Sandy Posey

Właśc. Martha Sharp, ur. w 1945 r. w Jasper w stanie Alabama, USA. Jako nastolatka przeniosła się do Memphis, gdzie zadebiutowała w roli wokalistki studyjnej, odkryta przez producenta Chipsa Momana, który zachęcił ją do sprawdzenia się w roli solistki i autorki piosenek.
 W 1966 r. jej singel, "Born A Woman", dotarł na dwunaste miejsce amerykańskiej listy przebojów, zawdzięczając popularność dosadnemu, odbiegającemu od tradycyjnych schematów ballad country tekstowi: "Urodziłaś się babą więc będziesz bita nie raz" (If you're born a woman, you're born to be hurt).
Do pierwszych dwudziestek amerykańskich i brytyjskich przebojów trafiło też kolejne nagranie Posey, " Single Girl". Tematykę kobiecą kontynuowały single "What A Woman In Love Won't Do", "I Take It Back" i "Are You Never Coming Home" - wszystkie z 1967 r.
Piosenkarka towarzyszyła Elvisowi Presleyowi podczas sesji nagraniowej w studiach Moman's American, wykonując wraz z nim przebojowy temat "Mama Liked The Roses" i koncertując u boku gwiazdora w Las Vegas w 1969 r. W latach siedemdziesiątych styl wokalny i tematyka piosenek Sandy okazały się zbyt hermetyczne dla rynku muzyki pop i wokalistka ograniczyła się do nagrań w klasycznym nurcie country.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
Born a Woman / Caution to the Wind	Sandy Posey	07.1966	24[11]	12[14]	MGM MGM 1321/MGM K 13 501	[written by Martha Sharp][produced by Chips Moman]
Single girl//Blue is my best colour	Sandy Posey	11.1966	15[13]	12[12]	MGM MGM 1330/MGM K 13 612	[written by Martha Sharp][produced by Chips Moman]
What a woman in love won' t do/Shattered	Sandy Posey	03.1967	48[3]	31[7]	MGM MGM 1335/MGM K 13 702	[written by John D. Loudermilk][produced by Chips Moman]
I take it back/The boy i love	Sandy Posey	06.1967	-	12[12]	MGM MGM 1342/MGM K 13 744	[written by Buddy Buie/James Cobb][produced by Chips Moman]
Are you never coming home/I can show you how	Sandy Posey	10.1967	-	59[5]	MGM MGM 1364/MGM K 13 824	[written by Spooner Oldham/Dan Penn][produced by Chips Moman]
Something i' ll remember/Silly girl,silly boy	Sandy Posey	11.1967	-	102[4]	-/MGM K 13 892	[written by Buddy Buie/James Cobb][produced by Joe South]
Single girl/I Take It Back	Sandy Posey	09.1975	35[5]	-	MGM 2006 533/-
Bring him safely home to me/A man in need of love	Sandy Posey	10.1971	-	18[11].Country Charts	-/Columbia 45 458	[written by B. Sherrill, L. Butler][produced by Billy Sherrill]
Why don' t we go somewhere and love/Together	Sandy Posey	05.1972	-	51.Billboard Country Charts	-/Columbia 45 596	[written by K O'Dell, L.Henley][produced by Billy Sherrill]
Happy happy birthday baby/Thank the lord for New York City	Sandy Posey	10.1972	-	36[3].Billboard Country Charts	-/Columbia 45 703	[written by M. Sylvia, G. Lopez][produced by Richard Perry]
Don' t/Thank the lord for New York City	Sandy Posey	05.1973	-	39[1].Billboard Country Charts	-/Columbia 45 828	[written by J. Lieber, M. Stoller][produced by Richard Perry]
Trying to live without you kind of days/Why Do We Carry On (The Way We Do)	Sandy Posey	06.1976	-	99.Billboard Country Charts	-/Monument 8698	[written by Bud Reneau, Don Goodman][produced by Tommy Cogbill]
It' s midnight do you know where your baby is/Long distance kissing	Sandy Posey	11.1976	-	93.Billboard Country Charts	-/Warner Bros 8289	[written by Bobby Emmons][produced by Chips Moman]
Born to be with you/It' s not too late	Sandy Posey	03.1978	-	21[7].Billboard Country Charts	-/Warner Bros 8540	[written by Don Robinson][produced by Tommy Cogbill]
Love love love-Chapel of love/I believe in love	Sandy Posey	08.1978	-	26[3].Billboard Country Charts	-/Warner Bros 8610	[written by T.McCrae, S.Wyche, D.Sunny, P.Spector, J.Barry, E.Greenwich][produced by Tommy Cogbill]
Love is sometimes easy/I believe in love	Sandy Posey	02.1979	-	26[7].Billboard Country Charts	-/Warner Bros 8731
Try home/Love is sometimes easy	Sandy Posey	06.1979	-	82.Billboard Country Charts	-/Warner Bros 8852
Can' t get used to sleeping without you	Sandy Posey	02.1983	-	88.Billboard Country Charts	-/Audigraph 449	[written by Ray Davis, Billy Robinson, Ronnie Rodgers][produced by Billy Robinson And Tommy Cogbill]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
Born a woman	Sandy Posey	11.1966	39[1]	129[7]	MGM MGM 8035/MGM SE 4418	[produced by Chips Moman]
I take it back	Sandy Posey	09.1967	-	182[4]	-/MGM 4480

John Schneider

Ur. 8.04.1954 w Mount Kisco, Westchester Country w stanie Nowy Jork (USA). Utalentowany instrumentalista i aktor, debiutował jako nastolatek w telewizyjnych serialach („The Dukes Of Hazzard") o ciężkim życiu farmerskiej rodziny. Trafił też na longplay promujący serial, a w 1981 przemknął przez listy popowych przebojów z wersją „It's Now Or Never” Elvisa Presleya.

