Flake

Najbardziej znany z wersji przeboju z 1971 r. "This Wheel jest On Fire", Flake zespół z Sydney jest pamiętany przez tych, którzy widzieli go jako jeden z najbardziej utalentowanych i wszechstronnych zespołów z tego okresu, zdolnych do wykonywania najnowszych hitów pop lub muzyki Jefferson Airplane z równą pewnością siebie.
 Flake działał w czasie zmian , zarówno w Australii jak i na rynku międzynarodowym, jako grupa "pop" ,który był dywersyfikacją różnych nowych gatunków, jak heavy rocka i rocka progresywnego. W rezultacie, ich repertuar obejmuje niezwykle szerokie spektrum współczesnych stylów, od melodyjnego popu, poprzez bluesa, soul i R & B , psychodelię, prog i ciężkiego rocka.
Grupa rozpoczęła działalność pod koniec 1968 roku, kiedy perkusista Wayne Thomas rozwiązał Plastic Tears z Sydney tworząc własną grupę. Zwerbował czterech innych muzyków - wokalistę Geoffa Gray'a , basistę Laurie Sinclaira (ex Eli), organistę Roba Totha i gitarzystę Lindsay'a Askewa (ex The Seen). Nowy zespół ćwiczył solidnie przez trzy miesiące, ale Laurie Sinclair został zmuszony do porzucenia grupy przed ich pierwszym koncercie ze względu na fakt, że jego ojciec zmarł, jego dom spłonął, a on został powołany do armii - - wszystko w ciągu jednego tygodnia!. Thomas, poprosił basistę Micka Gaula z Plastic Tears by zastąpił Sinclaira, a nowy skład został skompletowany, gdy przyjaciel Wayne'a , Steve Williams wprowadził do zespołu wokalistkę Sharon Sims. Sharon wystąpiła w czasie ich pierwszego koncertu na oficjalnej trasie w Shrublands Hall w Marrickville dniu 14 listopada 1968. Nazwa zespołu została zdecydowana tylko trzy tygodnie wcześniej, a został zaczerpnięty z klasycznego albumu Small Faces z 1968r, Nut Ogden Gone Flake. Nie była, jak się czasem twierdzi, zainspirowana znaną marką czekolady o tej samej nazwie (która w rzeczywistości trafiła na australijski rynek rok później).
Flake szybko zyskała popularność w Sydney w latach 1969-70. Brali udział w 1969r w konkursie "Bands To Watch" , i pokonali czterdzieści inne grupy lokalne zdobywając pierwsze miejsce, pokonując wicemistrzów Roots Daisy zaledwie jednym punktem. Podpisali kontrakt z Peterem Conyngham reprezentującym agencję Nova (głównie ze względu na fakt, że Geoff Gray dostał tam pracę ), gdzie dołączył do stajni wykonawców, która obejmowała Blackfeather , ....
Było kilka zmian w zespole w 1969 roku. Mick Gaul opuścił zespół i został zastąpiony przez Denisa Moore,który niedawno wrócił z USA i który znał Thomasa z jego czasów z Sydney z zespołu Him & The Others. Niedługo potem Lindsay Askew i Rob Toth opuścili grupę ze względu na trudności w godzeniu życia zawodowego z prywatnym -, Toth następnie dołączył do Samael Lilith .
Askew i Toth zostali zastąpieni przez Dave'a Allena (flet, saksofon) i Rossa Jeffriesa (gitara), obaj z Fred Karniss Army, ale Jeffries nie mógł dostosować się do ich stylu i odpadł po kilku próbach. Poprzez Denisa Moore'a, zespół dokoptowuje gitarzystę Johna Russella (ex Amber). Następnie odchodzi Sharon Sims, która została zwabiona przez inny zespół, tak "ściągnięto" innego członka Fred Karniss, wokalistkę Denise Caines.
Niedługo potem dołączyła do Denise, Sharon Sims ,która niebawem wróciła . Po negocjacjach zdecydowano się rozwinąć grupę do siedmiu członków. Na szczęście Denise i Sharon dobrze się uzupełniały, a ich charakterystyczne, ale uzupełniających się style wokalne pozwoliło Flake zaprezentować szerszy zakres materiału. Teraz szczycił się niepowtarzalną trzy-głosową linią melodyczną, idealna do klasyki jak "River Deep, Mountain High" i "Respect", a Denise celowała w piosenkach Jefferson Airplane takich jak "Somebody To Love " i " White Rabbit " i Flake był jedynym zespołem w Sydney w tym czasie, które mógł wykonywać doskonałe interpretacje trudnych utworów takich wykonawców jak Traffic, Spooky Tooth, Jethro Tull, The Moody Blues, Rotary Connection, Vanilla Fudge i Deep Purple.
Flake zaczęli szukać kontraktu płytowego. Mieli wstępne rozmowy z EMI, którą reprezentował słynny producent David Mackay , ale oferta EMI obejmowała tylko dwa single, i albumu pod warunkiem sukesesu singli na listach przebojów. W tym momencie niezależny producent Martin Erdman przedstawił im lepszą ofertę - kontrakt z jego wytwórnią Du Monde na dwa single, a także album , pod warunkiem sukcesu co najmniej jednego z singli.
Na początku 1970 Flake wszedł do studia Erdmana w World of Sound Studio w Ramsgate. Nagrali piosenkę Jackie Lomaxa , "You've Got Me Thinking" jako stronę A singla. Niestety, mimo że prezenterzy radiowi Sydney lubili zespół, nie lubili piosenki, więc Wayne Thomas (który wybrał ten utwór), poprosił Gary Jaegeara o pomoc. 2UW zaproponowała utwór Dylana "This Wheel's On Fire" jako singiel.
Na szczęście dla Flake, singiel zaistniał na antenie Ban Radia w maju 1970 roku. Niedługo później został podchwycony przez 2SM a następnie przez stacje w innych miastach,zostając krajowym hitem. Według Wayne Thomasa , doszedł on do Top 5 w kraju i przebywał na liście Go-Set przez 18 tygodni . W następstwie sukcesu singla Flake koncertował intensywnie na wschodnim wybrzeżu. Nieuchronnie następowały zmiany w zespole, a pierwszy odszedł Dave Allen. Zastąpił go Billy Taylor (ex Purple Vision), który przejął gitarę rytmiczną oraz dołączył głos do już potężnego składu wokalu . W tym okresie Flake nagrał utwór "Midnight Train", dla GTK pop show telewizji ABC, ale nie wiadomo czy przetrwał w archiwum.
Zespół wrócił do studia, aby nagrać swój drugi singiel, cover "Reflections of My Life". Oryginalny zapis brytyjskiego zespołu Marmalade był kolejną ofiarą zakazu radiowego. Zawierała wspaniałą solówkę Taylora, z Johnem Russellem grającym na autoharp w tle, a orkiestrowa aranżacja została zrealizowana przez Rocky Thomas Orchestra.
Denise Caines opuściła grupę w 1970 roku, więc Billy Taylor dokoptował byłą wokalistkę Purple Vision ,Shaunę Jensen.Następstwem odejścia Caines była rezygnacja Denisa Moore, i zastąpienie go Billym Taylorem,który dołączył z innym starym przyjacielem, basistą Gregiem Higgsem, także znakomitym wokalistą z mocnym podobieństwem wokalu do Paula McCartneya.
