niedziela, 12 lipca 2020

Lulu

Właśc. Marie MacDonald McLaughlin Lawrie, ur. 3.11.1948 r. w Lennox Castle, Glasgow, Szkocja.
Początkowo wokalistka towarzyszącej jej beatowej grupy The Luvvers, w której skład wchodzili: Ross Nelson (gitara), Jim Dewar (gitara rytmiczna), Alec Bell (instrumenty klawiszowe), Jimmy Smith (saksofon), Tony Tierney (bas) i David Miller (perkusja).

Piętnastoletnia Lulu zadebiutowała chrapliwą wersją tematu "Shout" The Isley Brothers w 1964 r. Dzięki opiece menedżera Mariana Masseya przetrwała dwa niepomyślne lata, w których na listy przebojów udało się jej wprowadzić zaledwie dwa z ośmiu singli. W tym okresie rozstała się z The Luvvers, zmieniła wytwórnię z Dekki na EMI/ Columbię i znalazła nowego twórcę przebojów w osobie Mickiego Mosta.

W 1967 r. przypomniała się udaną wersją utworu Neila Diamonda "The Boat That I Row" i wystąpiła w filmie "Nauczyciel z przedmieścia". Tytułowy motyw, "To Sir With Love" rozszedł się w USA w milionowym nakładzie, w Anglii zaś trafił na szóste miejsce Top 20, mimo że początkowo chciano umieścić go na drugiej stronie singla.

Powodzeniem cieszyły się też kolejne piosenki Lulu: " Let's Pretend", "Me, The Peaceful Heart", "Boy" i "I'm A Tiger". Dzięki sukcesom w trasach koncertowych zadebiutowała we własnym cyklicznym programie telewizyjnym, a w 1969 r. reprezentowała Wielką Brytanię na festiwalu Eurowizji. Piosenka "Boom-Bang--A-Bang" zajęła pierwsze miejsce, a w wersji singlowej doszła do drugiej pozycji w Top 20 (najwyżej ze wszystkich przebojów piosenkarki).

Krótkotrwałe małżeństwo z Mauricem Gibbem z grupy Bee Gees spowodowało kolejną zmianę wytwórni i częściowo muzycznego stylu. Reżyserem dwóch albumów Lulu z tego okresu był Jerry Wexler, jednak pasmo niepowodzeń singli przerwał dopiero David Bowie, pomagając Lulu jako aranżer i producent przebojowej wersji swojej własnej kompozycji "The Man Who Sold The World".

W latach siedemdziesiątych artystka skoncentrowała się głównie na występach estradowych w bardzo różnym repertuarze. Popularność zdyskontowała jako modelka reklamująca katalogi domu wysyłkowego Freemana. Role w musicalach "Guys And Dolls", "Song And Dance" oraz telewizyjnym serialu "Sekretny dziennik Adriana Mole'a" (udzieliła też swego głosu w piosenkach śpiewanych przez główną bohaterkę filmowego musicalu "Alicja" w reż. Jacka Bromskiego ) nie pozwalały Lulu na częste nagrania, jednak dyskotekowy remake "Shout" z 1986 r. zabłysnął w Top 20 nie gorzej niż pierwowzór sprzed dwudziestu lat. W 1993 r. triumfalnie powróciła na muzyczny rynek albumem Independence.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Shout/Forget me babyLulu & The Luvers05.19647[13]94[3]Decca F 11 884[written by O'Kelly Isley/Ronald Isley/Rudolph Isley][produced by Peter Sullivan][z repertuaru Isley Brothers 59r]
Here comes the night/That's Really Some GoodLulu11.196450[1]-Decca F 12 017[written by Bert Berns][produced by Bert Berns]
I'll come running/Here comes the nightLulu12.1964-105[7]Parrot 9714[written by Bert Berns][produced by Bert Berns]
Leave a little love/He Don't Want Your Love AnymoreLulu06.19658[11]-Decca F 12 169[written by Robin Conrad/Les Reed][produced by Peter Sullivan]
Try to understand/Not In This Whole WorldLulu09.196525[8]-Decca F 12 214[written by Burton, Sawyer][produced by Peter Sullivan]
Tell Me Like It Is/Stop Fooling AroundLulu.1965--Decca F 12 254[written by Brass, Levine, Kooper][produced by Peter Sullivan]
Call Me/After YouLulu.1966--Decca F 12 326[written by Tony Hatch][produced by Peter Sullivan]
What A Wonderful Feeling/Tossin' And Turnin'Lulu.1966--Decca F 12 491[written by Alan Price][produced by Alan Price]
The boat that i row/Dreary Days And Nights US side B:To sir, with loveLulu04.19676[11]115[3]Columbia DB 8169[written by Neil Diamond][produced by Mickie Most]
Let' s pretend/To Sir With LoveLulu07.196711[11]-Columbia DB 8221[written by P. Evans, P. Parnes][produced by Mickie Most]
To sir, with love/The boat that i rowLulu09.1967-1[5][17]Epic 10 187[gold-UK][tytułowa piosenka z filmu][written by Don Black/Mark London][produced by Mickie Most]
Love loves to love love/You And ILulu11.196732[6]-Columbia DB 8295[written by Estel Levitt, Don Thomas][produced by Mickie Most]
Best of both worlds/Love loves to love loveLulu12.1967-32[10]Epic 102 60 [US][written by D. Black, M. London][produced by Mickie Most]
Shout/When He Touches MeLulu12.1967-96[3]Parrot 40021
Me the peaceful heart/LookoutLulu02.19689[9]53[7]Columbia DB 8358[written by Tony Hazzard][produced by Mickie Most]
Boy/Sad MemoriesLulu06.196815[7]108[3]Columbia DB 8425[written by Geoff Stephens, Howard Blaikley][produced by Mickie Most]
Morning dew/You and ILulu08.1968-52[8]Epic 103 67 [US][written by Tim Rose, Bonnie Dobson][produced by Mickie Most]
I' m a tiger/Without HimLulu11.19689[13]-Columbia DB 8500[written by Marty Wilde/Ronnie Scott][produced by Mickie Most]
Boom bang-a-bang/MarchLulu03.19692[13]-Columbia DB 8550[written by Peter Warne/Alan Moorhouse][produced by Mickie Most][I miejsce w Festiwalu Eurowizji 69r]
Oh me oh my [I' m fool for you baby]/Sweep Around Your Own Back DoorLulu12.196947[2]22[14]Atco 226 008[written by Jim Doris][produced by Jerry Wexler, Tom Dowd, Arif Mardin]
After the feeling is gone/Good day sunshineLulu & Dixie Flyers12.1969-117[2]Atco 6761 [US][#89 hit for Five Flights Up in 1969][written by Woodford, Soule][produced by Jerry Wexler, Tom Dowd, Arif Mardin]
Hum a song [From your heart]/Where's EddieLulu & Dixie Flyers04.1970-54[6]Atco 6749 [US][written by Richard Ross][produced by Jerry Wexler, Tom Dowd, Arif Mardin]
The man who sold the world/Watch That ManLulu01.19743[9]-Polydor 2001 490[written by David Bowie][produced by David Bowie, Mick Ronson]
Take your mama for a ride [Pt.1]/Take Your Mama For A Ride (Pt. 2)Lulu05.197537[4]-Chelsea 2005 022[written by Kenny Nolan][produced by Wes Farrell]
I could never miss you [More than i do]/Dance To The Feeling In Your HeartLulu12.198162[5]18[18]Alfa ALF A 1700[written by Neil Harrison][produced by Mark London]
If i were you/You win,I loseLulu11.1981-44[11]Alfa 7011 [US][written by J. Fuller, J. Hobbs][produced by Mark London]
Who's foolin' who/You win,I loseLulu04.1982-106[1]Alfa 7021 [US][written by M. Price, D. Walsh, S. Barri, M. Omartian][produced by Mark London]
ShoutLulu07.19868[19]-Jive LULU 1[written by O'Kelly Isley/Ronald Isley/Rudolph Isley][z repertuaru Isley Brothers 59r]
My Boy Lollipop/It's Only LoveLulu11.198686[3]-Jive LULU 2[written by M.Levy, J.Roberts][produced by Richard John Smith]
IndependenceLulu01.199111[5]-Dome 1001[written by Winston Sela/Leon Ware][produced by Mike Ward, Cary Baylis, Eliot Kennedy]
I' m back for more/I'm Walking AwayLulu & Bobby Womack03.199327[5]-Dome 1002[written by Ken Stover][produced by Errol Henry]
Let me wake up in your arms/Save Your SoulLulu09.199351[2]-Dome 1005[written by Barry Gibb/Maurice Gibb/Robin Gibb][produced by Barry Gibb]
Relight my fireTake That feat Lulu10.19931[2][14]-RCA 74321167722[silver-UK][written by Dan Hartman][produced by Joey Negro, Andrew Livingston]
How ' bout us/This Time BabyLulu11.199346[3]-Dome 1007[written by Diana Walden][produced by Nick Martinelli]
Goodbye baby and amenLulu08.199440[2]-Dome 1011[written by Billy Lawrie/Lulu/Swain][produced by Brothers In Rhythm]
Every woman knowsLulu11.199444[2]-Dome 1013[written by Billy Lawrie/Lulu/Swain][produced by Tony Swain]
Hurt me so badLulu05.199942[2]-Rocket 5726132[written by Billy Lawrie/Lulu/ David Tyson, Steve Duberry][produced by David Tyson]
Better get readyLulu01.200059[2]-Mercury 5625852[written by Billy Lawrie/Lulu/ Mark Taylor,Paul Barry][produced by Mark Taylor]
Where the poor boys danceLulu03.200024[5]-Mercury 1568452[written by Lulu,Billy Lawrie,David Tyson][produced by David Tyson]
We've got tonightRonan Keating and Lulu12.20024[13]-Polydor
0658612		[written by Bob Seger][produced by Bill Padley]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
To sir with loveLulu11.1967-24[20]Epic 26 339[produced by Mickie Most]
New routesLulu02.1970-88[14]Atco 310 [produced by Arif Mardin, Jerry Wexler, Tom Dowd]
The most of LuluLulu09.197115[6]-MFP 5215 [UK][produced by Mickie Most]
LuluLulu09.1981-126[10]Alfa 11 006[produced by Mark London]
IndependenceLulu03.199367[1]-Dome DOMECD 1[produced by Errol Henry,Cary Bayle,Eliot Kennedy,Mike Ward,Ian Green,Nick Martinelli,Barry Gibb,Maurice Gibb]
TogetherLulu06.20024[10]-Mercury 0630212[gold-UK][produced by Bill Padley]
The Greatest HitsLulu11.200335[3]-Mercury/UMTV 9865824[silver-UK]]
Back on TrackLulu03.200468[1]-Mercury 9866136[produced by Mark London]
A Little Soul in Your HeartLulu08.200529[3]-Globe 9872859[produced by Simon Climie]
Making Life RhymeLulu04.201535[1]-Decca 4719607[produced by Benson Taylor]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Lucifer's Friend