Jako jedyny umiejący śpiewać mały gwiazdor, zdobył popularność w prowincjonalnych radiostacjach, ale prezenterzy zrezygnowali z jego usług. Schneider odwdzięczył im się w 1984 piosenką „I've Been Around Enough To Know”, nagraną pod pseudonimem George Strait, lansowaną przez nic nie podejrzewających wrogów. Autor ujawnił się, gdy płyta trafiła na szczyt list country, a kontynuacją sukcesu były single „ Country Girls", „What’s A Memory Like You (Doing In A Love Like This)” i „Doing The Last I Needed Tonight”.
W przeciwieństwie do większości gwiazd country, Schneider unikał tras koncertowych, a sukces singla „Love, You Ain’t Seen The Last Of Me” zaskoczył go, gdy postanowił zmienić strategię. W 1990 przypomniał się w popularnym serialem „Grand Siam”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
It's Now Or Never/Stay	John Schneider	05.1981	-	14[19]	Scotti Brothers 02105	[written by Wally Gold/Aaron Schroeder][produced by Tony Scotti/John D'Andrea][4[9].Country Chart]
Still	John Schneider	09.1981	-	69[5]	Scotti Brothers 02489	[written by Lionel Richie][produced by Tony Scotti/John D'Andrea]
Them Good Ol' Boys Are Bad/Still	John Schneider	10.1981	-	-	Scotti Brothers 02489	[written by J. Pennig, J. Harrington, K. Espy][produced by Tony Scotti, John D'Andrea][13[8].Country Chart]
Dreamin'/Let Me Love You	John Schneider	05.1982	-	45[8]	Scotti Brothers 02889	[written by Barry DeVorzon/Ted Ellis][produced by Tony Scotti/John D'Andrea][32[3].Country Chart]
In The Driver's Seat/They Got Nothin' On Him	John Schneider	08.1982	-	72[6]	Scotti Brothers 03062	[written by Jeff Harrington/Jeff Pennig][produced by Tony Scotti/John D'Andrea]
I've Been Around Enough To Know/Trouble	John Schneider	08.1984	-	-	MCA MCA 52 407	[written by Dickey Lee, Bob McDill][produced by Jimmy Bowen][1[1][15].Country Chart]
Country Girls/The Time Of My Life	John Schneider	01.1985	-	-	MCA MCA 52510	[written by T. Seals, E. Setser][produced by Jimmy Bowen][1[1][14].Country Chart]
It's A Short Walk From Heaven To Hell/Honeymoon Wine	John Schneider	05.1985	-	-	MCA MCA 52567	[written by Ken Bell, Terry Skinner, J. L. Wallace][10[10].Country Chart]
I'm Going To Leave You Tomorrow/I Don't Feel Much Like A Cowboy Tonight	John Schneider	08.1985	-	-	MCA MCA 52648	[written by T. Daniels, G. Dobbins, J. Wilson][produced by Jimmy Bowen, John Schneider][10[12].Country Chart]
It's Now Or Never/Stay	John Schneider	05.1981	-	14[19]	Scotti Brothers 02105	[written by Wally Gold/Aaron Schroeder][produced by Tony Scotti/John D'Andrea][4[9].Country Chart]
What's A Memory Like You (Doing In A Love Like This)/The One Who Got Away	John Schneider	01.1986	-	-	MCA MCA 52723	[written by C. Quillen, J. Jarrard][produced by Jimmy Bowen, John Schneider][1[1][14].Country Chart]
You're The Last Thing I Needed Tonight/One More Night	John Schneider	05.1986	-	-	MCA MCA 52827	[written by David Wills, Don Pfrimmer][produced by Jimmy Bowen, John Schneider][1[1][15].Country Chart]
At The Sound Of The Tone/This Time	John Schneider	09.1986	-	-	MCA MCA 52901	[written by M. T. Barnes, D. Richardson][produced by Jimmy Bowen, John Schneider][5[13].Country Chart]
Take The Long Way Home/Better Class Of Losers	John Schneider	01.1987	-	-	MCA MCA 52989	[written by J. Neel, D. Crider][produced by Jimmy Bowen, John Schneider][10[11].Country Chart]
Love, You Ain't Seen The Last Of Me/Credit	John Schneider	04.1987	-	-	MCA MCA 53069	[written by K. Franceschi][produced by Jimmy Bowen, John Schneider][6[13].Country Chart]
When The Right One Comes Along/The Gunfighter	John Schneider	08.1987	-	-	MCA MCA 53144	[written by R. Smith, J. Hooker][produced by Jimmy Bowen, John Schneider][32[2].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Now or Never	John Schneider	06.1981	-	37[22]	Scotti Brothers 37 400	[produced by Tony Scotti/John D'Andrea]
White Christmas	John Schneider	12.1981	-	155[7]	Scotti Brothers 37 617	-
Too Good to Stop Now	John Schneider	11.1984	-	111[12]	MCA MCA 5495	-

Dark Horse Records

Dark Horse Records to  wytwórnia płytowa założona przez ex-Beatlesa George Harrisona w 1974 roku. Założenie wytwórni zbiegło się z likwidacją   Apple Records i umożliwiła Harrisonowi kontynuowanie wspierania projektów innych artystów przy zachowaniu jego solowej kariery. Pierwsze kontrakty to hinduski muzyk Ravi Shankar i Splinter , z których  tylko ostatnia z nich miała znaczący sukces komercyjny, aż do czasu, gdy Harrison podpisał kontrakt z Dark Horse w 1976 roku. Płyty wytwórni były dystrybuowane przez A & M Records przez pierwsze dwa lata jej działalności. Po rozstaniu z A & M, Harrison i Dark Horse utworzyły długoterminowe partnerstwo z Warner Bros. Records , które trwało do wygaśnięcia jego umowy w 1994 roku.

Attitudes, Stairsteps i Keni Burke należą do innych artystów, którzy nagrywali dla Dark Horse, choć coraz bardziej wytwórnia stała się nośnikiem wydań solowych Harrisona, gdy tylko Warner przejął dystrybucję. Po dziesięciu latach bezczynności etykieta powróciła w 2002 roku z pośmiertnym albumem studyjnym Harrisona , Brainwashed , a następnie jego boxem Dark Horse Years , który został wydany w 2004 roku. Niedawno Dark Horse Records wydała box z kompilacją Shankar-Harrison  Collaborations (2010).
Od czasu powstania  Apple Records w 1968 r. George Harrison wyprodukował i pomógł artystom mającym kontrakty w wytwórni, w tym Jackie Lomaxowi , Billy Prestonowi i Badfinger ,   które wszystkie były wtedy mało znane. Po rozpadzie Beatlesów w 1970 r., Harrison kontynuował tę rolę przy zachowaniu udanej kariery solowej, dodając prestiżowe nazwiska, takie jak Ravi Shankar i Ronnie Spector na listę firmy Apple. W 1973 roku, wyprodukował ambitny album "East-meets-West" Shankara,i debiutem duetu z South Shields , Splinter . Jako artysta  solowy,Harrison szukał nowej drogi do swoich projektów . On i Starr rozważali zakupienie firmy Apple w 1973 r i uruchomienie jej samodzielnie, ale Harrison uważał ,że są poważne komplikacje związane z tą wytwórnią.

Na początku 1974 rozpoczął dialog z Davidem Geffenem , szefem Asylum Records w Los Angeles , a według późniejszego wspomnienia Toma Petty'ego konsultował się również z Leonem Russellem, współzałożycielem Shelter Records , o założeniu wytwórni. Harrison ostatecznie uzgodnił warunki z A & M Records, aby ta ostatnia rozpropagowała nową markę na całym świecie.Jako nazwę firmy, Harrison użył tytułu utworu, który napisał w 1973 roku, " Dark Horse ". Inspiracja dla logo Dark Horse Records pochodzi z etykiety na puszce, którą Harrison znalazł podczas podróży do Indii.

Po tym, jak Harrison podpisał kontrakt z Dark Horse Records 27 stycznia 1976 r., wszystkie jego kolejne nagrania zostały wydane przez label, począwszy od Thirty Three & 1/3 , a kończąc na Live in Japan w 1992 roku. Po tym ostatnim, po dziesięciu latach odszedł.

Dark Horse był dystrybuowany przez A & M Records (1974-76),Warner Bros. Records (1976-94)  i EMI (2002-2004).

Dark Horse została reaktywowana wraz z pośmiertnym wydaniem Brainwashed w 2002 roku. Powrót do katalogu Harrisona  został uczczony boxem Dark Horse Years 1976-1992 w 2004 roku. W 2010 roku Dark Horse wydało zestaw   Ravi Shankar-George Harrison Collaborations z dystrybucją przez Rhino Entertainment .

Hity na singlowych listach przebojów

1974 Splinter Costafine Town / Elly-May 17.UK/77.US
 1979 George Harrison Blow Away 51.UK/16.US
 1981 George Harrison All Those Years Ago 13.UK/2.US
 1987 George Harrison Got My Mind Set on You 2.UK/1.US
 1988 George Harrison When We Was Fab 25.UK/23.US
 1988 George Harrison This Is Love 55.UK
 1976 George Harrison This Song 25.US
 1976 George Harrison Crackerbox Palace 19.US
 1982 George Harrison Wake Up My Love 53.US

Cypress Records

Cypress Records to oddział Cypress Entertainment, Inc. z siedzibą na 1523 Crossroads, w Los Angeles w Kalifornii. Założona przez Craiga Sussmana i Teda Cohena w 1986 roku,jako "zobowiązanie  się wydawania muzyki pełnej pasji i inteligencji dla szybko rosnącej widowni starszych nabywców płyt".
Albumy Cypress, kasety i dyski kompaktowe były produkowane i dystrybuowane przez A & M Records od 1987 do 1992 roku. Kiedy Cypress przyłączyła się do A & M, przyniósła za sobą znanych artystów: Jennifer Warnes, Tima Weisberga i Kenny Rankina oraz ich wcześniejsze albumy Cypress. Wydano 28 albumów. Albumy winylowych składały się z niestandardowych okładek.
W 1989 r. Albumy Cypress Records i kasety były wycenione na 8,98 dolarów, a płyty kompaktowe nie miały ustalonej ceny.