Chociaż było duże zapotrzebowanie na album , Erdman postanowił wydać kolejny singiel ,dla nowo uruchomionej wytwórni Violet Holiday. Flake otrzymali cztery utwory znanego teamu Vanda & Young, i wybrali jedną z nich, "Life Is Getting Better", jako ich następny singiel.Wypadł on bardzo dobrze w Sydney, gdzie osiągnął # 12 w połowie 1971 roku. Czwarty singiel zespołu "Under The Silent Tree" (pochodzi z repertuaru mało znanej kapeli z Wielkiej Brytanii o nazwie Honeybus i napisany przez Ray'a Kane/Cane) , jednak wiele stacji uważały go za zbyt "ciężki " i nie był grany zbyt często na antenie, choć udało się mu dotrzeć do 26 miejsca listy w Adelajdzie.
Jedyny album Flake How's Your Mother? został wreszcie wydany w Violet Holiday w grudniu 1971 roku, choć presja koncertów i utrzymania miejsc pracy nie zostawiała zespołowi zbyt dużo czasu na nagrania, więc nie było zbyt wiele nowego materiału i album został wypełniony przez utwory z wcześniejszych singli.
Wspomagani byli przez swoich przyjaciół, wokalistę i autora tekstów Gary Paige i gitarzystę Huberta Williamsa. Płyta nie odniosła sukcesów handlowych i stała się rarytasem dla kolekcjonerów. Tuż przed wydaniem albumu Billy Taylor opuścił grupę i został zastąpiony przez Micka Meehana (ex Cinnamon).
Flake nadal była atrakcją przez 1972 rok, ale wydali tylko jeden singiel, "Where Are You" (grudzień 1972), który nie trafił na listy bestsellerów.
Sharon Sims nagrała swój pierwszy i jedyny solowy singiel "To Be The One You Love", który ukazał się w lutym 1973 roku. Nagrany w ATA Studios w Sydney w koprodukcji Martina Erdmana i Richarda Batchensa i udziałem inżyniera dżwięku Bruce'a Browna . Według Erdmana, piosenka była angielską wersją tematu z włoskiego filmu Venetian Anonymous.
Pod koniec 1972r Flake rozpada się, Wayne Thomas zakłada nowy zespół, Mr Madness, który tworzyli członkowie oryginalnego składu Flake - Lindsay Askew, Mick Gaul i Rob Toth - plus Roy Ritchie na gitarze.
Na początku 1973 r. został utworzony nowy skład Flake przez Billy Taylora i Johna Russella, z Tedem Atkinsonem (bas) i Jimem Pensonem (perkusja, ex Blackfeather , ale w połowie roku doszło dwoje innych byłych członków Blackfeather, basista Warren Ward (ex Flying Circus) i wokalistka Neale Johns. Ten nowy Flake nagrał jeden hard-rockowy singiel, "Scotch on the Rocks", który został wydany przez Infinity w lutym 1974 roku. Ta ostatnia wersja grupy rozpadła się pod koniec 1974r. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
This Wheel's On Fire/You've Got Me Thinking	Flake	06.1970	21[25]	-	Du Monde SDM 316	-
Reflections Of My Life/Teach Me How To Fly	Flake	01.1971	25[17]	-	Du Monde DMK 4077	-
Life Is Getting Better/Down In Rio	Flake	05.1971	40[17]	-	Violet's Holiday VHK 4199	-
Under The Silent Tree/Say Goodbye (Sharon's Song)	Flake	11.1971	60[8]	-	Violet's Holiday VHK 4433	-

Toni Fisher

Toni Fisher (ur.1931r - zm. 12 lutego 1999r) była amerykańską piosenkarką pop. Była znana z przebojów "The Hurt Big", "West of the Wall", "Maybe(He'll Think Of Me)" i "Why Can't The Dark Leave Me Alone".
Urodziła się w Los Angeles w Kalifornii w 1931 roku.W wieku 18 lat, zagrała małą rolę, czołówce w musicalu Make Believe Ballroom w 1949 roku. W 1959 roku podpisała kontrakt płytowy z małą niezależną firmą o nazwie Signet Records, znajdującą się w Hollywood. 16 listopada, jej pierwsza płyta The Big Hurt zadebiutowała na listach przebojów, napisana przez jej męża, menadżera Wayne Shanklina . Piosenka doszła do 3 miejsca na liście Billboard Hot 100 w USA . Utwór także zadebiutował jako # 30 na UK Singles Chart . "The Big Hurt" jest godna uwagi, ponieważ zastosowano w niej efekt phasing effect po raz pierwszy w przemyśle muzycznym. Piosenka została nagrana w Gold Star Studios w Los Angeles i wyprodukowana przez przez Stana Rossa i Dave Golda.
Disc jockey Wink Martindale skomentował, że wytwórnia przedstawia piosenkarkę jako "Miss Toni Fisher" z powodu jej potężnego głosu, aby potwierdzić, słuchaczowi, że jest to rzeczywiście śpiewająca kobieta.
W 1962 roku miała inny przebój z Top 40 " West of the Wall " (# 37), pieśń o smutku kochanków rozdzielonych przez wzniesiony mur berliński w 1961r . Ona nagrała melodię przed starszą wersją "Toot Toot Amorie" dla Signet Records z innym tekstem .
"The Big Hurt" została później nagrana przez Del Shannona,Scotta Walkera,Vikki Carra i Nicka Cave . Fisher zmarła na atak serca w Los Angeles w dniu 12 lutego 1999.Inne źródła wskazują,że jej śmierć miała miejsce raczej w Hyrum, Utah. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Big Hurt / Memphis Belle	Toni Fisher	11.1959	30[1]	3[17]	Signet 275	[written by Wayne Shanklin]
How Deep Is The Ocean/Blue Blue Blue/td>	Toni Fisher	04.1960	-	93[2]	Signet 276	[written by Irving Berlin]
West of the Wall / What Did I Do	Toni Fisher	05.1962	-	37[11]	Big Top 3097	[written by Wayne Shanklin]

Eddie Fisher

Eddie Fisher, właśc. Edwin Jack Fisher (ur. 10 sierpnia 1928 w Filadelfii, zm. 22 września 2010 w Berkeley) – amerykański piosenkarz i komik, jedna z największych gwiazd muzyki XX wieku w USA (jego płyty rozeszły się w milionowych nakładach).
Urodził się w Filadelfii, był czwartym z siedmiorga dzieci rosyjskich Żydów: Kate (z domu Winokur) i Josepha Fishera. Pierwotnie jego nazwisko brzmiało Tisch lub Fisch. Rodzice zmienili nazwisko w momencie przybycia do Stanów Zjednoczonych. Uczęszczał do szkół w swoim rodzinnym mieście. Już w młodym wieku zaczął przejawiać talent wokalny. Karierę zaczął od występów w amatorskich konkursach muzycznych, które zwykle wygrywał. Debiutował na falach WFIL, lokalnej stacji radiowej w Filadelfii. Występował w znanej audycji radiowej Talent Scouts Arthur Godfrey stając się lokalną gwiazdą. W związku z sukcesem porzucił szkołę i poświęcił się karierze wokalnej.
