Sammy Fain

Sammy Fain ur. 17.06.1902r N.York jako Samuel Feinberg zm.16.12.1989r w Los Angeles.
Wyjątkowo płodny kompozytor,który swoją karierę rozpoczął w 1920r i kontynuował ją do lat 70-tych.Współpracował z takimi autorami tekstów jak:Paul Francis Webster, E. Y. Harburg, Jack Yellen, Mitchell Parish i Lew Brown.Jego rodzina wkrótce przeprowadziła się po jego urodzinach do odległej o 60 mil od Nowego Jorku miejscowości Catskill,gdzie jego ojciec był kantorem w synagodze.Sammy uczył się gry na fortepianie,a będąc na uczelni sprzedawał skomponowane przez siebie piosenki.
Po ukończeniu uczelni przenosi się do Nowego Jorku i zaczyna pracę jako pianista w Jack Mills Publishing.Niedługo potem formuje wodewilowy duet z Artie Dunnem.W 1925r zakłada spółkę autorsko-kompozytorską z Alem Dubinem i pisze swój pierwszy hit "Nobody Knows What a Red-Headed Mama Can Do". Ale już w 1927r zawiązuje współpracę trwającą 17 lat, z innym młodym autorem tekstów -Irvingiem Kahalem.W latach 30-tych Fain i Kahal przenoszą się do Hollywood,pracując przy musicalach.
Sammy krótko pracuje dla Paramount,póżniej trafia do Warner Brothers,pracując między innymi nad "Piotrusiem Panem" i "Alicją w Krainie Czarów".Jego najbardziej znane piosenki z tego okresu to:"You Brought a New Kind of Love to Me", "When I Take My Sugar to Tea," , "That Old Feeling," , "Dear Hearts and Gentle People".
Po śmierci Kahala w 1942r współpracuje z Paulem Francisem Websterem,z którym pisze minn. "Secret Love",z filmu Calamity Jane,"Love Is A Many Spendored Thing","April Love" w wykonaniu Pata Boone'a czy "Tender is the Night", z filmu o tym samym tytule. 

Filmografia

2002 Return to Neverland [anim] Songwriter 1987 Radio Days Songwriter 1977 The Rescuers [anim] Songwriter / Composer (Music Score) 1975 The Specialist Songwriter 1971 The Stepmother Composer (Music Score) 1968 If He Hollers, Let Him Go aka Dead Right Composer (Music Score) / Songwriter 1965 Joy in the Morning Songwriter 1964 The Incredible Mr. Limpet Songwriter 1963 Judy Garland: Judy Garland & Friends [TV] Composer (Music Score) 1963 A New Kind of Love Songwriter 1963 Island of Love Songwriter 1961 Tender Is the Night Composer (Music Score) / Songwriter 1959 The Big Circus Songwriter 1959 Imitation of Life Songwriter 1958 A Certain Smile Composer (Music Score) / Songwriter 1958 Marjorie Morningstar Composer (Music Score) 1958 The Gift of Love Songwriter 1957 April Love Composer (Music Score) / Songwriter 1956 Hollywood or Bust Composer (Music Score) / Songwriter 1955 Ain't Misbehavin' Songwriter 1955 Love is a Many-Splendored Thing Composer (Music Score) 1953 Calamty Jane Songwriter 1953 Calamity Jane Composer (Music Score) 1951 Call Me Mister Songwriter 1951 Alice in Wonderland [anim] Songwriter 1944 I'll Be Seeing You Songwriter 1943 I Dood It Songwriter 1939 Conspiracy Songwriter 1937 New Faces of 1937 Composer (Music Score) 1937 Vogues of 1938 aka Vogues (U.S. title) Composer (Music Score) 1935 G-Men Songwriter 1935 Goin' to Town Songwriter / Composer (Music Score) 1934 Fashions of 1934 aka Fashions (U.S. title) Composer (Music Score) 1934 Dames Actor 1934 Easy to Love Songwriter 1934 Here Comes the Navy Songwriter 1934 Harold Teen Songwriter 1933 Footlight Parade Songwriter 1930 The Big Pond aka La Grande mare Songwriter 1930 Young Man of Manhattan Songwriter

Awards

Oscar [Muzyka filmowa] Calamity Jane 1953 [najlepsza piosenka] Love is a Many-Splendored Thing 1955 [najlepsza piosenka] Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa] Vogues of 1938 1937 [najlepsza piosenka] April Love 1957 [najlepsza piosenka] A Certain Smile 1958 [najlepsza piosenka] Marjorie Morningstar 1958 [najlepsza piosenka] Tender Is the Night 1962 [najlepsza piosenka] The Stepmother 1972 [najlepsza piosenka] Half a House 1976 [najlepsza piosenka] The Rescuers 1977 [najlepsza piosenka] Grammy 1972 Compostion for Motion Picture/TV Godfather

 