Lucifer's Friend - niemiecki zespół powstały w 1970 roku, grający rocka z wyraźnymi wpływami jazzowymi i muzyki pop. Mimo tego, że Lucifer's Friend powstał w Niemczech oraz grał progresywnie nie można ich zaliczyć do nurtu krautrock, który był bardziej zorientowany na brzmienia elektroniczne.

Urodzony w Wielkiej Brytanii John Lawton przed Lucifer's Friend był wokalistą grupy Stonewall, natomiast Peter Hecht, Dieter Horns, Peter Hesslein oraz Joachim Reitenbach byli członkami zespołu German Bonds. Tych pięciu muzyków spotkało się w roku 1970, aby nagrać album jako zespół Asterix. Niedługo potem zdecydowali się na zmianę nazwy na Lucifer's Friend. Obok Lucifer's Friend powstał projekt poboczny muzyków zespołu - Pink Mice. Członkami Pink Mice byli wszyscy muzycy Lucifer's Friend oprócz Petera Lawtona.

Pierwsze albumy wydawane były w Europie pod szyldem Vertigo Records natomiast w Stanach Zjednoczonych wydawały je małe wytwórnie (Billingsgate, Janus, Passport), często rok lub wiecej po pojawieniu się ich w Europie.

Pomimo tego, że zespół był dosyć znany oraz miał całkiem sporo oddanych fanów, albumy Lucifer's Friend było trudno zdobyć, co przyczyniło się do tego, że sukces artystyczny nie przełożył się na sukces komercyjny.

Pod koniec lat 70-tych zespół podpisał kontrakt z Elektra Records i pod szyldem tej wytwórni wydał trzy albumy zorientowane bardziej na komercyjne, popowe brzmienie. Taka zmiana stylu miała na celu zaistnienie komercyjne zespołu co jednak zaskutkowało zupełnie czymś odwrotnym - zainteresowanie zespołem zmalało. Paradoksalnie te albumy odniosły mniejszy sukces niż pierwsze wydawnictwa zespołu.

Lucifer's Friend znany był z częstych zmian w swoim stylu muzycznym. Zatytułowany Lucifer's Friend debiutancki album z 1970 roku zawierał mroczne teksty, czysto rockowe partie gitarowe i organowe co spowodowało, że ich muzyka bardzo przypominała dokonania takich zespołów jak Led Zeppelin czy Black Sabbath. Ten album nadal jest unikatem poszukiwanym przez fanów starego rockowego grania.

Na drugim albumie "Where The Groupies Killed The Blues" muzycy obrali nieco inny kierunek muzyczny. Była to bardzo eksperymentalna, progresywna i psychodeliczna muzyka rockowa w większości skomponowana przez Johna O'Briena Dockera. Na trzecim albumie "I'm Just A Rock&Roll; Singer" muzycy znowu zmienili styl. Tym razem był to prostolinijny rock w stylu Grand Funk Railroad z charakterystycznymi tekstami opisujacymi trudy podróży i życia w drodze. Następny album, "Banquet" zawierał wielowarstwowe kompozycje w stylu jazzowo-rockowym; utwory wydłużyły się przypominając muzykę takich wykonawców jak Chicago czy Traffic. Każda z tych czterech pierwszych płyt zespołu była koncept-albumem.

Album Mind Exploding próbując podtrzymać styl zespołu połączył jazz z "Banquet" z garażowym rockiem z "Rock&Roll; Signer" ale nie był tak dobrze odebrany jak poprzednie płyty. Wokalista John Lawton opuścił zespół w 1976 aby dołączyć do Uriah Heep, zastąpił go Mike Starr. John Lawton powrócił na albumie "Mean Machine" z 1981 roku. Na dwóch wydawnictwach bez Lawtona muzyka Lucifer's Friend bardziej przypominała ówczesna muzykę komercyjną niż ich poprzednie dokonania. Były to albumy "Good Time Warrior" (1978) i "Sneak Me In"(1980).

Album solowy Johna Lawtona z 1980r. - "Heartbeat" był albumem Lucifer's Friend pod każdym względem pomijając nazwę pod jaką został wydany. Płyta ta była nagrywana równolegle ze "Sneak Me In". Oficjany powrót Lawtona na płycie "Mean Machine" spowodował, że zespół powrócił do klimatów bardziej Hard Rockowych w stylu kapel Foreigner lub Bad Company. Lucifer's Friend oficjalnie rozpadł się w 1982 ale na krótko został zreaktywowany w 1990 roku aby wydać nowy krążek - "Sumo Grip".



Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Ride the Sky / HorlaLucifer's Friend.1970--Phillips 6003 092 [written by Hesslein, Lawton]
In the Time of Job, When Mammon Was a Yippie / Lucifer's FriendLucifer's Friend.1971--Phillips 6003 161 [Ger][written by Hesslein, Hecht, Horns, Docker]
Hobo / Prince of DarknessLucifer's Friend.1972--Vertigo 6147 002 [Ger][written by P. Hesslein, J. Lawton]
Rock 'N' Roll Singer / Satyr's DanceLucifer's Friend.1973--Vertigo 6147 004 [Ger][written by P. Hesslein, J. Lawton][produced by Hesslein, Horns, Hecht]
Old Man Roller / Writing on the WallLucifer's Friend.1978--Elektra ELK 12243[written by James Hopkins-Harrison , Peter Hesslein][produced by Peter Van Asten]
Stardancer / 1999Lucifer's Friend03.1980--Elektra ELK 12 428[written by Lucifer's Friend][produced by Lucifer's Friend]



Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Lucifer's FriendLucifer's Friend.1970--Billingsgate BG 8 1002[produced by Herbert Hildebrandt]
Where the Groupies Killed the BluesLucifer's Friend.1972--Passport 98008[produced by Lucifer's Friend, Conny Plank, H. Hildebrandt]
I'm Just a Rock 'n' Roll SingerLucifer's Friend.1973--Billingsgate BG 1008 [produced by Horns, Hecht, Hesslein]
BanquetLucifer's Friend.1974--Passport 98012 [produced by Lucifer's Friend ]
Mind ExplodingLucifer's Friend.1976--Janus JXS 7030 -
Good Time WarriorLucifer's Friend.1978--Elektra 159[produced by Lucifer's Friend, Peter Van Asten]
Sneak Me InLucifer's Friend.1980--Elektra 8265[produced by Lucifer's Friend ]
Mean MachineLucifer's Friend.1981--Elektra 559[produced by Lucifer's Friend ]
Sumo GripLucifer's Friend.1994--Castle ESSCD 227 [UK]-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Luciana

Wokalistka, będąca jednym z największych odkryć muzyki house minionych lat – Luciana Caporaso. Autorka tekstu i głos znakomitego przeboju Bodyrox’s "Yeah Yeah" , który zajął 2 miejsce na liście UK Top 40, a potem utrzymywał się w pierwszej dziesiątce przez kilka kolejnych tygodni, będzie promowała między innymi nowo powstały teledysk do kompilacji Martijna Ten Veldena "I Wish You Would", którego światowa premiera miała miejsce zaledwie 6 dni wcześniej.

