niedziela, 6 listopada 2022

Fools Gold

Fools Gold był zespołem z Illinois z szybującymi harmoniami, który koncertował jako zespół zapasowy Dana Fogelberga w 1974 roku. Fool's Gold nagrał tylko dwa LP w swojej krótkiej karierze. Sprowadzeni do duetu, główni autorzy piosenek i wokaliści Tom Kelly i Denny Henson, grający jako Fool's Gold, zmienili wytwórnie i wybrali zgrabne brzmienie LA, które było oferowane w połowie lat 70-tych.

Denny Henson (guitar, keyboards, vocals), Tom Kelly (bass, guitar, vocals), Ron Grinel (drums, 1974-76), Doug Livingston (keyboards, steel guitar, vocals, 1974-76). 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Rain, Oh Rain/One By OneFools Gold05.1976-76[7]Morning Sky 700[written by D. Henson][produced by Glenn Frey]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Fools GoldFools Gold04.1976-100[13]Morning Sky 5500[produced by Glenn Frey, Glyn Johns , Joe Walsh, John Stronach]

Ben Raleigh

 Ben Raleigh (ur. 16 czerwca 1913r, Nowy Jork -zm. 26 lutego 1997r, Hollywood) był amerykańskim autorem tekstów i kompozytorem odpowiedzialnym za wiele  przebojów, w tym „Dungaree Doll”, „Wonderful! Wonderful!”, „Hold on Girl” , „She's a Fool”,  "I Don't Wanna Be a Loser", "Laughing on the Outside (Crying on the Inside)", “Love is a Hurtin' Thing”, “Tell Laura I Love Her” i "That's How Heartaches Are Made"

Jego piosenki nagrywali tacy artyści jak Eddie Fisher, Nat King Cole, Johnny Mathis, Aretha Franklin, Bobby Darin, The Monkees, Dinah Shore, Lesley Gore, Ray Peterson i Lou Rawls. „Tell Laura I Love Her” osiągnął 1. miejsce w Wielkiej Brytanii w 1960 roku. „Laughing on the Outside (Crying on the Inside)” osiągnął   3. miejsce w Stanach Zjednoczonych w 1946 roku. Raleigh skomponował piosenkę przewodnią "Rango" z Earle'em Hagenem do komedii sytuacyjnej ABC Rango z 1967 roku. 

 Skomponował także piosenkę przewodnią do Scooby-Doo, Where Are You!  z Davidem Mookiem. Hanna-Barbera próbowała go wykupić, ale on odmówił i zamiast tego wybrał tantiemy. Raleigh zginął w pożarze kuchennym w swoim domu w Los Angeles w Kalifornii w 1997 roku.

Kompozycje Bena Raleigha na listach przebojów


[with Bernie Wayne]
03/1940 You Walk By Bobby Byrne and His Orchestra 20.US
01/1941 You Walk By Blue Barron and His Orchestra 19.US
02/1941 You Walk By Eddy Duchin and His Orchestra 6.US
02/1941 You Walk By Kenny Baker 15.US
02/1941 You Walk By Tommy Tucker Time 16.US
03/1941 You Walk By Wayne King and His Orchestra 14.US
04/1946 Laughing on the Outside (Crying on the Inside) Teddy Walters 4.US
04/1946 Laughing on the Outside (Crying on the Inside) Dinah Shore 3.US
04/1946 Laughing on the Outside (Crying on the Inside) The Merry Macs 9.US
05/1946 Laughing on the Outside (Crying on the Inside) Andy Russell 4.US
05/1946 Laughing on the Outside (Crying on the Inside) Swing and Sway with Sammy Kaye 3.US
08/1949 You're So Understanding Evelyn Knight 21.US

[with Guy Wood]
10/1952 Faith Can Move Mountains Nat King Cole 24.US/10.UK
12/1952 Faith Can Move Mountains Johnnie Ray & the Four Lads 7.UK
01/1953 Faith Can Move Mountains Jimmy Young 11.UK

[with Sherman Edwards]
12/1955 Dungaree Doll Eddie Fisher 7.US
03/1956 Rock Right Georgia Gibbs 36.US
02/1957 Wonderful! Wonderful! Johnny Mathis 14.US
07/1957 Wonderful Wonderful Gary Miller 129.UK
08/1957 Wonderful Wonderful Ronnie Hilton 27.UK
08/1963 Wonderful! Wonderful! The Tymes 7.US

[with Don Wolf]
12/1957 Majesty of Love Connie Francis & Marvin Rainwater 93.US
04/1958 Let's Be Lovers The Playmates 87.US
08/1958 The Right to Love David Whitfield 30.UK
10/1958 Love Is All We Need Tommy Edwards 15.US
06/1959 Mary Ann Thomas Bobby Freeman 90.US
05/1960 Exclusively Yours Carl Dobkins Jr. 62.US
06/1960 How Do You Know It's Love Teresa Brewer 21.UK
06/1961 Exclusively Yours Mark Wynter 32.UK
08/1963 Flipped Over You Paul & Paula 108.US
07/1964 Love Is All We Need Vic Dana 53.US
01/1966 Love Is All We Need Mel Carter 50.US

[with Jeff Barry]
06/1960 Tell Laura I Love Her Ray Peterson 7.US
08/1960 Tell Laura I Love Her Ricky Valance 1.UK
09/1960 Tell Tommy I Miss Him Marilyn Michaels 110.US
06/1974 Tell Laura I Love Her Johnny T. Angel 94.US

[with Mark Barkan]
09/1962 Hercules Frankie Vaughan 42.UK
09/1963 She's a Fool Lesley Gore 5.US
01/1964 Do You Really Love Me Too? Billy Fury 13.UK
03/1964 That's the Way Boys Are Lesley Gore 12.US
05/1964 I Don't Wanna Be a Loser Lesley Gore 37.US
05/1965 Bring a Little Sunshine (To My Heart) Vic Dana 66.US

[with Artie Wayne]
02/1963 Queen for Tonight Helen Shapiro 33.UK
06/1963 Here's Where I Came In (Here's Where I Walk Out) Aretha Franklin 125.US
11/1963 Midnight Mary Joey Powers 10.US

[with Bob Halley]
03/1963 That's How Heartaches Are Made Baby Washington 40.US
11/1969 That's How Heartaches Are Made The Marvelettes 97.US
02/1974 That's How Heartaches Are Made Jerry Butler 58.R&B Chart
12/1994 That's How Heartaches Are Made Paul Young 118.UK

[with Claus Ogerman]
10/1963 Your Other Love Connie Francis 28.US

[with John Gluck]
02/1964 Blue Winter Connie Francis 24.US

[with Dave Linden]
09/1966 Love Is a Hurtin' Thing Lou Rawls 13.US

[with H. B. Barnum]
11/1966 You Can Bring Me All Your Heartaches Lou Rawls 55.US

[with Lou Rawls, David Axelrod]
03/1967 Dead End Street Monologue/Dead End Street Lou Rawls 29.US

sobota, 5 listopada 2022

Hanson Records

 

Hanson Records to amerykańska niezależna wytwórnia płytowa założona w Brighton w stanie Michigan, a obecnie z siedzibą w Oberlin w stanie Ohio. Obsługiwany jest przez muzyka Aarona Dillowaya, byłego członka zespołu Wolf Eyes.
 
 Pierwszym wydawnictwem wytwórni było 7-calowe przedłużone odtwarzanie (EP) zespołu Dilloway'a Galen   w 1994 roku. Ostatecznie przeniosła się z Brighton w stanie Michigan do Ann Arbor w stanie Michigan, w 1997 roku wydało pierwsze nagranie Wolf Eyes, kasetę zatytułowaną własnym tytułem. [1] Od tego czasu wydała wiele innych nagrań Wolf Eyes, a także albumy Kevina Drumma, Smegma, Hive Mind, Nautical Almanac, Andrew Wilkes-Krier, Hair Police oraz, po przeprowadzce do obecnej bazy w Oberlin, Ohio, Emeralds i Skin Graft . 
Wydając muzykę na różnych formatach, w tym CD-R i LP, większość wydań jest na kasecie i jako taka wytwórnia jest często kojarzona z kulturą kasetową. Nagrania dla Hansona mają niskie koszty produkcji i wykorzystują techniki nagrywania o niskiej wierności, w tym nagrywanie na żywo bezpośrednio na kasetę.
 
