piątek, 3 marca 2017

Angel City

Hard rockowy zespół pochodzący z Adelajdy w Australii,póżniej przeniósł się do Sydney,założony w 1970r.Na międzynarodowej arenie używał nazwy Angel City, a później Angels From Angel City.
Początek historii to sformowanie przez braci Ricka i Johna Brewstera grupy Moonshine Jug and String Band w 1970r.Rok póżniej dołączył do grupy urodzony w Belfaście Doc Neeson,były student szkoły artystycznej i znacząca osobistość na scenie muzycznej Adelajdy.Zespół występował w akademickich kampusach,by w 1973r wydać EP-kę Keep you on the move,a w 1974r singla "That's All Right With Me".Obie płyty wydała wytwórnia Johna Woodruffa-Sphere,który został ich menadżerem.
W tym samym roku zmieniają nazwę na Keystone Angels,instrumenty akustyczne zamieniają na elektryczne i zaczynają grać rock'n'rolla lat 50-tych.W 1975r supportują AC/DC na ich australijskiej trasie,a póżniej wspierają podczas podobnych koncertów Chucka Berry'ego.Dzięki rekomendacji Bon Scotta i Malcolma Younga z AC / DC, zespół dostał kontrakt nagraniowy w wytwórni Alberts .W tym czasie stanowi on kwartet z Neesonem na gitarze basowowej, Charlie Kingiem (Peter Christopolous) na perkusji, Rickiem Brewsterem na gitarze prowadzącej i Johnem Brewsterem jako wokalistą i gitarzystą rytmicznym.Pierwszym singlem już pod nowym szyldem Angels była piosenka " Am I Ever Gonna See Your Face Again ".W tym czasie Kinga na perkusji [służba wojskowa] zastępuje "Buzz Throckman" Bidstrup. W lipcu 1977r światło dzienne ojrzał drugi singiel grupy "You're a lady now",a miesiąc póżniej ich debiutancki album.Do zespołu dołączył basista Chris Bailey,ex członek Mount Lofty Rangers,co pozwoliło Neesonowi skupić się na wokalu i przejąć z czasem rolę charyzmatycznego lidera.
Wydany w 1978r album "Face to face",wyprodukowany przez Marka Opitza spędził na rodzimej liście przebojów 79 tygodni.Z niego pochodzi pierwszy singlowy przebój "Take a Long Line",który stał się wizytówką grupy.Podczas Sylwestra w 1979r grupa występuje przed 100.000 widownią w Sydney Opera House.Po podpisaniu międzynarodowego kontraktu z CBS wydają longplay Face to Face jako kompilację dwóch pierwszych albumów,ale pod nazwą Angel City by uniknąć problemów prawnych ze względu na istniejącą grupę o tej samej nazwie nagrywającej dla Casablanca. W marcu 1981, perkusista Graham Bidstrup opuścił zespół, z powodu różnic muzycznych i został zastąpiony przez nowozelandczyka Brenta Ecclesa.Bidstrup został póżniej członkiem Party Boys i założył GANGgajang.
W maju 1983r Angels wydają trzeci album The Red Watch,przychylnie przyjęty przez krytyków za inwencję artystyczną;część materiału zarejestrowano podczas jamu zespołu.Rok póżniej po trzymiesięcznej sesji nagraniowej w Los Angeles trafiła na rynek kolejna płyta "Two minute warning".Amerykańska wersja albumu wydana przez MCA zawiera komercyjny hit "Be With You",wznawiany w 1990r przez Metal Blade.Pod koniec 1985r odchodzi John Brewster ,a na jego miejsce zostaje przyjęty gitarzysta Bob Spencer ex członek Skyhooks.
W pażdzierniku następnego roku nagrywają już dla nowej wytwórni Mushroom LP Howling,na którym znalazła się ich wersja przeboju Animals "Gotta Get Out of This Place".Amerykański oddział Chrysalis wydał w listopadzie 1989r album Beyond Salvation pod nazwą The Angels From The Angel City.W tym czasie menadżerem grupy zostaje Alan Niven,do tej pory opiekujący się Great White i Guns'n'Roses.
W czerwcu 1990r wspomniany wcześniej album ukazuje się w ich rodzinnym kraju zostając #1 na listach przebojów i promujący pięć udanych singli minn."Dogs are talking" i "Backstreet pickup".W 1992r Bob Spencer i James Morley opuszczają zespół,a powracają John Brewster i Jim Hilbun,w ten sposób zespół powraca do klasycznego składu.


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
Face to FaceAngel City 04.198019[14]-Epic JE 36344 [US]-
Angel City Angel City 07.198015[22]---

Angra

Angra jest zespołem dosyć synkretycznym - łączy power metal z motywami brazylijskiej muzyki ludowej i różnymi odmianami rocka. Od strony harmonicznej na pierwszy plan bardzo wyraźnie wysuwa się inspiracja późnymi dokonaniami Queen, natomiast pod względem technicznym (co objawia się w partiach gitarowych) nieraz można usłyszeć odwołania do progresywnej "bezduszności" Dream Theater. W to wszystko świetnie wkomponowuje się thrashowa sekcja rytmiczna.
Wokalista Edu Falaschi, perkusista Aquiles Priester, i basista Felipe Andreoli dołączyli do założycieli Angry, gitarzystów Kiko Loureiro i Rafaela Bittencourta uzupełniając tym samym skład zespołu.
Esencja muzyki, którą wypracowała Angra przyniosła jej ogromny sukces na całym świecie. Słuchacze doceniają mocne gitary, wpadające w ucho riffy i zapadające w pamięć solówki. Znakomite wokale. Talent muzyków, którzy potrafili połączyć tak odległe od siebie style, klasyczny heavy metal, muzykę klasyczną a nawet tradycyjną brazylijską muzykę ludową.
Kiko Loureiro i Rafael Bittencourt założyli zespół w 1991 roku. Obaj byli renomowanymi instrumentalistami w Brazylii, to od nich pozostali członkowie uczyli się doświadczenia, umiejętności przetrwania na trasach koncertowych.
Nowym wokalistą Angry jest 28 letni Edu Falaschi. Zastąpił on Andre Mathosa, wieloletniego wokalistę grupy, zna bardzo dobrze pozostałych członków zespołu. Edu profesjonalnie zajmuje się śpiewaniem od 1992 roku, w tym roku nagrał swój pierwszy album z zespołem Mitrium. W 1994 starał się o posadę wokalisty w Iron Maiden po odejsciu Bruce’a Dickinson’a. Dostał się do finału, jednak członkowie Maiden jak wiemy wybrali Blaze’a Bayley’a. Zarejestrował dwa MiniCD z grupą Symbols. Falaschi inspiruje się klasycznym heavy metalem, zespołami takimi jak Iron Maiden, Scorpions i Dio. Przez kilka lat śpiewania wykształcił własny styl śpiewania. Melodyjny ale zarazem mocny głos. Dzisiaj jest jednym z najlepszych brazylijskich wokalistów.
Aquiles Priester nowy perkusista Angry urodził się w Południowej Afryce 25 czerwca 1971 roku. Mieszka w Brazylii od 5 lat. 1985 to przełomowy moment w jego życiu, wtedy to pokochał muzykę będąc na osławionym festiwalu Rock In Rio, który ma ogromny wpływ na kształt brazylijskiej sceny do dziś. Inspiruje go klasyczny heavy metal, grał w bardzo wielu zespołach pochodzących z miasta, w którym mieszka - Porto Alegre. Na poważnie zajął się muzyką kiedy dołączył do miejscowej grupy Hangar, jako ciekawostkę można dodać, że grał w 1998 z Hangar jako support dla Angry. W tym samym roku Priester został zaproszony do nagrania partii bębnów na solowy album Paul’a Di’Anno. Wystąpiło na nim jeszcze kilku innych brazylijskich muzyków. Wielkie doświadczenie, wielki talent, czyni z niego znakomitego perkusitę.
Nowy basista Felipe Andreoli urodził się w Sao Paulo 7 marca 1980 roku. Zaczął grać na gitarze akustycznej w wieku 12 lat. Rok później pod wpływem płyt Metallicy i Megadeath chcwycił za gitarę basową. Przez lata 1993-1997 grał w wielu miejscowych kapelach, grających w większości covery innych zespołów. Pierwszą płytę nagrał z zespołem Metris w 1997 roku. W 1999 roku dołączył do grupy Karma z którym zarejestrował pierwszą w pełni profesjonalną płytę. Podobnie jak Priester zagrał na płycie "Nomad" Paul’a Di’Anno. Zagrał również w trasie promującej ten album. Jako idoli wymienia Billy’ego Sheehan’a i Jaco Pastorius’a.