            Single na liście przebojów Billboard:
 .1989 Michael Damian Rock On 1[1][21].US [gold]
.1989 Michael Damian Cover of Love 31[12].US
.1989 Michael Damian Was It Nothing at All 24[21].US

Aamco Records

W kwietniu 1958 r. Carl LeBow został jako dyrektor generalny firmy Bethlehem Records, założycielem wytwórni o nazwie Aamco, gdzie został prezesem. Wytwórnia była oddziałem Alison Enterprises i mieściła się przy   204 West 49th w Nowym Jorku. Jej produkcje to muzyka popularna, jazz  i muzyka międzynarodowa. Dyrektorem A & R firmy Aamco był Lee Kraft.
 Dyrektorem muzycznym i wiceprezydentem był bandlider Ted Steele. Steele zaakceptował pracę dyrektora muzycznego w Bethlehem Records zaledwie dwa miesiące wcześniej, ale opuścił Bethlehem wraz z LeBow. Steele był znany w Nowym Jorku, będąc osobistością  radiową i telewizyjną tam od lat czterdziestych.  Alison Enterprises została prawdopodobnie nazwana przez , Alison Steele (20-letnią DJ-kę, która później stał się znana jako "Nightbird" w Nowym Jorku).


W pewnym sensie, Aamco, jako siedziba "Micro Cosmic Sound", wydaje się być studium przypadku   nieudanej wytwórni. Wypożyczali większość swojej muzyki, więc mieli niewiele w stosunku do aktywów umownych. Sprzedawali albumy za 1,49 USD (2,49 USD stereo), więc nie zarabiali zbyt wiele na każdej sprzedaży, i nie mieli prawdziwych hitów, więc nie sprzedali wielu płyt. Nawet rok później musieli podwyższyć ceny swoich albumów i nadal nie powstrzymały ich przed bankructwem dwa miesiące później. W ich zgłoszeniu upadłości ich aktywa wyliczono jako 7.200 dolarów, a ich zobowiązania wyniosły 183.661.

 Powstanie  Aamco Records zostało ogłoszone w numerze Billboard w maju 1958 roku . Zgodnie z zapowiedzią, "Aamco Records będzie wydawać płyty LP o niskiej cenie. Pierwsze wydawnictwa, które zostaną wydane około 15 czerwca, zawierają liczne   LP wynajęte przez LeBow z  wytwórni Bethlehem i Monogram Records. . Aamco wydało ponad czterdzieści albumów, a większość z nich   stereo.

Aamco wydało zaledwie cztery single. Pierwszy, "Just Young" Andy Rose [Aamco 100] wszedł na listę w połowie września 1958 roku, osiągając # 69 na Billboard i # 28 w Cash Box . Piosenka była najbardziej popularna w Nowym Jorku, gdzie osiągnęła pozycję # 17 na listach WMGM.

Następnym był  "Calla, Calla" Paulette Sisters  [Aamco 101]. Zaczęło się od emisji na stacjach radiowych   29 września 1958 roku, a pod koniec października weszło na listę Cash Box , głównie z powodu sprzedaży w Nowym Jorku, gdzie znalazło się na 28 miejscu na listach WMGM. W końcu osiągnęła   # 87 na liscie Cash Box , ale nie trafiła do zestawień Billboard.

 Ostatnie dwa single, "Lightning"  / "Never Mind, Never Mind" Teal Joy [Aamco 102] i Andy Rose   "No Devotion" / "Classroom Cutie" [Aamco 103] oba przepadły na listach bestsellerów.

Ostatecznie reorganizacja w kwietniu i duże plany nie powstrzymały finansowego krachu, a zaledwie dwa miesiące później 18 czerwca firma Alison Enterprises prowadząca działalność w ramach Aamco Records złożyła wniosek o ogłoszenie upadłości . To było prawie rok po dzień po wydaniu pierwszych albumów.

Apollo Records

Wytwórnia Apollo Records zaczęła swoją działalność w Nowym Jorku w 1945r,za sprawą Ike'a i Bess Berman,oraz Hy Siegel i Sama Schneidera.Pierwszoplanową rolę,co nie było tajemnicą pełniła Bess. Na początku lat 50-tych odnosili sukcesy na rynku r&b.Dorobek płytowy wytwórni obejmuje country [Oklahoma Roundup Gang, Johnny & Jack, Tennessee Mountain Boys, i The Crossroads Gang],jazz [Rabon Tarrant, Jack McVea, The Three Riffs, i The Four Blues],gospel [Dixie Hummingbirds, Prof. Alex Bradford, Rev. B.C. Campbell, Southern Harmonairs, i ich największa gwiazda Mahalia Jackson].Od 1949r skupia się nieomal wyłącznie na rhythm'n'bluesie nagrywając takich artystów jak:Jack Dupree, Sunnyland Slim, Bea Booze, i Piney Brown.
W 1950r miała w odróżnieniu od wielu wytwórni tylko jedną,zresztą mało znaną grupę wokalną-The Vagabonds,śpiewającą w stylu popularnych wówczas Ink Spots.Inne grupy jak The Selah Jubilee Singers i Larks to weterani muzycznych scen jeszcze sprzed II wojny.Niedługo do wytwórni trafia Five Royales,grupa doo woop,debiutująca w Nowym Jorku jako Royal Sons.W połowie 1954r Larks rozpada się a Five Royales zawiadamiają o swoim odejściu do King Records.
Na początku 1955r Apollo znów szuka wartościowych grup wokalnych z północnej Karoliny.Jedną z takich grup była The Casanovas ,która wylansowała wcześniej balladę "That's All".Dla Apollo nagrali kilka singli minn."Hush-A-Mecca" (b/w "It's Been A Long Time"), "Please Be My Love" / "Let The Tears Fall" i "Sleepy Head Mama"/ "My Baby's Love".Pokładano też duże nadzieje w Miriam Grate & The Dovers i ich singlu "My Angel",ale po udanym starcie już jako The Dovers nie odnosili sukcesów.
Latem tego samego roku wytwórnia podpisała dużą ilość kontraktów z rhythm'n'bluesowymi grupami wokalnymi.Jedną z nich była grupa kumpli z wojska stacjonujących w Niemczech i adekwatnie nazywających się Berliners.Po zmianie nazwy na The Sparks of Rhythm wydali singiel "Don't Love You Anymore" / "Women, Women, Women". Następny "Hurry Home" / "Stars Are In The Sky" potwierdził unikatowy talent lidera grupy-Jimmy Jonesa,który w przyszłości będzie odnosił sukcesy jako solista.
W 1957r sukces odniosły The Cellos płytą "Rang Tang Ding Dong (The Japanese Sandman)" i The Delroys "Bermuda Shorts".Mimo ,że wytwórnia posiadała nadal dużą renomę,ale czas chwały pomału się kończył. The Cellos próbowało z "The Juicy Crocodile"jeszcze z niewielkim sukcesem, ale wydanie "The BeBop Mouse" i "What's The Matter For You" przynosło finansowe fiasko.
The Delroys zniknęła z rynku,a The Chesters,wkrótce przekształca się w Little Anthony & The Imperials nagrywając wiele hitów,ale już dla Gone/East Records.W końcu 1957r wraca na arenę The Casanovas z "For You And You Alone" i "You Are My Queen",ale bez oczekiwanych sukcesów.Ostatnim nagraniem wydanym przez Apollo był singiel "Handy Man" nagrany przez The Sparks of Rhythm w 1959r.Po 13 latach działalności wytwórnia zakończyła swój żywot,przechodząc do historii amerykańskiej muzyki.