Piosenki na listach przebojów

.1928 Let a Smile Be Your Umbrella Sam Lanin & His Orchestra 12.US [with Irving Kahal & Francis Wheeler]
 .1928 Let a Smile Be Your Umbrella Roger Wolfe Kahn & His Orchestra 6.US [with Irving Kahal & Francis Wheeler]
.1929 Wedding Bells are Breaking Up That Old Gang of Mine Gene Austin 8.US [with Irving Kahal & Willie Raskin]
.1930 You Brought a New Kind of Love to Me Maurice Chevalier 12.US [with Irving Kahal & Pierre Norman]
.1930 You Brought a New Kind of Love to Me High Hatters 13.US [with Irving Kahal & Pierre Norman]
.1930 You Brought a New Kind of Love to Me Paul Whiteman & His Orchestra 3.US [with Irving Kahal & Pierre Norman]
.1931 When I Take My Sugar to Tea Boswell Sisters 6.US [with Irving Kahal & Pierre Norman]
.1932 Was That the Human Thing to Do? Boswell Sisters 7.US [with Joe Young]
.1933 By a Waterfall Rudy Vallée & His Connecticut Yankees 15.US [with Irving Kahal]
.1933 By a Waterfall Guy Lombardo and His Royal Canadians 6.US [with Irving Kahal]
.1933 By a Waterfall Leo Reisman and His Orchestra 6.US [with Irving Kahal]
.1934 How Do I Know It's Sunday? Guy Lombardo and His Royal Canadians 14.US [with Irving Kahal]
.1937 Our Penthouse on Third Avenue Ozzie Nelson and His Orchestra 6.US [with Lew Brown]
.1937 That Old Feeling Jan Garber and His Orchestra 10.US [with Lew Brown]
.1937 That Old Feeling Shep Fields and His Rippling Rhythm 1.US [with Lew Brown]
.1938 I Can Dream, Can't I? Tommy Dorsey and His Orchestra 5.US [with Irving Kahal]
.1938 Simple and Sweet Connee Boswell 12.US [with Irving Kahal]
.1938 Who Blew Out the Flame? Larry Clinton and His Orchestra 6.US [with Mitchell Parish]
.1940 Love Song of Renaldo Abe Lyman and His Californians 19.US [with Irving Kahal]
04/1944 I'll Be Seeing You Bing Crosby 1.US [with Irving Kahal]
05/1944 I'll Be Seeing You Tommy Dorsey and His Orchestra 4.US [with Irving Kahal]
05/1948 The Dickey-Bird Song Freddy Martin and His Orchestra 5.US [with Howard Dietz]
05/1948 The Dickey-Bird Song Larry Clinton and His Orchestra 22.US [with Howard Dietz]
09/1949 I Can Dream, Can't I The Andrews Sisters 1.US [with Irving Kahal]
09/1949 I Can Dream, Can't I Toni Arden and Hugo Winterhalter and His Orchestra 7.US [with Irving Kahal]
12/1949 Dear Hearts and Gentle People Bing Crosby 2.US [with Bob Hilliard]
12/1949 Dear Hearts and Gentle People Gordon MacRae 19.US [with Bob Hilliard]
01/1950 Dear Hearts and Gentle People Benny Strong and His Orchestra 19.US [with Bob Hilliard]
01/1950 Dear Hearts and Gentle People Ralph Flanagan and His Orchestraa 24.US [with Bob Hilliard]
01/1950 Dear Hearts and Gentle People Dennis Day 14.US [with Bob Hilliard]
01/1954 Secret Love Doris Day 1.US/1.UK [with Paul Francis Webster]
04/1954 I Speak to the Stars Doris Day 16.US [with Paul Francis Webster]
05/1954 Wedding Bells (Are Breaking Up That Old Gang of Mine) The Four Aces 26.US [with Irving Kahal & Willie Raskin]
08/1954 The Black Hills of Dakota Doris Day 7.UK [with Paul Francis Webster]
08/1955 Love Is a Many Splendored Thing The Four Aces 1.US/2.UK [with Paul Francis Webster]
11/1955 Love Is a Many Splendored Thing Don Cornell 26.US [with Paul Francis Webster]
11/1955 Love Is a Many Splendored Thing Woody Herman and His Orchestra 79.US [with Paul Francis Webster]
11/1955 Love Is a Many Splendored Thing David Rose and His Orchestra 54.US [with Paul Francis Webster]
12/1955 Love Is a Many Splendored Thing Don, Dick & Jimmy 96.US [with Paul Francis Webster]
05/1956 A Little Love Can Go a Long, Long Way The Dream Weavers 33.US [with Paul Francis Webster]
06/1956 If You Wanna See Mamie Tonight The Ames Brothers 89.US [with Paul Francis Webster]
08/1956 My Son John David Whitfield 22.UK [with Carolyn Leigh]
10/1957 Man on Fire / Wanderin' Eyes Frankie Vaughan 6.UK [with Paul Francis Webster, Bernie Lowe, Hal Norton & Kal Mann]
10/1957 April Love Pat Boone 1.US/7.UK [with Paul Francis Webster]
03/1958 A Very Precious Love The Ames Brothers 23.US [with Paul Francis Webster]
06/1958 A Very Precious Love Doris Day 16.UK [with Paul Francis Webster]
06/1958 A Certain Smile Johnny Mathis 14.US/4.UK [with Paul Francis Webster]
10/1958 I'll Remember Tonight Pat Boone 34.US/18.UK [with Paul Francis Webster]
09/1959 I'll Be Seeing You Tommy Sands 51.US [with Irving Kahal]
09/1959 I'll Be Seeing You The Poni-Tails 87.US [with Irving Kahal]
02/1960 That Old Feeling Kitty Kallen 55.US [with Lew Brown]
05/1960 I'll Be Seeing You The Five Satins 79.US [with Irving Kahal]
10/1961 I'll Be Seeing You Frank Sinatra 58.US [with Irving Kahal]
11/1962 Dear Hearts and Gentle People The Springfields 95.US [with Bob Hilliard]
11/1963 Secret Love Kathy Kirby 4.UK [with Paul Francis Webster]
10/1966 Secret Love Groove Holmes 99.US [with Paul Francis Webster]
10/1966 Secret Love Billy Stewart 29.US [with Paul Francis Webster]
.1973 Secret Love Tony Booth 47.Country Chart [with Paul Francis Webster]
10/1975 Secret Love Freddy Fender 20.US [with Paul Francis Webster]
06/1995 Secret Love Daniel O'Donnell & Mary Duff 28.UK [with Paul Francis Webster]

Lange

 Stuart Langelaan znany bardziej jako Lange  na scenie trance istnieje od niespełna dekady. Przez ten okres zdążył wypracować swoje rozpoznawalne i unikalne brzmienie, a jego ubiegłoroczna produkcja "Another You, Another Me", stworzona wspólnie z Garethem Emerym, uznawana jest przez wielu za jeden z najlepszych utworów minionych dwunastu miesięcy.
Kariera Stuart`a Langelaan`a rozpoczęła się w 1997 roku w londyńskich klubach nocnych, gdzie podczas serwowania klubowiczom elektronicznej muzyki, poznał samych czołowych producentów gatunku Trance: Paul`a van Dyk`a, Sashe, Paul`a Oakenfold`a oraz Judge Jules`a.
 Podczas swojej 16-sto letniej kariery wydał 2 solowe albumy „Better Late Than Never” i „Harmonic Motion", jak również 52 single. Jego kariera DJ`ska to setki tysięcy przebytych kilometrów w celu dzielenia się muzyką z takimi państwami jak: Australia, Dania, Finlandia, Niemcy, Węgry, Japonia, Polska, Holandia, Nowa Zelandia, Rosja, Chiny, Singapur, Szwecja, Szwajcaria, Hiszpania, Kanada czy Stany Zjednoczone.
Dotychczasowa kariera doprowadziła Lange do nagrania dwóch setów dla Ministry Of Sound z najlepszymi produkcjami trance ostatnich kilku miesięcy. Na dwóch płytach znajdziemy takie produkcje jak: „Violetta” od magicznego norwega Orjan`a Nilsen`a, „Storm Chaser” niemieckiego duetu Cosmic Gate, „#Boom” argentyńskich Heatbeat`owców czy nową produkcję izraelskiego wyjadacza muzyki trance, Yahel`a i jego kompana Liya „I Dive”.
Oprócz oryginalnych produkcji od samego Lange („Unfamiliar Truth”, “Our Brief Time In The Sun”, “Destination Anywhere”, “Follow Me 2013 Rework”, “Hold That Sucker Down”) znajdziemy również remixy od Estiva, Alexandra Popov`a, Andrew Rayel`a, Andy Duguid`a i Chris Schweizer`a.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Root Of Happiness / Obsession	Lange	05.1999	146[2]	-	Additive 12AD 020	[written by Lange][produced by Lange]
I Believe	Lange feat. Sarah Dwyer	06.1999	68[4]	-	Additive 12AD 039	[written by Lange, Sarah Dwyer][produced by Lange]
Drifting Away	Lange feat. Skye	01.2002	9[19]	-	VC Recordings VCRD 101	[written by Kirsch, Marne, Lange][produced by Lange]
Don't Think It (Feel It)	Lange feat. Leah	02.2003	59[4]	-	Nebula NEBCD 037	[written by Lange, Scott Harris, Danny Kirsch][produced by Lange]

