czwartek, 6 czerwca 2019

Trammps

Grupa amerykańska założona w Filadelfii przez Earla Younga i Jimmy'ego Ellisa, byłych wokalistów zespołu The Volcanoes, znanego z rhythm'n' bluesowego przeboju "Storm Warning". Skład uzupełnili wkrótce Dennis Harris (gitara), Ron Kersey (instr. klawiszowe), John Hart (organy), Stanley Wade (bas) i Michael Thompson (perkusja). Nazwę grupy zaczerpnęli ze wspólnych muzycznych tęsknot za życiem włóczęgi. W 1972 r. zadebiutowali anachronicznym singlem "Zing Went The Strings Of My Heart". Prawdziwym przebojem stal się temat "Hold Back The Night", nagrany w 1975 r. dla własnej wytwórni Golden Fleece.
Szczyt popularności osiągnęli w 1977 r. szlagierem "Disco Inferno" wykorzystanym w filmie "Gorączka sobotniej nocy".


 W latach 60-tych zespół występował jak The Volcanos. Filadelfijski kwintet soulowy powstał w 1964 roku, który wówczas współtworzyli główny wokalista Gene Jones, wokalista Steve Kelly, gitarzysta Stanley Wade, jego brat – basista – Harold „Doc” Wade, klawiszowiec John Hart oraz perkusista Earl Young. W ciągu kilku miesięcy od powstania zespół podpisał umowę z lokalną wytwórnią „Arctic”. Kiedy rok się kończył wydany został ich debiutancki singiel „Baby”. W połowie 1965 roku grupa powróciła z ich największym hitem „Storm Warning” (przykład dynamicznego falsetto Jonesa). Singiel znalazł się na pozycji 33 listy Hot R&B/Hip-Hop Songs.

Później duet kompozytorski Kenny Gamble i Leon Huff napisał dla nich utwór „Help Wanted” (będącego imitacją „Storm Warning”). Przed końcem roku zespół nagrał utwór w duchu Motown „(It’s Against) The Laws of Love”. Wytwórnia Arctic początkowo nie opublikowała następnego nagrania The Volcanos „A Lady’s Man”. Płyta trafiła na półki sklepów dopiero latem następnego roku, jednak singiel nie odniósł sukcesu na listach przebojów. Zanim wytwórnia rozwiązała kontrakt z zespołem, wydana została jeszcze jedna pozycja sygnowana Arctic – napisany przez Eddiego Holmana utwór „You’re Number 1”.

W 1967 roku The Volcanos nagrali dla Harthon dwa single -„It’s Gotta Be a False Alarm” i „Take Me Back Again”. Około 1968 roku Jones opuścił zespół, po czym jako Gene Faith rozpoczął karierę solową. Pozostali muzyce grupy nagrywali jeszcze jako The Moods. W 1970 roku Faith wskrzesił The Volcanos by nagrać ostatni singiel „No Trespassing”. Wtedy już bracia Harold i Stanley Wade byli w trakcie formowania nowego zespołu - The Trammps.

Zespół powstał z połączenia The Volcanoes i The Exceptions. Nazwa The Trammps wzięła swój początek od pseudonimu „The Little Tramp”, którym określany był angielski aktor Charlie Chaplin. Członkowie formacji postanowili dodać drugą literę „m” w nazwie, by zaznaczyć, że są oni „lepszymi włóczęgami”. Na początku lat 70-tych skład formacji zmieniał się wielokrotnie; wśród członków znaleźli się piosenkarz Jimmy Ellis (tworzący pod wpływem muzyki gospel), perkusista i wokalista basowy Earl Young, oraz bracia Stanley i Harold „Doc” Wade. W latach 70-tych wraz z muzykami filadelfijskiego zespołu MFSB nagrywali oni materiał studyjny, a także koncertowali. Później dołączył do The Trammps wokalista Robert Upchurch.

Ich debiut na listach przebojów miał miejsce, gdy wydali własną wersję standardu „Zing! Went the Strings of My Heart”, która zajęła 17 miejsce na amerykańskiej liście R&B w 1972 roku.

Pierwsze nagrania formacji wydane zostały przez wytwórnię Buddah Records. Utwór „Hold Back the Night” na Wyspach Brytyjskich był przebojem, gdzie w październiku 1975 roku dotarł do miejsca 5 na UK Singles Chart, natomiast na amerykańskiej Hot 100 w marcu 1976 roku singiel znalazł się na pozycji 35. Po odejściu z Buddah muzycy trafili do nowo powstałej wytwórni Golden Fleece (utworzonej przez triumwirat Baker–Harris–Young), następnie The Trammps podpisali kontrakt z Atlantic Records.

Największy sukces grupy przyszedł wraz z ich singlem „Disco Inferno” (1976), który znalazł się na ścieżce dźwiękowej do filmu Gorączka sobotniej nocy z 1977 roku. Utwór uplasował się na miejscu 11. na liście czasopisma „Billboard” Hot 100 w maju 1978 roku. Rok później The Trammps - jako współtwórcy muzyki do filmu - otrzymali nagrodę Grammy w kategorii Album of the Year, która była ich jedyną w karierze.

Wśród singli, które pojawiły się na listach przebojów jest także „That’s Where the Happy People Go”, który w marcu 1976 roku znalazł się na miejscu 35. Pod koniec 1977 roku The Trammps opublikowali piosenkę „The Night the Lights Went Out”, której tekst nawiązywał do awarii sieci energetycznej w Nowym Jorku.

19 września 2005 roku, nagrany przez zespół utwór „Disco Inferno” wprowadzony został do Dance Music Hall of Fame podczas ceremonii, która odbyła się w Nowym Jorku. Podczas tamtego wydarzenia zespół zagrał wspólnie po raz pierwszy od 25 lat.
Obecnie zespół tworzą Stanley Wade, Robert Upchurch, „Doc” Wade i Dave Dixon. Natomiast współzałożyciel The Trammps, Earl Young jako frontman współtworzy alternatywną wersję formacji, która także koncertuje regularnie. W 2014 roku zespół Younga wydał singiel „Get Your Lovin’”. Zespół, gdzie występują bracia Wade w 2011 roku nagrał małą płytę „Chapter One”.

W marcu 2012 roku, Jimmy Ellis (główny wokalista The Trammps) zmarł w wieku 74 lat w domu spokojnej starości w Rock Hill. Powodem śmierci muzyka były komplikacje związane z chorobą Alzheimera, na którą Ellis cierpiał.
 

