Z archiwum...rocka

piątek, 18 listopada 2016

Pains of Being Pure at Heart

The Pains Of Being Pure At Heart stanowią pomost pomiędzy amerykańską i brytyjską kulturą muzyczną. Choć pochodzą z Nowego Jorku, ich podstawową inspiracją jest twórczość Jesus & Mary Chain, jednego z najbardziej wpływowych zespołów ostatnich dwóch dekad ubiegłego wieku na Wyspach.

Amerykańska grupa spod znaku indie rocka. Inspirację dla nazwy formacji zaczerpnięto z nie wydanej książki dla dzieci, którą napisał zaprzyjaźniony z muzykami Kip Berman. Grają w składzie - Alex Naidus (bas), Kip Berman (gitara, wokal), Kurt Feldman (perkusja) oraz Peggy Wang-East (klawisze, wokal). Ich brzmienie przywodzi na myśl Black Tambourine, My Bloody Valentine, czy Crystal Stilts. Oficjalny początek działalności zespołu datuje się na wiosnę 2007 roku – wtedy to bowiem, po długich i męczących perturbacjach, ukształtował się ostateczny skład. Co ciekawe, pierwsze próby odbywały się w siedzibie zajmującej się kontrolą zawartości stron internetowych firmy, dla której pracowała Peggy Wang, wokalistka i klawiszowiec grupy. Parę miesięcy później ukazało się pierwsze wydawnictwo kwartetu, EP-ka "The Pains Of Being Pure At Heart". Jego tytuł zespół zaczerpnął z niewydanego nigdy opowiadania dla dzieci, napisanego przez jedną z przyjaciółek Kipa. Stał się on również oficjalną nazwą zespołu.
Debiutancka płyta TPOBPAH ukazała się w lutym 2009 i spotkała z ciepłym przyjęciem krytyki po obu stronach Atlantyku. Zwracano w szczególności uwagę na "przebojowe, urokliwe w swej naiwności kompozycje".Na wiosnę tego roku wydano drugi singiel "Young Adult Friction" z debiutanckiego krążka.
Ich debiut okrzyknięto wydarzeniem roku. Prezentują z jednej strony świetne partie gitarowe, z drugiej chwytliwe melodie oraz nakładające się na siebie wokale. W ten sposób powstaje hałaśliwa kompozycja, nie pozbawiona jednak lekkości i przemyślenia aranżacyjnego.
Biblia fanów muzyki niezależnej, portal Pitchforkmedia.com, przyznał krążkowi 8.4 punktu w skali dziesiątkowej, klasyfikując płytę jednocześnie do kategorii „best new music”, co dla debiutantów jest wyróżnieniem wyjątkowym. Zespół nie ukrywa dumy: "Ci, na których zwracaliśmy uwagę, również zostali docenieni przez Pitchfork. Teraz stoimy z naszymi idolami w jednym szeregu. Owszem, zwykle jesteśmy klasyfikowani przez dziennikarzy do określonego nurtu, ale myślę, że TPOBPAH to czysty pop. To, że nasza muzyka zwróciła uwagę tylu osób, umożliwiło nam rzucenie wykonywanych przez nas prac – jeszcze do grudnia każdy z nas był gdzieś zatrudniony!”. Wiosna upłynie TPOBPAH na promocji koncertowej płyty: ich terminarz wypełniony jest aż do sierpnia: wiosnę spędzą w ojczyźnie, latem pojawią się na najważniejszych europejskich festiwalach.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Pains of Being Pure at Heart/The Parallelograms	Pains of Being Pure at Heart	.2008	-	-	Atomic Beat ABR003	-
Everything With You / The Pains of Being Pure at Heart	Pains of Being Pure at Heart	10.2008	-	-	Slumberland SLR 85	-
Young Adult Friction / Ramona	Pains of Being Pure at Heart	03.2009	-	-	Slumberland SLR 92	-
Come Saturday / Side Ponytail	Pains of Being Pure at Heart	08.2009	-	-	Slumberland SLR 103	-
Say No to Love / Lost Saint	Pains of Being Pure at Heart	06.2010	-	-	Slumberland SLR 120	-
Heart in Your Heartbreak / The One	Pains of Being Pure at Heart	12.2010	-	-	Slumberland SLR 134	-
Belong / I Wanna Go All The Way	Pains of Being Pure at Heart	03.2011	-	-	Slumberland SLR 140	-
The Body / Tomorrow Dies Today	Pains of Being Pure at Heart	07.2011	-	-	Play It Again Sam PIASR 522	-
Jeremy (Magnetic Fields Cover) / My Life Is Wrong	Pains of Being Pure at Heart	10.2012	-	-	Slumberland SLR 179	-
Until The Sun Explodes	Pains of Being Pure at Heart	.2014	-	-	Fierce Panda ning88	-
Abandonment Issue	Pains of Being Pure at Heart	.2014	-	-	Yebo Music YEBO006	-
Simple And Sure	Pains of Being Pure at Heart	06.2014	-	-	Slumberland SLR 205	-
Hell	Pains of Being Pure at Heart	07.2016	-	-	Creep CRP165	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Pains of Being Pure at Heart	The Pains of Being Pure at Heart	02.2009	-	-	Slumberland SLR 89	[produced by The Pains of Being Pure at Heart]
Belong	The Pains of Being Pure at Heart	03.2011	109[3]	92	Slumberland SLR 135	[produced by Flood]
Days of Abandon	The Pains of Being Pure at Heart	05.2014	-	168	Yebo Music, Llc. YEBO 001	[produced by Andy Savours]

Pacific Gas & Electric

Grupa założona w Los Angeles w stanie Kalifornia, USA, w 1968 r. W składzie wykonującym mieszaninę bluesa, gospel, soulu, jazzu i rocka, występowali: Charlie Allen (śpiew), Glen Schwartz (gitara prowadząca), Thomas Marshall (gitara rytmiczna), Brent Black (bas) i Frank Cook (perkusja) - poprzednio członek zespołu Canned Heat. Pierwszy album, nagrany dla małej wytwórni Bright Orange, i wydany powtórnie przez prywatną firmę muzyków Power Records, dotarł zaledwie do 159. miejsca list amerykańskich. Ich występ na festiwalu w Miami uznano za najciekawszy fragment imprezy, dzięki czemu zespół podpisał kontrakt z Columbią. Wydany w sierpniu 1969 r. drugi longplay zatytułowany nazwą grupy osiągnął 91. miejsce, a trzeci, Are You Ready, znalazł się o dziesięć pozycji niżej.
Pociechą był sukces jedynego singlowego przeboju grupy - tematu tytułowego, utrzymanego w klimacie pogranicza gospel i rocka, który w połowie 1970 r. dotarł do czternastego miejsca listy amerykańckiej. W 1971 r. zespół nagrał jeszcze jeden album i kilka singli, był to jednak jego łabędzi śpiew. W 1973 r. po licznych zmianach personalnych i dokooptowaniu do pierwotnego składu (z czasem pozostał z niego jedynie Allen) sekcji blachy, Pacific Gas And Electric wydali swój ostatni longplay w wytwórni Dunhill.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Bluebuster/Redneck	Pacific Gas & Electric	10.1969	-		Columbia 4-45 009	[written by C. Allen][produced by John Hill]
Are you ready/Staggolee	Pacific Gas & Electric	05.1970	-	14[12]	Columbia 4-45 158	[written by Charlie Allen,John Hill][produced by John Hill][49[3].R&B Chart]
Father come home/Elvira	Pacific Gas & Electric	10.1970	-	93[3]	Columbia 4-45 221	[written by Bill Soden][produced by John Hill]
The Time Has Come (To Make Your Peace)/Death row No.172	Pacific Gas & Electric	01.1971	-	-	Columbia 4-45 304	[written by R. Woods][produced by Delaney Bramlett]
Hunter/Long Handled Shovel	Pacific Gas & Electric	01.1971	-	-	Kent 4538
One more river to cross/Rock And Roller's Lament	Pacific Gas & Electric	08.1971	-	-	Columbia 4-45 444	[written by D. Moore][produced by Delaney Bramlett]
Thank god for you baby/See the monkey run	PG&E	03.1972	-	97[2]	Columbia 4-45 519	[written by J. Hill, C. Allen][produced by John Hill][50[2].R&B Chart]
(Love Is Like A) Heat Wave/We did what we could do	PG&E	05.1972	-	-	Columbia 4-45 621	[written by B. Holland, L. Dozier, E. Holland][produced by John Hill]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Get it on	Pacific Gas & Electric	02.1969	-	159[12]	Power 701
Pacific Gas & Electric	Pacific Gas & Electric	09.1969	-	91[8]	Columbia 9900	[produced by John Hill]
Are you ready	Pacific Gas & Electric	07.1970	-	101[11]	Columbia 1017
PG&E	Pacific Gas & Electric	08.1971	-	182[8]	Columbia 30 362

środa, 16 listopada 2016

Simply Red

Simply Red to brytyjski zespół obchodzący w 2009 roku 25-lecie istnienia. Grupa Simply Red kojarzona jest głównie z budzącym skrajne opinie założycielem i wokalistą - Mickiem Hucknallem, którego ostre wypowiedzi oraz towarzyskie ekscesy przyciągały przez lata uwagę mediów.

