epic. Początki kariery grupy przypominały pod wieloma względami przebijanie się do sławy innego „twardziela z New Jersey”, Bruce’a Springsteena. Albumy I Wanna Go Home i This Time It’s For Real prezentowały rzetelną muzykę z kręgu Ronniego Spectora, Lee Dorseya i czarnych grup wokalnych lat 50-tych. Dodatkowym atrybutem obu płyt były kompozycje i okładkowe rekomendacje Springsteena oraz producencki nadzór jego gitarzysty, Steve’a Van Zandta (byłego członka Asbury Jukes).

Po niepowodzeniu albumu Hearts Of Stone, wytwórnia Epic pozostawiła zespołowi wolną rękę, wydając na odchodnym kompilacyjny longplay Having A Party. Trasy koncertowe pozwoliły grupie zrekompensować finansowe straty, a nawet poszerzyć skład. Nowymi członkami zostali saksofoniści Carlo Novi i Stan Harrison, trębacze Ricki Gazda i Tony Palligrosi, puzonista Richard Rosenberg (akompaniujący poprzednio Dianie Ross) oraz gitarzysta Joel Gramolini i dodatkowy perkusista Steve Becker. Nagrane w nowym składzie dla wytwórni Mercury albumy The Jukes (z 1979 r.) i Love Is A Sacrifice (z 1980 r.) sprzedawały się nieźle, jednak wygładzonej produkcji Barry’ego Becketta zarzucano wytłumienie agresywnego brzmienia wcześniejszych dokonań zespołu.

Kontrowersjom towarzyszyło wypożyczenie przez Van Zandta sekcji dętej do jego własnej formacji Disciples Of Soul, a także odejście Pentifallo i Bergera, współautora (wraz z Lyonsem i Ru- shem) oryginalnych kompozycji zespołu. Koncertowy album Reach Out And Touch The Sky, z elektryzującą wiązanką przebojów Sama Cooke’a, powstrzymał na pewien czas degrengoladę grupy, jednak późniejsze nagrania przyniosły w sumie rozczarowanie. Promowana w radiu wersja „Walk Away Renee”, przeboju grupy Left Banke z 1966 r., oraz singel z dobroczynnego koncertu „Jersey Artists For Mankind”, zorganizowanego przez Lyonsa, sugerowały, że nie wszystko stracone.

Potwierdzeniem optymistycznych opinii był album Better Days z 1991 r. Na utrzymanej w nastroju liryki i nostalgii płycie znalazła się m.in. kompozycja Springsteena „Walk You All The Way Home” i liczne gitarowe popisy Van Zandta.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
I Don't Want To Go Home/The FeverSouthside Johnny and the Asbury Jukes08.1976-105[1]Epic 50238[written by S. Van Zandt][produced by Miami Steve]
I'm So Anxious/Your ReplySouthside Johnny and the Asbury Jukes09.1979-71[4]Mercury 76 007[written by Billy Rush][produced by Barry Beckett]
Trash It Up/Ms. Park AvenueSouthside Johnny And The Jukes
11.1983-108[1]Mirage 99839[written by Billy Rush][produced by Nile Rodgers]
Get Your Body On The Job/Slow BurnSouthside Johnny And The Jukes
12.1983--Mirage 99802[written by Billy Rush][produced by Nile Rodgers][55[10].R&B Chart]
New Romeo/TellmeliesSouthside Johnny And The Jukes
08.1984-103[6]Mirage 99732[written by Alex Call][produced by Billy Rush, John Lyon]
Walk Away Renee/I Can't WaitSouthside Johnny And The Jukes
08.1986-98[5]Atlantic 89394[written by M. Brown, B. Calilli, T. Sansone][produced by John Rollo, John Lyon]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
I Don't Want to Go HomeSouthside Johnny and the Asbury Jukes07.1976-125[9]Epic 34 180[produced by Steven Van Zandt]
This Time It's for RealSouthside Johnny and the Asbury Jukes05.1977-85[9]Epic 34 668[produced by Sugar Miami, Steven Van Zandt]
Hearts of StoneSouthside Johnny and the Asbury Jukes11.1978-112[20]Epic 35 488[produced by Steven Van Zandt]
The JukesSouthside Johnny and the Asbury Jukes08.1979-48[14]Mercury 3793[produced by Barry Beckett]
Love Is A SacrificeSouthside Johnny and the Asbury Jukes06.1980-67[15]Mercury 3836[produced by Billy Rush, John Lyon]
Live - Reach Up And Touch The SkySouthside Johnny and the Asbury Jukes05.1981-80[12]Mercury 8602[produced by Southside Johnny Lyon, Stephan Galfas]
Trash It UpSouthside Johnny & The Jukes10.1983-154[6]Mirage 90 113[produced by Nile Rodgers]
In The Heat Southside Johnny & The Jukes09.1984-164[8]Mirage 90 186[produced by Billy Rush, John Lyon]
At Least We Got ShoesSouthside Johnny & The Jukes06.1986-189[4]Atlantic 81 654[produced by John Lyon, John Rollo]
Slow DanceSouthside Johnny12.1988-198[1]Cypress 0115[produced by John Lyon, Steve Skinner]
Better DaysSouthside Johnny and the Asbury Jukes11.1991-96[7]Impact 10 445[produced by Little Steven]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Carole King