.1979

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Storm Warning/BabyThe Volcanos07.1965--Arctic 106[written by Carl Fisher][produced by Dynodynamic Productions][33[5].R&B Chart]
Rainmaker/Lady rainThe Moods09.1970-113[1]Wand 11 224[written by J. Moore][produced by Tom Sellers]
Zing Went the Strings of My Heart / Penguin at the Big AppleTrammps07.197229[10][11.74]64[11]Buddah 306[written by James Hanley][produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker][#22 hit for Judy Garland in 1943r][17[12].R&B Chart]
Sixty Minute Man / Scrub-BoardTrammps10.1972-108[2]Buddah 321[written by W. Ward,R. Marks][produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker][#1 R&B; chart hit for Dominoes in 1951]
Pray all you sinners/Rubber BandTrammps02.1973--Buddah 339[written by N. Harris, R. Baker][produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker][34[6].R&B Chart]
Love epidemic/ I Know That FeelingTrammps12.1973--Golden Fleece 3251[written by Leroy Green,Norman Harris][produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker][75[8].R&B Chart]
Where do we go from here/ ShoutTrammps05.1974--Golden Fleece 3253[written by Ronnie Baker][produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker][44[10].R&B Chart]
Trusting heart/Down three dark streetsTrammps11.1974-101[1]Golden Fleece 3255[written by Norman Harris,Ronnie Baker][produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker][13[1].Hot Disco/Dance;Golden Fleece 3255 12"][72[7].R&B; Chart]
Hold Back the Night / Tom's SongTrammps12.19755[8]35[10]Buddah 507[written by Norman Harris,Allan Felder,Earl Young,Ronnie Baker][produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker][10[14].R&B; Chart]
Sixty Minute Man / Scrub-BoardTrammps02.197540[4]-Buddah 321[oryginalnie nagrana przez Billy Ward and The Dominoes][written by W. Ward,
R. Marks][produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker]
Stop and thinkTrammps05.1975--album cut[written by Ronnie Baker][produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker][5[14].Hot Disco/Dance;Golden Fleece 33 163 LP.]
Hooked For Life / I'm AlrightTrammps09.1975--Atlantic 3286[written by Bunny Sigler,Norman Harris,Allan Felder,Earl Young,Ronnie Baker][produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker][6[7].Hot Disco/Dance;Atlantic 59 12"][70[7].R&B; Chart]
That' s where the happy people goTrammps04.197635[8]27[15]Atlantic 3306[written by Norman Harris,Ronnie Baker][produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker][1[2][21].Hot Disco/Dance;Atlantic 63 12"][12[16].R&B; Chart]
Soul Searchin' Time / Love Is a Funky ThingTrammps07.197635[8]-Atlantic 3345[written by Norman Harris,Ronnie Baker][produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker][67[7].R&B; Chart]
Disco PartyTrammps05.1976---[1[5][17].Hot Disco/Dance;Atlantic 18 172 LP.]
Ninety -nine and a half/Can we come togetherTrammps11.1976-105[7]Atlantic 3365[written by Norman Harris,Ronnie Baker][produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker][#53 hit for Wilson Pickett in 1966][8[10].Hot Disco/Dance;Atlantic 3365 12"][76[7].R&B; Chart]
Disco inferno/Starvin'/Body contact contractTrammps01.1977---[1[6][17].Hot Disco/Dance;Atlantic 18 211 LP.]
The Night the Lights Went Out in New York City /I'm so glad you came alongTrammps11.1977-104[4]Atlantic 3442[written by Ron Tyson,Norman Harris,Allan Felder][produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker][6[14].Hot Disco/Dance;Atlantic 4615 12"][80[9].R&B; Chart]
Disco inferno/That's Where the Happy People GoTrammps03.197716[17]11[29]Atlantic 3389[written by Leroy Green,Ron Kersey][produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker][9[15].R&B Chart]
I feel like I' ve been livin' [On the dark side of the moon]/Don't burn your bridgesTrammps07.1977-105[4]Atlantic 3403[written by Ronnie Baker][produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker][52[8].R&B; Chart]
Seasons for girls/ Life Ain't Been EasyTrammps08.1978--Atlantic 3460[written by J. Akines, J. Bellmon, B. Turner][produced by Ron (Have Mercy) Kersey][50[9].R&B; Chart]
Soul bones/Love magnetTrammps12.1978--Atlantic 3537/Atlantic DK 4709 [12"][produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker][31[5].Hot Disco/Dance;Atlantic 4709 12"][91[4].R&B; Chart]
Love insurance policy/TeaserTrammps--Atlantic 3573[produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker][75[2].Hot Disco/Dance;Atlantic 170 12"]
Hard Rock and Disco / Dance ContestTrammps04.1980--Atlantic 3654[written by Earl Young][produced by Earl Young][76[6].Hot Disco/Dance;Atlantic 224 12"]
Up on the Hill (Mt. U)Trammps02.1983--Venture 5024[written by Bruce Gray, D. Pearson][produced by B. Grey, C. Barker, R. Currington][79[5].R&B Chart]
Hold Back The Night (The Joey Negro Remixes)K.W.S. Featuring Trammps12.199230[7]-Network NWKDJ 65 [UK][written by Baker, Harris, Felder, Young ]
Mighty HighGloria Gaynor & Trammps08.1997--Popular POP 26065[written by D. Crawford , R. Downing][produced by Don Oriolo , Jurgen Korduletsch][12[12].Hot Disco/Dance;Popular [import] 12"]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
TrammpsTrammps07.1975-159[4]Golden Fleece 33 163[produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker]
Where the happy people goTrammps05.1975-50[24]Atlantic 18 172[produced by Ronnie Baker, Norman Harris, Earl Young, T.G. Conway, Bruce Gray, Allan Felder, Ron "Have Mercy" Kersey]
Disco infernoTrammps01.1977-46[49]Atlantic 18 211[gold-US][produced by Norman Harris, Ronald Baker, Ron "Have Mercy" Kersey, Earl Young]
The Trammps IIITrammps12.1977-85[13]Atlantic 19 148[produced by Norman Harris, Ron "Have Mercy" Kersey, Ron Baker]
The best of The TrammpsTrammps09.1978-139[6]Atlantic 19 194[produced by Norman Harris,Earl Young,Ronnie Baker]
The whole world' s dancingTrammps05.1979-184[2]Atlantic 19 210[produced by Norman Harris, Bruce Gray, Ron Baker, Ron "Have Mercy" Kersey]

środa, 5 czerwca 2019

John Madara

John L. Medora (ur. 28 maja 1936r), znany również jako John lub Johnny Madara , jest amerykańskim wokalistą i autorem piosenek, który połączył siły z Davidem White'em i Arthurem Singerem, by napisać hit z 1957 roku „ At the Hop ”.

Debiutował w 1957 roku z przebojowym singlem „Be My Girl”, a później tego samego roku napisał piosenkę „Do the Bop” z Dave'em White'em. „Bop” był popularnym tańcem w programie telewizyjnym American Bandstand . Za radą gospodarza Dicka Clarka tekst i tytuł zmieniono na „At the Hop”, a utwór został nagrany przez Danny & The Juniors , stając się numerem 1 w USA i międzynarodowym hitem. Później był współautorem innych hitów, w tym „ 1-2-3 ” dla Len Barry i „ You Don't Own Me ” dla Lesley Gore

W 1965 roku wraz z White'em współautorem i wykonawcą, jako Spokesmen , nagrali piosenkę „Dawn of Correction”, piosenkę -odpowiedż na hit Barry'ego McGuire „ Eve of Destruction ”. Piosenka osiągnęła numer 36 na liście Billboard Hot 100 . Para utworzyła również własne wydawnictwo, które później sprzedano Michaelowi Jacksonowi . Madara pracował również jako producent płytowy i odkrył zarówno Leona Huffa, jak i Kenny'ego Gamble'a ( Gamble and Huff ), później  odnoszących sukcesy twórców piosenek i producentów przypisanych pionierskiemu stylowi muzyki znanemu jako Philly Soul oraz    Hall & Oates

Spędził dwa lata w Las Vegas, pracując z jednym z najbardziej utytułowanych wykonawców wszech czasów, Waynem Newtonem . Wyprodukował dwa jego albumy, a następnie wyprodukował i napisał piosenki do świątecznego programu telewizyjnego dla Wayne'a Newtona w CBS. W połowie lat 70-tych przeprowadził się do Los Angeles i produkował muzykę do filmów, w tym  Cinderella Liberty
 i Hey Good Lookin , a także do telewizji.

Piosenki pojawiły się na jednych z najbardziej dochodowych albumów ze ścieżkami dźwiękowymi wszech czasów, w tym American Graffiti i Woodstock („At The Hop”), Grease („Rock and Roll is Here to Stay”), Hairspray („ The Fly ” i „You Don't Own Me ”), Mr. Holland's Opus („ 1-2-3 ”) oraz Dirty Dancing i The First Wives Club („ You Don't Own Me ”).

