Clannad

Zespół powstał w 1968 r. jako kwartet. Tworzyli go wtedy: Ciaran - bg, keyb, g, voc (ur. 4.03.1954); Pól O' Braonain - g, fl, perc, voc (ur. 22.04.1956) oraz bliźniacy Padraig Oi Dugain - mand, g, voc i Noel O' Dugain (ur. 23.01.1949). Dwa lata później do grupy dołączyła Maire Marrianne Ni Bhraonain - Celtic harp, voc (ur. 4.08.1952).
 Maire śpiewała od 11 roku życia, występując w zespole ojca. Na repertuar jego zespołu składały się standardy muzyki popularnej i aktualne przeboje, z których Maire wykonywała najczęściej My Boy Lollypop. Jako najstarsza z dziesięciorga rodzeństwa wysłana została do Sligo, gdzie w konwencie Urszulanek zgłębiała tajniki gry na harfie. W nauce pomagali też dziadkowie. Matka ojca była pianistką, dziadek zaś nauczycielem greki. Dziadkowie ze strony matki prowadzili objazdowe variete, w którym babcia była akrobatką i perkusistką. Podczas spektaklu w Gweedore wydarzyło się tragedia. Dziadek umarł na scenie, podczas gdy żona grała na perkusji, syn na trąbce, a córka na akordeonie.
Rodzinny kwintet zapragnął wziąć udział w festiwalu w Letterkeniiy. W celu wypełnienia zgłoszenia należało wymyśleć nazwę grupy. I tu z pomocą przyszedł drugi dziadek. Ponieważ grupa stanowiła rodzinę (Clann) z (as) Dobhair (Clann-as-dobhair) nazwę skrócono do Clannad. Na początkowy repertuar zespołu składały się, wyuczone w konwencie, utwory z cykli Holy Songs i The March Of Brian Boru. One też wypełniły ośmiominutowy występ. Zwycięstwo przypadło Ań Beatach Seo Tu Romhan w wykonaniu grupy z Dobhair.
Dugainowie i Braonain wychowywani byli w Donegal, zakątku oddzielonym od pozostałej części Irlandii. Okolica stanowiła prawdziwy rezerwat tradycyjnej kultury "zielonej wyspy". Mówiono to po irlandzku, kultywowano tradycyjne śpiewy Donegal Gealtacht. Po ukończeniu szkoły Maire podjęła pracę w charakterze nauczycielki muzyki. Pozostali członkowie zespołu wciąż uczyli się, dlatego na ewentualny kontrakt z Polydorem należało jeszcze poczekać. Nawet przygotowania do wywtępu w RTE "Albert Fry Show" nie przerwały nauki. Clannad ćwiczył wieczorami, a po pro gramie odwieziono do szkoły. Maire wprowadzała wiele innowacji w swych lekcjach muzyki, nie zamykając ich w sztywnym rozkładzie zajęć. Uczniowie mieli możliwość kontaktu z nauczycielką przez cały dzień, słuchania muzyki klasycznej, ludowej, czy Emerson Lake And Palmer. Swym niekonwencjonalnym podejściem do nauki Maire zyskała sobie wielu nowych uczniów z wysp Arrenmore i Tory.
Przez cały ten czas Clannad pracował nad opracowaniem repertuaru, wyszukiwaniu gaelickich pieśni i tworzeniu własnych kompozycji. Zespół próbował występować w lokalnych barach, lecz ludowy repertuar okazywał się być nieodpowiedni dla takich miejsc. Jedyne koncerty odbywały się popołudniami na terenach szkół. Debiutancki album "Clannad" został zignorowany przez słuchaczy i krytyków jako zbiór tradycyjnych kompozycji. Z zamieszczonych tam utworów na uwagę zasługiwała Lisa, autorstwa Ciaran i Póla. Druga płyta, wyprodukowana przez Donnuala Lunny'ego była dojrzalsza i zawierała bardziej jednorodne propozycje muzyczne. Dheanainn Sugradh zostało nawet przebojem w Irlandii.
W 1975 r. zespół ruszył na koncerty po Europie, by rok później w glorii sławy powrócić do rodzinnej Irlandii. Trzecia płyta -"Dulaman" - mimo folkowej inspiracji sygnalizowała nowe elementy muzyczne i cieszyła się już większym powodzeniem. "Clannad In Concert" było zaś pierwszą płytą koncertową grupy, nagraną podczas występów w Szwajcarii. W 1980 r. pojawił się album "Crann Ull" (Jabłoń). W tym samym roku do zespołu dołączyła Eithne (ur. 17.05.1961) - keyb, voc, bardziej znana jako Enya. W rozszerzonym składzie nagrano następną płytę "Fuaim" (Dźwięk), zawierającą trzy nagrania wykonywane w języku angielskim. Jedna z kompozycji płyty (Mhórag 's Na Horo GheallaidK) zainteresowała autorów programu TV BBC "Harry's Game". Ostatecznie w październiku ukazał się singiel z tematem przewodnim programu, ponieważ zespół odrzucił proponowany tekst do swej kompozycji z płyty "Fuaim". Krążek dotarł do 5 miejsca brytyjskiej listy przebojów, grupę wyróżniono nagrodą Ivora Novello za najlepszą telewizyjną muzykę ilustracyjną.
Przełomowym dla grupy miał się okazać pierwszy longplay zrealizowany dla wytwórni RCA pt. "Magical Ring". Zespół zerwał tu z czystą inspiracją ludową, zbliżając się do wyrafinowanego popu —dostarczając szeregu oryginalnych kompozycji. Płyta przez 6 miesięcy znajdowała się w czołówce brytyjskiej listy przebojów stając się pierwszą złotą płytą grupy.
Po europejskim tournee Clannad wrócił do Anglii, by zilustrować muzycznie serial Goldcrest/HTV "Robin Of Sherwood". Poza kompozycją tytułową Robin (The Hooded Man) zespół napisał i wykonał muzykę do wszystkich 26 odcinków filmu. Za pracę tę nagrodzono go przez British Academy Of Film And Television Arts (BAFTA). Płyta z wyborem muzyki z serialu pt. "Legend" stała się kolejnym sukcesem komercyjnym grupy.
Większość 1985 r. Clannad spędził w studiach Dublinu, Londynu i Szwajcarii, gdzie dokonywał nagrań na płytę "Macalla". Wydana jesienią została ciepło przyjęta przez słuchaczy i krytyków. Na listach przebojów gościło zaś nagranie In A Lifetime, w którym gościnnie pojawił się Bono.