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
FireworksAngra08.199841[3]-CNR Music 4900232-
RebirthAngra10.200174[2]-Nothing To Say 3071882-
Temple Of ShadowAngra11.2004110[2]-Replica RPL005-
Aurora ConsurgensAngra10.2006154[1]-Steamhammer SPV 97972 -
Aqua/td>Angra10.2010147[1]-Steamhammer SPV 308632-
Secret GardenAngra01.2015174[1]-Edel 0210096EMU-

Anis

Anis Kachohi to piosenkarz francuski, urodzony w 1977 w Pontoise,jakom dziecko Rosjanki i ojca Marokańczyka.Dorastał w  Vexin do 8 lat,a następnie z rodzicami przeniósł sie na przedmieścia ParyżaJako nastolatek słuchał dużo bluesa, rapu i francuskich wykonawców takich jak: Tom Waits, Bo Diddley, John Lee Hooker, Billie Holiday, Édith Piaf i Colette Magny.
Jego teksty są często autobiograficzne, przepełnione jego osobistymi uczuciami. Muzyka Anisa to mieszanka soulu, reggae i bluesa.

W 2003r wydał  swój pierwszy album Gadjo décalé w studio "Gang" w Paryżu.Stacja telewizyjna France2 przedstawiała go jako wokalistę lata 2007.Kanał ten regularnie emitował jego wideoklipy "Cergy", "Intégration" i "Avec le Vent".W 2005r ukazuje się jego kolejny album La Chance dla Virgin/EMI.


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
La Chance...Anis10.200514[72]---
Rodeo Boulevard Anis10.200824[12]-Virgin 2350102-

Icona Pop

Icona Pop - szwedzki duet, który tworzy muzykę elektroniczną oraz synthpopową. W skład wchodzą Aino Jawo oraz Caroline Hjelt. Obie artystki pochodzą ze Szwecji. Największą sławę przyniósł im singel "I Love It".
Caroline Hjelt (urodzona 8 listopada 1987r) oraz Aino Jawo (urodzona 7 lipca 1986r) poznały się na imprezie w lutym 2009 roku. 4 tygodnie później miały już napisane utwory oraz występowały przed publicznością. Duet zaczął pracować nad pierwszym krążkiem wraz z Style of Eye, Patrickiem Bergeriem, Elof Loelv i Starsmithem. Występowały poza granicami swojego kraju – w Stanach Zjednoczonych, Niemczech, Włoszech i Londynie. Ich pierwszym singlem została piosenka "Manners".
Na kolejnego singla wybrano przebój "I Love It" z gościnnie występującą Charli XCX. Utwór dotarł do czołówek wielu europejskich krajów - Polski, Szwecji, Austrii czy Niemczech. Także w Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii oraz Kanadzie zajął bardzo wysokie pozycje, zwłaszcza na listach klubowych przebojów. "I Love It" zostało docenione przez Rolling Stone i uznane za 35 najlepszą piosenkę 2012 roku. Utwór usłyszeć można w serialu Dziewczyny, programie Snooki & JWoww, serialu Pamiętniki wampirów oraz grze Need for Speed: Most Wanted 2012. Pojawia się także (jako dzwonek telefonu głównego bohatera) w filmie 72 godziny z 2014 roku.
Na kolejne single wybrano Ready for the Weekend (w którego remixie wystąpił zespół The Cataracs) i We Got the World. Oba osiągnęły dość duży sukces w internecie oraz Szwecji.

Icona Pop wystąpiły na gali wręczenia nagród Billboard Music Awards 2013, gdzie zaśpiewały hit "I Love It".

30 maja 2013 roku nastąpiła premiera utworu Girlfriend, który jest pierwszym singlem z nadchodzącej reedycji debiutanckiego albumu. 23 lipca został opublikowany drugi singiel z wydawnictwa, All Night.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
I Love ItIcona Pop featuring Charli XCX07.20131[1][20]7[29]Atlantic USAT 21202802[4x-platinum-US][platinum-UK][written by Charlotte Aitchison, Patrik Berger, Linus Eklöw][produced by Patrik Berger, Style of Eye][1[42].Hot Dance/Electronic Songs]
All NightIcona Pop11.201331[3]111Atlantic SEWEE 1300703[written by Aino Jawo, Brian Lee, Caroline Hjelt, Elof Loelv, Jonathan Sloan, Luke Steele, Nick Littlemore][produced by Brian Lee, Elof Loelv][11[26].Hot Dance/Electronic Songs]
Just Another NightIcona Pop03.2014--Atlantic [written by Mikkel Eriksen, Tor Erik Hermansen, Benjamin Levin, Daniel Omelio, Justin Parker, Ross Golan][produced by StarGate, Benny Blanco][41[3].Hot Dance/Electronic Songs]
Get LostIcona Pop06.2014--Ten[written by Anjulie Persaud, Kevin Adam Price][produced by Go Grizzly][34[3].Hot Dance/Electronic Songs]
Someone Who Can DanceIcona Pop 03.2016--Ten[written by Aino Jawo, Caroline Hjelt, Jarrad Rogers][produced by Jarrad Rogers][21[1].Hot Dance/Electronic Songs]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
This Is... Icona PopIcona Pop09.201386[1]89[12]Atlantic 7567868417[produced by Adis Adamsson, Aino Jawo, Caroline Hjelt, Ola Hakansson]

czwartek, 2 marca 2017

Cash Cash

Miksująca electro, pop, i dance, grupa Cash Cash z Roseland, New Jersey zaczynała z długoletnimi przyjaciółmi Jeanem Paulem Makhloufem (producent, śpiew) i Samuelem Frischem (producent, DJ). W 2007 roku,w bardziej solidnym składzie spotkali się znów, gdy brat Jeana Paula Alex wszedł na pokład (producent , instrumenty klawiszowe). Muzycy spędzili lato pracując domowym studiu  Jeana Paula,w rezultacie   pojawił się stos dema, zawierający  taneczny numer  "Party in Your Bedroom" .
Przyjeli nazwę Cash Cash na początku 2008 roku i podpisali kontrakt z Universal. Internetowy i klubowy hit "Party in Your Bedroom" również znalazł się na debiutanckiej EP-ce,  która ukazał się w październiku. Po sukcesie tego nagrania, robili remiksy dla takich artystów jak Krewella, Capital Cities, Kelly Clarkson, i Bruno Mars. Po wydaniu debiutanckiego albumu, Take It to the Floor,  na początku 2009 roku  wspierali podczas turnee, Metro Station i Tyga.

Drugi album Love or Lust pojawił się w 2011 roku,   i zawierał parę singli, "Victim of Love" i "Sexin' on the Dance Floor" (ten ostatni z udziałem Jeffree Starr). Wydali singiel Daft Punk "Michael Jackson (The Beat Goes On)" w 2012 roku, później włączony do EP-ki The Beat Goes On. Zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Big  Beat,oddziałem  Atlantic   rok później. Ich pierwszy singiel dla wytwórni, "Take Me Home", z udziałem Bebe Rexha, ukazał się w lipcu 2013 roku.Ten hit  był częścią  EP-ki Overtime, na którym znalazła się Kerli w utworze "Here and Now".
 W następnym roku, Cash Cash zaprosił lidera Goo Goo Dolls, Johnny Rzeznika do produkcji singla "Lightning". "Surrender" wydany   rok później przynosi udział amerykańskiej piosenkarki Julii Michaels . Te piosenki później trafiły na ich czwarty LP - i   pierwszy dla Big Beat - Blood, Sweat &Three Years. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Take Me HomeCash Cash Featuring Bebe Rexha03.20145[10]57[13]FFRR/Parlophone USAT 21301968 [UK][gold-US][silver][written by Samuel Frisch, Alex Makhlouf, Jean Paul Makhlouf, Brandon Lowry, Bebe Rexha ][produced by Cash Cash][6[38].Hot Dance/Electronic Songs]
Overtime EP.Cash Cash 06.2014--Big Beat[39[8].Hot Dance/Electronic Songs]
SurrenderCash Cash 03.2015--Big Beat[written by Frisch, A. Makhlouf, J. Makhlouf, Tal Meltzer, Julia Michaels, Philip Patterson, Lindy Robbins, Linus Wiklund ][produced by Cash Cash][19[24].Hot Dance/Electronic Songs]
DevilCash Cash Featuring Busta Rhymes, B.o.B & Neon Hitch09.2015110- Big Beat[28[20].Hot Dance/Electronic Songs]
MillionaireCash Cash & Digital Farm Animals Featuring Nelly06.201625[18]-Syco Music GBHMU 1600031[written by Cornell Haynes, Jr. ,Nicholas Gale, Eldra Debarge, Etterlene Jordan, Jason Epperson ,Alexander Makhlouf, Jean Paul Makhlouf, Lavell Webb, Samuel Frisch][produced by A. Makhlouf, J. Makhlouf, Frisch Gale][22[20].Hot Dance/Electronic Songs]
How To LoveCash Cash Featuring Sofia Reyes07.2016-- Warner[16[20].Hot Dance/Electronic Songs]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Blood, Sweat & 3 YearsCash Cash06.2016-125[1]Big Beat 555226[produced by Cash Cash]