Największe sukcesy Simply Red przypadły na lata 80. i 90-te, a popularność przyniosło im brzmienie będące mieszanką popu i soulu z elementami funku i jazzu. Z biegiem czasu nazwa Simply Red stała się tożsama z osobą wokalisty, będącego jedynym stałym członkiem zespołu i wielokrotnie wyrażającym się o grupie jak o solowym projekcie. W październiku 2007 roku Hucknall ogłosił decyzję o zawieszeniu działalności Simply Red z chwilą ukończenia pożegnalnego tournée w 2009 roku. Formacja sprzedała do tej pory ponad 50 milionów egzemplarzy płyt.

Hucknall, urodził się 8 czerwca 1960 roku w Manchesterze. Kiedy miał trzy lata opuściła go matka. Wówczas wychowaniem małego Micka zajął się ojciec Reg, któremu pomagała sąsiadka i jej 4 córki. Brak kontaktów z matką, jak twierdzi sam wokalista, miał wpływ w późniejszym okresie na jego burzliwe życie i niechęć do założenia rodziny. Rudy kolor włosów Hucknalla także nie wpłynął pozytywnie na samopoczucie dorastającego artysty. Dręczony przez rówieśników i osamotniony uciekał w muzykę, która stała się jego najlepszym przyjacielem i lekarstwem na kompleksy. Od dzieciństwa kolekcjonował czasopismo "Disco 45" a bieżące hity podsłuchiwał w salonie fryzjerskim ojca. W wieku 4 lat miał miejsce pierwszy występ Micka - wykonał dla rodziny i przyjaciół utwory z repertuaru The Beatles.

W latach 70-tych przyszła fascynacja punk rockiem. - Masz 16 lat, krosty i nie możesz zdobyć dziewczyny - wtedy słyszysz "Boredom" The Buzzcocks i myślisz - to o mnie - wspominał w wywiadzie dla dziennika "The Guardian".

Tak jak i członkowie wielu późniejszych grup (Joy Division, The Smiths i The Buzzcocks) młody Hucknall trafił w 1976 roku na koncert Sex Pistols w Manchesterze. Wydarzenie zainspirowało go do założenia własnego punk-rockowego zespołu - The Frantic Elevators. Grupa nie zdobyła jednak większej popularności i po wydaniu kilku singli, w 1984 roku, rozpadła się. W tym samym roku z inicjatywy Hucknalla powstała formacja Simply Red, której nazwa pochodzi od koloru włosów wokalisty. Nowa formuła jaką zaprezentowała grupa - mieszanka soulu i popu z elementami funk i jazzu - okazała się strzałem w dziesiątkę. W ciągu niespełna pół roku od powstania, zespół podpisał kontrakt z wytwórnią, a po kolejnych kilku miesiącach wydał debiutancki album "Picture Book" (1985). Pochodzące z tego wydawnictwa utwory - "Money's Too Tight (To Mention)" oraz "Holding Back The Years" - podbiły brytyjskie i amerykańskie listy przebojów.

W 1987 roku zespół wydał drugą płytę "Men and Women" i ruszył w 9-miesięczne tournée. Simply Red zyskał popularność na całym świecie, koncertując w Europie, USA, Australii, Japonii i Nowej Zelandii. Wielkim sukcesem okazało się kolejne wydawnictwo "A New Flame" (1989), z którego najbardziej znana jest przeróbka utworu Harold Melvin & The Blue Notes "If You Don't Know Me By Now". Zespół z klubów i sal koncertowych przeniósł się na wielkie areny a dwukrotne zdobycie pierwszego miejsca na amerykańskiej liście przebojów postawiło grupę w rzędzie z takimi gwiazdami sceny brytyjskiej, jak John Lennon, David Bowie i Queen. W tym momencie Hucknall stał się już sławny - pozował do zdjęć z gwiazdami Hollywoodu, wdawał się w głośne romanse z aktorkami i modelkami oraz nie oszczędzał zdrowia na suto zakrapianych alkoholem imprezach. Zaczął też ogłaszać, że Simply Red to jego solowy projekt, co spowodowało tarcia w grupie i liczne przetasowania w składzie.

Zespołowi nie udało się jednak utrzymać popularności w Ameryce. Wydany w 1991 roku longplay "Stars" - rewelacyjnie przyjęty w Europie i na Wyspach Brytyjskich, nie sprzedawał się najlepiej w USA. Hucknall winił za to wytwórnię Warner Music/East West Records, która dysponując okrojonym budżetem, zdecydowała się zainwestować w En Vogue. Dało to początki niechęci Hucknalla do gigantów fonograficznych. W międzyczasie "Stars" sprzedał sie na świecie w nakładzie 8 milionów egzemplarzy (pobijając tym samym Michela Jacksona, U2, Dire Straits i Guns N' Roses) a w samej Wielkiej Brytanii stał się najlepiej sprzedającym się wydawnictwem w latach 1991-92. Simply Red za płytę "Stars" zdobyło nagrodę Brit oraz world music.

W 1993 roku Hucknall wraz z kilkoma innymi osobami założył Blood and Fire - label zajmujący się promocją reggae na Wyspach Brytyjskich. Artysta przyznał się do fascynacji jamajskimi brzmieniami, szczególnie dubem, co nie przełożyło się jednak w większym stopniu na dokonania artysty.

Druga połowa lat 90-tych to kolejne 3 albumy i spadek popularności grupy. Dobrą passę na dobre przerwał album "Love In The Russian Winter" z 1999 roku. Był to pierwszy krążek w dyskografii grupy, który nie dostał się na brytyjskie listy przebojów.

W 2000 roku drogi Simply Red i wytwórni Warner Music, z którą Hucknall związany był przez kilkanaście lat rozeszły się ostatecznie. Od tej pory muzyk głośno krytykuje gigantów fonograficznych i przemysł muzyczny, stwierdzając, że wytwórnie okradają artystów, a programy, jak "Idol" niszczą branżę muzyczną.

Rok 2001 okazał się najcięższym okresem w życiu wokalisty Simply Red. Muzyk, który od wielu lat cieszył się opinią imprezowicza i kobieciarza (plotki głoszą, że miał setki romansów, ale tylko trzy dłuższe związki m.in. z aktorką Catherine Zetą-Jones) został oskarżony o gwałt. Mimo, że wina nie została udowodniona, artysta przypłacił to ciężką depresją i w najczarniejszych momentach rozważał nawet samobójstwo. Jak sam twierdzi, z pomocą przyszli przyjaciele, m.in. sir Alex Ferguson - menedżer klubu piłkarskiego Manchester United, do którego zagorzałych kibiców zalicza się Hucknall. Oskarżenie o gwałt spowodowało, że muzyk zrezygnował z rockandrollowego trybu życia i poważnie związał się z austriacką handlarką dzieł sztuki - Gabrielą Wesberry. Konsumpcję alkoholu zastąpił zaś jego produkcją - od kilku lat oddaje się pracy we własnej winnicy na wzgórzach Etny na Sycylii.

W 2002 roku Hucknall na dobre wyleczył się z depresji i założył własny label - Simplyred.com. Od tej pory samodzielnie zajmuje się realizacją i promocją nagrań. Obok składanek z największymi hitami, pod szyldem Simply Red zostały wydane jeszcze dwa albumy - "Home" (2003) oraz "Stay" (2007), które popularnością cieszyły się głównie na Wyspach Brytyjskich. Hucknall zaangażował się także w politykę, aktywnie wspierając Tony Blaira oraz Partię Pracy, za co spotykały go oskarżenia o "farbowany socjalizm" jako, że artysta od dłuższego czasu jest milionerem.

W roku 2007 urodziła się córka muzyka i Wesberry - Romy True, a Hucknall zapowiedział, że na dobre skończył z imprezami.

W tym samym roku Hucknall, kończący nagrywanie pierwszego solowego dzieła, podjął decyzję o rozwiązaniu Simply Red. W wywiadzie dla "The Times" wyjaśniał: "25 lat to wystarczająco długo dla każdego. Właśnie nagrałem album, który jest hołdem dla Bobby'ego Blanda - artysty grającego bluesa. Sprawiło mi to tyle przyjemności, że zdałem sobie sprawę, ze to najwyższy czas na napisanie zakończenia do historii Simply Red i płyta "Stay" będzie naszą ostatnią".