W 1949 r. podpisał kontrakt z RCA Victor. W 1951 r. został wcielony do armi Stanów Zjednoczonych i wysłany do Teksasu na szkolenie podstawowe, a następnie służył w Korei. Od 1952 r. do 1953 był oficjalnym vocal solistą United States Army Band (Pershing's Own) oraz członkiem tenorów w United States Band Chorus (element Pershing's Own) w Fort Myer w Waszyngtonie. W czasie służby występował również okazjonalnie w telewizji jako "PFC Eddie Fisher". Po odejściu do cywila występował w klubach nocnych. Pojawiał się również regularnie w telewizji NBC, w serii Coke Time Eddie Fisher (1953/57), oraz w Perry Como Show, Club Oasis, Martha Raye Show, Gisele MacKenzie Show, Chesterfield Supper Club i George Gobel Show, a także serii Eddie Fisher Show (1957/59, emitowana na przemian z serią George Gobel Show).
W okresie pre-rock and rolla Fisher stał się prawdziwym idolem nastolatek, za sprawą swojego mocnego i melodyjnego tenoru. 17 jego piosenek trafiło do Top 10 na listach przebojów między 1950 a 1956, a aż 35 do Top 40.
W 1955 r., poślubił znana aktorkę Debbie Reynolds. Wystąpił z nią wspólnie w musicalu Kundle of Joy z 1956 r. W kilka lat później wielkim skandalem stał się romans Fishera z aktorką Elizabeth Taylor, dla której ostatecznie zostawił żonę. Sama Elizabeth Taylor była wtedy w żałobie po swoim zmarłym tragicznie mężu, a zarazem przyjacielu Fishera – Mike'u Toddzie, producencie filmowym i teatralnym. Razem z Taylor wystąpił w dramacie Butterfield 8 w reżyserdi Daniela Manna z 1960 r. Małżeństwem byli w latach 1959–1964. Ostatecznie Taylor zostawiła go dla Richarda Burtona.
Po skandalach z rozwodem z Reynolds i Taylor, Fisher stracił diametralnie na popularności. W 1960 r., RCA Victor zerwało z nim kontrakt. Nie przedłużono z nim również kontraktu telewizyjnego.
W 1965 r. nagrał album Eddie Fisher Today, uznawany za o wiele dojrzalszy od poprzednich płyt w dorobku artysty, ale zarazem cieszący się dużo mniejszym zainteresowaniem. W 1983 r. odbył turnee, ale nie powiodło się ono, przyciągając mniej słuchaczy niż artysta planował. W 1995 dokonał ostatnich, nigdy niewydajnych nagrań wraz z London Philharmonic Orchestra.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	USA	Wytwórnia [USA]	Komentarz
You Can't Be True,Dear	Marlin Sisters & Eddie Fisher	06.1948	-	19[4]	Columbia 38 211	[written by Hal Cotton/Gerhard Ebeler/Ken Griffin/Hans Otten]][#75 hit for The Mary Kaye Trio in 1959]
Thinking Of You/If You Should Leave Me	Eddie Fisher	10.1950	-	8[18]	RCA Victor 47-3901	[written by Bert Kalmar/Harry Ruby][#5 hit for Nat Shikret in 1928]
Bring Back The Thrill/If It Hadn't Been For You	Eddie Fisher	02.1951	-	14[14]	RCA Victor 47-4016	[written by Ruth Poll/Pete Ruggolo]
Unless / I Have No Heart	Eddie Fisher	10.1951	-	17[11]	-/-	[written by Robert Hargreaves/Stanley J. Damerell/Tolchard Evans/Henry B. Tilsley]
I'll Hold You In My Heart ('Til I Can Hold You In My Arms)/I Heard A Song	Eddie Fisher	07.1951	-	27[1]	RCA Victor 47-4191	[written by Eddy Arnold/Tommy Dilbeck/Hal Horton][#1 Country hit by Eddie Arnold in 1947]
Turn Back the Hands of Time / I Can't Go on Without You	Eddie Fisher	05.1952	-	8[14]	RCA Victor 47-4257	[written by Jimmy Eaton/Con Hammond/Larry Wagner]
Any Time /Tell Me Why	Eddie Fisher	06.1952	-	3[28]	RCA Victor 47-4359	[gold-US][written by Herbert Happy Lawson]
Tell Me Why/Trust In Me	Eddie Fisher	01.1952	-	A:7[19];B:29[1]	RCA Victor 47-4444	[A:written by Herbert Happy Lawson][B:written by Milton Ager/Jean Schwartz/Ned Wever][A:#13 hit for Bobby Vinton in 1964][B:#4 hit for Mildred Bailey in 1937]
Forgive Me/That's the Chance You Take	Eddie Fisher	03.1952	-	A:7[17];B:10[10]	RCA Victor 47-4574	[A:written by Jack Yellen,Milton Ager][B:written by Sylvia Dee,Sidney Lippman][#1 hit for Gene Austin in 1927]
I'm Yours / Just a Little Lovin'	Eddie Fisher	05.1952	-	A:3[19];B:20[4]	RCA Victor 47-4680	[A:written by Robert Mellin][B:written by Eddy Arnold/Zeke Clements][B:#1 country hit for Eddy Arnold in 1948]
Maybe/Watermelon Weather	Perry Como & Eddie Fisher & Betty Hutton	06.1952	-	A:8[15];B:28[2]	RCA Victor 47-4744	[A:written by Allan Flynn/Frank Madden][B:written by Hoagy Carmichael/Paul Francis Webster]
Wish You Were Here / The Hand of Fate	Eddie Fisher	07.1952	8[9]	3[21]	RCA Victor 47-4830	[gold-US][A:written by Harold Rome][B:written by Pat Ballard][piosenka z musicalu na Broadway'u]
Lady of Spain / Outside of Heaven	Eddie Fisher	02.1953	B:1[1][17]	A:6[17];B:8[13]	RCA Victor 47-4953	[gold-US][written by Erell Reaves/Harry Tilsley/Tolchard Evans][B:written by Sammy Gallop,Chester Conn][#5 hit for Ray Noble in 1931]
Even Now/If It Were Up To Me	Eddie Fisher	01.1953	-	12[6]	RCA Victor 47-5106	[written by Richard Adler/Dan Howell/Jerry Ross]
Downhearted/How Do You Speak To An Angel ?	Eddie Fisher	03.1953	3[15]	A:15[3];B:14[2]	RCA Victor 47-5137	[A:written by Bob Hilliard/Dave Mann][B:written by Bob Hilliard, Jule Styne ]
I'm Walking Behind You / Just Another Polka	Eddie Fisher	05.1953	-	1[2][22]	RCA Victor 47-5293	[written by Billy Reid]
With These Hands/When I Was Young (Yes, Very Young)	Eddie Fisher	07.1953	-	8[14]	RCA Victor 47-5365	[written by Benny Davis/Abner Silver][#27 hit for Tom Jones in 1965]
Many Times/Just to Be With You	Eddie Fisher	10.1953	-	A:7[12];B:18[1]	RCA Victor 47-5453	[written by Jessie Barnes/Felix Stahl][B:written by Steve Nelson/Warren Spencer]