Własć. Carole Klein, ur. 9.02.1942 r. na Brooklynie, Nowy Jork, USA. Grę na fortepianie opanowała biegle już w czwartym roku życia, a jako nastolatka była bardzo płodną kompozytorką.
W krąg nowojorskiej muzyki pop wprowadził ją po własnym debiucie przyjaciel i sąsiad, Neil Sedaka. Carole uczestniczyła w nagraniach płyt demo, dogrywała partie wokalne, a nawet współorganizowała niektóre sesje.

Podczas studiów w nowojorskim Queen's College poznała przyszłego partnera i męża Geny'ego Goffina, autora tekstów znakomicie pasujących do muzycznych pomysłów Carole. Single "The Right Girl" (z 1958 r.) i "Baby Sitting" (z 1959 r.) poprzedziły nagraną w 1960 r. kompozycję "Oh Neil", odpowiedź na dedykowaną jej piosenkę "Oh Carol" Neila Sedaki. Temat nie stał się przebojem, zwrócił jednak uwagę muzycznego magnata wydawniczego Dona Kirshnera, który zaproponował spółce Goffin/ King kontrakt z własnym koncernem Aldon Music.

Już pierwsze kompozycje tandemu przyniosły sukcesy grupie The Shirelles ("Will You Still Love Me Tomorrow"), Bobby'emu Vee ("Take Good Care Of My Baby") i zespołowi The Drifters („Up On The Roof). Gerry i Carole byli też autorami większości wczesnych nagrań wytwórni Dimension, płytowej agendy koncernu Aldon. Duet skomponował, zaaranżował i wyprodukował między innymi przeboje Little Evy ("The Locomotion") i The Cookies ("Chains", "Don't Say Nothing Bad About My Baby"), a napisana pierwotnie dla Bobby'ego Vee piosenka "It Might As Well Rain Until September" stała się w 1962 r. pierwszym solowym przebojem King. Wprawdzie w USA płyta dotarła tylko do pierwszej trzydziestki, za to w Wielkiej Brytanii trafiła aż na trzecie miejsce tamtejszej listy. Gorzej powiodło się dwóm następnym singlom piosenkarki.

Pełną artystyczną dojrzałość duet ujawnił w połowie lat sześćdziesiątych wyszukanymi i osobistymi tematami: "A Natural Woman" (Aretha Franklin), "Goin' Back" (Dusty Springfield i The Byrds),"Pleasant Valley Sunday" (The Monkees). Nie powiódł się natomiast eksperyment z prywatną wytwórnią Tomorrow, na co wpływ miał rozkład małżeństwa (motyw obecny na singlu Carol "The Road To Nowhere") i towarzyszący mu koniec zawodowej współpracy duetu.


King przeniosła się do Los Angeles i podpisawszy kontrakt z wytwórnią Ode-Lou Adlera, założyła trio The City, wraz z byłymi członkami grupy The Fugs, Dannym Kortchmarem (gitara) i Charlesem Larkeyem (bas), później drugim mężem piosenkarki. Jedyny album tria zawierał autorskie wersje tematów "I Wasn't Born To Follow" i "That Old Sweet Roll (Hi De Ho)", znanych z wykonań The Byrds i Blood Sweat And Tears. Działalność solową wznowiła King w 1970 r. albumem Writer, a pełną niezależność potwierdziła wkrótce płytą Tapestry, na której znalazły się jej mistrzowskie kompozycje: "You've Got A Friend" (amerykański bestseller Jamesa Taylora), "It's Too Late" (singlowy przebój autorki) i "So Far Away". W przeciwieństwie do większości wykonawców jej dawnych tematów, King udało się wyjść z młodzieżowego idiomu i wyrazić wzruszenia i zwątpienia wieku dorosłego.