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Dawn Of Correction/For You BabeSpokesmen09.1965-36[7]Decca 31844[written by J. Madara, D. White, R. Gilmore][produced by Madara, White Productions]
Michelle/Better Days Are Yet To ComeSpokesmen01.1966-106[4]Decca 31 895[written by Lennon, McCartney][produced by Madara, White Productions]


      Filmografia                                                                    
Phantom of the Ritz 1989 /Hey Good Lookin' 1982


Zmowa pierwszych żonLegion samobójcówDirty DancingSymfonia zycia

                      Kompozycje Johna Madara na listach przebojów

 


[with Artie Singer & David White]
12/1957 At the Hop Danny & the Juniors 1.US/3.UK
12/1957 At the Hop Nick Todd 21.US

[with Artie Singer]
06/1958 Dottie Danny & the Juniors 39.US
[with David White]
09/1961 The Fly Chubby Checker 7.US
04/1962 Doin' the Continental Walk Danny & the Juniors 93.US
06/1962 Dancin' the Strand Maureen Gray 91.US
10/1962 Pop Pop Pop-Pie The Sherrys 35.US
01/1963 Slop Time The Sherrys 97.US
01/1963 Oo-La-La-Limbo Danny & the Juniors 99.US
05/1963 Saturday Night The Sherrys 116.US
08/1963 Birthday Party The Pixies Three 40.US
11/1963 The Boy Next Door The Secrets 18.US
12/1963 Cold, Cold Winter The Pixies Three 79.US
12/1963 You Don't Own Me Lesley Gore 2.US
07/1964 It's Summer Time U.S.A. The Pixies Three 116.US

[with David White & Gary Browne]
01/1964 442 Glenwood Avenue The Pixies Three 56.US

[with David White & Len Barry]
05/1965 Lip Sync Len Barry 84.US
01/1966 Like a Baby Len Barry 27.US/10.UK

[with David White, Len Barry, Brian Holland , Lamont Dozier& Eddie Holland Jr. ]
09/1965 1-2-3 Len Barry 2.US/3.UK
06/1966 1-2-3 Jane Morgan 135.US
02/1967 One, Two, Three Ramsey Lewis 67.US

[with Barry White & Leon Huff]
06/1966 It's That Time of the Year Len Barry 91.US

[with David White, Len Barry & Leon Huff]
07/1966 Hey You Little Boo-Ga-Loo Chubby Checker 76.US

[with David White, G-Eazy]
12/2015 You Don't Own Me Grace 57.US/4.UK

Artie Singer

Arthur „Artie” Singer (ur. 1 lutego 1919r -zm. 2 maja 2008r) był amerykańskim autorem piosenek, producentem muzycznym i liderem zespołu.   Był współautorem i producentem przebojowych utworów „ At the Hop ” i „ Rock and Roll Is Here To Stay ” Danny'ego & the Juniors .

Singer rozpoczął karierę jako basista i występował w radiu WIP oraz w programie telewizyjnym Paul Whiteman's Goodyear Revue . Znany był jako trener wokalny ze swoim bratem Haroldem, którego uczniami byli m.in. Frankie Avalon , Chubby Checker , Al Martino ,Bobby Rydell i James Darren, a na początku lat 50. był trenerem wokalnym Danny'ego Kaye.  Singer napisał setkę piosenek do edukacyjnego programu telewizyjnego dla dzieci Gina D's Kids Club .  Prowadził także Artie Singer Orchestra.

Jako autor piosenek, producent muzyczny i dyrygent orkiestry, najsłynniejszymi piosenkami Singera były hity „At the Hop” i „Rock and Roll Is Here to Stay”, wydane odpowiednio w 1957 i 1958 roku. Utwory zostały pierwotnie nagrane przez Danny & the Juniors. „At the Hop”, który Singer napisał wspólnie z Johnem Medorą i Davidem White'em , osiągnął pierwsze miejsce na liście Billboard Top 100 6 stycznia 1958 r. i pozostał tam przez siedem kolejnych tygodni. Był to także numer jeden w tym roku.  Napisał muzykę do broadwayowskiego musicalu „Dream Weavers” z autorem tekstów Marjorie Badarak, ale nigdy nie został wyprodukowany.

Singer urodził się w Toronto w Ontario w Kanadzie i przeniósł się do Buffalo w Nowym Jorku , do Brooklynu , a ostatecznie do Filadelfii , gdzie ukończył Simon Gratz High School .   Syn żydowskiego kantora , Singer, występował w ośrodkach High Holiday w lokalnych synagogach od ponad 50 lat.  Był dwukrotnie żonaty. On i jego pierwsza żona, Esther (Ivry), zmarła, mieli syna Richarda i córkę Marcy Domosh i dwoje wnucząt. Singer mieszkał w King of Prussia w Pensylwanii , kiedy zmarł 2 maja 2008 r. w wieku 89 lat.

                                Kompozycje Artie Singera na listach przebojów


[with Harold Singer & Morris Wecht]
03/1957 Wind in the Willow Jo Stafford 53.US


[solo]
10/1957 Be My Girl Jim Dale 2.UK

[with John Medora & David White]
12/1957 At the Hop Danny & the Juniors 1.US/3.UK
12/1957 At the Hop Nick Todd 21.US

[with John Madera]
06/1958 Dottie Danny & the Juniors 39.US

ABC-Paramount Records

Wytwórnia ABC-Paramount została założona w 1956r w Hollywood jako część koncernu American Broadcasting-Paramount Theaters, Inc.Prezydentem firmy został Samuel Clark,a szefem odpowiedzialnym za marketing-Larry Newton.Kierownikami artystycznymi zostali,Don Costa i Sid Feller,a sprawami produkcji kierowali Morty Craft,Johnny Pate i Creed Taylor.

Pierwszym wykonawcą, z którym podpisała kontrakt, był piętnastoletni wtedy Paul Anka, a następnymi zespół Danny & The Juniors i Lloyd Price. W 1959 związał się z nią Ray Charles, jedna z największych gwiazd firmy. Wytwórnia wydała jego przebojowe nagrania "Georgia On My Mind", "Hit The Road Jack", "I Cant Stop Loving You" oraz słynny album z 1962 Modern Sounds In Country And Western Music. W 1961r podpisała kontrakt z B.B. Kingiem (opublikowała jego album Live At The Regal w 1965 i singla z nagraniem "The Thrill Is Gone" w 1970), a w 1963 z Fatsem Domino.

Wydawano wówczas jazz,pop,rhythm and blues,oraz słuchowiska dla dzieci.Miała też swoją fillię-Apt Rec,w której zamierzano wydawać tylko single,mające stanowić swojego rodzaju test przed nagrywaniem w wytwórni-matce.Na początku lat 60-tych powstał inny oddział ABC-Paramount,Impulse wydający płyty jazzowe,a w połowie lat 60-tych Bluesway nagrywający bluesa.Krótko działającym oddziałem był Probe w 1968r zajmujący się modnym wówczas rockiem psychodelicznym.

We wrześniu 1959r znany lider orkiestry Enoch Light sprzedaje ABC Paramount swoje wytwórnie:Audition, Command Performance, Colortone, Grand Award i Waldorf Music Hall.Dwie z nich:Grand Award [do 1966r] i Command [do 1976r] działają pod kierownictwem ABC,pozostałe jako Light mają swoją bazę w Harrison w stanie New Jersey.

W 1966 i 1973 roku ABC Paramount dokonuje następnych zakupów ,nabywając kolejno Dunhill Rec od Lou Adlera a następnie Duke/Peacock od Dona Robey'a.Stała się też dystrybutorem nagrań takich wytwórni jak:Anchor, Blue Thumb, Chancellor, Colonial, Deb, Fargo, Hunt, LHI (częściowo), Royal, Shelter (częściowo), Sire (częściowo), Tangerine, Topsy,i Wren.
ABC Paramount była jedną z pierwszych wytwórni powstałą w okresie urodzin rock'n'rolla i umiała poprzez swoje otwarte myślenie wykorzystać tworzący się ogromny rynek nowych nanywców płyt-nastolatków.Jej szefowie mieli zwyczaj kupowania nagrań z małych ale twórczych niezależnych wytwórni i wydawania ich,nierzadko w ten sposób promując nowe gwiazdy.

Tak było minn. z Paulem Anka 15-letnim kompozytorem i piosenkarzem z Kanady ,który nagrywał dla Modern Records.Trafił do ABC razem z przyjaciółmi z Rover Boys,a odkrył go Don Costa na jednej z prób ,gdy Anka grał piosenkę o swojej dziewczynie Dianie,zostawionej w Kanadzie.Wydany latem 1957r singiel z tą piosenką stał się największym hitem w historii wytwórni,przebywając 6 miesięcy na liście przebojów.Artysta ten w czasie kontraktu z ABC umieścił 16 singli i 10 albumów na listach bestsellerów.W 1962 roku odchodzi do RCA Victor w glorii idola nastolatków.

