Mantovani & His Orchestra

ANNUNZIO MANTOVANI, znany dyrygent, kompozytor, aranżer i instrumentalista, kierownik słynnej orkiestry rozrywkowej, Zmarł 28 marca w brytyjskiej miejscowości Tunbridge Wells.Urodził się 15 listopada 1905 w Wenecji w rodzinie muzyków - był synem profesora konserwatorium.

Wybuch I wojny światowej zastał rodzinę Mantovanich, odbywających właśnie tournee wraz z Opera Company, w Wielkiej Brytanii, która odtąd stała się ich nową ojczyzną. Początkowo Mantovani uczył się gry na skrzypcach pod kierunkiem ojca, a następnie odbył studia w Trinity College of Music w Londynie. Od 1923, jako 18-letni chłopak, prowadził własny kwintet (działający przy Midland Hotel w Birmingham).

Dalszymi zespołami w jego karierze były: Orchestra of Hotel Metropole, z którą występował od 1927 przed mikrofonami BBC, oraz utworzona w 1932 Timicia Orchestra. W latach 40-tych kierował orkiestrą teatralną, aż wreszcie, w 1950, sformował zespół, z którym związany był przez prawie 30 lat.

W dorobku płytowym Mantovaniego znalazły się m.in. longplaye: "Romantic Melodies", "Continental Encores", "Mantovani Magic", "From Mantovani With Love", "Charmaine", "Greensleaves", "Dancing With Tears In My Eyes", "It Happened In Monterey", "Mixicali Rose", "La Cumparsita", "Rudolf Friml Suite". Do historii muzyki rozrywkowej przeszedł przede wszystkim jako jeden z czołowych przedstawicieli stylu sweet i wybitny interpretator muzyki tanecznej.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [US]

Komentarz

Red sails in the sunset

Mantovani & His Orchestra

11.1935

-

2[7]

Columbia 3097

[utwór z musicalu na Broadway'u "Provincetown Follies"]

Serenade in the night

Mantovani & His Orchestra

12.1936

-

7[6]

Columbia 3159

[written by Cesare Bixio/Jimmy Kennedy][utwór oparty na "Violino Tzigano"]

Charmaine/Just for a while

Mantovani & His Orchestra

11.1951

-

10[19]

London 45-1020

[gold][utwór napisany do filmu "What price glory?" z 1927r][#1 hit for Guy Lombardo in 1927;#69 hit for Four Freshmen in 1956][written by Lew Pollack/Erno Rapee]

Greensleeves

Mantovani & His Orchestra

03.1952

-

25[1]

London 1171

-

Dancing with tears in my eyes/Dear love,my love

Mantovani & His Orchestra

04.1952

-

26[1]

London 45-1175

[written by Joe Burke][#1 hit for Nat Shilkret in 1930]

White Christmas

Mantovani & His Orchestra

12.1952

6[3]

23[1]

London 1280

[piosenka z filmu "Holiday Inn"]

The Moulin Rouge Theme [Where is your heart]/Vola Colomba

Mantovani & His Orchestra

05.1953

1[1][23]

8[10]

London 45-1328

[gold][written by Auric/William Engvick][tytułowy utwór z filmu]

Swedish rhapsody

Mantovani & His Orchestra

10.1953

2[18]

-

Decca F 10168 [UK]

[written by Hugo Alfvén][utwór z filmu "The stranger left no card"]

Cara mia/How,when or where

David Whitfield with Mantovani & His Orchestra

08.1954

-

10[18]

London 45-1486

[gold][written by Lee Lange/Tulio Trapani][#4 hit for Jay & The Americans in 1965]

Lonely ballerina

Mantovani & His Orchestra

02.1955

16[4]

-

Decca F 10395

[written by Carr/Duereaux/Lambrec]

When you lose the one you love/Angelus

David Whitfield with Mantovani & His Orchestra

02.1956

-

62[8]

London 1617

-

Around the world/The road to Ballingarry

Mantovani & His Orchestra

06.1957

20[4]

12[32]

London 1746

[written by Harold Adamson/Victor Young][utwór z filmu "Around the world in 80 days"]

Theme from The Sundowners/Mine alone

Mantovani & His Orchestra

11.1960

-

93[1]

London 1946

[written by Dimitri Tiomkin][utwór z filmu "The Sundowners"]

Main theme from Exodus [Art's theme]/Karen

Mantovani & His Orchestra

11.1960

-

31[13]

London 1953

[utwór z filmu "Exodus"]

Games that lovers play/Ebb tide

Mantovani & His Orchestra

11.1966

-

122[2]

London 20 015

[#45 hit for Eddie Fisher in 1966]

EP's

Mantovani's big four

Mantovani & His Orchestra

03.1960

6[35]

-

Decca

-

Mantovani with Rawicz and Landauer

Mantovani & His Orchestra

04.1960

17[4]

-

Decca DFE 6618

-

Exodus and other themes

Mantovani & His Orchestra

04.1961

3[35]

-

Decca

-

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
A Collection of Favourite Waltzes	Mantovani & His Orchestra	10.1952	-	8[1]	London 570	-
The music of Victor Herbert	Mantovani & His Orchestra	05.1953	-	1[2][14]	London 746	-
Christmas Carols	Mantovani & His Orchestra	12.1954	-	6[4]	London 913	-
The music of Rudolf Frimi	Mantovani & His Orchestra	02.1955	-	13[2]	London 1150	[sequel albumu z 1953r "The music of Victor Herbert"]
Waltz time	Mantovani & His Orchestra	03.1955	-	14[2]	London 1094	-
Song hits from Theatreland	Mantovani & His Orchestra	07.1955	-	8[8]	London 1219	[gold]
Walzes of Irving Berlin	Mantovani & His Orchestra	05.1956	-	12[7]	London 1452	-
Film Encores	Mantovani & His Orchestra	05.1957	-	1[1][231]	London 1700	[gold]
Christmas Carols	Mantovani & His Orchestra	12.1957	-	4[6]	London 913	[gold]
Mantovani plays tango	Mantovani & His Orchestra	03.1958	-	22[1]	London 768	-
Gems Forever	Mantovani & His Orchestra	05.1958	-	5[104]	London 3032	[gold]
Strauss Waltzes	Mantovani & His Orchestra	11.1958	-	7[68]	London 685	[gold]
Christmas Carols	Mantovani & His Orchestra	12.1958	-	3[3]	London 913	-
Continental Encores	Mantovani & His Orchestra	02.1959	4[12]	13[46]	London 3095	-
Mantovani stereo showcase	Mantovani & His Orchestra	06.1959	-	6[11]	London SS 1	-
Film Encores 2	Mantovani & His Orchestra	06.1959	-	14[26]	London 3117	-
Christmas Carols	Mantovani & His Orchestra	12.1959	-	16[3]	London 913	-
All-American showcase	Mantovani & His Orchestra	01.1960	-	8[18]	London 3122	-
The American Scene	Mantovani & His Orchestra	03.1960	-	11[30]	London 3136	-
Songs to remember	Mantovani & His Orchestra	07.1960	-	21[53]	London 3149	-
Mantovani Plays Music From "Exodus" and Other Great Themes	Mantovani & His Orchestra	12.1960	-	2[71]	London 3231	[gold]
Christmas Carols	Mantovani & His Orchestra	12.1960	-	8[3]	London 913	-
Operetta memories	Mantovani & His Orchestra	02.1961	-	22[12]	London 3181	-
Concert spectacular	Mantovani & His Orchestra	02.1961	16[2]	-	Decca LK 4377 [UK]	-
Italia mia	Mantovani & His Orchestra	05.1961	-	8[50]	London 3239	-
Themes from Broadway	Mantovani & His Orchestra	08.1961	-	29[10]	London 3250	-
Christmas Carols	Mantovani & His Orchestra	12.1961	-	36[6]	London 913	-
Songs of praise	Mantovani & His Orchestra	01.1962	-	83[8]	London 245	-
American Waltzes	Mantovani & His Orchestra	06.1962	-	8[26]	London 248	-
Moon river and other great film themes	Mantovani & His Orchestra	10.1962	-	24[15]	London 249	-
Stop the World - I Want to Get Off / Oliver!	Mantovani & His Orchestra	01.1963	-	136[4]	London 270	-
Latin randezvous	Mantovani & His Orchestra	06.1963	-	10[18]	London 295	-
Classical encores	Mantovani & His Orchestra	06.1963	-	41[12]	London 269	-
Mantovani/Manhattan	Mantovani & His Orchestra	11.1963	-	51[22]	London 328	-
Kismet	Mantovani & His Orchestra	03.1964	-	134[3]	London 44 043	-
Folk songs around the world	Mantovani & His Orchestra	04.1964	-	135[6]	London 360	-
The Incomparable	Mantovani & His Orchestra	11.1964	-	37[43]	London 392	-
The Mantovani Sound - Big Hits From Broadway and Hollywood	Mantovani & His Orchestra	03.1965	-	26[31]	London 419	-
Mantovani Ole	Mantovani & His Orchestra	10.1965	-	41[21]	London 422	-
Mantovani Magic	Mantovani & His Orchestra	03.1966	3[15]	23[26]	London 448	-
Mr. Music...	Mantovani & His Orchestra	10.1966	24[3]	27[35]	London 474	-
Mantovani's Golden Hits	Mantovani & His Orchestra	03.1967	10[43]	53[33]	London 483	[gold]
Hollywood	Mantovani & His Orchestra	09.1967	37[1]	49[22]	London 516	-
The Mantovani Touch	Mantovani & His Orchestra	03.1968	-	64[25]	London 526	-
Tango	Mantovani & His Orchestra	06.1968	-	148[7]	London 532	-
Mantovani memories	Mantovani & His Orchestra	11.1968	-	143[7]	London 542	-
The Mantovani Scene	Mantovani & His Orchestra	04.1969	-	73[17]	London 548	-
The World of Mantovani	Mantovani & His Orchestra	06.1969	6[31]	92[17]	London 565	-
The World of Mantovani Vol.2	Mantovani & His Orchestra	11.1969	4[19]	-	Decca SPA 36 [UK]	-
Mantovani Today	Mantovani & His Orchestra	04.1970	16[8]	77[24]	London 572	-
Mantovani in concert	Mantovani & His Orchestra	11.1970	-	167[3]	London 578	-
From Monty, With Love	Mantovani & His Orchestra	03.1971	-	105[15]	London 585	-
To lovers everywhere U.S.A.	Mantovani & His Orchestra	10.1971	44[1]	150[9]	London 598	-
Annunzio Paolo Mantovani	Mantovani & His Orchestra	05.1972	-	156[12]	London 610	-
20 Golden Greats	Mantovani & His Orchestra	11.1979	9[13]	-	Warwick WW 5067	-
Mantovani magic	Mantovani & His Orchestra	03.1985	52[3]	-	Telstar STAR 2237	-

