niedziela, 10 stycznia 2016

Bruce Springsteen

Ur. 23.09.1949 r. w Freehold w stanie New Jersey. Jako największa żyjąca gwiazda rock'n'rolla na świecie, Springsteen nieświadomie potwierdził opinię byłego krytyka magazynu "Rolling Stone" Jona Landau, który w 1974 r. stwierdził: "Zobaczyłem przyszłość rock'n'rolla. Nazywa się Bruce Springsteen". Jednak wcześniej młody muzyk musiał zapłacić "frycowe", występując w lokalnych zespołach rodzinnego stanu, m.in. w The Castilcs, Child, Earth, Steel Mill i Dr Zoom & The Sonic Boom. Wkrótce potem założył Bruce Springsteen Band, w składzie którego - oprócz lidera , znaleźli się: David Sancious (instr. klawiszowe), Gary Tallent (bas), Clarence Clemons (saksofon), Steve van Zandt (gitara), Danny Federici (instr. klawiszowe) i Vini Lopez (perkusja).
Po spotkaniu z legendarnym Johnem Hammondem z CBS, Springsteen podpisał kontrakt z tą wytwórnią jako artysta solowy, gdyż firma wyczuła w nim potencjał na miarę Boba Dylana przyszłości. Springsteen zignorował jednak zupełnie wiązane z nim plany i swój debiutancki longplay Greetings from Asbury Park zarejestrował wraz z zespołem. Płyta sprzedawała się słabo, mimo że zarówno amerykańscy jak i brytyjscy krytycy dostrzegli drzemiące w niej możliwości.
Wydany zaledwie 10 miesięcy później kolejny longplay The wild,the innocent & The E-Street Shuffle okazał się już o wiele lepszą propozycją, co niestety nie wpłynęło na poprawę wyników sprzedaży. Na płycie znalazły się jednak klasyczne już utwory, takie jak m.in. "Rosalita" i "Incident On 57th Street" oraz piękna kompozycja "Asbury Park Fourth Of July (Sandy)", nagrana później przez zespół The Hollies. Po wydaniu longplaya towarzyszący artyście muzycy przyjęli nazwę E. Street Band.
W maju 1974 r. występ grupy obejrzał Jon Landau i wtedy to właśnie wypowiedził swe prorocze słowa. Niebawem został producentem płyt i menedżerem Springsteena. W tym okresie sprzedaż pierwszych dwóch albumów muzyka poprawiła się nieco, co było po części wynikiem licznych koncertów i szerzących się coraz powszechniej pogłosek, że jest to naprawdę "ktoś".
Springsteen zwracał się bowiem bezpośrednio do swoich fanów językiem, który rozumieli bez trudu. Był pochodzącym z klasy pracującej Amerykaninem, opowiadającym o swojej pracy, o samochodzie lub rowerze, o dziewczynie i rodzinnym mieście. Wydany w 1975 r. album Born To Run od razu zaprowadził artystę do pierwszej ligi rocka. To doskonałe wydawnictwo prezentowało w tekstach całą gamę uczuć: od frustracji przez gniew do nadziei. Od strony muzycznej płyta okazała się bezbłędna, a zamieszczone na niej piosenki należą do najlepszych w karierze Springsteena. Krytycy i fani przyjęli longplay niezwykle ciepło, dzięki czemu stał się sporym przebojem po obu stronach Atlantyku. W czasie promującej go trasy Bruce zbierał entuzjastyczne recenzje, a jego zdjęcie pojawiło się na okładkach magazynów "Time" i "Newsweek". Podczas trasy europejskiej krytycy brytyjscy podzielali zachwyt swych amerykańskich kolegów, a ilość poświęcanych artyście artykułów była tak ogromna, że szybko stała się tematem dowcipów.
W ciągu następnych trzech lat kariera nagraniowa Springsteena utknęła w martwym punkcie, gdyż razem z Landauem wdali się w prawny spór z Mike'em Appelem, z którym w 1972 r. artysta podpisał kontrakt menedżerski. Z pomocą pospieszyli wtedy szybko inni wykonawcy, którzy nie pozwolili zapomnieć o utworach Bruce'a: Earth Band Manfreda Manna nagrał błyskotliwą wersję "Blinded By The Light", a Patti Smith zmierzyła się z "Because The Night". Wśród artystów nagrywających kompozycje Springsteena znaleźli się również Alan Clark - były członek The Hollies, Robert Gordon i The Pointer Sisters.
Po zakończeniu procesu w 1978 r. artysta nagrał nastrojowy album Darkness On The Edge Of Town odzwierciedlający problemy minionych kilku lat, który z upływem czasu nie stracił jednak nic ze swego uroku. Dwa najwybitniejsze utwory pochodzące z tego wydawnictwa to bez wątpienia "Badlands" i "The Promised Land". W czerwcu tego samego roku Bruce wraz ze swoim zespołem wyruszył na mordercze tournee, które zawiodło go w rok 1979.
W dniu swoich 30. urodzin artysta wystąpił na historycznym koncercie MUSE, a atmosferę tego niezwykłego wydarzenia oddał w pełni pełen humoru i energii album No Nukes i towarzysząca mu kaseta wideo. Podczas koncertu Bruce udał zemdlenie, a zmuszającej go do bisu publiczności powiedział, że nie może już tak intensywnie występować, gdyż skończył właśnie 30 lat. Zachwyceni widzowie z radością przyjęci zaśpiewaną - bez żadnych oznak słabości - "Rosalitę", w czasie której artyście towarzyszył wielki Clarence Clemons. Kilka następnych miesięcy artysta poświęcił na rejestrację podwójnego albumu River, który przyjęty został równie entuzjastycznie jak Born To Run. Na płycie tej Springsteen zaprezentował wszystkie odcienie swojego wielkiego talentu; był zamyślony, liryczny, przygnębiony, radosny i pełen energii. W zamieszczonych na albumie 20 piosenkach udało mu się przedstawić wszystkie aspekty swojego życia, z którymi - co ważniejsze - mógł się identyfikować każdy słuchacz. Trudno jest wyłowić z tego zestawu najlepsze kompozycje, ale wydane na singlach "Hungry Heart", "The River" i "Fade Away" stały się wielkimi przebojami.
Rok później „Boss" znów koncertował w Europie i pomógł powrócić na scenę muzyczną Gary'emu "U.S." Bondsowi produkując jego comebackowy album Dedication, którego był również współautorem. "This Little Girl" należy bez wątpienia do najlepszych kompozycji Springsteena, a "U.S." Bonds po ponad 20 latach nieobecności powrócił na amerykańską listę przebojów.
We wrześniu 1982 r. na rynku pojawił się album Nebraska. Ten surowy zestaw akustycznych utworów został nagrany solo, bezpośrednio na kasetę. Prezentował bezkompromisowego i czasami pełnego bólu artystę; to Bruce Springsteen w czystej postaci, bez żadnych ozdobników. W pewnym momencie imitował on nawet wycie wilka, przez wielu uznawane za nagranie "oryginału", budzące grozę, gdy słucha się go na pełny regulator. Nebraska stała się kolejnym wielkim osiągnięciem "Bossa", który na swoje następne wydawnictwo znów kazał długo czekać.
Longplay Born In The USA pojawił się na rynku w 1984 r. i jak to zwykle dzieje się w przypadku najbardziej przebojowych i najlepiej sprzedających się płyt danego artysty - nie należał on do najwybitniejszych osiągnięć Springsteena. Odniósł jednak niekwestionowany sukces: sprzedano ponad 12 milionów egzemplarzy, w Wielkiej Brytanii utrzymywał się liście przebojów przez ponad dwa i pół roku, a w rodzinnym kraju artysty jeszcze dłużej. Przyniósł też kilka przebojowych singli, z których największy sukces odniosły utwór tytułowy, "Cover Me" i "I'm On Fire". W czasie Springsteenmanii, która w 1985 r. ogarnęła Europę podczas tournee artysty, wszystkie siedem płyt trafiło do brytyjskich zestawień. W tym samym roku Bruce poślubił Juliannę Phillips i zaangażował się w działalność społeczno-polityczną. Wziął udział w słynnym nagraniu USA For Africa "We Are The World" i dołączył do byłego członka E. Street Band "Miami" Stevena Van Zandta, by w ramach akcji Artists United Against Apartheid nagrać piosenkę "Sun City".
W grudniu świąteczne nagranie "Santa Claus Is Coming To Town" trafiło do Top 10 brytyjskiej listy przebojów. Obok Boba Dylana, Springsteen był największym obiektem ataków muzycznych piratów. Aby ukrócić te praktyki pod koniec 1986 r. artysta wydał zestaw pięciu albumów Live 1975 — 1985. To wspaniale nagrane wydawnictwo od razu trafiło na l. miejsce amerykańskich zestawień bestsellerów. Rok później ukazał się longplay Tunnel Of Love, wcześniejsze zamówienia zaprowadziły tę płytę na szczyt notowań w USA i Wielkiej Brytanii już w dniu pojawienia się jej na rynku. Springsteen promował ten doskonały longplay w czasie kolejnej europejskiej trasy. Po wielu miesiącach spekulacji i detektywistycznych starań paparazzich, pogłoski o romansie Bruce z towarzyszącą mu wokalistką Patti Scialfa zostały potwierdzone, a żona artysty wystąpiła o rozwód.