Luciana zadebiutowała w 1994 roku w koncertowym odcinku brytyjskiego serialu Anna Lee, gdzie zaśpiewała utwór "Sister Sister". Od tamtego czasu jej kariera potoczyła się błyskawicznie. Najpierw kontrakt z EMI sub-label i jej produkcje ściśle powiązane z Chrystalis. Późniejsy kontrakt z Columbia Records zaowocował takimi singlami jak "This Is Who I Am" czy "I’m All You Need".
Prawdziwą sławę przyniosła jej jednak współtworzona wspólnie z Michaelem Grayem i Nickiem Clowem grupa Portobella. Ich track "London Punk / Freakin" oraz "In Stereo", zatrzęsły listą przebojów DJ buzz. Sukcesem Portobella to dwie znakomite kompilacje "Covered In Punk" featuring mixes from Michael Gray i "Viva La Difference" remixed by Martijn Ten Velden.

W 2006 roku Luciana zdobyła bezprecedensowy sukces pisząc wraz z Nick Clow dla innych artystów. Została poproszona między innymi do napisania tekstu i użyczenia głosu kompilacji Bodyrox’s "Yeah Yeah" , zremisowanej przez D Ramireza, która już wówczas odnosiła ogromne sukcesy w klubach całego świata. Rezultat przewyższył wszelkie oczekiwania. Luciana udawanym punkowym głosem przyciągnęła kolejne rzesze fanów, a świetny teledysk Michaela Baldwina był emitowany we wszystkich liczących się kanałach muzycznych.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Get It Up For Love/Sister Sister Luciana 04.199455[2]-Chrysalis CDCHS 5008[written by N. Doheny][ produced by Terry Adams]
If You WantLuciana 08.199447[2]-Chrysalis CDCHS 5009[produced by Terry Adams][ written by Nevil , Garrett , Dubin]
What Goes Around / One More River Luciana 11.199467[3]-Chrysalis CDCHS 5015[produced by Anne Dudley , Tim Laws ][written by Caporaso , Laws]
Yeah Yeah Bodyrox Featuring Luciana11.20062[30]-Eye Industries 1712701[ produced by Jon Pearn , Nick Bridges][written by Jon Pearn , Luciana Caporaso , Nathan Thomas , Nick Bridges , Nick Clow]
Bigger Than BigSuper Mal Featuring Luciana07.200719[4]-Eye Industries 1740254[ produced by Crompton , Reynolds , Coyne ][ written by James Crompton , James Reynolds , Luciana Caporaso , Lyndon Coyne , Nick Clow]
What Planet You On?Bodyrox & Luciana01.200854[2]-Island 1754549[ produced by Jon Pearn & Nick Bridges][ written by Jon Pearn , Luciana Caporaso , Nick Bridges , Nick Clow]
Come On Girl/Can't Say GoTaio Cruz featuring Luciana02.20085-4th & Broadway 1764408[produced by Taio Cruz][ written by Taio Cruz]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Lucas

Ur. ok. 1970 r. w Kopenhadze (Dania), syn duńskiej pisarki Berthy Mothe i amerykańskiego autora piosenek Paula Secona. Lucas dużo podróżował z rodzicami po świecie, w końcu osiadł na stałe w Nowym Jorku. Tam szybko wtopił się w hiphopowe środowisko dzielnicy Lower East Side, gdzie pracował z różnymi grupami, m.in. z Kid Krush.

Zaczynał jako tancerz breakdance, potem pracował jako disc jockey, aż w końcu został raperem. W 1990 r., jako członek Key West, podpisał kontrakt z wytwórnią Uptown Records i stał się jej pierwszym białym artystą. Kiedy grupa straciła względy swoich pracodawców, Lucas na krótko podjął współpracę z Chubbem Rockiem (właśc. Richard Simpson) i Koolem Keithem (właśc. Keith Thornton; Ultramagnetic MC's), występował też jako DJ z The Lifers Project.

Prze­prowadził się później do Anglii. Debiutancki singel, nagrany dla firmy WEA, "Wau Wau Wau"/ "Work In Progress", dawał wyraz doświadczeniu, jakie dotychczas zdobył. Na stronie pierwszej znalazło się wpadające w ucho, lekko jazzowe nagranie, zawierające wynurzenia pijanego nastolatka, nagranego na automatycznej sekretarce Lucasa.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Lucas With the Lid OffLucas10.199437[4]29[19]Big Beat 98 219[written by Freed, Zany, Secon, Brown][produced by Illinton , Lucas]
My Feet WorkLucas04.2002131[2]-Polydor MFW 3-



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
LucacentricLucas10.1994-183[4]Big Beat 92 467[produced by Lucas]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

sobota, 11 lipca 2020

Chris Young

Z barytonem, który jest mroczny mimo jego wieku i bystry słuch melodycznej muzyki country z dzieciństwa, Chris Young przeszedł z mistrza Nashville Star do prawdziwej gwiazdy Nashville w ciągu zaledwie kilku lat. Young wygrał konkurs reality show w 2006 roku, zapewniając sobie kontrakt z RCA. Po powolnym starcie uderzył w radio ze   swoją drugą płytą, The Man I Want to Be z 2009 roku, ze słodkim, uwodzicielskim przebojem „Gettin 'You Home (The Black Dress Song)”. Trzymał się blisko szczytu, nagrywając numery jeden na listach przebojów z kolejnymi przebojami, takimi jak "Tomorrow," "You," "Neon," "I'm Comin' Over," i "Losing Sleep."

Wnuk byłego aktora Louisiana Hayride, Richarda Yatesa , Young pochodzi z Murfreesboro w Tennessee, i po raz pierwszy zwrócił uwagę publiczności, gdy pojawił się w programie telewizyjnym Nashville Star w 2006 roku. Umiejętności śpiewania Younga pojawiły się po raz pierwszy w produkcjach teatralnych dla dzieci w szkole podstawowej, i przy pełnym wsparciu rodziny rzucił się na naukę wszystkiego  o muzyce, a zwłaszcza muzyki country. Kiedy był uczniem szkoły średniej, grał już w klubach w okolicy Nashville, a jego debiutancki album został wydany jeszcze przed ukończeniem szkoły średniej. Młody uczęszczał do college'u na Uniwersytecie Belmont w Nashville, a następnie na Middle Tennessee State University w Murfreesboro, a mimo to udało się zrobić około 150 koncertów rocznie. Zaproponowano mu i przyjął koncert przed zespołem Cowboy's w  w Arlington w Teksasie, i tam właśnie fani ciągle nalegali, by przesłuchano go w programie telewizyjnym Nashville Star.

Young w końcu udał się do Houston i przeszedł przesłuchanie, a cała ta sprawa opłaciła się dobrze kontraktem RCA Records. Debiutancki singiel "Drinkin' Me Lonely", piosenki napisanej z Larry Wayne Clarkiem , został wydany w 2006 roku, a następnie w tym samym roku album zatytułowany po prostu Chris Young wyprodukowany przez Buddy Cannona . Drugi album, The Man I Want to Be , wyprodukowany przez Jamesa Strouda , ukazał się w 2009 roku. Trzeci album Younga ,z 2011r Neon nie miał takiej popularności jak The Man I Want to Be,ale miał - „Tomorrow”, budzącą grozę balladę, która była jego największym hitem do tej pory, osiągając pierwsze miejsce na listach przebojów Billboard i zdobywając popularność na Top 40 na drodze do platyny. „You”, drugi singiel z Neon , również zajął pierwsze miejsce na listach przebojów country, a następnie dwa kolejne hity: „Neon” i „I Can Take It From There”.