                             Najpopularniejsze płyty
 HN 113 	Dwark Band, The 	The Dwark Band 	(Cass, Ltd, C30)
HN 129 	Spine Scavenger 	Spine Scavenger 	(Cass)
HN 142 	Dead Machines 	Minister To A Mind Diseased 	(Cass, C30)
HN 143 	Spine Scavenger 	The Lodge 	(Cass, C30)
HNUS2 	Various 	Underground Series Volume II 	(Cass, C30)
HN 066 	Satan Place 	Satan Place 	(Cass)
HN 001 	Galen (2) 	The Heroin Bench 	(7", EP, Ltd)
HN 015 	Ron Of Japan 	Ron Of Japan 	(7", S/Sided)
HN 019 	Hercules, The 	The Hercules 	(Cass, Ltd)
HN 016 	Galen (2) 	Galen 	(LP, Ltd)
HN 039 	T. Harper* / C. Ptak* 	Banjo With Ping Pong Electronics 	(Lathe, 5", S/Sided, Ltd)
HN 043 	Wolf Eyes 	Wolf Eyes 	(Cass, Ltd)
HN 050 	Various 	Labyrinths & Jokes 	(LP, Ltd)
HN 077 	Nautical Almanac 	Transcriptedivisions 	(LP)
HN 078 	Wolf Eyes with Spykes 	Untitled 	(CDr, Ltd)
HN 079 	Aaron Dilloway 	Seizure 	(CDr, Ltd)
HN 080 	Jean Street 	Jean Street 	(CDr, Ltd, Album)
HN 100 	Wolf Eyes 	Dread 	(LP, Ltd)
HN 100 	Wolf Eyes 	Dread 	(CD)
HN 102 	Wolf Eyes 	Early Vol. 1 	(Cass)
HN 101 	Wolf Eyes 	Slicer 	(CD, Ltd)
HN 108 	Kevin Drumm / Aaron Dilloway 	I Drink Your Skin 	(Cass, Ltd, C60)
HN 110 	Aaron Dilloway 	Corpse On Horseback 	(Cass)
HN 104 CD 	Kevin Drumm 	Land Of Lurches 	(CD)
HN 104 LP 	Kevin Drumm 	Land Of Lurches 	(LP)
HN 106 	Wolf Eyes 	Mugger 	(CDr, Ltd)
HN 118 	Wolf Eyes 	Lost Sockets 	(CDr, Mini, Ltd)
HN 118 	Aaron Dilloway 	Bad Dreams 	(CDr)
none 	Wolf Eyes 	Live Scum 	(CDr, Album, Ltd)
WE 001 	Wolf Eyes 	Burned Mind 	(LP)
HN 112 	Aaron Dilloway 	Boggs Vol. Two 	(CD)
HN 114 	Dylan Nyoukis 	Dadgum My Bubblegum 	(Cass)
HN 122 	Smegma 	Rumblings 	(CD, Enh)
HN 123 	Hive Mind 	Death Tone 	(CD)
HN 124 	Hair Police 	Drawn Dead 	(CD)
HN 126 	Charlie Draheim 	Terra Cotta Skull 	(CDr, Ltd, RE)
HN 132 	Aaron Dilloway 	Beggar Master 	(12")
HN 133 	Nath Family 	The Sound Of The Indian Snake Charmer 	(LP)
HN 133 	Nath Family 	The Sound Of The Indian Snake Charmer 	(CD, Album)
HN 137 	Nevari Butchers, The 	Nevari Butchers, The 	(Lathe, 10", Ltd)
HN 138 	Aaron Dilloway 	Rotting Nepal 	(CDr)
HN 144 	Raven Strain 	Trisagion 	(Cass, C30)
HNA 1 	Ancient Art Of Boar 	Terrestrial Optical Resonance Resistors 	(CDr, Ltd)
HNUS1 	Various 	Underground Series Volume I 	(Cass, C30)
HN 116 	Pedestrian Deposit 	Fatale 	(CD)
HN 131 	Aaron Dilloway 	Asset Stripping 	(LP, Ltd)
HN 132 	Aaron Dilloway 	Beggar Master 	(CD)
HN 134 	Nath Family 	Sounds Of The Indian Snake Charmer Volume 2 	(Cass, C30)
HN 136 	Raionbashi 	Kollekte 	(LP, Ltd)
HN 140 	Beast People, The 	The Beast People 	(10", S/Sided)
HN 141 	Hive Mind & Aaron Dilloway 	Forgotten Thrist 	(12", S/Sided, Ltd, RE)
HN 145 	Oubliette 	Tape Fuckery 	(Cass)
HN 146 	Spine Scavenger 	Face Mask 	(2xCass, Ltd)
HN 148 	Filthy Turd 	The Turd Master 	(Cass, C30)
HN 149 	Hollow Bush 	Negative Line 	(Cass, C30)
HN 151 	Spine Scavenger 	The Raider 	(Cass, C30)
HN 152 	Coyote Ugly 	The Shining 	(2xCass, C30)
HN 153 	Envenomist 	The Sixth And Seventh Key 	(Cass, C30)
HN 154 	Handicapper Horns 	Handicapper Horns 	(Cass, C30)
HN 155 	Wolf Eyes with John Wiese 	Collection 	(CD)
HN 160 	Machinegun Warfare 	Machinegun Warfare 	(Cass, C30)
HN 161 	Emaciator 	Possessive 	(Cass, C30)
HN 162 	Aaron Dilloway & Rodger Stella 	Variations On Death Loop Cut 	(CDr, Mini)
HN 163 	Aaron Dilloway 	Hiss Dementia 	(CDr)
HN DOA 	Miscarriage 	Miscarriage 	(LP, S/Sided, Ltd)
HNA 2 	Erika Hoffmann-Dilloway* 	Karaaudaaichuu 	(CDr, Mini)
HNUS3 	Various 	Underground Series Volume III 	(Cass, C30)
HNUS4 	Various 	Underground Series Volume IV 	(Cass, C30)
HN 127 	Prurient 	Prurient 	(LP, Ltd)
HN 150 	Aaron Dilloway 	Hiss Nausea 	(2xCass, C30 + Box, Ltd)
HN 164 	Sick Llama 	Born Again To Die 	(LP, Ltd)
HN 165 	Aaron Dilloway & John Wiese 	Live At The Chislehurst Caves 	(7")
HN 166 	Aaron Dilloway & C Spencer Yeh* 	The Squid 	(LP, Ltd)
HN 167 	Darksmith 	Darksmith 	(Cass, C30)
HN 168 	Pax Titania 	Cult Of The Colonist 	(Cass)
HN 169 	Speculum Fight 	Lost Live 2 	(Cass, Ltd, C30)
HN 170 	Damion Romero 	Missing Link 	(Cass, Ltd, C30)
HN 171 	Emeralds (2) 	Emeralds 	(Cass, Ltd, C30)
HN 172 	Tusco Terror 	Tusco Terror 	(Cass)
HN 173 	Pearl Drills 	Pearl Drills 	(Cass, C30)
HN 174 	Greh Holger* 	Paralysis 	(Cass, Ltd, C60)
HN 175 	Aaron Dilloway & C. Spencer Yeh 	False Speech 	(Cass, C30)
HN 176 	Spine Scavenger 	Shameful Progress Of The Human Face 	(Cass, C30)
HN 177 	Aaron Dilloway 	Infinite Lucifer 	(12", S/Sided, Ltd)
HN 179 	Nevari Butchers, The 	The Herbst Silo 	(7", S/Sided, Ltd, Red)
HN 180 	Aaron Dilloway 	Foul 	(Cass, C30)
HN 181 	Nevari Butchers, The 	Fearsome Of Filed Teeth 	(CDr, Ltd)
HNA3 	Aaron Dilloway 	Sounds Of Nepal 	(CDr, RE, Ltd)
 

Hamilton Records

Hamilton Records to wytwórnia założona w 1958r w Detroit i będąca oddziałem Dot Records.Przez kilka pierwszych lat wydawała głównie single z utworami rockabilly i bluesem nie przystające do profilu Dot.