 Album Tapestry rozszedł się w dziesięciomilionowym nakładzie, przynosząc autorce mocną pozycję w kręgach wykonawczych i kompozytorskich. Dominujące w tekstach utworów na płycie balansowanie między światem złudzeń a rzeczywistością nie znalazło niestety kontynuacji na kolejnych albumach: Music i Rhymes And Reason, w sumie raczej rozczarowujących. Oba przyniosły jednak autorce Złote Płyty, podobnie jak późniejsze longplaye: Fantasy (z tematem "Jazzman", który jako drugi singel King wszedł na szczyt listy amerykańskiej), Wrap Around Joy Thoroughbred. Ten trzeci zamknął okres jej współpracy z wytwórnią Ode i był ostatnim z komercyjnych sukcesów.

Na albumie Simple Things z 1977 r., wystąpiła z nią grupa Navarro, z jej trzecim mężem Rickiem Eversem w składzie. Otwierający lata osiemdziesiąte album Pearls zawierał "klasyczne", utrzymane w stylu spółki Goffin/ King piosenki, co większość krytyków interpretowała jako przejaw artystycznego impasu. W istocie późniejsza działalność zawodowa King miała mniej frenetyczny przebieg. Pieśniarka przeznaczała dochody z rzadkich koncertów na cele społeczne, a nagrania ograniczała do bezpiecznego minimum. Wprawdzie albumy Speeding Time, City Streets i Colour of Your Dreams pozbawione były charakterystycznego dla Tapestry pokoleniowego kontekstu, potwierdziły jednak kompozytorskie umiejętności artystki.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
It might as well rain until september/Nobody's perfectCarole King08.19623[13]22[9]Dimension 2000[written by Gerry Goffin/Carole King][produced by Gerry Goffin][Piosenka napisana pierwotnie dla Bobby'ego Vee]
School bells are ringing/I didn't have any summer romanceCarole King11.1962-123[3]Dimension 1004[written by Gerry Goffin/Carole King][produced by Gerry Goffin]
He' s a bad boy/We grew up togetherCarole King04.1963-94[3]Dimension 1009[written by Gerry Goffin/Carole King][produced by Gerry Goffin]
It' s too late/I feel the earth moveCarole King05.19716[12]1[5][17] Ode 66015[gold-US][Grammy winner 1971-Record of year][written by Carole King/Toni Stern][produced by Lou Adler]
So far away/Smackwater JackCarole King08.1971-14[10]Ode 66019[written by Carole King][produced by Lou Adler]
Sweet seasons/Pocket MoneyCarole King01.1972-9[10]Ode 66022[written by Carole King, Toni Stern][produced by Lou Adler]
Been to Canaan/Bitter With The SweetCarole King11.1972-24[10]Ode 66031[written by Carole King][produced by Lou Adler]
You light up my life/Believe In HumanityCarole King07.1973-28[9]Ode 66035[written by Carole King][produced by Lou Adler]
Corazon/That's How Things Go DownCarole King10.1973-37[10]Ode 66039[written by Carole King][produced by Lou Adler]
Jazzman/You Go Your Way, I'll Go MineCarole King08.1974-2[16]Ode 66047[written by Carole King, Dave Palmer][produced by Lou Adler]
Nightingale/You're Something NewCarole King01.1975-9[12]Ode 66106[written by Carole King, Dave Palmer][produced by Lou Adler]
Only love is real/Still Here Thinking Of YouCarole King02.1976-28[11]Ode 66119[written by Carole King][produced by Lou Adler]
High out of time/I'd Like To Know You BetterCarole King05.1976-76[3]Ode 66123[written by Gerry Goffin, Carole King][produced by Lou Adler]
Hard rock cafe/To Know That I Love YouCarole King07.1977-30[11]Capitol 4455[written by Carole King][produced by Carole King, Norm Kinney]
One fine day/Rulers Of This WorldCarole King05.1980-12[17]Capitol 4864[written by Gerry Goffin, Carole King][produced by Mark Hallman, Carole King]
One to one/Goat AnnieCarole King03.1982-45[10]Atlantic 4026[written by Carole King, Cynthia Weil][produced by Mark Hallman, Carole King]



Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
TapestryCarole King04.19714[90]1[15][302]Ode 77 009[10x-platinium-US][2x-platinum-UK][produced by Lou Adler]
WriterCarole King05.1971-84[27]Ode 77 006[produced by John Fischbach]
MusicCarole King12.197118[10]1[3][44]Ode 77 013[platinium-US][produced by Lou Adler]
Rhymes and reasonsCarole King11.197240[2]2[31]Ode 77 016[gold-US][produced by Lou Adler]
FantasyCarole King06.1973-6[37]Ode 77 018[gold-US][produced by Lou Adler]
Wrap around joyCarole King09.1974-1[1][29]Ode 77 024[gold-US][produced by Lou Adler]
Really RosieCarole King03.1975-20[15]Ode 77 027[produced by Lou Adler, Sheldon Riss]
ThoroughbredCarole King02.1976-3[21]Ode 77 034[gold-US][produced by Lou Adler]
Simple thingsCarole King08.1977-17[14]Capitol 11 667[gold-US][produced by Carole King, Norm Kinney]
Her Greatest HitsCarole King04.1978-47[13]Ode 34 967[platinium-US][produced by Lou Adler]
Welcome homeCarole King06.1978-104[8]Avatar 11 785[produced by Carole King, Norm Kinney]
Touch the skyCarole King06.1979-104[9]Capitol 11 953[produced by Carole King, Mark Hallman]
Pearls -Songs of Goffin and KingCarole King06.1980-44[17]Capitol 12 073[produced by Carole King, Mark Hallman]
One to oneCarole King04.1982-119[11]Atlantic 19 344[produced by Carole King, Mark Hallman]
City streetsCarole King05.1989-111[16]Capitol 90 885[produced by Carole King, Rudy Guess]
In concertCarole King04.1994-160[3]King' s X 53 878[produced by Rudy Guess]
Natural woman-The very best ofCarole King09.200031[3]-Sony International 496181
Love makes the worldCarole King10.200186[1]158[1]Koch International 8346[produced by Carole King, Humberto Gatica, Pop Rox, Kenny "Babyface" Edmonds]
The Living Room Tour Carole King07.2005-17[3]Rockingale 6200[produced by Rudy Guess, Carole King]
Live at the Troubadour Carole King with James Taylor05.201033[10]4Hear Music 7232053[gold-US][produced by Peter Asher]
A Holiday CaroleCarole King11.2011-52Hear Music 33313[produced by Louise Goffin]
The Legendary DemosCarole King04.2012-56Hear Music 33681-


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Bob Kuban & The In-Men

Bob Kuban and the In-Men była pierwszą międzynarodową grupą tworzącą i nagrywającą w St. Louis.Wylansowała trzy przeboje ,które trafiły na listę singli Billboardu w okresie 1965-1966r ,nagrywając w tym czasie dla Musicland U.S.A. .Ówczesny skład grupy stanowili:Bob Kuban (ur. St. Louis, 19.08.1942; drums; założyciel Ike Turner's Kings of Rhythm), Sir Walter Scott (prawdziwe nazwisko: Walter S. Notheis, Jr., ur.702.1943; vocals; założyciel Pacemakers), John Michael Krenski (aka Mike Evans; ur. St. Louis, 18.03. 1944; bass guitar & kompozytor; założyciel The Mellowtones), Gregory Hoeltzel (aka Greg Roland; Vox organ & kompozytor), Patrick Hixon (tenor sax, trumpet), Harry Simon (saxophone), Paul Skip Weisser (trombone) i Emil Ray Schulte (lead guitar; zastąpił Kena Smitha w maju 1966r).

Została sformowana w 1964r pierwotnie jako The Rhythm Masters,pózniej Bob Kuban Band.W 1965r zmieniają nazwę na Bob Kuban and the In-Men.Ich największym przebojem był utwór "The cheater" [#12 Billboard Singles Chart],który trafił też na 7 miejsce w Australii.Swoją wersję tego utworu nagrał też Del Shannon w 1973r i Chellows w 1966r.

W szczytowym okresie popularności zespołu Kuban pracował przez 5 dni w tygodniu jako nauczyciel muzyki w Bishop DuBourg High School,Walter Scott jako operator dżwigu,Krenski jako inżynier lotnictwa,a inni studiowali w St. Louis Institute of Music.W kwietniu grupa odbyła 8-dniowe turnee po Kalifornii.Ich supportem w Cow Palace w San Francisco byli The Turtles.Otis Redding zaprosił grupę na występy w Whisky A Go Go w Los Angeles 8,9 i 10 kwietnia 1966r.Regularnie występują w lokalnej stacji telewizyjnej KMOX-TV w programie Vacations Unlimited.