Oh! My Pa-pa (O Mein Papa) / Until You Said "Goodbye"	Eddie Fisher	12.1953	9[4]	1[8][19]	RCA Victor 47-5552	[written by Geoffrey Parsons/John Turner/Paul Burkhard][angielska wersja piosenki z musicalu szwajcarskiego "Fireworks"][#94 hit for Dick Lee in 1961]
A Girl, a Girl (Zoom-ba di alli nella) / Anema e core (With All My Heart and Soul)	Eddie Fisher	03.1954	-	A:7[14];B:14[4]	RCA Victor 47-5675	[A:written by Bennie Benjamin/George David Weiss/Albert Bandini][B:written by Mann Curtis/Harry Akst/Salve D'esposito][B: piosenka z musicalu na Broadway'u "Murray Anderson's Almanac"]
Green Years/My Friend	Eddie Fisher	06.1954	-	A:16[7];B:15[8]	RCA Victor 47-5748	[A:written by Arthur Altman/Don Reid][B:written by Ervin Drake/Jimmy Shirl]
The Little Shoemaker/The Magic Tango	Hugo Winterhalter with vocal by Eddie Fisher	07.1954	-	A:9[11];B:25[3]	RCA Victor 47-5769	[A:written by Geoffrey Parsons/Rudi Revil/John Turner]
I Need You Now/Heaven Was Never Like This	Eddie Fisher	09.1954	13[10]	1[3][23]	RCA Victor 47-5830	[gold-US][written by Jimmie Crane/Al Jacobs][#93 hit for Ronnie Dove in 1969]
Count Your Blessings (Instead Of Sheep) / Fanny	Eddie Fisher	10.1954	-	5[15]	RCA Victor 47-5830	[written by Irving Berlin][piosenka z filmu "White Christmas"]
A Man Chases A Girl (Until She Catches Him)/(I'm Always Hearing) Wedding Bells	Eddie Fisher	03.1955	-	A:28[2];B:20[1]	RCA Victor 6015	[A:written by Irving Berlin][B:written by Herbert Jarczyk, Robert Mellin][piosenka z filmu "No Business Like Show"]
Heart/Near To You	Eddie Fisher	05.1955	-	15[9]	RCA Victor 6097	[written by Richard Adler/Jerry Ross][piosenka z musicalu na Broadway'u "Damn Yankees"]
Song Of The Dreamer/Don't Stay Away Too Long	Eddie Fisher	08.1955	-	A:16[12]	RCA Victor 6196	[written by Eddie Curtis]
Magic Fingers/I Wanna Go Where You Go, Do What You Do (Then I'll Be Happy)	Eddie Fisher	11.1955	-	A:52[4];B:75[2]	RCA Victor 6264	[A:written by Don Robertson][B::written by Lew Brown/Sidney Clare/Cliff Friend][B:#9 hit for Whispering Jack Smith in 1926]
Dungaree Doll/Everybody's Got a Home But Me	Eddie Fisher	12.1955	-	A:7[19];B:41[12]	RCA Victor 6337	[written by Ben Raleigh/Sherman Edwards][B:written by Oscar Hammerstein II/ Richard Rodgers][piosenka z musicalu na Broadway'u "Pipe dream"]
Without You/ No Other One	Eddie Fisher	04.1956	-	A:41[7];B:65[8]	RCA Victor 6470	[A:written by Hal Clayton Hackady][B:written by Ivory Joe Hunter/Clyde Otis]
On The Street Where You Live/Sweet Heartaches	Eddie Fisher	06.1956	-	A:28[15];B:42[12]	RCA Victor 6529	[A: written by Alan Jay Lerner/Frederick Loewe][B: written by Jimmy Kennedy/Nat Simon]
Oh My Maria/If I'm Elected	Eddie Fisher	09.1956	-	80[1]	RCA Victor 6615	[ written by Sammy Cahn/Hans Lang]
Cindy, Oh Cindy / Around The World	Eddie Fisher	10.1956	10[19]	5[16]	RCA Victor 6677	[written by Bob Barron/Burt Long]
Some Day Soon/All About Love	Eddie Fisher	01.1957	-	94[1]	RCA Victor 6746	[written by Mack Gordon/Josef Myrow][piosenka z filmu "Bundle Of Joy"]
Tonight My Heart She Is Crying/Blues for Me	Eddie Fisher	04.1957	-	96[1]	RCA Victor 6849	[written by Victor Abrams/Irving Reid]
Sunshine Girl/Did You Close Your Eyes?	Eddie Fisher	06.1957	-	94[1]	RCA Victor 6913	[written by Bob Merrill][piosenka z musicalu na Broadway'u "New Girl In Town"]
Tonight/Breezin' Along With The Breeze	Eddie Fisher	11.1961	-	44[6]	7 Arts 719	[written by Leonard Bernstein/Stephen Sondheim][piosenka z filmu "West Side Story"]
Arrividerci, Roma/A Camminare	Eddie Fisher	05.1962	-	112[1]	ABC-Paramount 10 326	[written by Sigman, Rascel, Garinei, Giovannini][produced by Sid Feller][# 51 for Georgia Gibbs in 1955]
Sunrise, Sunset/Walking In The Footsteps Of A Fool	Eddie Fisher	06.1965	-	119[5]	Dot 16 732	[written by Harnick, Bock][produced by Randy Wood][#84 for Roger Williams in 1967][piosenka z musicalu "Fiddler On The Root"]
Games That Lovers Play (Eine Ganze Nacht)/ Mame	Eddie Fisher	10.1966	-	45[9]	RCA Victor 8956	[written by Larry Kusik/James Last/Rudy Loose/Eddie Snyder]
People Like You/Come Love!	Eddie Fisher	02.1967	-	97[3]	RCA Victor 9070	[written by Larry Kusik/Eddie Snyder]
Now I Know/I Haven't Got Anything Better To Do	Eddie Fisher	06.1967	-	131[2]	RCA Victor 9204	[written by Gelber, English, Last][produced by Al Schmitt]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Eddie Fisher Sings	Eddie Fisher	05.1952	-	3[32]	RCA Victor 3025	-
I'm in the Mood for Love	Eddie Fisher	11.1952	-	1[15][25]	RCA Victor 3058	-
Christmas With Eddie Fisher	Eddie Fisher	12.1952	-	1[1][4]	RCA Victor 3065	-
May I Sing to You?	Eddie Fisher	01.1954	-	4[15]	RCA Victor 3185	-
I Love You	Eddie Fisher	04.1955	-	8[10]	RCA Victor	-
Eddie Fisher at the Winter Garden	Eddie Fisher	03.1963	-	128[3]	Ramrod 1	-
Eddie Fisher Today!	Eddie Fisher	07.1965	-	52[10]	Dot 25 631	-
Games That Lovers Play	Eddie Fisher	11.1966	-	72[10]	RCA Victor 3726	-
People Like You	Eddie Fisher	07.1967	-	193[3]	RCA Victor 3820	-

Roberta Flack

Ur. 10.02.1937 r. w Black Mountain koło Asheville w stanic Karolina Północna. USA. Pochodząca z rodziny o tradycjach muzycznych Roberta ukończyła wydział muzyczny Howard University w Waszyngtonie, po czym podjęła pracę nauczycielki muzyki w szkole średniej w Karolinie Północnej.