W 1964r znalazła się w stanie hibernacji i jej rola ogranicza się do wydawania albumów z pobocznej produkcji.Większość z tych albumów,głównie wspominkowych, wydawano jako wydawnictwa niskobudżetowe [budget album].Ten stan trwał do roku 1966r,gdy zdecydowano się na zamknięcie wytwórni.
Reaktywowano ją jako oddział Ranwood Records,pozostawiając jej budgetowy profil.Do dzisiaj pozostaje częścią Welk Music Group

Katalog wytwórni:
50001 Bobby Jenkins White Shorts And A Red Tee Shirt/ Let Me Live Again 1959
50002 Ray Sharpe and the Blues Oh, My Baby's Gone/ That's The Way I Feel 1959
50003 Ronnie Smith My Babe/ I've Got A Love 1959
50004 Joe Seneca Miss Fifteen /Let Me In 1959
50005 The Tranquils One Billion, Seven Million And Thirty-Three/ You're Such A Much 1959
50006 The Night Hawks All'a Your Love/ When Sin Stops 1959
50007 The Tinkerbells La La La Lovable/ Hazel Eyes 1959
50008 The Three Notes Honeymoon /South Of The Border 1959
50009 Bob Ehret Goodbye Mr. Blues /Too Soon 1959
50010 Alice Babs Hinky Pinky Panky/ I'm Sending Back Your Roses 1959
50011 The Class-Notes Take It Back /Bessie's House 1959
50012 The Chansonaires If You Were Here Tonight/ Love Always Finds The Way 1959
50013 Vik Wayne Girl I Saw You On Bandstand/ I Saw You Crying In The Show 1959
50014 Ole Svenson Yingle Yingle Yumping Beans /I Vant A Christmas Drum 1959
50015 Eddy Akridge Featherbed's A Callin' Me/ After Being Your Lover 1959
50016 Eddie Garson Bo Bo /Scalaroomie 1959
50017 Gillian Grey Love Me/ Echo Heart 1959
50018 Buddy Knolls Wonderful Love/ Mr. Lucky Star 1959
50019 Kenny Ambrose Come On And Marry Me / Don't Be A Fool For Love 1959
50020 Prentice Slade Scrap Iron /I Lied To You 1959
50021 The Raindrops Oh Why/ Without Love, Love, Love 1960
50022 Jerry Norell Comic Book Hop/ The Freshmen 1960
50023 The Five Bops Jitterbuggin'/ Unforgotten Love 1960
50024 Howard Crockett I Love This Girl /Seven Cards From Now 1960
50025 The Page Boys Barracuda /Peter Gunn 1960
50026 The Impalas I Was A Fool/ First Date 1960
50027 Joe Graydon Again It/ Happened To Me 1960
50028 The Pledges I'm Sorry /Won't You Give Your Love To Me 1960
50029 Jimmy Bee Glory /Little Angel 1960
50030 Ned Costner Jeopardy/ I Am Just A Begger 1960
50031 The Workman Brothers I Don't Want To Go To Sleep /I Don't Know How To Say It 1960
50032 Sticks Evans Just To Be With You/ Mad Dog 1960
50033 The Crescents When You Wish Upon A Star /Hey There I Want To Walk You Home 1960
50034 Morlee Mathews Give My Love /A Chance Heartbreak Is Comin' 1960
50035 Guitars, Inc. Little Toy/ Holiday Love 1960
50036 The Fireballs Blacksmith Blues /Tuff-A-Nuff 1960
50037 Jimmy Gilmer Won't Be Long /I'm Gonna Go Walkin' 1960
50038 The Mashers The Mash /Let's Do The Mash 1960
50039 Don Winters It's All My Fault /Jamaica Joe 1960
50041 George Cates Flowers On The Wall/ Cristo Redentor 1960
50042 George Cates The Sidewinder ? 1960

Eddy Grant

 Eddy Grant (właśc. Edmond Montague Grant; 15.03.1948r, Plaisance, Gujana)- voc, k, g, b, dr, kompozytor, autor tekstów, producent nagrań.
Syn ciemnoskórego trębacza z Gujany. W końcu lat sześćdziesiątych odniósł w Wielkiej Brytanii sukces z zespołem Equals (Baby Come Back, Viva Bobby Joe, Black Skin Blue-Ęyed Boys). Na początku lat siedemdziesiątych otworzył w Londynie studio nagrań Coach House oraz założył firmę płytową Ice. Zaopiekował się jako producent m.in. grupami The Pioneers, 96 Degrees i Indusive.

 

Zaczął też z wielkim powodzeniem nagrywać płyty autorskie. Przedstawił nowoczesny repertuar taneczny, inspirowany rock'n'rollem, soulem, a przede wszystkim muzyką karaibską. Śpiewał o miłości (np. Do You Feel My Love?, Can't Get Enough Of You, I Don't Wanna Dance, Dance Party, Come Along To My Place), ale też o problemach, cierpieniach i upokorzeniach kolorowej społeczności krajów Europy Zachodniej (np. Living On The Front Line, Police On My Back, Electric Avenue, Blood Money).
 

W latach osiemdziesiątych osiadł w St. Philip na Barbados. Otworzył tam studio nagrań Blue Wave, a wkrótce stanął na czele firmy fonograficznej o tej samej nazwie. W 1985 zaprezentował się polskiej publiczności.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Walking on SunshineEddy Grant11.1979--Epic 50 766 [US][written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant][86[3].R&B Chart]
Living on the Frontline / Frontline SymphonyEddy Grant06.197911[11]-Ensign ENY 26[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
Do You Feel My Love? / Symphony for Michael Opus 2Eddy Grant11.19808[11]-Ensign ENY 45[silver-UK][written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
Can't Get Enough of You/Neighbour, NeighbourEddy Grant04.198113[10]-Ensign ENY 207[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
I Love You Yes, I Love YouEddy Grant07.198137[6]-Ensign ENY 216[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
I Don't Wanna DanceEddy Grant10.19821[3][15]53[7][08.83]Ice ICE 57[gold-UK][written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
Electric Avenue / Time WarpEddy Grant01.19832[9]2[23]Ensign ENY 26[platinum-US][silver-UK][written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant][18[28].R&B Chart][6[20].Hot Disco/Dance;Portrait 03574 12"]
Living on the Front Line/Do You Feel My LoveEddy Grant03.198347[4]-Mercury MER 135-
War Party / Say I Love YouEddy Grant04.198342[4]-Ice ICE T 58[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
Till I Can't Take Love No More / California StyleEddy Grant10.198342[7]-Ice ICE 60[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
Romancing the Stone/ Boys in the StreetEddy Grant05.198452[3];B:78[3]26[17]Ice ICE 61[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant][68[8].R&B Chart][12[10].Hot Disco/Dance;Portrait 04993
Gimme Hope Jo'anna / Say Hello to FidelEddy Grant01.19887[12]-Ice ICE 12 8701[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
Harmless Piece of FunEddy Grant04.198890[3]-Parlophone CDR 6180[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
Put a Hold on ItEddy Grant10.198879[2]-Blue Wave R 6191[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
Walking On Sunshine / California StyleEddy Grant05.198963[2]-Blue Wave R 6217[written by Eddy Grant][produced by Eddy Grant]
Electric Avenue [remix]Eddy Grant06.20015[12]-EastWest EW 232T[16[10].Hot Disco/Dance;Strictly Rhythm 12 610 12"]
Walking on Sunshine [remix]Eddy Grant05.200157[2]-East West EW 242CD-

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Can't Get EnoughEddy Grant05.198141[6]-Ice ICEL 21[produced by Eddy Grant]
Killer on the RampageEddy Grant11.19827[23]10[30]Ice ICELP 3023[gold-US][silver-UK][produced by Eddy Grant]
Going for BrokeEddy Grant06.1984-64[17]Ice ICELP 6001[produced by Eddy Grant]
All The HitsEddy Grant11.198423[10]-K-Tel NE 1284-
Walking on Sunshine (The Best of Eddy Grant) Eddy Grant07.198920[8]-Parlophone PCSD 108[silver-UK]
The Greatest HitsEddy Grant05.20013[17]-East West 8573885972-
Greatest Hits Collection-Eddy GrantEddy Grant06.200194[3]-Sequel NED CD 449[produced by Eddy Grant]
The Very Best of Eddy Grant Road To ReparationEddy Grant07.200814[7]-Mercury/UMTV 1775167[silver-UK]

Diamanda Galás

Diamanda Galas (29.08.1955, San Diego, Kalifornia, Stany Zjednoczone) - voc, k; kompozytorka, autorka tekstów, poetka. Z pochodzenia Greczynka. Kształciła głos i uczyła się grać na fortepianie. Studiowała na wydziałach muzycznym i sztuk wizualnych University of Califomia. Zadebiutowała w 1979 podczas Festival dvignon we Francji jako główna wykonawczyni opery Un jour comme un autre Vinko Globokara.