Po wydaniu "The teaser",nagrywają swój ostatni hit,cover piosenki The Beatles-"Drive my car".We wrześniu 1966r Krenski i Hoeltzel opuszczają In_men i zakładają Guise,grupę psychodelicznego rocka,która wylansowała "Long Haired Music" [#123 Billboard Chart].



Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
The cheater/Try me babyBob Kuban & The In-Men01.1966-12[11]Musicland 20,001[written by John Krenski][produced by Mel Friedman]
The teaser/All i wantBob Kuban & The In-Men04.1966-70[3]Musicland 20,006[written by John Krenski, Greg Hoeltzel][produced by Mel Friedman]
Drive my car/The PretzelBob Kuban & The In-Men07.1966-93[3]Musicland 20,007[written by Lennon-McCartney][produced by Mel Friedman]



Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Look out for the cheaterBob Kuban & The In-Men04.1966-129[5]Musicland 3500[produced by Mel Friedman]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Pinnacle Records

Wytwórnia firmy elektronicznej o tej nazwie z Orpington w hrabstwie Kent. Pinnacle rozpoczęło swoją działalność w 1952 roku jako firma elektryczna i audio. Pierwsze kroki w świecie nagrań stawiała pod koniec 1971 lub na początku 1972 roku, wprowadzając na rynek serię kaset ze słowem mówionym, serię „Pinnacle Storyteller”. Wśród narratorów znalazło się kilka dobrze znanych nazwisk, takich jak Jon Pertwee, June Whitfield i Bernard Cribbins. „Billboard” z 18 grudnia 1971 r. Donosił o nadchodzącej serii, mówiąc, że na taśmach pojawią się „Klasyka literatury dziecięcej i bajki”; były produkowane przez firmę Group Communications i sprzedawane i dystrybuowane przez firmę Pinnacle Electronics. 

W 1972 roku Pinnacle zostało przejęte przez konglomerat Grampian Holdings,stając się jej częścią  rozrywki i rekreacji („Billboard”, 15 maja 1978). W następnym roku znależli się na rynku LP, wydając pierwszy z kilku albumów duetu wokalnego MOR, Davida Macbeth & Mirelle, „Two For The Road” (PLP-0001; 1973). W 1974 roku ukazało się kilka innych albumów, w tym para skierowana do dzieci i przedstawiająca przygody kota o imieniu Tallulah. Na płytach Tallulah znalazło się kilka piosenek napisanych przez Kena Howarda i Alana Blaikleya, a cztery z nich zostały wydane, aby zapewnić pierwsze dwa single Pinnacle: „Oh, What A Feeling” / „Everybody's Gone To Bed” (P-8401; 1974) i „Everybody Sing My Song” / „Moving To The Music” (P-8402; 10/74). Oba zostały przypisane Tallulah.W następnym roku  wydali pierwszy z kilku albumów duetu wokalnego MOR, Davida Macbeth & Mirelle, „Two For The Road” (PLP-0001; 1973). 

W 1974 roku ukazało się kilka innych albumów, w tym para skierowana do dzieci i przedstawiająca przygody kota o imieniu Tallulah. Na płytach Tallulah znalazło się kilka piosenek napisanych przez Kena Howarda i Alana Blaikleya, a cztery z nich zostały podniesione, aby zapewnić pierwsze dwa single Pinnacle: „Oh, What A Feeling” b / w „Everybody's Gone To Bed” (P-8401; 1974) i „Everybody Sing My Song” b / w „Moving To The Music” (P-8402; 10/74). Obie zostały przypisane Tallulah.W następnym roku zagrał na rynku LP, wydając pierwszy z kilku albumów duetu wokalnego MOR, Davida Macbeth & Mirelle, „Two For The Road” (PLP-0001; 1973). W 1974 roku ukazało się kilka innych albumów, w tym para skierowana do dzieci i przedstawiająca przygody kota o imieniu Tallulah. Na płytach Tallulah znalazło się kilka piosenek napisanych przez Kena Howarda i Alana Blaikleya, a cztery z nich zostały podniesione, aby zapewnić pierwsze dwa single Pinnacle: „Oh, What A Feeling” b / w „Everybody's Gone To Bed” (P-8401; 1974) i „Everybody Sing My Song” b / w „Moving To The Music” (P-8402; 10/74). Obie zostały przypisane Tallulah.

