Z archiwum...rocka

wtorek, 9 sierpnia 2022

Eden's Crush

Eden's Crush to amerykańska grupa dziewcząt, która powstała w amerykańskim serialu telewizyjnym Popstars, który był emitowany w nieistniejącym już WB. Grupa powstała pod koniec 2000 roku i wydała hitową piosenkę „Get Over Yourself” w 2001 roku, po finale programu. W skład grupy wchodzili Ana Maria Lombo, Ivette Sosa, Maile Misajon, Nicole Scherzinger i Rosanna Tavarez.

Pod koniec 2000 roku setki dziewcząt rywalizowało o tytuł gwiazd popu w serialu telewizyjnym Popstars, wyprodukowanym przez Davida Fostera. Grupa została zawężona do pięciu finalistów, Ivette Sosa, Maile Misajon, Ana Maria Lombo, Nicole Scherzinger i Rosanna Tavarez, w kilku odcinkach w prime time. Warner Bros./Sire Records podpisały z grupą kontrakt nagraniowy, zanim zespół został nazwany lub sfinalizował swoje członkostwo, ze względu na godziny ekspozycji w telewizji sieciowej, które grupa otrzymała. Debiutancki singiel grupy, „Get Over Yourself” znalazł się na szczycie kanadyjskiej listy przebojów singli i zajął 8 miejsce na liście Billboard Hot 100.

„Love This Way” został później wydany jako singiel promocyjny. Ich album Popstars uzyskał status złotej płyty i osiągnął szóstą pozycję na liście Billboard 200 albumów. Gościnnie wystąpił jako oni w jednym z odcinków programu telewizyjnego Sabrina, nastoletnia czarownica. W 2001 roku zagrały jako support podczas niektórych koncertów na trasie *NSYNC Pop Odyssey Tour i DreamChaser Tour Jessiki Simpson. Pod koniec 2002 roku ich wytwórnia płytowa London-Sire Records upadła, a grupa się rozpadła. Scherzinger odniósł później większy sukces z The Pussycat Dolls.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Get Over Yourself	Eden's Crush	03.2001	-	8[14]	143/London 35 063	[gold-US][written by Matthew Gerrard, John Keller, Michele Vice-Maslin ,Connie Blue Puche][produced by Matthew Gerrard]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Popstars	Eden's Crush	05.2001	-	6[13]	143 Records 31164	[gold-US][produced by David Foster]

poniedziałek, 8 sierpnia 2022

Futuristic

Zachary Lewis Beck (ur. 2 czerwca 1991r), znany zawodowo jako Futuristic, to amerykański raper, piosenkarz i autor tekstów. Urodził się w Bloomington w stanie Illinois, a obecnie mieszka w Tempe w Arizonie . Futuristic zyskał uznanie po wydaniu swojego albumu The Rise wraz z singlem „The Greatest” w 2015 roku.

Zachary Lewis Beck urodził się w Bloomington w stanie Illinois 2 czerwca 1991 roku. Będąc jednym z ośmiorga dzieci, Beck zaczął rapować, gdy był w pierwszej klasie z braćmi na pokazie talentów. Kiedy był w piątej klasie, jego rodzice rozeszli się i przeniósł się z mamą do Danville w stanie Illinois . Później przeniósł się do Tempe w Arizonie i poszedł do McClintock High School . Beck zmagał się z depresją, gdy zmarła jego babcia, i wykorzystywał muzykę, aby się rozwijać.

We wrześniu 2010 roku Futuristic wydał swój pierwszy teledysk, który był remiksem piosenki J. Cole'a „ Who Dat ”. W lutym 2012 roku Futuristic wydał swój debiutancki album studyjny, Dream Big, który został uzupełniony w lutym 2013 roku jego drugim albumem studyjnym, Chasing Down a Dream . Album wspierał singiel: „Don't Mind If I Do” z wokalami Dizzy'ego Wrighta i Jarrena Bentona .
Futuristic później wydał swój trzeci album studyjny, Traveling Local 9 czerwca 2014 roku. Album był wspierany przez cztery single: „I Guess I'll Smoke” z wokalami Dizzy'ego Wrighta i Layzie Bone, „Dirty Chucks”, „ Plan A” z udziałem Jarrena Bentona i Chrisa Webby'ego oraz „In the Zone” z udziałem Collinsa, J Rob the Chief i Devvona Terrella. Singiel „No Way” został wydany 20 września 2014 roku i został wydany jako główny singiel jego czwartego albumu studyjnego.
2015–2016: The Rise, Coast 2 Coast i jak widać w Internecie

1 marca 2015 r. Futuristic ogłosił na swojej stronie internetowej swój czwarty album studyjny, The Rise, z datą wydania 12 maja. Futuristic wydał swój drugi singiel „The Greatest” 14 marca. Teledysk ukazał się cztery dni później i pokazuje Futuristica przebranego za kujonka rapującego dla ludzi ze swojej starej szkoły, McClintock High School. Piosenka i teledysk zyskały uznanie po tym, jak były promowane przez inny film przesłany tego samego dnia przez BigDawsTv zatytułowany „Nerd Raps Fast in Compton! ”. Album został wydany 12 maja 2015 roku i zadebiutował na 139 miejscu listy US Billboard 200 . Album zadebiutował również na listach przebojów Top R&B/Hip-Hop Albums i Rap Albums, zajmując odpowiednio 13. i 10. miejsce.

Futuristic później dodał wokale do piosenki „ Hold Each Other ”, z A Great Big World w lipcu 2015 roku, a teledysk został wydany we wrześniu. Piosenka znalazła się później na liście Billboard Hot 100 w USA pod numerem 99, stając się jego pierwszym wpisem na Hot 100. Piosenka znalazła się również na liście kanadkiej Hot 100 pod numerem 69.

13 grudnia 2015 roku firma Futuristic wydała remiks do piosenki „ Blasé ” z nowojorskim piosenkarzem i raperem Devvonem Terrellem . Później ogłosili, że wydadzą wspólny album zatytułowany „Coast 2 Coast”, a przed wydaniem albumu wydali różne remiksy do popularnych piosenek i nazwali je „12 Days of Christmas”. Album został wydany 25 grudnia 2015 roku i zadebiutował na 82 miejscu listy US Billboard 200.

26 sierpnia 2016 roku Futuristic wydał swój piąty album studyjny zatytułowany As Seen on the Internet . Album zawiera gościnne występy z Hopsin, Devvon Terrell, Karmin i Goody Grace i wszedł pod numerem 116 na US Billboard 200 . Po wydaniu albumu Futuristic wypuścił jedenaście teledysków, wszystkie wyreżyserowane przez Jakoba Owensa w celu promocji albumu.
W 2017 roku Futuristic później wydał różne single od lutego do listopada tego roku. . 25 grudnia 2017 roku Futuristic wydał swój szósty album studyjny zatytułowany Blessings . Album wspierały trzy single: „Epiphany” z wokalami z NF, „Get It Together” i „Talk” z wokalami Tech N9ne i Devvona Terrella.