Hity na singlowej liście przebojów "Billboard"

Rang tang ding dong Cellos 62[10] 1957
BERMUDA SHORTS Delroys-Apollo 514 56.Cashbox Charts 1957

Papa Roach

Papa Roach – amerykańska grupa muzyczna wykonująca szeroko pojętą muzykę rockową. Zespół powstał w Vacaville w Kalifornii w 1993 roku. Jego członkami są Jacoby Shaddix, Jerry Horton oraz Tobin Esperance. Na początku 2008 roku zespół opuścił perkusista Dave Buckner - jeden z założycieli zespołu. Jego odejście spowodowane było problemami w życiu osobistym. Pod koniec kwietnia 2008 roku, do zespołu oficjalnie dołączył Tony Palermo, były perkusista grupy Unwritten Law, który to koncertował z zespołem po odejściu Dave'a.
Shaddix podczas wydania pierwszego albumu używał pseudonimu Coby Dick, później był znany również jako Jonny Vodka. Nazwa grupy wywodzi się od pseudonimu, jakim nazywano dziadka Coby'ego, czyli "Papa", oraz jego nazwiska: Roatch. Początkowo grupa znana była jedynie w okolicach miasta założenia. Singel, który dał grupie rozgłos - "Last Resort", pochodził z albumu Infest. Grupa sprzedała ponad 10 milionów egzemplarzy płyt na całym świecie.


Wokalista grupy nie miał łatwego dzieciństwa. Jego rodzice rozwiedli się, gdy miał 6 lat, nie miał także stałego miejsca zamieszkania - młody Shaddix mieszkał między innymi w ciężarówce. Cierpiący na ADHD (zespół nadpobudliwości z zaburzeniami uwagi), mający problemy z alkoholem artysta jest jednak ulubieńcem fanów, przez nieskrywaną miłość do muzyki. Wokalista, będący perfekcjonistą w tym co robi ozdobił klatkę piersiową olbrzymim tatuażem "Born to rock", mającym wyrażać jego miłość do muzyki. To Jacoby Shaddix wymyślił nazwę formacji, która wzięła się od pseudonimu przybranego dziadka piosenkarza Howarda Williama Roatcha. Jest on też jedynym stałym członkiem Papa Roach, którego skład zmieniał się wielokrotnie na przestrzeni lat. Obecnie zespół oprócz Coby'ego tworzą: basista i główny kompozytor grupy Tobin Esperance, gitarzysta Jerry Horton oraz perkusista Tony Palermo, który zastąpił przy bębnach Dave'a Bucknera w 2008 roku.

Pierwsze nagrania formacji ujrzały światło dzienne w 1994 roku, za sprawą EP-ki "Potatoes for Christmas". Trzy lata po premierze małego krążka ukazał się debiutancki album Papa Roach "Old Friends from Young Years". Wzbudził on dość duże zainteresowanie lokalnych mediów i został dobrze oceniony przez recenzentów, wskazujących Papa Roach jako jeden z najciekawszych zespołów niezależnych. Ten sukces otworzył grupie wiele drzwi. Niedługo po premierze debiutanckiego krążka zespół występował u boku takich grup, jak Sevendust, Powerman 5000 czy niezwykle cenionej przez krytyków i słuchaczy Suicidal Tendencies.

Sukces "Old Friends from Young Years" przyczynił się też do podpisania kontraktu z firmą Dreamworks. Właśnie nakładem tej wytwórni ukazał się przełomowy album grupy - nu-metalowy "Infest" z 2000 roku. Bezkompromisowy, agresywny i pełen furii krążek doszedł do 5. pozycji listy Billboardu i sprzedał się w nakładzie ponad 3 milionów egzemplarzy w samych tylko Stanach Zjednoczonych. "Infest" był też sukcesem artystycznym zespołu. Krytycy chwalili Papa Roach za to, że znakomicie połączyli siłę rapcore'a z popową melodyjnością, co najdobitniej słychać w utworach promujących wydawnictwo: "Last Resolt", "Between Angels and Insects" i "Broken Home".

Szczególną popularnością cieszył się pierwszy z wyżej wymienionych utworów, który zdobył 1. miejsce listy Billboard Modern Rock Tracks i został wykorzystany w wielu hollywoodzkich produkcjach, programach telewizyjnych, grach komputerowych. Piosenkę "Last Resolt" można było usłyszeć między innymi w takich filmach, jak "Tylko jeden" z Jetem Li i "Dzień próby" z Denzelem Washingtonem w roli głównej. Nie sposób było też nie zwrócić uwagi na teledysk do tego utworu. Wyreżyserowany przez Marcosa Siegę klip pokazywał zespół na parkiecie otoczony przez swoich sympatyków. W trakcie filmu kamera zbliżała się do fanów i pokazywała ich w stanie depresji. To był bardzo ciekawy i oryginalny pomysł. Dlatego też formacja dała reżyserowi wolną rękę przy kręceniu kolejnego wideo do utworu "Broken Home". Praca przy tym teledysku była jednak dla wszystkich męką. Szokujący, realistyczny obrazek kosztował Jacoby'ego Shaddiksa, reżysera, jego asystenta i jedną z aktorek w nim występującą załamanie nerwowe. Jednak to było niczym w porównaniu z tym, co czekało zespół na trasie koncertowej promującej "Infest". Papa Roach byli na krawędzi rozpadu. Ta cała sytuacja była spowodowana nadużywaniem alkoholu przez członków formacji.

Jednak grupa przetrwała i przystąpiła do nagrywania kolejnego krążka "Lovehatetragedy". Wydany w 2002 roku trzeci longplay zespołu doszedł do 2. pozycji na liście Billboardu i 3. na liście albumów w Wielkiej Brytanii - najwyższych w karierze Papa Roach, aczkolwiek nie sprzedawał się tak dobrze jak poprzednie dzieło. Być może na wynikach sprzedaży zaważyło to, że formacja odwróciła się plecami do nu-metalu, ale w sumie w 2002 roku ten gatunek nie był tak popularny jak w poprzednich latach. "Lovehatetragedy" ujawnił inną inspirację grupy, wcześniej nie tak bardzo czytelną - kultowy zespół Faith No More. Co ciekawe, mimo iż formacja oddaliła się od nu-metalu, łączącego w sobie elementy muzyki metalowej i hip-hopu, to Papa Roach wzięli udział w trasie koncertowej amerykańskiej gwiazdy rapu Eminema, Anger Management Tour w 2002 roku.

W 2004 roku ukazał się krążek "Getting Away with Murder", jak się później okaże, ostatni album Papa Roach, który osiągnął sukces komercyjny. Z płyty, która pokryła się platyną w USA pochodzą tak znakomite i popularne kawałki, jak opowiadające o bezkarności, klasyczne hardrockowe nagranie "Getting Away with Murder", wykorzystane w filmie "Kroniki Riddicka" czy zbliżone stylistyką do utworów Blink 182 "Scars". Niezwykle ciekawy był teledysk nakręcony do piosenki tytułowej. Trochę przypominał klip do utworu "Last Resolt". Mianowicie w teledysku zespół gra na parkiecie i jest otoczony przez fanów, aczkolwiek cała sytuacja ma miejsce na giełdzie papierów wartościowych. W przeciwieństwie do tamtego słynnego klipu nie ma zbliżeń na fanów w depresji, tylko są zbliżenia na symbolizujące chciwość "grube ryby" świata finansowego oraz na zabawiające się ze sobą dziewczyny.

Album "Getting Away with Murder" otrzymał mieszane recenzje. Dziennikarze narzekali głównie na poziom wydawnictwa, twierdzili że cały krążek nie stoi na tak wysokim poziomie jak powstały na bazie mocnego, perkusyjnego loopu utwór tytułowy oraz że płyta jest bardzo zachowawcza, bez polotu.