Les Avions

Les Avions to francuska grupa pop rockowa założona w 1980r w Paryżu przez Jean-Pierre Morgana (wokal / gitara, ur. 7.01.1959r), Jeana Nakache (gitara / keyboards) i Jérôme Lamberta (perkusja).
Klawiszowiec ,Sylvain Pauchard miał duży udział w zespole w nagrywaniu płyt przy aranżowaniu poszczególnych utworów i programowaniu.
Grupa rozpadła się w 1997r po wystepie na festiwalu Les Allumées' w Moskwie.Ich najbardziej znaną piosenką był utwór "Nuit sauvage" z 1986r,ale kilka innych singli tego tria trafiło na francuskie listy przebojow jak chociażby:"Tu changes" (1986), "Noël (tombe la neige)" (1987) i "Tous ces visages" .

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Trio/Twist and Shout	Les Avions	.1982	-	-	Underdog Cézame / Carre`re 13.057	[written by Jean-Pierre Morgand - Jean Nakache]
Nuit sauvage/Tour Eiffel	Les Avions	06.1986	11[22]	-	Epic - EPC A6012	[written by Nakache - D’Ornano / Morgand]
Be-pop/Guitare espagnole	Les Avions	01.1987	76[18]	-	Epic EPC 650188-7	[written by Jean-Pierre Morgand - Jérôme Lambert - Jean Nakache]
Noël (Tombe la neige)/Zim bam boum	Les Avions	.1987	-	-	Epic EPC 651212	[written by Jérôme Lambert - Jean-Pierre Morgand / Jean Nakache]
Fanfare/Fanfare (En public)	Les Avions	08.1988	84[4]	-	Epic EPC 651563 7	[written by Les avions]
Tu changes/Le cyrk	Les Avions	07.1987	57[17]	-	Epic - EPC 650 853 7
Tous ces visages/Le Train	Les Avions	10.1989	80[5]	-	CBS CBS 655219 7	[written by Jérôme Lambert - Jean-Pierre Morgand / Jean Nakache]
Désordre/Paradis	Les Avions	05.1990	100[1]	-	CBS 655 909-7	[written by Les Avions]

Daniel Auteuil

Daniel Auteuil (ur. 24 stycznia 1950 roku w Algierze w Algierii) – francuski aktor filmowy i teatralny, laureat dwóch Cezarów za najlepszą rolę męską (w roku 1987, za film Jean de Florette i w roku 2000, za film Dziewczyna na moście).
Syn Henri'ego i Yvonne Auteuil, śpiewaków operowych, spędził dzieciństwo w Awinionie i wychował się w środowisku artystów. Ukończył popularną prywatną szkołę aktorską Cours Florent. Kreacja Ugolina, bratanka mściwego Cezara (Yves Montand) w dramacie Jean de Florette (1986) z tytułową rolą Gérarda Depardieu przyniosła mu nagrodę Cezara i Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA).
Za rolę zamkniętego w sobie artysty muzyka Stéphane w melodramacie Serce jak lód (Un coeur en hiver, 1992) otrzymał Europejską Nagrodę Filmową. Kolejną nagrodę Cezara odebrał za postać Gabora, cyrkowca rzucającego nożami w komediodramacie Dziewczyna na moście (La Fille sur le pont, 1999) z Vanessą Paradis.
Był żonaty z Anne Jousset, z którą ma córkę Aurore (ur. 1980), i aktorką Emmanuelle Béart (1993-95), z którą ma córkę Nelly (ur. 1992). Od 22 lipca 2006 roku jest mężem rzeźbiarki Aude Ambroggi.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Que la vie me pardonne/T’es pas la femme du boulanger	Daniel Auteuil	04.1985	30[11]	-	Trema 410 295	[written by Renaud Detressan]