W lutym 1987 r. pojawiła się płyta "Sirius", wyprodukowana przez Grega Ladanyi i Russa Kunkela. Album otwierał nowy rozdział w historii grupy, jako że przy jego realizacji uczestniczyła plejada zaproszonych muzyków rockowych (m.in. Bruce Hornsby, Steve Parry, J. D. Souther, Robbie Blunt itd.). Krytycy odrzucili nagłą zmianę stylu zespołu, nie rozumiejąc potrzeby rozwoju Clannad. Dla grupy płyta była naturalnym poszerzeniem dotychczasowych doświadczeń muzycznych w sytuacji, gdy inspiracja folklorem irlandzkim stała się wytartym schematem rockowym. Promocji płyty towarzyszyły koncerty w Irlandii, Wielkiej Brytanii i Australii. Następnym przedsięwzięciem zespołu było, już prawie rutynowe, skomponowanie muzyki do produkcji TV BBC "Atlantic Realm".
Tytułowa kompozycja wydana na singlu przeszła nie zauważona. W rok później, drugiego dnia Świąt Bożego Narodzenia telewizja pokazała film animowany "The Angel And The Soldier Boy". Narratorem był Tom Conti, a muzykę napisał Clannad. Nagrania zrealizowano w studiach Woodtown Manor i Windmill Lane, zmiksowa no zaś w Wool Hall Sudios. Efektem tego programu byt singiel A Dream In The Night.
W 1988 r. K-Tel wydał retrospektywną płytę "The Collection", a rok później nakładem RCA ukazało się "Pastpresent". Znalazły się na nim też dwa nagrania singlowe grupy: The Hunter i World Of Difference. W nagraniu następnej płyty "Anam" (Dusza) nie brał udziału Pol, który pragnął skoncentrować się na pracy solowej. Odeszła też Enya, mająca na swoim koncie dwie płyty autorskie i kompozycje do telewizyjnych programów. Większość nagrań grupa zarejestrowała z początkiem 1990 r. w studiach Dublinu i Bath. Później nastąpiła trasa koncertowa po Europie, Oceanii i USA.
W maju 1992 r. Maire, która niedawno poślubiła fotografa "NME" Tima Jarvisa, wydała debiutancką płytę solową. Skomponowana w całości przez wykonawczynię wyprodukowana została przez Caluma Malcoma i Donala Lunny'ego. W nagraniu udział wzięły również siostry Maire. Na pilotujące single wybrano nagrania Against The Wind (Wlk. Brytania) i Jealous Heart (USA). Obecnie Clannad pracuje nad nową płytą przygotowywaną do wydania na luty 1993 r.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Theme from Harry' s Game/Strayed away	Clannad	11.1982	5[10]	-	RCA RCA 292	[silver-UK][written by Pól Brennan][produced by Richard Dodd][z serialu TV Harry' s Game]
I See Red/Tá Mé 'Mo Shuí	Clannad	04.1983	81[2]	-	No-Label MIUCT 1036	[written by Jim Rafferty][produced by Richard Dodd]
New grange/Seachran,Shean and Tislail	Clannad	07.1983	65[2]	-	RCA RCA 340	[written by Ciarán Brennan][produced by Richard Dodd]
Robin [The Hooded Man]	Clannad	05.1984	42[7]	-	RCA HOOD 1	[written by Ciarán Brennan][produced by Tony Clarke][z serialu TV-Robin Of Sherwood]
Almost Seems (Too Late to Turn)	Clannad	11.1985	80[3]	-	No-Label MIUCT 0132	[written by Pól Brennan][produced by Steve Nye]
In a lifetime/Northern skyline	Clannad & Bono	01.1986	17[12]	-	RCA PB 40 535	[written by Pól Brennan, Ciarán Brennan][produced by Steve Nye]
Robin Of Sherwood	Clannad	05.1986	80[6]	-	No-Label MIUCT1911
The Hunter	Clannad	03.1989	91[2]	-	No-Label MIUCT 2380	[written by Pól Brennan, Ciarán Brennan]
Hourglass/Theme from Harry's Game	Clannad	08.1989	91[2]	-	No-Label MIUCT 0938	[written by Pól Brennan, Ciarán Brennan][produced by Steve Nye]
In Fortune's Hand	Clannad	11.1990	80[2]	-	No-Label MIUCT 1129	[written by Ciarán Brennan][produced by Steve Nye]
Both sides now	Clannad & Paul Young	08.1991	74[1]	-	MCA MCS 1546	[written by Joni Mitchell]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Magical ring	Clannad	04.1983	26[21]	-	RCA RCALP 6072	[produced by Richard Dodd]
Legend [Music from Robin of Sherwood]	Clannad	05.1984	15[40]	-	RCA PL 70 188	[silver-UK][produced by Tony Clarke]
Magical ring [reissue]	Clannad	06.1984	91[1]	-	RCA pl. 70 003
Macalla	Clannad	10.1985	33[24]	131[12]	RCA pl. 70 894	[produced by Steve Nye]
Sirius	Clannad	11.1987	34[4]	183[5]	RCA pl. 71 513	[produced by Greg Ladanyi and Russ Kunkel]
Atlantic realm	Clannad	02.1989	41[3]	-	BBC REB 727	[produced by Pól Brennan and Ciarán Brennan]
Pastpresent	Clannad	05.1989	5[26]	-	RCA pl. 74 074	[produced by Steve Nye]
Anam	Clannad	10.1990	14[7]	46[24]	RCA pl. 74 762	[gold-UK][produced by Ciarán Brennan]
Banba	Clannad	05.1993	5[11]	110[11]	RCA 74321 139612	[gold-US][Silver-UK][produced by Ciarán Brennan]
Collection	Clannad	05.1994	94[3]	-	K-Tel Ireland CD215	-
Crann Ull	Clannad	07.1994	79[3]	-	Tara TARACD 3007	[produced by Nicky Ryan]
Lore	Clannad	04.1996	14[7]	195[1]	RCA 74321300802	[produced by Ciarán Brennan, Denis Woods, Hugh Padgham]
The ultimate collection	Clannad	05.1997	46[5]	-	RCA 74321486742
Landmarks	Clannad	04.1998	34[2]	-	RCA 74321560072	[produced by Ciarán Brennan]
The Best of: In a Lifetime	Clannad	10.2003	23[5]	-	RCA 82876564022	[produced by Ciarán Brennan]
Celtic Themes: The Very Best of Clannad	Clannad	03.2008	20[4]	-	Sony BMG 88697281152	-
Nádúr	Clannad	10.2013	100[1]	-	Arc Music EUCD 2471	[produced by Ciarán Brennan,Pól Brennan]