Ray Parker Jr.

Ray Parker Jr. (1.05.1954, Detroit, Michigan, Stany Zjednoczone) — voc, g; kompozytor, aranżer, autor tekstów, producent nagrań. Od 1969 uczestniczył jako gitarzysta w sesjach wykonawców związanych z firmami Motown, Invictus i 20th Century, m.in. Marvina GAYE'A, Steviego WONDERA, The TEMPTATIONS, Chairmen Of The Board i Barry'ego WHITE'A.
W krótkim czasie zyskał opinię jednego z lepszych murzyńskich muzyków studyjnych tego okresu. W 1974 odniósł sukces jako współtwórca piosenki You Got The Love, spopularyzowanej przez Chakę KHAN i grupę Rufus. Jego utwory oprócz White'a (You See The Trouble With Me) wykonywali też m.in. Nancy Wilson, Boby WOMACK i Herbie Hancock (Keep On Doing It).
W 1977 nagrał pierwszy album autorski , a zachęcony powodzeniem utworzył własną grupę — Raydio (m.in. Arnel Carmichael — k, Jerry Knight — b, Larry Tolbert — dr). Z nią przygotował kolejne albumy;"Rock on","Two places at the same time" i "A woman needs love". Popularność zapewniły mu piosenki rytmiczne i pogodne, umiejętnie aranżowane m.in. na instrumenty elektroniczne — np. Jack And Jill, You Can't Change That, A Woman Needs Love, The Other Woman, I Still Can't Get Over Loving You, Ghostbusters (z komedii fantastycznej Pogromcy duchów w reżyserii Ivana Reitmana, 1984), Jamie czy I Don 't Think That Man Should Sleep Alone.
Mimo sukcesów nie zrezygnował z obowiązków gitarzysty sesyjnego — w tej roli współpracował m.in. z Helen REDDY i Bozem SCAGGSEM. Nagrywał w duecie z Natalie Cole (Over You).

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Jack and Jill / Get DownRaydio01.197811[12]8[21]Arista 0283[gold-US][written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][5[25].R&B Chart]
Is This A Love Thing/ Let's Go All The WayRaydio07.197827[9]-Arista 0328[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][20[12].R&B Chart]
Honey I'm Rich/Betcha You Can't Love Me Just OnceRaydio08.1978-102[6]Arista 0353[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][43[9].R&B Chart]
More Than One Way To Love A Woman/Hot stuffRaydio10.1979-103[3]Arista 0441[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][25[13].R&B Chart]
You Can't Change That / Rock OnRaydio04.1979-9[22]Arista 0399[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][3[19].R&B Chart]
Two Places At The Same Time/Everybody makes mistakesRay Parker Jr. & Raydio04.1980-30[14]Arista 0494[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][6[18].R&B Chart]
For Those Who Like To Groove/Can't Keep From Cryin'Ray Parker Jr. & Raydio06.1980--Arista 0522[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][14[12].R&B Chart]
Can't Keep From Cryin'/It's Time To Party NowRay Parker Jr. & Raydio09.1980--Arista 0554[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][57[6].R&B Chart]
A Woman Needs Love (Just Like You Do)/So into youRay Parker Jr. & Raydio03.1981-4[27]Arista 0592[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][1[2][21].R&B Chart]
That Old Song/Old proRay Parker Jr. & Raydio07.1981-21[15]Arista 0616[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][26[11].R&B Chart]
It's Your Night/Old ProRay Parker Jr. & Raydio10.1981--Arista 0641[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][73[5].R&B Chart]
The Other Woman/Stay the nightRay Parker Jr.03.1982-4[21]Arista 0669[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][2[19].R&B Chart]
Let Me Go/Stop,look before you loveRay Parker Jr.07.1982-38[9]Arista 0695[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][3[19].R&B Chart]
It's Our Own Affair/Just havin' funRay Parker Jr.10.1982-106[3]Arista 1014[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][44[4].R&B Chart]
Bad Boy/Let's get offRay Parker Jr.12.1982-35[12]Arista 1030[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][6[21].R&B Chart]
The People Next Door/StreetloveRay Parker Jr.03.1983--Arista 1051[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][60[7].R&B Chart]
I Still Can't Get Over Loving You/She still feels the needRay Parker Jr.11.1983-12[19]Arista 9116[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][12[18].R&B Chart]
Woman Out Of Control/She Still Feels The NeedRay Parker Jr.03.1984--Arista 9048[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][71[4].R&B Chart]
In The Heat Of The Night/N2U2Ray Parker Jr.05.1984--Arista 9198[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][64[5].R&B Chart]
GhostbustersRay Parker Jr.06.19842[31]1[3][21]Arista 9212[gold-US][written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][1[2][19].R&B Chart][tytułowa piosenka z filmu]
Jamie/Christmas time is hereRay Parker Jr.11.1984-14[17]Arista 9293[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][12[14].R&B Chart]
Girls Are More Fun/I'm in loveRay Parker Jr.10.198546[4]34[15]Arista 9352[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][21[11].R&B Chart]
One Sunny Day/Dueling BikesRay Parker Jr. with Helen Terry02.1986-96[3]Arista 89 456[written by Bill Wolfer, Dean Pitchford ][produced by Ray Parker Jr.][piosenka z filmu "Quicksilver"]
I Don't Think That Man Should Sleep Alone/After midniteRay Parker Jr.08.198713[10]68[7]Geffen 28 417[written by Ray Parker Jr.][produced by Ray Parker Jr.][5[13].R&B Chart]
Over You/After MidniteRay Parker Jr. with Natalie Cole01.198865[2]-Geffen 28 152[written by Ray Parker Jr., Burt Bacharach, Carole Bayer Sager][produced by Burt Bacharach, Carole Bayer Sager][10[16].R&B Chart]
All I'm Missing Is You/Let me show you what love isGlenn Medeiros featuring Ray Parker Jr.08.1990-32[13]MCA 53 866-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Raydio Raydio02.1978-27[23]Arista 4163[gold-US][produced by Ray Parker Jr.]
Rock OnRaydio04.1979-45[30]Arista 4212[gold-US][produced by Ray Parker Jr.]
Two Places at the Same TimeRay Parker Jr. & Raydio04.1980-33[21]Arista 9515[gold-US][produced by Ray Parker Jr.]
A Woman Needs LoveRay Parker Jr. & Raydio04.1981-13[26]Arista 9543[gold-US][produced by Ray Parker Jr.]
The Other WomanRay Parker Jr.04.1982-11[27]Arista 9590[gold-US][produced by Ray Parker Jr.]
Greatest HitsRay Parker Jr.12.1982-51[22]Arista 9612[produced by Ray Parker Jr.]
Woman Out of Control Ray Parker Jr.11.1983-45[23]Arista 8087[produced by Ray Parker Jr.]
Chartbusters Ray Parker Jr. 12.1984-60[15]Arista 8266[gold-US]
Sex and The Single ManRay Parker Jr.10.1985-65[13]Arista 8280[produced by Ray Parker Jr.]
After DarkRay Parker Jr.10.198740[7]86[9]Geffen 24 124[produced by Ray Parker Jr., Burt Bacharach, Carole Bayer Sager]