W 1968 r. wróciła do Waszyngtonu, gdzie również zaczęła uczyć, a także występować w nocnych klubach. W jednym z nich śpiewającą i grającą jazz dziewczynę odkrył pianista Les McCann, który polecił ją uwadze szefów wytwórni Atlantic. Po przesłuchaniu, które odbyło się w obecności prezesa Ahmeta Erteguna i producenta Jocla Dorna, Roberta podpisała kontrakt z tą wytwórnią.
Dwa nagrane pod jej egidą albumy: First Take (z 1970 r w 1972 r. trafił na l. miejsce amerykańskiej listy przebojów) i Chapter Two (również z 1970 r.) zdobyły uznanie za ich głęboką, bardzo osobistą treść, ale prawdziwy sukces nadszedł, gdy Roberta nagrała swoją wersję wzruszającej ballady folkowego wokalisty Ewana McColla, "The First Time Ever I Saw Your Face". Zarejestrowana w 1969 r., światowym przebojem stała się trzy lata później, po włączeniu jej do ścieżki dźwiękowej filmu "Play Misty For Me" w reżyserii Clinta Eastwooda. Przez sześć tygodni utrzymywała się również na l. miejscu amerykańskiej listy przebojów, co było najlepszym wynikiem nagrania solowej wokalistki od 1956 r., gdy na listach królowała Gogi Grant z utworem "The Wayward Wind".

W 1971 r. Flack nawiązała współpracę z Dennym Hathawayem (z którym zresztą chodziła do jednej klasy w szkole średniej), nagrywając w duecie piosenkę Carole King "You've Got A Friend" (29. miejsce w amerykańskich zestawieniach). Kolejnym wielkim sukcesem tego duetu było nagranie "Where Is The Love" (z 1972 r.), a wydany w czerwcu tego samego roku nastrojowy album Roberta Flack And Donny Hathaway zyskał status "złotej płyty".
W grudniu 1972 r. basista grupy towarzyszącej wokalistce, Jerry Jemmott, rozbił na Manhattanie nowego citroena Roberty, która po wypadku musiała przejść operację poważnie rozciętej i uszkodzonej wargi. W 1973 r. lecąc samolotem z Los Angeles do Nowego Jorku, usłyszała piosenkę "Killing Me Softly With His Song" wykonywaną przez Lori Lieberman, a dedykowaną Donowi McLeanowi. Po trzymiesięcznym szlifowaniu jej w studiu, nagrała wreszcie ostateczną, swoją wersję, którą sprzedano w liczbie ponad miliona egzemplarzy. Podczas dorocznej ceremonii wręczania nagród "Grammy" w marcu 1973 r., Flack odebrała dwie z nich za "piosenkę roku" ("The First Time Ever I Saw Your Face") i "najlepszą piosenkę w wykonaniu duetu" ("Where Is The Love").
Od tej pory w wykonywanych przez Flack kompozycjach znajdował swe odwierciedlenie łagodniejszy, zbliżony do muzyki środka styl, a jej chłodna, niemal pozbawiona emocji interpretacja doskonale pasowała do melancholijnych ballad. W połowie lat 70. kariera wokalistki nieco przyblakła, zwłaszcza że ona sama postanowiła poświęcić się innej działalności, głównie pracy z młodzieżą. W 1976 r. wystąpiła jednak w Warszawie, a nagrany w 1977 r. album Blue Lights In The Basement zapewnił jej ponownie miejsce w amerykańskich notowaniach. W 1979 r. pogrążona w smutku po samobójczej śmierci Donny'ego Hathawaya (wyskoczył z okna na 15. piętrze nowojorskiego hotelu) na prawie rok wycofała się z życia publicznego. Do studia powróciła w latach 80., nawiązując bardzo udaną współpracę z wokalistą Peabo Brysonem, której ukoronowaniem był sentymentalny przebój "Tonight I Celebrate My Love" (największy hit wokalistki w Wielkiej Brytanii).
W 1988 r. wzięła udział w uroczystym koncercie w nowojorskiej Madison Square Garden upamiętniającym 40. rocznicę powstania wytwórni Atlantic. W latach 90. z powodzeniem kontynuowała występy zarów no na scenach, jak i w programach telewizyjnych, prezentując swój niewątpliwie wielki talent publiczności wielu krajów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Do what you gotta do/Let it be me	Roberta Flack	05.1971	-	117[2]	Atlantic 2785	[written by Jimmy Webb]]
You' ve got a friend/Gone away	Roberta Flack & Donny Hathaway	06.1971	-	29[12]	Atlantic 2808	[written by Carole King][produced by Arif Mardin,Joel Dorn][8[13].R&B Chart]
You' ve lost that lovin' feelin'/Be real black for me	Roberta Flack & Donny Hathaway	10.1971	-	71[6]	Atlantic 2837	[written by Barry Mann/Phil Spector/Cynthia Weil][produced by Arif Mardin,Joel Dorn][30[6].R&B Chart]
Will you still love me tomorrow/Go lip moses	Roberta Flack	01.1972	-	76[5]	Atlantic 2851	[written by Gerry Goffin/Carole King][produced by Joel Dorn][38[3].R&B; Chart]
The first time ever i saw your face/Trade wins	Roberta Flack	03.1972	14[14]	1[6][18]	Atlantic 2864	[gold-US][written by Ewan McColl][produced by Joel Dorn][oryginal recorded by Peggy Seeger][ Producer - Joel Dorn][1972 Grammy -Record Of The Year][4[12].R&B; Chart]
Where is the love/Mood	Roberta Flack & Donny Hathaway	06.1972	29[7]	5[13]	Atlantic 2879	[gold-US][1[1][13].R&B; Chart][written by Harry Wayne "K.C." Casey/Willie Clarke/Richard Finch/Betty Wright][produced by Arif Mardin,Joel Dorn]
Killing me softly with his song/Just like a woman	Roberta Flack	01.1973	6[14]	1[5][16]	Atlantic 2940	[gold-US][oryginalnie nagrana przez Lori Liebermann w 1972r][1973 Grammy-Record Of The Year][ Producer - Joel Dorn][written by Charles Fox/Norman Gimbel][2[12].R&B; Chart]
Jesse/No tears [In the end]	Roberta Flack	09.1973	-	30[9]	Atlantic 2982	[ Producer - Joel Dorn][written by Janis Ian][19[10].R&B; Chart]
Feel like makin' love/When you smile	Roberta Flack	06.1974	34[74]	1[1][16]	Atlantic 3025	[gold-US][written by Gene McDaniels][ Producer - Roberta Flack ][1[5][17].R&B; Chart]
Feelin' that glow/Some gospel according to Matthew	Roberta Flack	06.1975	-	76[3]	Atlantic 3271	[written by Leon Pendarvis,Eugene McDaniels,Maurice McKinley,Charlotte Laws][produced by Rubina Flake][25[10].R&B; Chart]
The closer i get to you/Love is the healing	Roberta Flack & Donny Hathaway	02.1978	42[4]	2[20]	Atlantic 3463	[gold-US][written by Reggie Lucas/James Mtume][produced by Joe Ferla, Rubina Flake, Eugene McDaniels][1[2][19].R&B Chart]
25th of Last December/Why don't you movein with me	Roberta Flack	12.1977	-	-	Atlantic 3463	[written by Eugene McDaniels][produced by Eugene McDaniels,Roberta Flack,Rubina Flake,Joe Ferla][52[8].R&B; Chart]
If i ever see you again/I'd like to be baby to you	Roberta Flack	05.1978	-	24[13]	Atlantic 3483	[tytułowa piosenka z filmu][1[3].Adult Contemporary Chart][written by Joe Brooks][produced by Joe Brooks][37[9].R&B; Chart]