Audrey

Audrey ,prawdziwe nazwisko Adrianna Medini,urodziła się 17 marca 1942r w Manheim w płd. Niemczech.Swoją karierę rozpoczęła od występów w cyrku,gdzie popisywała się woltyżerką.W 1960r udało się jej podpisać kontrakt z wytwórnią Polydor,gdzie pod pseudonimem Audrey Arno wydaje pierwszą EP-kę L’homme et la femme.Dwie kolejne płytki Printemps i E` vero wydaje w roku następnym,obie prezentowane w jej ojczyżnie,Włoszech.
Tymczasem w Niemczech,nagrywa z Hazy Osterwald Sextet,który miał niewielki hit Paschanga[w krajach niemieckojęzycznych znany jako Wieder mal Paschanga],z elementami muzyki południowoamerykańskiej.Po powrocie do Francji,w 1962r, nagrywa swoją wersję Tower of strength [Toute ma vie] autorstwa Burta Bacharacha,którą w USA wylansował Gene McDaniels.Bardzi interesująca jest następna EP-ka La bosse a nova,która zawiera cover hitu Little Eva-Loco-motion,który zyskał popularność we Francji również w wykonaniu Sylvie Vartan.Pod koniec roku debiutowała też rolą Gillian w komedii Comment réussir en amour.
W tym samym czasie francuska gwiazda piosenki Henri Salvador przekonał ją do nagrywania we własnej wytwórni nomen omen Salvador.Był też współautorem tytułowego utworu pierwszej płytki Tu m’as manqué chéri wydanej dla nowej wytwórni w 1963r.Na potrzeby rynku skraca swój pseudonim do Audrey.Wspomniana płytka zawiera też udane wersje Saturday sunshine (Le soleil sans moi) Burta Bacharacha, Eydie Gorme Everybody go home (Partez tous mes amis) i Mary Wells You lost the sweetest boy (Ce merveilleux garçon).
W 1963r występuje w austriackim filmie Sing i w następnym roku we francuskiej komedii Du grabuge chez les veuves.Nie słabnie jej aktywność nagraniowa,w 1964r nagrywa chyba swoją najbardziej znaną płytkę Le mal de leurs vingt ans ,na której znajduje się cover Walking proud Steve Lawrence'a.Mimo jej wysiłków sprzedaż płytki była niezadawalająca.Jej szansa rywalizacji z takimi gwiazdami jak Sylvie Vartan i Sheila ,wydającymi te same tytuły była niewielka,stąd jej decyzja o zmianie image charakterystycznego dla ówczesnego nurtu yeye.Wiodącym utworem na nowej EP-ce wydanej pod koniec roku był hit napisany przez Jeffa Barry'ego i Ellie Greenwich,Maybe I know,który za oceanem wydała Lesley Gore.
Des roses rouges pour un ange blond ,wersja piosenki z 1940r Red roses for a blue lady była wiodącym utworem z EP-ki wydanej w następnym roku.Salvador znowu pisze dla niej kompozycję Les amours d’artistes na kolejną płytkę,zanim artystka przejdzie do wytwórni Rigolo.Jednocześnie dla RCA w 1968r jako Audrey Arno nagrywa Sur les ailes de l'amour ,własną wersję przeboju Fifth Dimension ,Up, up and away.Na początku lat 70-tych wraca na krótko do nagrywania płyt w Niemczech dla wytwórni Vogue.Po występach w klubach Paryża i Monte Carlo przenosi się do Stanów Zjednoczonych ,gdzie występuje w Moulin Rouge w Las Vegas.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	US	Wytwórnia [Fra]	Composers
EP's
L'homme et la femme - Ah! quelle affaire/Tu peux - Tu sais si bien	Audrey Arno	.1960	-	-	Polydor 21768
Printemps (Avril carillone) - Lorsque ma joie s'envole / Retour a` Napoli - Calcuta	Audrey Arno	.1961	-	-	Polydor 21780
La Pachanga/Bei Mir Ist Nix Amore So Im Vorubergehn	Audrey Arno And The Hazy Osterwald Sextet	04.1961	-	87[2]	Decca 31238	[written by Eduardo Davidson, Jonny Bartels]
E'vero - Caroline est sympa / Il passe dans mon coeur - Tu as la touche	Audrey Arno	.1961	-	-	Polydor 21798	-
Toute ma vie - Le chemin de joie / Viens twister - Je traine	Audrey Arno	.1962	-	-	Polydor 21834	-
Tu m'as manqué chéri - Le soleil sans moi / Partez tous mes amis - Ce merveilleux garçon	Audrey Arno	.1963	-	-	Salvador 432.998	-
Le mal de leurs vingt ans - Voila` mon erreur / Comme je t'aime - Fie`re de toi	Audrey Arno	01.1964	68[4]	-	Salvador 434.852	-
Quand tu me fais la fe^te - Quand nous étions copains / Un coeur de bois - Un matin magique	Audrey Arno	.1964	-	-	Rigolo 18720
Je sais qu'un jour - N'en crois pas un mot / Je ne veux pas changer - Quelqu'un	Audrey Arno	01.1965	71[2]	-	Rigolo 18725	[written by Ellie Greenwich / Jeff Barry / Claude Carre`re / André Salvet ]
Des roses rouges pour un ange blond - Mais c'est toi que j'aime / Au bon vieux temps .... - Sois une lady	Audrey Arno	.1965	-	-	Rigolo 18730
Les amours d'artistes - Je danse / Mac'donald - Tu crie	Audrey Arno	.1965	-	-	Rigolo 18735
Flamingo - Je ne suis pas pire que les autres / Non, non, non - Shalom, shalom, shalom	Audrey Arno	.1965	-	-	Rigolo 18746
Sur les ailes de l'amour - Don juan, casanova / C'est ici que je descends - Cameleon	Audrey Arno	.1968	-	-	RCA Victor 87.059
Quand Jean-Paul rentrera / Ce soir mon coeur est amoureux	Audrey Arno	.1969	-	-	RCA Victor 87.059