Już pierwszą płytą, "The Litanies Of Satan" z marca 1982; zwróciła na siebie uwagę świata. Przedstawiła dwa długie utwory, The Litanies Of Satan i Wild Women With Steak-Knives (The Homocidal Love Song For Solo Scream), w warstwie dźwiękowej ujawniające wpływ awangardowej muzyki elektronicznej, w sferze literackiej nawiązujące do wielkiej poezji, m.in. Charles'a Baudelaire'a. Zaśpiewała je w sposób prawdziwie intrygujący, traktując głos o skali obejmującej cztery oktawy niemal jak instrument, skłaniając się ku improwizacja, stosując skrajne środki ekspresji, od szeptu po rozdzierający krzyk. Podobny charakter miał album "Diamanda Galas" z października 1984, również z dwoma utworami, Panoptikon i Tragoutha Apo To Aima Exoun Fonos, z tekstami nawiązującymi do dramatycznych zdarzeń z okresu panowania w Grecji junty wojskowej.
Trylogię "Masque Of The Red Death", składającą się z płyt "The Divine Punishment" z lipca 1986, "Saint Of The Pit" z listopada tego roku i "You Must Be Certain Of The Devil" z czerwca 1988r, zainspirowała śmierć brata artystki, dramaturga Philipa Dimitriego Galasa, na AIDS. Diamanda w utworach bliższych niż dawniej konwencjonalnej piosenki podjęła temat grozy tej choroby i towarzyszących jej uprzedzeń. Całość urozmaiciła m.in. wykonaniem a cappella religijnej pieśni Swing Low Sweet Chariot. W studiu po raz pierwszy wsparli ją perkusiści, m.in. F.M. Einheit z Einsturzende Neubauten.
Album "Plague Mass (1984 -End Of The Epidemie)" z kwietnia 1991, nagrany w październiku 1990 w nowojorskiej katedrze pod wezwaniem św. Jana z towarzyszeniem m.in. Davida Lintona - dr, perc, zawierał niezwykłą mszę za zmarłych na AIDS.
Na płycie "The Singer" z kwietnia 1992 Galas zaśpiewała z własnym akompaniamentem fortepianu w stylu Cecila Taylora bluesy i songi przesycone bluesową aurą, m.in. I Put A Spell On You Screamin' Jaya Hawkinsa, My Love Will Never Die i Insane Asylum Williego Dixona, Reap What You Sow Mike'a Bloomfielda i Nicka Gravenitesa, ludowy Were You There When They Crucified My Lord?, a także Gloomy Sunday Rezsó Seressa (według legendy wiele osób po wysłuchaniu go odebrało sobie życie). Album "Vena Cava" z 1993 zawierał rodzaj suity, głównie na głos -artystka w kolejnych odsłonach wcieliła się w osoby cierpiące na chorobę psychiczną i demencję spowodowaną przez AIDS, a w owych aktorskich minimonodramach pojawiały się też strzępy piosenek, jak kołysanka Hush Little Baby czy pieśń religijna Amazing Grace.
Więcej niż inne płyty wspólnego z rockiem miała "The Sporting Life" z września 1994, wyprodukowana przez Johna Paula Jonesa, byłego muzyka Led Zeppelin, nagrana przy współudziale jego samego jako gitarzysty i basisty oraz Pete'a Thomasa z zespołu The Attractions Elvisa Costello jako perkusisty. Wypełniły ją utwory na temat miłości i pożądania, niekiedy przesycone bluesowym duchem, jak You're Mine, częściej bliższe ballady, jak Why's Ya Do It?. Album "Schrei X" z września 1996r był powrotem do konwencji sprawdzonej na "Vena Cava" - intrygujących scenek aktorskich zagranych brawurowo przez artystkę.
Płytę "Malediction And Prayer" z maja 1998r wypełniły głównie przeróbki standardów bluesa, soulu, folku czy canto flamenco, Jak The Thrill Is Gone B.B. Kinga, My Love I Empty Without You The Supremes, Iron Lady Phila Ochsa ale też własne utwory do wierszy Charles'a Baudelaire'a czy Piera Paolo Pasoliniego, jak Abel et Cain i Supplica a mu madre. Podobny charakter miała nagrana 31 sierpnia 2001 w Joe's Pub w Nowym Jorku płyta "La Serpenta Canta" z listopada 2003, zawierająca m.in. niezwykłe wersje utworów tak różnych, jak Lonely Woman Ornette'a Colemana, Burning Hell Johna Lee Hookera i I'm So Lonesome I Could Cry Hanka Williamsa.
Ambitniejszym dziełem był wydany tego samego dnia, również koncertowy album "Defixiones, Will And Testament" z własną muzyką, głównie do tekstów poetów, jak Adonis (The Desert), Henri Michaux (Je rame) czy Gerard de Nerval (Artemis), poświęcony pamięci ludności armeńskiej, asyryjskiej i greckiej wymordowanej przez Turków w latach 1914-1923.
W marcu 1998 Galas była jedną z gwiazd Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, a w maju 1999 wystąpiła na Grolsch Jazz Fair w Poznaniu na koncercie Noc Awangardy. Duet artystki z Leonardem Cohenem, Eclipse, uświetnił album "Hal Wilner Presents: Weird Nightmare - Meditations On Mingus" (Columbia, 1992), a recytacja wiersza The Black Cat- "Hal Wilner Presents: Closed On Account Of Rabies - Tales And Poems Of Edgar Allan Poe" (Mouth Almighty, 1997). Jej nagrania ozdobiły wiele filmów; część z nich ukazała się na soundtrackach, np. The Thirteen Returns i Deliver Me na "The Last Of England" (Mute, 1987), The Ring Of Tire na "Bram Stoker's Dracula" (Columbia, 1992), I Put A Spell On You i Judgement Day na "Natural Born Killers" (Nothing, 1994) oraz Dancing In The Dark na "Clive Barker's Lord Of lllusions" (Mute, 1995). Udzieliła głosu Śmierci w filmie The Serpent And The Rainbow (Wąż i tęcza; 1988, reż. Wes Craven). A jej niezwykłe improwizacje wokalne uświetniły horror The Ring Two (Ring 2; 2005, reż. Hideo Nakata).
Gościnnie uczestniczyła w nagraniach m.in. F.M. Einheita, Johna Zorna, Barry'ego Adamsona, Jima Frencha, Petera Kowolda, Erasure i Rhythm And Noise. Opublikowała tom tekstów piosenek, poematów i pism prozą The Shit Of God.
 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Double-Barrel PrayerDiamanda Galás04.1988--Mute 12 MUTE 75-

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
The Litanies of SatanDiamanda Galás.1982--Y Y 18-
Diamanda GalásDiamanda Galás.1984--Metalanguage ML 119-
The Divine PunishmentDiamanda Galás06.1986--Mute STUMM 27[produced by Dave Hunt,Diamanda Galás]
Saint of the PitDiamanda Galás11.1986-- Mute STUMM 33[produced by Gareth Jones,Diamanda Galás]
You Must Be Certain of the DevilDiamanda Galás05.1988-- Mute STUMM 46[produced by Gareth Jones,Diamanda Galás]
Masque of the Red DeathDiamanda Galás12.1988--Mute GALAS 1-
Plague MassDiamanda Galás04.1991-- Mute STUMM 83[produced by Blaise Dupuy, Kurt Munkacsi]
The SingerDiamanda Galás04.1992-- Mute STUMM 103[produced by Diamanda Galás, Eric Liljestrand]
Vena CavaDiamanda Galás09.1993-- Mute STUMM 119[produced by Eric Liljestrand]
The Sporting LifeDiamanda Galás and John Paul Jones09.1994-- Mute STUMM 127[produced by John Paul Jones]
Schrei XDiamanda Galás09.1996-- Mute STUMM 146[produced by Blaise Dupuy]
Malediction & PrayerDiamanda Galás05.1998-- Mute STUMM 163[produced by Diamanda Galás]
La Serpenta Canta Diamanda Galás11.2003-- Mute STUMM 206[produced by Blaise Dupuy]
Defixiones, Will and Testament Diamanda Galás11.2003-- Mute STUMM 205[produced by Diamanda Galás]
Guilty Guilty GuiltyDiamanda Galás03.2008-- Mute STUMM 274[produced by Diamanda Galás]

Delta Goodrem

Wokalno-kompozytorskie zdolności Delty Goodrem były widoczne od najmłodszych lat - podobnie jak jej determinacja.. Po czterech latach nauki gry na pianinie Delta zaczęła przełamywać monotonię muzycznych skal i rozwijać swój talent kompozytorski. Za pieniądze zarobione w telewizji już w wieku 13 lat nagrała taśmę demo, którą wysłała do rodziny i przyjaciół. Zawsze lubiła sport, a szczególnie baseball i narciarstwo, ale muzyka zawsze była jej największą pasją. Na taśmie znalazła się również jej wersja australijskiego hymnu narodowego, ponieważ marzyła, że kiedyś zaśpiewa przed jednym z meczów lokalnej drużyny piłkarskiej -Sydney Swans. "Każdemu, jak sądzę, wolno marzyć." mówi Delta.