14 lutego 2018 roku Futuristic wydał swoją trzecią EP-kę zatytułowaną Songs About Girls, która zawierała single „Wave” i „Forget That's It Over”. Później wydał kilka singli przez cały rok, w tym: „Nobody Else”, „My Own Zone” z Tech N9ne i Dizzym Wrightem i wiele innych.

12 lipca 2019 roku Futuristic wydał swój siódmy album studyjny zatytułowany I Am . Album został poparty czterema singlami: "That's That", "Top 10" z udziałem Gianniego i Kyle'a, "48 Hours" i "Up". Futuristic wydał później swój ósmy album studyjny, Zachary Lewis, 1 września, który zawierał singiel „Main Homie”.
1 stycznia 2020 r. Futuristic ogłosił na swoich kontach w mediach społecznościowych, że singiel „Sorry for Y'all” ukaże się 24 stycznia. Dziewiąty studyjny album Futuristic zatytułowany Still on the Rise został wydany 12 maja 2020 r., który jest kontynuacją jego albumu The Rise z 2015 roku . Album był wspierany przez siedem singli: „Sorry for Y'all”, „Wishawoods”, „Motion”, „Champion”, „Pull Up” z udziałem Kap G, „Like This” z Rittzem i „OG Now” z Chrisem Webbym .

24 września 2020 roku Futuristic wydał swój dziesiąty album studyjny zatytułowany Featuristic . Album wspierało sześć singli: „Cool AF”, z Jzac, „IOFWR”, z Justiną Valentine i Markiem Battlesem, „Skid Row”, z Ekoh i Jarren Benton, „Now or Never”, z Crypt, „Michael Jordan ”, z Gawne i „Come Home”, z 24hrs .

9 stycznia 2020 r. Futuristic ogłosił swoje zaręczyny z Paris Shantè Rodriguez, proponując jej r. Para później wyszła za mąż 13 października 2020 r.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hold Each Other	A Great Big World featuring Futuristic	10.2015	-	99[2]	Epic	[written by Dan Romer,Ian Axel,Chad Vaccarino,Zachary Beck][produced by Dan Romer,Mike Tuccillo]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Rise	Futuristic	05.2015	-	139	self released	[produced by Futuristic,De-Capo Music Group,Go The Brave,Kato,Roc N Mayne,Samson,Tony Choc,Twigg,Tyler Rohn]
As Seen on the Internet	Futuristic	08.2016	-	116	We're The Future	[produced by Futuristic,Tyler Rohn,Cook Classics,Joey Castellani,Kato,King!,Lou Koo,RU AreYou,Stitch Jones,Wave Cutters]

Future Leaders of the World

Future Leaders of the World to zespół rockowy założony w 2003 roku. Zespół wydał swój debiutancki album, LVL IV w 2004 roku, zanim przeszedł przez okres pod nazwą Machina, z udziałem byłego gitarzysty Evanescence, Johna LeCompta i perkusisty Rocky'ego Graya. Po przerwie zespół zreformował się w 2014 roku i wydał kolejny album pod nazwą „Future Leaders of the World”, , w marcu 2015 roku.

Future Leaders of the World został założony przez gitarzystę i wokalistę Phila Taylora, który wraz z perkusistą Carlem Messiną i basistą Tobym Cole'em założył grupę w Buffalo w stanie Nowy Jork. Taylor nagrał demo z Shawnem Riverą z Az Yet i producentem wykonawczym Allanem Frayem w Los Angeles. W późniejszym czasie na gitarze pojawił się także Jake Stutevoss. Grupa podpisała kontrakt z Epic Records i wydała pełnowymiarowy album LVL IV. Album osiągnął 153 miejsce na liście Billboard 200 dzięki sile amerykańskich hitów „Let Me Out” (6. miejsce w Mainstream Rock, 32. miejsce na liście Modern Rock) i „Everyday” (30. miejsce w Mainstream Rock ). Grupa koncertowała z takimi grupami jak Shinedown, Seether, Crossfade, Chevelle i Alter Bridge, ale podczas ich koncertów na trasie Sno-Core dowiedzieli się, że Epic planuje rozwiązać ich kontrakt i grupa się rozpadła.

Taylor wraz z byłymi członkami Evanescence Johnem LeComptem (gitara), Rocky Gray'em (perkusja), Jackiem Wiese (gitara) i Thadem Ablesem (bas) utworzyli nowy zespół, Machina. Od czasu odejścia Graya i LeCompta z Evanescence w maju 2007 roku, zespół utrzymuje niestrudzony harmonogram tras koncertowych i ukończył pełnowymiarową płytę wyprodukowaną i zmiksowaną przez Toby'ego Wrighta w SoundKitchen w Nashville. Główny singiel „Trust” był emitowany w umiarkowanych ilościach w stacjach radiowych w całych Stanach Zjednoczonych i nie wydał jeszcze drugiego singla. W 2012 roku Machina podpisała kontrakt z Rogue Records America i 9 października wydała swój debiutancki album „To Live and Die in the Garden of Eden”, który jest dostępny zarówno w wersji cyfrowej, jak i fizycznej na iTunes i CMDistro.com. 2009:

Po krótkiej przerwie były wokalista Phil Taylor ogłosił na blogu zespołu MySpace, że ponownie rozpoczął projekt i zespół zreformował się w 2009 roku. Zespół wydał EP-kę zatytułowaną Delirium z 3 utworami z nadchodzącego nowego, pełnego albumu zatytułowanego Reveal. Ta EPka zawiera również akustyczną wersję „Let Me Out”. Obecny skład zespołu obejmuje Jeremy "13" na basie, Iana Severson na gitarze, Russella Bullocka na perkusji i frontmana Phila Taylora. W 2014 roku zespół zawarł umowę z wytwórnią Pavement Entertainment/SonyRed z Chicago. Nowy album Reveal ukazał się 10 marca 2015 roku, a jego pierwszy singiel „Live Again” ukazał się w XM Sirius Radio.

W ramach wsparcia nowego albumu zespół wyruszył w pełną zimową trasę koncertową z innymi rockmanami Saliva, a także wyruszył w trasę po Japonii oraz pełną trasę po USA, która zbiegła się z wydaniem Reveal. Obecnie główny wokalista i gitarzysta Future Leaders of the World, Phil Taylor, połączył siły z nominowanym do nagrody Grammy rockowym/popowym perkusistą i perkusistą Lesterem Estelle (Pillar, Kelly Clarkson), aby tej jesieni nagrać nowy akustyczny album z 7 utworami „Off The Wall” z nominowanym do nagrody Grammy, multiplatynowym producentem Robertem Venable. Nowy album zatytułowany „RISE” wydany przez Label Group Ent/TaylorMaydMusik/INGROOVES Universal ukaże się w grudniu 2015 roku wraz z zimową trasą koncertową.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
LVL IV	Future Leaders of the World	10.2004	-	153[1]	Epic 89 192	[produced by Mike Flynn]

Fu-Schnickens

Fu-Schnickens było amerykańskim trio hip-hopowym od 1988 do 1995 roku, z siedzibą w Brooklynie w Nowym Jorku. Fu-Schnickens składał się z Chip Fu (Roderick Roachford), Moc Fu (Joe Jones) i Poc Fu (Lennox Maturine). Fu oznaczało jedność, a schnicken było wymyślonym słowem, które oznaczało „koalicję”. Trzej przyjaciele z East Flatbush na Brooklynie po raz pierwszy zwrócili na siebie uwagę po występie na imprezie hip hopowej na Howard University, po czym grupa została zwerbowana przez Jive Records.