Krytycy podobnie potraktowali kolejny krążek w dyskografii zespołu "The Paramour Sessions" z 2006 roku. Płyta sprzedała się w ilości około 450 tysięcy egzemplarzy w USA, co jest słabym wynikiem biorąc pod uwagę amerykański rynek, a także to, że Papa Roach jeszcze niedawno święcił tryumfy na listach przebojów. Wynikom sprzedaży nie pomógł nawet fakt, że album był nagrywany w słynnej posiadłości Canfield-Moreno Estate, znanej też pod nazwą Paramour, w której nagrywał również jeden z najpopularniejszych zespołów hardrockowych obecnej dekady My Chemical Romance. Co ciekawe, członkowie obu amerykańskich formacji zgodnie twierdzili, że willa jest nawiedzona i nagrywanie w tamtym miejscu było dla nich nowym i inspirującym doświadczeniem.

Mimo tego, że Paramour Mansion jest posiadłością rzekomo nawiedzoną przez duchy, Papa Roach powrócili do wilii po to, by nagrać tam 6. studyjny album "Metamorphosis" wydany w 2009 roku. To pierwsza płyta nagrana bez Dave'a Bucknera w składzie zespołu, który musiał odejść z Papa Roach, by pozbierać swoje życie do kupy - tak przynajmniej brzmiał oficjalny komunikat w tej sprawie, wydany przez frontmana. "Metamorphosis" nie jest przełomem artystycznym, jednak trudno nie zauważyć złagodzenia wizerunku przez grupę, prezentującej się w tym momencie wybitnie radiowo. Mimo, że na "Metamorphosis" nie ma bardzo rozpoznawalnych przebojów w stylu "Last Resolt", to z płyty pochodzi singel "Lifeline", który doszedł na szczyt listy Billboard Hot Mainstream Rock Tracks - warto zaznaczyć, że ta sztuka nie udała się innym, bardziej rozpoznawalnym przez słuchaczy utworom Papa Roach, jak np. "Getting Away with Murder", który osiągnął pozycję 2. na tej liście.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Last resort/Broken home	Papa Roach	07.2000	3[27]	57[20]	Dreamworks 450 9202	[silver-UK][written by Papa Roach][ produced by Jay Baumgardner]
Between angels and insects/Last resort	Papa Roach	05.2001	17[6]	-	Dreamworks 4509082	[silver-UK][written by Jacoby Shaddix/Tobin Esperance/Jerry Horton/Dave Bruckner][ produced by Jay Baumgardner]
She loves me not	Papa Roach	06.2002	14[11]	76[12]	Dreamworks 4508182	[silver-UK][written by Dave Buckner/Coby Dick/Tobin Esperance/Jerry Horton][ produced by Brendan O'Brien]
Time and time again	Papa Roach	11.2002	54[2]	-	Dreamworks 4508052	[written by Espererance/Horton Jr./Shaddix/Jerry Buckner][ produced by Brendan O'Brien]
Getting away with murder	Papa Roach	09.2004	45[2]	69[16]	Geffen 9863647	[written by Dave Buckner/Coby Dick/Tobin Esperance/Jerry Horton][ produced by Howard Benson]
Scars	Papa Roach	02.2005	-	15[38]	Geffen	[gold-US][written by Tobin Esperance/Jacoby Shaddix][ produced by Howard Benson]
To be loved	Papa Roach	08.2006	171[1]	116[9]	Geffen	[written by Jacoby Shaddix, Tobin Esperance][ produced by Howard Benson]
Forever	Papa Roach	04.2007	-	55[18]	Geffen	[written by Jerry Horton/Jacoby Shaddix/Tobin Esperance/Dave Buckner][ produced by Howard Benson/Papa Roach]
Hollywood Whore	Papa Roach	10.2008	139[3]	-	Geffen	[written by Jacoby Shaddix, Tobin Esperance, Jerry Horton][ produced by Jay Baumgardner, James Michael]
Lifeline	Papa Roach	02.2009	-	81[2]	DGC	[written by Jacoby Shaddix, Tobin Esperance, James Michael][ produced by Jay Baumgardner/Papa Roach/James Michael]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Infest	Papa Roach	05.2000	9[58]	5[65]	Dreamworks 50 223	[3x-platinium-US][platinum-UK][ produced by Jay Baumgardner]
Lovehatetragedy	Papa Roach	06.2002	4[11]	2[15]	Dreamworks 50381	[gold-US][gold-UK][ Producer - Brendan O'Brien]
Getting Away With Murder	Papa Roach	09.2004	30[5]	17[60]	El Tonal 003142	[platinum][ produced by Howard Benson]
The Paramour Sessions	Papa Roach	09.2006	61[3]	16[30]	Geffen 1706231 [UK]	[ produced by Howard Benson/Papa Roach]
Metamorphosis	Papa Roach	04.2009	42[8]	9[19]	Interscope 2700622 [UK]	[ produced by Jay Baumgardner/Papa Roach]
To Be Loved: The Best Of Papa Roach	Papa Roach	07.2010	-	83[1]	Geffen	[ produced by Jeff Fura]
Time for Annihilation	Papa Roach	09.2010	71[1]	23[3]	Eleven Seven ESM 785 [UK]	[ produced by David Bendeth]
The Connection	Papa Roach	10.2012	37[3]	17[5]	Eleven Seven ESM 662 [UK]	[ produced by James Michael/John Feldman]
F.E.A.R.	Papa Roach	01.2015	13[2]	15[3]	Eleven Seven ESM 1572 [UK]	[ produced by Kane Churko, Kevin Churko]
Crooked Teeth	Papa Roach	06.2017	20[3]	17[5]	Eleven Seven ESM 812 [UK]	[ produced by RAS,Colin Brittain]
Who Do You Trust?	Papa Roach	02.2019	36[1]	73[1]	Eleven Seven ESM 3672 [UK]	[ produced by Nicholas Furlong ,Colin Brittain, Jason Evigan]

Palm Beach Band Boys

The Palm Beach Band Boys był zespołem studyjnym stworzonym przez RCA Victor, który wykorzystał sukces  przebojowego singla  New Vaudeville Band  , " Winchester Cathedral ". Występowaliw stylu,dla którego promotor New Vaudeville Band wymyślił termin, newstalgia , rodzaj faux lat 20. i 30-tych, zawierający nosowy wokal  , banjo , sekcję dętą , gitara elektryczna, perkusja i fagot .
Ich pierwsza płyta Winchester Cathedral , nagrana w RCA Victor's Studios A i B w Nowym Jorku, została wydana w 1966 roku. Obejmowała ona aranżacje Billy Mure i była wyprodukowana przez Danny Davisa .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I'm Gonna Sit Right Down And Write Myself A Letter/I Don't Want To Set The World On Fire	Palm Beach Band Boys	12.1966	-	117[2]	RCA Victor 9026	[written by Joe Young, Fred. E. Ahlert][produced by Danny Davis]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Winchester Cathedral	Palm Beach Band Boys	01.1967	-	149[1]	RCA Victor 3734	[produced by Danny Davis]