DJ Zinc

Benjamin Pettit , lepiej znany pod pseudonimem DJ Zinc , jest DJ-em z Wielkiej Brytanii. Zinc stał się znany w 1995 roku dzięki "Super Sharp Shooter",fuzji  hip hop i jungle . Zajmował się produkcją drum and bass , breakbeatu , a ostatnio uk garage ,  house .

Kariera Zinca jako DJ-a i producenta wykazuje się stałą ewolucją od hardcore'u do house music i sięgając do korzeni rave poprzez ragga i hip hop. W 1991 roku rozpoczął nadawanie swojej audycji  radiowej z ówczesnym partnerem DJ Swiftem w londyńskim radio. Kontynuował pracę jako DJ w różnych pirackich stacjach radiowych, w tym Rinse FM .

Kontynuował DJ-owanie regularnie, i był jednym z pierwszych producentów, drum and bass, aby zdobyć rynek 2-step garage dzięki jego  singlowi  "138 Trek" z 1999r.
Jego produkcje były stosunkowo popularne poza sceną drum and bass, zwłaszcza w  gatunku breakbeat pod pseudonimem Jammin. Sięgnął po 27 miejsce na liście singli w W.Brytanii z "138 Trek" w listopadzie 2000 roku.

Zinc produkował i DJ-ował w ramach kolektywów Ganja Kru i True Playaz , często we współpracy z DJ Hype od 1996 do 2002 roku prowadził Bingo Beats wytwórnię płytową, która wydawała zarówno drum and bass i breaks od 2002 do 2008 roku. Wydawał płyty pod pseudonimem Dope Skillz, Jammin i Jelly Jams i innymi.

W 2001 roku ukazał się   album kompilacyjny remixów  własnych produkcji nazwany  Beats By Design który zawierał "138 Trek". W sierpniu 2004 roku wydał swój drugi album, Faster ,   album koncepcyjny . Album, jak sama nazwa wskazuje, zwiększa pomalutku tempo  każdego utworu.
W 2007r Zinc przestał produkować i grać drum and bass, powołując się na "rozczarowanie sceną". Zaczął produkcję ponownie w 2009 roku z fuzją deep house , funky house i fidget house , który uważał,że nie pasuje do żadnego z tych podgatunków. Później nazwał swoje nowe brzmienie, "crack house".

W październiku 2009 roku, DJ Zinc wydał Crack House EP obejmujący jego nowe brzmienie crack house. Uzupełnienie   tej EP-ki ,Crack House Vol. 2 został wydany w lipcu 2010r. W listopadzie 2009 roku, DJ Zinc stworzył  2-godzinny mix do nadawania w BBC Radio 1, Essential Mix .

W 2011 roku współpracował z   A-Trak , aby nagrać "Stingray", który również prezentował brzmienie "crack house".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
It's Like That	DJ Zinc	01.1998	159[1]	-	Frontline FRONT 033	[written by DJ Zinc][produced by DJ Zinc]
Casino Royale (DJ Zinc) / Dead A's (DJ Hype)	DJ Zinc	06.2001	58[1]	-	True Playaz TPRCD0 04S	-
138 Trek	DJ Zinc	11.2001	27[12]	-	Phaze One PHAZECDX 03	[written by DJ Zinc][produced by DJ Zinc]
Monkey	DJ Zinc	08.2001	166[1]	-	Runnin	-
Kinda Funky	DJ Zinc	11.2001	103[4]	-	Bingo Beats BINGO 002	[written by Jammin, DJ Zinc][produced by Jammin, DJ Zinc]
Swoopes	DJ Zinc	01.2002	172[2]	-	Runnin	-
Present Tense EP	DJ Zinc	02.2002	125[1]	-	True Playaz TPR 12038	[written by DJ Zinc][produced by DJ Zinc]
Reach Out [remix]	DJ Zinc	04.2002	73[3]	-	True Playaz TPR 12039	[written by DJ Zinc][produced by DJ Zinc]
Fair Fights / As We Do	DJ Zinc	09.2002	72[3]	-	Bingo Beats BINGO 08	[written by DJ Zinc][produced by DJ Zinc]
Reach Out/Pranksters	DJ Zinc	09.2002	93[2]	-	True Playaz TPR 12002	[written by DJ Zinc][produced by DJ Zinc]
Freenote EP.	DJ Zinc	01.2003	176[1]	-	True Playaz TPR 12044	[written by DJ Zinc][produced by DJ Zinc]
People 4	Zinc	09.2003	85[2]	-	Polydor ZINC1	-
Ska Remix / Fruitella	DJ Zinc	03.2004	54[13]	-	True Playaz TPR 12051	[written by DJ Zinc][produced by DJ Zinc]
Steppin Stone / South Pacific	Zinc	05.2004	62[2]	-	Bingo Beats BINGO 12	[written by DJ Zinc][produced by DJ Zinc]
Flim	Zinc feat. Slarta John	07.2004	80[3]	-	Bingo Beats BINGO 151	-
Vital soul/Departure	Raw Q & DJ Zinc	07.2004	88[1]	-	Bingo Beats BINGO 016	[written by DJ Zinc][produced by DJ Zinc]
Super Sharp Shooter	DJ Zinc	08.2004	130[1]	-	Ganja	-
Drive By Car / Ins	DJ Zinc feat. Eksman	01.2005	66[3]	-	Bingo Beats BINGO 023	[written by DJ Zinc, MC Eksman][produced by DJ Zinc]
Fair Fight / Hello	DJ Zinc	12.2005	183[1]	-	Bingo Beats BINGO 035	[written by DJ Zinc][produced by DJ Zinc]
Steppin Stones [rm] / Mistral	Zinc	05.2006	179[1]	-	Bingo Beats BINGO 041	[written by DJ Zinc][produced by DJ Zinc]
Wile Out	DJ Zinc feat. Ms Dynamite	02.2010	38[13]	-	Zinc Music EAST 001	[written by DJ Zinc][produced by DJ Zinc]

Lisa Lashes

Lisa Lashes to bez wątpienia królową Hard House, najpopularniejsza kobieta DJ na świecie wg rankingu DJ Magazine (właściwie jest też pierwszą djką która złożyła swoje top 10). Jedna z najbarwniejszych postaci sceny dance, osiągnęła sukces nie tylko jako DJ, ale i producent.
 Miała okazje pracować z Pete'm Doherty, Grace Jones oraz Goldiem. Jej umiejętności można podziwiań na wszystkich wielkich festiwalach od Global Gathering po UK Hells Angels Buldog Bash. Nieźle jak na dziewczynę której pierwszą pracą była praca w Marks & Spencer…
Urodziła się w dużej rodzinie w Coventry lecz teraz mieszka w Leicester. Dorastała przy scenie dance chodząc co weekend do klubów na legendarne już imprezy jak Miss Moneypennies oraz Chuff Chuff. Wspomina to tak: "Wtedy moimi ulubionymi dj-ami byli Lisa Loud oraz John Kelly. Było to coś nowego dla mnie, ale wtedy zrozumiałam że chce by muzyka była tym co będzie mi towarzyszyć każdego dnia wiec postanowiłam nauczyć się dj-ingu. Miałam chłopaka, który miał wtedy gramofony, ale jego mama nie pozwalała mi grac głośno muzyki wiec je pożyczyłam. Zaczęłam kupować płyty i w końcu doczekałam się pierwszego występu na River Severn w 1996 dla Sundissential gdzie została rezydentem".