Swoją działalność polityczną artysta kontynuował w 1988 r. biorąc udział w trasie Human Rights Now! w ramach Amnesty International, lecz od tej pory koncertował już na zdecydowanie mniejszą skalę. Pod koniec lat 80. występował w barach i klubach, wspierając szczytne inicjatywy i promując Tunnel Of Love. Bardzo udane europejskie tournee artysty przyćmiła fala spekulacji i doniesień prasowych dotyczących jego rozwodu. W 1989 r. zarejestrował utwór "Viva Las Vegas" wydany na benefisowym albumie. W tym samym roku za jego radą rozwiązał się zespół E. Street Band. Na początku lat 90. prasa śledziła każdy krok "Bossa", niecierpliwie czekając na jakąkolwiek oznakę aktywności artystycznej. Sam Bruce jednak cieszył się życiem, od czasu do czasu tylko występując z innymi sławnymi muzykami. Niezwykłym pozostaje fakt. że udawało mu się utrzymać tak wysoką pozycję na rynku muzycznym, mimo nagrania w ciągu ponad 15 lat zaledwie ośmiu albumów z nowym materiałem. Za to w 1992 r. na rynku pojawiły się aż dwie nowe płyty artysty: Human Touch i Lucky Town, witane z radością zarówno przez fanów,jak i krytyków szczęśliwych z powrotu "Bossa".
W 1994 r. tytułowa piosenka z filmu "Filadelfia" (autorstwa i w wykonaniu Springsteena) została nagrodzona Oscarem.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Born to run/Meeting Across The RiverBruce Springsteen09.1975-23[11]Columbia 10 209[written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen,Mike Appel]
Tenth Avenue Freeze-out/She's The OneBruce Springsteen01.1976-83[3]Columbia 10 274[written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen, Mike Appel, Jon Landau]
Prove it all night/FactoryBruce Springsteen06.1978-33[9]Columbia 10 763[written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen,Jon Landau]
Badlands/Streets of FireBruce Springsteen08.1978-42[8]Columbia 10 801[written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen,Jon Landau]
Hungry heart/Held Up Without a GunBruce Springsteen11.198044[4]5[18]Columbia 11 391[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt]
Fade away/Be TrueBruce Springsteen02.1981-20[12]Columbia 11431 [written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt]
The river/Independence DayBruce Springsteen06.198135[6]-CBS A 1179[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt]
Dancing in the dark/Pink CadillacBruce Springsteen05.19844[30]2[21]Columbia 04463[platinum-US][silver-UK][written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Chuck Plotkin, Bruce Springsteen]
Cover me/Jersey GirlBruce Springsteen08.198416[21]7[18]Columbia 04561[gold-US][written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt,Chuck Plotkin]
Born in the U.S.A./Shut Out the LightBruce Springsteen11.19845[12]9[17]Columbia 04680[gold-US][written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt,Chuck Plotkin]
I' m on fire/Johnny Bye ByeBruce Springsteen02.1985-6[20]Columbia 04772[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt,Chuck Plotkin]
Glory days/Stand On ItBruce Springsteen06.198517[6]5[18]Columbia 04924[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt,Chuck Plotkin]
I' m goin down/Janey, Don't You Lose HeartBruce Springsteen09.1985-9[13]Columbia 05603 [written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt,Chuck Plotkin]
My hometown/Santa Claus is comin' to townBruce Springsteen12.19859[5]A:6[15];B:1[2].Christmas ChartColumbia 05728[gold-US][silver-UK][written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt,Chuck Plotkin][#12 hit for G.Hall in 1934]
War/Merry Christmas BabyBruce Springsteen & The E Street Band11.198618[7]8[12]Columbia 06432[written by Norman Whitfield, Barrett Strong][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
Fire/Incident on 57th StreetBruce Springsteen & The E Street Band01.1987-46[8]Columbia 06657[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
Born to run [live]Bruce Springsteen & The E Street Band05.198716[4]-CBS BRUCE 2 [UK][written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen,Mike Appel]
Brilliant disquise/Lucky ManBruce Springsteen10.198720[5]5[16]Columbia 07595[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
Tunnell of love/Two for the RoadBruce Springsteen12.198745[4]9[15]Columbia 07663[written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
One step us/RouletteBruce Springsteen02.1988-13[15]Columbia 07726 [written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
Tougher than then rest/RouletteBruce Springsteen06.198813[8]-CBS BRUCE 3 [UK][written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
Spare parts/Pink CadillacBruce Springsteen09.198832[3]-CBS BRUCE 4 [UK][written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
Human touch/Souls of the DepartedBruce Springsteen03.199211[5]16[14]Columbia 74273[written by Bruce Springsteen][produced by Roy Bittan, Jon Landau,Chuck Plotkin, Bruce Springsteen]
Better daysBruce Springsteen05.199234[3]-Columbia 6578907 [UK][written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
57 channels [And nothin' on]/Part Man, Part MonkeyBruce Springsteen06.199232[4]68[6]Columbia 74416 [written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
Leap of FaithBruce Springsteen10.199246[3]-Columbia 6583697 [UK] [written by Bruce Springsteen][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen,Chuck Plotkin,Roy Bittan]
Lucky Town (live)Bruce Springsteen04.199348[3]-Columbia 6592282 [UK] [written by Bruce Springsteen]
Streets of Philadelphia/If I Should Fall BehindBruce Springsteen02.19942[13]9[20]Sony 77384 [gold-US][gold-UK][written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen,Chuck Plotkin,Tommy Sims]
Secret garden/Thunder Road [live]Bruce Springsteen04.199544[6]63[7]Columbia 77854[written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen,Chuck Plotkin,Jon Landau]
Hungry heart/Held Up Without a GunBruce Springsteen11.199528[3]-Columbia 6626252 [UK][written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen,Steven Van Zandt,Jon Landau]
Ghost of Tom JoadBruce Springsteen04.199626[2]-Columbia 6630312[written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen,Chuck Plotkin]
Secret gardenBruce Springsteen04.199717[4]19[17]Columbia 77 847[written by Bruce Springsteen]
The Rising/Land of Hope and DreamsBruce Springsteen07.200294[1]52[11]Columbia 79 788[written by Bruce Springsteen][produced by Brendan O'Brien]
Lonesome DayBruce Springsteen12.200239[2]-Columbia 6734082 [UK][written by Bruce Springsteen][produced by Brendan O'Brien]
Devils & DustBruce Springsteen03.2005-72[1]Columbia 55 338[written by Bruce Springsteen][produced by Brendan O'Brien]
Radio NowhereBruce Springsteen08.200796[1]102Columbia CATCO129711584 [UK][written by Bruce Springsteen][produced by Brendan O'Brien]
Santa Claus Is Comin' to TownBruce Springsteen12.200760[4]-Sony Music MIUCT 3677 [UK][written by J. F. Coots, H. Gillespie][produced by Bruce Springsteen, Mike Appel, Jimmy Iovine]
Girls in Their Summer ClothesBruce Springsteen02.2008-95[1]Columbia [written by Bruce Springsteen][produced by Brendan O'Brien]
Working on a DreamBruce Springsteen11.2008133[3]95[1]Columbia [written by Bruce Springsteen][produced by Brendan O'Brien]
The WrestlerBruce Springsteen01.200993[1]120Columbia MIUCT 3678 [UK][written by Bruce Springsteen][produced by Bruce Springsteen]
We Take Care of Our OwnBruce Springsteen01.2012-106Columbia [written by Bruce Springsteen][produced by Ron Aniello, Bruce Springsteen, Jon Landau]
High HopesBruce Springsteen11.201396[1]-Sony Music[written by Tim Scott McConnell][produced by Ron Aniello and Bruce Springsteen]
American BeautyBruce Springsteen05.201483[1]-Columbia USSM 11400531 [UK][written by Bruce Springsteen]