Isabelle Aubret

Isabelle Aubret - urodziła się 27 lipca 1938r w Lille we Francji.Jako nastolatka brała udział w konkursach piosenkarskich,na jednym z nich organizowanych przez dyrektora radia Lille wychodzi po raz pierwszy na scenę.Następne dwa lata śpiewa w zespole z orkiestrą z La Havre.Na początku lat 60-tych wygrała konkurs w Olimpii,dzięki czemu Bruno Coquatrix załatwił jej kontrakt w kabarecie Fifty-fifty przy placu Pigalle.W 1961r nawiązuje kontakt z łowcą talentów,Jacquesem Canetti i nagrywa swoją pierwszą EP-kę sygnowaną jako Maurice Vidalin. Isabelle Aubret triumfowała w 7. Konkursie Piosenki Eurowizji w 1962 roku reprezentując swoją rodzimą Francję kompozycją Un premier amour (Pierwsza miłość),autorstwa Claude-Henri Vic i Roland Stephane Valade. Na Eurowizję powróciła jeszcze w 1968 roku, by wraz z piosenką La source (Żródło) uplasować się na 3. pozycji w ostatecznej klasyfikacji.
Jean Ferrat zaprasza ją do udziału w turnee z Deux enfants au soleil ,którą póżniej na płycie wydał Jacques Brel.Isabelle Aubret ulega w tym czasie bardzo ciężkiemu wypadkowi samochodowemu,co zatrzymało jej aktywność estradową.Brel oferuje jej prawa do utworu The Fanette,a w 1964r Ferrat pisze dla niej "C'est beau la vie".W 1965r wystepuje w pierwszej części koncertu Salvadore Adamo w paryskiej Olimpii.Po sukcesie w konkursie Eurowizji w 1968r,decyduje się na współpracę z producentem Gérardem Meysem,właścicielem wytwórni Meys i opiekunem Juliet Greco.
Na początku lat 70-tych odbywa turnee po Kanadzie,Kubie,Algierii i Polsce.We Francji nieco ignorowana,wraca w 1973r występami w Bobino i albumem Soleil est dans une orange.W roku 1976, Isabelle Aubret odbiera nagrodę dla najlepszego piosenkarza w Tokyo Music Festival.W latach 70-tych nadal nagrywa albumy i odbywa turnee po ZSRR,Niemczech,Finlandii,japonii,Kanadzie i Maroko.W 1981r na dorocznej gali artystów podczas ćwiczeń na trapezie łamie nogi,co wyklucza ją na dwa lata z pracy. Wydała ponad dwadzieścia płyt - ostatnia to "Oy oy Eminem", nagrana na żywo na koncercie w Turcji. Współpracowała zawsze z najlepszymi francuskimi kompozytorami np. z Jacquesem Brelem czy Jenem Ferratem, nie mówiac o tak wybitnych autorach jak Louis Aragon, z którego wierszami wydała całą płytę, genialnie wczuwając się w nastrój tej literatury.
Francuzka w roku eurowizyjnego zwycięstwa odwiedziła również Polskę, gdzie wzięła udział w 2. Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot. Impreza odbywała się wówczas w Hali Widowiskowej Stoczni Gdańskiej, a artystka wywiozła z naszego kraju 3. nagrodę za interpretację piosenki Kuglarze w dniu polskim. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
EP's
Le gars de n’importe ou` - Nous les amoureux/Printemps (avril carillonne) - Les mouettes	Isabelle Aubret	03.1961	A2:78[1];B1:5[13]	-	Phillips 432.550	[A2:written by Maurice Vidalin / Jacques Datin][B1:written by Guy Favereau - Francis Baxter ]
Re^ve mon re^ve - Toi, si jamais / La chanson de Prévert - Pizzicati-Pizzicato	Isabelle Aubret	06.1961	-	-	Phillips 432.553
Poly-polisson - Si vous passez par la vallée - Parade .. / La caille et la biche - Le re^ve de Pascal - Marche du Cirque	Isabelle Aubret	12.1961	-	-	Phillips 432.723
Tintin et la toison d'or - Deux enfants au soleil / Et maintenant - Les amoureux de Norve`ge	Isabelle Aubret	02.1962	A2:3[44];B1:87[2]	-	Phillips 432.730	[A2:written by Jean Ferrat / Edith Delécluse ][B1:written by Gilbert Bécaud - Pierre Delanoë]
Un premier amour - Petit bonhomme / Ces deux la` - La`-bas	Isabelle Aubret	03.1962	14[19]	-	Phillips 432.758	[written by Roland Valade / Claude-Henri Vic]
Blanche neige et les 7 nains - Un jour mon prince viendra / Un sourire en chantant - Je souhaite	Isabelle Aubret	.1962	-	-	Phillips 432.845
La fannette - Je suis trop loin de toi / Deux amants dans la ville - Garde-moi	Isabelle Aubret	.1963	-	-	Phillips 432.896
Rue de la Gaîté - Les amants de Vérone / No Man's Land - Pour aimer il faut e^tre trois	Isabelle Aubret	02.1965	10[2]	-	Polydor 27172
Sauvage et tendre Mexico - On ne voit pas le temps passer / La chanson des pipeaux - L'espoir	Isabelle Aubret	.1965	-	-	Polydor 27 195
Maria - Les moulins / Lai, lai, lai - L'enfant qui	Isabelle Aubret	.1967	-	-	Polydor 27295
Le gou^t de l'été - Demain il fera jour / Marchands d'oiseaux - Meine liebe, mon amour	Isabelle Aubret	05.1967	-	-	Polydor 27316
la source - La rose fanée / Pleure pas Stéphanie - Le malheur d'aimer	Isabelle Aubret	03.1968	-	-	Polydor 27354
Re^ver un impossible re^ve - Chacun sa dulcinea - Pourquoi fait-il toutes ces choses - Sans amour	Isabelle Aubret	.1968	-	-	Polydor 27367
Benjamin- Les enfants de Bogota/La jeunesse d’aujourd’hui- Quand on dansait la vie en rose	Isabelle Aubret	11.1968	-	-	Polydor 27295	[written by M. Jourdan - A. Canfora]
SP's
Arc-en-ciel	Il est venu	.1961	-	-	Phillips 373.378	-
Si mon amour / Moi qui avais peur	Isabelle Aubret	.1961	-	-	Phillips 372.912	-
Un premier amour / Poly-polisson	Isabelle Aubret	.1962	-	-	Phillips 372.9??	-
Nuit et brouillard	Isabelle Aubret	.1963	-	-	Phillips 373.236	-
Garde-moi	Isabelle Aubret	.1964	-	-	Phillips 373.359	-
L'été perdu / Nous dormirons ensemble	Isabelle Aubret	.1964	-	-	Phillips 373.377	-
La source / La rose fannée	Isabelle Aubret	04.1968	16[24]	-	Polydor 66 613	[written by Daniel Faure - Guy Bonnet - Henri Sinclair ]
Pleure pas Stéphanie - Le malheur d'aimer	Isabelle Aubret	.1968	-	-	Polydor 66 614	-
Venezuela / La rencontre	Isabelle Aubret	.1969	-	-	Polydor 66 719	-
Ce merveilleux été / Quand il est arrivé	Isabelle Aubret	.1969	-	-	Meys 10 008	-
Me^me si ça ne vaut pas la peine (Je t’aimerai pour deux)/Le diable au coeur	Isabelle Aubret	02.1977	-	-	Meys 128.223	[written by Alain Goraguer - Claude Lemesle]
Un Disque Tourne	Isabelle Aubret	06.1979	61[1]	-	-	-
Départ en tarentelle/Adélai"de	Isabelle Aubret	01.1982	78[15]	-	Meys 128.223	[written by Alain Goraguer - Claude Lemesle]
Vague a` l’homme/Paris Pékin	Isabelle Aubret	03.1987	82[2]	-	Meys 128.223	[written by Romain Didier]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Un Premier Amour	Isabelle Aubret	12.1962	15[1]	-	Phillips B 76.549	-
Un Enfant Quitte Paris	Isabelle Aubret	12.1967	15[1]	-	-	-
La Source	Isabelle Aubret	04.1968	3[38]	-	Polydor 543.502	-
2006	Isabelle Aubret	10.2006	150[2]	-	Meys	-