Young wydał swój jaśniejszy, szczęśliwszy trzeci album, AM , jesienią 2013 r .; poprzedził  go hymn imprezowy „Aw Naw”, który osiągnął wartość 16 na listach przebojów Billboard. AM wyprodukował dwa kolejne hity w pierwszej dziesiątce z bardziej miękkimi utworami „Who I Am with You” i „Lonely Eyes”, które pojawiły się na listach przebojów w 2014 roku. Young powrócił jesienią 2015 roku z utworem „I'm Comin 'Over” kolejny hit z pierwszej dziesiątki, który był także tytułem do jego piątego albumu, który ukazał się w listopadzie tego roku. „Think of You”, duet z Cassadee Pope ,następnie „I'm Comin 'Over” zajął drugie miejsce na liście Billboard US Hot Country, podczas gdy duet z Vince Gillem „Sober Saturday Night” został numerem 31 później tego roku. W sezonie świątecznym 2016 Young wydał It Must Be Christmas,który osiągnął   4 pozycję na liście Billboard Country Albums. Young wydał swój szósty album  , Losing Sleep , w październiku 2017 r. Po zakończeniu promocji  Young kontynuował do 2019 r. singlami „Raised on Country”, „Drowning” i „Town Ain't Big Enough”, z których ostatni  był duetem z Lauren Alaina . Wrócił w 2020 roku z podnoszącym na duchu singlem „If That Ain't God”.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Drinkin' Me LonelyChris Young11.2006--RCA Nashville[written by Chris Young ,Larry Wayne Clark][produced by Buddy Cannon][42[17].Country Chart]
Gettin' You Home (The Black Dress Song)Chris Young10.2009-33RCA Nashville[platinum-US][written by Cory Batten, Kent Blazy, Chris Young][produced by James Stroud][1[38].Country Chart]
The Man I Want to BeChris Young05.2010-48[20]RCA Nashville[platinum-US][written by Brett James, Tim Nichols][produced by James Stroud][1[31].Country Chart]
VoicesChris Young02.2011-53[20] [02.2011]RCA Nashville[gold-US[[written by Chris Tompkins, Craig Wiseman, Chris Young][produced by James Stroud][1[53].Country Chart]
TomorrowChris Young07.2011-36[21]RCA Nashville[platinum-US][written by Chris Young, Frank J. Myers,Anthony L. Smith][produced by James Stroud][1[26].Country Chart]
YouChris Young02.2012-34[20]RCA Nashville[written by Luke Laird ,Chris Young][produced by James Stroud][1[28].Country Chart]
NeonChris Young08.2012-92[4]RCA Nashville[gold-US][written by Shane McAnally, Josh Osborne ,Trevor Rosen][produced by James Stroud][23[23].Country Chart]
I Can Take It from ThereChris Young04.2013-63[12]RCA Nashville[written by Chris Young, Rhett Akins, Ben Hayslip][produced by James Stroud][16[24].Country Chart]
Aw NawChris Young11.2013-45[20]RCA Nashville[platinum-US][written by Chris Young, Chris DeStefano ,Ashley Gorley][produced by James Stroud][4[26].Country Chart]
Who I Am with YouChris Young07.2014-48[19]RCA Nashville[platinum-US][written by Marv Green, Paul Jenkins, Coy Thompson, Jason Sellers][produced by James Stroud][8[26].Country Chart]
Lonely EyesChris Young04.2015-50[18]RCA Nashville[gold-US][written by Johnny Bulford, Jason Matthews, Laura Veltz][produced by James Stroud][4[30].Country Chart]
I'm Comin' OverChris Young12.2015-33[23]RCA Nashville[platinum-US][written by Corey Crowder,Josh Hoge,Chris Young][produced by Chris Young,Corey Crowder][2[36].Country Chart]
Think of YouChris Young with Cassadee Pope04.2016-40[20]RCA Nashville[platinum-US][written by Corey Crowder,Josh Hoge,Chris Young][produced by Chris Young,Corey Crowder][2[26].Country Chart]
Sober Saturday NightChris Young featuring Vince Gill03.2017-47[11]RCA Nashville[gold-US][written by Chris Young,Brad Warren,Brett Warren][produced by Chris Young,Corey Crowder][4[39].Country Chart]
Losing SleepChris Young02.2018-60[20]RCA Nashville[platinum-US][written by Chris Young,Chris DeStefano,Josh Hoge][produced by Chris Young,Corey Crowder][7[38].Country Chart]
Hangin' OnChris Young11.2018-63[13]RCA Nashville[written by Chris Young,Josh Hoge,Corey Crowder][produced by Chris Young,Corey Crowder][8[40].Country Chart]
Raised on CountryChris Young08.2019-54[13]RCA Nashville[written by Chris Young,Corey Crowder,Cary Barlowe][produced by Chris Young,Corey Crowder][10[28].Country Chart]
DrowningChris Young06.2019-109[6]RCA Nashville[18[27].Country Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Chris YoungChris Young10.2006-22[6]RCA Nashville 87724[produced by Buddy Cannon]
The Man I Want to BeChris Young09.2009-19[53]RCA Nashville 22818[platinum-US][produced by James Stroud]
NeonChris Young07.2011-4[52]RCA Nashville 85497[platinum-US][produced by James Stroud]
A.M.Chris Young10.2013-3[30]RCA Nashville 73264[gold-US][produced by James Stroud]
I'm Comin' OverChris Young12.2015-5[53]RCA Nashville 06963[gold-US][produced by Corey Crowder,Chris Young]
It Must Be ChristmasChris Young12.2016-48[9]RCA Nashville 33286[produced by Corey Crowder,Chris Young]
Losing SleepChris Young11.2017-5[14]RCA Nashville 44257[produced by Corey Crowder,Chris Young]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Walter Kent

Walter Kent (urodzony jako Walter Maurice Kaufman , 29 listopada 1911 r. - zm. 2 marca 1994 r.) Był amerykańskim kompozytorem i dyrygentem. Niektóre godne uwagi kompozycje to: „"I'll Be Home for Christmas ”, „I’m Gonna Live Till I Die” i „ (There'll Be Bluebirds Over) The White Cliffs of Dover”.


Walter Kent urodził się w żydowskiej rodzinie  29 listopada 1911 r. W Nowym Jorku . Ukończył Townsend Harris Hall High School . Kent otrzymał stypendium na naukę w Juilliard School of Music w Nowym Jorku, gdzie postanowił kontynuować zaawansowane studia nad skrzypcami. Kent był także zaangażowany w prywatne studia muzyczne u Leopolda Auera i Samuela Gardnera . Uzyskał także bardziej formalne wykształcenie w City College of New York . Po ukończeniu studiów uniwersyteckich Kent dyrygował własną orkiestrą w Nowym Jorku, występując w teatrach i radiu.  Ponadto Kent został niezależnym architektem po ukończeniu edukacji, kontynuując pisanie muzyki w wolnym czasie.

Po ukończeniu edukacji Kent był architektem, kontynuował pisanie muzyki z boku, prowadząc własną orkiestrę występując w radiu i teatrach. W 1932 r. Kent napisał wspólnie z Miltonem Drake'em i Abnerem Silverem pierwszą dużą piosenkę zatytułowaną „Pu-Leeze, Mister Hemingway”. Po przerwie Kent przeniósł się do Los Angeles , pozostając niezależnym architektem, jednocześnie rozpoczynając karierę muzyczną.

W latach 30. i 40-tych Kent pracował w przemyśle filmowym, komponując piosenki do filmów, w tym kilka westernów. Gdy w Europie rozpoczęła się II wojna światowa , tematyczne koncepcje Kent'a dotyczące jego twórczości zwróciły się w stronę konfliktu, z kompozycją   „ (There Will Be Bluebirds Over) The White Cliffs of Dover ” w 1941 roku. Piosenka była utworem, który wyraził współczucie dla walki Anglii z nadciągającym wówczas nazistowskim zagrożeniem. Kent otrzymał dwie nominacje do Oscara, jedną w 1944 r. za piosenkę „Too Much In Love”, pokazaną w filmie Song of the Open Road, a drugą w 1945 r. za „Endlessly” wkorzystaną w filmie Vanities  Earla Carrolla . W 1951 r.Walter Kent napisał  Seventeen obok Kim Gannon . Musical był pokazywany przez pięć miesięcy. W trakcie swojej kariery Kent pracował z wieloma artystami, w tym; Alem Hoffmanem , Mann Curtisem , Jerome Jerome, Richardem Byronem i Miltonem Drake.  Po 1951 roku kariera Kenta w Hollywood zmalała i rzadko tworzył jakąkolwiek muzykę po pracy nad Seventeen .

Przed śmiercią w 1989 roku Kent udał się do Kent w Anglii ( anglosaski imiennik przybranego nazwiska ), aby zobaczyć klify Dover . Podczas wizyty podarował oryginalny rękopis piosenki „(There'll Be Blue Birds Over) The White Cliffs of Dover”) i brał udział we wstępnych etapach planowania centrum turystycznego upamiętniającego wojnę. Walter Kent zmarł w wieku 82 lat 2 marca 1994 r. w Los Angeles.