Michael Parks

Michael Parks, właściwie Harry Samuel Parks (ur. 24 kwietnia 1940r w Corona w stanie Kalifornia) - amerykański aktor i piosenkarz.
Michael, urodzony pod nazwiskiem Harry Samuel Parks, jest synem kierowcy ciężarówki. Jako nastolatek porzucił szkołę i imał się różnych zajęć. W wieku lat piętnastu po raz pierwszy się ożenił, związek ten jednak nie przetrwał długo. Drugą małżonkę, Jan Moriarty, poślubił w 1964; tego samego roku kobieta zmarła. Od 1969 jest żonaty z Carolyn. Ma czwórkę dzieci, w tym syna Jamesa (ur. 1968), także aktora.
Karierę aktorską rozpoczął na początku lat sześćdziesiątych. Początkowo grywał epizody w serialach telewizyjnych, w 1966 r. wystąpił jednak w przełomowej dla siebie roli - w epickim dramacie religijnym Biblia (The Bible: In the Beginning) wcielił się w postać Adama. Jeszcze tego samego roku zdobył nominację do nagrody Golden Laurel w kategorii nowa twarz - aktor. W latach 1969-1970 był już gwiazdą przygodowego serialu NBC Then Came Bronson.

Ogółem wystąpił w grubo ponad stu filmach kinowych i video oraz projektach telewizyjnych. Najbardziej znany pozostaje ze współpracy z Quentinem Tarantino i Robertem Rodriguezem; w samej tylko roli Earla McGrawa, szeryfa z Teksasu, wystąpił w filmach Kill Bill (2003) i Grindhouse Vol. 1: Death Proof (Death Proof, 2007) Tarantino oraz Od zmierzchu do świtu (From Dusk Till Dawn, 1996) i Grindhouse Vol. 2: Planet Terror (Planet Terror, 2007) Rodrigueza. W 2014 stworzył kreację seryjnego mordercy Howarda Howe’a w horrorze Kevina Smitha Kieł.
Dzięki wytwórni MGM Records nagrał między innymi albumy Closing the Gap (1969) i Long Lonesome Highway (1970). Nagrał singel „Long Lonesome Highway”, który posłużył jako temat wieńczący serial Then Came Bronson. Ów utwór uplasował się na pozycjach #20 notowania Billboard Hot 100 i #41 zestawienia Billboard Hot Country Songs.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Tie Me To Your Apron Strings Again/Won't You Ride In My Little Red WagonMichael Parks01.1970-117[2]MGM 14 092[written by Larry Shay, Joe Goodwin][produced by James Hendricks]
Long Lonesome Highway/Mountain HighMichael Parks02.1970-20[12]MGM 14 104[written by James Hendricks][produced by James Hendricks]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Closing The GapMichael Parks11.1969-35[46]MGM 4646[produced by James Hendricks]
Long Lonesome HighwayMichael Parks05.1970-24[21]MGM 4662[produced by James Hendricks]
BlueMichael Parks10.1970-71[8]MGM 4717[produced by James Hendricks]
Lost & FoundMichael Parks03.1971-195[1]Verve 5079-

środa, 1 marca 2017

Posies

Grupa amerykańska. Powstała w połowie lat osiemdziesiątych w Bellingham, ale na miejsce działalności wybrała odległe o dziewięćdziesiąt mil Seattle. Założyli ją Jon Auer - voc, g, b, vib i Ken Stringfellow - voc, g, b, k. Po nagraniu płyty Failure dołączyli Rick Roberts - b i Mike Musburger - dr, a po nagraniu płyty Dear 23 Robertsa zastąpił Dave Fox - b. Z początku Auer i Stringfellow działali w dwójkę. Tworzyli razem piosenki, ale tylko sporadycznie wykonywali je publicznie.
W 1988 zarejestrowali je w skromnych warunkach, na ośmiośladowym magnetofonie, kosztem zaledwie pięćdziesięciu dolarów. Sami je opracowali, sami zagrali na wszystkich instrumentach. Wydali je na niskonakładowej kasecie, która zwróciła uwagę środowiska muzycznego Seattle (np. zostali zaproszeni do udziału w koncertach The Replacements). Zainteresowała też Conrada Uno właściciela niewielkiej firmy fonograficznej Popllama i niebawem trafiła na rynek jako płyta - Failure, bardzo życzliwie omówiona na łamach tygodnika "Cash Box". Recenzja zaintrygowała Gary'ego Gersha, łowcę młodych talentów z wielkiej wytwórni Geffen. Podpisali kontrakt z jej filią - DGC, a owocami były płyty Dear 23 i Frosting on the boater, nagrane już w składzie czteroosobowym, przy pomocy dwóch znanych producentów, odpowiednio Johna Łąckiego, współpracownika XTC i The Fall, oraz Dona Fleminga, współpracownika DINOSAUR JR. i SCREAMING TREES.
Zaproponowali muzykę wyraźnie naznaczoną piętnem Seattle. Nie ulegało wątpliwości, że bardzo wiele łączy The Posies i z NIRVANĄ, i z innymi zespołami zaliczanymi do grunge'owego nurtu, chociażby skłonność do nasycania melodyjnych piosenek w najlepszym stylu lat sześćdziesiątych, bliskich przebojom The Beatles, The Move czy The Byrds, estetyką rodem z punku - zgiełkiem, brudem dźwiękowym, dysonansowymi zgrzytami. Jednakże w muzyce grupy beatlesowskie melodie, beatlesowskie harmonie wokalne, beatlesowskie ornamenty znaczyły zawsze o wiele więcej niż owa punkowa otoczka, np. Suddenly Mary, My Big Mouth, Help Yourself, Golden Blunders, You Avoid Parties, Solar Sister, Flavor Of The Month, Love Letter Boxes, Burn And Shine. Piosenka Golden Blunders trafiła zresztą do repertuaru Ringo Starra, jednego z byłych Beatlesów.
Grupa przedstawiła też przeróbki, np. Song Of A Baker, The Small Faces i I Am The Cosmos Alexa Chiltona. Promowała swoje płyty m.in. na wspólnych koncertach z TEENAGE FANCLUB.
Dyskografię uzupełnia m.in. nagranie piosenki 0-o-h Child z repertuaru Five Stairsteps na składance "Twenty More Explosive, Fantastic Rockin' Mega Smash Hits Explosions!" (Pravda, 1993). Musburger w chwilach wolnych od zajęć w The Posies współpracuje z zespołem The Fastbacks. Auer zdobył uznanie jako producent nagrań takich formacji, Pond, Gnome i Truly.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Golden blundersPosies.1990-17.Modern Rock TrackDGC[written by Ken Stringfellow and Jon Auer][produced by John Leckie]
Suddenly Mary/FeelPosies.1991--DGC DGC 21631 [produced by John Leckie]
Feel /I am the cosmosPosies.1992--Popllama PL7-46 [written by Chilton, Bell][produced by Posies]
Dream all day/How she lied by livingPosies.1993-4.Modern Rock TrackGeffen GFSTD 50 [UK][written by Ken Stringfellow and Jon Auer][produced by Don Fleming]
Solar sisterPosies.1993--DGC[written by Ken Stringfellow and Jon Auer][produced by Don Fleming]
Flavor of the month/Start a lifePosies10.1993--Geffen GFS 58 [UK][written by Ken Stringfellow and Jon Auer][produced by Don Fleming]
Definite door/Song of a bakerPosies03.199467[1]-Geffen GFSTD 68 [UK][written by Ken Stringfellow and Jon Auer][produced by Don Fleming]
Please return it/Sad to be adwarePosies04.1996151[1]-Geffen GFSTD 22128 [UK][produced by Nick Launay]
Everybody is a fucking liarPosies.1996--Geffen GED 22170

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Dear 23Posies09.1990--Geffen D5G-24305[produced by John Leckie, The Posies]
Frosting on the boaterPosies04.1993--Geffen dgcd-24522[produced by Don Fleming]
Amazing disgracePosies.1996--Geffen 961 213-1 [US][produced by Nick Launay, Steve Fisk]
SuccessPosies.1998--Popllama PLCD 3232[produced by The Posies, Johnny Sangster & Conrad Uno at Egg Studios]
In case you didn' t feel like pluggin inPosies.2000--Casa Recording CRC 232