Żródło: http://muzyka.wp.pl

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Money' s too tight [To mention]/Open up the red box	Simply Red	07.1985	13[12]	28[15][07.86]	Elektra EKR 9	[written by John Valentine, William Valentine][produced by Stewart Levine]
Come To My Aid/Valentine	Simply Red	09.1985	66[4]	-	Elektra EKR 19	[written by Mick Hucknall, McIntyre][produced by Stewart Levine]
Holding back the years/I won't feel bad	Simply Red	05.1986	2[19]	1[1][23]	Elektra EKR 29	[written by Mick Hucknall/Neil Moss][produced by Stewart Levine][silver-UK][29[16].R&B Chart]
Jericho /Jericho the musical	Simply Red	03.1986	53[3]	-	Warner YZ 63	[written by Mick Hucknall][produced by Rhett Davies, Stewart Levine, Mick Hucknall]
Open Up The Red Box/Look at you now [live]	Simply Red	08.1986	61[4]	-	WEA YZ 75	[written by Mick Hucknall][produced by Stewart Levine ]
The right thing/There's a light	Simply Red	02.1987	11[10]	27[15]	Warner YZ 103	[written by Mick Hucknall][produced by Mick Hucknall, Yvonne Ellis]
Infidelity/Lady Godiva's Room	Simply Red	05.1987	31[5]	-	WEA YZ 114	[written by Mick Hucknall][produced by Alex Sadkin]
Maybe Someday/Let me have it all	Simply Red	08.1987	88[2]	-	WEA YZ 141	[written by Mick Hucknall][produced by Alex Sadkin]
Ev' ry time we say goodbye/Love for sale [live in studio]	Simply Red	12.1987	11[10]	-	WEA YZ 161	[written by Cole Porter][produced by Mick Hucknall, Yvonne Ellis]
I Won't Feel Bad/Lady Godiva's Room	Simply Red	03.1988	68[4]	-	WEA YZ 172	[written by Mick Hucknall, Simply Red][produced by Alex Sadkin]
It' s only love/Turn it up	Simply Red	01.1989	13[9]	57[9]	WEA YZ 349	[written by Jimmy Cameron, Vella Cameron][produced by Stewart Levine][21[14].R&B Chart]
If you don' t know me by now/Move on out [live]	Simply Red	04.1989	2[10]	1[1][22]	WEA YZ 377	[gold-US][silver-UK][1[6].Adult Contemporary Chart][written by Kenny Gamble/Leon Huff][produced by Stewart Levine][38[13].R&B Chart]
A new flame/More	Simply Red	07.1989	17[8]	-	WEA YZ 404	[written by Mick Hucknall][produced by Stewart Levine]
You've Got It /Holding back the years	Simply Red	10.1989	46[3]	-	WEA YZ 424	[written by Lamont Dozier, Mick Hucknall][produced by Stewart Levine]
Something got me started/A new flame	Simply Red	09.1991	11[8]	23[14]	East West YZ 614	[written by Hucknall/McIntyre][produced by Stewart Levine]
Stars	Simply Red	11.1991	8[10]	44[14]	East West YZ 626	[written by Mick Hucknall][produced by Stewart Levine]
For your babies	Simply Red	02.1992	9[8]	-	East West YZ 642	[written by Mick Hucknall][produced by Stewart Levine]
Thrill me	Simply Red	05.1992	33[5]	-	East West YZ 671	[written by Hucknall/McIntyre][produced by Stewart Levine,Mick Hucknall ]
Your mirror	Simply Red	07.1992	17[4]	-	East West YZ 681	[written by Mick Hucknall][produced by Stewart Levine,Mick Hucknall ]
Montreux EP.	Simply Red	11.1992	11[10]	-	East West YZ 716
Fairground	Simply Red	09.1995	1[4][19]	114[12]	East West EW 001	[platinum-UK][written by Mick Hucknall][produced by Stewart Levine,Mick Hucknall ]
Remembering the first time	Simply Red	12.1995	22[18]	-	East West EW 015	[written by Mick Hucknall][produced by Stewart Levine,Mick Hucknall ]
Never never love	Simply Red	02.1996	18[13]	-	East West EW 029	[written by Mick Hucknall][produced by Stewart Levine,Mick Hucknall ]
We' re in this together/You make me believe [live]	Simply Red	06.1996	11[13]	-	East West EW 046	[written by Mick Hucknall][produced by Stewart Levine,Mick Hucknall ]
Angel	Simply Red	11.1996	4[16]	-	East West EW 074	[silver-UK][written by Carolyn Franklin, Sonny Saunders][produced by Wyclef Jean, Jerry Duplessis, Simply Red, Pras Michel ][95[4].R&B Chart]
Night nurse	Sly & Robbie feat Simply Red	09.1997	13[16]	-	East West EW 129	[written by Gregory Isaacs, Sylvester Weise][produced by Sly And Robbie]
Say you love me/So jungiful	Simply Red	05.1998	7[14]	-	East West EW 164	[written by Mick Hucknall][produced by Mick Hucknall, Andy Wright, Gota Yashiki]
The air that i breathe/Lives and loves [live]	Simply Red	08.1998	6[15]	-	East West EW 181	[written by Albert Hammond/Mike Hazelwood][produced by Mick Hucknall, Andy Wright, Gota Yashiki]
Ghetto girl EP.	Simply Red	12.1998	34[7]	-	East West EW 191
Ain' t that a lot of love	Tom Jones with Simply Red	10.1999	14[12]	-	East West EW 209	[written by Willia Dean Parker, Homer Banks][produced by Gota Yashiki]
Your eyes	Simply Red	02.2000	26[9]	-	East West EW 212	[written by Mick Hucknall][produced by Mick Hucknall, Andy Wright, Gota Yashiki]
Sunrise	Simply Red	03.2003	7[15]	122[2]	Simply Red SRS 001	[written by Daryl Hall, John Oates, Sara Allen, Hucknall][produced by Andy Wright]
Fake	Simply Red	07.2003	21[7]	-	Simply Red SRSAM 014	[written by Hucknall, Mark Jaimes, Gota Yashiki, Ian Kirkham, Steve Lewinson, Dee Johnson, John Johnson, Kenji Suzuki, Sarah Brown, Chris de Margary, Kevin Robinson][produced by Mick Hucknall, Gota Yashiki ]
You make me feel brand new	Simply Red	12.2003	7[9]	-	Simply Red SRSAM 020	[ Written-By - Linda Creed, Thom Bell][ Producer -Stewart Levine]
Home	Simply Red	04.2004	40[4]	-	Simply Red B400140-01	[ Written-By - Steve Lewinson, Huckmall, Pete Lewinson][ Producer -Steve Lewinson, Huckmall, Pete Lewinson]
Perfect Love	Simply Red	10.2005	30[7]	-	Simply Red B0005700-11	[ Written-By - Hucknall][ Producer -Andy Wright, Mark Jaimes, Danny Saxon]
Something Got Me Started / A Song For You	Simply Red	01.2006	108[3]	-	Simply Red	-
Oh! What A Girl!	Simply Red	09.2006	57[4]	-	Simply Red SRSAM 031	[ Written-By - Andy Wright , Gary Go , Mick Hucknall][ Producer - Andy Wright ]
So Not Over You	Simply Red	03.2007	34[4]	-	Simplyred.Com SRS 009	[ Written-By - Mick Hucknall/Pete Woodroffe/T.Grant/Sarah Osuji/Alana Hood/Hannah Thompson][ Producer -Andy Wright/Mick Hucknall]
Stay	Simply Red	06.2007	36[2]	-	Simplyred.Com SRS 010	[ Written-By - Andy Wright/Mick Hucknall/David Clayton/Morten Sehjolin][ Producer -Andy Wright/Mick Hucknall]
The World and You Tonight	Simply Red	11.2007	104[1]	-	Simplyred.Com	-
Go Now	Simply Red	11.2008	157[1]	-	Simplyred.Com	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Picture book	Simply Red	10.1985	2[154]	16[60]	Elektra EKT 27	[platinium-US][5x-platinium-UK][produced by Stewart Levine]
Men and women	Simply Red	03.1987	2[74]	31[26]	WEA WX 85	[3x-platinium- UK][produced by Alex Sadkin]
A new flame	Simply Red	02.1989	1[5][109]	22[39]	Elektra WX 242	[gold-US][7x-platinum-UK][produced by Stewart Levine]
Stars	Simply Red	10.1991	1[12][243]	76[43]	East West WX 427	[gold-US][12x-platinum-UK][produced by Stewart Levine]
Life	Simply Red	10.1995	1[3][61]	75[13]	East West 0630120692	[5x-platinium-UK][produced by Mick Hucknall/Stewart Levine]
Greatest Hits	Simply Red	10.1996	1[2][257]	116[5]	East West EW 0630165522	[6x-platinium-UK][produced by Jerry Duplessis/Mick Hucknall/Pras Michel/Stewart Levine/Wyclef Jean]
Blue	Simply Red	05.1998	1[2][43]	145[3]	East West 3984230972	[2x-platinium-UK][produced by AGM Andy Wright, Gota Yashiki, Mick Hucknall; Stevie J. Jordan]
Love and The Russian Winter	Simply Red	11.1999	6[24]	-	East West 3984299422	[platinum-UK][produced by Gota Yashiki, Andy Wright, Mick Hucknall]
It' s only love	Simply Red	11.2000	27[12]	-	East West 8573855372	[gold-UK][produced by Stewart Levine, Mick Hucknall]
Home	Simply Red	04.2003	2[53]	-	SimplyRed.com SRA 001	[2x-platinum-UK][produced by Mick Hucknall, Gota Yashiki, Peter Lewinson, Steve Lewinson, Andy Wright, Stewart Levine]
Simplified	Simply Red	10.2005	3[14]	-	SimplyRed.com SRA 002	[gold-UK][produced by Andy Wright, Mark Jaimes ,Danny Saxon, Mick Hucknall]
Stay	Simply Red	03.2007	4[14]	-	SimplyRed.com SRA 003	[gold-UK][produced by Andy Wright,, Mick Hucknall]
Stars-The Collector's Edition	Simply Red	03.2008	31[3]	-	Rhino/SimplyRed.com 5144262732	-
Simply Red 25: The Greatest Hits	Simply Red	11.2008	9[63]	-	SimplyRed.com SRA 006	[2x-platinum-UK][produced by Simply Red]
Songs of Love	Simply Red	03.2010	12[9]	-	SimplyRed.com SRA 007	[silver-UK]
Song Book 1985-2010	Simply Red	12.2013	4[14]	-	Rhino 2564636669	[silver-UK]
Big Love	Simply Red	05.2015	4[18]	-	East West 0825646105748	[silver-UK][produced by Andy Wright,, Mick Hucknall]