Rozmiar: 1016 bajtówFilmografia
Manhattan Merry-Go-Round (1937)
Senorita from the West (1943)
Casanova in Burlesque (1944)
Song of the Open Road (1944)
Meet Miss Bobby Socks (1944)
Bowery to Broadway (1944)
Hitchhike to Happiness (1945)
Vanities (1945)
Melody Time (1948, during a Johnny Appleseed sequence)
April Showers (1948)
Seventeen (1950)
On the Sunny Side of the Street (1951)
Swingin’ Along (1962)


                                        Piosenki na listach przebojów
 
 


Kompozycje Waltera Kenta na listach przebojów


[with Abner Silver,Milton Drake]
.1932 Puh-Leeze, Mr. Hemingway Guy Lombardo and His Royal Canadians 5.US


[with Richard Jerome]
.1935 So Red the Rose Hal Kemp and His Orchestra 17.US


[with Jerome Jerome, Richard Byron]

.1937 Mama, I Wanna Make Rhythm Cab Calloway 20.US


[with Al Hoffman, Manny Curtis ]
.1940 Apple Blossoms and Chapel Bells Orrin Tucker and His Orchestra 8.US


[with Nat Burton]
.1942 (There'll Be Bluebirds Over) The White Cliffs of Dover The Glenn Miller Orchestra 6.US
01/1942 (There'll Be Blue Birds Over) The White Cliffs of Dover Swing and Sway with Sammy Kaye 16.US
01/1942 (There'll Be Bluebirds Over) The White Cliffs of Dover Kay Kyser and His Orchestra 7.US
02/1942 The White Cliffs of Dover Jimmy Dorsey and His Orchestra 16.US
02/1942 (There'll Be Bluebirds Over) The White Cliffs of Dover Kate Smith 9.US
08/1960 White Cliffs of Dover Mr. Acker Bilk 30.UK
04/1961 White Cliffs of Dover The Robins 108.US
10/1966 The White Cliffs of Dover The Righteous Brothers 118.US/21.UK
06/2005 The White Cliffs of Dover The Jive Aces 199.UK


[with Mack Davis & Don George]
09/1943 I Never Mention Your Name (Oh, No!) Dick Haymes 14.US


[with Buck Ram, Kim Gannon]
12/1943 I'll Be Home for Christmas (If Only in My Dreams) Bing Crosby 3.US
12/1944 I'll Be Home for Christmas (If Only in My Dreams) Bing Crosby 19.US
12/2006 I'll Be Home for Christmas Josh Groban 95.US
12/2011 I'll Be Home for Christmas Kelly Clarkson 93.US


[with William Dunham]
08/1948 Ah But It Happens Frankie Laine 21.US

[with Walton Farrar]
10/1949 The Last Mile Home Jo Stafford 9.US
06/1950 I Cross My Fingers Percy Faith and His Orchestra 20.US
08/1950 I Cross My Fingers Bing Crosby 22.US


[with Alex North, Hy Zaret,Nat Burton]
05/1995 Unchained Melody / (There'll Be Bluebirds Over) The White Cliffs of Dover Robson Green & Jerome Flynn 1.UK
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

piątek, 10 lipca 2020

Cecil Mack

Cecil Mack (ur. 6 listopada 1873 r.  - zm. 1 sierpnia 1944 r.) był amerykańskim kompozytorem, autorem tekstów i wydawcą muzycznym.
Urodzony jako Richard Cecil McPherson w Portsmouth w stanie Wirginia , uczęszczał do Norfolk Mission College i Lincoln University w Pensylwanii (klasa 1897), po czym wyjechał do Nowego Jorku, gdzie w spisie federalnym z 1900 r. wymieniono jego zawód jako stenograf .  Mack zaczął pisać teksty piosenek, zaczynając od „Good Morning, Carrie” w 1901 roku. Współzałożyciel Gotham-Attucks Music Publishing Company w maju 1905 roku w Nowym Jorku ; była to prawdopodobnie pierwsza czarna firma wydawnicza.W lipcu 1906 r. w artykule w New York Age nazywa Macka „sekretarzem, skarbnikiem i dyrektorem generalnym firmy”. W 1907 roku napisał teksty do musicalu The Black Politician . W 1925 roku był współautorem libretta do musicalu Mooching Along . W tym samym roku Mack założył chór Southland Singers.  W 1931 roku był współautorem muzyki do musicalu Rhapsody in Black .

Mack zmarł w Nowym Jorku w wieku 70 lat. Nekrolog   zauważył, że „nawet Irving Berlin nie przekroczył wydajności tego utalentowanego nowojorskiego Murzyna. Jego piosenki były tak amerykańskie jak Stephena Fostera - jeden lub dwa z nich mogą być zapamiętane tak długo - i były typowo reprezentatywne dla epoki przed-radiowej, kiedy fortuny powstawały w kasach sklepowych za 10 centów. Piosenki Cecila Macka były czystą zabawą i nigdy nie miały kolorystycznej linii ”. Był żonaty z dr Gertrude Curtis . Nie mieli dzieci.

                                        Piosenki na listach przebojów
 
 


Kompozycje Cecila Macka na listach przebojów


[with Chris Smith, Elmer Bowman]
11/1901 Good Morning, Carrie Dan Quinn 1.US
01/1902 Good Morning, Carrie Bert Williams 1.US

[with J. Tim Brymn ]
08/1902 Josephine, My Jo Harry Macdonough 4.US


[with Albert Von Tilzer]
10/1904 Teasing Bob Roberts 3.US


[solo]
03/1905 In the Shadow of the Pyramid Frank Stanley 2.US


[with Chris Smith, Silvio Hein]
01/1907 He's a Cousin of Mine Bert Williams 1.US
01/1907 He's a Cousin of Mine Bob Roberts 7.US


[with Chris Smith]
10/1908 The Right Church, but the Wrong Pew Eddie Morton 4.US
02/1909 The Right Church, but the Wrong Pew Arthur Collins & Byron Harlan 1.US
08/1910 If He Comes In, I'm Goin' Out Arthur Collins 3.US
07/1912 The Last Shot Got Him (The Great Bloo-ie Song) Eddie Morton 9.US
09/1912 That Precious Little Thing Called Love (The Riddle Song) Arthur Collins & Byron Harlan 8.US

[with Chris Smith, Dan Avery & Charles Hart]
03/1909 Down Among the Sugar Cane Arthur Collins & Byron Harlan 2.US

[with James P. Johnson]
01/1924 Charleston Arthur Gibbs & His Gang 1.US
10/1925 Charleston Paul Whiteman & His Orchestra 5.US
02/1926 The Original Charleston Isham Jones & His Orchestra 5.US
06/1961 The Charleston Ernie Fields 47.US
12/1961 The Charleston The Temperance Seven 22.UK


[with Ford Dabney & Lew Brown]
.1932 Shine Bing Crosby and the Mills Brothers 7.US
.1932 Shine Louis Armstrong 17.US
01/1948 Shine Frankie Laine 9.US
01/1961 Shine Joe Brown 33.UK



Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Patti Smith

Ur. 31.12,1946 r. w Chicago w stanie Illinois. Wychowywała się w stanie New Jersey, gdzie szybko zaczęła przejawiać fascynację muzyką, a zwłaszcza dokonaniami The Rolling Stones, The Velvet Underground, Jimiego Hendrixa i Jamesa Browna. Początkowo jej talent artystyczny znalazł swe ujście w poezji i sztuce. Inspiracją do trzech tomików wierszy ("Seventh Heaven" z 1971 r., "Kodak" z 1972 r. i "Witt" z 1973 r.) była twórczość Artura Rimbauda i Williama Burroughsa.

Jednak już w połowie lat 70-tych zapragnęła połączyć doświadczenia zdobyte na tym polu z muzyką rockową. W 1971 r. podczas recytacji utworów w kościele Sw. Marka towarzyszył jej gitarzysta Lenny Kaye. Ten nieformalny związek artystyczny przetrwał trzy lata, po czym do duetu dołączył pianista Richard Sohl. Tak powstała pierwsza "edycja" Patti Smith Group. Pierwsze nagranie grupy "Hey Joe"/"Piss Factory" zostało w części sfinansowane przez fotografa Roberta Mapplethorpe'a, który później wykonał wiele niezwykłych portretów arystki zamieszczanych na okładkach jej albumów.

W 1974 r. formacja stała się już jedną z największych atrakcji popularnego nowojorskiego klubu CBGB. Przed przystąpieniem do pracy nad albumem Horses skład poszerzono o Ivana Krata (bas) i J.D. Daugherty'ego (perkusja). To bardzo wysoko oceniane wydawnictwo, którego producentem był John Cale, wywoływało duchy mistrzów Patti z lat 60-tych, nie mając jednak nic wspólnego z pastiszem. Uzupełniając swój longplay o charakterystyczny dla punka ogień Smith dotarła zarówno do starszej, jak i młodszej publiczności.