Inne przykłady udanych zakupów Costy w 1957r to kompozycja "Black Slacks"Joe Bennetta & The Sparkletones oraz hit Danny and The Juniors -"At the Hop" kupiony od wytwórni Singular Records.Podobny los spotkał single "Short Shorts"The Royal Teens i "Little Star"The Elegants z Hull Rec ,przeboje lata 1958r,a wydane przez Apt Records.

Rhythm' n' bluesową publiczność udało się wytwórni pozyskać,dzięki udanemu kontraktowi w tym czasie z Lloydem Price,który wcześniej nagrywał [1952r] dla Specialty,był właścicielem wytwórni KRC i z niej dzięki zakupowi jego przeróbki starego bluesa "Stack-A-Lee" i wylansowaniu już przez ABC na wielki hit już pod nowym tytułem "Stagger Lee" .To on pracując w nowojorskim studio nadał swoim przebojom i innym nagraniom nowe niespotykane brzmienie stereo.

Po jego odejściu w 1960r na fali jego sukcesów na rynku wytwórnia podpisuje kontrakt z Rayem Charlesem,odnoszącym wcześniej ogromne sukcesy w Atlantic Rec.Kartą przetargową stały się sowite apanaże za kontrakt,większa możliwość promocji i pomoc dla jego własnej wytwórni Tangerine ,która działa odtąd w ramach ABC Paramount.Tu Charles stał się pewnego rodzaju instytucją,a wytwórni odpłacił się wspaniałym przebojem z 1959r "Georgia on my mind".

W tymże samym roku zaczyna wydawać nagrania Cliffa Richarda na rynku amerykańskim,któremu trochę na wyrost nadano przydomek "brytyjskiego Elvisa",ale jego płyty nie cieszą się zbyt dużą popularnością,dopiro na początku lat 70-tych trafia na listy przebojów "Billboard" za sprawą wytwórni EMI.ABC Paramount jakby na przekór modzie odnosi duże sukcesy w repertuarze popularnym ocierającym się o jazz,dzięki Steve Lawrence,Edyie Gorme i duetowi instrumentalnemu Ferrante & Teicher.Wydawano też równolegle ,co było charakterystyczne dla wytwórni tych lat tak egzotyczne gatunki jak:calypso,polka,flamenco i muzykę hawajską.

W 1961 roku kontrakt z wytwórnią podpisuje słynny bluesman B.B.King nagrywający wcześniej dla RPM i Kent.To ona wzbogaciła brzmienie artysty dodając w tle orkiestrę,której aranżerem był Johnny Pate.To on namówił go po fiasku poprzednich eksperymentów na nagrywanie płyt "live".
Promowaniu tej muzyki miała służyć nowo otwarta w 1966r filia-Bluesway dla której nagrywali minn.Jimmy Reed, John Lee Hooker, Otis Spann, Joe Turner, Eddie "Cleanhead" Vinson, T-Bone Walker, Jimmy Rushing, Jimmy Witherspoon, Charles Brown, Roy Brown.Działa do 1974 roku,a jej ostatnią znaczną gwiazdą był James Gang,który zresztą po sukcesie swej debiutanckiej płyty przechodzi pod skrzydła ABC.

W 1966r z nazwy wytwórni znika człon Paramount.Największe sukcesy w latach 70-tych przyniósł wytwórni zespół Steely Dan z serią przebojowych albumów-Can't Buy a Thrill ,"Reeling in the Years",Pretzel Logic.W latach siedemdziesątych wchodzi też na rynek muzyki soul dzięki kontraktom z Isaakiem Hayesem,Four Tops i Dells and the Dramatics.

W 1979 roku ABC Records została sprzedana koncernowi MCA i praktycznie zaprzestaje działalności wydawniczej.Najlepsze wydawnictwa ABC emituje MCA.

#1 na singlowej liście przebojów "Billboard"
Lonely Boy Paul Anka 1 1959
Sheila Tommy Roe 1 1962
Dizzy Tommy Roe 1 1968
Diana Paul Anka 1 1957
Hity na singlowej liście przebojów "Billboard"
Put Your Head On My Shoulder Paul Anka 2 1959
Puppy Love Paul Anka 2 1959
Sealed With A Kiss Brian Hyland 3 1962
It`s Time To Cry Paul Anka 4 1959
My Home Town Paul Anka 8 1960
Take These Chains From My Heart Ray Charles 8 1963
Jam Up And Jelly Tight Tommy Roe 8 1969
Dance On Little Girl Paul Anka 10 1961
Summer`s Gone Paul Anka 11 1960
Tonight My Love, Tonight Paul Anka 13 1961
Crazy Love Paul Anka 15 1958
(All Of A Sudden) My Heart Sings Paul Anka 15 1959
Rock And Roll Is Here To Stay Danny and The Juniors 19 1958
Gypsy Woman Impressions 20 1961
Don`t Set Me Free Ray Charles 20 1963
Stagger Lee Tommy Roe 25 1971
Ruby Ray Charles 28 1960
Your Cheatin` Heart Ray Charles 29 1962
Woman`s Got Soul Impressions 29 1965
Living Doll Cliff Richard 30 1959
I Miss You so Paul Anka 33 1959
Red Sails In The Sunset Fats Domino 35 1963
I Do Marvelows 37 1965
I Love You In The Same Old Way Paul Anka 40 1960

Najpopularniejsze płyty

BISHOP, STEPHEN BISH 12/07/78 ABC Gold ALBUM
BUFFETT, JIMMY CHANGES IN LATITUDES, CHANGES IN ATTITUDES 12/14/77 ABC Platinum ALBUM
BUFFETT, JIMMY SON OF A SON OF A SAILOR 05/10/78 ABC Platinum ALBUM
BUFFETT, JIMMY YOU HAD TO BE THERE 11/10/78 ABC Gold ALBUM
CHARLES, RAY A MAN AND HIS SOUL 08/16/68 ABC Gold ALBUM
CHARLES, RAY GREATEST HITS 04/06/68 ABC Gold ALBUM
CHARLES, RAY I CAN'T STOP LOVING YOU 07/19/62 ABC Gold SINGLE CHARLES, RAY MODERN SOUNDS IN COUNTRY & WESTERN MUSIC 07/19/62 ABC Gold ALBUM
CHARLES, RAY MODERN SOUNDS IN COUNTRY & WESTERN MUSIC, VOL. 2 04/06/68 ABC Gold ALBUM
CROCE, JIM LIFE & TIMES 11/02/73 ABC Gold ALBUM
CROCE, JIM PHOTOGRAPHS & MEMORIES, HIS GREATEST HITS 10/22/74 ABC Gold ALBUM
CROCE, JIM TIME IN A BOTTLE 01/03/74 ABC Gold SINGLE
CROSBY, DAVID & GRAHAM NASH WHISTLING DOWN THE WIRE 10/19/76 ABC Gold ALBUM
CROSBY, DAVID & GRAHAM NASH WIND ON THE WATER 11/07/75 ABC Gold ALBUM
CRUSADERS IMAGES 10/10/78 ABC Gold ALBUM
DRAMATICS DO WHAT YOU WANNA DO 09/11/78 ABC Gold ALBUM
FLOATERS, THE FLOAT ON 08/25/77 ABC Gold SINGLE
FLOATERS, THE THE FLOATERS 10/07/77 ABC Platinum ALBUM
HAYES, ISAAC CHOCOLATE CHIP 07/15/75 ABC Gold ALBUM
PETTY, TOM & THE HEARTBREAKERS YOU'RE GONNA GET IT 07/07/78 ABC Gold ALBUM
ROE, TOMMY DIZZY 03/07/69 ABC Gold SINGLE
ROE, TOMMY JAM UP & JELLY TIGHT 01/19/70 ABC Gold SINGLE
ROE, TOMMY SHEILA 03/25/69 ABC Gold SINGLE
ROE, TOMMY SWEET PEA 03/25/69 ABC Gold SINGLE
RUFUS RUFUSIZED 12/27/74 ABC Gold ALBUM
RUFUS STREET PLAYER 02/24/78 ABC Gold ALBUM
RUFUS SWEET THING 03/02/76 ABC Gold SINGLE
RUFUS TELL ME SOMETHING GOOD 08/09/74 ABC Gold SINGLE
RUFUS AND CHAKA KHAN ASK RUFUS 04/13/77 ABC Platinum ALBUM
RUFUS AND CHAKA KHAN RAGS TO RUFUS 09/05/74 ABC Gold ALBUM
RUFUS AND CHAKA KHAN RUFUS - FEATURING CHAKA KHAN 01/14/76 ABC Gold ALBUM STEELY DAN COUNTDOWN TO ECSTASY 03/02/78 ABC Gold ALBUM
STEELY DAN PRETZEL LOGIC 05/14/74 ABC Gold ALBUM
STEELY DAN ROYAL SCAM 09/15/76 ABC Gold ALBUM
STEELY DAN STEELY DAN'S GREATEST HITS 12/07/78 ABC Platinum ALBUM
THOMAS, B.J. ANOTHER SOMEBODY DONE SOMEBODY WRONG SONG 05/23/75 ABC Gold SINGLE
VINTON, BOBBY MELODIES OF LOVE 12/05/74 ABC Gold ALBUM
VINTON, BOBBY MY MELODY OF LOVE 12/05/74 ABC Gold SINGLE