Seth Lakeman

Kiedy zespół Equation natknął się na semi-emeryturę w 2001 roku, Seth Lakeman okazał się członkiem zespołu najmniej predysponowanym, aby odnieść sukces solowy. Jego bracia Sam i Sean podjęli współpracę w udanych duetach z partnerami i innymi członkami zespołu jak Cara Dillon i Kathryn Roberts , ale niewielu wyobrażało sobie zespołu z szalonym skrzypkiem i gitarzystą ,który stanie sie jednym z najgorętszych talentów na brytyjskiej scenie folkowej, ale osiągają sławę i sukces daleko poza obszarami gatunku.
Po odejściu z Equation grał supporty na skrzypcach ze swoją siostrą Carą Dillon , ale powrótem do domu w pięknych, majestatycznych okolicach Dartmoor w południowo-zachodniej Anglii, był inspiracją do napisania piosenek o niezliczonych legendach i folklorem charakterystycznego dla mistycznej wsi, w której się wychował. Jego motywacja doprowadziła do wydania swojego pierwszego solowego albumu, The Punch Bowl (nagrany w kuchni brata Seana i wydany w jego własnej wytwórni iScream w 2002 roku), który wzbudził tyle zainteresowania, aby uzyskać kilka klubowych kontraktów.
Lakeman miał nadzieję, że jego drugie wydawnictwo Kitty Jay z 2004r, poradzi sobie lepiej. Ponownie nagrane ze skromnym budżetem w kuchni brata, sięgające głębiej bogatej spuścizny legendy Devon. Ale w przeciwieństwie do swojego poprzednika, Kitty Jay działało na wyobraźnię ludzi w nieoczekiwany sposób. Tytułowy utwór opowiadał historię pokojówki, która popełniła samobójstwo, gdy odrzucona została przez społeczność lokalną, po tym jak urodziła syna dziedzica,który odwiedzał jej przydrożną mogiłę. Lakeman tymczasem znalazł sobie na liścienominowanych do Mercury Music Prize w 2005 roku wraz z luminarzami rocka- Coldplay , Kaiser Chiefs , Magic Numbers , Hard-Fi , KT Tunstall i późniejszym triumfatorem Antony and the Johnsons .

Nagle Lakeman stał się ważną postacią "nu folk", a jego następny album, Freedom Fields , został nagrany w podobnie skromny sposób jak dwa poprzednie.Krokiem do przodu było podpisanie w 2006 roku kontraktu z oddziałem EMI ,Relentless ,wydający wznowienia oraz remixy albumu. Z pomocą poważnej firmy za nim, Lakeman znalazł się w uprzednio obcym świecie singli, remiksów, filmów, telewizji w ciągu dnia,promocji radiowej i dużych turnee. To dało mu szansę na stworzenie bogatszego brzmienia, tworząc zespół,do którego dołączył brat Sean na gitarze i irlandzki perkusista Cormac Byrne , z trio Uiscedwr , grający bodhran.

Osiągnięcie uznania głównego nurtu i kilka drobnych przebojowych singli (z "The White Hare" i "Lady of the Sea"), spektakularny wzrost popularności Lakemana był witany ze sceptycyzmem przez konserwatywny świat folka . Jednak jego styl - nowa hybryda tradycyjnej piosenki, popu i klasycznie potraktowanego grania na skrzypcach - przyciągnął zupełnie nowych, młodych fanów do muzyki, coś,co wielu próbowało i nie udało im się zrobić przed nim. Został nagrodzony za Album Roku ( Freedom Fields ) i jako wokalista wyróżniony przez BBC Folk Awards w 2007 roku.
Jego czwarty album Poor Man's Heaven - to wpływy rocka spod znaku Zeppelin został wydany w 2008 roku, a następnie przeniósł się do Virgin,innej wytwórni ze stajni EMI, gdzie nagrywa Hearts & Minds w 2010 roku.
Po zakończeniu kontraktu z EMI, Lakeman zdecydował się wydać swój szósty album,Tales from the Barrel House w 2011r w małej wytwórni indie Honor Oak; osiągając tylko numer 63 na brytyjskich listach przebojów. Niezrażony, Lakeman nadal koncertuje, dając specjalny występ z BBC Concert Orchestra w 2013 roku,wykonując pięć utworów, które zostały wydane na EP-ce. Dla następnego albumu, Lakeman podpisał kontrakt z Cooking Vinyl. Word of Mouth pojawił się na początku 2014 roku i został poprzedzony minimalistycznym singlem "Portrait of My Wife".
Nastepny album, Ballads of Broken Few , zawiera słodkie wokale,dzięki dziewczynom z tria folk,Wildwood Kin , które również pochodziły z Devon jak Lakeman. Nagrany z minimalnym instrumentarium i wokół pojedynczego mikrofonu w stylu vintage, album dodaje świeży, uduchowiony oddech do jego żarliwych piosenek.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Lady Of The Sea (Hear Her Calling)	Seth Lakeman	08.2006	52[3]	-	Relentless REL 28	[written by Seth Lakeman][produced by Sean Lakeman]
The White Hare	Seth Lakeman	10.2006	47[4]	-	Relentless REL 29	[written by Seth Lakeman][produced by Sean Lakeman And Seth Lakeman]
Poor Man's Heaven EP.	Seth Lakeman	11.2007	95[1]	-	Relentless REL 44	[produced by Sean Lakeman And Seth Lakeman]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Kitty Jay	Seth Lakeman	09.2005	100[3]	-	I-Scream ISCD 006	[produced by Sean Lakeman and Seth Lakeman]
Freedom Fields	Seth Lakeman	04.2006	32[16]	-	I-Scream ISCD 007	[produced by Sean Lakeman ]
Poor Man's Heaven	Seth Lakeman	07.2008	8[11]	-	Relentless Records CDREL 18	[produced by Sean Lakeman and Seth Lakeman]
Hearts & Minds	Seth Lakeman	07.2010	17[3]	-	Relentless Records CDREL 21	-
Tales from the Barrel House	Seth Lakeman	04.2012	63[2]	-	Honour Oak HNRLP01	[produced by Seth Lakeman]
Word of Mouth	Seth Lakeman	02.2014	20	-	Cooking Vinyl COOKLP 535	[produced by Ian Grimble, Seth Lakeman]
Ballads of the Broken Few	Seth Lakeman	.2016	18	-	Cooking Vinyl COOKCD 644	-

wtorek, 15 listopada 2016

Greg Lake

Niezwykle utalentowany wokalista i basista, ur. 10.11.1948 r. w Bournemouth w hrabstwie Dorset, Anglia. Na gitarze zaczął grać w wieku 12 lat, co umożliwiło mu zarabianie niewielkich sum, gdy zabawiał swoimi popisami bywalców salonu bingo w rodzinnym mieście. W wieku lat 15 porzucił szkołę, by rozpocząć karierę kreślarza, ale dwa lata później zaangażował się na "pełny etat" w grupach Shame i The Gods.