W 1975 roku Pinnacle wrzucił wyższy bieg. „Music Week” z 12 kwietnia poinformował, że będąc na rynku taśm dziecięcych od 1971 roku, firma planuje rozszerzyć działalność na Pop, a dyrektor zarządzający Ted Scully nadzoruje nowy dział płyt. Tłoczenie miał wykonać Orlake, a materiał na płytach był oryginalny. „MW” z 21 czerwca zauważył, że Pinnacle wydało swoje pierwsze trzy single, ale mogło odnosić się do pierwszych trzech singli w ramach nowego zamówienia - rzeczywiste trzy pierwsze single ukazały się w zeszłym roku. W artykule dodano, że celem było wydawanie od 12 do 15 singli i 5 lub 6 płyt w ciągu roku, a firma miała własną usługę dystrybucji. „MW” z 23 sierpnia był w stanie zgłosić, że „Learn To Cry”/ „I'm Going Home” (P-8409; 8/75) i „Jody”/„And How” Terese Stevens (P-8410; 8/75) otrzymały rangę „ słuchowisko radiowe” , co zachęciło firmę Pinnacle do zorganizowania sprzedaży telefonicznej. Flintlock rozwinęło się w popularny „nastoletni zespół”  i dostał się na listy przebojów z „Dawn” /„Thunderman” (P-8419; 4/76) w 1976 roku, ale sukces gdzie indziej okazał się nieuchwytny.

Kompleksowa renowacja nastąpiła w 1978 roku. Paul Lynton, poprzednio dyrektor generalny Hansa UK, został zatrudniony jako dyrektor zarządzający działu nagrań; „Billboard” z 15 lipca, komentując rozwój, powiedział, że będzie kierował nową „wspólną wytwórnią”, Firebird, której produkty będą wydawane pod szyldem Pinnacle ( „Pinnacle Firebird”). Zmieniono również projekt etykiety, zastępując starą srebrną wielokolorową . Powołanie Lyntona okazało się dobrym posunięciem:pchnął Pinnacle w kierunku muzyki disco, o czym świadczy komentarz Jamesa Hamiltona w „Record Mirror” z 14 października 1978 r., że firma potrzebuje nowego typu Disco. nagrywa i szuka  taśm do przesłuchań.Ten sam artykuł nie był entuzjastycznie nastawiony do jednego z takich przedsięwzięć Pinnacle, dyskotekowej wersji utworu Mamas & Papas „California Dreamin” /„Space Lady Love” Colorado (PIN-67; 10/78), ale udało mu się mimo to dostać do pierwszej 50-ki. Podobnie disco-fied rendering 'Dr. Who 'theme,/Time Traveler ' Mankind (PIN-71; 11/78), na licencji Motor Records , poprawił to, wchodząc do pierwszej 30-ki. Oba były nagraniami Firebird i miały logo Firebird na swoich etykietach. Zespół Nick Straker zdołał dotrzeć do pierwszej dwudziestki utworem „A Walk In The Park” / „Something In The Music” (PIN-1; 4/79), ale dopiero po uzyskaniu licencji dla CBS i ponownym wydaniu. Ponadto firma otworzyła biuro w Londynie przy Dean Street 9, W1 („MW”, 19 maja 1979 r.).

W 1979 r. Pinnacle poszerzył zakres swoich zainteresowań, oferując usługi dystrybucyjne innym firmom. Mając dwa własne single na listach przebojów, udowodnił, że jest w stanie sprostać popytowi, a „Billboard” z 24 marca 1979 ujawnił, że chce przyciągnąć i rozprowadzać inne niezależne wytwórnie. Klienci przybyli zgodnie z planem: „MW” z 3 listopada ujawnił, że Pinnacle obsługuje teraz płyty dla wytwórni GG, Hit & Run, Fresh, Object Music, Rola, Avada, Ignition i Big V. 