Jednak jej następny album Radio Ethiopia nie spotkał się z równie przychylnym przyjęciem. Na początku 1977 r. karierę wokalistki przerwał nieszczęśliwy wypadek: w czasie upadku ze sceny doznała poważnego urazu szyi. Po długim okresie rekonwalescencji powróciła w lipcu serią udanych koncertów, a w następnym roku odniosła spory sukces komercyjny albumem Easter. Na tym bardzo udanym wydawnictwie zamieszczono m.in. utwór "Because The Night" (jego współautorem był Bruce Springsteen), który zasłużenie dotarł do Top 5 brytyjskiej listy przebojów.

Longplay Wave nie zdołał jednak podtrzymać tej dobrej passy. Wkrótce potem Patti poślubiła byłego gitarzystę MC5 Freda "Sonic" Smitha i na większą część lat 80-tych, wycofała się z występów. W 1988 r. wznowiła jednak nagrania rejestrując album Dream Of Life, prezentujący znane już pełne idealizmu poglądy artystki połączone z wielkim szacunkiem dla rockowej i poetyckiej tradycji. W 1994 r. zmarł Fred Smith. W 1995 r. Patti zapowiedziała swój udział w kolejnej edycji festiwalu Lollapalooza.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Because the night/God speedPatti Smith Group03.19785[13]13[18]Arista 181[written by Patti Smith/Bruce Springsteen][produced by Jimmy Iovine]
Privilege [Set me free]/Ask the angelsPatti Smith Group06.197872[1]-Arista ARIST 197[written by Mel London, Mike Leander][produced by Jimmy Iovine]
Frederick /Fire of unknown originPatti Smith Group05.19796390[3]Arista 264 [written by Patti Smith][produced by Todd Rundgren]
Because the night/God speedPatti Smith 05.198385[5]-Arista 513[written by Patti Smith/Bruce Springsteen][produced by Jimmy Iovine]
People have the power/Wild leavesPatti Smith07.198897[1]-Arista 109 877
Summer cannibalsPatti Smith08.199682[2]-Arista 74321401682



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
HorsesPatti Smith12.1975-47[17]Arista 4066[produced by John Cale]
Radio EthiopiaPatti Smith Group11.1976-122[8]Arista 4097[produced by Jack Douglas]
EasterPatti Smith Group04.197816[14]20[23]Arista 4171[produced by Jimmy Iovine]
WavePatti Smith Group05.197941[6]18[19]Arista 4221[produced by Todd Rundgren]
Dream of lifePatti Smith07.198870[1]65[15]Arista 8453[produced by Fred Smith, Jimmy Iovine]
Gone againPatti Smith07.199644[2]55[5]Arista 18 747[produced by Malcolm Burn, Lenny Kaye]
Peace and noisePatti Smith10.1997169[1]152[1]Arista 18 986[produced by Patti Smith]
Gung HoPatti Smith04.2000-178[1]Arista 14 618[produced by Gil Norton]
Land-1975-2002Patti Smith04.200293[1]-Arista 07822147082 [UK]-
Trampin'Patti Smith05.200470[1]123[1]Columbia 30 664[produced by Patti Smith]
TwelvePatti Smith04.200763[1]60[3]Columbia 82876872512[produced by Patti Smith]
BangaPatti Smith06.201247[2]57[2]Columbia 88697222172[produced by Patti Smith, Tony Shanahan, Jay Dee Daugherty, Lenny Kaye]
Gung HoPatti Smith04.2000-178[1]Arista 14 618[produced by Gil Norton]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Slade

Angielski kwartet występujący początkowo pod nazwą 'N Betweens w składzie: Noddy Holder (właśc. Neville Holder, ur. 15.06.1946 r. w Walsall w hrabstwie West Midlands, Anglia; śpiew, gitara), Dave Hill (ur. 4.04.1952 r. w Fleet Castle w hrabstwie Devon; gitara), Jimmy Leu (14.06.1952 r. w Wolverhampton w hrabstwie West Midlands; bas) i Don Powell (ur. 10.09.1950 r. w Bilston w hrabstwie West Middlesex; perkusja).

Wiosną 1966 r. zespół wypłynął na szersze wody dzięki stałym występom w przemysłowym regionie Midlands. Repertuar grupy łączył soulowe standardy z nieśmiałymi próbami wczesnego hard rocka. Przypadkowe spotkanie z producentem Kimem Fowleyem zaowocowało jedynie pojedynczym singlem "You Better Run", nagranym w sierpniu 1966 r. Kolejna szansa pojawiła się dopiero po dwóch latach estradowej udręki, gdy zespołem zainteresował się szef działu promocji wytwórni Fontana, Jack Baverstock. Efektem była zmiana nazwy na Ambrose Slade, longplay Beginnings i przejście grupy pod opiekę Chasa Chandlera, byłego basisty The Animals i brytyjskiego odkrywcy Jimiego Hendrixa.

Chandler skrócił zarówno nazwę, jak i włosy zespołu, dzięki czemu Slade zadebiutowali powtórnie na singlu "Wild Winds Are Blowing" w roli skinheadów. Ogoleni na zero, obuci w "marteny". Slade zostali rzuceni na żer części mediów zaniepokojonej apologią przemocy w młodzieżowej subkulturze. Przebieranka trwała na szczęście tylko do 1970 r., gdy muzykom pozwolono znów zapuścić włosy i ubierać się według własnego uznania. Slade zachowali jednak hałaśliwą instrumentację i krzykliwą wokalizę, wykorzystaną w rhythm'n'bluesowym standarcie Little Richarda "Get Down And Get With It", pierwszym singlowym przeboju z 1971 r.

Stopniowo grupa zaczęła opierać repertuar na własnym materiale, komponowanym przez Holdera i Lea pod okiem Chandlera. Agresywnym gitarowym riffom towarzyszył wybijany obcasem rytm oraz teksty, nie tyle śpiewane, co skandowane przez wykonawców i widownię. Nawet koślawa ortografia tytułów miała podkreślać "proletariackie" korzenie zespołu. Z końcem 1971 r. singel "Coz I Luv You" trafił na szczyt brytyjskiej listy przebojów, rozpoczynając trzyletni okres nagraniowej koniunktury. Nagrany siłą rozpędu temat "Look What You Don" musiał zadowolić się skromnym czwartym miejscem, za to późniejsze: "Take Me Bak 'home", "Mama Weer Al Crazee Now", "Cum On Feel The Noize" i "Skweeze Me Pleeze Me", przeszły, niczym orkan, po wierzchołkach Top 20.

Kulminacją sukcesów Slade był gwiazdkowy przebój "Merry Xmas Everybody" z grudnia 1977 r., wspominany do dziś z rozrzewnieniem przez fanów i prezenterów rocka, zwłaszcza w okresie przedświątecznym. Nastoletnia publiczność przyjmowała z entuzjazmem butne, plebejskie wyzwanie Slade, rozchwytywała wykrzykiwane z głębi krtani single, imitowała wyszukane, a równocześnie męskie sceniczne ubiory, zapowiadające lata glam rocka. Holder, daleki od roli seksualnego idola, łączył stateczne pickwickowskie bokobrody z kapeluszem pokrytym lusterkami, zaś garnitury Hilla urzekały jarmarcznym smakiem.

Wszystko to miało jednak motyli żywot. Slade, uzależnieni od zmiennych mód młodzieżowej klienteli, nie byli w stanie zdyskontować pstrokatej, prowincjonalnej urody na rynku amerykańskim. Zaskakująco udany film "Slade In Flame" oraz intensywne trasy koncertowe nie zapobiegły spadkowi popularności grupy już w połowie lat 70-tych. Eksplozja punk rocka uczyniła z muzyków żywy eksponat minionych czasów, czemu trafnie odpowiadał tytuł wydanego w 1977 r. albumu Whatever Happened To Slade.

Zespół postanowił raz jeszcze zastosować strategię z lat 60-tych i przeczekać złe czasy. Występ na festiwalu w Reading w 1980 r. potwierdził trafność decyzji. Czwórka "Slade Alive At Reading '80" trafiła znów na brytyjską listę przebojów, a wkrótce w jej ślady poszedł remiks "Merry Xmas Everyday" (wersja oryginalna powracała na listy przez siedem kolejnych lat). W styczniu 1981 r. singel "We'll Bring The House Down" trafił do pierwszej dziesiątki. Nagrodą za intensywne trasy koncertowe było drugie miejsce tematu "My Oh My" w 1983 r. Popularnością cieszyły się też "Run Run Away" (spóźniony debiut na listach amerykańskich) oraz wykonywany wspólnie z publicznością "All Join Hands".