W 1968 r. skontaktowali się z nim Robert Fripp i Michael Giles, do których dotarły wieści o wielkim talencie młodego Grega. Zainteresowani charakterystyczną barwą jego głosu, zaproponowali mu dołączenie do formacji King Crimson. Już z nią 5.07.1969 r. Lake wystąpił w Hyde Parku w czasie wielkiego, darmowego koncertu Rolling Stonesów. Rozgłos i wysoki poziom koncertu zapewniły King Crim son niemal natychmiastową sławę.
Jednak w czasie sesji nagraniowych do albumu In The Wake Of Poseidon Lake odszedł z zespołu, by zostać jedną trzecią tria Emerson, Lake And Palmer, którego członkowie zdobyli reputację jednych z najlepszych "techników" lat 70. Keith Emerson (ur. 2.11.1944 r. w Todmorden. Anglia; instr. klawiszowe) i Carl Palmer (ur. 20.03.1950 r. w Birmingham, Anglia; perkusja, instr. perkusyjne) założyli formację, która po raz pierwszy zaprezentowała się publiczności w 1970 r. podczas festiwalu na wyspie Wight. Muzycy założyli też swoją własną wytwórnię płytową Manticore, ale pomimo osiągnięcia sporego sukcesu komercyjnego, rozstali się w 1974 r.. Lake powrócił do gry w okolicy świąt Bożego Narodzenia 1975 r. nagrywając jeden z najpopularniejszych świątecznych singli, "I Believe In Father Christmas" (napisany wespół z Pete'em Sinfieldem, głównym "dostarczycielem" tekstów King Crimson i ELP). Piosenka nawiązywała do tradycji ELP, zgodnie z którą w utworach cytowano fragmety dzieł muzyki klasycznej - tym razem był to fragment "Jazdy na sankach" Prokofiewa. Singel dotarł do 2. miejsca brytyjskiej listy przebojów i cieszył się takim powodzeniem, że wznawiano go w 1982 i 1983 r.
W 1977 r. Lake ponownie nawiązał współpracę z Sinfieldem, w wyniku której powstały utwory o bluesowym zabarwieniu (m.in. "Closer To Believing"), zamieszczone na albumach Works Volume 1 i Works Volume 2 zreformowanego tria ELP. Po wydaniu płyt muzycy wyruszyli na długie tournee, w czasie którego towarzyszył im pełny skład orkiestry symfonicznej. Rozstali się po raz drugi w 1980 r., a już w następnym roku Lake wydał swój pierwszy album solowy, który trafił na 62. miejsce brytyjskiej i amerykańskiej listy przebojów.
W składzie The Greg Lake Band, który istniał od czerwca 1981 r. do kwietnia 1982 r. znaleźli się: Gary Moore (gitara), Tommy Eyre (instr. klawiszowe), Tristram Margetts (bas) i Ted McKenna (perkusja, wcześniej w zespole Rory'ego Gallaghera, później w MSG). Jeden z koncertów tej formacji został zarejestrowany na potrzeby jednej z amerykańskich stacji radiowych i po latach ukazał się na płycie kompaktowej. Druga płyta solowa Lake'a Manoeuvres, ukazała się w 1983 r. nakładem wytwórni Chrysalis, lecz mimo niezłego poziomu poniosła dotkliwą porażkę.
We wrześniu 1983 r. Lake zastąpił w grupie Asia Johna Wettona. ale jego związek z zespołem okazał się krótkotrwały. W 1984 r. odnowił swą znajomość z Emersonem, dołączając do tria Emerson, Lake And Powell (trzecim członkiem był Cozy Powell, ur. 29.12.1.947 r., były perkusista zespołów Rainbow i Whitesnake).
Muzycy nagrali wspólnie w 1985 r. album Emerson, Lake And Powell, ale w 1987 r. wraz z odejściem Powella trio zakończyło działalność. W 1992 r. po kilku falstartach do gry powrócił oryginalny skład ELP,nagrywając udany album Black Moon.Po promującej go trasie koncertowej podsumowanej longplayem Live at The Royal Albert Hall,trio zaproponowało kolejne studyjne dzieło In the Hot Seat,niestety dużo słabsze od poprzedniego.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I believe in Father Christmas/Humbug	Greg Lake	12.1975	2[25]	95[3]	Atlantic 3305	[written by Greg Lake/Pete Sinfield ][produced by Greg Lake/Pete Sinfield ]
C'est la vie/Jeremy Bender	Greg Lake	09.1977	-	91[2]	Atlantic 3405	[written by Greg Lake/Pete Sinfield ][produced by Greg Lake/Pete Sinfield ]
Love you too much/Someone	Greg Lake Band	09.1981	-	-	Chrysalis CHS 2553 [UK]	[written by B. Dylan, H. Springs, G. Lake][produced by Greg Lake]
Let me love you once/Retribution drive	Greg Lake Band	11.1981	-	48[10]	Chrysalis 2571	[written by Steve Dorff/Molly-Ann Leikin][produced by Greg Lake]
It hurts/Retribution drive	Greg Lake Band	02.1982	-	-	Chrysalis CHS 2567	[written by G. Lake][produced by Greg Lake]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Greg Lake	Greg Lake Band	10.1981	62[3]	62[17]	Chrysalis CHR 1357	[produced by Greg Lake]
Manoeuvres	Greg Lake Band	07.1983	-	-	Chrysalis CHR 1392	[produced by Greg Lake]

Troggs

Zespół założony w 1964 r. w Andover w Anglii i noszący początkowo nazwę The Troglodytes. Jego skład tworzyli: Howard Mansfield (gitara, śpiew), Dave Wright (gitara), Reg Presley (właśc. Reginald Ball, ur. 12.06.1943 r. w Andover; bas) i Ronnie Bond (właśc. Ronald Bullis. ur. 4.05. 1943 r. w Andover, zm. 13.11.1992 r. w Winchester; perkusja). Rok później na miejsce Mansfielda i Wrighta przyszli Chris Britton (ur. 21.06.1945 r. w Watford, Anglia; gitara) i Pete Staples (ur. 3.05.1944 r. w Andover; bas), eks-członkowie grupy Ten Foot Five. Ponieważ Staples grał na gitarze basowej, Presley zajął się wyłącznie śpiewaniem.
Formacja nawiązała współpracę z menedżerem The Kinks Larrym Pagem, który miał okazję zobaczyć ich po raz pierwszy, gdy wykonywali własną wersję słynnego klasyki Kinksów "You Really Got Me". Na początku 1966 r. zespół zmienił nazwę na The Troggs i nagrał debiutancki singel "Lost Girl" (klasyka Elvisa Presleya), wydanego przez firmę CBS. W tym samym czasie Ball zaczął używać pseudonimu Reg Presley licząc na to, że zwróci przez to uwagę fanów wielkiego rockowych numerów w stylu "Give It To Me".
Albumy The Troggs także momentami ocierały się o rocka psychodelicznego. Wszystkie nadzieje na utrzymanie się na topie legły w gruzach po burzliwym procesie i rozstaniu z Larrym Pagem. Później The Troggs dużo koncertowali, a Presleya od czasu do czasu wspomagali Britton, Bond i Tony Murray (z Plastic Penny).
W latach 70. stali się zespołem kultowym dzięki unikatowym nagraniom bootlegowym, pochodzącym ze wcześniejszej sesji nagraniowej, które prawie w całości były potokiem nieparlamentarnych wyrażeń. Po ponownym nawiązaniu współpracy z Pagem nagrali nowa wersję przeboju The Beach Boys "Good Vibrations" i album koncertowy Live At Max's Kansas City. Po dwudziestu pięciu latach na scenie The Troggs nadal występują i mają coraz więcej zagorzałych fanów. Ich świetny album z 1992 r. Athens Andover, nagrany przez skład: Presley, Britton, Peter Lucas (bas) i Dave Maggs (perkusja), przy współudziale muzyków z R. E. M., Petera Bucka i Mike'a Millsa, udowodnił, że Troggs byli i są jednym z najlepszych zespołów w kategorii pop musie. 13 listopada 1992 r. Ronnie Bond zmarł w Winchester General Hospital w Winchester.

Single
Data wydania	Tytuł	UK Top 40	Billboard	Wytwórnia /UK/	Komentarz
04.66	Wild Thing / From Home	2[12]	1[2] [11]	Fontana TF 689	[silver-UK][written by Chip Taylor][produced by Larry Page]
07.66	With a girl like you /I Want You	1[2][12]	29[8]	Fontana TF 717	[written by Reginald Presley][produced by Larry Page][silver-UK]
10.66	I can't control myself/Gonna Make You	2[13]	43[6]	Page One POF 001	[written by Reginald Presley][produced by Larry Page]
12.66	Anyway that you want me/66-5-4-3-2-1	8[10]	-	Page One POF 010	[written by Chip Taylor][produced by Larry Page]
02.67	Give it to me/You're Lying	12 [10]	-	Page One POF 015	[written by Chip Taylor][produced by Larry Page]
06.67	Night of the long grass/Girl In Black	17[6]	-	Page One POF 022	[written by Chip Taylor][produced by Larry Page]
07.67	Hi Hi Hazel/As I Ride By	42[3]	-	Page One POF 030	[written by Bill Martin, Phil Coulter][produced by Larry Page]
10.67	Love is all around/When Will The Rain Come	5[14]	7[16]	Page One POF 040	[written by Chip Taylor][produced by A Page One Production]
02.68	Little girl/Maybe The Madman ?	37[4]	-	Page One POF 056	[written by R. Presley][produced by Larry Page,Colin Frechter]
02.68	You Can Cry If You Want To/There's Something About You	-	120[4]	Page One POF 082	[written by R. Presley][produced by Larry Page,Colin Frechter]
12.74	Good Vibrations/Push It Up To Me	-	102[5]	Penny Farthing PEN 861	[written by Brian Wilson,Mike Love][produced by Larry Page][#1 hit for Beach Boys in 1966]
11.92	Wild Thing [Featuring Oliver Reed And Hurricane Higgins]	69[2]	-	Lifetime LIF 37	-
EP's
03.67	Trogg Tops 1	8[4]	-	Page One POE 001	-

Albumy
Data wydania	Tytuł	UK Top 40 /ilość tyg. na liście/	Billboard	Wytwórnia /UK/
30.07.66	From nowhere	6[16]	-	Fontana TL 5355
3.09.66	Wild thing	-	52[16]	Fontana 67 556 [US]
25.02.67	Trogglodynamite	10[11]	-	Page One POL 001
5.08.67	The Best of Troggs.Vol.1	24[5]	-	Page One POL 2
18.05.68	Love is all around	-	109[9]	Fontana 67 576 [US]
07.94	Greatest Hits	27[3]	=	Polygram TV 522 739-2