Debiutancki singiel grupy, „Ring the Alarm”, znalazł się w pierwszej dziesiątce listy Billboard Hot Rap Tracks w 1992 roku, co wywołało niecierpliwość na debiutancki album grupy, F.U. Don't Take It Personal, a także przypadkowo uwiecznił i rozpalił nową popularność oryginalnego „Ring the Alarm”, charakterystycznej melodii dancehall reggae singjay Tenor Saw z 1985 roku, którą grupa samplowała, aby stworzyć swój utwór o tej samej nazwie. Co więcej, dzięki przebojowym singlom „La Schmoove” (z udziałem Phife Dawg z A Tribe Called Quest) i „True Fu-Schnick”, album dotarł do pierwszej dwudziestki na liście Top R&B/Hip-Hop Albums i został certyfikowany do sprzedaży na poziomie złota przez RIAA.

W 1993 roku Fu-Schnickens rozpoczął pracę nad swoim drugim albumem. Grupa nagrała szybką piosenkę zatytułowaną „What's Up, Doc?” który zawierał próbkę Królika Bugsa wypowiadającego swoje słynne powiedzonko. Ale grupa nie mogła uzyskać zgody na próbki od Warner Bros., więc utwór został odłożony na półkę. Tymczasem początkująca gwiazda NBA Shaquille O'Neal był sensacją medialną. W wielu wywiadach mówił o swojej miłości do muzyki hip-hopowej i stwierdził, że Fu-Schnickens to jego ulubiona grupa hip-hopowa. To skłoniło grupę do skontaktowania się z O'Nealem w celu nawiązania współpracy. O'Neal nagrał zwrotkę, która została dodana do nagranego już „What's Up, Doc?” z grupą i O'Nealem mówiącym "Co słychać, doktorze?" zastąpić próbkę Królika Bugsa.

Chociaż grupa nie zakończyła jeszcze pracy nad swoim albumem, piosenka została szybko wydana jako singiel, aby wykorzystać popularność O'Neala. Singiel był hitem top 40 latem 1993 roku , który na krótko popchnął grupę do głównego nurtu. Drugi album grupy, Nervous Breakdown, ukazał się dopiero w 1994 roku. Grupa wzięła udział w wielkim występie na finale The Arsenio Hall Show, obok KRS-One, Wu-Tang Clan, Naughty by Nature, MC Lyte, Guru, Mad Lion, Yo-Yo, Das EFX, i Tribe Called Quest. Fu-Schnickens wyróżnia się również licznymi odniesieniami do filmów o sztukach walki i kultury azjatyckiej sprzed Wu-Tang Clan, co ostatecznie pomogło spopularyzować takie odniesienia w muzyce hip-hopowej.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
La Schmoove/Movie Scene	Fu-Schnickens featuring Phife Dawg	05.1992	-	-	Jive 42 062	[written by A. Muhammad, J. Jones, L. Maturine, M. Taylor, R. Roachford][produced by A Tribe Called Quest][30[11].R&B Chart]
True Fuschnick/Props	Fu-Schnickens	12.1992	-	-	Jive 42 079	[written by A. Muhammad, J. Jones, L. Maturine, R. Roachford][produced by A Tribe Called Quest][97[1].R&B Chart]
What's Up Doc? (Can We Rock)	Fu-Schnickens with Shaquille O'Neal	07.1993	-	39[7]	Jive 42 164	[gold-US][written by Roderick Roachford, Joe Jones, Lennox Maturine, Shaquille O'Neal, Kevin McKenzie][produced by K-Cut][56[13].R&B Chart]
Breakdown	Fu-Schnickens	10.1994	-	67[20]	Jive 42 244	[written by Roger Troutman ,Larry Troutman ,Lennox Maturine, Roderick Roachford, Rod Kirkpatrick][produced by Rod Kirkpatrick][sample z "Dance floor"-Zapp][38[20].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
F.U. Don't Take It Personal	Fu-Schnickens	04.1992	-	64[20]	Jive 41 472	[gold-US][produced by A Tribe Called Quest, Fu-Schnickens, Lyvio G.]
Nervous Breakdown	Fu-Schnickens	11.1994	-	81[4]	Jive 41 519	[produced by Diamond D, K-Cut, Rod "KP" Kirkpatrick, Lyvio G., Jim Nice]

niedziela, 7 sierpnia 2022

Phil Seymour

Philip Warren Seymour (ur. 15 maja 1952r - zm. 17 sierpnia 1993r) był amerykańskim perkusistą, wokalistą, gitarzystą i autorem tekstów, najbardziej znanym z singli "I'm on Fire" (z The Dwight Twilley Band), jego własnego solowego hitu " Precious to Me” oraz za chórki w hitach Toma Petty'ego „American Girl” i „Breakdown”. Jego solowa praca jest szanowana wśród fanów power popu.

W 1967 Seymour spotkał kolegę z Tulsy, Dwighta Twilleya, w teatrze, do którego oboje poszli zobaczyć pokaz A Hard Day's Night. Wkrótce zaczęli razem pisać i nagrywać, pod nazwą Oister. W 1974 roku Seymour i Twilley podpisali kontrakt z Shelter Records i założyli The Dwight Twilley Band. „Nigdy nie zapomnę zimnej listopadowej nocy w Church Studios w Tulsie. Phil i ja właśnie podpisaliśmy nasz pierwszy kontrakt nagraniowy. Wytwórnia poinstruowała nas, abyśmy zapoznali się z pracą w „prawdziwym” 16-ścieżkowym studiu a nie po to, żeby nagrać „prawdziwą” płytę. W zamieszaniu w kluczowym momencie to Phil wciągnął mnie do odosobnionego korytarza i powiedział: „Dwight, nagrajmy teraz hitową płytę”. Tej nocy nagraliśmy „I'm on Fire”. „I'm on Fire”, z niewielką promocją, osiągnął 16 miejsce na liście Billboard Hot 100 w tygodniu kończącym się 2 sierpnia 1975 roku. Jednak ciąg niefortunnych przerw odegrał znaczącą rolę w ograniczeniu ich sukcesu. W 1978 roku Seymour opuścił zespół, aby rozpocząć karierę solową.

W przerwie między umowami nagraniowymi pracował jako muzyk sesyjny, a także grał na perkusji w 20/20 na ich pierwszym albumie , a także na perkusji na albumie Moon Martin Shots from a Cold Nightmare). Seymour zaśpiewał chórki w czterech utworach Toma Petty'ego „Breakdown”, „American Girl” i „Strangered In The Night” z debiutanckiego albumu, a także „Magnolia” z drugiego albumu Petty'ego. W 1978 roku Seymour pojechał również do Anglii, aby pracować nad solowym nagraniem z producentem Denny Cordellem - pięć piosenek zostało nagranych z Chrisem Speddingiem na gitarze. Dwie z nich zostały wydane na kompilacji Precious to Me, a wszystkie pięć na płycie CD The London And Los Angeles Unreleased Sessions z 2016 roku.