Postanowiła wysłać CD do piłkarzy, a oni przekazali ją na ręce jednego z największych stronników klubu - menadżera Glenna Wheatley’a, człowieka odpowiedzialnego za ogromny sukces Little River Band i Johna Farnhama. Widząc w swojej skrzynce na listy czerwono-białą kopertę, otworzył ja i znalazł utwory Delty. Przez ponad następne dwa lata pomagał jej w karierze zanim jeszcze podpisała kontrakt płytowy. Czerpiąc inspiracje od wielu artystów takich jak Silverchair, Incubus, czy Jeff Buckley, ale też Mariah Carey i Celine Dion, przede wszystkim starała się odnależć własny kierunek w muzyce. Wkrótce odnalazła mantrę dla siebie: Po prostu się baw i śpiewaj prosto z serca. "Nie ma sensu zastanawiać się kim się być powinno i żałować rzeczy, które minęły. Życie jest pełne błędów i przeznaczenia. Odgarnij chmury, żeby lepiej widzieć".
Przez następne dwa lata koncentrowała się na komponowaniu - rozwijała swoje umiejętności, a jej nazwisko było coraz bardziej znane wśród ludzi z branży, którzy mieli okazję przesłuchać jej demówki. W wieku lat 15 Delta podpisała kontrakt z Sony Music i natychmiast rozpoczęła pracę nad debiutanckim albumem. Ze względu na swoje wyjątkowe zdolności kompozytorskie wkrótce podpisała także umowę z Sony/ATV Music Publishing, firmą zajmującą się prawami autorskimi. W trakcie pracy nad płytą zwrócili się do niej producenci długoletniego serialu "Neighbours", z propozycją objęcia roli Niny Tucker.
Nina to strasznie nieśmiała, nowa uczennica Erinsborough High, która jest obdarzona wspaniałym głosem, ale wstydzi się śpiewać przed kimkolwiek. Ćwiczy więc w nocy i w końcu decyduje się nagrać demo swojego utworu "Born To Try". Delta napisała tę piosenkę wspólnie z producentem i współ kompozytorem Selwyn, Audiusem w ciągu jednej, szalonej nocy, w jej domu w Sydney. Kiedy scenariusz wymagał od Niny nagrania demo Delta zaproponowała producentom "Born To Try". "Wszystko pasowało do tego jak wyobrażali sobie tę postać producenci - i muzyka i tekst," wyjaśnia Delta. Jak na kogoś tak młodego, słowa do tej piosenki prezentują niezwykle dojrzały i wnikliwy punkt widzenia, a tkliwość w niej zawarta może wzruszyć ludzi w każdym wieku. Delta spotkała Audiusa prawie rok temu. "świetnie się dogadywaliśmy i ktoś z wytwórni zasugerował, że powinniśmy coś wspólnie napisać. Przyjechał do mnie do domu, mama zrobiła lunch, a my skomponowaliśmy cztery utwory, z których "Born To Try" był ostatni. "Między nami jakoś tak naturalnie zaskoczyło. Nie było żadnych nacisków i najważniejsza była muzyka." "Born To Try" szturmem zdobył australijskie listy przebojów, gdzie na pierwsze miejsce trafił tuż po 18-tych urodzinach wokalistki, a w pierwszej piątce utrzymywał się przez ponad 3 miesiące. Został również uhonorowany Potrójną Platyną za sprzedaż przekraczającą 210 000 egzemplarzy. "Podoba mi się, jak ten utwór połączył ludzi," mówi Delta. "Spotkałam wiele bardzo różnych osób, z różnych grup wiekowych, którzy mówili mi, że ciągle puszczają sobie "Born To Try".
Jej miłość do śpiewania przeniknęła też do pracy na planie "Neighbours", często dla rozrywki ekipy. "Zawsze miałam problemy z ekipą od nagłośnienia," śmieje się. "Musieli mnie ciągle uciszać." Nagrywając piosenki na debiutancki album, którego premiera ma nastąpić wkrótce musiała poświęcać noce. "Płyta zmieniała się z dnia na dzień.," wspomina. "Ta żonglerka miedzy graniem w serialu i nagrywaniem płyty nie była dla mnie problemem, ponieważ obie te sprawy są dla mnie niezwykle ważne. Chcę korzystać ze sposobności i zdobywać doświadczenie. Wyśpię się za tydzień." Zachwycający, długogrający efekt tych wysiłków zatytułowany "Innocent Eyes" to płyta, która dzięki młodzieńczemu entuzjazmowi, energii i niewinności okazała się być prawdziwym odkryciem na rynku młodych wykonawców muzyki pop. Jest także pełna niespodzianek. W piosence "Running Away" Delta śpiewa: " Uciekając od tego, co przewidywalne, Panno Wiarygodna, tak metodyczna. Bądż oryginalna, indywidualna".
Delta z pewnością nie jest kolejną wyprodukowaną gwiazdką muzyki pop. Nagrywając płytę miała okazję pracować z prawdziwie gwiazdorską obsadą,wśród, której znależli się produkcyjno-kompozytorska ekipa True North (Gary Barlow, Eliot Kennedy), Ric Wake (producent znany ze współpracy z Celine Dion, Jennifer Lopez, Mariah Carey), Matthew Gerrard (Mandy Moore, BB Mak), Vince Pizzinga (Midnight Oil, Danielle Spencer), David Nicholas (INXS, Elton John), The Rembrands i Mark Holden. Ale wróćmy do Delty, która idąc własną ścieżką, kreuje własną opowieść. Wiele tekstów z "Innocent Eyes" brzmi jakby były wyrwane z jej pamiętnika. Większość utworów z płyty jest jej autorstwa, lub współautorstwa. Otwierający album uderzający wers brzmi niczym motto: "Robiąc wszystko to, w co wierzę". “Każda piosenka mieści w sobie ważne wspomnienia" wyjaśnia Delta. "Chciałam nagrać płytę, która będzie odzwierciedlać ten okres mojego życia". Tytułowy utwór z płyty jest właśnie oparty na historii z jej życia. "Bardzo chciałam nagrać kompozycję, która będzie delikatnie tchnęła klimatem muzyki klasycznej, ponieważ przez 10 lat uczęszczałam na lekcje gry na pianinie.", wyjaśnia. "Ten utwór jest o tym, jak patrzeć na świat niewinnymi oczami, z entuzjazmem, którego nigdy nie chciałabym utracić." "Innocent Eyes" to album, który obwieszcza narodziny nowego, wielkiego talentu. Artystki skupionej, ambitnej i realnie patrz±cej na świat. Artystki, która idzie własną drogą.
“Kiedy przyjdzie mój czas" śpiewa na jednej z piosenek z “Innocent Eyes", "to będzie moje." "Czy pamiętasz kiedy miałeś 15 lat. I dzieciaki w szkole nazywały cię głupcem. Bo skorzystałeś z szansy by marzyć?" Teraz, ta dziewczyna, która gra na pianinie boso, chce swoją muzykę zaprezentować całemu światu. "Uwielbiałam występować w telewizji. Dzięki temu mogłam zacząć grać muzykę i śpiewać dla ludzi. Ten świat jest bardzo duży i mam tu wiele do zrobienia. Mam przed sobą wiele celów. Chcę opowiedzieć ludziom moją historię, a może też zaśpiewać na rozdaniu nagród Grammy, Brit, czy ARIA. Nie proszę o zbyt wiele.", śmieje się i dodaje. "To dopiero początek." Uśmiecha się i błyska swoimi niewinnymi oczami. 

Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Born to try/LongerDelta Goodrem03.20033[13]-Epic 673634 2[silver-UK][written by Delta Goodrem/Mtawarira][produced by Ric Wake]
Lost without youDelta Goodrem06.20034[14]-Epic 673955 5[written by Mathew Gerrard/Bridget Benenate][produced by Matthew Gerrard]
Innocent eyesDelta Goodrem10.20039[11]-Epic 6743155[written by Delta Goodrem/Vince Pizzinga][produced by John Fields]
Not me not i/Right There WaitingDelta Goodrem12.200318[7]-Sony International 67426[written by Delta Goodrem,Kara DioGuardi,Gary Barlow,Eliot Kennedy,Jarrad Rogers][produced by Gary Barlow,Eliot Kennedy]
Out of the blueDelta Goodrem11.20049[20]-Sony International 675374[written by Delta Goodrem,Guy Chambers][produced by Guy Chambers,Richard Flack,Steve Power]
Almost HereDelta Goodrem with Brian McFadden02.20053[10]-Modest/Sony Music 6757352[written by Brian McFadden,Paul Barry,Mark Taylor][produced by Mark Taylor]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Innocent eyesDelta Goodrem07.20032[62]-Epic 5109512[3x-platinium-UK][produced by Gary Barlow ,John Fields, Matthew Gerrard, Delta Goodrem, Eliot Kennedy, David Nicholas, Ric Wake]
Mistaken identifyDelta Goodrem12.200425[18]-Epic 5189159[gold-UK][produced by Gary Barlow,Guy Chambers,John Fields,Richard Flack,Matthew Gerrard,Eliot Kennedy,Billy Mann,Vince Pizzinga,Steve Power,Mark Taylor]
DeltaDelta Goodrem10.2007-126Sony BMG B002XXJSH 8[produced by Stuart Crichton,Andrew Frampton,Steve Kipner,John Shanks,Marius de Vries]
Wings of the WildDelta Goodrem07.2016129-Sony BMG[produced by Dave Bassett, DNA, Delta Goodrem, David Hodges, Jon Hume, Martin Johnson ,Nathaniel Motte ,Pete Nappi, Vince Pizzinga ,Johnny Powers]

czwartek, 3 listopada 2022

Tom Fogerty

Ur. 9.11.1941 r. w Berkeley w stanie Kalifornia, USA, zm. we wrześniu 1991 r. Muzyk-samouk, który swoją karierę rozpoczynał w zespole rock’n’rollowym założonym przez młodszego brata, Johna Fogerty’ego. Nagrawszy w 1963 r. swój jedyny singel, „Bonita”, Tom Fogerty And The Blue Velvets podpisali kontrakt z wytwórnią Fantasy. Za jej namową zmienili nazwę na The Golliwogs, pragnąc zdyskontować panujący powszechnie boom brytyjskiego beatu. Grupa działała pod znienawidzonym szyldem do 1967 r., kiedy to zmieniła ją na Creedence Clearwater Revival.
 

Niebawem stała się jedną z najpopularniejszych formacji tego okresu, ale tarcia pomiędzy członkami grupy skłoniły Toma w listopadzie 1971 r. do opuszczenia kolegów. Początkowo związał się z nieformalną grupą muzyków, w której działali gitarzysta Jerry Garcia i organista Merle Saunders. Później nagrał cztery albumy solowe, które - choć nierówne - zawierały kilka doskonałych propozycji. Niedługo potem założył nowy zespół, Ruby, w którego składzie znaleźli się: Randy Oda (gitara, instr. klawiszowe), Anthony Davis (bas) i Bobby Cochran (perkusja). Grupa zarejestrowała trzy albumy, a sam Tom w 1981 r. nagrał swój ostatni album solowy, Deal It Out. W połowie lat 80-tych przeniósł się do Flagstaff w stanie Arizona, gdzie zamierzał napisać historię grupy Creedence Clearwater Revival. Zmarł przedwcześnie na atak serca we wrześniu 1991 r.

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Tom FogertyTom Fogerty06.1972-180[6]Fantasy 9407[produced by Brian Gardner, Tom Fogerty]

Bernie Wayne

Bernie Wayne (ur. 6 marca 1919r - ur. 18 kwietnia 1993r) był amerykańskim kompozytorem, który napisał ponad 1000 piosenek i muzyki do komercyjnych dżingli. Był najbardziej znany z „Blue Velvet”, który został nagrany jako przebój wielu artystów i „There She Is”, piosenki od dawna związanej z konkursem Miss America, a także piosenek napisanych dla Elvisa Presleya, musicali na Broadwayu i hollywoodzkie produkcje.  Napisał także piosenkę, która pojawiła się w reklamach Chock full o'Nuts, która przedstawiała ją jako „niebiańską kawę”.
 
 Wayne urodził się jako Bernard Weitzner w 1919 roku w Paterson, New Jersey. Był żonaty z Phyllis Michelle i zmarł w wieku 74 lat z powodu niewydolności serca w Marina del Rey w Kalifornii 18 kwietnia 1993 r. Wayne współpracował z Benem Raleighem, pisząc piosenki dla Cass Daley, a także przebój „Laughing on the Outside (Crying on the Inside)” z 1946 r., który został po raz pierwszy spopularyzowany przez lidera zespołu Sammy'ego Kaye i jego orkiestrę i znalazł się w filmie noir z 1950 roku, Gun Crazy. Współpracując z Lee Morrisem, Wayne był współautorem   Blue Velvet, który w latach 50-tych wykonywał Tony Bennett, był hitem Bobby'ego Vintona w latach 60-tych i został nagrany przez lata przez takich artystów, jak Lana Del Rey. W 1986 roku w filmie Blue Velvet Davida Lyncha znalazła się ta piosenka. Na Broadwayu napisał muzykę do Listen to Liz, Skits-oh-Frantics i Torero! Wyprodukował ścieżki dźwiękowe do Greka Zorby w 1964 roku oraz do filmu A Patch of Blue z 1965 roku jako reżyser artystów i repertuaru w wytwórni 20th Century Fox Records.
 
 Stworzył także niektóre z bardziej zapadających w pamięć nowych, instrumentalnych melodii z gatunku Easy Listening. Przykłady obejmują „The Magic Touch” z filmu More About Love, „Port-au-Prince” (singiel Nelsona Riddle'a) i „Vanessa” (nagrany przez Hugo Winterhaltera i jego orkiestrę i używany jako piosenka przewodnia przez kilka lat pięćdziesiątych  serialu telewizyjnego.  Piosenka „There She Is” stała się piosenką przewodnią konkursu Miss America, który rozpoczął się w 1955 roku.  Konkurs przestał grać piosenkę w 1981 roku po kłótni o tantiemy za piosenkę i próbował skłonić Berta Parksa do zaśpiewania jego charakterystycznej piosenki na konkursie w 1986 roku, ale odmówił.  
                            Kompozycje Bernie Wayne'a na listach przebojów


[with Ben Raleigh]
03/1940 You Walk By Bobby Byrne and His Orchestra 20.US
01/1941 You Walk By Blue Barron and His Orchestra 19.US
02/1941 You Walk By Eddy Duchin and His Orchestra 6.US
02/1941 You Walk By Kenny Baker 15.US
02/1941 You Walk By Tommy Tucker Time 16.US
03/1941 You Walk By Wayne King and His Orchestra 14.US
04/1946 Laughing on the Outside (Crying on the Inside) Teddy Walters 4.US
04/1946 Laughing on the Outside (Crying on the Inside) Dinah Shore 3.US
04/1946 Laughing on the Outside (Crying on the Inside) The Merry Macs 9.US
05/1946 Laughing on the Outside (Crying on the Inside) Andy Russell 4.US
05/1946 Laughing on the Outside (Crying on the Inside) Swing and Sway with Sammy Kaye 3.US
08/1949 You're So Understanding Evelyn Knight 21.US

[with Lee Morris]
10/1951 Blue Velvet Tony Bennett 16.US
08/1960 Blue Velvet Statues 84.US
09/1960 Blue Velvet The Paragons 103.US
08/1963 Blue Velvet Bobby Vinton 1.US/2.UK
09/1963 Blue Velvet Lawrence Welk and His Orchestra 103.US
09/1964 I Don't Want to See Tomorrow Nat King Cole 34.US
09/2012 Blue Velvet Lana Del Rey 60.UK