Porno for Pyros

Amerykański zespół grający alternatywny rock. Założony w 1992 roku, rozpadł się w 1998r. W zespole grali - Perry Farrell (wokal), Stephen Perkins (perkusja), Martyn LeNoble (bas), zastąpiony w 1996 roku przez Mike’a Watta oraz Peter DiStefano (gitara).

Wykorzystując komercyjny sukces Jane's Addiction - lider grupy Perry Farrell razem z perkusistą Stephenem Perkinsem, po dołączeniu do nich gitarzysty Petera DiStefano i basisty Martyna LeNoble - stworzyli kolejny projekt - Porno for Pyros. Nazwa powstała z inspiracji przeglądanego wcześniej magazynu pornograficznego. Kojarzyła się także ze sprawą LA riots, dotyczącą pobicia czarnoskórego motocyklisty przez czterech funkcjonariuszy policji, a roxzgrywającą się w ich rodzinnym mieście w tym samym czasie, co debiut formacji.
Brzmienie oscylowało wokół art rocka, heavy metalu w połączeniu z funkiem i muzyką punk.
Praca nad debiutanckim albumem, nazwanym po prostu „Porno for Pyros” (1993) zbiegła się z ogólnoamerykańską trasą promującą nowy zespół. Album wzbudził mieszane uczucia - z jednej strony entuzjazm fanów, z drugiej - rozczarowanie krytyków. Promował go wideoklip do singla „Pets”. Kontynuując ciężką linię brzmieniową - pojawili się w rok później na Festiwalu Woodstock 94. W przeciwieństwie do prostych w formie, rockowych występów, do których przyzwyczaiła Jane's Addiction - Porno for Pyros szli w kierunku dodatków scenicznych oraz efektów specjalnych, jak choćby pirotechniki.

Podczas pracy nad kolejnym albumem „Good God's Urge” (1996) zespół opuścił basista - LeNoble. Jego zastępca - Mike Watt (Minutemen, Firehose), skończył pracę nad utworami i przyłączył się do grupy. Gościnnie na płycie w utworze „Freeway” zagrał gitarzysta Dave Navarro oraz Flea, basista Red Hot Chili Peppers. Pomimo, że longplay był komercyjnym sukcesem - z punktu widzenia artystycznego i z muzycznego punktu widzenia - wydawnictwo znikło tak szybko z zestawień, jak szybko się na nich pojawiło.

Zespół ponownie ruszył w trasę koncertową. Podczas wielu występów grali „Mountain Song”, znaną z repertuaru Jane's Addiction. Dalsze tournee zostało przerwane z powodu zdiagnozowania raka u DiStefano. Po skończonej trasie - Farrell nieoczekiwanie opuścił zespół i skupił się na karierze solowej, by co jakiś czas gościnnie wspomagać kolegów na scenie podczas okazjonalnych występów.
W tym czasie Perkins i Watt założyli grupę - improwizację Banyan, grającą w klimatach jazzu i punka. Wspólnie z DiStefano, okazjonalnie pojawiającym się na scenie - grali w Los Angeles covery utworów The Stooges, występując pod nazwą Hellride.

Porno for Pyros mieli w planach pracę nad trzecim albumem, ale nie został on nigdy nagrany.
Zespół, mimo krótkiego istnienia odniósł artystyczny sukces, choć patrząc w kategoriach komercyjnych ich dorobek nie jest imponujący - zostawili po sobie zaledwie dwie płyty, kilka singli oraz wspmnienia z kilku tras koncertowych.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Pets	Porno for Pyros	07.1993	53[2]	67[10]	Warner 18 480	[written by Porno for Pyros][produced by Perry Farrell, Matt Hyde]
Tahitian Moon	Porno for Pyros	05.1996	-	46[15]	Warner	[written by Perry Farrell, Porno For Pyros][produced by Matt Hyde]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Porno for Pyros	Porno for Pyros	05.1993	13[3]	3[21]	Warner 45 228	[gold-US][produced by Perry Farrell, Matt Hyde]
Good God's Urge	Porno for Pyros	06.1996	40[2]	20[11]	Warner 46 126	[produced by Perry Farrell, Matt Hyde,Thomas Johnson]

Breaking Benjamin

Utworzona w 1998 przez wokalistę Bena Burnleya i perkusistę Jeremy'ego Hummela, grupa Breaking Benjamin szybko znalazła sobie lokalnych fanów. W 1999 grupa zmieniła tymczasowo nazwę na Plan 9. Pod koniec roku 2000, po wielu zmianach, grupa zmieniła z powrotem nazwę na "Breaking Benjamin" do której dołączyło dwóch przyjaciół Burley'a, Aaron Fink oraz Mark James Klepaski jako gitarzysta i basista, którzy opuścili swoją dotychczasową kapelę Lifter. Kapela ta zwróciła na siebie niemałą uwagę z racji wygranej w konkursie MTV na granie coverów innych grup, co zaowocowało kontraktem z Universal Records.

Grupa podpisała kontrakt z Hollywood Records w 2001 po sukcesie niezależnie wydanego EP, które sprzedało się w liczbie 2000 sztuk. Hollywood Records wypuściło ich pełnometrażowy debiut, album Saturate, 27 sierpnia 2002 roku. Pierwszy singel z albumu, Polyamorous, był dość często słyszany w lokalnych stacjach radiowych, lecz nie potrafił wejść do "głównych" fali, słuchanych przez miliony ludzi. Teledysk do singla został wypuszczony w dwóch wersjach: tradycyjnej, kręconej wraz z artystami oraz za pomocą gry komputerowej Run Like Hell. Obydwa wideoklipy można zobaczyć w serwisie YouTube. Kolejne single, "Medicate" oraz "Skin", były również wypuszczone w Saturate, ale wypadły nieco gorzej i nie trafiały tak często na antenę.