W 1980 roku Seymour podpisał kontrakt z Boardwalk Records i 16 stycznia 1981 wydał swój pierwszy solowy album zatytułowany Phil Seymour. Producentem albumu był Richie Podolor, który wyprodukował drugi album Seymoura, a później wyprodukował Twilley's The Luck. "Precious to Me", pierwszy singiel z albumu, napisany przez Seymoura, osiągnął 22. miejsce na liście Billboard Hot 100 w tygodniu kończącym się 28 marca 1981 r. Uzyskał także 6. miejsce w Australii, gdzie otrzymał złoty status. „I Really Love You” osiągnął 13. miejsce w RPA. Album zawierał również cover „Trying to Get to You” oraz „Baby It's You” Phila, które znalazły się na Poptopia: Powerpop Classics of the 80s, kompilacji wydanej w 1997 roku przez Rhino. Jego drugi solowy album Phil Seymour 2 został wydany w 1982 roku, ale zawierał mniej oryginalnego materiału. Zawierał piosenkę Toma Petty'ego „Surrender”. Założyciel Boardwalk Records, Neil Bogart, zmarł wkrótce po jego wydaniu, co doprowadziło do upadku wytwórni (nie było to nowe doświadczenie dla Seymoura, ponieważ Shelter Records upadło w czasach Dwight Twilley Band), a Seymour ponownie nie miał kontraktu płytowego.

W 1984 roku Seymour dołączył do Textones, rockowego zespołu korzeniowego prowadzonego przez Carlę Olson i George'a Callinsa. Z nimi nagrał Midnight Mission i koncertował z nimi jako wokalista i perkusista. Podczas wycieczki zauważył guzki na szyi i zdiagnozowano u niego chłoniaka. Seymour wrócił do Tulsy, aby poddać się leczeniu raka i kontynuował nagrywanie i odtwarzanie na żywo lokalnie, choć w znacznie zmniejszonym tempie, aż do śmierci 17 sierpnia 1993 roku w Tarzana Medical Center w Los Angeles w wieku 41 lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Precious To Me	Phil Seymour	01.1981	-	22[16]	Boardwalk 5703	[written by Phil Seymour][produced by Richard Podolor]
Let Her Dance	Phil Seymour	05.1981	-	110[3]	Boardwalk 02056	[written by Bobby Fuller][produced by Richard Podolor]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Phil Seymour	Phil Seymour	02.1981	-	64[16]	Boardwalk 36 996	[produced by Richard Podolor]

Tom Snow

Thomas Righter Snow (ur. 1947r w Princeton w stanie New Jersey) to amerykański autor tekstów. Snow napisał piosenki dla Gayle McCormick "(Even a Fool Would Let Go" z Kerry Chater -piosenkę wykonaną przez wielu artystów, w tym Kenny'ego Rogersa i Joe Cockera), „Love Not War” (z Barbarą Griffin), Olivia Newton-John („Deeper Than the Night”, „Make a Move on Me”) i Melissa Manchester („You Should Hear How She Talks About You”), Cher, "He's So Shy" (z tekstami Cynthii Weil), Barbra Streisand, Rita Coolidge ("You", który znalazł się również w pierwszej dziesiątce australijskieej listy Marcii Hines w 1977 i 2005 roku), Barry Manilow („Somewhere Down the Road”, piosenka, która została wykonana na Ally McBeal), Randy Crawford, Diana Ross („Gettin' Ready for Love”), Bonnie Raitt („Love Sneakin' Up On You”), Leo Sayer , Bette Midler, Michael Johnson („I'll Always Love You"), Dolly Parton,Captain and Tennille, Kim Carnes („Don't Call It Love”), Dionne Warwick („More than Fascination"”), Linda Ronstadt ( „Don't Know Much” duet z Aaronem Nevillem) ,Trisha Yearwood, Amy Grant („Good For Me”) i Christina Aguilera („So Emotional”). Był także współautorem „Dreaming of You” dla meksykańsko-amerykańskiej gwiazdy Seleny, który został wydany pośmiertnie w 1995 roku.

Wraz z Deanem Pitchfordem Snow napisał piosenkę „Let's Hear It for the Boy” zaśpiewaną przez amerykańską piosenkarkę Deniece Williams do ścieżki dźwiękowej do filmu Footloose, która wspięła się na pierwsze miejsce na liście US Billboard Hot 100 w 1984 roku i zajęła drugie miejsce w Wielkiej Brytanii . Utwór uzyskał status platyny od RIAA i nominowany do Oscara za najlepszą piosenkę. Napisał również piosenkę "Did You Hear Thunder" z Pitchfordem na album George'a Bensona While the City Sleeps... (1986). Inne filmy, do których Snow napisał piosenki, to Oliver & Company, The Lion King II: Simba's Pride, Scooby Doo on Zombie Island z Jackiem Feldmanem z Nowego Jorku i Marty Panzerem, About Last Night... ("So Far, So Good" i „Natural Love” śpiewane przez Sheenę Easton), Chances Are (nominowana do Oscara piosenka „After All” śpiewana przez Cher i Petera Ceterę).

Snow wydał także solowe albumy w latach 70. i 80-tych XX wieku. Tom Snow był członkiem zespołu Country, który w 1971 roku wydał jedyny album w Clean Records, filii Atlantic Records. Snow śpiewał jako współlider i grał na pianinie. Snow odszedł po pierwszym albumie, ale reszta zespołu kontynuowała, a drugi album został nagrany, ale nigdy nie został wydany. Ukazał się singiel z tych sesji, „Strange Arrangement”, na którym wystąpił Snow i reszta zespołu, ale został uznany za solowy utwór Iana Espinozy. To również nie powiodło się i Clean Records wyciągnęła wtyczkę. Snow jest współautorem „Your Love is Where I Live”,Melissy Manchester na którym występuje również Stevie Wonder, na Manchester's You Gotta Love the Life (2015).