Albumy
[UK] all time *50*-albums 20/#1 [5]/Top10 [10]/520 weeks
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Greetings from Asbury ParkBruce Springsteen01.197341[10][06.85]60[43]Columbia 31 903[2x-platinium-US][silver-UK][produced by Mike Appel, Jim Cretecos]
The wild,the innocent & The E-Street ShuffleBruce Springsteen09.197333[12][06.85]59[34]Columbia 32 432[2x-platinium-US][silver-UK][produced by Mike Appel, Jim Cretecos]
Born to runBruce Springsteen08.197517[47]3[110]Columbia 33 795[6x-platinium-US][platinum-UK][produced by Bruce Springsteen, Mike Appel, Jon Landau]
Darkness on the edge of townBruce Springsteen06.197814[40]5[97]Columbia 35 318[3x-platinium-US][gold-UK][produced by Bruce Springsteen,Steven Van Zandt, Jon Landau]
The riverBruce Springsteen10.19802[88]1[4][108]Columbia 36 854[5x-platinium-US][platinum-UK][produced by Bruce Springsteen,Steven Van Zandt, Jon Landau]
NebraskaBruce Springsteen09.19823[19]3[29]Columbia 38 358[platinium-US][silver-UK][produced by Bruce Springsteen]
Born in the U.S.A.Bruce Springsteen06.19841[5][126]1[7][139]Columbia 38 653[15x-platinium-US][3x-platinum-UK][produced by Jon Landau, Chuck Plotkin, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt]
Live 1975-1985Bruce Springsteen11.19864[9]1[7][26]Columbia 40 558[13x-platinium-US][gold-UK][produced by Jon Landau, Chuck Plotkin, Bruce Springsteen]
Tunnel of loveBruce Springsteen09.19871[1][33]1[1][45]Columbia 40 999[3x-platinium-US][platinum-UK][produced by Jon Landau, Chuck Plotkin, Bruce Springsteen]
Human touchBruce Springsteen03.19921[1][17]2[27]Columbia 53 000[platinium-US][gold-UK][produced by Jon Landau, Chuck Plotkin, Bruce Springsteen, Roy Bittan]
Lucky townBruce Springsteen03.19922[11]3[23]Columbia 53 001[platinium-US][gold-UK][produced by Jon Landau, Chuck Plotkin, Bruce Springsteen]
Greatest hitsBruce Springsteen02.19951[2][201]1[2][32]Columbia 67 060 [4x-platinium-US][4x-platinium-UK][produced by Bruce Springsteen, Mike Appel, Jon Landau, Steven Van Zandt, Chuck Plotkin, Roy Bittan]
The ghost of Tom JoadBruce Springsteen11.199516[14]11[14]Columbia 67 484 [gold-US][gold-UK][produced by Bruce Springsteen, Chuck Plotkin]
In concert/MTV pluggedBruce Springsteen09.19974[7][04.93]189[1]Columbia 68 730 [gold-UK]
TracksBruce Springsteen11.199850[1]27[7]Columbia 69 475 [platinium-US]
18 tracksBruce Springsteen04.199923[7]64[6]Columbia 69 476 [produced by Bruce Springsteen]
Live in New York CityBruce Springsteen04.200112[6]5[8]Columbia 85 490 [platinium-US][platinum-UK]
The risingBruce Springsteen08.20021[1][16]1[2][37]Columbia 86600 [2x-platinium-US][silver-UK][produced by Brendan O'Brien]
The essentialBruce Springsteen11.200332[7]14[33]Legacy 90 773[platinum-US]
Devils & DustBruce Springsteen05.20051[1][8]1[1][13]Columbia 93 990[gold-US][produced by Brendan O'Brien]
Born to Run: 30th Anniversary EditionBruce Springsteen11.200563[1]18[6]Columbia 94 175-
Hammersmith Odeon London '75Bruce Springsteen02.200633[2]-Columbia 82876779952 [UK][produced by Bruce Springsteen, Jon Landau, Barbara Carr, Thom Zimny]
We shall overcomeBruce Springsteen05.20063[29]3[10]Columbia 82876830742[UK][gold-US][produced by Bruce Springsteen, Jon Landau]
Live in DublinBruce Springsteen06.200721[3]23[5]Columbia 88697095822[UK][gold-US]
MagicBruce Springsteen10.20071[1][17]1[22]Columbia 88697170602[UK][platinum-US][produced by Brendan O'Brien]
Magic Tour HighlightsBruce Springsteen07.2008-48[1]Columbia -
Greatest HitsBruce Springsteen01.20093[10]43Columbia 88697530912[UK]-
Working on a DreamBruce Springsteen02.20091[2][16]1[19]Columbia 886974135522[UK][gold-US][produced by Brendan O'Brien]
The PromiseBruce Springsteen11.20107[10]16[9]Columbia 88697761772[UK][gold-US][produced by Bruce Springsteen, Jon Landau]
The Promise: The Darkness on the Edge of Town StoryBruce Springsteen11.2010-27[6]Columbia [produced by Bruce Springsteen, Jon Landau]
The Collection 1973–1984Bruce Springsteen12.201035[4]-Sony Music 88697747712[UK]-
Wrecking BallBruce Springsteen03.20121[1][22]1[24]Columbia 88691942542[UK][produced by Ron Aniello, Bruce Springsteen]
High HopesBruce Springsteen01.20141[1][9]1[1]Columbia 88843015462[UK][gold-UK][produced by Ron Aniello, Brendan O'Brien, Bruce Springsteen]
The Spirit Of RadioBruce Springsteen05.201484[1]-Parallel Lines PLCD 022[UK]-
The Album Collection Vol. 1 1973–1984Bruce Springsteen11.201412882[1]Columbia[produced by Mike Appel, Jim Cretecos, Bruce Springsteen, Jon Landau, Steven Van Zandt, Chuck Plotkin]
Passaic NightBruce Springsteen02.201591[1]-Left Field Media LFM3CD 533[UK]-
The Ties That Bind-River CollectionBruce Springsteen12.201549[1]31[1]Columbia 88875164672[UK][produced by Jon Landau, Bruce Springsteen, Steven Van Zandt]

czwartek, 7 stycznia 2016

Matt Helders

Matthew Helders ( ur. 7 maja 1986 roku), perkusista w zespole Arctic Monkeys. W piosenkach "You Probably Couldn't See For the Lights But You Were Looking Straight at Me", "I Bet You Look Good on the Dancefloor", "Teddy Picker", "Who The Fuck Are Arctic Monkeys?", "Balaclava", "What If You Were Right Fist Time" i "D Is For Dangerous" w dużym stopniu udziela się jako wokal wspomagający.
W zespole uważanyany jest za cichego uprzejmego i niekonfliktowego.
Matt zaczął grać na perkusji ponieważ jak sam mówi:"…to jedyna rzecz jaka pozostała. Kiedy zaczynaliśmy żaden z nas na niczym nie grał, a że oni mieli już gitary, więc ja kupiłem perkę".