Au Bonheur des Dames

Au Bonheur des Dames to francuska grupa z nurtu parody rocka kierowana przez Ramona Pipina.Nazwa zespołu jest prawdopodobnie inspirowana tytułem klasycznej powieści Au Bonheur des Dames d Émila Zoli.Ich największym przebojem była piosenka Oh les filles,pochodząca z albumu Twist nagranego w 1974r.
Zespół zadebiutował koncertem w Golf Drouot w styczniu 1972r.Grupa rozwiązała się w 1987r by powrócić w 1997r koncertami w paryskiej Olimpii.Występy zostały udokumentowane płytą live.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Oh, Les Filles/Ego-dames	Au Bonheur des Dames	07.1974	3[19]	-	Phillips 6009 501	[written by Marty Robbins / Adaptation: Eddy Vartan]
Quand Arrive L'été (Surfin’ USA)/Bébert le dromadaire	Au Bonheur des Dames	03.1975	43[11]	-	Phillips 6009 634	[written by Chuck Berry / Brian Wilson / R. Brantalou ]
Roulez Bourrés /Monsieur Ping	Au Bonheur des Dames	05.1988	68[4]	-	Ariola 109684	[written by Samudio / Samudio]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Twist	Au Bonheur des Dames	08.1974	5[21]	-	Phillips 6325.075	-
Coucou Maman	Au Bonheur des Dames	02.1975	7[32]	-	Phillips 6325.196

Inspiral Carpets

Inspiral Carpets, grupa brytyjska. Powstała w połowie lat osiemdziesiątych w Oldham. Założyli ją Stephen Holt - voc i Graham Lambert (10.07.1964, Chadderton) - g. Niebawem dołączył Craig Gill (5.12.1971, Manchester) - dr. W okresie debiutu przewinęło się przez nią także kilku innych muzyków. Pierwszy bardziej stabilny skład wyłonił się, gdy u boku wymienionej trójki pojawili się Clint Boon (właśc. Clinton David Boon; 28.06.1959, Oldham) -k. voc , David Swift - b. W 1988 Holta, który odszedł do Rainkings, i Swifta zastąpili Tom Hingley (9.07.1965, Abingdon, Oxfordshire) - voc z Too Much Texas i Martyn Walsh (1968, Manchester) - b z The Next Step.
Zadebiutowała 19 kwietnia 1986 przed publicznością klubu Mare And Foal w rodzinnym mieście. Na początku 1987 nagrała pierwszą płytę -niskonakładową czwórkę "Planecrash" dla niezależnej wytwórni Playtime (miała już wówczas w dorobku pocztówkę dźwiękową z utworem Garage Full Of Flowers, dodawaną nieodpłatnie do pisemka "Debris"). Zwróciła na siebie uwagę słynnego prezentera radiowego Johna Peela i wystąpiła w jego audycji. W październiku tego samego roku założyła własną firmę płytową Cow Dung i dla niej zrealizowała kilka dobrze przyjętych czwórek i singli, np. "Train-surfing" (1987), "Joe/Commercial Train" , Directing Traffic (1989) i Move 1989).
Na początku 1990 związała się z wytwórnią Mute. Wydane w marcu tego roku , singel This Is How It Feels wyprodukowany przez samych muzyków wraz z Nickiem Garside'em, zapewniły jej tytuł jednej z czołowych grup manchesterskiej fali przełomu lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych obok HAPPY MONDAYS i The Stone Roses. Sukces ugruntowała wydaną wkrótce potem czwórką "Island Head". Zaproponowała w tym pierwszym okresie działalności błahe, melodyjne piosenki, ujawniające fascynację muzyką The Kinks czy The Doors, nieco mdłe brzmieniowo, z eksponowanymi w aranżacjach partiami organów Farfisa, pulsujące tanecznymi, rave'owymi rytmami, np. This Is How It Feels, Sun Don't Shine, Directing Traffic, Besides Me.
W sierpniu przedstawiła je publiczności festiwalu w Reading. W listopadzie przystąpiła w wiejskim studiu Ridge Farm w hrabstwie Surrey wraz z producentem Chrisem Nagle'em do pracy nad albumem "The beat inside". Album ukazał się na początku 1991. Zaproponowała podobny repertuar co poprzednio, jednakże wzbogacony formalnie (np. trzynastominutowa kompozycja Further Away, ale też Born Yesterday, Mermaid czy Sleep Well Tonight), urozmaicony stylistycznie (np. Caravan z elementami rhythm'n'bluesowych przebojów Bo Diddleya, Grip z elementami funku, Beast Inside z elementami folku), o gęściejszym, bardziej wyszukanym brzmieniu. Zaskakiwała fatalis tyczna wymowa tekstów, jedynie utwór Caravan miał w sobie coś z hedonizmu kultury spod znaku rave.
Największą popularność zyskała piosenka Dragging Me Down, wydana też na singlu. Album Revenge of the goldfish", wyprodukowany przez Pascala Gabriela, zawierał oprócz kilku rozbudowanych, cokolwiek pretensjonalnych kompozycji przypominających zawartość płyty poprzedniej (np. Here Comes The Flood i Rain Song) znowu muzykę prostszą, bardziej surową (np. Generations, wykorzystujący melodię Sound Of The Crowd zespołu Human League, a także Dragging Me Down, Bitches Brew).
Hingley w wywiadach prasowych twierdził nawet, że grupa wzorowała się w tym czasie na dokonaniach The Sex Pistols, The Talking Heads, The Pixies i Public Image Ltd., ale jej piosenki tego nie potwierdzały. Trzy utwory z płyty były przebojami: Dragging Me Down, Two Worlds Collide i Generations. Podobny charakter miał album Devil hopping", wydany w marcu 1994, zawierający takie utwory, jak Saturn 5 i I Want You, wydane również na singlach (druga z tych płyt zawierała też piosenkę tytułową w wersji przygotowanej razem z Markiem E. Smithem z The Fall) i odnotowane na listach przebojów, oraz Party In The Sky, All Of This And More, Plutoman, Uniform czy Inside Of You.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Find Out Why/So Far	Inspiral Carpets	09.1989	90[2]	-	Cow DUNG 5	[written by Inspiral Carpets]
Move/Out Of Time	Inspiral Carpets	11.1989	49[2]	-	Cow DUNG 6	[written by Inspiral Carpets][produced by Inspiral Carpets]
This is how it feels	Inspiral Carpets	03.1990	14[9]	-	Mute DUNG 7	[written by Inspiral Carpets][produced by Inspiral Carpets,Nick Garside]
She comes in the fall	Inspiral Carpets	06.1990	27[6]	-	Mute DUNG 10	[written by Inspiral Carpets][produced by Inspiral Carpets,Nick Garside]
Island head EP.	Inspiral Carpets	11.1990	21[4]	-	Mute DUNG 11	[written by Inspiral Carpets][produced by Gareth Jones]
Caravan/Skidoo	Inspiral Carpets	03.1991	30[7]	-	Mute DUNG 13	[written by Inspiral Carpets][produced by Chris Nagle]
Please be cruel/The Wind Is Calling Your Name	Inspiral Carpets	06.1991	50[2]	-	Mute DUNG 16	[written by Inspiral Carpets][produced by Chris Nagle]
Dragging me down/ I Know I'm Losing You	Inspiral Carpets	02.1992	12[5]	-	Mute DUNG 16	[written by Inspiral Carpets][produced by Pascal Gabriel]
Two worlds collide/Boomerang	Inspiral Carpets	05.1992	32[2]	-	Mute DUNG 17	[written by Inspiral Carpets][produced by Pascal Gabriel]
Generations/Lost In Space Again	Inspiral Carpets	09.1992	28[3]	-	Mute DUNG 18	[written by Inspiral Carpets]
Bitches brew/Tainted Love	Inspiral Carpets	11.1992	36[2]	-	Mute PDUN 20	[written by Inspiral Carpets]
How it should be/ It's Only A Paper Moon	Inspiral Carpets	06.1993	49[2]	-	Mute DUNG 22	[written by Inspiral Carpets][produced by Pascal Gabriel]
Saturn 5/Going Down	Inspiral Carpets	01.1994	20[5]	-	Mute DUNG 23	[written by Inspiral Carpets][produced by Pascal Gabriel]
I want you	Inspiral Carpets feat Mark E.Smith	03.1994	18[3]	-	Mute DUNG 24	[written by Inspiral Carpets]
Uniform/Paranoid	Inspiral Carpets	05.1994	51[2]	-	Mute DUNG 26	[written by Inspiral Carpets]
Joe	Inspiral Carpets	09.1995	37[4]	-	Mute DUNG 27	[written by Inspiral Carpets]
Come Back Tomorrow	Inspiral Carpets	07.2003	43[2]	-	Mute DUNG 31	[written by Inspiral Carpets][produced by Inspiral Carpets]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Life	Inspiral Carpets	05.1990	2[21]	-	Cow DUNG 8	[produced by Inspiral Carpets & Nick Garside]
The beast inside	Inspiral Carpets	05.1991	5[6]	-	Cow DUNG 14	[produced by Chris Nagle]
Revenge of the goldfish	Inspiral Carpets	10.1992	17[6]	-	Mute Dung 19	[produced by Pascal Gabriel]
Devil hopping	Inspiral Carpets	03.1994	10[3]	-	Mute DUNG 25	[produced by Pascal Gabriel]
The singles	Inspiral Carpets	09.1995	17[5]	-	Mute MOOTEL 3	-
Cool As	Inspiral Carpets	05.2003	65[2]	-	Mute DUNG 30	[produced by Inspiral Carpets]
Greatest Hits-Inspiral Carpets	Inspiral Carpets	05.2004	158[2]	-	Mute	[produced by Pascal Gabriel]
Inspiral Carpets	Inspiral Carpets	11.2014	63[1]	-	Cherry Red CDBRED 639	-