Muzyka w Georgii

Stan w USA, położony na Wschodnim Wybrzeżu. Jego tereny, zamieszkałe przez plemiona indiańskie Cherokee i Creek, od połowy XVI w. stały się kolonią hiszpańską, a po 1732 znalazły się pod panowaniem Anglii. W 1778r Georgia była jednym ze stanów, które ratyfikowały konstytucję USA. W 1861 dołączyła do skonfederowanych stanów, ale w 1870 ponownie weszła w skład Unii. Do połowy XVIII w. na jej terytorium istniał prawny zakaz posiadania niewolników, toteż przywożeni na amerykański kontynent Murzyni przeżyli w tym stanie trwającą tylko ponad sto lat epokę niewolnictwa.
Pierwsze informacje na temat muzyki Afrykanów odnaleziono w 1839 w Georgii na jednej z plantacji ryżu. Z tego stanu wywodzą się tradycje zespołów piszczałkowo-perkusyjnych, przeniesione do północnego regionu Missisipi. W latach 30-tych XX w. w Atlancie powstały nagrania wielu twórców Piedmont bluesa. Urodzeni w Georgii współtwórcy rhythm and bluesa i soul James Brown czy Little Richard, zanim stali się gwiazdami światowego formatu debiutowali w klubach tego stanu. Na przełomie lat 50. i 60. wielu pochodzących z Georgii wykonawców wiejskiego bluesa, takich jak Jesse Fuller i Buster Brown zostało odkrytych dla szerszej publiczności, a Sonny Terry zaczął ponownie nagrywać solo i w duecie z Brownie'm McGhee, stając się jednym z najbardziej popularnych bluesmanów w historii tej muzyki.
Dopiero pod koniec lat 60. XX w. uporano się w Georgii z palącym problemem segregacji rasowej, przez lata dzielącej czarną i białą społeczność, stanowiąc przyczynę społecznych konfliktów, rozruchów i zbrodni. Z Georgii pochodzi wielu znakomitych twórców i wykonawców różnych nurtów bluesa: Blind Willie McTell, Tampa Red, Curley Weaver, Kokomo Arnold, Buddy Moss, Peg Leg Howell, Barbecue Bob, Charlie Lincoln, Big Maceo, Jesse Fuller, Piano Red, Georgia White, Gertrude "Ma" Rainey, Lucille Hegamin, Thomas A. Dorsey, Bumble Bee Slim, Neal Pattman, Ray Charles (w jego wykonaniu piosenka "Georgia On My Mind", skomponowana w 1930 przez Hoagy Carmichaela z tekstem Stuarta Gorrella jest oficjalnym hymnem tego stanu), J.B. Hutto, Luther Johnson, Chick Willis, Robert Cray i Tinsley Ellis. Większość z nich przeniosło się do Chicago i na Zachodnie Wybrzeże, stając się znanymi postaciami tamtejszych bluesowych scen.
Przez lata działali w Georgii cieszący się lokalną popularnością gitarzyści Piedmont bluesa,pochodzący z Alabamy Willie Guy Rainey czy Dolphus "Gus" Gibson z Fort Valley.W Macon powstała grupa The Allman Brothers Band.Jedna z najstarszych znanych form taneczno-wokalnych Afroamerykanów ring shouts kultywowana jest do dziś w McIntosh County.BR>
Pochodzący z Augusta James Brown i Little Richard wywodzący się z Macon zaczęli występować w klubie Circuit Chitlin ', łącząc elementy gospel z bluesem i boogie-woogie będące podwaliną rhythm'n'bluesa i soul, należą do najbardziej znanych muzyków XX wieku.W latach 60-tych,pochodząca z Atlanty Gladys Knight okazała się jedną z najpopularniejszych artystów wytwórni Motown , a Otis Redding, urodzony w małej miejscowości Dawson, ale wychowany w Macon,stał się prekursorem Southern soul nagrywając dla sławnej wytwórni Stax w Memphis.

Grupa OutKast z Atlanty była jedną z pierwszych grup hip-hopowych spoza Nowego Jorku lub Los Angeles ,ktora odniosła sukces komercyjny .W latach 90-tych i 2000. Atlanta stała się wiodącym ośrodkiem urban music.Artyści tacy jak Lloyd, TI, TLC, Monica, Usher, 112, Ludacris, YoungBloodZ, OutKast, Goodie Mob , producenci, tacy jak Organized Noize, LA Reid, Jermaine Dupri, ostatni z nich założył z powodzeniem działające wytwórnie LaFace i SoSo Def, zatarły muzycznych granice przez mieszanie rhythm'n'bluesowego wokalu z hip hopową produkcją.Od niedawna Atlanta jest także znana jako centrum muzyki crunk, napędzaną basem elektrycznym muzyki klubowej, którego najbardziej widoczną osobistością jest producent i raper Lil Jon.
Pierwszym promotorem rocka,pod którego skrzydłami zaczynali karierę Ray Stevens, Joe South, Jerry Reed i wielu innych był Bill Lowery,który stworzył pierwszą w Georgii trampolinę dla młodych talentów,National Recording Corporation,będący nie tylko wytwórnią płytową,ale też zawierające studia nagraniowe i tłocznie płyt.Lowery później pracuje z takimi sławami jak Billy Joe Royal, Mac Davis, Yost & The Classics Five, i The Atlanta Rhythm Section, i zaznacza swoje miejsce na mapie muzycznej ze swoją firmą edytorską Lowery Music,jedną z największych na świecie.
The Allman Brothers Band, założony w Jacksonville na Florydzie, przeniósł się do Macon za namową swojego kierownika, Phila Waldena, który wcześniej był opiekunem Otisa Reddinga. Wytwórnia Waldena w Macon , Capricorn Records, zainicjowała powstanie southern rocka, i sukcesy braci Allman utorowały drogę dla innych zespołów Southern rocka, w tym Atlanta Rhythm Section,pochodzący z Pł. Karoliny Marshall Tucker Band i Lynyrd Skynyrd, również założony w Jacksonville .
The Black Crowes są grupą z Marietta, łączącą blues, rock i gospel z Southern-soulowym drivem przypominającym energię Led Zeppelin. Athens, gdzie znajduje się University of Georgia stało się żyznym polem alternatywnych zespołów rockowych od końca lat 70-tych. Ważniejsze zespoły z Athens to REM, The B-52's, Widespread Panic, Drive-By Truckers, Cartel, Of Montreal, jak również zespoły z firmy fonograficznej Elephant 6 Recording Company przede wszystkim Neutral Milk Hotel.
Indigo Girls ,duet grający akustycznego rocka i folka , zaczynał w Decatur. Kariera September Hase,zespołu spod znaku alternatywnego rocka rozpoczęła się w Tifton.Elton John spędza pewien czas mieszkając w Atlancie. Wokalista i kompozytor John Mayer mieszka w Atlancie, ponieważ ukończył tu Berklee School of Music w 1998 roku.Razem z Louisianą i resztą Południa stanowi silny ośrodek sceny metalowej [w szczególności sludge metal] z zespołami:Mastodon, Baroness, Kylesa, Withered, i Sevendust.Również z Georgii pochodzi kilka grup christian rocka jak Third Day, Casting Crowns, Bebo Norman i Family Force 5.
W dniu 14 czerwca 1923 r.,rozpoczął się w Atlancie przemysł country-music , kiedy Fiddlin 'John Carson przekazał swoje pierwsze nagranie dla Okeh Records.Nagrania Carsona "The Little Old Log Cabin in the Lane", "The Old Hen Cackled" i "Rooster's Going do Crow" sprzedały się w ponad 500,0000 kopii i otworzyły oczy kierownictwom firm płytowych na rynek muzyki country.W 1960r gitarzysta Chet Atkins, urodzony w Luttrell, Tennessee, ale wychowany w Hamilton w Georgii, zwrócił się ku jazzowi i muzyce pop, tworząc nowy styl country znany jako Nashville Sound, rozszerzając wpływy country odwołując się do fanów pop rocka dla dorosłych.Georgia,to kraj gwiazd muzyki country takich jak: Alan Jackson, Trisha Yearwood i Travis Tritt.Inni popularni wykonawcy country z tego stanu to: Billy Currington, Cyndi Thomson, Jennifer Nettles of Sugarland, Daryle Singletary, Doug Stone, John Berry, Rhett Akins, Mark Wills i młode gwiazdy Jason Aldean i Luke Bryan.