Ciężko pracująca Lisa rozpoczęła poszukiwania miejsc gdzie mogła by grać. Gościła na takich eventach jak Gatecrasher, Godskitchen, Frantic, Golden, Good Greef, Hotdog, Base, Escape, Euphoria, Eat Your Words, Frantic, Fully Charged, Koolwaters, Naughty But Nice, Progress, Radioactive, ROAR, Scream, Slinky, Storm, Temple Theatre.
Od 2000 roku Lisa była headlinerem takich festiwali jak Godskitchen Global Gathering, Homelands, The Infamous Tidyweekender, Tidy Magna, Creamfields UK and Ireland, Knebworth, Escape into the Park, Planet Love, Gatecrasher Summer Sound System and Dance Valley.
Mówi: "Cieszę się, że mogę podróżować po świecie jak robie to teraz, mimo tego że takie ciągłe bycie w podróży może naprawdę Cie zmęczyć, lecz nie zamieniłabym tego na nic innego w świecie". Odwiedziła Australię, USA, Kanadę oraz Chiny, gdzie była pierwszą dj-ką która zagrała dla ponad 5000 ludzi, jednak najlepszym wspomnieniem było dla niej granie w RPA naprzeciw 33-tysięcznego tłumu.
Lisa stała się światową marką, jej nazwisko określa rangę imprezy. Po otrzymaniu rezydentury na Ibizie, Lisa wystartowała z cyklem własnych imprez. Jej imprezy gościły w Chinach, Korei, Kanadzie, Miami, Holandii, a nawet w Japonii i Australii.
Lisa także stworzyła kompilacje, które okazały się bestsellerami hard dance ( 2002 Lisa Hard Euphoria), Extreme Euphoria). Jej utwory doczekały się remisów techn., trance oraz breakowego.
Jako pracoholiczka, Lisa potrafi spędzić 7 dni w tygodniu w studio. Przygotowuje się do kolejnych występów w nowych miejscach ( Norwegia). Przy współpracy z Ministry of Sond, Euphoria, Goodskitchen przy kompilacjach, Lisa wkrótce rozpocznie prace nad ekscytującym projektem filmowym. Film powstaje pod okiem reżyserów Ciasno Royale oraz Fuzz.
Lisa bez wątpienia osiągnęła sukces i jest dziewczyną, którą na pewno każdy by chciał poznać, z jej pasją do muzyki tak samo silną jak w dniu w którym stanęła za dekami po raz pierwszy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Tidy Girls EP	Lisa Lashes	05.1999	96[2]	-	Tidy Trax TIDY 123T	[produced by Rachel Auburn, The Tidy Boys]
Sundissential EP	Lisa Lashes	09.1999	82[2]	-	Tidy Trax TIDY 132T2	-
Unbelievable	Lisa Lashes	07.2000	63[10]	-	Tidy Trax TIDY 138CD	[written by Lisa Lashes][produced by Lisa Lashes]
Unbelievable	Lisa Lashes vs. Lab 4	09.2002	78[5]	-	Tidy Trax TIDY 175T	[written by Amadeus Mozart, Lisa Lashes, Paul Janes][produced by Lab 4]
What Can You Do 4 Me?	Lisa Lashes	10.2003	52[11]	-	Tidy Trax TIDY 194C	[written by Amadeus Mozart, Lisa Lashes, Paul Maddox][produced by Amadeus Mozart, Lisa Lashes, Paul Maddox]
Dance 2 The House / I'm In Control	Lisa Lashes / Jon Bishop	05.2004	83[2]	-	Tidy Trax TIDYR 3R4	-

Clear Blue Sky

CLEAR BLUE SKY, grupa brytyjska. Działała w Acton w Zachodnim Londynie od 1970 do 1973 i znowu od 1990. Skład: John Simms -g, voc, Mark Sheather - b, voc, Ken White - dr.
Na klubowy koncert Clear Blue Sky w Acton trafił Patrick Campbell-Lyons z zespołu Nirvana. Zainteresował grupą wytwórnię Vertigo. I sam podjął się roli producenta jej nagrań. Owocem była zrealizowana w londyńskich studiach Island płyta "Clear Blue Sky" ze stycznia 1971. Wypełniły ją kompozycje Simmsa o cechach rocka psychodelicznego, blues rocka i hard rocka, dość swobodne formalnie, obfitujące w popisowe partie instrumentalistów, zwłaszcza gitarzysty, niekiedy zabarwione dźwiękami fortepianu czy fletu, kojarzące się z dokonaniami Black Sabbath, Budgie i Jethro Tull, jak wypełniająca całą pierwszą stronę Journey To The Inside Of The Sun w trzech częściach (Sweet Leaf, The Rocket Ride, I'm Comin' Home), a także Tool Of My Frade czy Birdcatcher. Album nie zyskał w tym czasie szerszego uznania, ale po latach, wznowiony na kompakcie, spotkał się z zainteresowaniem. Formacja zrealizowała drugą płytę, ale nie została ona wydana. Niektóre z tych nagrań opublikowano w późniejszych latach.
Uwaga! W drugiej połowie lat sześćdziesiątych w Karolinie Północnej w Stanach Zjednoczonych działał inny zespół Clear Blue Sky, znany z singla Morning Of Creation/Ugly Girl (Romat, 1967) z piosenkami w stylu The Jefferson Airplane.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Clear Blue Sky	Clear Blue Sky	.1970	-	-	Vertigo 6360 013	[produced by Patrick Campbell-Lyons]
Cosmic Crusader	Clear Blue Sky	.1996	-	-	Aftermath AFT 1008	-
Destiny	Clear Blue Sky	.1999	-	-	Saturn SRLP 101	[produced by Patrick Campbell-Lyons]
Out Of The Blue (Live & Unreleased)	Clear Blue Sky	.2001	-	-	Aftermath AFT 1009	-
Mirror Of The Stars	Clear Blue Sky	.2001	-	-	Aftermath AFT 1010	[produced by John Simms]