Wspomina, że w dzieciństwie uwielbiał rap: "W szkole byliśmy fanami hip-hopu bardziej niż teraz, choć nadal ten styl ma wpływ na moją grę na perkusji, ten element groove, jak w muzyce funky".
W dodatku Helders podkreśla, że słuchanie zespółu Queens of the Stone Age miało największy wpływ na jego rozwój jako perkusisty "wszystko się bardzo zmieniło zeszłego lata, kiedy oglądałem koncert chłopaków z Queens of the Stone Age. Byli niesamowici. Powiedziałem wtedy do siebie: Kur**, muszę uderzać mocniej".
Sheffield nadal pozostaje dla Heldersa, ważnym miejscem. Podkreśla, że pozostało jeszcze wiele miejsc i historii, które można utrwalić w piosenkach. Pomimo dużej popularności zespołu, sam Matt może po ulicy przemieszczać się niezauważony "Kiedy wychodzimy wszyscy razem wieczorami do klubów, są pewne trudności, ale kiedy jestem sam, rzadko ktoś mnie rozpoznaje".
Poza grą w zespole, Matt jest DJ'em. Ma na swoim koncie remiksy piosenek The Hives (“We Rule The World (T.H.E.H.I.V.E.S)” czwarty singiel z "The Black and White Album"), Duran Duran ("Skin Divers" drugi singiel z "Red Carpet Massacre"). Na ostatnich brytyjskich koncertach grupy We Are Scientists wspomagał ich na perkusji, a także zremiksował ich utwór "Chick Lit", który to remiks ukazał się jako b-side na winylowym wydaniu singla.
 Helders występuję także na albumie "Skanky Skanky" Toddla T. Remiks utworu "Again & Again" Roots Manuvy doczekał się emisji radiowej w audycji Zane'a Lowe w BBC Radio 1.
W sierpniu 2008 roku, ogłoszone zostało, że Matt skompiluje składankę dla serii LateNightTales. Płyta pod tytułem "Late Night Tales: Matt Helders" trafiła na półki sklepowe 27mego października 2008.
 Na płycie znalazł się także mówiony utwór, napisany i wykonany przez Alexa Turnera.
Matt zaprojektował własną linię odzieżową, składającąsię z kurtki, bluzy z kapturem i trzech t-shirtów. Ubrania trafiły do sprzedaży w maju 2007 roku, do każdej sztuki dołączona była płyta CD z remiksem utworu Arctic Monkeys, remiksem wykonanym przez samego Matta i projektanta Supreme Being Skuffa. Jeden funt z każdej spradaży przakazany został dla Hospicjum Athur Rank.

Singles
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
DreamerMatt Helders featuring Nesreen Shah10.20083.Indie Chart-LateNightTales ALN721-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Late Night Tales: Matt HeldersMatt Helders10.2008--Late Night Tales[produced by Matt Helders]

Najlepsi artyści na listach przebojów singlowych UK Chart Singles 1952-2006 wg. sprzedaży płyt






Rozmiar: 1059 bajtówZestawienie




 1 - Cliff Richard - 20,969,006      
2 - The Beatles - 20,799,632

3 - Elvis Presley - 19,293,118

4 - Madonna - 14,562,856

5 - Elton John - 13,475,063

6 - Michael Jackson - 11,310,958

7 - Queen - 10,334,713
8 - Abba - 10,004,039

9 - Paul McCartney - 9,781,603
10 - David Bowie - 9,392,410
11 - Rod Stewart - 9,046,492

12 - The Rolling Stones - 8,348,470

13 - Kylie Minogue - 7,994,130
14 - Stevie Wonder - 7,614,227
15 - Spice Girls - 7,507,213
16 - Shakin' Stevens - 7,108,330

17 - Whitney Houston - 6,993,105
18 - The Bee Gees - 6,943,851
19 - George Michael - 6,819,419
20 - Status Quo - 6,727,822
21 - Boney M - 6,587,018
22 - Slade - 6,520,171
23 - Olivia Newton John - 6,493,006
24 - Blondie - 6,456,881
25 - Boyzone - 6,435,711
26 - Oasis - 6,225,785

27 - UB40 - 5,997,222
28 - Tom Jones - 5,892,220
29 - Celine Dion - 5,683,264
30 - The Police - 5,617,175
31 - Madness - 5,564,459
32 - Diana Ross - 5,326,780
33 - Wham - 5,298,431
34 - Adam Ant - 5,296,965
35 - The Jam - 5,094,055
36 - Frankie Goes to Hollywood - 5,008,067

37 - Robbie Williams - 4,973,227
38 - Pet Shop Boys - 4,913,655
39 - Phil Collins - 4,889,059
40 - Wet Wet Wet - 4,877,328
41 - Duran Duran - 4,846,531
42 - Everly Brothers - 4,827,957
43 - Shadows - 4,793,537
44 - Westlife - 4,726,116
45 - Gary Glitter - 4,717,834
46 - Engelbert Humperdinck - 4,710,328
47 - U2 - 4,663,427
48 - Bryan Adams - 4,614,135
49 - Frank Sinatra - 4,597,630
50 - Hollies - 4,597,450
51 - Hot Chocolate - 4,441,955
52 - Take That - 4,426,566
53 - Prince - 4,415,596
54 - Mariah Carey - 4,409,607
55 - Steps - 4,408,499
56 - Donna Summer - 4,389,529
57 - Janet Jackson - 4,359,645
58 - E L O - 4,241,169
59 - Cher - 4,080,650
60 - Erasure - 4,077,372