Breaking Benjamin wydali ich drugi album, We Are Not Alone (Nie jesteśmy sami) 29 czerwca 2004 roku. Zawierał on przewodni singel "So Cold", który zajął drugie miejsce na liście przebojów United States Billboard Mainstream Rock Chart. Nakręcono do niego dwa teledyski, z czego jeden stał się materiałem reklamowym dla filmu Hellboy. Komercyjny sukces piosenki "So Cold" doprowadził album do statusu Platynowego pod koniec 2005 roku. Wydano z niego jako single również utwory "Sooner or Later" oraz ponownie nagrany "Rain", który był dostępny na późniejszych wydaniach albumu. O ile starsza wersja płyty doprowadziła grupę na drugie miejsce listy przebojów rockowych i zawierała klipy, o tyle późniejsza nie była tak chętnie grana na antenach stacji radiowych i nie doczekała się żadnego teledysku. W 2004 roku grupa wydała EP So Cold. Zawierał on utwór "So Cold" (wersję akustyczną), "Breakdown" oraz "Away" jak i studyjne nagranie "Blow Me Away", piosenki, która została wykorzystana w soundtracku gry Halo 2, a także Lady Bug, utwór będący wczesnym ulubieńcem grupy. Utwór "Firefly" został wykorzystany w grach komputerowych WWE Wrestlemania 21, WWE Day of Reckoning, oraz WWE SmackDown! vs. Raw.

We wrześniu 2004 roku, perkusista i współzałożyciel Breaking Benjamin, Jeremy Hummel został zwolniony z obowiązków w grupie. Później, 28 września 2005 roku, Hummel złożył pozew pozostałym członkom Breaking Benjamin, tak samo jak menagerom, oznajmiając, że nie zapłacono mu za współautorstwo tekstów. Adwokat Hummela zażądał 8 milionów dolarów jako zadośćuczynienie. 25 października 2006 roku została opublikowana wiadomość na oficjalnej stronie artystów, że oni i Hummel doszli do porozumienia w procesie. Zastąpił go Chad Szeliga, dawny perkusista grupy Switched.

9 sierpnia 2005 roku ukazał się album Killer Queen: A Tribute to Queen na którym znajduje się 16 coverów grupy Queen nagranych przez różnych wykonawców. Można na nim znaleźć m.in. Who Wants To Live Forever wykonany właśnie przez Breaking Benjamin.
Grupa wydała ich trzeci album zatytułowany Phobia 8 kwietnia 2006 roku, który zadebiutował jako numer dwa na liście USBMRC. Pierwszy singel, "The Diary of Jane" został wydany w Internecie 22 maja 2006, a 6 czerwca 2006 w radiu. Premiera w serwisie Yahoo! Music miała miejsce 21 czerwca. Utwór osiągnął drugie miejsce na liście USBMRC. Ben Burley w stacji radiowej RockLine podkreślił, że Phobia została napisana po to, aby każdy kolejny utwór mógł zostać wydany jako singel. Na oficjalnej stronie zespołu ogłoszono ostatnio, że następnym singlem będzie utwór "Breath".

W połowie 2006 grupa zaczęła 4 trasę koncertową, uderzając głównie we wschodnią stronę Stanów Zjednoczonych, w tym Ohio Valley i wkrótce wyrusza na zachód, wciąż wspierając album Phobia. Kilka koncertów było odwołanych albo zamienionych w krótkie pokazy Breaking Benjamin z racji konfliktów w rozkładach.

Pod koniec lipca 2009 producent David Bendeth ogłosił, że pierwszy singiel z nowego albumu Dear Agony pt. I Will Now Bow będzie miał premierę w radiu 17 sierpnia 2009 a na iTunes będzie go można kupić od 1 września. Na początku sierpnia zespół podał datę wydania albumu, 29 września 2009.
Utwór I Will Not Bow ostatecznie pojawił się na MySpace zespołu 11 sierpnia o godzinie 20:00 (14:00 czasu polskiego) i jest pierwszym singlem z albumu Dear Agony.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
So Cold	Breaking Benjamin	03.2004	-	76[20]	Hollywood	[platinum-US][written by Benjamin Burnley][produced by David Bendeth]
Sooner or Later	Breaking Benjamin	09.2004	-	99[2]	Hollywood	[written by Benjamin Burnley][produced by David Bendeth]
The Diary of Jane	Breaking Benjamin	08.2006	-	50[20]	Hollywood	[3x-platinum-US][written by Benjamin Burnley, Aaron Fink, Mark Klepaski][produced by David Bendeth]
Breath	Breaking Benjamin	01.2007	-	84[7]	Hollywood	[platinum-US][written by Benjamin Burnley,Mark Klepaski][produced by David Bendeth]
Until the End	Breaking Benjamin	03.2008	-	122[2]	Hollywood	[gold-US][written by Benjamin Burnley, Aaron Fink, Mark Klepaski][produced by David Bendeth]
I Will Not Bow	Breaking Benjamin	08.2009	-	40[20]	Hollywood	[2x-platinum-US][written by Benjamin Burnley, Jasen Rauch][produced by David Bendeth]
Dear Agony	Breaking Benjamin	10.2009	-	121[1]	Hollywood	[gold-US]
Give Me a Sign	Breaking Benjamin	01.2010	-	97[5]	Hollywood	[gold-US][written by Benjamin Burnley][produced by David Bendeth]
Blow Me Away EP.	Breaking Benjamin	03.2010	-	101[2]	Hollywood	[gold-US][written by Benjamin Burnley, Aaron Fink,Jeremy Hummel, Mark Klepaski][produced by David Bendeth]
Failure	Breaking Benjamin	04.2015	-	80[1]	Hollywood	[gold-US][written by Benjamin Burnley][produced by Benjamin Burnley]
Red Cold River	Breaking Benjamin	01.2018	-	105[1]	Hollywood	[written by Aaron Bruch, Benjamin Burnley, Jasen Rauch, Keith Wallen][produced by Aaron Bruch, Benjamin Burnley, Jasen Rauch, Keith Wallen]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Saturate	Breaking Benjamin	02.2002	-	136[2]	Hollywood 62356	[gold-US][produced by Ulrich Wild]
We Are Not Alone	Breaking Benjamin	06.2004	-	20[59]	Hollywood 162428	[platinum-US][produced by David Bendeth]
Phobia	Breaking Benjamin	08.2006	-	2[26]	Hollywood 62658	[platinum-US][produced by David Bendeth]
Dear Agony	Breaking Benjamin	09.2009	-	4[31]	Hollywood 0000490900	[platinum-US][produced by David Bendeth, Dan Korneff]
Shallow Bay: The Best of Breaking Benjamin	Breaking Benjamin	09.2011	-	22[6]	Hollywood	[produced by David Bendeth]
Dark Before Dawn	Breaking Benjamin	07.2015	34[1]	1[29]	Hollywood D2208002 [UK]	[gold-US][produced by David Bendeth]
Ember	Breaking Benjamin	04.2018	-	3[6]	Spinefarm 8735609 [UK]	[produced by Benjamin Burnley, Keith Wallen, Aaron Bruch, Jasen Rauch]
Aurora	Breaking Benjamin	02.2020	-	29[1]	Hollywood	-

Platnum

Platnum to trio z brytyjskiego Manchesteru, grające w stylu bassline. W jego skład wchodzą Aaron Evers oraz Mina Poli i Michelle McKenna. Powstało w 2004 roku.

 

Wszystko zaczęło się od konkursu Urban Superstars, którego wprawdzie nie wygrali, ale ich „Over the Heartache” otworzyło im drzwi brytyjskiej sceny bassline. Utwór zdobył wielką popularność, a jego remix autorstwa DJ-a Jamie Duggana był nominowany do Tune of the Year Award w 2006 roku. Wytwórnia Nocturnal Records w tym samym roku wydała utwór na krążku winylowym.
Najbardziej znani z powodu wydanego w 2008 roku singla H "Two" O, który dotarł w lutym do drugiego miejsca zestawienia UK Singles Chart.
Na swoim koncie mają współpracę ze wspomnianym już DJ Jamie Dugganem i DJ Q.
Drugi, ogromnie wyczekiwany singel, „Love Shy (Thinking About You)” pojawił się 29 września, a artyści rozpoczęli pracę nad swym debiutanckim albumem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
What's It Gonna Be?	H "Two" O feat. Platnum	02.2008	2[18]	-	Hard2Beat H2B02CDS	[written by H "Two" O][produced by Platnum]
Love Shy (Thinking About You)	Platnum	10.2008	12[8]	-	Hard2Beat H2B12CDS	-

Mansun

Mansun Grupa założona została w 1995 r. w Chester (hrabstwo Cheshire) w Wielkiej Brytanii przez Paula Drapera i Dominika Chada. Początkowo działała pod nazwą Manson (od nazwiska Charlesa Mansona, choć panuje opinia, że zaczerpnięta została od tytułu jednej z piosenek The Verve, "A Man Called Sun" ), lecz została zmuszona zmienić ją ze względu na prawa autorskie.
Zespół nigdy nie zdobył takiego statusu jak inne britpopowe grupy lat dziewięćdziesiątych, nie jest tak rozpoznawalny, można by rzec, że wręcz zapomniany. Niemniej jednak to ich debiutowi, "Attack of the Grey Lattern", udało się w 1997 roku zepchnąć ze szczytu brytyjskich list przebojów album grupy Blur.