Cherie & Marie Currie

Duet sióstr bliżniaczek ur. 30.11.1959r w Encino w Kalifornii.Cherrie wcześniej,przez cztery lata występowała w dziewczęcej grupie Runaways.Ich jedynym przebojem była piosenka "Since You Been Gone" jeden z tych utworów,który nigdy nie zyskał takiej sławy na jaką zasługuje.Napisał ją ex członek grupy Argent-Russ Ballard i znalazła się ona na jego pierwszym solowym albumie "Winning".
Po rozwiązaniu Runaways i nagraniu solowego albumu-Beauty's Only Skin Deep w 1978r,połączyła swe siły z siostrą i nagrały wspólnie płytę długogrającą "Messin 'With The Boys" w 1980r.Do nagranie tej płyty zaprosiły wielu renomowanych muzyków:Steve Lukathera, Bobby Kimballa, Mike Pocaro, Davida Paicha, Tommy Funderburka i Billa Champlina .Po niepowodzeniu rynkowym albumu zerwały kontrakt z wytwórnią.Cherri kontynuowała swoje występy w telewizji i grała w filmach.Marie próbowała aktorstwa,ale póżniej poświęciła się życiu rodzinnemu.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Since You've Been Gone / Longer Than Forever	Cherie & Marie Currie	10.1979	-	95[3]	Capitol 1A 062-86065	[written by Russ Ballard][produced by Jai Winding ]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Messin' With The Boys	Cherie & Marie Currie	.1980	-	-	Capitol 4754	[produced by Jai Winding ]

Ca Va Ca Va

Brytyjski zespół synthpopowy pochodzący z Bonemath skład którego tworzyli Richard Hixson - gitara,Steven Parris - wokal,Jonathan Hallett - bass,keyb,Derek Ritchie - perkusja,Michael Seeman -perkusja (od 83r),Paul Darbill -bas (od 83r).
Wydali w okresie 1982r-1983r trzy single dla londyńskiej wytwórni Reggard,obok innego znanego zespołu Hayze Fantayzee.Ich debiutancki singiel "Where's Romeo" to niewiarygodnie łatwo wpadająca w ucho melodia synthpopowa,która została dużym hitem.Zawdzięczał to też niezwykłemu głosowi wokalisty. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Where's Romeo?/See Saw And Sway	CaVa CaVa	09.1982	49[5]	-	Reggard RG 103	[written by Hallett , Hixson , Parris][produced by Tim Friese-Greene]
Brother Bright/The Clown	CaVa CaVa	02.1983	65[3]	-	Reggard RGTP 105	[produced by Tim Friese-Greene]
Burning Boy/Pink Shower	CaVa CaVa	.1983	-	-	Reggard RGT 110	[written by Parris][produced by Tim Friese-Greene]

Athena Cage

Amerykańska wokalistka rhythm'n'bluesowa,producentka i kompozytorka.Urodziła się w Russellville w stanie Kentucky i jest absolwentką uniwersytetu stanowego.Zaczynała swoją karierę śpiewając w chórkach minn. u Amy Grant i Isley Brothers .

Przeniosła się do Atlanty by kontynuować karierę muzyczną.Po przesłuchaniach została wokalistką Kut Klose,dziewczęcej grupy rhythm'n'bluesowej.Razem z nią dorobiła się trzech platynowych albumów w tym dwa nagrane z Keithem Sweatem.
W 2003r Athena Cage zakłada przy swoim uniwersytecie Western Kentucky University,fundację wspomaganą pieniędzmi z jej koncertów.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Nobody/In the mood	Keith Sweat feat Athena Cage	10.1996	-	3[35]	Elektra 64 245	[platinum-US][written by Keith Sweat,Athena Cage][produced by Keith Sweat][1[3][31].R&B Chart]
Hey,hey	Athena Cage	07.2001	-	22[14].Hot 100 Singles Sales	Priority 50 205	[produced by Athena Cage, Steve "Supaboy" Rhythm][60[9].R&B Chart]
Butterscotch	Keith Sweat feat Athena Cage	08.2008	-	-	Keia	[92[4].R&B Chart]

Alex Campbell

Ur. w 1923 r. (lub 1928), zm. w 1987 r. Pierwsze szlify jako muzyk Campbell (którego później przezwano "Big Daddy", a w Europie "Le Cowboy d'Ecosse", czyli "kowboj ze Szkocji") zdobywał, grając na ulicach Londynu i Paryża. Choć nie był "technicznie" wyrafinowanym muzykiem folk, śpiewał z wyczuciem zdobytym przez długie lata występów. Znalazł liczne grono naśladowców w całej Europie, a później bardzo dużo występował w Skandynawii i Niemczech. Wielu uważa jego wczesną piosenkę "Been On The Road Too Long" za prawdziwą klasykę. Campbell nagrał podobno ponad 100 albumów. Na Goodbye Booze znalazł się utwór Erica Bogle'a "And The Band Played Waltzing Matilda". Natomiast na płycie No Regrets z 1976 r., której piosenkę tytułową skomponował Tom Rush, znaleźć można również utwór "Old Joe" Alana Taylora.
Campbell znany był z pijaństwa, które przyczyniło się do jego śmierci w 1987 r. Na albumie Alex Campbell And His Friends zagrali Sandy Denny, Cliff Aungier i Johnny Silvo. Niektóre nagrania Campbella wykorzystuje się do nauki gry na gitarze.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Been On The Road So Long/Night Visiting Song	Alex Campbell	.1965	-	-	Transatlantic TRASP 4	[written by Alex Campbell]
Victoria Dines Alone/Pack Up Your Sorrows	Alex Campbell	04.1968	-	-	Saga OPP 2	[written by Paxton]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Alex Campbell and His Friends	Alex Campbell	.1967	-	-	Saga ERO 8021	-
This is Alex Campbell 1	Alex Campbell	.1971	-	-	Ad-Rhythm-Tepee ARPS-1	-
This is Alex Campbell 2	Alex Campbell	.1971	-	-	Ad-Rhythm-Tepee ARPS-2	-
At his best	Alex Campbell	.1972	-	-	Boulevard 4073	-
No regrets	Alex Campbell	.1976	-	-	Look LK LP 6043	-

Al Casey

Al Casey -ur.26.10.1936 r w Long Beach/California.Szybko przeprowadza się do Phoenix w Arizonie,które to miasto stało się stałą siedzibą jego działalności. Będąc członkiem The Sunset Riders miał okazję do spotkania z Lee Hazlewoodem ,wspólnych koncertów i nagrań,minn. "The Fool" lokalnego hitu.Innym towarzyszem nagrań był Duane Eddy podczas studiów tego ostatniego w Coolidge High School.Będąc członkiem jego zespołu Rebels ,nagrał z nim hit "Ramrod" w 1957r.Al Casey mając zaledwie 17 lat stał się już weteranem lokalnej sceny muzycznej w Phoenix.
W 1961 roku pracował z własną grupą Al Casey Combo z którą jeżdził w trasy i pracował podczas sesji nagraniowych w Los Angeles i Phoenix.Z nimi też nagrał swoje największe hity jak "Surfin' hootenanny" i "Cookin".
W 1962 roku podpisuje kontrakt z Stacy Rec i nagrane tam 3 single odnoszą sukcesy na liście przebojów Billboard.
Od początku 1964 roku zaczyna pracę jako muzyk sesyjny pracując minn. z Beach Boys,Eddie Arnoldem i Frankiem Sinatrą.Pod koniec lat 60-tych otwiera własny sklep muzyczny w Hollywood i pracuje jako członek grupy muzycznej podczas TV show Deana Martina.W 1983 roku wraca do Arizony;gdzie nadal poświęca się grze na instrumencie[gitara] i pracy jako nauczyciel gry na tym instrumencie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Cookin' / Hot Foot	Al Casey Combo	04.1962	-	92[2]	Stacy 925	[written by Al Casey, Brad Bauder, Bob Taylor][produced by Al Casey]
Jivin' Around / Doin' The Shotish	Al Casey Combo	07.1962	-	71[6]	Stacy 936	[written by J. Dolphin, E. Freeman, J. Gray ][22[3].R&B Chart]
Surfin' Hootenanny / Easy Pickin'	AL CASEY WITH THE K-C-ETTES	07.1963	-	48[8]	Stacy 962	[written by Lee Hazlewood][produced by Lee Hazlewood]
Guitars, Guitars, Guitars /Surfin' Blues - Part 1	AL CASEY WITH THE K-C-ETTES	10.1963	-	116[2]	Stacy 964	[written by Lee Hazlewood]