When It's Over/Come share my love	Roberta Flack	12.1978	-	-	Atlantic 3521	[written by Joe Brooks][produced by Joe Brooks][82[4].R&B; Chart]
You Are Everything/Knowing that we're made for each other	Roberta Flack	03.1979	-	-	Atlantic 3560	[written by Thom Bell, Linda Creed][produced by Ferlo, Flake][98[2].R&B; Chart]
You Are Everything/Knowing that we're made for each other	Roberta Flack	03.1979	-	-	Atlantic 3560	[written by Thom Bell, Linda Creed][98[2].R&B; Chart]
Don't Make Me Wait Too Long/Only Heaven Can Wait (For Love)	Roberta Flack	08.1980	-	104[1]	Atlantic 3753	[written by Stevie Wonder][produced by Roberta Flack, Eric Mercury][67[5].R&B Chart]
Love Is a Waiting Game/More Than Everything	Roberta Flack with Peabo Bryson	03.1981	-	-	Atlantic 3803	[46[6].R&B Chart]
You are my heaven/I'll love you forever	Roberta Flack	06.1980	-	47[11]	Atlantic 3627	[written by Stevie Wonder & Eric Mercury][produced by Roberta Flack,Eric Mercury][8[17].R&B Chart]
You stopped loving me/Qual E Malindrinho [Why are you so bad]	Roberta Flack	06.1981	-	108[5]	MCA 51 126	[written by Luther Vandross][32[11].R&B; Chart][piosenka z filmu "Bustin' loose"]
Back together again/Good don't like ugly	Roberta Flack & Donny Hathaway	05.1980	3[11]	56[8]	Atlantic 3661	[written by J.Mtume / R.Lucas][ Producer - Eric Mercury , Roberta Flack][8[14].R&B Chart]
Don't make me wait too long/Only heaven can wait [For love]	Roberta Flack	08.1980	44[7]	104[1]	Atlantic 3753	[written by Stevie Wonder][produced by Roberta Flack,Eric Mercury][67[5].R&B; Chart]
Make the World Stand Still/Only heaven can wait [For love]	Roberta Flack with Peabo Bryson	12.1980	-	-	Atlantic 3775	[13[16].R&B; Chart]
Love Is a Waiting Game/More than everything	Roberta Flack with Peabo Bryson	03.1981	-	-	Atlantic 3803	[46[6].R&B; Chart]
Making love/Jesse	Roberta Flack	03.1982	-	13[21]	Atlantic 4005	[written by Burt Bacharach/Bruce Roberts/Carole Bayer Sager][produced-Burt Bacharach , Carole Bayer Sager,Bruce Roberts ][produced by Burt Bacharach , Carole Bayer Sager][29[17].R&B; Chart][tytułowa piosenka z filmu]
I' m the one/Til' the morning comes	Roberta Flack	07.1982	-	42[11]	Atlantic 4068	[written by William Eaton/Ralph MacDonald/William Salter][produced by Ralph MacDonald, William Eaton, William Salter, Roberta Flack][24[14].R&B Chart]
In the Name of Love/Happiness	Roberta Flack	11.1982	-	-	Atlantic 89 932	[80[4].R&B Chart]
Our Love Will Stop the World/Only Heaven Can Wait (For Love)	Roberta Flack with Eric Mercury	02.1983	-	-	Atlantic 89 931	[5[20].R&B Chart]
Tonight i celebrate my love/Born to love	Roberta Flack & Peabo Bryson	07.1983	2[10]	16[29]	Capitol 5242	[ Producer - Michael Masser][written by Gerry Goffin/Michael Masser][5[20].R&B Chart]
Maybe/Can We Find Love Again	Roberta Flack	11.1983	-	-	Capitol 5283	[written by Bacharach, Bayer Sager, Hamlisch][produced by Carol Bayer Sager][68[6].R&B Chart][piosenka z filmu "Romantic Comedy"]
You' re looking like love to me/Let me be the one you need	Roberta Flack & Peabo Bryson	12.1983	-	58[11]	Capitol 5307	[written by Crewe, Gaudio, Corbetta][produced by Bob Gaudio, Bob Crewe][41[12].R&B Chart]
If I'm Still Around Tomorrow/West Side Drive	Roberta Flack with Sadao Watanabe	09.1984	-	-	Elektra 69 700	[79[3].R&B Chart]
Oasis/You Know What It's Like	Roberta Flack	10.1988	-	-	Atlantic 88 996	[written by Marcus Miller, Mark Stephens][produced by Marcus Miller][1[1][17].R&B Chart]
Uh-Uh Ooh-Ooh Look Out/You Know What It's Like	Roberta Flack	03.1989	-	-	Atlantic 88 941	[written by Nickolas Ashford, Valerie Simpson][produced by Jerry Hey][37[11].R&B Chart]
Set the night to music/Natural thing	Roberta Flack & Maxi Priest	09.1991	-	6[20]	Atlantic 87607	[written by Dianne Warren][produced by Arif Mardin][45[8].R&B Chart]
You Make Me Feel Brand New	Roberta Flack	01.1992	-	-	Atlantic 87556	[written by Thom Bell, Linda Creed][50[8].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
First take	Roberta Flack	06.1969	47[2]	1[5][54]	Atlantic SD 8230	[platinum-US][ Producer - Joel Dorn ]
Chapter two	Roberta Flack	08.1970	-	33[82]	Atlantic 1569	[gold-US][ Producer - Joel Dorn ]
Quiet fire	Roberta Flack	12.1971	-	18[48]	Atlantic 1594	[gold-US][ Producer - Joel Dorn ]
Roberta Flack and Donny Hathaway	Roberta Flack & Donny Hathaway	05.1972	31[7]	3[39]	Atlantic SD 7216	[gold-US][ Producer -Joel Dorn, Arif Mardin]
Killing me softly	Roberta Flack	10.1973	40[2]	3[53]	Atlantic SD 7271	[2x-platinum-US][ Producer - Joel Dorn ]
Feel like makin' love	Roberta Flack	03.1975	-	24[26]	Atlantic 18 131	[ Producer -Rubina Flake]
Blue lights in the basement	Roberta Flack	01.1978	-	8[32]	Atlantic SD 19 149	[gold-US][ Producer -Rubina Flake, Joe Ferla, Gene McDaniels]
Roberta Flack	Roberta Flack	09.1978	-	74[10]	Atlantic SD 19 186	[silver-UK][ Producer -Joe Brooks, Joe Ferla, Flake]
Roberta Flack featuring Donny Hathaway	Roberta Flack & Donny Hathaway	03.1980	31[7]	25[24]	Atlantic SD 16 013	[gold-US][ Producer - Roberta Flack, Eric Mercury]
Live & more	Roberta Flack & Peabo Bryson	12.1980	-	52 [19]	Atlantic 7004	[ Producer -Roberta Flack, Peabo Bryson]
Bustin' loose	Roberta Flack	06.1981	-	161[11]	MCA 5141	[ Producer -Buster Williams,Roberta Flack]
I' m the one	Roberta Flack	06.1981	-	59[21]	Atlantic SD 19 354	[ Producer -William Eaton, Roberta Flack, Ralph MacDonald, William Salter]
Born to love	Roberta Flack & Peabo Bryson	08.1983	-	25[42]	Capitol 12 284	[gold-US][silver-UK][ Producer - Bob Crewe , Bob Gaudio]
Greatest hits	Roberta Flack	03.1984	35[14]	-	K-Tel NE 1269 [UK]
Oasis	Roberta Flack	01.1989	-	159[8]	Atlantic 81 916	[ Producer - Andy Goldmark, Marcus Miller]
Set the night to music	Roberta Flack	11.1991	-	110[10]	Atlantic 82 321
Softly With These Songs - The Best Of Roberta Flack	Roberta Flack	02.1994	7[10]	-	Atlantic 7567824982 [UK]	[gold-US][platinum-UK]
The Very Best of Roberta Flack	Roberta Flack	04.2006	50[2]	-	Atlantic/Rhino 8122733322 [UK]
Love Songs	Roberta Flack	02.2011	11[6]	-	Rhino 8122797808 [UK]

Five For Fighting

Historia grupy Five For Fighting to w zasadzie historia jednego człowieka - wokalisty, pianisty, satyryka i świetnego komentatora współczesności - Johna Ondrasika.