Alanis Morissette

Nazywa się Alanis Nadine Morissette (z greckiego "Alanis" oznacza "puste miejsce parkingowe"). Swoje oryginalne imię otrzymała po ojcu, Alanie. Urodziła się w Ottawie (Canada) w 1974 roku (z życzeniami dzwonić należy 1 czerwca). Ma brata bliźniaka imieniem Wade i jeszcze jednego, starszego od siebie Chada. Obecnie zamieszkuje Brentwood w stanie California, lecz wcześniej, od 3 do 6 roku życia zamieszkiwała wraz rodzicami ówczesne Niemcy Zachodnie, po czym powróciła do Kanady, gdzie rozpoczęła naukę gry na pianinie.
Choć kochała śpiewać, nigdy, jak utrzymuje, nie pobierała lekcji śpiewu. Od dziecka uwielbiała również taniec i aktorstwo, dlatego jako siedmiolatka tańczyła w zespole baletowym, grywała w przedstawieniach teatralnych, zaś w wieku 11 lat brała udział w bardzo popularnym telewizyjnym programie pt. "You can't do that on TV" (tylko proszę sobie nie pomylić z jakimś dennym Klubem Mikiego, Britnejką i innymi pasztetami!!). Przez rok prowadziła także kanadyjski program muzyczny "Music Works", po czym zagrała rolę rockowej piosenkarki w filmie "Just one of the girls", śpiewając piosenkę ze swojej pierwszej płyty pod jego koniec.
Swoją pierwszą piosenkę napisała w wieku 9 lat. Słuchała wówczas namiętnie George'a Michael'a i Olivii Newton-John (czyli, że teksty były w tych klimatach). Pieniądze zarobione w TV postanowiła wykorzystać do sfinansowania wydania swojej pierwszej płyty pt. "Fate stay with me", w czym pomogli jej także przyjaciele.
Jedenastoletnia Alanis nie stała się jeszcze wówczas gwiazdą, ale był to swego rodzaju sukces (jak na osobę w tak młodym wieku). Trzy lata później owacyjnie przyjęto jej wykonanie hymnu "O Canada", co miało miejsce podczas ceremonii otwarcia Mistrzostw Świata w Łyżwiarstwie Figurowym'88.
W wieku 13 lat za sprawą krążka pt. "Alanis", wokalistka zdobyła popularność w Kanadzie. Album ten jednak w niczym nie przypominał obecnej grungowo-rockowej, wkurzonej piosenkarki. Pomimo to dał jej sławę i Juno Award-kanadyjski odpowiednik nagrody Grammy, przyznany w kategorii najlepiej zapowiadającej się młodej wokalistki. Kolejna CD, która tak jak poprzednia, została wyprodukowana w MCA, pt. "Now is the time", zawierała trochę mniej taneczne, ale wciąż mocno popowe przeboje, i nie da się ukryć, że i to dalekie było od znanej Wam wszystkim Alanis lat dziewięćdziesiątych. Album utrzymany był raczej w klimatach wczesnej twórczości Madonny ("Like a virgin" i te sprawy), z której zresztą Alanis czerpała inspiracje i być może zbiegiem okoliczności kilka lat później trafiła do Maverick'a-wytwórni płytowej, której właścicielką jest właśnie Madonna.
Gwiazda postanowiła zainwestować w świetnie zapowiadającą się piosenkarkę i jak widać, miała nosa. Współpraca ta zaowocowała bowiem wydanym w 1995 roku trzecim, ale tak naprawdę pierwszym "poważnym" albumem pt. Jagged Little Pill Album ten uważany przez samą Alanis za jej właściwy debiut, zdobył 4 nagrody Grammy w 1996 r. oraz uzyskał status multi-platynowej płyty. Na całym świecie piosenki z "Jagged.." zdobywały czołowe miejsca na listach przebojów. W październiku 1996 r. album ten zyskał miano najlepiej sprzedającego się albumu wykonawczyni w historii!
Alanis zdobyła wiele innych równie ważnych nominacji i nagród: 4 nagrody Billboardu, kandyjskie nagrody Much Music Video Awards, brytyjska nagroda Brit, niemiecka Echo... Ale trzeba wiedzieć, że wbrew pozorom Alanis śpiewa przede wszystkim dla ludzi a nie dla nagród. Nie powinien zatem nas zdziwić fakt, iż bardzo lubi śpiewać i jak sama powiedziała - mogłaby koncertować codziennie. Niesamowicie znacząca okazała się tutaj również współpraca Glen'a Balllarda, muzyka, który od pierwszego spotkania zafascynował ją swoim stylem (jak sama określa-"nadają na tych samych falach"). Teksty piosenek, które w porównaniu do poprzednich można by określić słowem "ostre", sprawiły, iż zaczęto nazywać ją "wkurzoną kobietą" (wystarczy zajrzeć do tekstu "You oughta know").
Piosenkarka powiedziała, że nie są one jednak wcale napisane w celu jakiejkolwiek zemsty-dają raczej upust emocjom. Najwyraźniej takie emocje to istna żyła złota, skoro płyta rozeszła się w nakładzie 30 mln egzemplarzy. Takiego wyniku wielu artystów nie osiąga przez całe życie!
Oczywiście, niesamowity sukces zobowiązywał do odbycia potężnej trasy koncertowej z grupą Sexual Chocolate.
Po wydaniu albumu Alanis zaplanowała przerwę, podczas której między innymi odbyła podróż do Indii, gdzie pracowała w szpitalu Sióstr Miłosierdzia. Indie zafascynowały piosenkarkę kulturą i ludźmi, których tam spotkała. Po powrocie powiedziała, że atmosfera tego kraju nie da się porównać z żadną inną. Miłą odmianą jest bowiem spotkać ciepłych i życzliwych ludzi, żyjąc na co dzień w zatłoczonym mieście, gdzie wszyscy od siebie uciekają, unikają patrzenia w oczy.
Pobyt w Indiach zaowocował wydaniem kolejnej, i tym razem niesamowitej płyty pt. "Supposed Former Infatuation Junkie". Ten krążek okazał się o wiele trudniejszy i dojrzalszy, zaś kompozycje zbliżyły się stylem do grunge'u (czy jak kto woli - rocka alternatywnego, nie będę się kłócić). Być może właśnie te zmiany sprawiły, iż wielu posiadaczy albumu "Jagged..." nie zdecydowało się na zakup nowej płyty. Z całym przekonaniem (oczywiście, jeżeli mogę coś powiedzieć od siebie) stwierdzam, że ludzie ci popełnili wielki błąd, odrzucając tak doskonałe dzieło. No ale podobno o gustach się nie dyskutuje...
Warto także dodać, iż przed wydaniem tego albumu w listopadzie 1998 Alanis stworzyła kompozycję do filmu "City Of Angels" z Nicolasem Cagem i Meg Ryan, pod tytułem "Uninvited". Zanim ukazał się nowy materiał Alanis przyznała, że po sukcesie obawia się, czy w ogóle powinna przedstawić kolejne kompozycje.
Nie minęły dwa lata, a Alanis obdarowała nas następnym albumem. Tym razem był to zapis koncertu "Unplugged" pod patronatem MTV. Znalazły się na nim dobrze znane utwory z poprzednich płyt, jak również 3 nowe kompozycje własne i jeden cover- "King Of Pain" Stinga, który w jej wykonaniu nabrał nowego charakteru. Tej płyty naprawdę warto posłuchać! --------------------------------------------------------------------------------
Z najnowszych informacji wynika, iż piosenkarka kończy obecnie pracę nad swoim trzecim albumem studyjnym (materiał nagrywa w Australii). Niewykluczone, że znajdziemy go w sklepach muzycznych jeszcze w tym roku. W 1999 roku Alanis zagrała w filmie "Dogma" Kevina Smitha dość kontrowersyjną rolę... Boga, co z pewnością dało upust jej aktorskiemu zamiłowaniu. A oto kilka faktów z prywatnego życia panny Morissette: mówi, że jej ulubioną potrawą jest szpinak (pycha!), zaś w wolnym czasie lubi malować, rysować i grać na gitarze (jest wszechstronnie uzdolniona). Kilkakrotnie już brała udział w zawodach trathlonowych-wyczerpującym wielokilemotrewym wyścigu, polegającym na bieganiu, pływaniu i jeździe na rowerze. Słucha Abby, Johna Lennona, Bjork i Tori Amos, z którą w 1999 roku zagrała na wspólnym koncercie. Jej obecnym partnerem jest aktor Dash Mihok, z którym nakręciła teledysk do utworu "So Pure".
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US]
Komentarz
You oughta know/PerfectAlanis Morissette07.199522[16]13[32].Hot 100 AirplayMaverick W 0307/album cut[gold-UK][written by Alanis Morissette,Glen Ballard][produced by Glen Ballard]
Hand in my pocket/Head over feet [live]Alanis Morissette10.199526[15]-Maverick W 0312/album cut [silver-UK][written by Alanis Morissette, Glen Ballard][produced by Glen Ballard]
Ironic/Not the doctor [live]/Forgiven [live] UK side B:You oughta know [live]Alanis Morissette03.199611[19]4[32]Maverick W 0343/Maverick/Sire 17 698[gold-US][platinum-UK][written by Alanis Morissette,Glen Ballard][produced by Glen Ballard]
You learn/You oughta knowAlanis Morissette07.199624[8][02.96]6[30]-/Maverick/Sire 17 644 [written by Alanis Morissette, Glen Ballard][produced by Glen Ballard]
Head over feet/Hand in my pocket [live]Alanis Morissette07.19967[13]3[47].Hot 100 AirplayMaverick W 0355/album cut [silver-UK][written by Alanis Morissette, Glen Ballard][produced by Glen Ballard]
All i really want/Ironic [live]Alanis Morissette11.199659[7]-Maverick W 0382/- [written by Alanis Morissette, Glen Ballard][produced by Glen Ballard]
UnivitedAlanis Morissette03.1998-4[29].Hot 100 Airplay-/album cut [written by Alanis Morissette][produced by Alanis Morissette, Rob Cavallo]
Thank U/UnivitedAlanis Morissette12.19985[20]17[11]Maverick W 0458/Wea International 44572 [silver-UK][written by Alanis Morissette,Glen Ballard][produced by Glen Ballard,Alanis Morissette]
UnsentAlanis Morissette02.1999-58[6]-/Wea International 44633/album cut [written by Alanis Morissette, Glen Ballard][produced by Glen Ballard,Alanis Morissette]
Joining you/Your house [live]Alanis Morissette03.199928[7]-Maverick W 472/- [written by Alanis Morissette, Glen Ballard][produced by Glen Ballard,Alanis Morissette]
So pure/I was hopingAlanis Morissette07.199938[4]-Maverick W 492/WEA International 44704 [written by Alanis Morissette, Glen Ballard][produced by Glen Ballard,Alanis Morissette]
Hands cleanAlanis Morissette03.200212[12]23[20]Maverick W 492/album cut[written by Alanis Morissette][produced by Alanis Morissette]
Precious illusionsAlanis Morissette08.200253[2]-Maverick /Maverick 5439 16704 2 [written by Alanis Morissette][produced by Alanis Morissette]
EverythingAlanis Morissette05.200422[3]76[9]Maverick /Maverick 9362 42727 2 [written by Alanis Morissette][produced by Alanis Morissette,John Shanks]
Out is throughAlanis Morissette07.200456[2]-Maverick W 647/- [written by Alanis Morissette][produced by Alanis Morissette,John Shanks]
CrazyAlanis Morissette11.200565[4]106Maverick /Maverick 42855-2 [written by Guy Sigsworth, Seal Henri Samuel][produced by Glen Ballard]
UnderneathAlanis Morissette06.200899[2]-Maverick W 805CD/Warner Bros.[written by Alanis Morissette, Guy Sigsworth][produced by Guy Sigsworth]
Not as WeAlanis Morissette6.2008197[1]122[1]-/Maverick [written by Alanis Morissette][produced by Guy Sigsworth]
Guardian/LensAlanis Morissette05.2012-119[1] Sony Music 88725 44247 2/-[written by Alanis Morissette, Guy Sigsworth][produced by Joe Chiccarelli, Guy Sigsworth]