Victoria Abril

Victoria Mérida Rojas, Victoria Abril (ur. 4 lipca 1959 w Madrycie), hiszpańska aktorka, znana z filmów Pedro Almodóvara i Vicente Arandy.
Wychowywana przez matkę pielęgniarkę Victoria Mérida dorastała w Maladze, następnie w Madrycie. Jej pierwszym powołaniem był taniec klasyczny, którym interesowała się już od dzieciństwa, a którego uczyła się uczęszczając do madryckiego konserwatorium. Za namową swojego profesora tańca, jako piętnastolatka zadebiutowała w Obsesji, reżyserowanej przez Francisco Larę Polopa.
W wieku 16 lat pojawiła się w amerykańskim filmie Powrót Robin Hooda jako młoda kochanka króla Anglii, obok takich sław jak Audrey Hepburn i Sean Connery. W tym czasie zmieniła swoje nazwisko na Abril.
Rozpoznawalność zyskała, gdy od 1976 roku zaczęła występować jako prowadząca (hostessa) konkursu reżyserowanego przez Narciso Ibáneza Serradora "Un, dos, tres... responda otra vez", któremu popularność zawdzięczają inne znane twarze, takie jak Lydia Bosch. Inną telegrą, w której była prowadzącą to "625 líneas".
Istotny zwrot w karierze nastąpił kiedy zaczęła pracować z Vincentem Arandą, który zaproponował jej rolę w "Cambio de sexo" w 1977 roku, gdzie dała się poznać jako jedna z bardziej obiecujących aktorek kina hiszpańskiego. Współpraca z Arandą zaowocowała dziesięcioma filmami, wśród których znajduje się thriller erotyczny Kochankowie, gdzie zagrała razem z Jorgem Sanzem i Maribel Verdú oraz produkcjami telewizyjnymi: miniserial "Los jinetes del alba" i jeden odcinek serialu "La huella del crimen" ("El crimen del capitán Sánchez"). Za rolę w Kochankach zdobyła w 1991 roku Srebrnego Niedźwiedzia na festiwalu w Berlinie.
W 1982 roku przeniosła się do Paryża w ślad za swoją miłością, reżyserem Gérardem de Battistą, z którym ma dwóch synów: Martína y Félixa.
Pracowała z najbardziej znanymi reżyserami hiszpańskimi, takimi jak Manuel Gutiérrez Aragón, Carlos Saura i jest twarzą kina francuskiego. Jej naturalny seksapil uczynił ją jedną z ulubionych aktorek swojego rodaka Pedro Almodóvara. Widownia zagraniczna poznała ją w 1990 roku, gdy razem z Antonio Banderasem wystąpiła w Zwiąż mnie!.
We Francji stała się popularna dzięki swoim rolom w takich filmach jak Księżyc w rynsztoku w reżyserii Jeana-Jacques'a Beineixa z 1983 roku, filmom Almodóvara i przede wszystkim jako Loli w Kochanek czy kochanka z roku 1995.
Jak do tej pory nie udało się jej odnieść sukcesu za oceanem. Komedia Barry'ego Levinson'a Jimmy Hollywood, w której wystąpiła, nie zdobyła uznania krytyki i nie odniosła sukcesu kasowego.
Była osmiokrotnie nominowana do nagrody filmowej Goya w kategorii Najlepsza Aktorka, która otrzymała raz za rolę w filmie Nikt o nas nie wspomni po naszej śmierci. Dwukrotnie uznano ją za najlepszą aktorkę na festiwalu w San Sebastián.
Równocześnie występuje jako piosenkarka, ma na swoim koncie pięc płyt wydanych w Hiszpanii. W 2005 roku ukazała się jej płyta "Putcheros do Brasil" z autorskimi wersjami standardów.
Chciała reprezentować Hiszpanię w Konkursie Eurowizji w 1979 roku z piosenką "Bang-Bang-Bang" ale zajęła drugie miejsce w preselekcji krajowej przegrywając z Betty Missiego. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Francja	Szwajcaria	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Tu Verras	Victoria Abril	05.2005	77[7]	-	-	[written by Chico Buarque de Hollanda][produced by Javier Limón]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Francja	Szwajcaria	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Putcheros Do Brasil	Victoria Abril	05.2005	6[39]	66[3]	RCA 82876 69635 2	-
Olala !	Victoria Abril	11.2007	46[11]	-	RCA 88697200602	-