Pierre Bachelet

Pierre Bachelet (ur. 25 maja 1944 w Paryżu, zm. 15 lutego 2005 w Suresnes) - francuski piosenkarz, twórca tekstów i kompozytor.
Dzieciństwo spędził w Calais, co zaważyło na późniejszym sentymencie jakim darzył północną Francję, który stanowił inspirację jego wielkiego przeboju "Les Corons" (1982). Piosenka ta wykorzystywana jest jako motyw przewodni hymnu kibiców zespołu RC Lens.
Ukończył studia w szkole filmowej. Następnie udał się do Brazylii, by zrobić film dokumentalny, Bahia meu Amor. Zaczął swoją karierę w reklamie, gdzie spotkał się kilku realizatorów, z którymi następnie pracował. Pracuje przy ścieżce dźwiękowej serialu Dim Dam Dom. Pisał muzykę do reklam i filmów dokumentalnych dla swoich przyjaciół i znajomych.Największym sukcesem w tej dziedzinie był soundtrack do filmu erotycznego Emmanuelle Justa Jaeckina,który sprzedał się w ilości 1.4mln egzemplarzy.
Pierre Bachelet nagrał swój pierwszy utwór w 1974 roku: Emmanuelle w języku angielskim i francuskim. Następnie w 1975 roku dla Atlantic swój pierwszy album.Musi czekać do 1980 roku, aby odnieść sukces u słuchaczy swoim drugim albumem: Elle est d’ailleurs. Tytułowy utwór wydany na singlu rozszedł się w 1.5mln nakładzie. Album także wyznacza początek długiej współpracy z autorem tekstów Jean-Pierre Langiem.Trzeci album Les Corons wydany w 1982 roku,opisujący pracę i życie górników stał się ogromnym sukcesem.Jest to pierwszy rok wielkich sukcesów: występuje w paryskiej Olympii razem z komikiem Patrickiem Sebastienem,a następnie koncertuje we francuskojęzycznej części Europy.
Na początku lat 90-tych, wydaje album live i pierwszą retrospektywę jego najlepszych piosenek, ale także nowy album, na którym śpiewa piosenkę "Flo" w duecie z żeglarzem Florence Arthaud.Koncertuje w Quebec, gdzie cieszył się dużym powodzeniem . W 1995 roku wydał album z piosenkami o tym mieście, do którego teksty zostały napisane z pisarzem Yannem Queffélecem. Pierre Bachelet był autorem muzyki do wielu francuskich filmów, m.in.: Historia O (1975), Slalomu niespecjalnego (1979) Emmanuelle 5 (1986), Zemsty Emmanuelle (1992), Magicznych perfum Emmanuelle (1992), Magii Emmanuelle (1992).
Największy, światowy rozgłos zyskała jego piosenka napisana do filmu Emmanuelle z 1974. Temat przewodni oraz utwór Emmanuelle w lustrze ze ścieżki dźwiękowej tego filmu zostały wykorzystane jako sample na singlu Lily Allen Littlest Things, wydanym w grudniu 2006.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Emmanuelle/Emmanuelle en Thailande	Pierre Bachelet	09.1974	16[15]	-	-	-	-	-	-	37	Barclay 620.077	[written by Hervé Roy,Pierre Bachelet]
L'Atlantique/ La connerie	Pierre Bachelet & Véronique Jannot	07.1976	16[15]	-	-	-	-	-	-	-	Sirocco / Discodis 48.018	[written by Pierre Bachelet]
Baby Bye Bye/ Histoire de coeur	Pierre Bachelet	09.1977	17[11]	-	-	-	-	-	-	B:14	Sirocco / Polydor 2097 405	[written by Pierre Bachelet - M. Camison / Pierre Bachelet ]
Elle Est D'ailleurs/Carnaval	Pierre Bachelet	03.1981	2[38]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 2056 883	[written by J.Pierre Lang / Pierre Bachelet ]
Les Corons/Nos jours heureux	Pierre Bachelet	06.1982	3[35]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 2056 954	[written by J-Pierre Lang - Pierre Bachelet ]
Ecris-Moi /Sans Amour	Pierre Bachelet	10.1982	2[42]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 2056 981	[written by J-Pierre Lang - Pierre Bachelet]
Souvenez-Vous/Donne-moi la main	Pierre Bachelet	02.1983	46[14]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 810 887-7	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Quitte-Moi/On s’aimera, on s’aimera	Pierre Bachelet	09.1983	18[15]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 815 284-7	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Embrasse-La/Des nouvelles de vous	Pierre Bachelet	09.1983	7[24]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 817 407-7	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Mais L'aventure/Prends ton courage	Pierre Bachelet	06.1984	20[27]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 881 051-7	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Marionnettiste/Coeur de goeland	Pierre Bachelet	06.1986	7[20]	-	-	-	-	-	-	-	RCA PB 40133	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
En L'an 2001/La chanson de Presley	Pierre Bachelet	11.1986	3[28]	-	-	-	-	-	-	-	RCA PB 40389	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Quand L'enfant Viendra/Mais chez elle	Pierre Bachelet	10.1986	71[7]	-	-	-	-	-	-	-	RCA PB 40987	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Vingt Ans/Tout se ressemble, rien n’est pareil	Pierre Bachelet	09.1987	16[24]	-	-	-	-	-	-	-	RCA PB 41541	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Partis Avant D'avoir Tout Dit	Pierre Bachelet	06.1988	77[3]	-	-	-	-	-	-	-	-	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
C'est Pour Elle/L’argument du sédicteur	Pierre Bachelet	10.1988	48[12]	-	-	-	-	-	-	-	RCA PB 42181	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Tu Es La`/Tu es la` au rendez-vous (en public)	Pierre Bachelet	04.1989	79[9]	-	-	-	-	-	-	-	RCA PB 42735	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
L'homme En Blanc/On s’reverra	Pierre Bachelet	11.1989	11[22]	-	-	-	-	-	-	-	Avrep PB4 331-7	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Pleure Pas Boulou/ J’les oublierai pas	Pierre Bachelet	03.1990	36[18]	-	-	-	-	-	-	-	Avrep PB 43467	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Flo/Quelque part… C’est toujours ailleurs	Pierre Bachelet & Florence Arthaud	09.1990	20[20]	-	-	-	-	-	-	-	Avrep PB 43739	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
La Terre Est Basse	Pierre Bachelet	02.1991	84[1]	-	-	-	-	-	-	-	BMG PB 44251	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Yéyé Les Tambours	Pierre Bachelet	03.1991	53[10]	-	-	-	-	-	-	-	BMG PB 44251	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
Le Déversoir/Théo je t’écris	Pierre Bachelet	06.1991	58[5]	-	-	-	-	-	-	-	BMG PB 44585	[written by Pierre Bachelet,Jean-Pierre Lang]
La Ville Ainsi Soit-il	Pierre Bachelet	11.1996	26[2]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Romantic Lover (B.O.F.)	Pierre Bachelet	06.1978	3[4]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Elle Est D'ailleurs	Pierre Bachelet	07.1981	10[40]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 2473.115	-
Ecris-Moi / Les Corons	Pierre Bachelet	06.1982	4[101]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 2393 312	-
Mais L'aventure	Pierre Bachelet	08.1983	10[48]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Un Soir... Une Sce`ne / Olympia 82	Pierre Bachelet	06.1983	13[48]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 813.078	-
Marionnettiste	Pierre Bachelet	06.1985	9[18]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Pierre Bachelet (20 Ans)	Pierre Bachelet	03.1986	6[29]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Quelque Part, C'est Toujours Ailleurs	Pierre Bachelet	12.1989	13[56]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
La Sce`ne	Pierre Bachelet	11.1991	49[4]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
10 Ans	Pierre Bachelet	04.1992	4[6]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Les Lolas	Pierre Bachelet	12.1992	26[8]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
La Ville Ainsi Soit-Il	Pierre Bachelet	11.1996	41[1]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Le Meilleur De Bachelet	Pierre Bachelet	03.1998	1[4][41]	81[3]	-	-	-	-	-	-	RCA 82876 88002 2	-
Un Homme Simple	Pierre Bachelet	01.1999	70[1]	-	-	-	-	-	-	-	Mikado 74321 62979 2	-
L'essentiel	Pierre Bachelet	06.2001	129[1]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Une Autre Lumie`re	Pierre Bachelet	11.2001	78[6]	-	-	-	-	-	-	-	Vogue 74321 89370 2	-
Bachelet Chante Brel : Tu Ne Nous Quittes Pas	Pierre Bachelet	11.2003	143[2]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Les corons / Un homme simple	Pierre Bachelet	10.2005	187[1]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Essaye	Pierre Bachelet	11.2008	32[21]	-	-	-	-	-	-	-	SBME 88697399522	-