Mansun został założony w 1995 roku przez Paula Drapera (wokal, gitara), Dominica Chada (gitara), Stove King (bas) i Andie Rathbone (perkusja). Paul Draper napisał swoje pierwsze teksty i wiersze w wieku 13 lat. „Naked Twister” i „She Makes Me Nose Bleed” pochodzą z tamtych czasów. Po porzuceniu szkoły klasztornej i wyrzuceniu ze szkoły artystycznej rozpoczął pracę w firmie graficznej w Chester , gdzie poznał Stove Kinga . W weekendy często odwiedzali pub Fat Cat, w którym pracował Chad. Trzej przyjaciele zostali przyjaciółmi i wkrótce postanowili założyć zespół.

Czwórka pierwotnie miała się nazywać „Gray Lantern”, ponieważ nazwa miała pewne podobieństwo do Pink Floyd i Green Lantern . Wreszcie, po tytule piosenki The Verve, który pojawił się na stronie B singla „All In The Mind” i EP The Verve , jako nazwę zespołu wybrano „A Man Called Sun”. To z kolei zostało skrócone do ostatniego „Mansun”, aby uniknąć ewentualnego konfliktu nazw z zespołem A Man Called Adam .


Jej pierwszy singiel „Take It Easy Chicken”, wydany przez jej własną wytwórnię „Sci-Fi-Hi-Fi-Records”, wszedł w rotację różnych angielskich stacji radiowych. Po kilku singlach i EP-kach debiutancki Attack of The Grey Lantern został wydany w 1997 roku , dzięki czemu wypchnęli „The Great Escape” Blur z czołówki angielskich list przebojów.

Na drugim albumie Six , Mansun przeniósł się z dala od wciąż bardzo brytyjski pop debiutu i zrobił duży krok w kierunku progresywnego rocka . Cały album oparty na koncepcji angielskiego serialu telewizyjnego Dr. Who . Ponadto album składa się z dwóch różnych części, , a piosenki czasami przekraczają 7 minut.

Trzeci album Little Kix obrał zupełnie inny kierunek: tutaj jest mieszanka muzyki pop z wpływami soul . Pomimo kilku przebojowych singli Mansun nie był w stanie powtórzyć sukcesu debiutu z dwoma ostatnimi albumami. Brytyjska scena muzyczna od dawna lubiła inne lub nowe trendy .


W 2002 roku Mansun zaczęła nagrywać swój czwarty album. Jednak przed ostatecznym zakończeniem ogłosili separację. W 2004 r. pośmiertnie wydano box Kleptomania , trzy dotychczasowe płyty CD , które nie zostały jeszcze wydane, utwory ze strony B , dema i nagrania na żywo.

Paul Draper współpracował z różnymi artystami po zakończeniu działalności Mansun . Ze Skin napisał piosenki „Alone In My Room”, „She's On”, „Just Let The Sun” i „Take me On”, które zostały wydane w 2006 roku na jego drugim solowym albumie „Fake Chemical Taste”. Można go również usłyszeć jako gitarzystę w  czterech utworach. W 2006 roku nagrał piosenkę „Exceeder” z holenderskim DJ Masonem . Pracował jako producent dla brytyjskiej piosenkarki Catherine Anne Davies i brytyjskiego zespołu You Animals .Z brytyjskim zespołem The Joy Formidable w 2009 roku ma piosenkę Greyhounds In The Slipsdodano.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Skin Up Pin Up / Flourella	Mansun	12.1995	91[1]	-	Regal REG 3	[written by Paul Draper][produced by Paul Draper]
One EP: Egg Shaped Fred	Mansun	03.1996	37[4]	-	Parlophone R 6430	[produced by Paul Draper]
Two EP: Take It Easy Chicken	Mansun	06.1996	32[4]	-	Parlophone R 6437	[produced by Paul Draper]
Three EP: Stripper Vicar	Mansun	09.1996	19[7]	-	Parlophone R 6447	[produced by Paul Draper]
Wide open space	Mansun	12.1996	15[7]	-	Parlophone CDR 6458	[written by Paul Draper][produced by Paul Draper]
She Makes My Nose Bleed	Mansun	02.1997	9[6]	-	Parlophone R 6453	[written by Paul Draper][produced by Paul Draper, Mark 'Spike' Stent]
Taxloss	Mansun	05.1997	15[11]	-	Parlophone R 6465	[written by Paul Draper][produced by Paul Draper]
Closed for business	Mansun	10.1997	10[9]	-	Parlophone R 6482	[written by Paul Draper][produced by Paul Draper]
Legacy EP.	Mansun	07.1998	7[10]	-	Parlophone R 6497	[written by Paul Draper,Dominic Chad][produced by Paul Draper]
Being a girl [Part. 1] EP.	Mansun	08.1998	13[11]	-	Parlophone R 6503	[written by Paul Draper][produced by Paul Draper, Mark 'Spike' Stent]
Negative	Mansun	11.1998	27[5]	-	Parlophone R 6508	[written by Paul Draper, Dominic Chad, Stove, Andie Rathbone][produced by Paul Draper, Mark 'Spike' Stent]
Six (EP) / The Church Of The Drive-Thru Elvis / But The Trains Run On Time / Never Again	Mansun	02.1999	16[6]	-	Parlophone R 6511	[written by Paul Draper][produced by Paul Draper, Mark 'Spike' Stent,Arthur Baker]
I can only disappoint U	Mansun	08.2000	8[14]	-	Parlophone R 6544	[written by Paul Draper, Dominic Chad][produced by Hugh Padgham, Michael Hunter ]
Electric man	Mansun	11.2000	23[4]	-	Parlophone R 6550	[written by Paul Draper][produced by Hugh Padgham, Michael Hunter ]
Fool	Mansun	01.2001	28[4]	-	Parlophone R 6553	[written by Paul Draper][produced by Hugh Padgham, Michael Hunter ]
Slipping Away	Mansun	10.2004	55[2]	-	Parlophone R 6650	[written by Paul Draper][produced by Richard Rainey, Paul Draper]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Attack of the lantern	Mansun	02.1997	1[1][62]	-	Parlophone PCS 3787	[platinum-UK][produced by Paul Draper, Ian Caple, Mark Stent]
Six	Mansun	09.1998	6[16]	-	Parlophone 4967232	[gold-UK][produced by Paul Draper, Mark Stent and Mike Hunter]
Little kix	Mansun	08.2000	12[7]	-	Parlophone 5277822	[silver-UK][produced by Hugh Padgham, Michael Hunter]
Kleptomania	Mansun	10.2004	135[1]	-	Parlophone KLEP 01	-
Legacy - The Best Of Mansun	Mansun	09.2006	144[1]	-	Parlophone 3716972	-
Attack Of Grey Lantern	Mansun	06.2018	28[1]	-	Kscope KSCOPE 603	-
Six	Mansun	04.2019	36[1]	-	Kscope KSCOPE 666	-

Manhattans

Grupa założona w 1962 r. w Jersey City w stanie New Jersey, 15 kilometrów od nowojorskiego Manhattanu. Największe sukcesy odnosiła w latach 70.
Pierwszymi członkami zespołu byli: wokalista prowadzący George Smith, śpiewający basem Winfred "Blue" Lovett (ur. 16.11.1943 r.), tenor Edward Bivins (ur. 15.01.1942 r.), tenor Kenneth Kelley (ur. 9.01.1943 r.) oraz baryton Richard Taylor.

Specjalizując się w nastrojowych balladach, grupa nagrywała początkowo dla wytwórni Carnival w Newark. Począwszy od pochodzącego z 1965 r. utworu "I Wanna Be (Your Everything)" osiem zarejestrowanych dla niej singli trafiło na amerykańską listę przebojów rhythm 'n 'bluesowych.