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Get down and get with it/Do
You Want Me/Gospel According
To rasputin		Slade05.197116[14]-Polydor 2058 112[written by Bobby Marchan][produced by Chas Chandler]
Coz i luv you/My Life Is NaturalSlade10.19711[4][15]-Polydor 2058 155[written by Noddy Holder/Jim Lea][produced by Chas Chandler]
Look wot you dun/CandidateSlade01.19724[10]-Polydor 2058 195[written by Neville Holder/James Lea/Donald Powell][produced by Chas Chandler]
Take me bak' ome/Wonderin' YSlade05.19721[1][13]97[2]Polydor 2058 231[written by Neville Holder/James Lea][produced by Chas Chandler]
Mama wear all crazee now/Man Who Speaks EvilSlade08.19721[3][10]76[10]Polydor 2058 274[written by Neville Holder/James Lea][produced by Chas Chandler]
Gudbuy T' Jane/I Won't Let It
Appen Agen		Slade11.19722[13]68[6]Polydor 2058 312[written by Neville Holder/James Lea][produced by Chas Chandler]
Cum on feel the noize/I'm Me I'm Now An That's OrlSlade02.19731[4][12]98[2]Polydor 2058 339[written by Neville Holder/James Lea][produced by Chas Chandler]
Skweeze me pleeze/Me/Kill 'Em
At The Hot Club Tonite		Slade06.19731[3][10]-Polydor 2058 377[silver-UK][written by Neville Holder/James Lea][produced by Chas Chandler]
My friend Stan/My TownSlade09.19732[8]-Polydor 2058 407[silver-UK][written by Neville Holder/James Lea][produced by Chas Chandler]
Let the good times roll/Feel so fine/I don't mindSlade09.1973-114[1]Polydor 15 080 [US]
Merry Christmas everybody/Don't Blame meSlade12.19731[5][29]-Polydor 2058 422[platinum-UK][written by Neville Holder/James Lea][produced by Chas Chandler]
Everyday/Good Time GalsSlade04.19743[7]-Polydor 2058 453[silver-UK][written by Neville Holder/James Lea][produced by Chas Chandler]
The Bangin' man/She Did It To MeSlade07.19743[7]-Polydor 2058 492[written by Neville Holder/James Lea][produced by Chas Chandler]
Far far away/O.K. Yesterday Was YesterdaySlade10.19742[6]-Polydor 2058 522[silver-UK][written by Neville Holder/James Lea][produced by Chas Chandler]
How does it feel/So Far So GoodSlade02.197515[7]-Polydor 2058 547[written by Neville Holder/James Lea][produced by Chas Chandler]
Thanks for the memory/Raining in My ChampagneSlade05.19757[7]-Polydor 2058 585[written by Neville Holder/James Lea][produced by Chas Chandler]
In for a penny/Can You Just ImagineSlade11.197511[8]-Polydor 2058 663[written by Neville Holder/James Lea][produced by Chas Chandler]
Let' s call it quits/When The Chips Are DownSlade02.197611[7]-Polydor 2058 690[written by Neville Holder/James Lea][produced by Chas Chandler]
Gypsy roadhog/Forest Full Of NeedlesSlade01.197748[2]-Barn 2014 105[written by Neville Holder/James Lea][produced by Chas Chandler]
My baby left me:That' s alright mama/O.H.M.S.Slade10.197732[4]-Barn 2014 114[written by Arthur Crudup][produced by Chas Chandler]
Slade live at Reading ' 90 EP.Slade09.198044[5]-Cheapskate CHEAP 5[written by Noddy Holder; Jim Lea; Bonfire; Cochran; Dexter; Hill; Powell; Sheeley][produced by Slade]
Slade Xmax ear-benderSlade11.198070[2]-Cheapskate CHEAP 11[produced by Slade]
We' ll bring the house down/On To Your HatsSlade01.198110[9]-Cheapskate CHEAP 16[written by Neville Holder/James Lea][produced by Slade]
Wheels ain' t coming down/Down/Not
Tonight Josephine
Slade03.198160[3]-Cheapskate CHEAP 21[written by Neville Holder/James Lea][produced by Chas Chandler]
Lock up your daughters/Sign Of The TimesSlade09.198129[8]-RCA 124[written by Neville Holder/James Lea][produced by Chas Chandler]
Ruby Red/Funk Punk & JunkSlade03.198251[3]-RCA 191[written by Neville Holder/James Lea][produced by Slade]
[And now the waltz]C' est la vie/Merry Xmas Everybody (Live)Slade11.198250[6]-RCA 291[written by Neville Holder/James Lea][produced by Jim Lea]
My oh my/Keep Your Hands Off
My Power Supply side B in US:High and dry
Slade11.19832[11]37[11]RCA 373[gold-UK][written by Neville Holder/James Lea][produced by John Punter, Jim Lea]
Cum on feel the noize [reissue]Slade12.198398[2]-Polydor POSPX 399[gold-UK][written by Neville Holder/James Lea]
Run runaway/Two Track Stereo One Track MindSlade01.19847[10]20[17]RCA 385[written by Neville Holder/James Lea][produced by John Punter]
All join hands/Here's To The NewyearSlade11.198415[9]-RCA 455[silver-UK][written by Neville Holder/James Lea][produced by John Punter, Jim Lea]
Seven year/Leave Them Girls AloneSlade01.198560[3]-RCA 475[written by Neville Holder/James Lea][produced by John Punter, Jim Lea]
Misterious Mister Jones/Jones/Mama
Nature Is A Rocker
Slade03.198550[5]-RCA PB 40 027[written by Neville Holder/James Lea][produced by John Punter, Jim Lea]
Little Sheila/Lock up your daughtersSlade05.1985-86[3]CBS 04865 [US][written by Neville Holder/James Lea][produced by John Punter, Jim Lea]
Do you believe in miracles/My Oh MySlade12.198554[6]-RCA PB 40 449[written by Neville Holder/James Lea][produced by John Punter, Jim Lea,Monty Babson]
Still the same/Gotta Go HomeSlade02.198773[2]-RCA PB 41 137[written by Neville Holder/James Lea][produced by John Punter, Jim Lea]
That' s what friends are for/Wild Wild PartySlade04.198795[1]-RCA PB 41 272[written by Neville Holder/James Lea][produced by Roy Thomas Baker; Jim Lea]
You boyz make big noizeSlade06.198794[1]-Cheapskate RCA BOYZ 1[written by Neville Holder/James Lea][produced by Jim Lea]
Radio wall sound/Lay Your Love On The LineSlade10.199121[5]-Polydor PO 180[written by Jim Lea][produced by Jim Lea]
Merry Christmas everybody '98Slade vs Flush12.199830[3]-Polydor 563352-4



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Slade alive!Slade04.19722[58]158[11]Polydor 2383 101[produced by Chas Chandler]
Slayed ?Slade12.19721[3][34]69[26]Polydor 2383 163[produced by Chas Chandler]
SladestSlade10.19731[4][24]129[7]Polydor 2442 119[silver-UK][produced by Chas Chandler]
Old new borrowed and blueSlade02.19741[1][16]-Polydor 2383 261[gold-UK][produced by Chas Chandler]
Stomp your hands,clap your feetSlade03.1974-168[5]Warner 2770 [US]
Slade in flame [OST]Slade12.19746[18]93[14]Polydor 2442 126[gold-UK][produced by Chas Chandler]
Nobody' s foolSlade03.197614[4]-Polydor 2383 377[produced by Chas Chandler]
Slade smashesSlade11.198021[15]-Polydor POLTV 13[gold-UK][produced by Slade]
We' ll bring the house downSlade03.198125[4]-Cheapskate SKATE 1[produced by Chas Chandler,Slade]
Till deaf us do partSlade11.198168[2]-RCA RCALP 6021[produced by Slade]
Slade on stageSlade12.198258[3]-RCA RCALP 3107[produced by Slade]
The Amazing Kamikaze SyndromeSlade12.198349[13]-RCA PL 70 116[produced by Jim Lea, John Punter]
Keep your hands off my power supplySlade05.1984-33[23]Warner 2865 [US][produced by Jim Lea, John Punter]
Slade' s greatsSlade06.198489[1]-Polydor SLAD 1[produced by Slade]
Rogues gallerySlade04.198560[2]132[6]RCA PL 70 604[produced by Jim Lea, John Punter]
Crackers' -The Slade Christmas Party AlbumSlade11.198534[7]-Telstar STAR 2271 [UK][gold-UK][produced by Jim Lea, John Punter]
You boyz make big noizeSlade05.198798[1]-RCA PL 71 260[produced by Jim Lea, John Punter,Roy Thomas Baker]
Wall of hitsSlade11.199134[5]-Polydor 511 1621[silver-UK]
Greatest hits-Feel the noizeSlade01.199719[5]-Polydor 537 105-2[produced by Chas Chandler]
The very best ofSlade12.200539[10]-Polydor/Universal TV 9800715
Slade Alive! - The Live AnthologySlade08.2006191[1]-Salvo SALVODCD201


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Sky

Brytyjska grupa instrumentalna założona w 1979. Reprezentowała fuzję klasyki, jazzu i rock'n'rolla, a jej twórcą był wirtuoz gitary klasycznej John Williams (ur. 24.04.1941 w Melbourne w stanie Victoria, Australia).