Yakety Yak



music & lyrics: Jerry Leiber, Mike Stoller




Yakety Yak ” to utwór napisany, wyprodukowany i zaaranżowany przez Jerry'ego Leibera i Mike'a Stollera dla the Coasters i wydany w Atco Records w 1958 roku , spędzając siedem tygodni jako # 1 na listach przebojów .  Ta piosenka była jedną z serii singli wydanych przez Coasters między 1957 a 1959 rokiem, która dominowała na listach przebojów,będąc jednym z największych artystów ery rock and rolla .

Piosenka jest „playletem”, słowem Stollera wykorzystywanym jako przelotne odzywki nastolatków, które charakteryzowały utwory, które Leiber i Stoller napisali i wyprodukowali.  Teksty opisują listę prac domowych dzieciaka, prawdopodobnie nastolatka, reakcję nastolatka („yakety yak”) i odpowiedź rodziców („Don't talk back”) - doświadczenie bardzo dobrze znane w rodzinach klasy średniej nastolatków w tamtym czasie . Leiber powiedział, że Coasters przedstawili „pogląd białego dziecka na koncepcję białego społeczeństwa”.  Serio-komiczne uliczne „playlety” wyryte przez autorów piosenek były śpiewane przez Coasters z chytrym błazeńskim humorem, podczas gdy saksofon Kinga Curtisa wypełnił je w szybkim stylu doo-wop. Grupa była otwarcie „teatralna” w stylu - nie udając, że wyrażają własne doświadczenia. 






 W tej piosence nastolatkowie są skarceni przez rodziców za to, że nie wykonują swoich obowiązków. Istnieje wiele implikacji społecznych, które można odczytać w tej piosence, napisanej przez dwóch żydowskich mężczyzn i śpiewanych przez czarną grupę wokalną. 

Zagrożona kara za nie wynoszenie śmieci i zamiatanie podłogi jest w humorystycznych tekstach piosenki:

    „Nie będziesz się więcej ruszać”

A refren to:

    „Yakety yak, nie odzywaj się”.


Covery piosenki na listach przebojów:
The Coasters - Yakety Yak / Zing! Went The Strings Of My Heart - Atco  6116 
                                            04.1958 1.US/12.UK/1,R&B Chart
Sam The Sham - Yakety Yak / Let Our Love Light Shine - MGM   K 13863 11.1967 
                             110.US
Eric Weissberg And Deliverance - Yakety Yak / Meadow Muffins - Epic
                                   - UK - EPC 3186 04.1975 91.Country Chart
                                                      
2 Live Crew-Yakety Yak/Mega-Mixx 2 Epic UK 654798 7 .1988 90.UK

inne wykonania
 
Chris Hill - Yakety Yak / Ride On ! - Philips - UK - 6006 508 .1976
The Pipkins - Yakety Yak / Sugar And Spice - Columbia - UK - DB 8701 .1970
Lee Perry And The Upsetters - Yakety Yak / Tackio - Upsetter - 324 .1970
Paul Rich - Yakety Yak / The Only Man On The Island - Embassy - UK - WB 293 .1958
Sha Na Na - Yakety Yak / A Teenager In Love - Kama Sutra - UK - 2013 064 .1973


Tekst piosenki:
Take out the papers and the trash
Or you don't get no spendin' cash
If you don't scrub that kitchen floor
You ain't gonna rock and roll no more
Yakety yak (Don't talk back)

Just finish cleanin' up your room
Let's see that dust fly with that broom
Get all that garbage out of sight
Or you don't go out Friday night
Yakety yak (Don't talk back)

You just put on your coat and hat
And walk yourself to the laundromat
And when you finish doin' that
Bring in the dog and put out the cat
Yakety yak (Don't talk back)

Don't you give me no dirty looks
Your father's hip; he knows what cooks
Just tell your hoodlum friend outside
You ain't got time to take a ride
Yakety yak (Don't talk back)

Yakety yak, yakety yak
Yakety yak, yakety yak
Yakety yak, yakety yak

Yakety yak, yakety yak


DJ Miko

DJ Miko (ur. Monier Quartararo Gagliardo , 8 lutego 1973r) to włoski DJ .  Miał przebój z coverem    „ What's Up ” 4 Non Blondes z 1994 roku. Jego wersja z udziałem brytyjskiej wokalistki Louise Gard to hit # 58 na liście Billboard Hot 100 , # 6 na UK Singles Chart , # 92 na australijskiej liście singli ARIA ,# 8 na Irish Singles Chart , # 23 w Nowej Zelandii,  i # 17 w Szwecji.

DJ Miko pojawił się także na albumie kompilacyjnym Eurodance z serii Dancemania , a konkretnie na jego sub-serialowych albumach, w tym Dancemania Speed i Dancemania Covers od 1999 r. , i na grze wideo   Bemani  firmy Konami   z coverem Jigsaw „ Sky High ” i „ My Sharona ” The Knack .

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
What's UpDJ Miko08.19946[21]58[20]ZYX 6691[written by Linda Perry][produced by M. Artusi, R. Stecca][19[10].Hot Disco/Dance;ZYX 6691 12"][#14 hit for 4 Non Blondes in 1993]

DJ Kool

DJ Kool, właśc. John W. Bowman Jr. - raper urodzony w Waszyngtonie, który w późnych latach 90-tych wyprodukował kilka popularnych singli. W jego twórczości wyraźnie widać wpływy muzyki go-go. We wczesnych latach 80-tych, zanim dołączył do CLR Records, Kool pracował jako DJ rozgrzewający grupy Rare Essence.

W roku 1996, nagrał swój największy przebój pt. "Let Me Clear My Throat". Utwór, rozpoczynający się samplem z "Hollywood Swinging" zespołu Kool and the Gang, bazuje na fragmencie podkładu piosenki "The 900 Number" DJ Mark the 45 King, której to źródeł należy szukać we fragmencie "Unwind Yourself" Marva Whitney'a. Ostatnio DJ Kool pojawił się w dwóch utworach na płycie Willa Smitha "Lost and Found" z 2005 roku, oraz na "Liberation" Mya w 2008 roku w piosence "Ayo!".

DJ.Kool znany jest z takich hitów jak znany każdemu bywalcowi imprez nieśmiertelny hymn "Let me clear my throat", gorący klasyk "It takes two" (z Fatman Scoopem) czy najnowszy w tym wyliczeniu "React" z Redmanem. DJ.Kool rozkręca każdą imprezę, dzięki połączeniu solidnej dawki pozytywnej energii ze stylistyką tradycyjnego oldschoolowego hip-hopu, z czasów, kiedy obwieszeni złotymi łańcuchami DJ’e chwytali za mikrofon by rozgrzać zebranych i poderwać ich do tańca.