W 1969 r. Manhattans przenieśli się do wytwórni Deluxe Records, dla której w 1972 r. nagrali swój pierwszy przebój z Top 10 zestawień rhythm'n'bluesowych, "One Life To Live". W 1971 r. zmarł Smith, a zastąpił go Gerald Alston (ur. 8.11.1942 r.). W 1973 r. Manhattans przeszli pod skrzydła wytwórni Columbia, gdzie ich bardzo słodki soulowy styl zaowocował całą serią przebojów z Top 10 zestawień rhythm'n'bluesowych.

Znalazły się wśród nich m.in. "Kiss And Say Goodbye" (w 1976 r. także numer l na liście muzyki pop) i "Shining Star" (w 1980 r. numer 4 na liście rhythm'n'bluesowej i numer 5 w kategorii pop). W 1983 r. na 4. miejsce zestawień trafiła kompozycja "Crazy", lecz od tego momentu popularność Manhattans zaczęła słabnąć mimo dalszych nagrań rejestrowanych dla Columbii.
W 1977 r. zespół opuścił Taylor (rok później zmarł). Jego koledzy nie zaangażowali nikogo na jego miejsce.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I wanna be [Your everything]/What's it gonna be	Manhattans	01.1965	-	68[8]	Carnival 507	[written by Winfred "Blue" Lovett][produced by Joe Evans, Bob McGhee][12[10].R&B Chart]
Searchin' for my baby/I'm the one that love forgot	Manhattans	06.1965	-	135[1] side B:135[1]	Carnival 509	[written by Winfred "Blue" Lovett][produced by Joe Evans][20[5].R&B Chart]
Follow your heart/The Boston monkey	Manhattans	01.1966	-	92[2]	Carnival 512	[written by Edward "Sonny" Bivins][produced by Joe Evans][20[5].R&B Chart]
Baby i need you/Teach me [The "Philly" dog]	Manhattans	03.1966	-	96[2]	Carnival 514	[written by E. Binis, J. Evans][produced by Joe Evans][22[7].R&B Chart]
Can I	Manhattans	08.1966	-	-	Carnival 517	[written by G. Smith, J. Evans][produced by Joe Evans][23[7].R&B Chart]
I bet' cha [Couldn' t love me]/Sweet little girl	Manhattans	11.1966	-	128[4]	Carnival 522	[written by W. Lovett, G. Gaskins][produced by Joe Evans][23[8].R&B; Chart]
When we' re made as one/Baby I'm Sorry	Manhattans	07.1967	-	-	Carnival 529	[written by G. Smith, J. Evans][produced by Joe Evans][31[6].R&B; Chart]
I call it love/Manhattan stomp	Manhattans	12.1967	-	96[3]	Carnival 533	[written by Edward "Sonny" Bivins][produced by Joe Evans][24[9].R&B; Chart]
It' s gonna take a lot to bring me back/ Give Him Up	Manhattans	01.1970	-	-	DeLuxe 115	[written by R. Poindexter, D. Holland][produced by George Kerr][36[5].R&B; Chart]
If my heart could speak/Loneliness	Manhattans	06.1970	-	98[1]	Deluxe 122	[written by Kenneth Kelley][produced by Buddy Scott][30[6].R&B; Chart]
From Atlanta to goodbye/Fantastic journey	Manhattans	10.1970	-	113[1]	DeLuxe 129	[written by Richard Ehlert, Leon Carr][produced by Buddy Scott][48[2].R&B; Chart]
A million to one/Cry if you wanna cry	Manhattans	01.1972	-	114[3]	DeLuxe 137	[A:written by T. Randazzo, V. Pike][B:written by Bert Keyes, Myrna March][produced by M. March, B. Keyes][A:47[6].R&B; Chart][B:48[3].R&B; Chart]
One life to live/It's the only way	Manhattans	09.1972	-	102[6]	DeLuxe 139	[written by W. Lovett][produced by H. Neely, B. Riley, B. Smith][3[18].R&B; Chart]
Back up/Fever	Manhattans	01.1973	-	107[3]	Deluxe 144	[written by Kenneth Kelly][produced by H. Neely, B. Riley, B. Smith][19[8].R&B; Chart]
There' s no me without you/I'm not a run around	Manhattans	06.1973	-	43[11]	Columbia 45838	[written by E. Bivins][produced by Bobby Martin, The Manhattans][3[14].R&B; Chart]
Do you ever/If My Heart Could Speak	Manhattans	08.1973	-	-	Deluxe 152	[written by Myrna March][produced by Burt Keys, Myrna March][40[11].R&B; Chart]
You' d better believe it/Soul train	Manhattans	09.1973	-	77[8]	Columbia 45927	[written by J. Fowlkes, R. Genger][produced by Manhattans Productions Inc., Bobby Martin][18[11].R&B; Chart]
Wish that you were mine/It's So Hard Loving You	Manhattans	12.1973	-	-	Columbia 45971	[written by W. Lovett][produced by Manhattans Productions Inc., Bobby Martin][19[16].R&B; Chart]
Summertime in the city/The Other Side Of Me	Manhattans	07.1974	-	-	Columbia 46081	[written by W. Blue Lovett][produced by Manhattans Productions Inc., Bobby Martin][45[10].R&B; Chart]
Don' t take your love from me/The day The Robin sang to me	Manhattans	01.1975	-	37[10]	Columbia 10045	[written by A. Felder, B. Sigler, R. Kersey][produced by Manhattans Productions Inc., Bobby Martin][7[19].R&B; Chart]
Hurt/Nursery cryme	Manhattans	05.1975	4[11][10.76]	97[2]	Columbia 10140	[written by Al Jacobs/Jimmy Crane][produced by Manhattans Productions Inc., Bobby Martin][10[13].R&B; Chart][#8 r&b; hit for Roy Hamilton in 1955]
Kiss and say goodbye/Wonderful world of love	Manhattans	04.1976	4[10]	1[2][26]	Columbia 10310	[platinium-US][written by Winifred Lovett][produced by Manhattans Productions Inc., Bobby Martin][1[1][26].R&B; Chart]
I kinda miss you/Gypsy man	Manhattans	10.1976	-	46[8]	Columbia 10430	[written by Winifred Lovett][produced by Bobby Martin][7[18].R&B; Chart]
It feels so good to be loved so bad/Up on the street [Where I live]	Manhattans	03.1977	-	66[18]	Columbia 10495	[written by T. Randazzo, V. Pike, R. Joyce][produced by The Manhattans Co, Bobby Martin][6[19].R&B; Chart]
It's you/Mind Your Business	Manhattans	04.1977	43[3]	-	CBS 5093 [UK]	[written by W. Lovett][produced by The Manhattans Co, Bobby Martin]
We never danced to a love song/Let's start it all over again	Manhattans	10.1977	-	93[2]	Columbia 10586	[written by G. Alston, E. Bivins][produced by The Manhattans Co, Bobby Martin][10[18].R&B; Chart]
Am i losing you/Movin'	Manhattans	01.1978	-	101[9]	Columbia 10674	[written by A. Fields, B. Morr, D. Stender][produced by The Manhattans Co, Bobby Martin][6[17].R&B; Chart]
Everybody has a dream/Happiness	Manhattans	07.1978	-	-	Columbia 10766	[written by B. Joel][produced by The Manhattans Co, Bobby Martin][65[9].R&B; Chart]
Here comes the hurt again/Don't Say Goodbye	Manhattans	03.1979	-	-	Columbia 10921	[written by F. Johnson][produced by Jack Faith][29[13].R&B; Chart]
The way we were / Memories-New York City	Manhattans	07.1979	-	-	Columbia 11024	[written by M. Hamlisch, A. Bergman, M. Bergman, J. Bowen][produced by Scorpicorn Music Inc.][33[12].R&B; Chart]
Shining star/I'll never run away from love again	Manhattans	04.1980	45[4]	5[25]	Columbia 11222	[platinium-US][written by L. Graham, P. Richmond][produced by Leo Graham][4[24].R&B; Chart]
Girl of my dream/The Closer You Are	Manhattans	07.1980	-	-	Columbia 11321	[written by L. Graham, J. Mack][produced by Leo Graham][30[12].R&B; Chart]
I' ll never find [Find another like you]/Randez-vous	Manhattans	11.1980	-	109[1]	Columbia 11398	[written by L. Graham, P. Richmond][produced by Leo Graham, James Mack][12[18].R&B; Chart]
Just one moment away/When I Leave Tomorrow	Manhattans	07.1981	-	-	Columbia 02191	[written by L. Graham, P. Richmond][produced by Leo Graham][19[13].R&B; Chart]
Let your love come down/ I Wanta Thank You	Manhattans	11.1981	-	-	Columbia 02548	[written by L. Graham, P. Richmond][produced by Leo Graham][77[4].R&B; Chart]
Honey, honey/I Wanta Thank You	Manhattans	01.1982	-	-	Columbia 02666	[written by E. K. King Jr.][produced by Leo Graham][25[15].R&B; Chart]
Crazy/Love is gonna find you	Manhattans	07.1983	63[2]	72[6]	Columbia 03939	[written by J. V. Anderson, S. Williams, S. Horton][produced by John Anderson, Steve Williams][4[16].R&B; Chart]
Forever by your side/Locked Up In Your Love	Manhattans	10.1983	-	-	Columbia 04110	[written by Marc Blatte, Larry Gottlieb][produced by Marc Blatte, Larry Gottlieb][30[11].R&B; Chart]
You send me/You're gonna love being loved by me	Manhattans	03.1985	-	81[5]	Columbia 04754	[written by S. Cooke][produced by Morrie Brown][20[14].R&B; Chart]
Don' t say no/Dreamin'	Manhattans	06.1985	-	60.R&B; Billboard Chart	Columbia 04930	[written by R. Scher, L. Golden][produced by Morrie Brown, Richard Scher, Lottie Golden][60[8].R&B; Chart]
Where did we go wrong/Maybe Tomorrow	Manhattans with Regine Belle	11.1986	-	-	Columbia 06376	[written by K. Bloxson A/k/a Sasha][produced by Bobby Womack][42[13].R&B; Chart]
All i need/Mr. D.J.	Manhattans	03.1987	-	-	Columbia 07010	[written by G. Alston, B. Morr][produced by Khalis Bayyan (Ronald Bell)][41[9].R&B; Chart]
Sweet talk	Manhattans	05.1989	-	-	Valley Vue 75 723	[67[7].R&B; Chart]
Why you wanna love me like that	Manhattans	10.1989	-	-	Valley Vue 75749	[62[9].R&B; Chart]
I won' t stop	Manhattans	03.1990	-	-	Valley Vue 75 330	[79[5].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
There' s no me without you	Manhattans	08.1973	-	150[8]	Columbia 32 444	[produced by The Manhattans Productions, Inc., Bobby Martin]
That' s how much i love you	Manhattans	03.1975	-	160[4]	Columbia 33 064	[produced by The Manhattans Productions, Inc., Bobby Martin]
The Manhattans	Manhattans	05.1976	37[3]	16[27]	Columbia 33 820	[gold-US][produced by Manhattans Productions, Inc., Bobby Martin, Bert deCoteaux]
It feels so good	Manhattans	02.1977	-	68[20]	Columbia 34 450	[gold-US][produced by Bobby Martin ]
There' s no good in goodbye	Manhattans	03.1978	-	78[12]	Columbia 35 252	[produced by Bobby Martin, The Manhattans]
Love talk	Manhattans	04.1979	-	141[7]	Columbia 35 693	[produced by Bert deCoteaux, The Manhattans, Scorpicorn Music, Inc., Jack Faith]
After midnight	Manhattans	04.1980	-	24[26]	Columbia 36 411	[gold-US][produced by Leo Graham, Dennis Lambert, Brian Potter, Bert deCoteaux, Norman Harris, Manhattan Productions, Inc., Scorpicorn Music, Inc.]
Manhattans Greatest Hits	Manhattans	12.1980	-	87[10]	Columbia 36 861
Black tie	Manhattans	08.1981	-	86[10]	Columbia 37 156	[produced by Leo Graham]
Forever be your side	Manhattans	08.1983	-	104[8]	Columbia 38 600	[produced by George Tobin Productions Inc, Leo Graham Enterprises, Mighty M. Productions Ltd.]
Too hot to stop it	Manhattans	04.1985	-	171[6]	Columbia 39 277