Williams znający doskonale środowisko muzyczne z koncertów w jazzowym londyńskim klubie Ronniego Scotta dobrał kompetentnych i niekonwencjonalnych partnerów: rockowego gitarzystę Kevina Peeka, klasycznego perkusistę Tristrama Fry'ego, znanego z nagrań Curved Air keyboardzistę Francisa Monka oraz wszechstronnego studyjnego basistę Herbiego Flowersa, autora ekscentrycznego gwiazdkowego przeboju Clive'a Dunna "Grandad" z 1970.
Monkmana zastąpił w 1981 Steve Gray. Cztery pierwsze albumy łączące kompozycje autorskie z niekonwencjonalnymi transkrypcjami muzyki klasycznej wzbudziły entuzjazm wśród angielskich słuchaczy, a drugi z nich Sky 2 promowany opartym na muzyce Bacha singlem "Toccata" trafił nawet na szczyt listy bestsellerów. Powodzeniem cieszyły się też trasy koncertowe w Japonii i na kontynencie europejskim.

Longplay Cadmium z kompozycjami Alana Tarneya "The Girl In Winter" i "Return To Me" oscylował w stronę popu, a po jego wydaniu Williams opuścił grupę nagrywającą sporadycznie do 1987, gdy została definitywnie rozwiązana.



Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Toccata / VivaldiSky04.19805[11]83[2]Arista 0568[written by Johann Sebastian Bach ][produced by Haydn Bendall/Tony Clarke/Sky ]



Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
SkySky06.19799[56]125[15]Ariola ARLH 5022[produced by Haydn Bendall/Tony Clarke/Sky ]
Sky 2Sky04.19801[2][53]-Ariola Hansa AD SKY 2[produced by Haydn Bendall/Tony Clarke/Sky ]
Sky 3Sky03.19813[23]181[3]Ariola ASKY 3[produced by Haydn Bendall/Tony Clarke/Sky ]
Sky 4 - ForthcomingSky04.19827[22]-Ariola ASKY 4[produced by Haydn Bendall/Tony Clarke/Sky ]
Sky Five LiveSky01.198314[14]-Ariola 302 171[produced by Haydn Bendall/Tony Clarke/Sky ]
Cadmium...Sky12.198344[10]-Ariola 205885 [produced by Haydn Bendall/Tony Clarke/Sky ]
Masterpieces - The Very Best of SkySky05.198415[18]-Telstar STAR 2241[produced by Haydn Bendall/Tony Clarke/Sky ]
The Great Balloon RaceSky04.198563[6]-Epic EPC 26419[produced by Sky ]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Skid Row

Zespół blues-rockowy sformowany w 1968 r. w Dublinie przez zaledwie 16-letniego gitarzystę Gary Moore’a. Początkowy skład grupy - Moore, Phil Lynott (śpiew, bas), Eric Bell (gitara) i Brian Downey (perkusja) - przetrwał jedynie dwanaście miesięcy. Lynott, Bell i  Downey odeszli, by założyć Thin Lizzy, a zastąpieni zostali przez Brusha Shielsa (bas, śpiew) i Noela Bridgemana (perkusja).

Dwa single „New Places, Old Faces” i „Saturday Morning Man” - wydane tylko w Irlandii - zapewniły triu kontrakt na Anglię dzięki CBS Records. Skid Row byli sporą atrakcją koncertową, a tournee po USA i Europie u boku Canned Heat i Savoy Brown stanowiło dobry prognostyk na przyszłość. Ich albumy także cieszyły się popularnością, lecz rosnąca sława Moore’a jako pomysłowego i wszechstronnego gitarzysty przekroczyła jnuzyczne ograniczenia grupy. Ostatecznie odszedł on w 1971 r. i rozpoczął pracę z folk-rockowym zespołem Dr. Strangely Strange, a później założył własny Gary Moore Band.

Paul Chapman okazał się wprawdzie sprawnym zastępcą Moore’a, jednak rozmach Skid Row zaczął słabnąć i trio rozwiązało się rok później. Shiels próbował kilkakrotnie reaktywować zespół, ale na dłuższą metę nic z tego nie wyszło. Chapman zyskał później sławę dzięki współpracy z UFO.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Sandy's Gone (Part 1)/Sandy's Gone (Part 2)Skid Row03.1970--CBS 4893[written by The Brush][produced by Mike Smith]
Night Of The Warm Witch/Mr. De-LuxeSkid Row04.1971--CBS CBS S 7181[written by B. Shiels, R. Moore, N. Bridgeman][produced by Clifford Davis]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
SkidSkid Row10.197030[3]-CBS 63965[produced by Clifford Davis]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Peter Skellern

Ur. 14.03.1947 r. w Bury w hrabstwie Lancashire, Anglia. Debiutował jako puzonista w szkolnej orkiestrze oraz organista i kapelmistrz chłopięcego chóru kościelnego. W 1968 r. ukończył z wyróżnieniem miejscową Guildhall School of Music. Zdegustowany „perspektywą grania Chopina przez najbliższe pięćdziesiąt lat” przyłączył się do zespołu March Hare, który pod nazwą Harlan County nagrał country-popowy album, by rozpaść się w 1971 r.

 Mając na utrzymaniu żonę i dwójkę dzieci, Skellern musiał podjąć pracę hotelowego portiera w Shaftesbury w hrabstwie Dorset. Niespodziewany zwrot nastąpił w 1972 r., gdy singel z autorską kompozycją „You’re A Lady” trafił na trzecie miejsce brytyjskiej Top 20. Autorski charakter miały też longplaye Peter Skellern i Not Without A Friend (wyjątkiem był standard „Rockin’ Chair” Hoagy'ego Carmichaela).

Tytułowy temat z nagranego w 1975 r. albumu Hold On To Love ugruntował popularność Skellerna wśród miłośników tradycyjnej piosenki angielskiej. Wokalista, porównywany często z Gilbertem O’Sullivanem, zyskał też aprobatę w kręgach post-beatlesowskich. Producentem Not Without A Friend był Derek Taylor. Na longplayu Hard Times z kolei wystąpił gościnnie George Harrison, zaś tytułowy utwór włączył do swojego repertuaru Ringo Starr.

Nagrany w 1978 r. wraz z górniczą orkiestrą Grimethorpe Colliery Band singel „Love Is The Sweetest Thing” pochodził z dedykowanego Fredowi Astaire’owi albumu wyróżnionego w 1979 r. nagrodą Music Trades Association w kategorii muzyki rozrywkowej. W późniejszym okresie Skellern był scenarzystą i wykonawcą zrealizowanego przez telewizję BBC autobiograficznego miniserialu, autorem kilku widowisk muzycznych (w tym popularne „Happy Endings”) oraz gospodarzem telewizyjnego programu „Private Lives”.

W 1984 r. założył formację Oasis, w której towarzyszyli mu Julian Lloyd Weber, Mary Hopkin i gitarzysta Bill Lovelady. Wspólnym mianownikiem były zainteresowania członków grupy muzyką klasyczną i popową, jednak efekty nagraniowe nie doczekały się, jak dotąd, rozgłosu.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
You're A Lady/ManifestoPeter Skellern09.19723[11]50[8]Decca F 13333[written by Peter Skellern][produced by Peter Sames]
Hold On To Love/Too Much, I'm In LovePeter Skellern03.197514[9]106[1]Decca F 13568[written by Peter Skellern][produced by Meyer Shagaloff]
Love Is The Sweetest Thing/'T's All 'Cos O'YouPeter Skellern10.197860[4]-Mercury 6008 603[written by Ray Noble][produced by Peter Skellern]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
SkellernPeter Skellern09.197848[2]-Mercury 9109701[produced by Peter Skellern]
AstairePeter Skellern12.197923[20]-Mercury 9102702[produced by Peter Skellern]
A String of PearlsPeter Skellern12.198267[2]-Mercury MERL 10[produced by Peter Skellern]
Stardust MemoriesPeter Skellern04.199550[3]-WEA 4509981322-

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Posty (Atom)