"Staram się zapewnić ludziom rozrywkę przekrzykując się z tłumem i podkręcając wszystkich do zabawy" mówi Kool. "Ale nigdy nie zapominam o tym, żeby kawałki były dobrze dobrane i zmixowane. Staram się łączyć to co najlepsze z newschoolowego i oldschoolowego hip-hopu". Kool ma w rozkręcaniu imprez pewne doświadczenie, gdyż robi to od ponad .. 18 lat! W jego kawałkach nie usłyszysz nigdy gloryfikacji przemocy, narkotyków czy ubliżania innym ludziom, co jest powszechne u wielu hip-hopowych wykonawców. "Nie chce pouczać ludzi poprzez swoją muzykę, gdyż jest ona raczej w stylu "podnieście ręce do góry", ale mam cichą nadzieje, że dzięki moim występom ludzie na kilka godzin zapominają o swoich codziennych problemach" powtarza Kool.
Styl DJ.Kool’a to oryginalna, energetyczna mieszanka hip-hopu z muzyką go-go, która jest popularna w jego rodzinnym Waszyngtonie, a której nie można odmówić jednego: znakomicie sprawdza się na imprezach.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Let Me Clear My ThroatDJ Kool feat. Doug E. Fresh & Biz Markee02.19978[16]30[20]American 17 441[gold-US][written by DJ Kool,Fresh Markie][produced by DJ Kool, s/x, Fred Derby, Funkmaster Flex, DJ Mark the 45 King][sample z "The 900 Number" - DJ Mark the 45 King;"Hollywood Swinging" - Kool and the Gang][21[40].R&B Chart]
I Got Dat Feelin'DJ Kool 09.1997-106[5]American 17 329[produced by DJ Kool, Stephen Janis][sample z "Uptown anthem"-Naughty By Nature][80[6].R&B Chart]
Here We Go NowDJ Kool meets Crooklyn Clann03.1998137[1]-AV8 AV32[written by Crooklyn Clan][produced by Crooklyn Clan]
It Takes TwoDJ Kool Feat. Fatman Scoop07.2000--Instant 147[produced by Crooklyn Clan]
Let's Get Dirty (I Can't Get In Da Club) Redman feat. DJ Kool 04.2001-97[2]Def Jam Recordings 572 917[written by Dana Stinson,Reggie Noble,John Bowman][produced by Rockwilder][46[20].R&B Chart]
Let Me Clear My ThroatDJ Kool 11.2003103[2]-Blazin'[written by DJ Kool,Fresh Markie]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Let Me Clear My ThroatDJ Kool05.1996-161[5]CLR 7209[produced by DJ Kool, S/X]

Dizzy Man's Band

Dizzy Man Band z De Zaan została założona w 1969 roku pod nazwą Take Five. W 1970 roku zmienili swoją nazwę i nagrali swoją pierwszą płytę. Pierwszy skład stanowili: Jacques Kloes (v, ex-Rocking Friends, Black Ventures i Baby Rockers), Herman Smak (o, p), Dick Buysman (b, ex-Jollies i Scott Walker), Dirk van der Horst (g, ex-Teckels), Klaas Versteeg (fl, s, ex-Chester Card i Regulation), Karl Kalf (tr, wiolonczela), Joop Tromp (dr, ex-Names & Faces) i Bob Ketzer (voc., ex-Chester Card).
 

Ten skład dotrwał do 1973 roku, kiedy to następują liczne zmiany : 1973: Dick przeszedł do Lucifer i został zastąpiony przez Jana Vissera (b, ex-George Baker Selection,póżniej trafił szybko do Beehive) i Hansa de Zwarta (b, ex-Jigsaw), 1974: Karl Kalf opuszcza grupę,a nieco później formuje sekcję dętą dla Golden Earring wraz z Bertusem Borgersem, 1975: Hans de Zwart przeszedł do Steve Allet Band, jego następcą został Frans Meinecke (b, ex-Brandy).
1978: Jacques Kloes zaczyna karierę solową; Dizzies przesuwają swoje brzmienie bardziej w kierunku hard rocka z ich nowo zatrudnionym wokalistą Steve Alletem (ex-Antilope i Steve Allet Band ) na czele. Joop Tromp odszedł do Spryng i został zastąpiony przez Tona Dijkmana (dr, ex-Spaak).
 

1981: Steve Allet i Frans Meinecke (z zespołu Shithouse Band) rozstają się z zespołem. Nowy skład tworzą: Rini Oudhuis (v, ex-Bram Vermeulen & Toekomst, zastąpiony wkrótce przez Siffels Yolande (dawniej Amphora)), Toth Zandu (Taxfree and Match) , Dirk van der Horst (g), Erwin van Ligten (b, ex-Spaak) Ton Dijkman (dr, także z Tony's Egg), Bob Ketzer (v) i Herman Smak (o, p). W 1982 roku z zespołem występują też Rini, Dirk, Erwin (g), Dan, Bob i Jan Hans Berg (b). 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
Tickatoo/My love NegramDizzy Man's Band11.1970-18[1]-/Parlophone NZP 3379-

Dizzy Limits

Dizzy Limits była bardzo popularną grupą w swoim rodzinnym mieście Wellington, ale nigdy nie osiągnęła pełnego potencjału. Powstał w 1966 roku, a w 1969 r. był jednym z pierwszych zespołów nagrywających dla Ode Records,wydając single o numerach katalogowych singli się 4, 5 i 7.Steve McDonald wcześniej grał z bratem Eddie w grupie z Wellington nazywanej Strangers.
 

Jak wiele ambitnych grup,ich pierwszy singiel "Alone" / "Mare Tranquillity" zawierał własne kompozycje .Z powodu słabej sprzedaży na drugim singlu umieścili już cover The Beatles " Golden Slumbers - Carry That Weight " razem z "Be My Friend, Be My Lover". Został on emitowany w radiu przed wersją Beatles i został wydany na płycie w Nowej Zelandii sprzedając się bardzo dobrze, osiągając 9 miejsce na liście przebojów w grudniu 1969 roku.
Ich trzeci singiel "Wrote A Song For Everyone"/"Good Golly Miss Molly" nie powtórzył sukcesu poprzedniego singla.
 

W lipcu 1970 roku, dostali pracę na pokładzie "Northern Star",kursującego z Nowej Zelandii do Anglii i wrócili pięć miesięcy póżniej na pokładzie "Southern Cross" . Kelvin nie wyraził chęci na wycieczkę ,więc Steve zatrudnił Johna Donoghue, również z grupy Strangers,który udał się w podróż z nimi. Po powrocie do Wellington zmienili nazwę na Timberjack. Tymczasem Kelvin przeszedł do grupy Random Thoughts.
 

W 1971 roku nagrali wielki hit "Come To Sabbat" z utworem "Epilogue" na drugiej stronie singla. Osiągnęła ona 7 miejsce na nowozelandzkiej liście przebojów i była finalistką Loxene Golden Disc, co wywołało oburzenie wiernych kościołowi widzów. Pod koniec roku jednak rozpadli się. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
Golden Slumbers - Carry That Weight / Be My Friend, Be My LoverDizzy Limits12.1969-9[7]-/Ode 5-

wtorek, 4 czerwca 2019

Chuck Willis

Harold Willis ur. 31.01.1928r w Atlancie w stanie Georgia (USA), zm. 10.04.1958r w Atlancie. Wokalista, kompozytor. Debiutował pod koniec lat 40-tych, śpiewając z big-bandami. Został odkryty  przez disc jockeya Zenasa „Daddy” Shearsa, który pomógł mu podpisać kontrakt z wytwórnią Columbia.

Dla jej filii Okeh w latach 1951-56 Willis nagrał m.in. „My Story", „Goin’ To The River”, „Don’t Deceive Me (Please Don’t Go)”, „You’re Still My Baby” i „Feel So Bad". W latach 1956-58 płyty z jego nagraniami wydawała wytwórnia Atlantic. Były to m.in. „C.C. Rider" i „It’s Too Late” oraz popularne „What Am I Living For" i „I’m Gonna Hang Up My Rock ‘N’ Roll Shoes”, które ukazały się już po jego śmierci.