Cynthia Weil

Cynthia Weil (ur. 18.10.1937r w Nowym Jorku).
You've Lost That Lovin' Feeling -najczęściej grana piosenka w historii radia ;Just Once, Here You Come Again, On Broadway, Somewhere Out There, Don't Know Much, Never Gonna Let You Go, We Gotta Get Out Of This Place to znajome tytuły piosenek,które doskonale zniosły próbę czasu,a wszystkie one wyszły spod pióra legendarnej librecistki Cynthii Weil.Na efemerycznym,kapryśnym rynku przemysłu muzycznego,jest rzadkim przypadkiem utrzymywania swej pozycji przez kilka dekad.
Cynthia Weil razem ze swoim mężem,kompozytorem,Barry Mannem jest jednym z kilku kreatorów amerykańskiej muzyki popularnej.Była jedną z pierwszych kobiet tworzących rock'n'roll,zaczynała karierę w momencie wypierania tradycyjnej Tin Pan Alley przez rocka.
Od tej pory stworzyła niezliczoną ilość hitów,tworząc trend wyprzedzający swój czas. Teksty Weil charakteryzują się ogromną szczerością wypowiedzi,połączonej z dużą ich emocjonalnością.Rozwinęła własny styl charakteryzujący się przejrzystością narracji typowej dla broadwayowskich produkcji.Miała dar adoptowania różnych gatunków ,pisząc uniwersalne dzieła spełniające rolę hymnów pokolenia.Swoją karierę zaczynała pracując w wytwórni Aldon Music-Dona Kirschnera,części legendarnej Brill Building,sceny kompozytorskiej ,która zdominowała listy przebojów .Wśród jej członków byli minn. Carole King i Gerry Goffin, Neil Sedaka, Carole Bayer Sager, Jerry Leiber i Mike Stoller, Phil Spector,oraz ten ,który stał się towarzyszem jej życia-Barry Mann.
W okresie szczytowego powodzenia tej pary w życiu osobistym i zawodowym,wupuszczała ona niekończący się strumień hitów,że warto wspomnieć:Uptown, On Broadway i Only In America (oba napisane z parą Leiber i Stoller), We Gotta Get Out Of This Place, Blame It On The Bossa Nova, Kicks, Hungry, Walking In The Rain, Uptown, He's Sure The Boy I Love, I Just Can't Help Believing, Soul and Inspiration, Rock and Roll Lullaby.
W odróżnieniu od większości twórców hitów lat 60-tych,duet Weil-Mann kontynuuje równie udanie karierę w latach 70-tych i 80-tych,pisząc utwory dla wykonawców soul,rhythm'n'bluesa,rock'n'rolla aż po country.To oni napisali Here You Come Again,otwierający karierę Dolly Parton,najczęściej odtwarzany przebój country music,a także przyczynili się do rozwoju karier The Righteous Brothers i Jamesa Ingrama.Kontynuje złotą serię jeszcze w latach 90-tych za sprawą multiplatynowej płyty zespołu Hanson-I Will Come To You .

Filmografia

1996 Balto [anim] / 1996 All Dogs Go to Heaven 2 [anim] [piosenki]/ 1996 Muppet Treasure Island [piosenki]/ 1994 A Troll in Central Park [anim] / 1990 GoodFellas / 1990 Without You I'm Nothing [piosenki]/ 1988 Big Business [piosenki]/ 1986 Jumpin' Jack Flash [piosenki]/ 1986 About Last Night... [piosenki]/ 1986 An American Tail [anim][piosenki]/ 1986 The Best of Times [piosenki]/ 1985 8 Million Ways to Die[piosenki]/ 1984 Choose Me [piosenki]/ 1977 Joyride / 1976 Pipe Dreams / 1970 I Never Sang for My Father / 1969 Angel, Angel, Down We Go [piosenki]/ 1968 Wild in the Streets / 1968 Duffy /

Awards

Oscar [Muzyka filmowa]

Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa]
[najlepsza piosenka] An American Tail 1986
Grammy
1987 Song for Motion Picture/TV Somewhere Out There
1987 Song Of The Year Somewhere Out There

Golden Globe [nominacje]
[najlepsza piosenka] Cactus Flower 1969 Golden Globe

Piosenki na listach przebojów

      
     with Barry Mann 
     Sweet Sorrow  Conway Twitty 10.1961 107.US
     Little Miss U.S.A.  Barry Mann 11.1961 109.US
     A Girl Has to Know  The G-Clefs 03.1962 81.US
     If A Woman Answers (Hang Up The Phone)   Leroy Van Dyke 03.1962 35.US
     Uptown   Crystals 03.1962 13.US
     Conscience   James Darren  04.1962 11.US/30.UK 
     Where Have You Been All My Life  Arthur Alexander 05.1962 58.US
     Johnny Loves Me   Shelley Fabares 06.1962 21.US
     Mary's Little Lamb  James Darren 06.1962 39.US
     My Dad  Paul Petersen 11.1962 6.US
     He`s Sure The Boy I Love   Crystals 12.1963 11.US
     Proud  Johnny Crawford 01.1963 29.US
     Blame It on the Bossa Nova  Eydie Gorme 01.1963 7.US/32.UK
     Telephone (Won't You Ring) Shelley Fabares 01.1963 109.US
     Don't Be Afraid, Little Darlin'  Steve Lawrence 03.1963 26.US
     Amy  Paul Petersen 03.1963 65.US
     Heart   Kenny Chandler 04.1963 64.US
     Heart   Wayne Newton 04.1963 82.US
     Heart   Rita Pavone 12.1966 27.UK
     Don't Make My Baby Blue  Frankie Laine 05.1963 51.US 
     Cindy's Gonna Cry  Johnny Crawford 09.1963 72.US 
     I'll Take You Home The Drifters 09.1963 25.US/37.UK
     The Girl Sang the Blues The Everly Brothers 10.1963 25.UK
     Love Her   The Everly Brothers 10.1963 117.US
     Baby, Baby (I Still Love You)  The Cinderellas 05.1964 134.US
     I Want You to Meet My Baby  Eydie Gorme 07.1964 43.US
     Where Is She?  Bobby Vee 09.1964 120.US
     I`m Gonna Be Strong   Gene Pitney 10.1964 9.US/2.UK
     Saturday Night At The Movies   Drifters 11.1964 18.US/3.UK
     Talk to Me Baby  Barry Mann  12.1964 94.US
     I'll Take You Home  Cliff Bennett & the Rebel Rousers 02.1965 42.UK
     Come On Over To My Place Drifters 08.1972 60.US/9.UK 
     Love Her   The Walker Brothers 05.1965 20.UK
     Looking Through The Eyes Of Love Gene Pitney 06.1965 28.US/3.UK
     It's Gonna Be Fine  Glenn Yarbrough 07.1965 54.US
     We Gotta Get Out Of This Place  Animals 07.1965 13.US/2.UK
     Don't Make My Baby Blue Shadows 08.1965 10.UK
     Home of the Brave  Jody Miller 08.1965 25.US
     Home of the Brave  Bonnie & the Treasures 08.1965 77.US
     Magic Town   The Vogues 02.1966 21.US
     (You`re My) Soul And Inspiration   Righteous Brothers 03.1966 1.US/15.UK
     Kicks   Paul Revere and The Raiders 03.1966 4.US 
     Good, Good Lovin'   The Blossoms 04.1966 101.US
     How Can I Tell Her It's Over   Andy Williams 06.1966 109.US
     Hungry   Paul Revere & The Raiders 06.1966 6.US
     Take Your Love  Bobby Goldsboro 07.1966 114.US
     Angelica   Barry Mann 07.1966 111.US
     It's a Happening World   The Tokens 07.1967 69.US
     Good, Good Lovin'  The Blossoms 12.1967 115.US
     It's Not Easy  Will-O-Bees 02.1968 95.US
     Brown Eyed Woman  Bill Medley 08.1968 43.US 
     Shape of Things to Come  Max Frost & the Troopers 09.1968 22.US
     Peace Brother Peace  Bill Medley 10.1968 48.US
     Fifty Two Per Cent  Max Frost & the Troopers 12.1968
     This Is a Love Song  Bill Medley 02.1969 112.US
     Feelings   The Cherry People 03.1969 134.US
     It's Getting Better Mama Cass 06.1969 8.UK/30.US
     Make Your Own Kind of Music  Mama Cass 10.1969 36.US
     New World Coming   Mama Cass 01.1970 42.US
     Angelica   Oliver 04.1970 97.US
     Feelings   Barry Mann 05.1970 93.US
     I Just Can`t Help Believing   B.J. Thomas 06.1970 9.US 
     I Just Can`t Help Believing   Elvis Presley 12.1971 6.UK
     Rock and Roll Lullaby   B.J. Thomas 02.1972 15.US 
     So Long Dixie  Blood, Sweat & Tears 09.1972 44.US
     Looking Through The Eyes Of Love   Partridge Family 12.1972 39.US/9.UK
     Too Many Mondays   Mary Travers 03.1973 122.US  
     Mamacita  The Grass Roots 08.1975 71.US
     The Princess & the Punk  Barry Mann 08.1976 78.US
     Nobody but You  Gladys Knight & the Pips 01.1977 34.UK
     Here You Come Again  Dolly Parton 10.1977 3.US/75.UK
     (You're My) Soul and Inspiration  Donny and Marie Osmond 11.1977 38.US
     Heart to Heart  Errol Sober 03.1979 65.US
     We Gotta Get Out of this Place  Angelic Upstarts 03.1980 65.UK
     Just Once  Quincy Jones 08.1981 17.US/76.UK
     Right Here and Now   Bill Medley 10.1982 58.US
     Never Gonna Let You Go Sérgio Mendes 04.1983 4.US
     I Just Can't Help Believing  Boys Town Gang 07.1983 82.UK
     We're Going All the Way Jeffrey Osborne 02.1984 48.US
     Late at Night   George Benson 03.1984 86.UK
     Olympia Sérgio Mendes 04.1984 58.US
     I'm Gonna Be Strong   Cyndi Lauper 2.1995 37.UK
     I Will Come to You   Hanson 11.1997 9.US/5.UK