Pit Baccardi

Pit Baccardi (ur. 1978r, Kamerun). Pochodzący z Kamerunu raper, na stałe związany z francuską sceną. Artysta był wychowywany przez babkę (matka umarła tuż po jego narodzinach), w wieku 12 lat wraz ze swoim bratem osiedlił się we Francji.Jako nastolatek, zamieszany w drobne kradzieże i inne przestępstwa, postanowił rzucić szkołę i zająć się na poważnie rapowaniem.
W 1996 roku poznał   Oxmo Puccino i innych artystów legendarnej wytwórni Time Bomb. Ci, widząc potencjał młodego Pita, wcielili go w szeregi labelu. Ekipa Time Bomb Commando, którą współtworzyli też   Hi Fi, Jedi,   Lunatic i Oxmo Puccino, szybko zyskała miano jednej z najciekawszych grup na francuskiej scenie, co Pit Baccardi potwierdził na producenckim albumie didżeja   Kheopsa   - „Sad Hill”.
Niestety w roku 1997 z wytwórni odeszli Lunatic i Hi Fi, co oznaczało rozpad grupy, Baccardi jednak nie załamał się.i następnie, wspólnie z poznanymi na jednym z koncertów Kameruńczykami (Patou i Stephan), otworzył nowy label - Premiere Classe. Dwójka nowych współpracowników zapoznała rapera z członkami grupy  Neg’Marrons - Ben J i Jacky, którzy przyjęli go w szeregi ekipy Secteur A (należeli do niej m.in.   Arsenik,   Doc Gyneco,  Passi,  Stomy Bugsy).
Nowe więzi zaowocowały rozpoczęciem solowej kariery i wydaniem w roku 1999 debiutanckiego albumu „Pit Baccardi”; na którym gościnnie pojawili się m.in. Arsenik, Doc Gyneco, IAM,   Kery James i -  Rohff. Album zdobył świetne recenzje, podobnie jak kompilacja „Les Sessions Premiere Classe Vol.1”, na której Baccardi pojawił się aż w trzech utworach (w tym dwóch singlowych) w doborowym towarzystwie   Akhenaton, Arsenik, Mystik, Neg’Marrons, Rohff.
Sukces artystyczny nagrań zaowocował zdobyciem wyróżnienia magazynu „Groove”, który uznał Pita za największe odkrycie 1999 roku. Debiutancki album artysty otrzymał wkrótce tytuł „Złotej Płyty”. Rok później Baccardi powrócił z EP-ką - „Ghetto Ambianceur”. W tytułowym utworze towarzyszył mu Joe - amerykańska gwiazda R&B, a wśród innych gości znaleźli się m.in. Jacky i  L’Skadrille. Co ciekawe, materiał promowany był aż siedmioma teledyskami, co budzi podziw, zważywszy że całość zawierała tylko dziewięć utworów.
 Na kolejny solowy album „Les Poids Des Maux” trzeba było czekać kolejne dwa lata, w  czasie których Pit Baccardi pojawił się m.in. na soundtracku do filmu „Old School” (2000) i drugiej części kompilacji „Premiere Classe”,we wspólnym kawałku z Rim.K . Po premierze „Les Poids Des Maux” przyszedł czas na kolejne featuringi, m.in. na ścieżce dźwiękowej do filmu „Taxi 3” (reż. Gerard  Krawczyk, 2003), a także na podsumowanie dotychczasowej kariery Baccardiego. Wzięli się za nie francuscy didżeje Lord Issa i DJ Poska. wydając mixtape’y „Pit Au Mic" i „Pit Baccardi - ; Classic Mixtape,” na których znalazły się zarówno utwory dobrze już wszystkim znane, jak i kilka premierowych.
 Potencjał Pita Baccardi wciąż nie gaśnie, świadczą o tym kolejne udane utwory i kolaboracje, jak chociażby „Criminel Son” z producenckiego albumu Medeline - „lllicte Projet” czy  wspólne utwory Pita z jego podopiecznymi z grupy Marginal Sosa i młodszym bratem - Dosseh.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Si Loin De Toi	Pit Baccardi	12.1999	30[24]	-	-	-	-	-	-	-	-	[written by Pit Baccardi, Matrix, Atman]
Enfants Du Ghetto	Pit Baccardi & Jacky Brown	11.2002	83[5]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Pit Baccardi	Pit Baccardi	07.1999	14[14]	-	-	-	-	-	-	-	-	-
Le poids des maux	Pit Baccardi	10.2002	55[4]	-	-	-	-	-	-	-	-	-

Baby G

Baby G jest wokalistą reggae urodzonym w Schoelcher na Martynice . W wieku dziesięciu lat śpiewa regularnie w swoim kościele parafialnym w Tivoli.
Bierze udział w sesjach nagraniowych i zaczyna nagrywać pod pseudonimem Baby G. na Martynice.
Jego nagranie trafiło na kompilację "Dancehall Party" wyprodukowaną przez Dona Miguela. Rejestruje album Children of Africa dla wytwórni Hibiscus .
W 1995 roku spełnia się jejo marzenie i udaje się na Jamajkę. Trafia tam do Mixing Lab i spotkyka sławnego Fatta Marshalla Linforda,z którym pracuje nad swoją debiutancką płytą: "Hileaf" . Następnie próbuje przygody we Francji, wstepuje do Dub Collective Action i uczestniczy w projekcie Plus de coeur égal soleil Pierpoljaka w 2000 roku.Dla wytwórni HIM wydaje drugi album w 2002 roku.
W 2006 r., Baby G dołączył do grupy Black Legned Brown i śpiewa kilka utworów na albumie Ebony, z Asher Sinjahman i Kalabasha King (Big Famili).

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Reggae Night Fiva

BABY G

06.2004

70[8]

-

-

-

-

-

-

-

-

[written by Amir Bayyan,Jean-Marie Comper,Jean-Baptiste Saudray,Liz Jackson]

Babet

Élizabeth Maistre znana lepiej jako Babete,to muzyk i wokalistka francuska urodzona  4 września 1977r w Istres  na co dzień gra na skrzypcach w rockowej grupie Dionysos.
 Wstąpiła do grupy Dionysos w 1997 roku w czasie nagrywania ich drugiego albumu. Uczestniczy w grupie jako skrzypek i wokalistka (banjo, kastaniety i klawisze). Na pierwszych występach z grupą,   nosiła nazwisko Élisabet Ferrer.
 Oprócz tego od 2007 roku prowadzi solową działalność.Pierwszy album który nagrała solo nosił tytuł  Drôle d'oiseau. Jej najnowszy krążek, drugi sygnowany własnym nazwiskiem, "Piano Monstre", na rynku ukaże się 27 września 2010r.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Drôle D'oiseau	Babet	03.2007	107[7]	-	-	-	-	-	-	-	V2 5306376	-
Piano monstre	Babet	10.2010	38[6]	-	-	-	-	-	-	-	-	-