Awards

Oscar [Muzyka filmowa]

Nominacje do Oscara [Muzyka filmowa]
1990 Best Music, Original Song Chances Are (1989)
1985 Best Music, Original Song Footloose (1984)

Kompozycje Toma Snowa na listach przebojów

[with Leo Sayer]
09/1977 Thunder in My Heart Leo Sayer 38.US/22.UK
02/2006 Thunder in My Heart Again Meck 1.UK

[with Franne Golde]
11/1977 Gettin' Ready for Love Diana Ross 27.US/23.UK
07/1981 Secret Combination Randy Crawford 48.UK
10/1995 Dreaming of You Selena 22.US

[solo]
07/1978 You Rita Coolidge 25.US

[with Alan Tarney,revor Spencer]
07/1978 It's Really You The Tarney/Spencer Band 86.US

[with Johnny Vastano]
04/1979 Deeper Than the Night Olivia Newton-John 11.US/64.UK

[with Nan O'Byrne]
01/1980 You Might Need Somebody Turley Richards 54.US
05/1981 You Might Need Somebody Randy Crawford 11.UK
04/1997 You Might Need Somebody Shola Ama 4.UK

[with Cynthia Weil]
07/1980 He's So Shy The Pointer Sisters 3.US
12/1981 Somewhere Down the Road Barry Manilow 21.US
08/1986 So Far So Good Sheena Easton 43.US

[with John Lewis Parker ]
01/1981 Staying with It Firefall 37.US

[with Barry Mann, Cynthia Weil ]
03/1981 Don't Know Much Bill Medley 88.US
09/1983 All I Need to Know Bette Midler 77.US
09/1989 Don't Know Much Linda Ronstadt 2.US/2.UK

[with John Farrar]
02/1982 Make a Move on Me Olivia Newton-John 43.UK/5.US

[with Dean Pitchford]
05/1982 You Should Hear How She Talks About You Melissa Manchester 5.US
04/1984 Let's Hear It for the Boy Deniece Williams 1.US/2.UK
07/1984 Somebody's Eyes Karla Bonoff 109.US
03/1989 After All Cher & Peter Cetera 6.US/84.UK
01/1992 (Love Moves in) Mysterious Ways Julia Fordham 19.UK

[with Barry Alfonso]
11/1983 All the Right Moves Chris Thompson & Jennifer Warnes 85.US
2/1984 Livin' in Desperate Times Olivia Newton-John 31.US
[with Cynthia Weil, Michael Masser]
05/1984 If Ever You're in My Arms Again Peabo Bryson 10.US
[with Tony Macaulay]
05/1984 Alibis Sérgio Mendes 29.US
[with The Tubes, Todd Rundgren]
03/1985 Piece by Piece The Tubes 87.US
[with Amy Grant, Jay Gruska & Wayne Kirkpatrick]
01/1992 Good for Me Amy Grant 8.US/60.UK
[with Jimmy Scott]
03/1994 Love Sneakin' Up on You Bonnie Raitt 19.US/69.UK
04/1995 In the Arms of Love Catherine Zeta-Jones 72.UK

TAG Recordings

TAG Recordings to oddział wytwórni Atlantic Records, założony w 1994 roku, aby gościć stajnię alternatywnych artystów rocka Atlantic i wykorzystać ówczesną popularność tego gatunku. Lista składała się z artystów już nagrywających dla Atlantic, takich jak The Lemonheads i Jawbox, a także uzupełniona nowymi artystami, takimi jak Fountains of Wayne, basista Dinosaur Jr. Mike Johnson i The Bottle Rockets.

Firma TAG wydała także płyty ze ścieżkami dźwiękowymi do dwóch filmów, White Man's Burden (1995) i I Shot Andy Warhol (1996). Pomimo szerokiego uznania dla wielu ich wydawnictw, takich jak debiutancki tytuł Fountains of Wayne czy reedycja The Bottle Rockets The Brooklyn Side, wydawnictwo wypadło słabo pod względem sprzedaży. Album zatytułowany Jawbox, wydany w lipcu 1996 roku, był szczególnie rozczarowujący, zarówno artystycznie, jak i komercyjnie.

W ciągu kilku miesięcy w Atlantic doszło do przetasowania korporacyjnego, a pod koniec roku wytwórnia TAG została zamknięta. Tylko The Bottle Rockets i Fountains of Wayne zostały zachowane przez Atlantic, a oba zespoły miały problematyczne relacje z ich macierzystą wytwórnią, każdy wydał tylko jeden kolejny album, zanim przeniósł się do innych wytwórni.

Future Underground Nation

Mr. Edge aka DJ Rhythm Master prowadził cotygodniowy program w pirackiej stacji radiowej „Dream FM” z południowego Londynu, grając Happy Hardcore, Jungle & D&B. W 1999 przeszedł z Hardcore/Jungle do UK Garage i wyprodukował i napisał It's The Way (The Way 99) pod pseudonimem Future Underground Nation (F.U.N). Gra teraz sety Old Skool, Hardcore i Jungle w Dream London.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Way 2000	Future Underground Nation	01.2000	150[2]	-	Krunch KRN 002	[written by Edge, Richie E][produced by Edge, Richie E]

Fuzzy

Fuzzy idzie po muzycznej linie. Ich brzmienie balansuje na cienkiej linii między kojącym i ostrym wokalem, napędzającym rockiem i dziwacznym popem. Frontwomen Chris Toppin i Hilken Mancini poznali się w 1993 roku jako współpracownicy w wytwórni Newbury Street's Tower Records. Wkrótce dwóch innych rekrutów z Bostonu- perkusista David Ryan (Lemonheads) i basista Winston Braman (Come) - dołączyło i czteroosobowy zespół wydał EP-kę Half a Cow. Fuzzy, tytułowy debiut w Seed Records, pojawił się w 1994 roku i zrodził singiel „Flashlight” i towarzyszący mu teledysk.

Mniej agresji i bardziej mainstreamowa stylistyka doprowadziły dwa lata później do Electric Juices; promocyjna trasa przyniosła Fuzzy'ego obok znanych wykonawców z Bostonu, takich jak Juliana Hatfield, Belly i Buffalo Tom. Pomimo obiecujących okoliczności, seria nieszczęść zmusiła zespół do trzymania się schematu. Wewnętrzny remont w TAG/Atlantic pozostawił Fuzzy'ego bez wytwórni zaraz po zakończeniu trasy. Potem Ryan wyszedł do szkoły. Nate Darden, tylko jeden z serii tymczasowych perkusistów, zgodził się zająć stałe miejsce w 1997 roku. Prawie trzy lata pisania piosenek i wielu producentów zakończyło się Hurray for Everything, wydanym przez niezależną wytwórnię Catapult w 1999 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Girl Don't Tell Me/td>	Fuzzy	05.1995	126[3]	-	Atlantic A 5686	[written by Brian Wilson][produced by Paul Q. Kolderie]

FYA

Faya ( dawniej pisane FYA) to żeński duet R&B z zachodniego Londynu. Pierwotnie trio, grupa została założona w Slough w Anglii i podpisała kontrakt na sześć albumów w Def Jam Recordings w 2003 roku. Najbardziej znani są z singla z 2004 roku „Must Be Love”, w którym gościnnie śpiewali Smujji i zadebiutował na 13 miejscu na brytyjskiej liście singli. Następnie ukazał się drugi singiel „Too Hot” i album For Your Attention, który w Japonii otrzymał złoty status.

FYA (skrót od „For Your Attention”) początkowo miał trzech członków: Kezię (Kizzy) Bennett, Tenzę Foster i Emmę Nhamburo. Nhamburo, pochodząca z Harare w Zimbabwe i Foster, która pochodziła z Montego Bay na Jamajce spotkały Bennett i utworzyły FYA w Slough. Występowały w centrum młodzieżowym w Slough i wydały swój debiutancki singiel „Boops '03” - cover „Boops (Here to Go)” Sly’a i Robbiego - w listopadzie 2003 r.