Salvatore Adamo

Salvatore Adamo (ur. 1 listopada 1943 r. w Comiso, na Sycylii, Włochy) francuski piosenkarz pochodzenia włoskiego.
W 1947 roku jego ojciec przenosi się z Włoch do Belgii, żeby pracować w kopalniach Walonii. Młodziutki Salvatore uczestniczy w konkursie radiofonicznym Radia Luxemburg, wygrywając finał w Paryżu i rozpoczyna występy publiczne, prezentując swoje pierwsze piosenki, napisane w języku francuskim, odznaczające sią interesującym zmysłem melodycznym, będące owocem spotkania tradycji włoskiej z francuską.
Pierwszy sukces przychodzi w roku 1963 z piosenką Sans toi ma mie (wersja włoska: Sei qui con me). Młody piosenkarz przenosi się do Paryża gdzie jego debiutancki album 63/64 z takimi piosenkami jak: Tombe la neige i Vous permettez, Monsieur? przynosi mu światową sławę.
Piosenkarz rozpoczyna wydawanie swoich płyt również we Włoszech odnosząc i tu sukces piosenkami: Cade la neve – Vous permettez Monsieur – Perduto amor – Non voglio nascondermi – La notte – Amo – Una ciocca di capelli – Se mai – Non mi tenere il broncio – Lei – Il nostro romanzo – La mia vita – Insieme – Inch'Allah – La tua storia e una favola – Accanto a te l'estate – Felicita` – i in.
Nagrywa również piosenkę Dolce Paola, dedykowaną Paoli Ruffo di Calabria, przyszłej królowej Belgii, w której podobno młody piosenkarz był zakochany.
We Włoszech piosenką Affida una lacrima al vento (Accroche une larme aux nuages) wygrywa Festivalbar w 1968 roku i zajmuje pierwsze miejsce na liście przebojów; podobnie inne jego piosenki. W tym samym roku jego piosenka Tu somigli all'amore staje się czołówką muzyczną transmisji telewizyjnej "Disco verde".
W latach 70. jego aktywność piosenkarska we Włoszech ulega ograniczeniu ale artysta nadal cieszy się światową popularnością w krajach frankofońskich, latynoskich i w Japonii.
W roku 1976 występuje jako gość na Festiwalu w Sanremo.
W 1993 roku Adamo zostaje ambasadorem dobrej woli UNICEF na Belgię.
Adamo jest jednym z najlepiej zarabiających piosenkarzy w Europie; sprzedał ponad 100 milionów kopii swoich albumów na całym świecie.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Amour Perdu/Sans toi mamie	Adamo	10.1963	-	-	-	5[5]	-	-	-	Pathé 45 PGH 5003	[written by Salvatore Adamo]
Sei qui con me/ Che funerale!	Adamo	.1963	-	-	-	-	-	-	39	La Voce Del Padrone 45AQ 1237	[written by Salvatore Adamo]
Crier Ton Nom/ N'est-ce pas merveilleux?	Adamo	11.1963	-	-	-	19[4];B:25[4]	-	-	23	Pathé 45 GH 1008	[written by Salvatore Adamo]
Vous Permettez Monsieur/Dans le vert de ses yeux	Adamo	02.1964	-	31[8]	-	1[35]	-	-	-	Pathé PGH 5006	[written by Salvatore Adamo]
Dolce Paola/A` vot' bon coeur	Adamo	10.1964	-	-	-	4[21]	-	-	32	Electrola E 22 878	[written by Salvatore Adamo]
Ballade a` la pluie/Ma Tete	Adamo	10.1964	-	-	-	B:34[4]	-	-	32	HMV 7 QH 5044	[written by Salvatore Adamo]
Cade la neve (Tombe la neige)/ Non voglio nascondermi (Car je veux)	Adamo	05.1964	-	-	-	10[34]	-	-	21;B:12	Pathé GH 1014	[written by Salvatore Adamo]
Les Filles Du Bord De Mer/ Le grand jeu	Adamo	01.1965	-	-	-	10[15]	-	-	-	His Master's Voice QH 5048	[written by Salvatore Adamo]
Elle	Adamo	05.1965	-	-	-	31[6]	-	-	1	HMV 7QH 5060	[written by Salvatore Adamo]
Non sei tu (Si jamais)/Quand les roses	Adamo	.1965	-	-	-	B:2[24]	-	-	58	HMV 7 QH 5038	[written by Salvatore Adamo]
La Notte (La nuit)	Adamo	.1965	-	-	-	18[9]	-	-	2	HMV 7 QH 5056	[written by Salvatore Adamo]
She Was An Angel	Adamo	02.1965	-	-	-	31[5]	-	-	-	Columbia CH 3071	[written by Salvatore Adamo]
Gestatten Sie,monsieur?/Gestatten Sie,monsieur?	Adamo	02.1965	-	32[2]	-	-	-	-	-	Electrola E 22 761	[written by Salvatore Adamo]
Non mi tenere il broncio (Mes mains sur tes hanches)	Adamo	.1965	-	-	-	-	-	-	9	La voix de son maitre EGF 827	[written by Salvatore Adamo]
Amo (J'aime)	Adamo	.1966	-	-	-	20[1]	-	-	2	-	[written by Salvatore Adamo]
Se mai (En ton nom)	Adamo	.1966	-	-	-	-	-	-	2	-	[written by Salvatore Adamo]
Inch'Allah/ Je vous offre	Adamo	03.1967	-	18[18]	-	35[3]	11[16]	-	9	His Master's Voice QH 5097	[written by Salvatore Adamo]
Dans ma hotte/En bandouliere	Adamo	.1967	-	-	-	-	-	-	B:64	Electrola E 23 585	[written by Salvatore Adamo]
Le Neon/Une larme aux nuages	Adamo	12.1967	-	25[11]	-	-	-	-	-	Electrola E 23 638	[written by Salvatore Adamo]
Insieme (Ensemble)/ Je vous offre	Adamo	.1967	-	-	-	-	-	-	17	Electrola E 23 518	[written by Salvatore Adamo]
Il Nostro romanzo (Notre roman)/On se bat toujours quelque part	Adamo	.1967	-	-	-	-	-	-	23	Electrola E 23 557	[written by Salvatore Adamo]
Affida una lacrima al vento	Adamo	.1968	-	-	-	-	-	-	3	-	[written by Salvatore Adamo]
La Tua storia e` una favola	Adamo	.1968	-	-	-	-	-	-	13	-	[written by Salvatore Adamo]
Es geht eine Träne auf Reisen	Adamo	12.1968	10[1]	2[27]	-	-	2[24]	-	-	Columbia C 23 680	[written by Salvatore Adamo]
Du Bist So Wie Die Liebe/Zigeuner zieh'n vorbei	Adamo	04.1969	-	14[9]	-	-	-	-	-	EMI 006-23 220	[written by Salvatore Adamo]
Tu somigli all'amore	Adamo	.1969	-	-	-	-	-	-	41	-	[written by Salvatore Adamo]
Felicita`	Adamo	.1970	-	-	-	-	-	-	28	-	[written by Salvatore Adamo]
Petit bonheur/ Mon cinema	Adamo	03.1970	9[1]	21[9]	-	-	14[4]	-	-	La Voix De Son Maitre 006-23104	[written by Salvatore Adamo]
Ein kleines Glück/ Wie mach ich dir das klar (ich lieb dich!)	Adamo	03.1970	-	6[18]	-	-	1[16]	-	-	EMI Columbia 006-23 137	[written by Salvatore Adamo]
Komm in mein Boot/Die schönen Damen	Adamo	11.1970	-	11[16]	-	-	19[2]	-	-	EMI Columbia 1 C 006-23 224	[written by Salvatore Adamo]
Ich Muss Wieder Lernen,die Ros/ Ob ich dich je vergessen kann	Adamo	01.1971	-	43[5]	-	-	-	-	-	Columbia 006-23 352	[written by Salvatore Adamo]
Bis Morgen-auf Dem Mond Mit/Dann komm zurück	Adamo	06.1971	-	49[1]	-	-	-	-	-	Columbia 006-23 306	[written by Salvatore Adamo]
Gute Reise,schöne Rose/ Du bist nicht mehr da	Adamo	02.1971	-	29[5]	-	-	-	-	-	Columbia 006-23 281	[written by Salvatore Adamo]
Liebe Tag Für Tag/ In meinem Koffer	Adamo	05.1972	-	45[1]	-	-	-	-	-	EMI Columbia 006-23 380	[written by Salvatore Adamo]
Mädchen,wildes Mädchen/ Zärtlichkeit	Adamo	08.1972	-	45[2]	-	-	-	-	-	Columbia 006-23 389	[written by Salvatore Adamo]
Gwendolina/ Kirschenmund und Pfirsichhaut	Adamo	02.1973	-	40[2]	-	-	-	-	-	Columbia 006-81 349	[written by Salvatore Adamo]
Rosalie,c'est La Vie/ Liebe regiert	Adamo	07.1973	-	39[2]	-	-	-	-	-	Columbia 006-81 443	[written by Salvatore Adamo]

Jurassic 5

Sześcioosobowy kolektyw założony w 1993 r. w Los Angeles, cieszący się od 1997 r. niesłabnącą popularnością i sympatią, zarówno ze strony krytyków, jak i fanów ceniących klasyczny, ciepły, korzenny rap.
W skład Jurrasic 5 wchodzi czterech raperów: Zaakir (właśc. Courtenay Henderson), Chali 2na (Charles Stewart), Marc 7even (Marc Stuart) oraz Akil (Dante Givens), a także dwóch producentów/ didżejów -  Cut Chemist (Lucas McFadden) i DJ Nu-Mark (Mark Potsic).