 W latach 50-tych Willis był znanym wokalistą rhythm and bluesa, śpiewającym w tradycji bluesowych shouterów, a swój sceniczny image podkreślał zakładanym na głowę turbanem. Jego utwory wykonywali później m.in. Ruth Brown, LaVem Baker, Elvis Presley, Otis Rush i Little Milton (wszyscy trzej nagrali „I Feel So Bad"), Buddy Holly, Charlie Rich i Otis Redding (wszyscy trzej nagrali „It’s Too Late”), Jerry Lee Lewis, The Animals, The Band i Derek And The Dominos.
Należał do najlepszych kompozytorów i wokalistów rhythm and bluesa, o czym świadczą m.in. jego taneczne utwory „The    I Stroll” i „Betty And Dupree”.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
My Story/CaldoniaChuck Willis10.1952--OKeh 4-6905[written by C. Willis][2[10].R&B Chart]
Goin' To The River/Baby Have Left Me AgainChuck Willis05.1953--OKeh 4-6952[written by Domino, D. Bartholomew][4[6].R&B Chart]
Don't Deceive Me/ I've Been Treated Wrong Too Long [Chuck Willis And The Royals]Chuck Willis07.1953--OKeh 4-6985[written by C. Willis][6[12].R&B Chart]
You're Still My Baby/What's Your Name?Chuck Willis02.1954--OKeh 4-7015[written by C. Willis][4[9].R&B Chart]
I Feel So Bad/Need One More ChanceChuck Willis07.1954--OKeh 4-7029[written by C. Willis][8[4].R&B Chart]
It's Too Late/Kansas City WomanChuck Willis07.1956--Atlantic 1098[written by C. Willis][3[14].R&B Chart]
Juanita/Whatcha' Gonna Do When Your Baby Leaves YouChuck Willis11.1956--Atlantic 1112[A:written by C. Willis,Stone][B:written by C. Willis][A:7[5].R&B Chart][B:11[2].R&B Chart]
C.C.Rider/Ease The PainChuck Willis04.1957-12[26]Atlantic 1130[written by C. Willis][1[2][18].R&B Chart][#14 hit for Ma Rainey in 1925]
Betty And Dupree/My Crying EyesChuck Willis02.1958-33[11]Atlantic 1168[written by C. Willis][15[5].R&B Chart]
What Am I Living For/Hang Up My Rock And Roll ShoesChuck Willis05.1958-9[19]Atlantic 1179[A:written by Jay, Harris][B:written by C. Willis][A:1[1][17].R&B Chart][A:9[14].R&B Chart]
My Life/Thunder And LightningChuck Willis09.1958-46[5]Atlantic 1192[written by C. Willis][12[6].R&B Chart]
Keep A-Driving/You´ll Be My LoveChuck Willis12.1958--Atlantic 2005[written by C. Willis][19[5].R&B Chart]
                                         Kompozycje Chucka Willisa na listach przebojów

 


[solo]
08/1954 What a Dream Patti Page 10.US
02/1958 Betty and Dupree Chuck Willis 33.US
04/1958 Hang Up My Rock and Roll Shoes Chuck Willis 24.US
08/1958 My Life Chuck Willis 56.US
03/1960 Don't Deceive Me Ruth Brown 62.US
05/1961 I Feel So Bad Elvis Presley 5.US/4.UK
12/1961 Close Your Eyes The Skyliners 105.US
09/1964 The Door Is Still Open to My Heart Dean Martin 6.US/42.UK
10/1965 Close Your Eyes The Three Degrees 126.US
03/1967 Close Your Eyes Peaches & Herb 8.US
08/1969 It's Too Late Ted Taylor 118.US
12/1972 (I Don't Want To) Hang Up My Rock and Roll Shoes The Band 113.US

Nick Heyward

Ur. 20.05.1961 w Beckenham w hr. Kent (Anglia). Pierwszy wokalista prowadzący brytyjskiej grupy popowej Haircut 100.

Pod koniec 1982 Heyward podjął karierę solową. Na początku roku następnego wylansował dwa przeboje - "Whistle Down The Wind" i "Take That Situation", oba w stylu zbliżonym do dokonań jego byłej grupy ("romantyczny soul śpiewany przez chłopaka z sąsiedztwa"). Jego debiutancki album solowy, North Of A Miracle, na którym znalazł się m.in. rytmiczny utwór "Blue Hat For A Blueday", był solidną płytą, która zyskała sobie uznanie recenzentów i dobrze się sprzedawała. Jej współproducentem był inżynier dźwięku Beatlesów Geff Emerick.

Odejście od nastoletniej publiczności było trudne - miał je zapewnić funkujący "Warning Sign", ale podobnie jak wielu innych idoli tej grupy wiekowej, Heyward nie zdołał tym singlem odnieść znaczących sukcesów na "dorosłym" rynku. W 1988 przeniósł się do wytwórni Warner Brothers Records, ale ani singel "You're My World", ani towarzyszący mu album I Love You Avenue nie pozwoliły mu na wejście do głównego nurtu muzyki rozrywkowej.
Przez następne cztery lata Heyward poświęcał się głównie swej drugiej karierze - grafika - a do muzyki powrócił dopiero w 1992 z nowym albumem wydanym nakładem wytwórni Epic Records.

Ruszył też w trasę koncertową u boku formacji Squeeze. Przez następne dwa lata regularnie występował na żywo, zwłaszcza w USA, gdzie pojawiał się przed koncertami takich luminarzy muzyki alternatywnej, jak zespoły Belly, Lemonheads, Mazzy Star i Therapy? (to ostatnie połączenie było chyba najbardziej zaskakujące, jeśli wziąć pod uwagę fakt, że Heyward specjalizował się w delikatnych, sielankowych piosenkach). Dużo wysiłku włożył w album Tangled, dzięki czemu wyróżniał się on zarówno melodycznie, jak i tekstowo. Wydany został u szczytu renesansu popularności Beatlesów w 1995 i identyfikował Heywarda z legendarną czwórką oraz epoką piosenki popowej końca lat 60.

Niestety, ani album, ani wzięte z niego single nie sprzedawały się zbyt dobrze. Trudno zgadnąć, co nowego Heyward mógłby zaproponować w przyszłości, bo okazało się, że dotarł do kresu swych możliwości twórczych. Nad swoim albumem solowym z 1996 pracował z Edwardem Ballem, a w 1997 przeniósł się do wytwórni Creation Records.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
Whistle down the wind / Atlantic MondayNick Heyward03.198313[8]-Arista HEY 1[written by Nick Heyward][produced by Nick Heyward]
Take that situation/Café CanadaNick Heyward06.198311[10]-Arista HEY 2[written by Nick Heyward][produced by Geoff Emerick , Nick Heyward ]
Blue hat for a blue day/ Love at the DoorNick Heyward09.198314[8]-Arista HEY 3[written by Nick Heyward][produced by Geoff Emerick , Nick Heyward ]
On A Sunday / Stolen TearsNick Heyward12.198352[5]-Arista HEY 4[written by Nick Heyward][produced by Geoff Emerick , Nick Heyward ]
Love all day/ Night Summer StreamNick Heyward06.198431[6]-Arista HEY 5[written by Nick Heyward][produced by Bob Sargeant]
Warning signNick Heyward11.198425[8]-Arista HEY 6[written by Nick Heyward][produced by Nick Heyward, Danny Schogger]
Warning sign [remix]Nick Heyward01.198572[1]-Arista HEY 226[produced by Danny Schogger , Nick Heyward ]
Laura/ Over The Weekend (And Into The Cornfield Part Two)Nick Heyward06.198545[4]-Arista HEY 8[written by Nick Heyward][produced by Nick Heyward, Danny Schogger]
Over The Weekend/Cry Just A Bit Nick Heyward06.198545[4]-Arista HEY 9[written by Nick Heyward][produced by Graham Sacher, Nick Heyward]
You're My World / Pizza TearsNick Heyward09.198867[2]-Warner Bros W 7758[written by Nick Heyward, Graham Sacher][produced by Graham Sacher, Nick Heyward]
Kite/ Something InsideNick Heyward08.199367[2]-Epic 659488 2[written by Nick Heyward][produced by Nick Heyward]
He Doesn't Love You Like I Do/Say What You Got To SayNick Heyward10.199358[2]-Epic 6597287[written by Nick Heyward][produced by Nick Heyward]
The world/Mr. Shirt and TieNick Heyward09.199547[5]-Epic 662384 5
Rollerblade/ Better PlaceNick Heyward01.199637[8]-Epic 6627912
Today/ Dear Miss Finland / 3 ColoursNick Heyward06.1997186[1]-Creation CRE 262



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
North of miracleNick Heyward10.198310[13]-Arista NORTH 1[gold-US][produced by Geoff Emerick]
TangledNick Heyward10.199593[1]-Epic 481 1732[produced by Nick Heyward]
Woodland EchoesNick Heyward08.201789[1]-Gladsome Hawk GHAWKC 1[produced by Nick Heyward, Phillip Taylor, Ian Shaw, Oliver Heyward]

Heaven 17

Projekt brytyjskiej formacji producenckiej BEF, w którego skład weszli klawiszowcy Ian Craig Marsh (ur. 11.11.1956r w Sheffield, Anglia) i Martyn Ware (ur. 19.05.1956r w Sheffield) oraz wokalista Glenn Gregory (ur. 16.05.1958r w Sheffield).