Singiel FYA „Must Be Love”, zaczerpnięty z For Your Attention, zawierał rapowanie Foster i wokale gościnnie śpiewającego Smujjiego Po wydaniu „Boops '03”, FYA podpisała kontrakt na sześć albumów z Def Jam Recordings. Następnie ukazał się drugi singiel „Must Be Love”, który został wydany w marcu 2004 roku. Siła tego singla pozwoliła FYA występować obok takich zespołów jak Franz Ferdinand i Natashy Bedingfield w ramach serii BBC Radio 1 poświęconej nowej brytyjskiej muzyce. „Must Be Love” zawierał wokal gościnny Smujji i osiągnął 13 miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli , co czyni go największym hitem FYA. Sprzedał się w 100 000 egzemplarzy na całym świecie i był licencjonowany w ponad piętnastu krajach.

Po sukcesie „Must Be Love”, FYA wydała trzeci singiel „Too Hot”, w lipcu 2004 roku. Piosenka nie sprzedała się tak dobrze jak „Must Be Love” i zajęła 49 miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli. Zespół został następnie porzucony przez Def Jam, a zamiast tego wydał swój debiutancki album, For Your Attention, za pośrednictwem wytwórni Jamdown w 2005 roku. For Your Attention został również wydany w Japonii przez Toshiba EMI, gdzie osiągnął złoty certyfikat.Drugi album, Feel the Heat, został wydany przez Universal Music w 2007 roku, a utwór „Season on Fire” został wzięty z niego jako singiel. Po tym, jak Bennett opuściła grupę, Foster i Nhamburo kontynuowały wspólne występy pod nazwą Faya i obecnie mieszkają w zachodnim Londynie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Must Be Love	FYA featuring Smujji	03.2004	13[7]	-	Def Jam 9817506	[written by C. Nhamburo, D. Ricardo, J.Foster, K. Bennett, R. Drury][produced by Rich Drury]
Too Hot	FYA	07.2004	49[2]	-	Def Jam 9867145	[written by C.Nhamburo, G.Benson, J.Foster, K.Finch, K.Bennett, L.Brown, L.Gold, M.Charles, R.Drury][produced by Keith Finch, Rich Drury, Ward 21]

piątek, 5 sierpnia 2022

Shades

Kwartet R&B Shades składa się z Monique Peoples, Danielle Andrews, Tiffanie Cardwell i Shannon Walker Williams. Powstali po spotkaniu na Northeastern University w Bostonie, Massachusetts, USA, na początku lat 90-tych. Po podpisaniu kontraktu z Motown Records wydali imponujący singiel „Tell Me” w 1996 roku, po czym rozpoczęli sesje nad debiutanckim albumem zatytułowanym Shades.

Zostało to promowane wydaniem drugiego singla „Serenade”, który również trafił na amerykańskie listy przebojów R&B. Ta ostatnia zawierała zapętloną próbkę z „True” Spandau Ballet (wcześniej używanej przez PM Dawn w „Set Adrift On Memory Bliss”), a także została wydana w wersji hiszpańskojęzycznej, aby zwiększyć atrakcyjność grupy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Tell Me (I'll Be Around) / Love Means More	Shades	08.1996	-	50[17]	Motown 0410	[written by Charles Farrar, Troy Taylor][produced by The Characters][sample z "Who do you love"-Bernard Wright][34[20].R&B Chart]
Serenade	Shades	07.1997	75[1]	88[7]	Motown 0658	[written by Shannon Walker Williams, Darrell "Delite" Allamby][produced by Darrell "Delite" Allamby][sample z "True"-Spandau Ballet]

Shabazz

W nowojorskiej grupie Shabazz wystąpił wokalista Paul Stewart, perkusista Marc Poussaint, klawiszowiec Wesley Walker i gitarzysta Dennis Brown. Nagrywali z lokalną wytwórnią Cosit w 1986 roku i mieli łagodny międzynarodowy hit „Unified”. Zrobili dwie inne piosenki, a następnie nagrywali krótko dla RCA w 1990 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Respect	Shabazz	09.1989	-	-	RCA 9023 [US]	[produced by Shabazz][61[7].R&B Chart]
Glad You're In My Life	Shabazz	03.1990	92[1]	-	RCA PT 49292	[written by M. Poussaint, P. Stewart, W. Walker][produced by Shabazz]

Frenship

Frenship to amerykański duet popowy, w skład którego wchodzą James Sunderland i Brett Hite. Najbardziej znani są z singla z 2016 roku „Capsize”.

Sunderland i Hite poznali się podczas pracy w sklepie fitness Lululemon i stali się fanami swojej muzyki; to doprowadziło ich do wspólnego tworzenia muzyki. Duet po raz pierwszy opublikował na SoundCloud piosenkę „Knives”, która została wyprodukowana wraz z norweskim producentem Matomą. Utwór zyskał popularność w sieci, co doprowadziło duet do wrzucenia drugiego utworu, „Nowhere”, a następnie „Carpet”.

W czerwcu 2016 roku duet wydał „Capsize”, współpracę z amerykańską piosenkarką i autorką tekstów Emily Warren, która znalazła się na listach przebojów w wielu krajach. Piosenka osiągnęła również pierwsze miejsce w Hype Machine i przekroczyła 505 milionów streamów na Spotify. Ich kolejny singiel „1000 Nights” ma do tej pory ponad 45 milionów streamów na Spotify i nadal rośnie w Alternative Radio.

Frenship wydała swoją debiutancką EP-kę, Truce, we wrześniu 2016 roku nakładem Columbia Records. Ich debiutancki album, Vacation, ukazał się 17 maja 2019 roku. 10 września 2021 duet wydał singiel „All My Friends”. Piosenka opowiada o ich doświadczeniach podczas pandemii COVID-19.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Capsize	Frenship	07.2016	59[20]	78[10]	Columbia USSM 11605173	[platinum-US][silver-UK][written by James Sunderland,Brett Hite,Emily Warren,Scott Hoffman][produced by Frenship]

Machine Gun Kelly

Richard Colson Baker (urodzony 22 kwietnia 1990r), znany zawodowo jako Machine Gun Kelly (MGK), to amerykański raper, muzyk, autor tekstów i aktor z Cleveland w stanie Ohio. Debiutancki album Bakera, Lace Up, został wydany w 2012 roku, a następnie cztery kolejne wydania studyjne. Jako aktor Baker zadebiutował w 2014 roku w romantycznym dramacie W cieniu jupiterów. Pojawił się także w kilku innych filmach i miał stałą rolę w serialu Roadies w 2016 roku.

Jako nastolatek rozpoczął karierę muzyczną, wydając mixtape w 2006 roku. Następnie wydał cztery kolejne mixtape'y. Następnie Baker podpisał kontrakt z Bad Boy i Interscope Records w 2011 roku. Jego debiutancki album Lace Up, został wydany w październiku 2012 roku i spotkał się z pozytywnym odzewem krytyków. Płyta zawierała single „Wild Boy”, „Invincible”, „Stereo” i „Hold On (Shut Up)” i zadebiutowała na czwartym miejscu listy US Billboard 200; później potwierdzono, że sprzedano ponad 178 000 egzemplarzy.