     [with  Rick Derringer ] 
     Let Me in  Rick Derringer 08.1976 82.US

     [with Tom Snow] 
     He's So Shy   The Pointer Sisters 07.1980 3.US 
     Somewhere Down the Road   Barry Manilow 12.1981 21.US
     So Far So Good  Sheena Easton 08.1986 43.US


     [with Gerry Goffin/Carole King] 
     Happy Times (Are Here to Stay)  Tony Orlando 11.1961 82.US

     [with Bill LaBounty, Kathy Wakefield] 
     Never Gonna Look Back  Bill LaBounty 06.1982 110.US


     [with Lionel Richie] 
     Running with the Night  Lionel Richie 11.1983 7.US/9.UK


     [with Carole King] 
     One to One Carole King 03.1982 45.US

     [with  Michael Masser & Tom Snow] 
     If Ever You're in My Arms Again   Peabo Bryson 05.1984 10.US

     [with  Tony Renis & Julio Iglesias] 
     All of You   Julio Iglesias & Diana Ross 06.1984 19.US/43.UK


     [with Barry Mann,Jerry Leiber & Mike Stoller] 
     On Broadway   Drifters 03.1960 9.US
     Only In America   Jay and The Americans 05.1963 25.US 
     On Broadway   George Benson 03.1978 7.US

     [with Phil Spector/Barry Mann ]
     Walking In The Rain Partridge Family 05.1973 23.US/10.UK 
     You've Lost That Lovin' Feelin' Righteous Brothers 12.1964 1.US/1.UK 
     You`ve Lost That Loving Feeling   Cilla Black 01.1965 2.UK
     Born to Be Together  The Ronettes 02.1965 52.US
     Walking In The Rain   The Walker Brothers 05.1967 26.UK 
     You've Lost That Lovin' Feeling/(You're My) Soul and Inspiration 
                            Vivian Reed 09.1968 115.US
     You've Lost That Lovin' Feelin' Dionne Warwick 09.1969 16.US
     Walking In The Rain   Jay & the Americans 11.1969 19.US
     You've Lost That Lovin' Feelin' Roberta Flack & Donny Hathaway 10.1971 71.US
     You Baby  John Holt 04.1975 53.UK 
     You've Lost That Lovin' Feelin' Long John Baldry 08.1979 89.US
     You've Lost That Lovin' Feelin' Hall & Oates 09.1980 12.US/55.UK

     [with Barry Mann///Gerry Goffin/Carole King ]
     At the Club / Saturday Night at the Movies   The Drifters 03.1972 3.UK


     [with Barry Mann, Tom Snow]
     Don't Know Much  Bill Medley 03.1981 88.US
     All I Need to Know  Bette Midler 09.1983 77.US
     Don't Know Much  Linda Ronstadt 09.1989 2.US/2.UK

    [with Joe Raposo, Barry Mann]
    Sing a Song / Make Your Own Kind of Music   Barbra Streisand 09.1972 94.US

    [with Jeff Barry, Barry Man]
    The Last Time I Made Love Joyce Kennedy & Jeffrey Osborne 08.1984 40.US

    [with James Ingram, Barry Mann]
    Baby Come and Get It   The Pointer Sisters 03.1985 44.US/76.UK 
    It's Your Night  James Ingram 04.1985 82.UK

    [with David Foster, Tom Keane ]
    Through the Fire   Chaka Khan 04.1985 60.US/77.UK

    [with Greg Phillinganes, Lionel Richie]
    Love Will Conquer All  Lionel Richie 10.1986 9.US/45.UK

    [with James Horner, Barry Mann]
    Somewhere Out There  Linda Ronstadt & James Ingram 12.1986 2.US/8.UK

    [with Keith Thomas]
    Just for Tonight   Vanessa Williams 05.1992 26.US

    [with Tommy Lee James]
    Wrong Again   Martina McBride 12.1998 36.US
     
    [with  Barry Mann,Brenda Russell]
    None of Us Are Free   Solomon Burke 01.2003 125.UK

    [with David Foster, Tom Keane,Kanye West]
    Through the Wire   Kanye West 11.2003 15.US/9.UK

    [with  Barry Mann , Armand Van Helden, Gary Wright,
                Andreas S. Jensen & Joe Killington]
    My, My, My   Armand Van Helden  06.2006 12.UK

    [with Barry Mann, Eddie Robinson & Sonny J]
    Can't Stop Movin'   Sonny J 08.2008 40.UK

sobota, 12 listopada 2016

Clyde Otis

Clyde Otis -znany głównie dzięki długoletniej i obfitującej w sukcesy współpracy z Brookiem Bentonem był jednym z najbardziej płodnych kompozytorów i producentów epoki powojennej.
Był pierwszym w historii muzycznego showbiznesu afroamerykaninem zajmującym kierownicze stanowisko w dużej wytwórni fonograficznej.Urodzony w Prentice/Massachusettes,póżno zainteresował się muzyką,stąd ,że w jego rodzinie nie było nawet radia.Zaczął interesować się komponowaniem piosenek po spotkaniu Bobby Troupa, autora "Route 66",podczas służby w marynarce.Po jej ukończeniu przenosi się do Nowego Jorku,imając się wielu zajęć.Na komponowanie pozostawały mu tylko noce.
Będąc kierowcą taksówki około 1954r usłyszał przypadkowo audycję znanego publicysty Sidney'a Kornhausera i namówiony przez swoją przyjaciółkę przekazuje mu swoją piosenkę "That's All There Is to That" ,która trafia w 1956r do Top 20 dzięki wykonaniu Nat "King" Cole'a.Po uzyskaniu posady dyrektora ds. artystycznych w Mercury w 1958 roku,rozpoczyna pracę kompozytorską i producencką z Brookiem Bentonem.Po mało popularnym "It's Just a Matter of Time" ,ten team ma serię 17 hitów minn."Endlessly" ,"So Many Ways", "Kiddio" i "The Boll Weevil Song" .
Zajmował się też produkcją nagrań dla duetu Benton-Dinah Washington-"Baby (You've Got What It Takes)" i "A Rockin' Good Way (To Mess Around and Fall in Love)".Produkował też solowe płyty Dinah Washington,w tym jej największy przebój-"What a Difference a Day Makes" ,Timi Yuro-"Hurt" czy też The Diamonds-"The Stroll".
Z 51 hitów wytwórni Mercury 31 było dziełem Otisa.Po opuszczeniu tej ostatniej krótko pracuje w Liberty Records,a póżniej zakłada własne wydawnictwo-Clyde Otis Music Group,specjalizujące się w niezależnej produkcji.Po przeprowadzce do Nashville uczestniczy w sesjach nagraniowych takich gwiazd jak:Charlie Rich , Sonny James; Elvis Presley, Aretha Franklin, Johnny Mathis, i Patti Page .

Piosenki na listach przebojów

Billboard Hot 100

     It`s Just A Matter Of Time   Randy Travis 1 1984   
     
     No Other One   Eddie Fisher 04.1956 65.US [with  Ivory Joe Hunter]
     That's All There Is to That   Nat King Cole 07.1956

                               [with   Kelly Owens]
     Out of Sight, Out of Mind   The Five Keys 09.1956 23.US

                  [with  Ivory Joe Hunter]
     Any Way You Want Me (That's How I Will Be)  Elvis Presley 11.1956

                                  27.US [with Aaron Schroeder ]
     Silent Lips  Georgia Gibbs 03.1957 68.US [with  Vin Corso]
     The Wall   Patti Page 03.1957 43.US [with Oramay Diamond,

                                        Dave Dreyer]
     The Wall   Eileen Rodgers 04.1957 62.US [with Oramay Diamond,

                                   Dave Dreyer]
     Happy Years  The Diamonds 08.1958 73.US [with  Brook Benton,

                                   Oscar Liese]
     Nothing in the World  Nat King Cole 08.1958 99.US [with

                        Brook Benton & Belford Hendricks] 
     It`s Just A Matter Of Time   Brook Benton 01.1959 3.US

               [with  Brook Benton, Belford Hendricks]
     The Stroll   Diamonds 12.1957 4.US [with Nancy Lee] 
     Baby (You`ve Got What It Takes)   Brook Benton 01.1960 5.US

                 [with Murray Stein & Brook Benton]
     Looking Back   Nat King Cole 04.1958 5.US [with Brook Benton,

                  Belford Hendricks] 
     Come Back My Love   The Impressions 10.1958 29.R&B Chart