< TR>
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Jagged little pillAlanis Morissette06.19951[11][306]1[12][113]Maverick 45901[16x-platinum-US][10x-platinum-UK][produced by Glen Ballard]
Supposed former infatuation junkieAlanis Morissette11.19983[45]1[2][28]Maverick 47094[3x-platinum-US][platinum-UK][produced by Glen Ballard, Alanis Morissette]
MTV UnpluggedAlanis Morissette11.199956[14]63[14]Maverick 47589[gold-US][gold-UK][produced by Alanis Morissette]
Under rug sweptAlanis Morissette02.20022[18]1[1][24] Maverick 47988 [gold-UK][platinum-US][produced by Alanis Morissette]
Feast On ScrapsAlanis Morissette12.2002-194[1]Maverick 48 409[produced by Alanis Morissette, Amber Cordero]
So-called ChaosAlanis Morissette05.20048[7]5[14]Maverick 48555[silver-UK][ Producer - Alanis Morissette , John Shanks]
Jagged Little Pill: AcousticAlanis Morissette07.200512[9]17[14]Maverick 49345 [ Producer - Glen Ballard ]
The collectionAlanis Morissette11.200544[6]52[9] Maverick 49490[Producers: Glen Ballard , Jonathan Elias , Tim Thorney , Alanis Morissette , Rob Cavallo]
Flavors of EntanglementAlanis Morissette06.200815[4]8[4]Maverick 9362499354 [UK][Producers: Guy Sigsworth]
Havoc and Bright LightsAlanis Morissette08.201212[2]5[2]Columbia 88725441342 [UK][silver-UK][Producers: Guy Sigsworth,Joe Chiccarelli]
Such Pretty Forks in the RoadAlanis Morissette08.20228[1]16[1]RCA 19439717672 [UK][silver-UK][Producers: Alex Hope, Catherine Marks]

M-People

Mózgiem M People jest Mike Pickering (ur. w marcu 1958 r. w Manchesterze. Anglia; instrumenty klawiszowe, programowanie), człowiek niezwykle utalentowany, były DJ należącego do wytwórni Factory klubu Hacienda w Manchesterze. Czasopismo "The Face" uznało go za "najbardziej renomowanego DJ-a Anglii". Po ukończeniu szkoły Pickering pracował w fabryce rybnej, a potem w magazynie. Był wtedy zagorzałym fanem Northern Soul. Później grał na saksofonie w grupie Quando Quango, która należała do prekursorów alternatywnej muzyki tanecznej. Miał też powiązania z zespołem New Order (mieszkał pospołu z jego menedżerem Robem Grettonem).
Jego zasługą było m.in sprowadzenie na pierwsze koncerty do Manchesteru grupy The Smiths. Pracując jako spec d/s kadrowo-repertuarowyh w wytwórni Factory, Pickering doprowadził do podpisania kontraktów z zespołami Happy Mondays i James. Przeszedł potem do firmy DeConstruction. w której został wicedyrerktorem. Zaangażował grupę Black Box i Guru Josha, dzięki którym firma ta odniosła pierwsze sukcesy.
Pickering stoi także za płytą North - The Sound Of The Dance Underground, którą uznaje się często za pierwszą brytyjską kompilację house'owa. Pickering i jego zespół T-Coy nagrali siedem ze znajdujących się na niej ośmiu utworów. Wkrótce po jej wydaniu Pickering założył zespół M People - M to oczywiście inicjał jego imienia - który także nagrywa dla DeConstruction. Obok niego w skład grupy wchodzą Heather Small właśc. Heather Marguerita Small, ur. 20.01.1965 r. w Londynie. Anglia) i były członek grup Orange Juice i Working Week, Paul Heard (ur. 5.10.1960 r. w Hammersmith w Londynie, Anglia; instrumenty klawiszowe, programowanie).
Debiutanckie nagranie M People to "Colour My Life" z maja 1991 r.; pod koniec tego samego roku zespół odniósł spory sukces za sprawą klubowego przeboju "How Can I Love You More". Single te stanowiły zapowiedź debiutanckiego albumu, który tytuł wziął od ulubionej grupy Pickeringa z młodych lat - nazywał się Northern Soul.
Przełomowy dla M People był rok 1993. Dzięki tak wielkim przebojom, jak "Movin' On Up", zespół zdobył nagrodę BRITS dla najlepszej brytyjskiej grupy tanecznej. Na powstałym przy wokalnym wsparciu grupy Nu Colours albumie Elegant Slumming (tytuł zaczerpnięty z książki Toma Woolfe'a) znalazły się m.in. wymienione przeboje i wersja utworu "Don't Look Any Further" Dennisa Edwardsa.

Single
Tytuł Wykonawca Data wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
How can i love you more M-People 10.1991 29[9] - Deconstruction PB 44855 [written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People]
Colour my life/Sexual Freedom M-People 03.1992 35[4] - Deconstruction PB 45241 [written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People]
Someday/Platini M-People With Heather Small 04.1992 38[3] - Deconstruction PB 45 369 [written by M.Jefferson][produced by M People]
Excited M-People 10.1992 29[5] - Deconstruction 74321 11633 7 [written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People][1[2][14].Hot Disco/Dance;Epic 77 720 12"]
How can i love you more [remixes] M-People 01.1993 8[8] - Deconstruction 74321130232 [written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People]
One night in heaven M-People 06.1993 6[11] 125[1][09.94] Deconstruction 74321151852 [written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People][1[2][12].Hot Disco/Dance;Epic 77 613 12"]
Moving on up M-People 09.1993 2[11] 34[16] Deconstruction 74321166162 [written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People][1[2][13].Hot Disco/Dance;Epic 77 417 12"]
Don' t look any further M-People 12.1993 9[10] - Deconstruction 74321177112 [written by Dennis Lambert/Franne Golde/Duane Hitchings][produced by M People][original by Dennis Edwards & Siedah Garrett-1984r]]
Renaissance M-People 03.1994 5[8] - Deconstruction 74321194132 [written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People]
Elegantly American [remix] M-People 09.1994 31[8] - Deconstruction 74321231882 [written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People]
Sight for sore eyes M-People 11.1994 6[15] - Deconstruction 74321245472 [gold-UK][written by Mike Pickering/Paul Heard/Heather Small][produced by M People]
Open your heart M-People 02.1995 9[14] 125[1] Deconstruction 74321261532 [written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People][1[1][14].Hot Disco/Dance;Epic 77 867 12"]
Search for the hero M-People 06.1995 9[12] - Deconstruction 74321287962 [written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People]
Padlock M-People 10.1995 - - - [written by T.Smith][produced by M People][13[10].Hot Disco/Dance;Epic 78 022 12"]
Love randezvous M-People 10.1995 32[13] - Deconstruction 74321319282 [written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People]
Itchycoo Park M-People 11.1995 11[15] - Deconstruction 74321330732 [written by Steve Marriott, Ronnie Lane][produced by M People]
Search for the hero M-People 02.1996 178[1] - Deconstruction 74321 28796 2 [written by Mike Pickering/Paul Heard][produced by M People]
Just for you M-People 09.1997 8[14] - M People 74321523002 [written by Mike Pickering, Paul Heard Heather Small][produced by M People]
Fantasy Island M-People 12.1997 33[14] - M People 74321542932 [written by Mike Pickering/Paul Heard/Heather Small][produced by M People]
Angel Street M-People 03.1998 8[13] - M People 74321564182 [written by Mike Pickering/Paul Heard/Heather Small][produced by M People, Chris Lord-Alge]
Testify M-People 11.1998 12[15] - M People 74321621732 [written by Mike Pickering/Paul Heard/Heather Small][produced by M People][5[12].Hot Disco/Dance;Epic [promo]]
Dreaming/Baby Don't Change Your Mind M-People 02.1999 13[11] M People 74321645352 Deconstruction 74321 65296 2 [written by Mike Pickering/Paul Heard/Heather Small][produced by M People]

Albumy
Tytuł Wykonawca Data wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Northern soul M-People 03.1993 26[20] - Deconstruction 74321 11777 2 [produced by M People]
Elegant slumming M-People 10.1993 2[185] - Deconstruction 74321166782 [3x-platinium-UK][produced by M People]
Bizarre fruit M-People 11.1994 3[128] - Deconstruction 74321240812 [5x-platinum-UK][produced by M People]
Fresco M-People 10.1997 2[57] - M People 74321524902 [2x-platinum-UK][produced by M People]
The best of M-People M-People 11.1998 2[101] - M People 74321613872 [3x-platinium-UK][produced by M People]
Ultimate collection M-People 03.2005 17[19] - Sony BMG 82876669192 [produced by M People]