Na początku 2015 roku wydał single „Till I Die” i „A Little More” na swój drugi album studyjny, General Admission, który ukazał się w październiku 2015 roku i zadebiutował na czwartym miejscu w USA. Album zawierał mroczniejsze tony i narrację, z elementami rap rocka i R&B. Jego trzeci album studyjny, Bloom, został wydany 12 maja 2017 r., Poprzedzony przez „Bad Things” z Camilą Cabello, osiągając czwarte miejsce na liście Billboard Hot 100 i stając się jego najlepiej sprzedającym się singlem.

Jego czwarty album studyjny, Hotel Diablo, został wydany 5 lipca 2019 roku i był wspierany przez trzy single: „Hollywood Whore”, „El Diablo” i „I Think I'm Okay” (z udziałem Travisa Barkera i Yungbluda). Wydał swój piąty album studyjny Tickets to My Downfall 25 września 2020 roku, oznaczając odejście od rapu na rzecz stylu pop punk.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Wild Boy	MGK Featuring Waka Flocka Flame	01.2012	-	98[1]	Bad Boy	[3x-platinum-US][written by Colson Baker,Juaquin Malphurs,Joshua Luellen][produced by GB Hitz,Southside][49[20].R&B Chart]
Invincible	MGK Featuring Ester Dean	02.2012	-	108[2]	Bad Boy	[gold-US][written by Colson Baker,Ester Dean][produced by Alex da Kid]
Hold On (Shut Up)	MGK Featuring Young Jeezy	09.2012	-	-	Bad Boy	[written by Colson Baker,E. Johnson Jr.,Jay Jenkins][produced by JP Did This 1][86[3].R&B Chart]
Till I Die	Machine Gun Kelly	01.2015	-	104[1]	Bad Boy	[platinum-US][written by Baker,Casey McPerry,Erik Reyes-Ortiz,Kenneth Bartolomei,Marcel Primous][produced by Casey McPerry, MGK ,J.U.S.T.I.C.E. League][32[1].R&B Chart]
A Little More	Machine Gun Kelly Featuring Victoria Monet	04.2015	-	108[1]	Bad Boy	[gold-US][written by Colson Baker,Victoria Monét,Tommy Brown,Thomas Lumpkins][produced by Brown[35[1].R&B Chart]
Bad Things	Machine Gun Kelly x Camila Cabello	11.2016	16[12]	4[23]	Interscope USUM 71609854 [UK]	[5x-platinum-US][gold-UK][written by Colson Baker, Camila Cabello ,Madison Love, Tony Scalzo, Joe Khajadourian ,Alex Schwartz][produced by The Futuristics][2[26].R&B Chart]
No More Sad Songs	Little Mix featuring Machine Gun Kelly	03.2017	-	15[25]	Syco Music GBHMU 1600082 [UK]	[platinum-UK][written by Emily Warren, Edvard Førre Erfjord, Henrik Michelsen, Tash Phillips, Colson Baker][produced by Electric, Joe Kearns]
At My Best	Machine Gun Kelly Featuring Hailee Steinfeld	04.2017	-	60[8]	Bad Boy	[platinum-US][written by Colson Baker,Edvard Førre Erfjord,Benjamin Levin,Henrik Michelsen,Rachel Moulden,Nathan Perez][produced by Happy Perez]
Home	Machine Gun Kelly, X Ambassadors & Bebe Rexha	12.2017	64[5]	90[5]	Atlantic USAT 21704829 [UK]	[platinum-US][silver-UK][written by Colson Baker,Jacob Hawkes,Charlie Snyder,Robert Gillies,Sam Nelson Harris,David Pramik,David Phelps][produced by David Pramik,David Phelps][35[7].R&B Chart]
Rap Devil	Machine Gun Kelly	09.2018	15[5]	13[4]	Interscope USUM 71813833 [UK]	[gold-US][silver-UK][written by Colson Baker, Ronald Spence Jr.][produced by Ronny J * Nils][10[5].R&B Chart]
I Think I'm Okay	Machine Gun Kelly X YUNGBLUD X Travis Barker	06.2019	90[3]	104[4]	Interscope USUM 71909845 [UK]	[platinum-US][gold-UK][written by Colson Baker,Dominic Harrison,Travis Barker,Rory "WYNNE" Andrew,Brandon "SlimXX" Allen,BazeXX,Nicholas "Nick" Long,India Rain Quateman][produced by Machine Gun Kelly,Travis Barker,Zakk Cervini,WYNNE,SlimXX,BazeXX]
Candy	Machine Gun Kelly Featuring Trippie Redd	07.2019	-	108[1]	Bad Boy	[gold-US][written by Charles Anderson,Michael Foster,Thomas Brown,Colson Baker,Anton Göransson,Michael Lamar White IV,Issabella Sjöstrand][produced by Tommy (TBHits) Brown,Anton Göransson][49[1].R&B Chart]
Ecstasy	Young Thug Featuring Machine Gun Kelly	08.2019	-	92[1]	Bad Boy	[40[1].R&B Chart]
Sick and Tired	iann dior Featuring Machine Gun Kelly & Travis Barker	05.2020	-	115[1]	Bad Boy	[gold-US][written by Travis Barker,Colson Baker,Michael Olmo,Omer Fedi][produced by Travis Barker,Omer Fedi]
Bloody Valentine	Machine Gun Kelly	10.2020	51[6]	50[4]	Interscope USUM 72005714 [UK]	[silver-UK][written by Nicholas Alex Long, Colson Baker, Derek Ryan Smith, Travis Barker][produced by Travis Barker]
Kiss Kiss	Machine Gun Kelly	10.2020	-	114[1]	Bad Boy	[written by Travis Barker,Colson Baker,Nicholas Alex Long,Omer Fedi][produced by Travis Barker]
Lonely	Machine Gun Kelly	10.2020	-	123[1]	Bad Boy	[written by Travis Barker,Colson Baker,Nicholas Alex Long][produced by Travis Barker]
Drunk Face	Machine Gun Kelly	10.2020	-	91[1]	Bad Boy	[written by Travis Barker,Colson Baker,Nick Mira,Nicholas Alex Long,Omer Fedi][produced by Travis Barker,Machine Gun Kelly,Nick Mira,Omer Fedi]
Concert for Aliens	Machine Gun Kelly	10.2020	-	124[1]	Bad Boy	[written by Colson Baker, Nicholas Alex Long ,Travis Barker][produced by Travis Barker]
Title Track	Machine Gun Kelly	10.2020	-	117[1]	Bad Boy	[written by Travis Barker,Colson Baker,Nicholas Alex Long,Omer Fedi][produced by Travis Barker,Machine Gun Kelly,Omer Fedi]