Na początku swojej przygody z muzyką hiphopową członkowie Jurassic 5 działali oddzielnie w grupach Rebels Of Rhythm i Unity Committee. Po tym jak zespoły w 1993r poznały się w kawiarni The Good Life w Los Angeles, natychmiast wytworzyła się między nimi muzyczna chemia. Efektem tego byt najpierw wspólny utwór, a w kilka tygodni później decyzja o połączeniu sit i utworzeniu Jurassic 5 (nazwa jest często skracana do J5).
Pierwszym nagraniem pod szyldem J5 był wydany przez label TVT w 1995 r. singiel „Unified Rebellion". Dwa lata później grupa wstrząsnęła hiphopowym podziemiem za sprawą doskonałej EP-ki „Jurassic 5 EP", wydanej przez Rumbie/ Pickininny. Płytę błyskawicznie porównano do największych klasyków pozytywnego, ciepłego rapu. Grupę zestawiano z legendami pokroju - De La Soul czy  A Tribe
Called Ouest.
Trzy utwory z kultowej „Jurassic 5 EP" stały się ogólnoświatowymi przebojami. Nawiązujące do legendarnych lekcji   Steinskiego nagranie „Lesson 6" Cut Chemista błyskawicznie zapewniły temu producentowi/turntabliście czołową lokatę w środowisku didżejskim. Oparte na samplu fletu „Jayou" podbiło serca wielu didżejów i kawałek ten gościł w latach 1997-2000 na wielu mixtape'ach. Umieszczono go też na legendarnej kompilacji „Lyricist Lounge, Vol. 1" (1998).
 Największymi przebojem okazał się promowany old-schoolowym teledyskiem „Concrete Schoolyard". W 1998 r. nakładem PAN ukazała się pełnogrająca wersja debiutu pod nazwą „Jurassic 5 LP". Uzupełniona pięcioma kompozycjami płyta na dobre podbiła serca słuchaczy i krytyków muzyki hiphopowej.
Doskonałe recenzje dokonań Jurassic 5, zapewniły grupie kontrakt z wytwórnią Interscope. Pierwsza wydana w jej barwach przez zespół płyta „Ouality Control". ujrzała światło dzienne 6 czerwca 2000 r.

Nawiązujący klimatem do „Concrete Schoolyard" klip do singla „Ouality Control" wywindował krążek aż na 43 miejsce listy „BilIboardu". Jak na grupę prezentującą zupełnie undergroundowe. antykomercyjne podejście do muzyki był to wynik niesłychany.Album nie rozczarował fanów.Prezentował wciąż ulepszane i bardziej rozwinięte brzmienie znane z debiutu debiutu J5. Na dobre wtedy przypisano grupie etykietkę największej nadziei i gwiazdy ciepłego, nawiązującego do chlubnych oldschoolowych tradycji rapu. Czterech doskonale uzupełniających się raperów z imponującym flow (szczególnie Chali 2Na) i pomysłowymi, inteligentnymi tekstami oraz dwóch doskonałych muzyków stworzyło wspaniały pomost między klasycznymi tradycjami hip-hopu, a jego teraźniejszością.
W 2002 r. Jurassic 5 nagrali kolejną płytę „Power In Numbers". Zaskakujące było to, że bez żadnego singla z pierwszej setki „Billboardu", płyta doszła aż do 15. lokaty na liście najlepiej sprzedających się albumów. Tym razem część produkcji J5 oddali w ręce JuJu z - The Beatnuts, zaś jedną z gościnnie udzielających się na „Power In Numbers" osób była popowa wokalistka Nelly Furtado.
 Materiał przyjęto, po raz kolejny w przypadku zespołu, szalenie entuzjastycznie. Jurassic 5 udowodnili, że są grupą, której nie przydarzają się wpadki.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US/UK]	Komentarz
Jayou	Jurassic 5	07.1998	56[4]	-	-/PAN PAN 018CD	[written by Jurassic 5][produced by DJ Nu-Mark]
Concrete Schoolyard	10.1998	35[7]	-	-/PAN PAN 020CD	[written by Lucas MacFadden/Ike Turner/Marc Stuart/Dante Givens/Charles Stewart/Courtenay Henderson/Mark Ali Potsic][produced by DJ Nu-Mark/Cut Chemist]
Quality Control	Jurassic 5	06.2000	-	74[2].Hot 100 Singles Sales	Interscope 497330/-	[written by Clarence Reid,Dante Givens,Mark Potsic,Charles Stewart,Courtenay Henderson,Lucas Macfadden,Marc Stuart][produced by Cut Chemist]
W.O.E. Is Me (World of Entertainment)	Jurassic 5	12.2000	-	59[4].Hot 100 Singles Sales	Rawkus 284/-	[written by Dante Givens,Mark Potsic,Charles Stewart,Courtenay Henderson,Lucas Macfadden,Marc Stuart,T. Clausen,KODA][produced by DJ Nu-Mark]
Hard Times	Jurassic 5 with The Pharcyde	05.2002	-	54[2].Hot 100 Singles Sales	Avatar 10 104/-	[produced by Frank Friction]
What's Golden	Jurassic 5	10.2002	-	43[4].Hot 100 Singles Sales	Interscope 497801/-	[written by Akil, Chali 2na,Zaakir(Soup),Marc 7,Dante Givens,Mark Potsic,Charles Stewart,Courtenay Henderson,Lucas Macfadden,Marc Stuart][produced by DJ Nu-Mark]
Linguistics	Jurassic 5	03.2004	143[2]	-	Up Above UPA 3047-1/-	[produced by Audio Phonic]
Work It Out/In the House	Jurassic 5 featuring Dave Matthews Band	10.2006	116[1]	-	Up Above UPA 3129-1/Interscope 1707660	[produced by DJ Nu-Mark]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Jurassic 5	Jurassic 5	06.1998	70[36]	-	PAN PAN 015CD	[produced by DJ Nu-Mark/Cut Chemist]
Quality Control	Jurassic 5	07.2000	23[10]	43[15]	Interscope 4907102	[produced by DJ Nu-Mark/Cut Chemist]
Power in Numbers	Jurassic 5	10.2002	46[5]	15[12]	Interscope 4934372	[produced by DJ Nu-Mark/Cut Chemist]
Feedback	Jurassic 5	08.2006	59[4]	15[7]	Interscope 1704028	[produced by DJ Nu-Mark/Salaam Remi/Scott Storch/Bean One/Exile]

Brian May

Brian May (właśc. Brian Harold May; ur.19.07.1947, Hampton koło Londynu, Wielka Brytania) - voc, g, k, kompozytor, autor tekstów, producent nagrań. Zgodnie z życzeniem rodziców studiował fizykę i astronomię w londyńskim Imperial College. Jednakże od najmłodszych lat marzył o karierze muzyka.