Ale to tylko jeden punkt widzenia. John: "Five For Fighting to także grupa ludzi, muzyków i nie-muzyków’, z ogromną pasją realizujących swoje pomysły na życie właśnie poprzez nagrywanie piosenek".
Ale tak naprawdę Five For Fighting wymyka się wszelkim opisom. "Chodziło o stworzenie metafory, pokazującą całą tą walkę z gigantem, jakim jest show business. Walkę, żeby twoje nagrania były grane i słuchane, a jednocześnie żebyś nie zaczął brzmieć fałszywie czy trywialnie."
Urodzony i wychowujący się w rozległej dolinie San Fernando (okolice Los Angeles), Ondrasik pod czujnym okiem matki - nauczycielki gry na fortepianie - zaczął pobierać pierwsze nauki gry na tym instrumencie już w wieku dwóch lat! Dopiero potem zainteresował się sportem i tym zainteresowaniom Five for Fighting zawdzięcza swoją intrygującą nazwę (termin oznaczający w hokeju pięciominutowe wykluczenie z gry za bójkę na lodowisku).
Five For Fighting jest można rozpatrywać zatem na wielu płaszczyznach. Ale najlepiej posłuchać co o zespole i jego pierwszej płycie "America Town" ma do powiedzenia sam John Ondrasik:
"America Town" to ambitna i w pełni satysfakcjonująca mnie płyta. Ponieważ kompozycje nie muszą być specjalnie komplikowane, żeby brzmieć ciekawe, czego dowodem jest popularność Dave’a Matthewsa, Bena Foldsa czy nawet the Beatles i Eltona Johna, nie łatwo jest mi sklasyfikować to, co robię. "Easy Tonight" wydaje się opowiadać o miłości, a w rzeczywistości dotyczy samobójstwa. "The Last Great American" przywołuje w na myśl czasy wojny secesyjnej, a jest ironiczną przypowieścią o człowieku, który zaraz przed zakopaniem żywcem domyka wieko swojej własnej trumny. Kojący dźwięk fortepianu w "Jainy" czy "Love Song" maskuje tylko niewygodne tematy, poruszane w tych utworach."

Umiejętność grania na pianinie Ondrasik odziedziczył po matce, a gry na gitarze - po siostrze. "Miałem chyba 13- 14 lat, kiedy moja siostra dostała na urodziny pierwsza gitarę. Momentalnie jej ją zabrałem i samemu zacząłem się uczyć na niej grać." W tym czasie skończył uczęszczać już na obowiązkowe lekcje fortepianu, gitara stała się dla niego podstawowym instrumentem. "Za wszystkie oszczędności kupiłem sobie najbardziej jadącą po oczach gitarę elektryczną i tani wzmacniacz, napisałem swój pierwszy kawałek Frampton Comes Alive i ćwiczyłem go chyba przez dwa lata. Przez lata nie nauczyłem się grać jakoś rewelacyjnie, ale wystarczająco dobrze, żeby komponować na gitarze piosenki."
Po ojcu astrofizyku, John odziedziczył za to imponujące zdolności matematyczne, dzięki którym zdobył stopień licencjata z matematyki stosowanej. "Zacząłem od studiowania informatyki, ale po jakimś czasie okazało się, że dziennie spędzam dziesięć godzin przed komputerem a tylko dwie przed fortepianem. Zmieniłem więc kierunek studiów na matematykę, dzięki czemu nad książkami zacząłem spędzać już tylko 2 godziny, a nad fortepianem i gitarą dziesięć."
"Najlepszym kawałkiem z "America Town" jest chyba "Superman", trzy i pół-minutowy klasyczny rockowy materiał, podany w bardzo… popowy sposób. Opowiada o kimś, komu wydaje się, że jest super-człowiekiem - ma do spełnienia szczególną, wyimaginowaną misję, która zastępuje cały sens jego jesterstwa . Inne rodzaje heroizmu pojawiają się też w utworach "America Town" i "Michael Jordan".
Trzecim ‘instrumentem’ Johna jest głos, szkolony zresztą w operze. A ponieważ idolami przyszłego wokalisty Five For Fighting byli The Beatles, Journey, Stevie Winder, Elton John czy nawet Earth, Wind & Fire, kiedyś musiał on dokonać wyboru między rock’n’rollem, a operą. "Na zrezygnowaniu z niej zaważyło to, że chciałem pisać piosenki, a nie arie operowe." A pisał już wtedy dużo, chociaż: "jeden kawałek był gorszy od drugiego". "Długo się z nimi męczyłem - mówi John - Ale tak to chyba jest: żeby napisać coś dobrego trzeba nieraz pisać i pisać…"
Powstanie "America Town" John, mózg Five For Fighting, zawdzięcza chyba tylko swojemu hartowi ducha. W ostatnich latach Ondrasik już dwa razy padł ofiarą upadających wytwórni płytowych, czy zerwanych umów z ich dyrektorami artystycznymi. "Jestem dumny, że ten album mógł wreszcie ujrzeć światło dzienne. I to właśnie teraz nazwa całego projektu jest chyba najbardziej adekwatna - walczyłem o jego istnienie jak lew."