środa, 6 stycznia 2016

Benga

Benga, właściwie Adegbenga Adejumo – współtwórca pierwszych produkcji kojarzonych z dubstepem.
Urodzony w 1986 roku w Bristolu, przeprowadził się wraz z rodzicami do Wschodniego Londynu, a następnie do dzielnicy Croydon. Tam eksperymentował, szukając pirackich stacji radiowych.
Jego pierwsze utwory powstawały na konsoli Sony PlayStation, a następnie, po zakupieniu przez jego rodziców komputera, zaczął tworzyć w programie FL Studio. Zainspirowany producenckimi dokonaniami Wookiego, sam zaczął tworzyć muzykę z pogranicza grime i UK garage i w wyniku tego stworzył dubstep.
Odwiedzając często sklep Big Apple Records w Croydon poznał innego producenta – Skreama, którego wprowadził w świat muzyki dubstepowej. Kiedy sklep ten zamienił się w wytwórnię płytową, Benga nagrał tam swój debiut – Skank (12"), pod koniec 2002 roku.
Po nagraniu wraz ze Skreamem The Judgement, w tej wytwórni na początku 2003 roku, postanowił założyć własną – Benga Beats. Już w 2004 roku wydał tam dwunastocalówkę, zawierającą 3 utwory – Benga Beats, Vol. 1. Później stworzył dwunastocalówkę dla wytwórni Planet Mu, a następnie wydał, nakładem własnej wytwórni, składankę Newstep w 2006 roku.
Wysławiany przez ludzi takich jak Mary Anne Hobbs czy François K, których praca jako DJ czy prezenter radiowy, nieodłącznie wiązała się z dubstepem, zaprosił do Benga Beats innego producenta – Buriala.
 W 2007 roku przeniósł się do wytwórni Tempa. Tam wydał dwa single: Crunked Up i Night (ten ostatni przy gościnnym udziale Coki). Obydwa single znalazły się na jego pierwszej, debiutanckiej płycie – Diary of an Afro Warrior, wydanej w 2008 roku.
Na początku 2014 roku postanowił zrezygnować z kariery DJa na rzecz rodziny, którą planuje założyć.
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Night Benga & Coki03.200898[3]-Tempa TEMPA 030CD[written by Beni "Benga" Adejumo, Dean Harris]
Pour Your LoveBenga feat. Marlene09.2012189[1]-Columbia[written by Benga Adejumo,Marlene Strand, Sikow]
ForefatherBenga & Kano03.2013123[1]-Columbia 88883711801[written by Benga Adejumo][produced by Benga Adejumo]

Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Diary of an Afro WarriorBenga03.2008139[1]-Tempa Tempa. CD010[produced by Benga]
Chapter IIBenga05.201393[1]-Columbia 88725408172[produced by Benga,Route 94]

Sleeper

Na Wyspach pochód rockowych emancypantek trwa. Zbuntowane dziewczyny uzbrojone w gitary coraz częściej spychają w cień kolegów-muzyków. Poczynania Justine Frischmann z Elastiki, Sonii Aurory Madan z Echobelly czy Louise Wener z londyńskiej grupy Sleeper to brytyjska odpowiedź na działalność Courtney Love, Kristin Hersh, Tani Donnelly i innych - wciąż znacznie liczniejszych - wyemancypowcinych dam zza Oceanu.
Dwudziestosiedmioletnia Louise Jane Wener właściwie nie miała wyboru. Jeśli komponujesz melodyjne piosenki, piszesz ostre, ironiczne teksty, a ponadto dysponujesz wyglądem w rodzaju "najładniejsza dziewczyna w klasie" (ach, te oczy...), jesteś skazana na karierę.
W wypadku liderki Sleepera droga do sławy rozpoczęła się na Manchester University, gdzie Miss Wener próbowała swoich sił w kilku studenckich zespołach. To było totalne gówno - ocenia dziś swoje artystyczne początki Louise. Śpiewałam cudze kawałki, wszystkie typu jesteśmy The Doors.

Właśnie na studiach młoda kandydatka na gwiazdę poznała starszego o rok gitarzystę z Sheffield, Jonathana Davida Stewarta - przyszłego chłopaka i współzatożyciela Sleepera. Po ukończeniu nauki para Wener-Stewart przeniosła się do Londynu, aby po skompletowaniu składu własnej grupy (Kenadiid Osman - bas, Andy McClure - perkusja) ruszyć na podbój brytyjskiej sceny niezależnej.

Na początku 1994 roku kwartet zadebiutował singlem Alice in Vain nagranym dla londyńskiej wytwórni Indolent Records. Tytułowa kompozycja, budząca skojarzenia z dokonaniami PJ Harvey, spotkała się z przychylną reakcją prasy branżowej (dziewiąte miejsce na liście debiutów roku tygodnika "New Musical Express"). Następne single, Swallow oraz Delicious, również się podobały, przy czym dość śmiałe obyczajowo teksty Louise zagwarantowały grupie odpowiedni rozgłos.

 Jesienią ubiegłego roku Sleeper zaliczył dużą trasę koncertową jako dodatek do wyspiarskiej megagwiazdy Blur, a następnie, na przełomie 1994 i 1995, muzycy weszli do studia, gdzie powstał materiał na debiutancki album. W styczniu na rynku ukazał się pilotujący dużą płytę singel Inbetweener i dotarł nawet do brytyjskiej Top 40, zaś miesiąc później do sklepów trafił long-play Smart(lndolent, 1995). Płyta sprzedawała się nieźle (w pierwszym tygodniu szczyt listy niezależnych), choć tym razem recenzenci byli raczej powściągliwi w pochwałach.

Ich chłodne reakcje nie zaszkodziły jednak popularności Sleepera - kolejny singel grupy, Vegas (nagrany z gościnnym udziałem gitarzysty Blur - Grahama Coxona), powtórzył sukces komercyjny Inbetweener.
Oczywiście formacji kierowanej przez Louise wciąż daleko jeszcze do sławy Suede, Oasis, czy wspomnianego wyżej Blur. Ale też propozycja artystyczna panny Wener i spółki idzie w nieco innym kierunku. Słuchając produkcji Sleepera trudno nie zauważyć, że w odróżnieniu od większości młodych brytyjskich zespołów grupa inspiruje się przede wszystkim muzyką amerykańską.
 Sama Louise nie ukrywała nigdy swej fascynacji dokonaniami Kim Deal (dawniej w Pixies, obecnie na czele The Breeders), co dla pamiętających The Breeders' Last Splash (4AD, 1994) będzie szczególnie oczywiste, jeśli posłuchają takich utworów, jak Poor Flying Man, Twisted albo zamykający album Sleepera Pyromania.
 Niektórzy krytycy zwrócili ponadto uwagę na wpływy innych rockujących Amerykanek: Blondie, Go-Go's, także Belly. Z drugiej jednak strony bardziej popowe kompozycje kwartetu mają w sobie wiele z muzyki angielskiej. Trochę tu The Pretenders (nie przypadkiem na stronie B singla Vegas znalazł się utwór pochodzący z repertuaru tej formacji -Hymn To Her), trochę PJ Harvey, chwilami słychać również... Blur (riff z Bedhead brzmi bliźniaczo podobnie do partii gitary Coxona z Coping czy Jubilee). "Wyspiarskość" Sleepera to także teksty Louise, niewątpliwie jedna z mocniejszych stron twórczości londyńskiego zespołu.
 Piosenki ze Smart z typowo angielską, ironiczną zjadliwością szkicują scenki z życia "typowego, szarego mieszczucha" (Inbetweener, Vegas), atakują feministyczny mit "kobiecej solidarności" (Alice In Vain), ale przede wszystkim stanowią pochwałę beztroskiego hedonizmu.
Bedhead, Lady Love Your Countryside czy Pyrotechnican można odczytać jako apologię "szybkiego życia bez hamulców", a singlowy Delicious, okrzyknięty przez prasę "hymnem na cześć kobiecego seksualizmu", wywołał nawet swojego czasu mały skandal, łącznie z oskarżeniami o seksizm i ignorowanie zagrożenia AIDS. Całkowite nieporozumienie - irytuje się Louise - to po prosto piosenka o tym co czujesz, gdy spotykasz kogoś i kompletnie tracisz głowę. Wesoły popowy kawałek, wyrażający radość kobiety z seksu. Mężczyźni śpiewają podobne teksty od dawna i nie ma afery. Tymczasem otwartość, z jaką liderka Sleepera deklaruje swój alkoholowo-imprezowy światopogląd, nie mogła nie wywołać kontrowersji. Jeden z dziennikarzy nazwał pannę Wener nawet "Keithem Richardsem w spódnicy".
 Sama zainteresowana broni się przed wizerunkiem rock'n'rollowego demona: Nie jestem aż taką hedonistką. Raz w życiu próbowałam koki, ale następnego ranka obudziłam się niewiarygodnie przybita i wypluta. Jeszcze w college'u paliłam trochę trawkę, jednak po trawce trudno z kimkolwiek pogadać, wszyscy robią się beznadziejnie nudni. Przyznaję, mam słabość do alkoholu -w końcu to taka towarzyska" używka... A co z opinią sex-symbolu? Dajcie spokój! Może któregoś dnia spojrzę w lustro, zobaczę kogoś innego i powiem: "Hej, wszyscy na mnie lecą". Póki co, najbardziej seksowna jest myśl o sprzedaniu 17000 płyt w siedem dni od chwili wydania.