Plan B

Benjamin Paul Ballance-Drew znany także jako Plan B lub Ben Drew, to brytyjski raper, autor tekstów, aktor i reżyser filmowy.

 

Urodzony w 1983 roku artysta debiutował  hip-hopowym albumem “Who Needs Actions When You Got Words”. Wydawnictwo ukazało się w 2006 roku i przyniosło muzykowi sporą popularność. Mimo uznania, następne działania artystyczne Benjamina skupiły się na sztuce filmowej. Również z sukcesami wystąpił w filmach: „Adulthood” (2008), „Harry Brown” (2009) i „4.3.2.1” (2010).
Nie zaprzestał jednak działalności muzycznej. Przygotował kilka utworów do filmów w których grał, gościł także na singlu “Pieces” duetu Chase & Status.

W 2010 roku pod szyldem Plan B ukazał się drugi album. Tym razem artysta przygotował muzykę bliższą klimatom soul. „The Defamation of Strickland Banks” jest koncept albumem opowiadającym historię muzyka, który osiągnąwszy sławę i popularność, niesłusznie oskarżony o gwałt, trafia do więzienia. Na podstawie albumu Benjamin zamierza przygotować musical.

16 czerwca 2012 ukaże się Ill Manors - trzeci studyjny album Plan B, będący jednocześnie soundtrackiem do wyreżyserowanego przez niego filmu o tym samym tytule. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Mama (Loves a Crackhead)	Plan B	07.2006	41[3]	-	679 Recordings 679L135CD	[written by Ben Drew, Daryl Hall, John Oates, Sara Allen][produced by Plan B, Jonathan Quarmby, Kevin Bacon]
Pieces/Eastern Jam	Chase & Status featuring Plan B	10.2008	70[2]	-	Ram RAMM 73CD	[written by Will Kennard,Saul Milton,Ben Drew][produced by Chase & Status]
End Credits	Chase & Status featuring Plan B	11.2009	9[36]	-	Vertigo 2723595	[platinum-UK][written by Will Kennard,Saul Milton,Ben Drew][produced by Chase & Status,Plan B]
Stay Too Long/Spend My Money	Plan B	01.2010	9[23]	-	679 Recordings/Atlantic 679L171CD	[silver-UK][written by Ben Drew][produced by Paul Epworth]
She Said	Plan B	04.2010	3[43]	-	679 Recordings/Atlantic 679L172CD	[platinum-UK][written by Ben Drew][produced by Ben Drew ,David McEwan ,Eric Appapoulay]
Prayin	Plan B	07.2010	16[14]	-	679 Recordings CATCO 163709160	[silver-UK][written by Ben Drew][produced by Paul Epworth]
The Recluse	Plan B	10.2010	35[4]	-	Atlantic 679L176CD	[written by Ben Drew][produced by Ben Drew, Eric Appapoulay]
Love Goes Down	Plan B	12.2010	62[2]	-	679 Recordings/Atlantic CATCO 171282745	[written by Ben Drew][produced by Ben Drew, David McEwan, Eric Appapoulay]
Hard Times	Plan B featuring Elton John and Paloma Faith	05.2011	147[2]	-	679 Recordings/Atlantic	[written by Ben Drew][produced by Ben Drew, David McEwan, Eric Appapoulay]
She Said Prayin	Plan B	02.2011	72[1]	-	679 Recordings/Atlantic GB3CJ 1100005	-
Ill Manors	Plan B	04.2012	6[16]	-	679 Recordings/Atlantic GBFFS 1200001	[silver-UK][written by Ben Drew, Al Shuckburgh ,Vincent von Schlippenbach, David Conen, Pierre Baigorry ,Dmitri Shostakovich][produced by Al Shux, Plan B]
Lost My Way	Plan B	08.2012	121[1]	-	679 Recordings/Atlantic	[written by Ben Drew,Al Shuckburgh][produced by Al Shux, Plan B]
Deepest Shame	Plan B	09.2012	27[4]	-	679 Recordings/Atlantic GBFFS 1200092	[written by Ben Drew,Al Shuckburgh][produced by Al Shux ,Plan B, Eric Appapoulay]
Playing with Fire	Plan B featuring Labrinth	12.2012	78[1]	-	679 Recordings GBFFS 1200090	[written by Ben Drew,Timothy McKenzie][produced by Ben Drew, Labrinth]
Heartbeat	Plan B	11.2017	100[1]	-	Atlantic GBFFS 1700038	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Who Needs Actions When You Got Words	Plan B	07.2006	30[4]	-	679 Recordings 5101149792	[gold-UK][produced by Plan B, Fraser T Smith, Paul Epworth, Eliot James, Sam Williams, The Nextmen, The Earlies, Jonathan Quarmby, Kevin Bacon, ALX]
The Defamation of Strickland Banks	Plan B	04.2010	1[2][126]	-	679 Recordings/Atlantic 5186584712	[4x-platinum-UK][produced by Ben Drew, SMV, Paul Epworth]
Ill Manors	Plan B	08.2012	1[1][32]	-	679 Recordings/Atlantic 5310522172	[gold-UK][produced by Plan B, Al Shux, Eric Appapoulay, David McEwan, 16bit, Labrinth, Saul Milton]
Heaven Before All Hell Breaks Loose	Plan B	05.2018	5[3]	-	679 Recordings 0190295716813	[produced by Ben Drew]