My Ex's Best Friend	Machine Gun Kelly X blackbear	08.2020	30[11]	20[52]	Bad Boy/Interscope USUM 72014720 [UK]	[3x-platinum-US][gold-UK][written by Colson Baker, Matthew Musto, Nicholas Alex Long ,Travis Barker][produced by Travis Barker]
Forget Me Too	Machine Gun Kelly & Halsey	10.2020	40[4]	44[3]	Bad Boy/Interscope USUM 72014954 [UK]	[platinum-US][silver-UK][written by Colson Baker, Ashley Frangipane ,Travis Barker][produced by Travis Barker]
All I Know	Machine Gun Kelly Featuring Trippie Redd	10.2020	-	103[1]	Bad Boy	[written by Roger Freeman,Travis Barker,Nick Bailey,Andrew DeCaro,Timothy Armstrong,Colson Baker,Trippie Redd,Nicholas Alex Long,Aldae,Omer Fedi,Ibarra,Jesse Michaels,David Mello][produced by Travis Barker]
F*ck You, Goodbye	The Kid LAROI Featuring Machine Gun Kelly	11.2020	-	99[1]	Bad Boy	[platinum-US][written by Lukasz Gottwald,Theron Thomas,Ryan Ogren,Colson Baker,Charlton Howard,Asia Smith][produced by Dr. Luke,Ryan Og][41[1].R&B Chart]
DayWalker	Machine Gun Kelly & CORPSE	03.2021	53[3]	88[1]	Bad Boy/Interscope USUM 72102269 [UK]	[written by Colson Baker, Corpse Husband][produced by Machine Gun Kelly, BazeXX, SlimXX]
Love Race	Machine Gun Kelly Featuring Kellin Quinn	05.2021	56[1]	102[1]	Bad Boy/Interscope USUM 72106268 [UK]	[written by Colson Baker,Travis Barker,Jared Gutstadt,Geoff Warburton,Jeff Peters,Matt Thiessen][produced by Travis Barker,Jared Gutstadt,Jeff Peters]
Papercuts	Machine Gun Kelly	08.2021	74[1]	79[1]	Bad Boy/Interscope USUM 72113154 [UK]	[written by Colson Baker, Travis Barker, Nick Long][produced by Travis Barker, Nick Long]
Emo Girl	Machine Gun Kelly & WILLOW	02.2022	52[3]	77[2]	Bad Boy/Interscope USUM 72112365 [UK]	[produced by Travis Barker]
Thought It Was	Iann Dior featuring Travis Barker and Machine Gun Kelly	02.2022	-	123[1]	Bad Boy	-
Ay!	Machine Gun Kelly & Lil Wayne	03.2022	80[1]	82[2]	Bad Boy/Interscope USUV 72200976 [UK]	[written by Colson Baker,Travis Barker,Stephen Basil,Brandon Allen,Gregory Hein][produced by Travis Barker,BazeXX,SlimXX]
Maybe	Machine Gun Kelly & Bring Me The Horizon	04.2022	39[4]	68[2]	Bad Boy/Interscope USUM 72201508 [UK]	[written by Colson Baker, Travis Barker, Nick Long, Brandon Allen ,Stephen Basil, Oliver Sykes, Jordan Fish ,Omer Fedi][produced by Travis Barker]
Make Up Sex	Machine Gun Kelly X blackbear	04.2022	55[2]	59[2]	Bad Boy/Interscope USUM 72201514 [UK]	[written by Colson Baker, Matthew Musto, Travis Barker ,Omer Fedi, Nick Long][produced by Travis Barker, Omer Fedi]
God Save Me	Machine Gun Kelly	04.2022	-	121[1]	Interscope	-
Twin Flame	Machine Gun Kelly	04.2022	-	123[1]	Interscope	-
Die in California	Machine Gun Kelly Featuring Gunna, Young Thug & Landon Barker	04.2022	-	115[1]	Interscope	-
Fake Love Don't Last	Machine Gun Kelly & iann dior	04.2022	-	114[1]	Interscope	-
Drug Dealer	Machine Gun Kelly Featuring Lil Wayne	04.2022	-	108[1]	Interscope	-
GFY	blackbear & Machine Gun Kelly	06.2022	-	123[1]	Bad Boy	-
More than Life	Machine Gun Kelly & glaive	06.2022	-	124[1]	Bad Boy	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Half Naked & Almost Famous EP.	Machine Gun Kelly	04.2012	-	46[3]	Interscope 0016643	[produced by Sean "Diddy" Combs, MGK, Harve Pierre, James McMillan, GB Hitz, J. R. Rotem, Slim Gudz, Aliby, J.U.S.T.I.C.E. League, Alex KickDrum, Southside, Michael "Lil Mike" Crawford]
Lace Up	Machine Gun Kelly	10.2012	-	4[12]	Bad Boy / Interscope 06025 3715655	[gold-US][produced by Diddy,MGK ,Harve Pierre,James McMillan,Alex da Kid,Alex Kick,Aliby,Anna Yvette,Boi-1da,Dame Grease,Snaz,Jazzfeezy,Drumma Boy,Frequency,GB Hitz,J.R. Rotem,J.U.S.T.I.C.E. League,JP Did This 1,JRB,Rami Beatz,Silent Mike,Slim Gudz,Southside,Swirv,Syk Sense,Woodro Skillson]
General Admission	Machine Gun Kelly	11.2015	120	4[5]	Interscope 00602547449542	[gold-US][produced by Machine Gun Kelly,Jim Jonsin,Narcotics,Casey McPerry,J.U.S.T.I.C.E. League,JP Did This 1,Slim Gudz,Nathan Fox,J.P. Floyd,Rami Beatz,Ned Cameron,Grizz Lee,Tommy Brown,Pops,Cool & Dre]
Bloom	Machine Gun Kelly	06.2017	37[1]	8[18]	Bad Boy/Interscope 5759126 [UK]	[gold-US][produced by Puff Daddy,SlimXX,Baze,H*Money,Edgar "JV" Etienne,The Runners,Lil Rich,The Monarch,Happy Perez,Sonny Digital,The Futuristics,Jesse Shatkin]
Binge	Machine Gun Kelly	10.2018	-	24[2]	Bad Boy	[produced by BazeXX,Honorable C.N.O.T.E.,Hit-Boy,JP Did This 1,Nils,Ronny J,SlimXX,Negro Noodle,Stefan Gordy]
Hotel Diablo	Machine Gun Kelly	07.2019	43[2]	5[20]	Interscope 0602577973420 [UK]	[produced by Machine Gun Kelly,Rami Beatz,SlimXX,BazeXX,Rookxx,Ronny J,Nils,Travis Barker,Zakk Cervini,Wynne,Foster the People]
Tickets to My Downfall	Machine Gun Kelly	10.2020	3[46]	1[1][96]	Bad Boy/Interscope 736906 [UK]	[platinum-US][gold-UK][produced by Keith Varon, Machine Gun Kelly, Nick Mira, Omer Fedi ,Travis Barker]
Mainstream Sellout	Machine Gun Kelly	04.2022	2[8]	1[1][18]	Bad Boy/Interscope 3861200 [UK]	[produced by Travis Barker,Machine Gun Kelly,Nick Long,SlimXX,BazeXX,Omer Fedi,Ryan Tedder,KBeaZy,LJay Currie,Josh Strock,Morgoth Beatz]