Utwory zamieszczone na "America Town" zostały napisane według jednej prostej zasady - łączą w sobie zgrabne melodie, klasyczną strukturę, wpadające w ucho refreny i fantastyczne wykonanie. Niezależnie czy jest to proszący się o zanucenie "Out Of Love Again" czy "Bloody Mary", radosne i harmonijne "Something About You" czy "Alright", albo jakikolwiek ze wspomnianych już utworów. To po prostu kawał dobrej, muzycznej roboty. Podobnie jak inne, nagrane już Wielkie Albumy, tak i ten po usunięciu z niego wszelkich ‘warstw’ ukazuje same rewelacyjnie skomponowane i napisane utwory.
Album powstał przy udziale producenta Gregga Wattenburga i muzyków sesyjnych. Gregg grał na pianinie, gitarze, śpiewał, a także ‘wycisnął z siebie parę fałszywych nut’ na skrzypcach w kawałku "Michael Jordan". "Bardzo podobało mi się podejście Gregga do pracy nad tą płytą - ‘nie kombinujmy, po prostu dajmy się ponieść emocjom’. Pracowaliśmy długo i ciężko, razem spędziliśmy w studio wiele dni i nocy i mogę powiedzieć, że jestem bardzo zadowolony z tego, co zrobił". Do ostatecznego zmiskowania "Easy Tonight", "Superman", "Bloody Mary" i "Something About You" poproszono zaś Jacka Josepha Puiga - wcześniej pracującego już z The Goo Goo Dolls, Beckiem, Counting Crows czy Semisonic.
Dzięki poczuciu dynamiki, wyrazistym wokalom i życiowym opowieściom o życiu we współczesnej Ameryce, Ondrasik z pomocą Nicka Lowe, nagrał płytę dla wielu popową. Zaaranżowaną nadzwyczaj mało skomplikowanie. Nieraz z tekstami podchwytliwymi, nieraz z dowcipnymi, ale zawsze do bólu szczerymi.
"Ta muzyka pochodzi prosto z serca i dlatego tak przekonuje do siebie innych. Na tej płycie każdy znajdzie coś dla siebie - od początku chciałem nagrać płytę, do której nucić będzie mogło 8-letnie dziecko, student czy np. starszy fan Boba Dylana. Największym wyróżnieniem, jakie może spotkać tą płytę, to jeżeli za 10 lat ktoś wyjmie ją z półki, włoży do odtwarzacza i nadal będzie mu się ona podobała."
Jak na razie to właśnie cała historia Five For Fighting. I tak jak Superman znalazł swoich fanów, tak niedługo i "America Town" znajdzie spore grono swoich wielbicieli. Wszyscy, którzy słyszeli już wspomnianą płytę nie mają co do tego cienia wątpliwości. John Ondrasik o piosenkach z płyty "Amercia Town":

"Something About You" "Nigdy nie przypuszczałem, że napiszę tak promieniujący szczęściem utwór. Ale nigdy nie przypuszczałem również, że będę miał tak cudowną żonę i dziecko." "Easy Tonight" "Zarzekałem się, że nigdy nie napiszę nic o samobójstwie, a jednak. Opowiada o facecie, którego narzeczona targnęła się na swoje życie. Najistotniejszy jest tu jeden fragment tekstu: Nie wiem dokąd zmierzam, ale powoli już tam jestem. Wymowa całego utworu jest oczywiście jak najbardziej potępiająca takie zachowanie." "Superman" "Ten utwór opowiada o człowieczeństwie, potrzebie przynależności i pewnej blokadzie uczuć. Nawet Superman potrzebuje czasem być człowiekiem. Chcemy być supermenami w naszym życiu, ale to nadzwyczaj trudne, bardzo rozczarowujące i bardzo odczłowieczające. A nieraz wystarczy popatrzeć tylko w głąb siebie…" "Bloody Mary (A Note On Apathy)" "Ten kawałek symbolizuje wszechpanującą apatię. Łatwo jest być apatycznym. Łatwo jest być leniwym. Mężczyzna w tekście kocha się z uwodzicielską Krwawą Mary i mimo iż próbuje od niej uciec, ona zabiera mu życie, pozbawia go kontroli tego, co robi. Żeby żyć, trzeba się o to życie troszczyć." "America Town" "Popatrzcie na naszych rządzących. Władza kojarzy się już prawie tylko z manipulacjami, propagandą, mijaniem się z prawdą, okradaniem czy unikami przed pociągnięciem do odpowiedzialności. Takie właśnie jest dzisiaj "America Town". Kłamstwo stało się pewnego rodzaju sztuką. Co ciekawe, jeżeli z wyrazów ‘political speech’ (mowa polityczna) i ‘poetical speech’ (mowa poetycka) weźmie się jedyne różniące te wyrazy litery - to tworzą one… właśnie wyraz "lie" (kłamstwo)." "Jainy" "’Jainy’ to dla mnie samotność i piękno." "Out Of Love Again" "Chciałbym mieć w swoim repertuarze więcej takich kawałków. To prawdziwe, dobre rockowe granie. Trochę dziwaczne, trochę inne, ale dalej bardzo fajne. Może nie brzmi za wesoło, ale jeżeli głębiej przyjrzeć się jej wymowie, to taka właśnie jest." "Boat Parade" "Tu znajdziecie kolejny komentarz polityczny. W kadłubie tego statku jest dziura. Możemy wiosłować ile sił, ale to i tak nic nie da. W końcu i tak okazuje się, że i w głowie kapitana też jest dziura. A statek bez kapitana daleko nie popłynie. Od strony muzycznej tek utwór jest hołdem dla The Who." "Alright" "Wydaje się, że wszystko jest w porządku. Ale jeżeli przyjrzeć się głębiej naszemu schronieniu, wszystko staje się bardzo, bardzo pokręcone."

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Superman (It's Not Easy)	Five For Fighting	09.2001	48[3]	14[35]	Aware 79661	[gold-US][written by J Ondrasik][produced by Gregg Wattenberg]
100 Years	Five For Fighting	11.2003	-	28[22]	Columbia 674575 2	[platinum-US][written by J Ondrasik][produced by Gregg Wattenberg]
The Riddle (You and I)	Five For Fighting	05.2006	-	40[18]	Aware	[written by J Ondrasik][produced by John Ondrasik/Curt Schneider/Andrew Williams/Mark Endert]
Chances	Five For Fighting	07.2009	-	83[1]	Aware	[written by J Ondrasik,Greg Wattenberg][produced by Greg Wattenberg]
Superman (It's Not Easy)	Five For Fighting	07.2010	80[1]	-	Aware	[written by J Ondrasik][produced by Gregg Wattenberg]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
America town	Five for Fighting	09.2000	169[1]	54[46]	Aware 63 759	[platinum-US][produced by Gregg Wattenberg]
The Battle for Everything	Five for Fighting	02.2004	-	20[42]	Aware/Columbia 86186	[platinum-US][produced by Five For Fightning,Gregg Wattenberg,Bill Bottrell]
Two Lights	Five for Fighting	08.2006	-	8[5]	Aware/Columbia 471	[produced by Andrew Williams, Curt Schneider, John Ondrasik]
Slice	Five for Fighting	10.2009	-	34[2]	Aware	[produced by Five for Fighting,Gregg Wattenberg]
Bookmarks	Five for Fighting	09.2013	-	54[2]	Wind-up 13353	[produced by Gregg Wattenberg]