Pineapple Thief

Brytyjska grupa grająca rocka progresywnego i alternatywnego. Obecnie występują w składzie-Bruce Soord (wokal, gitara, klawisze), Jon Sykes (bas), Keith Harrison (perkusja) oraz Steve Kitch (klawisze).

 

Formacja powstała w 1999 roku z inicjatywy Bruce’a Soorda (wcześniej Vulgar Unicorn). Początkowo była jedynie studyjnym projektem, z czasem stała się regularnym zespołem. Swoją nazwę zawdzięcza amerykańskiemu filmowi „Eve’s Bayou”, w którym znalazła się scena kradzieży ananasa przez młodą dziewczynę (w oryginale sekwencja nosiła tytuł „Pineapple Thief”). Według Soorda, sugestywność sceny, świetnie oddawała jego pomysł na muzykę.
Niedługo potem, w niezależnej wytwórni Cyclops Records, wydał swój debiutancki longplay „Abducting the Unicorn”. Nie sprzedawał się zbyt dobrze, co było tym dziwniejsze, że spotkał się z dość dobrym przyjęciem zarówno ze strony krytyków, jak i zwykłych słuchaczy. Nie zrażony brakiem komercyjnego sukcesu, ponownie wszedł do studia i w 2001 roku światło dzienne ujrzała płyta „137”, a dwa lata później krążek „Variations on a Dream”. Mimo, że wciąż ukazywały się nakładem małej wytwórni - wypróbowane grono wiernych słuchaczy zadbało tym razem o sprzedaż płyty na właściwym poziomie. W tym czasie ukształtował się skład grupy - Jon Sykes (bas), Wayne Higgins (gitary), Matt O'Leary (klawisze) oraz Keith Harrison (perkusja).

W 2005 roku swoją premierę miała płyta „10 Stories Down”, a rok później - „Little Man”. W tym samym czasie doszło do przetasowań w składzie- skład opuścił klawiszowiec Matt O’Leary, a jego miejsce zajął Steve Kitch.

W 2007 roku z formacją skontaktował się Steven Wilson z Porcupine Tree, który zachwycony ostatnim krążkiem muzyków -uznał, że to najlepszy moment, by zmienili obecną wytwórnię na większą, bowiem w dotychczasowej osiągnęli już wszystko, co mogli i ta sytuacja będzie ich tylko ograniczać. By wywiązać się do końca ze swoich zobowiązań wobec Cyclops - niedługo potem ukazała się płyta „What We Have Sown”, a grupa w spokoju weszła do studia, tym razem już nowego wydawcy - Kscope (miała u siebie między innymi Stevena Wilsona, Anathemę oraz Lunatic Soul). Kontrakt zawarto pod koniec roku.

W marcu następnego roku z formacją pożegnał się Wayne Higgins. Jednak na zakontraktowanych występach wciąż wspierał pozostałych muzyków i grano w pełnym składzie. Dwa miesiące później ukazał się album „Tightly Unwound”, który osiągnął bardzo duży sukces komercyjny. Krążek świetnie się sprzedawał, nie tylko w Europie, lecz także w Stanach Zjednoczonych. Recenzje wskazywały z jednej strony - podobieństwo brzmieniowe płyty do muzyki między innymi Pink Floyd, Radiohead i Sigur Rós. Z drugiej jednak słychać było, że grupa wyszła poza te ramy, tworząc swój unikalny świat.

Pod koniec maja 2010 roku odbyła się premiera ich najnowszej płyty „Someone Here Is Missing”, na której znalazło się, w wersji podstawowej, dziewięć premierowych kompozycji, w wersji rozszerzonej wzbogacono krążek dwoma bonusami. W ramach ciekawostki warto dodać, iż okładkę dla krążka przygotował nadworny współpracownik Pink Floyd, Storm Thorgerson.
Obecnie grupa należy do najlepiej sprzedających się artystów, jakich wydaje Cyclops. Regularnie koncertują - na Wyspach Brytyjskich, Europie kontynentalnej oraz pojawiają się na festiwalach w Ameryce Północnej.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Magnolia	Pineapple Thief	09.2014	55[1]	-	Kscope KSCOPE 283	[produced by Dan Osborne]
Your Wilderness	Pineapple Thief	08.2016	54[1]	-	Kscope KSCOPE 354	[produced by Bruce Soord]
Dissolution	Pineapple Thief	09.2018	36[1]	-	Kscope KSCOPE 613	[produced by The Pineapple Thief]

Mauro Picotto

Włoski DJ Mauro Picotto znany jest z takich hitów jak "Iguana", "Komodo", "Pulsar". Jest także producentem muzycznym (m.in. współpracował z Mario Piu) oraz twórcą Meganite - muzycznych nocy, które odbywają się na całym świecie (Europa, Azja, Ameryka) i gromadzą setki tysięcy fanów muzyki klubowej i techno.

Mauro urodził się w Cavour, niedaleko Turynu. Po wygranej w konkursie talentów w lokalnej telewizji spotkał Daniela Devoli, który promował wówczas swój singiel "Ride On Time". Dzięki temu Picotto postanowił na poważnie zająć się muzyką. Jego pierwszy singiel "We Gonna Get" szybko stał się popularny w całej Europie.
W roku 2001 ukazał się krążek Mauro Picotto "The Album." W kolejnych latach Picotto pracował przy remiksach utworów takich artystów jak: Freddie Mercury, Pet Shop Boys, Jimmy Somerville i U2, zmienił także styl grania, zwracając się bardziej ku muzyce techno.
W roku 2004 zainicjował Meganite na Ibizie, która szybko stała się jednym z największych wydarzeń muzycznych na świecie. Dwa lata później wydał kolejny album - "Superclub".