Ta strona biznesu rozkwitła i stała się głównym przedmiotem zainteresowania firmy. Niektóre z dystrybuowanych wytwórni odniosły sukces na liście przebojów we wczesnych latach 80-tych: Keith Marshall, „Only Crying”/ „Don't Play With My Emotions” dla Arrival (PIK-2;3/81) osiągnął nr 12 w 1981 r., a Hollywood Records zajęło pierwsze miejsce z utworem Renee & Renato „Save Your Love” / „If Love Is Not The Reason” (HWD-003; 10/82) w 1982r. Firma uniezależniła się od Grampian Holdings w 1983 r., kiedy Ted Scully kierował wykupem menedżerskim - jego rodzina od początku była związana z Pinnacle .
Nie wszystko jednak poszło dobrze, a „Billboard” z 24 listopada 1984 r. ujawnił wiadomość, że odbiorca został wezwany. W artykule zarzucono złe długi, kiepskie zyski z działu płyt i dramatyczny spadek zysków z elektroniki.  Odbiorca pozwolił firmie na kontynuowanie działalności podczas poszukiwania potencjalnych nabywców, a „BB” z 26 stycznia 1985 r. mógł stwierdzić, że firma eksportowa Windsong przejęła Pinnacle z wyjątkiem jej działu elektronicznego, ale nie przejął odpowiedzialności za jej długi. Większość niezależnych wytwórni płytowych, które były obsługiwane przez Pinnacle, pozostała przy nim, a firma stała się jednym z najbardziej zajętych i największych niezależnych dystrybutorów w Wielkiej Brytanii, którą zajmuje do dziś.

 Single na liście przebojów
Flintlock Dawn .1976 30.UK
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

czwartek, 16 lipca 2020

Pina Records

Pina Records to portorykańska wytwórnia płytowa założona przez Rafaela Antonio Pinę Nievesa w 1996 roku. Jest to najbardziej znana i odnosząca sukcesy wytwórnia płytowa w branży muzycznej reggaeton ze względu na długą historię i artystów. Obecnie Pina Records zarządza Daddy Yankee, R.K.M & Ken-Y, Natti Natasha i Plan B.