[solo]
06/1952 Vanessa Hugo Winterhalter 9.US
10/1952 Veradero Music by Camarata 28.US
01/1953 Vanessa Ted Heath Orchestra 11.UK
08/1953 Tropicana Monty Kelly and His Orchestra 19.US
03/1956 Port Au Prince Nelson Riddle 20.US
05/1956 Port Au Prince Winifred Atwell and Frank Chacksfield 18.UK

[with Jo Moutet, M. Lewis]
02/1961 In Jerusalem Jane Morgan 115.US

[with Marvin Moore]
08/1961 Too Many Beautiful Girls (And Not Enough Time) Clinton Ford 48.UK
06/1962 Little Red Rented Rowboat Joe Dowell 23.US
08/1963 Dum Dum Dee Dum Johnny Cymbal 77.US
07/1965 Where Were You When I Needed You Jerry Vale 99.US

[with Joy Byers]
06/1965 Just Dance On By Eydie Gorme 124.US

FLOS

Bez wątpienia, powszechnie uznana, zawsze  lubiana grupa dziewcząt, The Supremes, jest kulturową ikoną przepychu, opanowania, stylu, uroku, elegancji i garderoby. The Supremes wyznaczają nowy standard uduchowionego wyrafinowania, przechodząc od R&B do popu. Utrzymując się na szczycie list przebojów z 12 singlami nr 1, utrzymały spuściznę z łącznie 33 hitami w Top-40, sprzedażą 20 milionów singli i wejściem do Rock n' Roll Hall of Fame w 1988 roku. 
 Akredytowana scenarzystka i autorka piosenek, Scherrie Payne została pierwotnie odkryta przez legendarnego producenta i scenarzystę Motown Eddie Holland (Holandia/Dozier/Holandia). Scherrie podpisała kontrakt z holenderską wytwórnią Invictus i była liderem ich zespołu, Glass House, który znalazł się na listach przebojów z singlem „Crumbs Off The Table”, napisanym przez Scherrie. To dzięki jej przynależności do The Holland Brothers i Lamont Dozier Scherrie została następnie członkiem The Supremes w 1973 roku. ​ W latach 1973-1977 urodzona w Detroit Scherrie Payne na trzech ostatnich płytach Supremes popłynęła jako iskra głównego wokalu. „He’s My Man”, „I’m Gonna Let My Heart Do The Walking”, „You’re My Driving Wheel” i „Let Yourself Go” to single, w których Scherrie śpiewała jako główne w ostatnim rozdziale Motown The Supremes. Scherrie jest oficjalnie uznawana za ostatnią wokalistkę zespołu i jest znana na całym świecie jako „The Little Lady With The Big Voice”. 
 
 Susaye Greene uczęszczała do The New York City High School of Performing Arts i pojawiła się w różnych reklamach na początku swojej kariery rozrywkowej. Przed dołączeniem do The Supremes, Greene śpiewała z Raelettes Raya Charlesa i Wonderlove Steviego Wondera. W 1973 roku zaśpiewała jako gościnna wokalistka w przeboju The New Birth „Until It's Time for You to Go”. Odnoszący sukcesy jako wokalistka i autorka piosenek, Greene napisała również hity dla Michaela Jacksona, Deniece Williams i wielu innych. W latach 1976-1977 Susaye Greene zabłysnęła zarówno jako wokalista, jak i chórki w The Supremes. Z Susaye na pokładzie, grupa wydała dobrze przyjęty przez krytykę album „The Supremes, High Energy”. W 1977 roku The Supremes wydali swój ostatni album studyjny „Mary, Scherrie & Susaye”. Susaye jest pieszczotliwie nazywana „Ostatnią Najwyższą”, ponieważ jest ostatnim członkiem, który oficjalnie dołączył do trio Motown. 
 
 Po pożegnalnym występie The Supremes 12 czerwca 1977 roku Scherrie i Susaye kontynuowały współpracę jako duet z wytwórnią Motown i nagrały album zatytułowany „Partners”. Obie wokalistki dzielili obowiązki związane z pisaniem piosenek. W 1986 roku Scherrie Payne, Lynda Laurence i Jean Terrell - wszystkie byłe Supremes - zreformowały się i postanowiły założyć nową grupę. Ich wizją było ożywienie glamour, stylu i muzyki The Supremes. Nazwa trio była naturalną ewolucją….„The Fore Ladies of The Supremes”. Po odejściu Jean  Terrell  w 1993 roku trio kontynuowało działalność, a dziś dołączyła do nich Joyce Vincent. Chociaż Joyce nigdy nie występowała oficjalnie z The Supremes, została wybrana do zastąpienia Mary Wilson w trio przed ich oficjalnym rozwiązaniem w 1977 roku. Referencje Joyce są rzeczywiście znaczące. W latach 60-tych Joyce była bardzo szanowaną wokalistką wspierającą, a nawet nagrywała chórki w słynnym Studio A! Joyce urodziła się i wychowała w Motor City w Detroit Michigan i jest najbardziej rozpoznawana jako jedna z pierwszych członkiń słynnej grupy wokalno-wykonawczej „Tony Orlando & Dawn”. We wczesnych latach 70-tych stała się międzynarodową celebrytką i nagrała trzy pierwsze płyty, 14 singli z listy Top 40 i niezwykle popularny cotygodniowy program CBS-TV. Dzięki swoim powiązaniom muzycznym Joyce miała okazję występować i nagrywać z najlepszymi artystami rozrywki, w tym Dionne Warwick, James Brown, Isaac Hayes i wieloma innymi! 
 
 The Former Ladies of The Supremes występowały na żywo i pojawiały się w programach telewizyjnych w całej Europie, na Bliskim Wschodzie i na Wschodzie obok takich gwiazd jak Tom Jones, James Brown, Sister Sledge, The Temptations, Martha & the Vandellas, The Four Tops ,Commodores, żeby wymienić tylko kilka. Te międzynarodowe występy pozwoliły światu ponownie doświadczyć muzyki, uroku i elegancji tego ponadczasowego ansamblu na wielką skalę. Wydały także kilka popularnych albumów w Europie, takich jak ulubiony przez fanów „Supremely Yours”. Ich imponująca lista klientów korporacyjnych obejmuje: CNN, Sony, Nortel Networks, Kodak, IBM, Mitsubishi Electronics i MicroSoft. Scherrie zalicza się do jej ulubionych występów i miejsc - występ w Royal Albert Hall dla zmarłej księżnej Diany, Wemble Arena, statek wycieczkowy QE2, The Las Vegas Hilton i European Woodstock. Diana Ross pojawiła się za kulisami w 1998 roku na jednym z ich występów w Las Vegas, promieniejąc pochwałami za ich efektowne show i utrzymanie dziedzictwa Supremes przy życiu!
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
We're BackFLOS04.1987--Superstar Int. 54[written by C. Ghant, T. Kennedy][produced by Candice Ghant, Joe Mumford][58[8].R&B Chart]

Flipmode Squad

Flipmode Squad,zał. w USA w składzie: Baby Sham, Busta Rhymes, Lord Have Mercy, Rah Digga, Rampage, Spliff Star.
Gwiazdorsko obsadzona nowojorska supergrupa, założona w połowie lat 90-tych przez   Busta Rhymesa. Debiut pełnej załogi, w której skład oprócz Busty wchodzą także Baby Sham, Lord Have Mercy,  Rah Digga, Rampage i Spliff Star, miał miejsce na legendarnym krążku „The Coming” Rhymesa.
 

Jedyną wydaną płytą Flipmode Squadu jest „The Imperial” z 1998 r., pamiętane głównie z racji hitu „Cha Cha Cha”. Skupieni na solowych karierach artyści przez długi czas pomagali sobie w poszczególnych projektach, ale jako grupa nie wydali już drugiego krążka. Planowany na 2002 r. powrót albumem „Rulership Movement” nie powiódł się z racji wstrzymania wydania materiału przez label J Records

Lord Have Mercy opuścił Flipmode Squad dla kariery solowej w 2000 roku, czując, że Busta go powstrzymuje. Pierwotny skład obejmował również Serious, który po szybkim odejściu był później producentem dla artystów w wytwórni No Limit Records, a później działali jak Show Money i M. Dollars, którzy podpisali kontrakt z wytwórnią jako artyści niezależni. Undergroundowy MC Roc Marciano również podpisał kontrakt z wytwórnią na kilka lat, zanim wybrał niezależną trasę. 