 Pierwszym przebojem Heaven 17 na rynku brytyjskim był taneczny „(We Don’t Need This) Fascist Groove Thang”, który dotarł do 45. miejsca notowań. Pod koniec 1981r formacja wydala doskonale sprzedający się album Penthouse And Pavement, oddający wyśmienicie hedonistyczny nastrój owych czasów. Trio brało potem udział w różnych innych projektach BEF, dawało występy gościnne i od czasu do czasu nagrywało.

W maju 1983 grupa osiągnęła szczyt popularności elektryzującym utworem „Temptation", w którym gościnnie zaśpiewała Carol Kenyon. Ukazała się potem cała seria albumów; Heaven 17 była zawsze formacją studyjną, a pod szyldem tym uruchamiano też nieregularnie eksperymenty z różnymi nowymi pomysłami. Członkowie grupy byli też poszukiwanymi producentami - Ware pracował m.in. nad udanym albumem Terence’a Trenta D’Arby’ego The Hardline According To Terence Trent D'Arby.

W 1991 Marsh i Ware nagrali kolejny ambitny album pod szyldem BEF zawierający własne wersje utworów znanych wykonawców, a w 1996 zaskoczyli odbiorców nowym albumem Heaven 17.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
[We don' t need this] Fascist groove thang/Decline of the westHeaven 1703.198145[5]-Virgin VS 400[written by Glenn Gregory/Ian Craig Marsh/Martyn Ware][produced by Ian Craig Marsh/Martyn Ware][29[15].Hot Disco/Dance;Virgin [import] 12"]
Play to win/PlayHeaven 1708.198146[7]-Virgin VS 433[written by Ian Craig Marsh/Martyn Ware][produced by Ian Craig Marsh/Martyn Ware][19[18].Hot Disco/Dance;Virgin [import] 12"]
Penthouse and pavement/[instr]Heaven 1711.198157[5]-Virgin VS 455[written by Glenn Gregory/Ian Craig Marsh/Martyn Ware][produced by Ian Craig Marsh/Martyn Ware]
Height of the fighting [He-La-Hu]/Honeymoon in New YorkHeaven 1702.198281[3]-Virgin VS 483[written by Glenn Gregory/Ian Craig Marsh/Martyn Ware][produced by Ian Craig Marsh/Martyn Ware]
Let me go/[instr]Heaven 1710.198241[8]74[5]Virgin VS 532[written by Glenn Gregory/Ian Craig Marsh/Martyn Ware][produced by Ian Craig Marsh/Martyn Ware]
Who'll Stop the RainHeaven 1711.1982---[36[10].Hot Disco/Dance;Arista 723 12"]
Temptation /We live so fastHeaven 1704.19832[13]B:102[2]Virgin VS 570[silver -UK][written by Glen Gregory/Ian Marsh/Martyn Ware][produced by Greg Walsh/Ian Craig Marsh/Martyn Ware][34[10].Hot Disco/Dance;Arista 9030 12"]
Come live with me/Let' s all make a bombHeaven 1706.19835[11]-Virgin VS 607[written by Glen Gregory/Ian Marsh/Martyn Ware][produced by Greg Walsh/Ian Craig Marsh/Martyn Ware]
Crushed by the wheels of industryHeaven 1709.198317[7]-Virgin VS 628[written by Glen Gregory/Ian Marsh/Martyn Ware][produced by Greg Walsh/Ian Craig Marsh/Martyn Ware][34[8].Hot Disco/Dance;Arista 9074 12"]
Sunset now/CounterforceHeaven 1708.198424[6]-Virgin VS 708[written by Glen Gregory/Ian Marsh/Martyn Ware][produced by Greg Walsh/Ian Craig Marsh/Martyn Ware][39[5].Hot Disco/Dance;Arista 9269 12"]
This is mine/SkinHeaven 1710.198423[7]-Virgin VS 722[written by Glen Gregory/Ian Marsh/Martyn Ware][produced by Greg Walsh/Ian Craig Marsh/Martyn Ware][28[8].Hot Disco/Dance;Arista 9306 12"]
And that' s no lie/The FuseHeaven 1701.198552[5]-Virgin VS 740[written by Glen Gregory/Ian Marsh/Martyn Ware][produced by Greg Walsh/Martyn Ware]
The foolish thing to do/My sensivityHeaven 1704.198680[2]-Virgin VS 859[written by Glenn Gregory, Ian Craig Marsh, Martyn Ware, Nick Plytas][produced by British Electric Foundation]
Contenders /Diary of a contender virginHeaven 1710.198680[4]-Virgin VS 881[written by Glenn Gregory, Ian Craig Marsh, Martyn Ware][produced by Heaven 17][6[10].Hot Disco/Dance;Virgin 96 790 12"]
Trouble /Move outHeaven 1701.198751[4]-Virgin VS 920[written by Glenn Gregory, Ian Craig Marsh, Martyn Ware][produced by Heaven 17]
The ballad of Go Go Brown/I set you freeHeaven 1708.198891[2]-Virgin VS 1113[written by Glenn Gregory, Ian Craig Marsh, Martyn Ware][produced by Heaven 17]
Temptation [remix]Heaven 1711.19924[11]-Virgin VS 1446[silver -UK][written by Glenn Gregory, Ian Craig Marsh, Martyn Ware][produced by Brothers In Rhythm/B.E.F./Greg Walsh]
[We don' t need this] Fascist groove thang [Rapino edit]Heaven 1702.199340[2]-Virgin VS 1451[written by Glenn Gregory, Ian Craig Marsh, Martyn Ware][produced by Ian Craig Marsh/Martyn Ware]
Penthouse and pavementHeaven 1703.199354[2]-Virgin VS 1457[written by Glenn Gregory, Ian Craig Marsh, Martyn Ware][produced by Ian Craig Marsh/Martyn Ware][26[7].Hot Disco/Dance;Virgin 12 667 12"]
Designing HeavenHeaven 1711.1996128[1]-WEA[written by Glenn Gregory, Ian Craig Marsh, Martyn Ware][produced by British Electric Foundation]
With This Ring Let Me GoMolella And Phil Jay Presents Heaven 17 Meets Fast Eddie09.199880[1]-Virgin DINSD 174-



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
Penthouse and pavementHeaven 1709.198114[77]-Virgin V 2208[gold-UK][produced by Ian Craig Marsh/Martyn Ware]
Heaven 17Heaven 1702.1983-68[28]Arista 6606 [US][produced by Ian Craig Marsh/Martyn Ware]
The luxury gapHeaven 1705.19834[36]72[14]Virgin V 2253[gold-UK][produced by BEF/Greg Walsh/Ian Craig Marsh/Martyn Ware]
How men areB.E.F.10.198412[11]-Virgin V 2326[silver-UK][produced by Greg Walsh/Ian Craig Marsh/Martyn Ware]
EndlessHeaven 1707.198670[2]-Virgin TCVB 2383[produced by Greg Walsh/Ian Craig Marsh/Martyn Ware]
Pleasure oneHeaven 1711.198678[1]177[3]Virgin V 2400[produced by Heaven 17]
Higher and higher-The best of Heaven 17Heaven 1703.199331[3]-Virgin V 2717[produced by Ian Craig Marsh/Martyn Ware]