Muzyczne ośrodki Georgii


Atlanta

Miasto w stanie Georgia (USA), stolica stanu. Powstało w 1843 z osady założonej w 1837 nad rzeką Chatta-hoochee i w 1845 otrzymało nazwę Atlanta. Centrum regionu uprawy bawełny i przemysłu tekstylnego.

Blues

W latach 20-tych XX w. miasto stało się centrum muzyków pochodzących ze Wschodniego Wybrzeża, a bluesowe życie w tym czasie koncentrowało się wokół Decatur Street i Peach Street oraz w Baily Theatre i 81 Theatre, gdzie w 1925r występowała "Ma" Rainey. Na ulicach i w barach Atlanty grali Barbecue Bob (Robert Hicks), Charlie "Lincoln" Hicks i Curley Weaver, a w następnej dekadzie Buddy Moss, Piano Red, Eddie Mapp, Fred McMullen i Blind Willie McTell, jeden z najważniejszych twórców bluesa z tego regionu, który niemal do końca życia występował w Atlancie na ulicach, w odwiedzanym tylko przez białych Blue Lantern Club i w 1956, w prowizorycznym studiu zainstalowanym w sklepie radiowym Eda Rhodesa, dokonał swoich ostatnich nagrań.
Działali w Atlancie również "Peg Leg" Howell & His Gang, Jesse Fuller, Buster Brown, Sonny Terry i Brownie McGhee, mniej znani Blind Simmie Dooley z Hartwell, Dolphus "Gus" Gibson z Fort Valley, Henry Johnson z Karoliny Pd. oraz cieszący się krótką, lokalną popularnością Jonas Brown, Buddy Keith i Clifford Lee. W latach 20-tych miejscowa rozgłośnia radiowa WSB nadawała bluesa. Do Atlanty przyjeżdżali przedstawiciele wytwórni płytowych poszukujący wykonawców do nagrań, a w organizowanych od 1923 sesjach wzięli udział m.in. Barbecue Bob, Curley Weaver, Lillian Glinn i Buddy Moss. W latach 50-tych działały kluby Royal Peacock, Elks Club i Poinciana w okolicach Auburn Avenue.
W 1959 zorganizowano jeden z pierwszych festiwali na wolnym powietrzu, podczas którego wystąpili Ray Charles, B.B. King i Jimmy Reed. W 1966r odbyła się pierwsza edycja Atlanta Blues Festival, kilka lat później blues pojawił się podczas Georgia Grassroots Music Festival.
Otwarta w 1972 przez Butlera Webba Northside Tavern spełniła ważną rolę w ożywieniu bluesowego ruchu w tym mieście. Regularnie grywali tam lokalnie znani muzycy Stoney Brooks, Johnny Knox, Mark D'Alessio, Carlos Capote oraz Sean Costello, Luther "Houserockers" Johnson, Sandra Hall i Francine Reed. Popularny wśród muzyków i fanów bluesa stał się klub Blind Willie's.
W latach 1956-88 w rozgłośni WAOK, jej właściciel, biały disc jockey Zenas "Daddy" Sears prezentował bluesa, rhythm and bluesa i soul, również na żywo. Od 1985 istnieje w Atlancie wytwórnia Ichiban. Tu urodzili się Trixie Smith, Lillyn Brown, Big Maceo Merriweather, Larry Johnson i Titus Turner. Współcześnie działają w tym mieście tacy weterani bluesa, jak legendarny Frank Edwards, Cora Mae Bryant i najbardziej znany, pochodzący stąd gitarzysta Tinsley Ellis. Najczęściej uczęszczane przez fanów bluesa kluby Atlanty to Blind Willies Northside Tavern,Daddy D'z i Maddy Rib & Blues Joint.Otwarty w XXI wieku klub Blues In The Alley stał się nową sceną prezentacji miejscowych wykonawców.

Athens

Muzyka z Athens zawiera szeroki wybór muzyki popularnej i była ważną częścią wczesnego rozwoju alternatywnego rocka i new wave. Miasto jest znane jako siedziba topowych zespołów jak REM i The B-52s,i kilku od dawna istniejących grup indie rocka. Miasto jest siedzibą Athens Symphony Orchestra i innych instytucji muzycznych, a także wybitnych lokalnych mediów muzycznych, takich jak radio WUOG College Station.Nowoczesna scena muzyczna Athens opiera się na studentach z uczelni University of Georgia . Uniwersytet sponsoruje koncerty muzyki klasycznej i zespołów specjalizujących się w innych stylach.
Athens stały się centrum muzyki w regionie w okresie wojny domowej i zyskały dalsze sławę na początku XX w. wraz z założeniem Morton Theatre, co było jednym z głównych ośrodków koncertowych dla czarnych wykonawców. Lokalna scena muzyki rockowej wiąże się od lat 50-tych, z muzyką graną na żywo w Allen's Hamburgers w Normaltown. Allen był jednym z najstarszych barów w Atenach,zamkniętym w 2004r i ponownie otwartym w 2007 roku w nowym miejscu.
Scena muzyczna w Athens rozwinęła się na początku lat 70-tych i później w latach 80-tych,dzięki takim zespołom jak REM i B-52,które wdarły się na listy przebojów występującym w Georgia Theatre i 40 Watt Club. Innymi znanymi zespołami były Dreams So Real, Indigo Girls, Matthew Sweet, The Method Actors, Love Tractor, Pylon, Flat Duo Jets, The Primates, Modern Skirts, The Whigs, Corey Smith i Widespread Panic.
Richie Unterberger opisuje miasto jako mało prawdopodobne, centrum rozwoju muzycznego, jako "śpiące" [miejsce], że trudno sobie wyobrazić kogoś pracującego tu do potu, nie mówiąc już o graniu muzyki rockowej. Sukces zespołów lokalnych jest jak "coś pisanego na wodzie" .Miasto zdobyło przydomek "Liverpool Południa",dzięki wkładowi w rozwój rocka, country i bluegrassu, a znane jest jako miejsce narodzin współczesnego rocka alternatywnego i muzyki new wave.
Lokalna muzyka Aten opiera się przede wszystkim na centrum w północnej części miasta. Nocny klub 40 Watt Club jest jednym z najbardziej znanych aren indie rocka na wschodnim wybrzeżu, klub został otwarty w Halloween w 1978 roku, zespołem Strictly American w składzie z Curtisem Crowe, założycielem klubu i przyszłym członkiem zespołu Pylon.Inne ważne miejsca imprez muzycznych w mieście to Georgia Theater, (przerobiony z kina, który był gospodarzem lokalnych i zespołów z tras koncertowych. Teatr spłonął w czerwcu 2009 roku, ale został całkowicie przebudowany na początku sierpnia 2011 r.), Caledonia Lounge,Melting Poin i UGA Performing Arts Center, siedziba Ramsey Concert Hall i Hugh Hodgson Concert Hall. Morton Theater jest historycznym miejscem, a większa część miasta czarnej społeczności w USA na początku XX wieku uważa go za jedyny teatr z tamtych czasów.
Ateny są gospodarzem odbywającego się latem festiwalu muzycznego Athfest,Athens Human Rights Festival i odbywającego się póżną wiosną North Georgia Folk Festival. Uniwersytecka stacja radiowa WUOG (90,5 FM), FM WPPP-LP są prominentnymi muzycznymi mediami. Athens,podobnie jak wiele innych centrów indie rocka nie posiadało dużych lokalnych wytwórni płytowych. Najważniejszą wytwórnią z lat 70-tych i 80-tych była DB Records , z siedzibą w Atlancie. Wartowspomnieć o pionierach popu Kindercore Records and Wuxtry Records z siedzibą w Athens.