Penetration

Angielska grupa punkowa ,która swoją nazwę wzięła od utworu Iggy Popa.Powstała w połowie 1976r w Ferryhill, County Durham i została załozona przez 18-letnią studentkę Pauline Murray i jej przyjaciela Roberta Blamire po tym jak oboje obejrzeli koncert Sex Pistols w Manchester.
Pauline przyjęła rolę wokalistki,Robert grał na gitarze basowej,a nowo pozyskani członkowie grupy, Gary Chaplin na gitarze i Gary Smallman na perkusji. Ich debiut miał miejsce w Rock Garden w Middlesborough pod koniec 1976r.Po ich debiucie na londyńskiej scenie w Roxy [otwierali koncerty Gen X] w styczniu 1977r,otrzymali propozycję nagrania demo w wytwórni Virgin.Ich debiutancki singiel Don't Dictate wyszedł w listopadzie 1977r.Na początku 1978r od zespołu odchodzi Gary Chaplin,zastąpiony najpierw przez Neila Floyda,a w póżniejszym czasie przez Freda Pursera.
W końcu 1978r wydają dwa single-Firing Squad i Life's a Gamble,i debiut albumowy Moving Targets.W 1979r odbywa turnee po W.Brytanii i Stanach Zjednoczonych.Wydają mimo nieporozumień w zespole ,głównie za sprawą Pauline drugi LP Coming Up for Air.Krótko przed rozpadem,grupa daje swój ostatni koncert w Newcastle City Hall ,14 pażdziernika 1979r.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Don't Dictate / Money Talks	Penetration	11.1977	-	-	Virgin VS 192	[written by Chaplin, Murray][produced by Mike Howlett]
Firing Squad / Never	Penetration	05.1978	-	-	Virgin VS 213	[written by Chaplin, Murray][produced by Mike Howlett]
Life's A Gamble / V.I.P.	Penetration	10.1978	-	-	Virgin VS 226	[written by Chaplin, Murray][produced by Mike Howlett,Mick Glossop]
Danger Signs / Stone Heroes (Live) / Vision (Live)	Penetration	04.1979	-	-	Virgin VS 257	[written by N. Floyd, P. Murray][produced by Mike Howlett,Mick Glossop]
Come Into The Open / Lifeline	Penetration	08.1979	-	-	Virgin VS 268	[written by Murray, Blamire, Purser][produced by Steve Lillywhite]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Moving Targets	Penetration	10.1978	22[4]	-	Virgin V 2109
Coming Up For Air	Penetration	09.1979	36[4]	-	Virgin V 2131

Paupers

The Paupers były kanadyjskim zespołem psychodelicznego rocka  z Toronto , Ontario , który nagrywał w latach 1965-1968. Wydali dwa albumy dla Verve Forecast Records i wystąpili na Monterey Pop Festival  .Grupa została utworzona jako The Spats w Toronto w  1964 roku przez ex perkusistę Riverside Three Skipa Prokopa (ur. Ronn Prokop, 13 grudnia, 1943 roku w Hamilton, Ontario , Kanada) i gitarzystę / wokalistę Billa Mariona aka Billa Misenera (urodzonego w Hamilton). Pozostali członkowie to gitarzysta Chuck Beal (urodzony 6 kwietnia 1944r w Scarborough , Ontario , Kanada ) oraz basista Denny Gerrard (urodzony 28 lutego 1947r w Scarborough, Ontario, Kanada).