DJ jest laureatem wielu nagród, m.in. German Dance Awards w kategorii Best Radio Hit, 2FM Irish Dance Music Awards w kategorii Best International DJ oraz M8 DJ Awards 2006 w kategorii Best DJ Techno.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Lizard (Gonna Get You)	Mauro Picotto	06.1999	27[3]	-	VC Recordings VCRD 50	[written by A. Remondini, G. Bortolotti, M. Picotto, R. Ferri][produced by Mauro Picotto]
Iguana	Mauro Picotto	10.1999	87[3]	-	Nukleuz NUKP 0172	[written by A. Remondini, G. Bortolotti, M. Picotto, R. Ferri][produced by Mauro Picotto]
Lizard (remix)	Mauro Picotto	11.1999	33[2]	-	VC Recordings VCRD 57	[written by A. Remondini, G. Bortolotti, M. Picotto, R. Ferri][produced by Mauro Picotto]
Pulsar	Mauro Picotto	01.2000	85[2]	-	Nukleuz NUKP 0162	[written by G. Bortolotti, M. Picotto, R. Ferri][produced by Mauro Picotto]
Arabian Pleasure with Mario Più	Mauro Picotto	02.2000	90[1]	-	Nukleuz NUKP 0194	-
Pegasus	Mauro Picotto	06.2000	92[1]	-	Nukleuz NUKP 0230	[written by A. Remondini, G. Bortolotti, M. Picotto, R. Ferri][produced by Mauro Picotto]
Iguana	Mauro Picotto	07.2000	33[3]	-	VC Recordings VCRD 68	[written by A. Remondini, M Piperno, M. Picotto, R. Ferri][produced by Mauro Picotto]
Komodo	Mauro Picotto	09.2000	80[2]	-	Nukleuz NUKP 0247	[written by A. Remondini, G. Bortolotti, M. Picotto, R. Ferri][produced by Mauro Picotto]
Baguette/Ultimahora Ibiza	Mauro Picotto	12.2000	85[2]	-	BXR BXRP 0296	[written by M. Picotto, R. Ferri][produced by Mauro Picotto]
Komodo (Save a Soul)	Mauro Picotto	01.2001	13[5]	-	VC Recordings VCRD 85	[written by A. Remondini, G. Bortolotti, M. Picotto, R. Ferri][produced by Mauro Picotto]
Bug	Mauro Picotto	04.2001	96[1]	-	BXR BXRP 0303	[written by A. Remondini, M. Picotto, R. Ferri][produced by Mauro Picotto]
Like This Like That	Mauro Picotto	08.2001	21[4]	-	VC Recordings VCRD 92	[written by A. Remondini, M. Picotto][produced by Mauro Picotto]
Verdi	Mauro Picotto	08.2001	74[3]	-	BXR BXRP 0318	[written by M. Picotto, R. Ferri][produced by Mauro Picotto]
Pulsar 2002	Mauro Picotto	03.2002	35[3]	-	BXR BXRC 0162	[written by G. Bortolotti, M. Picotto, R. Ferri][produced by Mauro Picotto]
Back to Cali	Mauro Picotto	08.2002	42[3]	-	BXR BXRC 0433	[written by A. Remondini, M. Picotto, R. Ferri][produced by Gianfranco Bortolotti, Mauro Picotto]
Alchemist EP	Mauro Picotto	08.2003	95[1]	-	Primate Recordings PRMT 077	-
Lizard	Mauro Picotto	09.2005	94[1]	-	Nebula NEBT 074	-

Kellie Pickler

Prawdziwe nazwisko Kellie Dawn Pickler. Amerykańska gwiazda muzyki country i telewizji. Wystąpiła w tamtejszej edycji Idola. Zdobywczyni trzech statuetek CMT Music Awards. Współpracowała między innymi z Catherine Britt, Taylor Swift oraz Carrie Underwood.

 

Urodziła się 28 czerwca 1986 roku w Karolinie Północnej. Ma trójkę rodzeństwa. Kiedy miała dwa latka - została porzucona przez swoją matkę. W tym samym czasie ojciec dziewczynki trafił do więzienia, przez co Kellie znalazła się w domu dziecka. W wieku dwunastu lat z powrotem wróciła do rodziców. Po tym, jak matka umarła na raka płuc, Kellie rozpoczęła podróże po świecie wraz ze swoim ojcem. Ukończyła Stanową Szkołę Wyższą w New London, gdzie była cheerleaderką. W wolnych chwilach pracowała jako kelnerka w barze szybkiej obsługi. W 2004 roku zdobyła tytuł Miss Kalifornii.
W wieku dziewiętnastu lat wzięła udział w amerykańskiej edycji Idola. Zaśpiewała w nim piosenkę Kelly Clarkson „Since U Been Gone” oraz utwór „A Broken Wing” Martiny McBride. Jeden z jurorów programu przyrównał talent wokalistki do Carrie Underwood - laureatki poprzedniej edycji programu. Występ ten otworzył Pickler drzwi do kariery, bowiem niedługo potem Kellie pojawiła się w telewizyjnym show z piosenką „Walkin' After Midnight”. W 2006 roku powróciła do rodzinnego miasteczka Albemarle, gdzie otrzymała od władz symboliczne Klucze do Miasta.
W tym samym roku rozpoczęła pracę nad swoją pierwszą solową płytą we współpracy z wytwórnią 19 Recordings/BNA Records.

W październiku 2006 roku ukazał się jej debiutancki album „Small Town Girl”. Krążek od razu znalazł się na liście Top Country Albums, a jego sprzedaż wyniosła prawie 80 000 egzemplarzy uzyskując tym samym status złotej płyty. Wszystko to wokalistka zawdzięcza współpracy ze znakomitymi autorami piosenek, miedzy innymi Aimee Mayo, czy specjalizującą się w stylu country Karyn Rochelle. Po wielkim sukcesie krążka, Kellie wydała singla „I Wonder”, na którym opisuje swoje burzliwe relacje z matką.

Sukces muzyczny Kellie przypieczętowała nominacja do Academy of Country Music dla Najlepszego Kobiecego Wokalu.

Kariera amerykańskiej wokalistki rozwijała się w szybkim tempie i już w 2008 roku Kellie doczekała się kolejnego albumu - „Kellie Pickler”. Krążek szybko znalazł się na popularnej w Stanach liście Bilboard 200. Gościnnie na płycie wystąpiła jej koleżanka z Idola - Katharine McPhee. Rok później artystka rozpoczęła współpracę z amerykańską gwiazdą muzyki pop - Taylor Swift, będąc supportem podczas jej koncertów. Na swoim koncie ma także współpracę z Bradem Paisley'em.

W roku 2008 Kellie Pickler przyłączyła się do ruchu promującego wegetarianizm. Współpracuje z organizacją PETA zrzeszającą tego typu osoby. Ponadto, w ramach wolontariatu odwiedza chore dzieci w stanowym szpitalu. Po tragicznym przejściu huraganu Katrina przez Nowy Orlean, wokalistka włączyła się w pomoc poszkodowanym.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Red High Heels	Kellie Pickler	02.2007	-	64[11]	BNA 02040	[gold-US][written by Kellie Pickler,Chris Lindsey,Aimee Mayo,Karyn Rochelle][produced by Blake Chancey][15[20].Country Chart]
I Wonder	Kellie Pickler	08.2007	-	75[10]	BNA 05258	[written by Kellie Pickler,Chris Lindsey,Aimee Mayo,Karyn Rochelle][produced by Blake Chancey][14[27].Country Chart]
Things That Never Cross a Man's Mind	Kellie Pickler	04.2008	-	96[1]	BNA 15847	[written by Tim Johnson,Don Poythress,Wynn Varble][produced by Blake Chancey][16[29].Country Chart]
Don't You Know You're Beautiful	Kellie Pickler	10.2008	-	103[7]	19 Recordings 32641	[written by Chris Lindsey,Aimee Mayo,Karyn Rochelle][produced by Chris Lindsey][21[22].Country Chart]
Best Days of Your Life	Kellie Pickler	07.2009	-	46[20]	19 Recordings 42400	[platinum-US][written by Kellie Pickler, Taylor Swift][produced by Chris Lindsey][9[38].Country Chart]
Didn't You Know How Much I Loved You	Kellie Pickler	03.2010	-	97[2]	19 Recordings 56734	[written by Chris Lindsey,Aimee Mayo,Troy Verges][produced by Chris Lindsey][14[27].Country Chart]
Makin' Me Fall in Love Again	Kellie Pickler	07.2010	-	-	19 Recordings 68632	[written by Karyn Rochelle,James T. Slater,Shane Stevens][produced by Chris Lindsey][30[18].Country Chart]
Tough	Kellie Pickler	07.2011	-	119[1]	19 Recordings 92787	[written by Leslie Satcher][produced by Frank Liddell,Luke Wooten][30[19].Country Chart]
100 Proof	Kellie Pickler	09.2012	-	-	19 Recordings 99911	[written by Leslie Satcher,James T. Slater][produced by Frank Liddell,Luke Wooten][50[5].Country Chart]
Little Bit Gypsy	Kellie Pickler	11.2013	-	-	Black River Entertainment	[written by Kyle Jacobs, Tammi Lynn Kidd, Fred Wilhelm][produced by Frank Liddell,Luke Wooten][49[1].Country Chart]
Santa Baby	Kellie Pickler	01.2008	-	-	19 Recordings 92787	[written by Joan Javits Philip Springer Tony Springer][33[6].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Small Town Girl	Kellie Pickler	11.2006	-	9[54]	BNA/19 Recordings 01797	[gold-UK][produced by Blake Chancey]
Kellie Pickler	Kellie Pickler	10.2008	-	9[48]	BNA/19 Recordings 22811	[produced by Chris Lindsey]
100 Proof	Kellie Pickler	02.2012	-	7[5]	BNA/19 Recordings 91587	[produced by Frank Liddell,Luke Wooten]
The Woman I Am	Kellie Pickler	11.2013	-	19[3]	Black River Entertainment 2013	[produced by Frank Liddell,Luke Wooten]