Lee Roy Parnell

 Lee Roy Parnell (urodzony 21 grudnia 1956r) jest amerykańskim muzykiem country i bluesa, wokalista, autor tekstów i gitarzysta. Działa od lat 90-tych, nagrał osiem albumów studyjnych, i miał ponad dwadzieścia singli na Billboard Hot Country Singles  (obecnie Hot Country Songs ).
Jego największe przeboje to "What Kind of Fool Do You Think I Am" (1992), " Tender Moment " (1993) i " A Little Bit of You " (1995), z których wszystkie zostały nr 2.
Parnell dokonał zwrotu w latach 2000 wracając do   bluesowego brzmienia jego wczesnych prac, wydając dwa albumy bluesowe w Vanguard Records i Universal South . Oprócz własnej pracy, Parnell grał na gitarze slide i gitarze National na kilku innych nagraniach country  i bluesowych.
Lee Roy Parnell urodził się 21 grudnia 1956r w Abilene w Teksasie , ale wychował w Stephenville w Teksasie .Jego ojciec występował z Bobem Willsem i Parnell dał swój pierwszy występ w wieku sześciu lat    w audycji radiowej Willsa. Parnell grał na gitarze i perkusji w różnych zespołach podczas swoich młodzieńczych lat.  W 1987 roku, przeniósł się do Nashville, Tennessee , gdzie podpisał kontrakt z nowo powstała wytwórnią  Arista Nashville dwa lata później.
Parnell wydał swój debiutancki album dla Arista Records w 1990 roku.Ten album przyniósł trzy  single  "Crocodile Tears", "Oughta Be a Law" i "Family Tree", z których żaden nie trafił na Top 40   Billboard Country Charts .

Nastepny album Love Without Mercy z 1992r był jego przełomem . Chociaż wiodący singiel "The Rock", był daleki od Top 40,ale   kolejne trzy single   osiągnęły Top Ten: "What Kind of Fool Do You Think I Am " był nr 2, tytułowy utwór  nr . 8, a w końcu "Tender Moment" również nr 2.


Jego trzeci album On the Road z 1993r ,był ostatnim jaki  nagrał  dla  Arista przyniósł także dwa   największe hity: utwór tytułowy i "I'm Holding My Own",   nr 6 i nr 3, odpowiednio. Album zawierał także jego  interpretację piosenki Hanka Williamsa  "Take These Chains from My Heart", który Parnell nagrał w duecie z Ronnie Dunn z Brooks & Dunn. Ostatnim singlem z On the Road był "The Power of Love",który  zadebiutował na pozycji 51.


Jego czwarty album We All Get Lucky Sometimes z1995 roku  , był również jego pierwszym w Career Records, a następnie nowo utworzonej spółce zależnej Arista Nashville . Ten album promował singiel "A Little Bit of You" ,trzeci singiel w karierze ,który dotarł do nr 2.Nastepnymi były  nr 12: "When a Woman Loves a Man" (gościnnie wokal z Trishą Yearwood ) "Heart's Desire" nr 3,i inny nr 12 "Giving Water to a Drowning Man". Tytułowy utwór z albumu, który był jego piątym singlem zadebiutował jako nr 46. Album zawierał także instrumentalny "Mama Screw Your Wig On Tight", który był nominowany do nagrody Grammy w 1997 roku za najlepszy  instrumentalny utwór country.

 Album Every Night's a Saturday Night był  jego ostatnim dla Career Records. To był jego pierwszy album od czasu jego debiutu, który nie przyniósł hitu z Top10, a tylko trzy single zostały wydane z niego: "Lucky Me, Lucky You"   nr 35 ",You Can't Get There From Here"   nr 39 (jego ostatni hit Top 40) oraz "All That Matters Anymore"   nr 50.Wraca  do Arista Nashville, gdzie wydał swój ostatni album dla wytwórni Arista, Hits and Highways Ahead w 1999r . Ten album zawierał tylko singiel, "She Won't Be Lonely Long",który zadebiutował jako nr 57,  pod koniec roku.

Parnell podpisał  kontrakt z Vanguard Records w 2000 roku wydając album Tell the Truth. Ten album przyniósł jeden singiel, "South by Southwest",który nie odniósł sukcesu i wkrótce opuścił wytwórnię. Jego ostatni album,Back to the Well,został nagrany w 2006 roku w Universal South Records
Parnell ma troje dzieci: syna Blake'a (1980) córkę Allison (1985) i syna Jacka (2011). Jego brat, Rob Roy Parnell, to wirtuoz harmonijki.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Crocodile TearsLee Roy Parnell04.1990--Arista 9912[written by L. R. Parnell, L. Preston][produced by Barry Beckett][59[8].Hot Country Songs]
Oughta Be A Law/Crocodile TearsLee Roy Parnell08.1990--Arista 2028[written by D. Durocher, J. Smith][produced by Barry Beckett][54[13].Hot Country Songs]
Family Tree/Red HotLee Roy Parnell10.1990--Arista 2093[written by L. R. Parnell, L. Preston][produced by Barry Beckett][73[1].Hot Country Songs]
The Rock/Road ScholarLee Roy Parnell04.1992--Arista 12400[written by J. Varsos, R. Smith][produced by Scott Hendricks, Barry Beckett][50[20].Hot Country Songs]
What Kind Of Fool Do You Think I Am/Roller CoasterLee Roy Parnell07.1992--Arista 12431[written by A. Carmichael, G. Griffin][produced by Scott Hendricks][2[13].Hot Country Songs]
Love Without Mercy/Done DealLee Roy Parnell11.1992--Arista 12462[written by D. Pfrimmer, M. Reid][produced by Scott Hendricks, Barry Beckett][8[14].Hot Country Songs]
Tender Moment/The RockLee Roy Parnell03.1993--Arista 12523[written by L. Parnell, R. Bourke, C. Moore][produced by Scott Hendricks, Barry Beckett][2[18].Hot Country Songs]
On The Road/Back In My Arms AgainLee Roy Parnell09.1993--Arista 12642[written by B. Mcdill][produced by Scott Hendricks][6[14].Hot Country Songs]
I'm Holding My Own/Fresh Coat Of PaintLee Roy Parnell01.1994--Arista 12642[written by T. Arata][produced by Scott Hendricks][3[17].Hot Country Songs]
Take These Chains From My Heart/Straight ShooterLee Roy Parnell06.1994--Arista 12695[written by F. Rose, H. Heath][produced by Scott Hendricks][17[11].Hot Country Songs]
A Little Bit of You/Givin' Water To A Drowning ManLee Roy Parnell06.1995--Career 12 823[A:written by T. Bruce, C. Wiseman][B:written by G. Nicholson, L. Parnell][produced by Scott Hendricks, Lee Roy Parnell][A:2[16].Hot Country Songs][B:12[14].Hot Country Songs]
When a Woman Loves a ManLee Roy Parnell10.1995--Career 12862[written by Rafe VanHoy,Mark Luna][produced by Scott Hendricks, Bill Halverson,Lee Roy Parnell][12[13].Hot Country Songs]
Heart's Desire/Knock Yourself OutLee Roy Parnell02.1996--Career 12952[written by C. Moore, L. R. Parnell][produced by Scott Hendricks][3[17].Hot Country Songs]
Lucky Me, Lucky You/Every Night's A Saturday NightLee Roy Parnell06.1997--Career 13078[written by Gary Nicholson, Lee Roy Parnell][produced by Lee Roy Parnell, The Hot Links, Mike Bradley, John Kunz][35[6].Hot Country Songs]
You Can't Get There from Here/Mama Screw Your Wig On TightLee Roy Parnell09.1997--Career 13079[written by Tony Arata][produced by Lee Roy Parnell, The Hot Links][39[2].Hot Country Songs]
All That Matters AnymoreLee Roy Parnell03.1998--Arista 13098[50[8].Hot Country Songs]
She Won't Be Lonely LongLee Roy Parnell08.1999--Arista Nashville 13175[57[8].Hot Country Songs]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
We All Get Lucky SometimesLee Roy Parnell05.1996-173[3]Career 18 790[produced by Bill Halverson,Scott Hendricks,Lee Roy Parnell]

Shirley & Company

Shirley & Company był amerykańską grupą disco  , składająca się z Shirley Goodman (1936-2005), Jasona Alvareza (obecnie pastor), Waltera Morrisa, Bernadette Randle, Seldona Powella, Jonathana Williamsa i Clarence Oliver.
Byli na szczycie US Dance Chart   w 1975 roku z "Shame, Shame, Shame" ( US Pop # 12), i wypadła bardzo dobrze w Europie: Piosenka osiągnęła # 6 na brytyjskiej liście  i nr 1 w Austrii,  Belgii,  Niemczech  i Holandii. Następny "Cry Cry Cry", dotarł do # 91 na liście Hot 100 rok później.