Podobne tłumaczenia nie zmienią faktu, że przez swój ostry język Louise Wener zdążyła już podpaść wszystkim na około (chyba tylko bracia Gallagherowie mniej liczą się z opinią). Politykom, bo wzywa do bojkotu wyborów; feministkom, bo nazywa je "głupimi histeryczkami nie mającymi pojęcia o mężczyznach"; zwolennikom teorii psychoanalizy Freuda, bo ich mistrza tytułuje określeniem "starego ch... pieprzącego głupoty"; wreszcie większości elit, bo nieustannie atakuje wszechwładną ideologię political correctness ("politycznej poprawności"). Stąd liderka Sleepera nie może narzekać na brak wrogów.
Jednak na pytanie dziennikarza, czy chciałaby kogoś za coś przeprosić odpowiada zdecydowanie: Nie. Przeprosiny nie mają sensu. Jeśli czegoś żałuję, to tylko paru wypowiedzi, które zostały kompletnie niezrozumiane. Ale tak to bywa. Kiedy piszesz listy, masz zawsze czas na poprawki. Wywiady idą od razu w świat. Tym sposobem Sleeper wyrósł na zespół, wokół którego co jakiś czas porządnie "szumi". Podczas gdy dla zdeklarowanych przeciwników są tylko kolejną kapelą z kobietą na czele, zwolennicy widzą w nim formację, która w twórczy sposób łączy w swej twórczości atmosferę amerykańskiego rocka lat dziewięćdziesiątych z wyspiarską ironią i angielskimi popowymi tradycjami. Gdy wrogowie widzą w pannie Wener "bezczelną, arogancką babę", dla fanów będzie zawsze "wyzwoloną dziewczyną z własnym zdaniem". Bez względu na to, kto ma rację, Louise i koledzy mogą spać spokojnie. Zła reputacja działa na ich korzyść...

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
The Alice [Alice in vain/Ha ha you' re dead/Big nurse]Sleeper11.1993128-Indolent SLEEP 001[written by Wener, Stewart][produced by Anjali Dutt]
Swallow /Twisted/One girl dreamingSleeper02.199476[1]-Indolent SLEEP 002[written by Wener, Stewart][produced by Anjali Dutt]
Delicious /Lady love your countryside/Bedside mannersSleeper05.199475[2]-Indolent SLEEP 003[written by Wener, Stewart][produced by Ian Broudie]
Inbetweener /Little AnnieSleeper01.199516[7]-Indolent SLEEP 006[written by Wenert][produced by Paul Corkett, Sleeper]
Vegas /Hymn to herSleeper03.199533[9]-Indolent SLEEP 008[written by Wener, Stewart, Maclure, Osman][produced by Bruce Lampcov]
What do i do now?/Paint meSleeper09.199514[9]-Indolent SLEEP 009[written by Wener, Stewart, Maclure, Osman][produced by Stephen Street]
Sale of the century/AtomicSleeper04.199610[11]-Indolent SLEEP 011[written by L. Wener, A. Maclure][produced by Stephen Street]
Nice Guy Eddie/InbetweenerSleeper07.199610[10]-Indolent SLEEP 013[written by L. Wener][produced by Stephen Street]
Statesque /She' s a sweetheartSleeper09.199617[11]-Indolent SLEEP 014[written by L. Wener][produced by Stephen Street]
She' s a good girl/Come on come onSleeper09.199728[11]-Indolent SLEEP 015[written by L. Wener][produced by Stephen Street]
Romeo me/C**T LondonSleeper11.199739[5]-Indolent SLEEP 017[written by L. Wener][produced by Stephen Street]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
SmartSleeper02.19955[33]-Indolent SLEEP 007[gold-UK][produced by Paul Crokett, Sleeper; Ian Broudie]
The it girlSleeper05.19965[49]-Indolent SLEEP 012[platinium-UK][produced by Stephen Street]
Pleased to meet youSleeper10.19977[9]-Indolent SLEEP 016[silver-UK][produced by Stephen Street]

wtorek, 5 stycznia 2016

Sunshine Company

The Sunshine Company to amerykański zespół sunshine pop  z Los Angeles, w Kalifornii. Początkowo duet Mary Nance i Maury Manseau  podpisał  kontrakt z Imperial Records i wydał swój debiutancki album w 1967 roku. 

 Zespół umieścił trzy single na liście singli Billboardu w ciągu najbliższych dwóch lat, zanim rozwiązał po dwóch latach,wydał  swój trzeci album w1968 r.Basista Larry Sims i perkusista  Merle Bregante później towarzyszyli duetowi Loggins & Messina.

Grupa została odkryta przez menadżera zespołu  Nitty Gritty Dirt Band, Billa McEuena. McEuen zaproponował nagranie singla, zatytułowanego Up, Up and Away, który zostałby wydany już jako własna wersja covera 5th Dimension.
 Ich pierwszy singiel, "Happy", został numerem 50 na listach przebojów,  konkurując z inną wersją wydaną przez The Blades of Grass. Gitarzysta  Mark Douglas dołączył do grupy tworząc kwintet, wyudając swój hit z Top40, "Back On the Street Again", ale zespół nigdy nie osiągnął komercyjnego sukcesu.
Jesienią 1967 roku, zespół wydał swój debiutancki longplay dla Imperial Records, zatytułowany Happy Is The Sunshine Company. Zawierał on dwa single z list przebojów i osiągnął  126 pozycję na liście Billboard 200.
W 1968 roku grupa wydała swój ostatni singiel z Top100, "Look Here Comes The Sun", który ostatecznie dotarł do 56 miejsca. Kolejne dwa albumy zostały wydane w tym samym roku, ale sukces ominął zespół. Mimo to zaproponował czwarty album Think, ale   zerwano kontrakt z zespołem przed ukończeniem nagrań.
Bregante obecnie mieszka w Liberty Hill w Teksasie, gdzie ma własne studio nagraniowe.Sims zmarł w grudniu 2014 roku.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Happy/Blue MaySunshine Company07.1967-50[10]Imperial 66 247[written by Vinny Gormann/Tony Michaels][produced by Joe Saraceno]
Back On The Street Again/A Year Of Jaine TimeSunshine Company10.1967-36[7]Imperial 66 260[written by Steve Gillette][produced by Joe Saraceno]
Look, Here Comes The Sun/It´s SundaySunshine Company02.1968-56[5]Imperial 66 280[written by John Boylan/Terence Boylan][produced by Joe Saraceno]
Let´s Get TogetherSunshine Company05.1968-112[3]Imperial 66 298[written by Chet Powers][produced by Joe Saraceno][#5 hit for The Youngbloods in 1969 as "Get together"]
On A Beautiful Day/Darcy FarrowSunshine Company07.1968-106[2]Imperial 66 308[written by Gene Stashuk][produced by Joe Saraceno]
Willie Jean/Love PoemSunshine Company10.1968-111[3]Imperial 66 324[written by Hoyt Axton][produced by Joe Saraceno]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Happy Is the Sunshine CompanySunshine Company10.1967-126[10]Imperial 12 359-