 Drugie wydawnictwo Flipmode Squad, Rulership Movement, zostało wydane w 2003 roku przez J Records, ale z powodu zmiany wytwórni na Aftermath nigdy nie zostało wydane. Ogłoszono, że album może zostać wydany w 2009 roku, J-MOE był w grupie, dopóki nie został solo. Założyciel, Busta Rhymes, dołączył później do wytwórni Aftermath Dr. Dre w 2006 roku, a Rah Digga & Spliff Star pojawili się u boku Busty w teledysku „Touch It (Remix)”. Rah Digga polubownie opuściła Flipmode Squad kilka lat później i kierowała swoją solową karierą. Spliff Star kontynuował współpracę przy tworzeniu Conglomerate z Bustą, a także założył własną wytwórnię. DJ Scratch opuścił Flipmode/The Conglomerate w 2009 roku, ale powrócił w 2011 roku z nowym ruchem nabierającym formy. 

Reek da Villian opuścił Flipmode w 2009 roku, ale z powodów biznesowych również udał się do Conglomerate. Różni członkowie nadal nagrywali ze sobą. Busta podpisał kontrakt z Cash Money Records w 2011 roku, zabierając ze sobą tam swoją firmę. Jako Conglomerate w 2012 roku ukazał się oficjalny mixtape.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Cha Cha ChaFlipmode Squad01.199954[4]-Elektra E 3810CD[produced by DJ Scratch][sample z "Midnight groove"-Love Unlimited Orchestra][61[6].R&B Chart]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The ImperialFlipmode Squad10.199885[1]15[8]Elektra 62238[gold-US][produced by DJ Scratch]

Floetry

Floetry to angielski duet R&B, w skład którego wchodzili Marsha Ambrosius („Songstress”) i Natalie Stewart („The Floacist”). Grupa nagrała dwa albumy studyjne, jeden album koncertowy i sprzedała ponad 1 500 000 płyt na całym świecie.
 Powstała w 1997 roku Floetry rozpoczęła swoją działalność na scenie poezji performance. Pracowali z wieloma amerykańskimi muzykami i artystami, w tym: Jill Scott, Queen Latifah, Michaelem Jacksonem, Common, The Roots, Bilal i innymi założycielami Neo-Soul.
 
 Marsha Ambrosius i Natalie Stewart po raz pierwszy spotkały się na boiskach do koszykówki w Londynie w Anglii. Tam szybko przekształcili się z rywali w przyjaciół, łącząc ich miłość do muzyki i poezji. Pierwsza współpraca miała miejsce, gdy Ambrosius skontaktowała się ze Stewart w sprawie dodania poezji do refrenu piosenki, nad którą pracowała, zatytułowanej „Fantasize”. Stewart zaprosiła Ambrosius  na scenę, aby wykonała piosenkę na jej koncercie kilka miesięcy później. 
 
W 1997 roku duet zaczął razem pisać muzykę i stale występować w klubach muzycznych Londynu. Po trzech latach duet przeniósł się do USA, najpierw mieszkając w Atlancie, ale później przeniósł się do Filadelfii, gdzie odniesiono wiele sukcesów. Od czasu przeprowadzki do Stanów Zjednoczonych w 2000 roku, pisali dla Jill Scott, Jazz of Dru Hill, Glenna Lewisa (tylko Marsha), Bilala i Michaela Jacksona, dla których Marsha napisała hit z 2002 roku „Butterflies”
 
 W 2002 roku Floetry podpisał  kontrakt z DreamWorks Records i wydał  swój debiutancki album Floetic, na którym znalazły się single „Floetic”, „Say Yes” (wydany w marcu 2003) i „Getting Late”. „Say Yes” pozostawał na liście Hot 100   przez 20 tygodni, osiągając 24 miejsce w dniu 14 czerwca 2003 r.  Album został również wydany w Wielkiej Brytanii z dodatkowymi utworami, z których jeden zawiera brytyjskiego wokalistę/autora piosenek i producenta Sebastiana Rogersa. Ich piosenka „Where's The Love” znalazła się w najbardziej znanym filmie z 2003 roku Bringing Down the House. Recenzenci albumu chwalili Floetry za ich umiejętne pisanie, uduchowione brzmienie przesycone funkiem i R&B oraz reprezentowanie rodzącej się angielskiej sceny R&B.
 
 Floetry wydał  album koncertowy zatytułowany Floacism w 2003 roku. Dwupłytowy zestaw składał się z CD i DVD oraz zawierał singiel „Wanna B Where U R” z raperem Mos Defem.   Duet zaczął tworzyć swój drugi album studyjny wkrótce po wydaniu Floacism. Latem 2005 roku zaczął koncertować z Sugar Water Festival. Tam otwierały koncerty   Jill Scott, Erykah Badu i Queen Latifah.Ich trzeci i ostatni album Flo'Ology został wydany w listopadzie 2005 roku. Album zadebiutował na siódmym miejscu na US Billboard Hot 200 i na drugim miejscu na liście Top R&B i sprzedał się w ponad 77 000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu.Album zawierał singiel „Supastar” z udziałem Commona
 
W 2006 roku Marsha Ambrosius podpisała solowy kontrakt płytowy z Aftermath Entertainment. W 2007 roku wydała mixtape zatytułowany Neo Soul is Dead. Po wydaniu mixtape Ambrosius rozstała się ze Stewart. Stewart później wydała rozszerzoną grę zatytułowaną Spoken Soul Volume 1. W listopadzie 2010 roku Stewart wydała swój pierwszy solowy album, Floetic Soul, nakładem Shanachie Records. W 2011 roku Ambrosius wydała swój debiutancki solowy album, Late Nights & Early Mornings, nakładem J Records. W listopadzie 2012 roku Stewart wydała swój drugi album, Floetry Re:Birth. W marcu 2014 roku Stewart wydała swój trzeci album Rise of the Phoenix Mermaid. W lipcu 2014 roku Ambrosius wydała swój drugi album Friends & Lovers
 
W grudniu 2014 roku Stewart ponownie spotkała się z Ambrosius  podczas koncertu Ambrosius  i wykonał „Floetic” w The Clapham Grand w Londynie. W lutym 2015 roku Stewart potwierdziła, że duet będzie koncertował w 2015 roku.  16 maja 2015 roku Floetry ponownie się zjednoczyło i zagrało swój pierwszy od dziewięciu lat koncert na Pepsi Funk Festival w College Park w stanie Georgia. Pomimo zapowiedzi, że będą nagrywać nowy album, Floetry następnie rozpadł się się po drugiej części ich trasy zjazdowej w sierpniu 2016 roku.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
FloeticFloetry10.200273[2]113[3]DreamWorks 50 802[written by Marsha Ambrosius ,Mel Tormé, Robert Wells][produced by Darren Henson, Keith Pelzer][sample z "Born To Be Blue"-Mel Torme][29[16].R&B Chart]
Say YesFloetry03.2003-24[20]DreamWorks [written by Marsha Ambrosius , Andre Harris][produced by Andre Harris][8[30].R&B Chart]
Getting LateFloetry10.2003-114[4]DreamWorks[written by Natalie Stewart, Marsha Ambrosius, Vidal Davis][produced by Vidal Davis][31[20].R&B Chart]
SupastarFloetry with Common10.2005--Geffen 005568[produced by Scott Storch][55[11].R&B Chart]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
FloeticFloetry10.2002-19[47]DreamWorks 450313[gold-US][produced by Keith "Keshon" Pelzer ,Darren "Limitless" Henson, Andre Harris, Vidal Davis ,Ivan "Orthodox" Barias]
FloeticFloetry10.2002-19[47]DreamWorks 450313[gold-US][produced by Keith "Keshon" Pelzer ,Darren "Limitless" Henson, Andre Harris, Vidal Davis ,Ivan "Orthodox" Barias]
Floacism "Live"Floetry12.2003-74[3]DreamWorks 001438-
Flo'OlogyFloetry11.2005167[1]7[15]Erving 005609[produced by Marsha Ambrosius, Jared Gosselin, Darren "Limitless" Henson, Matthew Lawrence ,Keith Pelzer ,Raphael Saadiq ,Scott Storch]