                      [with Roy Hamilton]
     Kiddio   Brook Benton 08.1960 7.US/41.UK [with Brook Benton] 
     Hurtin' Inside  Brook Benton 02.1959 78.US [with Cirino Colacrai,

                                Teddy Randazzo,Brook Benton]
     A Rockin` Good Way   Brook Benton and Dinah Washington 05.1960 7.US

            [with Brook Benton, Luchi DeJesus] 
     Think Twice   Brook Benton 02.1961 11.US [with Joe Shapiro, Jimmy Williams] 
     Endlessly   Brook Benton 04.1959 12.US/18.UK [with Brook Benton]
     Doncha` Think It`s Time   Elvis Presley 04.1958 15.US [with Willie Dixon]
     Separate Ways  Sarah Vaughan 05.1959 96.US [with Vin Corso]	 
     So Close   Brook Benton 05.1959 38.US [with Brook Benton,Luther Dixon]
     Everything Will Be Alright   Gene Allison 11.1958 19.R&B Chart

                                     [with Willie Dixon]
     Thank You Pretty Baby   Brook Benton 07.1959 16.US [with  Brook Benton]
     Call Me   Johnny Mathis 09.1958 21.US [with  Belford Hendricks]
     Smooth Operator   Sarah Vaughan 11.1959 44.US [with   Murray Stein]
     This Time of the Year   Brook Benton 12.1959 66.US [with Jessie Hollis]
     You're My Baby   Sarah Vaughan 02.1960 87.US [with  Luvenia Willis]
     The Ties That Bind Brook Benton 04.1960 37.US [with Vin Corso]
     This Bitter Earth   Dinah Washington 06.1960 24.US [solo]
     The Same One   Brook Benton 08.1960 16.US [with Brook Benton]
     Patsy   Jack Scott 10.1960 65.US [solo]
     For My Baby   Brook Benton 02.1961 28.US [with Willie Dixon]
     Early Every Morning   Dinah Washington 03.1961 95.US

                          [with Belford Hendricks]
     It's Just a House without You   Brook Benton 10.1961 45.US

                [with Teddy Randazzo, Cirino Colacrai, Brook Benton]
     She Really Loves You   Timi Yuro 12.1961 93.US [with Timi Yuro]
     What's a Matter Baby (Is It Hurting You)   Timi Yuro 07.1962 12.US

                                      [with  Joy Byers]
     Nothing Goes Up (Without Coming Down)   Nat King Cole 03.1963 87.US

                   [with Jimmy Williams, Larry Harrison] 
     Out of Sight - Out of Mind   Sunny & the Sunliners 02.1964 71.US

                                 [with Ivory Joe Hunter]
     Too Late to Turn Back Now   Brook Benton 05.1964 43.US [solo]
     Ain't That Loving You Baby   Elvis Presley 10.1964 16.US/15.UK

                                [with Ivory Joe Hunter]
     Wishing It Was You  Connie Francis 05.1965 57.US [with Joy Byers ]
     Mother Nature, Father Time   Brook Benton 11.1965 53.US

                    [with Brook Benton]
     I'm Too Far Gone (To Turn Around)   Bobby Bland 01.1966 62.US

             [with Belford Hendricks]
     Only a Girl Like You   Brook Benton 03.1966 122.US [with Augustas]
     Take a Look   Aretha Franklin 09.1967 56.US [solo]
     Til I Can't Take It Anymore   Ben E. King 12.1968 134.US

                 [with Ulysses Burton]
     Out of Sight, Out of Mind   Little Anthony & the Imperials

                 07.1969 52.US [with Ivory Joe Hunter]
     It's Just a Matter of Time   Sonny James 01.1970 87.US [with Brook Benton,

               Belford Hendricks]
     This Bitter Earth   The Satisfactions 06.1970 96.US [solo]
     Endlessly   Sonny James 10.1970 108.US [with Brook Benton]
     Pop That Thang   The Isley Brothers 07.1972 24.US [with Herman Kelly,

                  Kelly Isley, Ronald Isley & Rudolph Isley]
     Endlessly   Mavis Staples 10.1972 109.US [with Brook Benton]
     What's a Matter Baby  Ellen Foley 11.1979 92.US [with  Joy Byers] 
     A Rockin' Good Way   Shakin' Stevens & Bonnie Tyler 01.1984 5.UK

                         [with Brook Benton, Luchi DeJesus]

Filmografia

1976 Pipe Dreams / 1964 Olga's Girls

Pablo Cruise

Zespół założony w 1973 r. w San Francisco przez dwóch byłych członków formacji Stoneground: Cory'ego Leroisa (ur. w Kalifornii; instr. klawiszowe) i Steve'a Price'a (ur. w Kalifornii; perkusja). Dołączyli do nich Dave Jenkins (ur. na Florydzie; gitara) i Bud Cockrell (ur. w Missouri; bas) z zespołu It's A Beautiful Day. Nagrany w 1975 r. album Pablo Cruise spotkał się z ciepłym przyjęciem krytyków, którzy wysoko ocenili zarówno zdradzającą wpływy jazzu muzykę, jak i doskonałe umiejętności instrumentalne członków formacji. Spore możliwości grupy potwierdził drugi longplay Lifeline. Jednak komercyjne owoce swojej pracy muzycy zebrali dopiero w 1977 r., gdy pochodzący z albumu A Place In The Sun singel "Whatcha Gonna Do?" trafił na 6. miejsce amerykańskiej listy przebojów. Rok później tę samą pozycję osiągnęła kompozycja "Love Will Find A Way", która zaprowadziła czwarty już longplay Worlds Away do Top 10 amerykańskich zestawień bestsellerów. Utwór "Don't Want To Live Without It" uplasował się w Top 30 w czasie, gdy muzycy sprytnie wzbogacali i tak już "kosmopolityczne" brzmienie Pablo Cruise o elementy dyskotekowe.
Podczas pracy nad albumem Part Of The Game Cockrella zastąpił były basista Carlosa Santany Bruce Day, na którego miejsce niedługo potem przyjęto Johna Pierce'a i drugiego gitarzystę Angelo Rossiego. Mimo że longplay Reflector nagrany przy producenckiej współpracy weterana rhythm 'n' bluesa Toma Dowda przyniósł kolejny przebój w postaci "Cool Love", Pablo Cruise zaczęli powoli stawać się przeżytkiem w konfrontacji z napływającą "nową falą".
Wewnętrzne problemy zespołu doprowadziły do dalszych zmian składu, które po nagraniu albumu Out Of Our Hands przyniosły czasowe zawieszenie działalności. Pablo Cruise powrócili do gry już jako kwartet w swoim pierwotnym składzie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Island woman/Denny	Pablo Cruise	07.1975	-	104[2]	A&M 1695	[written by Lerios, Jenkins, Batteaux][produced by Michael Jackson]
Whatcha gonna do ?/Atlanta june	Pablo Cruise	04.1977	-	6[26]	A&M 1920	[written by Lerios, Jenkins][produced by Bill Schnee]
A place in the sun/El Veterano	Pablo Cruise	09.1977	-	42[9]	A&M 1976	[written by Cockrell, Lerios][produced by Bill Schnee]
Never had a love/Atlanta june	Pablo Cruise	01.1978	-	87[4]	A&M 1999	[written by Lerios, Jenkins][produced by Bill Schnee]
Love will find a way/Always be together	Pablo Cruise	06.1978	-	6[18]	A&M 2048	[written by Cory Lerios, David Jenkins][produced by Bill Schnee]
Don' t want to live without it/Raging fire	Pablo Cruise	09.1978	-	21[16]	A&M 2076	[written by Cory Lerios, David Jenkins][produced by Bill Schnee]
I go to Rio/Raging fire	Pablo Cruise	01.1979	-	46[8]	A&M 2112	[written by Peter Allen, Adrienne Anderson][produced by Bill Schnee]
I want you tonight/Family man	Pablo Cruise	10.1979	-	19[16]	A&M 2195	[written by Cory Lerios, David Jenkins, Allee Willis][produced by Bill Schnee]
Cool love/Jenny	Pablo Cruise	07.1981	-	13[17]	A&M 2349	[written by Cory Lerios, David Jenkins,John Pierce][produced by Tom Dowd]
Slip away/That's when	Pablo Cruise	10.1981	-	75[5]	A&M 2373	[written by John Pierce, David Jenkins, Lutz][produced by Tom Dowd]
Will you,won't you	Pablo Cruise	10.1983	-	107[1]	A&M 2570	[written by C. Lerios, J. Pierce][produced by Pablo Cruise, Jim Gaines]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Pablo Cruise	Pablo Cruise	08.1975	-	174[4]	A&M 4528	[produced by Michael James Jackson]
Lifeline	Pablo Cruise	04.1976	-	139[13]	A&M 4575	[produced by Val Garay]
A place in the sun	Pablo Cruise	03.1977	-	19[46]	A&M 4625	[platinium-US][produced by Bill Schnee]
Worlds away	Pablo Cruise	06.1978	-	6[43]	A&M 4697	[platinium-US][produced by Bill Schnee]
Part of the game	Pablo Cruise	11.1979	-	39[17]	A&M 3712	[produced by Bill Schnee]
Reflector	Pablo Cruise	07.1981	-	34[18]	A&M 3726	[produced by Tom Dowd]