                             Katalog wytwórni

   0132     Various     Sandungueo Mix 3 - Edicion Del Sal Pa' Fuera ‎(CD,)     2002    
    0155     José Alberto 'El Canario'     Then And Now ‎(CD)     2004    
    01352-3     DJ Blass     Sandunguero II ‎(CD, Album, Mixed)     2003    
    70126     M.J. Master Joe | O.G. Black      Francotiradores 2 ‎(CD, Album)     2002    
    70137     O.G. O.G. Black | MJ Master Joe      La Coleccion ‎(CD, Comp)     2004    
    194712     Daddy Yankee, Natti Natasha     Otra Cosa ‎(File, MP3, Single)     2016    
    1782734     RKM & Ken Y      The Royalty / La Realeza ‎(CD, Album)     2008    
    2701832     Rakim & Ken-Y     MasterPiece ‎(CD, Album)     2007    
    9871324     Speedy  Feat. Lumidee     Sientelo ‎(CD, Maxi, Promo)     2005    
    548 270 140-2     Various     Conspiracion II / La Secuela ‎(2xCD, Comp, Copy Prot., Mixed)     2003    
    548 270 148-2     Nicky Jam     Vida Escante ‎(CD, Album)     2004    
    548 270 153-2     Lito & Polaco*     Fuera De Serie ‎(CD, Album)     2004    
    548 270 155-2     José Alberto El Canario      Then And Now ‎(CD)     2004    
    548 270 160-2     Various     Pina All Star II ‎(CD, Comp)     2004    
    548 270 161-2     DJ Dicky     No Fear Classics ‎(CD, Comp, Mixed)     2004    
    548 270 163-2     Various     Boricua NY 2 ‎(CD, Album, RE)     2004    
    548270167-2     Don Chezina     Mi Trayectoria ‎(CD, Album)     2004    
    548 270 177-2     Various     Reggaeton Bachatero / Non Stop ‎(CD, Comp, Mixed)     2005    
    548-270-1582-2     Lito & Polaco      Mundo Frio ‎(CD, Album, RE)     2004    
    5482701832     Rakim & Ken-Y     MasterPiece (Album)
2006    
    5482701972     Rakim & Ken-Y     MasterPiece ‎(CD, Album)     2006    
    80008481-00     R.K.M & Ken-Y     Masterpiece Commemorative Edition ‎(CD + DVD-A)     2007    
    06024 9830057 2     Various     Best Of Black Summer Party Vol. 2 ‎(2xCD, Comp)     2005    
    65482702032     Zion & Lennox      Los Verdaderos ‎(CD, Album)     2010    
    65482702052     Various     Pina Records Present: #1 Xclusive Urban Remixes (Comp)
2010    
    65482702082     Various     Pina Records Presenta: La Formula The Company ‎(CD, Album)     2012    
    65482702122     Tony Dize     La Melodia De La Calle: 3rd Season ‎(CD, Album)     2015    
    65482703212     Natti Natasha     ilumiNATTI ‎(CD, Album)     2019    
    07243 867243 2 8     Speedy (3) Feat. Lumidee     Sientelo ‎(CD, Single, Copy Prot., Car)     2004    
    88697856762     RKM & Ken-Y      Forever ‎(CD, Album)     2011    
    88765427089     Various     Pina Records Presenta: La Formula The Company ‎(DVD + CD, Album)     2012    
    88843022652     Arcangel      Sentimiento, Elegancia & Maldad ‎(CD, Album)     2013    
    65482702022-51     Plan B (18)     House Of Pleasure ‎(CD, Album)     2010    
    AMPRO0067     Maicol & Manuel*     Yakaleo (Album)
2002    
    B0008074-02     R.K.M & Ken-Y*     Master Piece World Tour Sold Out ‎(CD, Album)     2006    
    B0008076-00     R.K.M & Ken-Y      Master Piece / Sold Out ‎(CD, Album + DVD, Album)     2006    
    B0010523-02     Nicky Jam     The Black Carpet ‎(CD, Album)     2007    
    B0012022-02     R.K.M & Ken-Y      The Royalty / La Realeza ‎(CD, Album, Promo)     2008    
    B0022183-02     Don Omar     The Last Don II ‎(CD, Album)     2015    
    LATR 03713-2     Nicky Jam     I'm Not Your Husband / Tu Marido ‎(CD, Single, Promo)     2005    
    none     Arcangel     Sentimiento, Elegancia & Maldad ‎(18xFile, AAC, 256)     2013    
    none     Natti Natasha     ilumiNATTI ‎(17xFile, AAC, Album, 256)     2019    
    none     Rakim & Ken-Y     MasterPiece ‎(16xFile, MP3, Album, RE, 256)     2010    
    none     Daddy Yankee     El Cartel II: Los Cangris ‎(CD, Album, Mixed)     2001    
    none     Lito & Polaco      Exitos Volumen 1 ‎(CD, Comp, Q-P)     2001    
    none     Various     Da' Concert III - En Vivo Desde Puerto Rico ‎(CD, Album)     2002    
    none     Various     Pina Records - Los Videos ‎(DVD-V)     2003    
    none     Various     Pina All Star ‎(CD, Comp)     2003    
    none     Natti Natasha X Ozuna     Criminal ‎(File, MP3, Single, 320)     2017    
    none     Various     Reggaeton All Stars: The Dream Team ‎(CD, Comp)     2005    
    PM 0108928     Grupo Wao     Como Al Principio ‎(CD, Album)     1999    
    PMCD 13127     DJ Dicky     No Fear 4: Sin Miedo ‎(CD, Album, Mixed)     2002    
    PNAR532417.2     Arcangel     Ares ‎(CD, Album)     2018    
    PR01382-0     Various     Pina...The Company - Los Mas Duros ‎(CD, Album)     2003    
    PR012724     Lito & Polaco      Mundo Frio ‎(CD, Album, Dig)     2002    
    PR12922     Various     The Godfather ‎(CD, Comp)     2002    
    PR13929     Speedy     Dando Cocotazos ‎(CD, Album, P/Mixed)     2003    
    SCD 740876-5     Speedy  Feat. Lumidee     Sientelo ‎(CD, Single, Car)     2005    
    VLCD321-1     Various     El Disco De Reggaeton ‎(CD, Comp + DVD-V, PAL)     2004    
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

Bamboo Records

Bamboo Records była amerykańską wytwórnią w latach 1969-70 dystrybuowaną przez Scepter Records (nie mylić z jej bardziej znanym imiennikiem brytyjskiej wytwórni reggae). Wytwórnię prowadziła Yolanda Hardin, matka Mela Hardina i ciotka Tima McPhersona, znani jako Mel & Tim. Kuzyni z Mississippi byli w Chicago, kiedy usłyszał ich Gene Chandler, który został ich producentem. 

W 1970 roku mieli przebój „Backfield in Motion” [Bamboo 107, # 10], a następnie „Good Guys Only Win in the Movies” [Bamboo 109, # 45], ale ich okres się skończył, podobnie jak sukces Bamboo Records. Później podpisali kontrakt ze Stax Records i w 1972 roku mieli singiel w pierwszej dwudziestce z „Starting All Over Again” [Stax 0127].

                         Hity na listach przebojów

10.1969 Backfield In Motion / Do Right Baby Mel And Tim 10.US
02.1970 Good Guys Only Win In The Movies Mel And Tim 45.US
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Posty (Atom)