Według legendy, Spats koncertowali przez 40 godzin w tygodniu, czasem  13-godzin  na dobę, w wyniku czego stał się jednym z najpracowitszych zespołów Toronto. Po zmianie nazwy na The Paupers na początku 1965 roku, grupa przyciągnęła uwagę lokalnego menedżera Duffa Romana , który załatwił im kontrakt w niezależnej wytwórni Toronto, Red Leaf . W marcu 1965 roku wytwórnia wydała utwór Prokopa i Mariona  "Never Send You Flowers", jako debiutancki singiel grupy,który wkrótce stał się skromna lokalnym hitem , podobnie jak następny "If I Told My Baby". W sierpniu grupa pojawiła się w Canadian National Exhibition w klubie 21 z David Clayton-Thomas & The Shays.

W 1966r zespół podpisał nowy kontrakt z wytwórnią Duffa Romana, Roman Records , która wydała kolejny singiel grupy "Do What I Am". Cover "Long Tall Sally",ukazał się wiosną 1966 roku, w którym to czasie z grupą rozstał się z Roman  (który następnie został dyrektorem programowym CKFH) i podpisał kontrakt z Bernie Finkelstein (później wieloletnim menadżerem Bruce Cockburna).Niedługo po występie w El Patio w dniu 24 lipca 1966 roku, odchodzi Marion, który następnie nagrał solowy singiel przed przejściem do pracy jako producent i członek The Last Words .


W jego miejsce, The Paupers rekrutowali szkockiego emigranta Adama Mitchella (urodzonego 24 listopada 1944 roku w Glasgow , Strathclyde , Scotland , mieszkańca Bolton, Ontario )  z CommonFolk (  Doug Bush, Ian Rankin i Bruce Whitehead).. Mitchell szybko zapewnił sobie miejsce jako nowy wokalista grupy i główny kompozytor z Ominem Prokopem i zadebiutował z zespołem w  Broom and Stone w Scarborough 14 sierpnia 1966 r.


Reputacja jako świetnej grupy koncertowej zaczęła się rozpowszechniać na początku 1967 roku,  , Albert Grossman menadżer Boba Dylana, przekonał Finkelsteina do sprzedaży swoich udziałów w grupie. Grossman ponownie negocjował umowę z MGM i załatwił kontrakt ze stowarzyszoną wytwórnią  Verve Forecast. Debiutancki singiel z Mitchellem, "If I Call You By Some Name"  osiągnął nr 31 na kanadyjskiej liście singli,stając się największym przebojem zespołu.

Singiel został następnie dobrze odebrany  w Nowym Jorku podczas koncertów grupy w Cafe Au Go Go od 21 lutego-5 marca 1967r wspierającej  Jefferson Airplane .

Po powrocie do Toronto pod koniec lata, MGM wydała singiel "Magic People", który znalazł się następnie na albumie o tej samej nazwie. MGM następnie wysłał  grupę na   trasę promocyjną, gdzie grali w 17 miastach USA w ciągu miesiąca. W listopadzie 1967 roku, debiutancki album The Paupers, "Magic  People", zadebiutował na amerykańskiej liście albumów jako nr 178, ale jego skromny sukces został przyćmiony przez odejście Denny Gerrarda na początku   1968 roku. Zastąpił go basista / wokalista Brad Campbell z poprzedniej grupy Mariona Last Word. W tym samym czasie, z Paupers występował były  klawiszowiec BTB4 Peter Sterbach , który odszedł po miesiącu.

W styczniu 1968 roku,ukazał się ostatni singiel   z debiutanckiego albumu Paupers," Think I Care ", ale nie odniósł sukcesu.Pozycja  Prokopa  szybko rosła ,więc trafił  do świata renomowanych zespołów; pojawił się na singlu Peter, Paul & Mary   "I Dig rock and roll" i albumie Richie Havensa Something Else między innymi.


W lipcu do grupy trafił John Ord (urodzony 3 kwietnia 1945r w Londynie ) z The Fraser Loveman Group  i The Nuclear Tricycle grający na klawiszach, który zadebiutował w zespole w Grande Ballroom w Detroit na początku następnego miesiąca.

Problemy wewnętrzne, jednak w dalszym ciągu nie opuszczają zespół.Ostatecznym terminem były koncerty w nowojorskim Electric Circus ,w dniach 29 sierpnia-1 września. Prokop odchodzi by utworzyć Lighthouse , natomiast Campbell dołączył do   Kozmic Blues Band,Janis Joplin .

Drugi album zespołu Ellis Island został  wydany po rozpadzie grupy. Ostatni singiel "Cairo Hotel"  Mitchella (później nagrana przez McKendree Spring ), ukazał się równocześnie, ale nie odniósł sukcesu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
If I Call You By Some Name/Copper Penny	Paupers	12.1966	-	-	Verve Folkways KF 5033	[written by Rick Shorter][produced by Rick Shorter]
One Rainy Day/Tudor Impressions	Paupers	06.1967	-	-	Verve KF 5056	[written by Adam Mitchell, Skip Prokop][produced by Rick Shorter]
Magic People/Black Thank You Package	Paupers	08.1967	-	-	Verve Forecast KF 5062	[written by Mitchell, Prokop][produced by Rick Shorter]
Think I Care/White Song	Paupers	12.1967	-	-	Verve Forecast KF 5074	[written by Mitchell, Prokop][produced by Rick Shorter]
Another Man's Hair On My Razor/Cairo Hotel	Paupers	10.1968	-	-	Verve Forecast KF 5094	[written by Mitchell][produced by Elliot Mazer]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Magic People	Paupers	11.1967	-	71[10]	Verve Forecast FTS-3026	-
Ellis Island	Paupers	.1968	-	-	Verve Forecast FTS-3051	-