"Shame, Shame, Shame" został napisany i wyprodukowany przez Sylvię Robinson, która była współwłaścicielem wytwórni All Platinum.  Robinson,   połączyła doświadczoną wokalistkę bluesową Shirley Goodman z artystą All Platinum  Jesusem Alvarezem. Nagranie, z widocznym wykorzystaniem   rytmu Bo Diddley'a, był jednym z pierwszych międzynarodowych hitów disco i osiągnęło 12 pozycję na liście Billboardu. To był również hit numer jeden na liście singli soul przez jeden tydzień.
Wokalistka Shirley Goodman, była   połową duetu Shirley i Lee, który miał mega hit 18 lat wcześniej, w 1956 roku, pisząc i nagrywając piosenkę "Let The Good Times Roll," dla Aladdin Records . Jesus Alvarez zmienił nazwisko na Jason Alvarez i został pastorem Love of Jesus Family Church.  Nagrał kilka albumów gospel.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Shame, Shame, ShameShirley & Company01.19756[9]12[16]Vibration 532[written by Sylvia Robinson][produced by Sylvia Robinson][1[1][15].R&B Chart][1[4][17].Hot Disco/Dance]
Cry Cry CryShirley & Company06.1975-91[2]Vibration 535[written by Sylvia Robinson][produced by Sylvia Robinson][38[7].R&B Chart]
I Like To DanceShirley And Company Featuring Peppi Marchello04.1976--Vibration 542[written by A. Goodman, H. Ray, W. Morris, S. Robinson][produced by A. Goodman, H. Ray, W. Morris, S. Robinson][91[2].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Shame, Shame, ShameShirley & Company08.1975-169[3]Vibration 128-

Dave Appell

David Appell (ur. 24 marca 1922r - zm.18 listopada 2014r), amerykański muzyk, aranżer i producent muzyczny urodzony w Filadelfii .
Appell związany był przede wszystkim z wytwórnią Cameo-Parkway , w której historii odegrał znaczącą rolę. Zaczął pracować jako aranżer dla kilku big bandów marynarki wojennej w połowie lat 40-tych podczas swojej służby w II wojnie światowej , w tym dla orkiestry Jimmie Lunceforda .
Później aranżował dla orkiestr tanecznych, w tym Benny Cartera i Earla "Fatha" Hinesa . Nagrywał przez chwilę w Decca Records jako Dave Appell Four, dopóki Paul Cohen z Decca nie zasugerował mu zmienić nazwę grupy na Applejacks . Appell stał się również wydawcą  w   ASCAP w 1955 roku, współpracując z Maxem Freedmanem .
Pojawił się w filmie    Alana Freeda  Don't Knock the Rock z 1956r i pracował przez jakiś czas jako  dyrektor  muzyczny w show telewizyjnym i radiowym Ernie Kovacsa  w Filadelfii. Następnie Appell i Applejacks grali w Las Vegas , ale wkrótce  wrócili do Filadelfii, gdzie rozpoczął pracę w Cameo Records , wytwórni założonej przez Kala Manna i Bernie Lowe .
Appell pracował przy chórkach ,  jako gitarzysta sesyjny, inżynier  , aranżer i producent. Pierwszym przebojem artysty dla wytwórnii Cameo był  utwór " Butterfly " Charlie Gracie . Zespół Appella   wspierał Gracie na tym hicie o milionowej sprzedaży z 1957 roku, i w kolejnych przebojach piosenkarza, "Fabulous", "Ninety-Nine Ways" i "Wander In Eyes ". W 1958 Appell i jego grupa wspierała Johna Zacherle na jego przeboju z Top 10   "Dinner With Drac".

W lecie 1958 roku, Appell miał pomysł na piosenki marszowe z Philadelphia String Band w  rytmie tanecznym. Napisał instrumentalny utwór "The Mexican Hat Rock",nową wersję  starego " Mexican Hat Dance ", którą nagrał zespół studyjny. Piosenka została wydana pod własnym nazwiskiem w Cameo, który stał się wielkim hitem tanecznym na American Bandstand , osiągając # 16 na liście przebojów . Applejacks  również trafił na listy z "Rocka-Conga" (# 38) w dalszej części roku.

Appell stał się liderem studyjnego zespołu Cameo-Parkway,towarzysząc takim artystom jak Chubby Checker , Bobby Rydell , The Dovells , Dee Dee Sharp  i The Orlons . W  wielu przypadkach, był  producentem,aranżerem  a nawet współautorem z Kal Mannem, piosenek takich jak "Let's Twist Again ", " Bristol Stomp ", "Mashed Potato Time" i "South Street". Były to lata twista i innych szaleństw tanecznych, w których  Appell odegrał istotną rolę.

W latach 70-tych   miał sukcesy w produkcjach Tony Orlando & Dawn , w tym hity # 1  "Knock Three Times" (1970) i " Tie Yellow Ribbon Round Ole Oak Tree " (1973), dla Bell Records w Nowym Jorku . Koproducentem Appella przez pewien czas był Hank Medress , członek-założyciel  grupy muzycznej Tokens.

               Kompozycje  Dave Apella na listach przebojów:

 
 [with  Kal Mann & Bernie Lowe] 
02/1960 Wild One   Bobby Rydell 2.US/7.UK
 05/1960 Swingin' School   Bobby Rydell 5.US/44.UK
01/1961 Good Time Baby   Bobby Rydell 11.US/42.UK
02/1961  Cherie   Bobby Rydell 54.US
10/1961 I Wanna Thank You  Bobby Rydell 21.US
02/1962 Lose Her  Bobby Rydell 69.US
05/1962 Gee, It's Wonderful   Bobby Rydell 109.US


[with Kal Mann] 
04/1961 (Dance The) Mess Around   Chubby Checker  24.US
06/1961 Let's Twist Again   Chubby Checker 8.US/2.UK
09/1961 Bristol Stomp   The Dovells 2.US
01/1962 Do the New Continental   The Dovells 37.US
05/1962 Teach Me to Twist   Bobby Rydell and Chubby Checker 109.US
06/1962 The Wah-Watusi   The Orlons 2.US
06/1962 Gravy (for My Mashed Potatoes)   Dee Dee Sharp 9.US
06/1962 Dancin' Party   Chubby Checker 12.US/19.UK
08/1962 Hully Gully Baby   The Dovells 25.US
09/1962 Popeye (The Hitchhiker)   Chubby Checker 10.US
10/1962 Don't Hang Up   The Orlons 4.US/39.UK
10/1962 The Cha-Cha-Cha   Bobby Rydell 10.US
02/1963 Butterfly Baby   Bobby Rydell 23.US
02/1963 Let's Limbo Some More   Chubby Checker
02/1963 South Street   The Orlons 3.US
03/1963 Do the Bird   Dee Dee Sharp 10.US
04/1963 Do the Bird   The Vernons Girls 44.UK
04/1963 Mother, Please!   Jo Ann Campbell 88.US
05/1963 Wildwood Days   Bobby Rydell 17.US
06/1963 Rock Me in the Cradle of Love   Dee Dee Sharp 43.US
07/1963 Surf Party   Chubby Checker 55.US
07/1963 Twist It Up   Chubby Checker 25.US
09/1963 Crossfire!   The Orlons 19.US
10/1963 Wild!   Dee Dee Sharp
11/1963 Loddy Lo   Chubby Checker 12.US
11/1963 Stop Monkeyin' Aroun'  The Dovells
12/1963 Bon-Doo-Wah   The Orlons 55.US
02/1964 Where Did I Go Wrong   Dee Dee Sharp 82.US
03/1964 Hey, Bobba Needle   Chubby Checker 23.US
05/1964 Rules of Love   The Orlons 66.US
08/1964 She Wants T'swim   Chubby Checker 50.US
11/1975 Let's Twist Again   John Asher 14.UK
11/1977 Dancin' Party    Showaddywaddy 4.UK
03/1979 Bristol Stomp   Late Show 40.UK

[with  Kal Mann, Rose Marie] 
08/1963 Betty in Bermudas   The Dovells 50.US

[with Doc Pomus] 
04/1965 Let's Do the Freddie   Chubby Checker 40.US


[with   Sandy Linzer] 
06/1975 Mornin' Beautiful   Dawn 14.US
08/1975 House of Strangers   Jim Gilstrap 93.US