Zafascynowany nagraniami m.in. The Shadows i The Ventures nauczył się grać na gitarze. Ponieważ nie stać było go na wymarzonego Fendera Stratocastera, sam przy pomocy ojca zrobił zmodernizowaną przez siebie kopię tego instrumentu - deskę wykonał z kawałka dwustuletniego mahoniu wyciętego z obudowy kominka (wiele lat później, w 1985, firma Guild rozpoczęła seryjną produkcję gitar wzorowanych na modelu Maya - BBM-1).
W 1964 nagrał pierwszą płytę- singel Oh Yeah dla firmy Fontana z zespołem The Others. W 1967r utworzył grupę Smile, która trzy lata później zmieniła nazwę na Queen. Z nią zdobył uznanie i sławę. Pozostał jej wierny, tylko sporadycznie próbował robić coś osobno.
Pierwszym jego istotnym dokonaniem solowym był minialbum  Star Fleet Project (sygnowany: Brian May And Friends). Powstał w kwietniu 1983r w Los Angeles w wyniku zorganizowanej na poczekaniu sesji z udziałem kilku znanych muzyków: Eddiego Van Halena - g, Freda Mandela - k, Phila Chena - b i Alana Gratzera - dr. Zawierał tylko trzy nagrania: przeróbkę melodii z japońskiego serialu telewizyjnego dla dzieci Star Fleet oraz jakby , wyimprowizowane w studiu bluesy Let Me Out i Blues Breaker. Urzekał połączeniem przeciwstawnych elementów:spontaniczności i profesjonalizmu;atmosfery luzu  charakterystycznej dla jamowego grania i przepychu dźwiękowego będącego wynikiem starannych, pomysłowych aranżacji. Zachwycały zwłaszcza jego mistrzowskie duety gitarowe z Van Halenem.

W 1990r skomponował i sam w domowym studiu nagrał muzykę do Makbeta Szekspira na zamówienie londyńskiego The Red And Gold Theatre Company. W 1991r napisał melodię do reklamy Forda - Driven By You, wydaną przez EMI na singlu w listopadzie tegoż roku, nazajutrz po śmierci Freddiego Mercurego, wokalisty Queen.

W 1992 dorobił się pierwszego solowego albumu z prawdziwego zdarzenia- Back to the Light.
Pracował nad nim od 1988r w różnych studiach z wieloma muzykami, wśród których oprócz Johna Deacona, basisty Queen, znaleźli się Mike Moran - k, Don Airey - k, Neil Murray - dr, Gary Tibbs - b, Cozy Powell - dr, Geoff Dugmore - dr ,Chris Thompson - voc. Zadania współproducenta powierzył  Justinowi  Shirley-Smithowi.
Oprócz własnych piosenek, stworzonych przy pomocy m.in. Powella, przedstawił hardrockową przeróbkę utworu Rollin' Over grupy The Small Faces. Zaproponował zarówno kompozycje pełne gwałtowności, niemal metalowe (np. Resurrection, a także znana już z singla Driven By You), jak i melodramatyczne, balladowe (np. Too Much Love Will Kill You, Nothin' But Blue, Just One Life, instrumentalna Last Horizon).
Wiele utworów przywodziło na myśl skojarzenia z dokonaniami Queen, niektóre robiły wręcz wrażenie
innych opracowań pomysłów znanych z płyt zespołu, np. Love Token-demoniczne boogie kojarzące się z Headlong z „Innuendo", oraz Let Your Heart Rule Your Head- żywa, rytmiczna  ballada przypominająca '39 z ,,A Night At The Opera". W kompozycji The Dark pojawiał się cytat z We Will Rock You - wielkiego przeboju grupy.
 Wpływ dorobku Queen znać było też w aranżacjach- bogatych, nasyconych wieloma szczegółami dźwiękowymi, eksponujących charakterystyczne, popisowe partie gitarowe o natychmiast rozpoznawalnym,śpiewnym brzmieniu,wtapiajacym głos solisty w chóralne tło.

Pojawił się jako gość na płycie piosenkarza Meat Loaf, Bat Out Of Hell III – jego gitarę można usłyszeć w utworze "Bad For Good".
W 2005 roku królowa Elżbieta II uhonorowała gitarzystę Orderem Imperium Brytyjskiego III Klasy (CBE).
W 2011 roku May nagrał z Lady Gagą jej czwarty singiel "You and I". 12 sierpnia 2012 razem z Rogerem Taylorem wystąpił w ceremonii zamknięcia XXX Letnich Igrzysk Olimpijskich w Londynie.

Od 2010 May współpracuje z brytyjską wokalistką Kerry Ellis; współpracę z nią rozpoczął od koncertu w Hyde Parku w Londynie we wrześniu 2010r. Latem 2011 wziął udział w debiutanckiej trasie koncertowej Ellis Anthems: The Tour. W 2012r odbyła się druga wspólna trasa Maya i Ellis The Born Free Tour. W grudniu 2012 ukazał się ich debiutancki singel "Born Free", a 3 czerwca 2013r na serwisie iTunes ukazał się drugi singel "The Badger Swagger", w nagraniu którego wziął również udział Slash z Guns N' Roses.

16 czerwca 2013r wydano ich album koncertowy Acoustic by Candlelight. W lutym 2014 ukazał się drugi koncertowy album Maya i Ellis z zapisem koncertu w Montreux z poprzedniego roku. Na przełomie zimy i wiosny 2014r odbyła się trzecia wspólna trasa Maya i Ellis Brian May & Kerry Ellis Tour 2014. 31 marca 2014 ukazała się rejestracja koncertu Maya i Ellis ze wspomnianego wyżej koncertu w Montreux na DVD i Blu-rayu. 15 września 2014 ukazał się debiutancki album Ellis, zatytułowany Kerry Ellis, na którym w utworze „The Way We Were” May zagrał na gitarze.
 7 kwietnia 2015 ukazał się trzeci wspólny singel Maya i Ellis "One Voice".19 stycznia 2016 May i Ellis w The Phesantry w Londynie zagrali koncert w hołdzie zmarłemu w tym miesiącu Davidowi Bowiemu. 23 lutego 2016 ukazał się czwarty singel Maya i Ellis "Roll with You".

1 kwietnia 2015 May nagrał charytatywny singel „Falling in Love”, wspierając chorych na chorobę Kawasakiego. W nagraniu wziął udział zespół w składzie: Phil Naro – śpiew, Dave Harris – gitara basowa i perkusja oraz Ben Crudup – instrumenty klawiszowe, May – gitara.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Star Fleet/Son Of Star Fleet	Brian May and Friends	11.1983	65[4]	-	EMI 5436	[written by Paul Bliss][produced by Brian May]
Driven By You/Just One Life	Brian May	12.1991	6[9]	-	Parlophone R 6304	[written by Brian May][produced by Brian May, David Richards]
Too Much Love Will Kill You/I'm Scared	Brian May	09.1992	5[9]	-	Parlophone R 6320	[written by May, Musker, Lamers][produced by Brian May, Justin Shirley-Smith]
We Are The Champions/Moontalk [Hank Marvin]	Hank Marvin Featuring Brian May	10.1992	66[2]	-	Polydor PO 229	[written by Freddie Mercury][produced by Brian Bennett, Hank Marvin]
Back To The Light/Nothin' But Blue	Brian May	11.1992	19[4]	-	Parlophone R 6329	[written by Brian May][produced by Brian May, Justin Shirley-Smith]
Resurrection	Brian May With Cozy Powell	06.1993	23[3]	-	Parlophone CDRS 6351	[written by Brian May,Jimmy Page,Cozy Powell][produced by Brian May]
Last Horizon/'39 / Let Your Heart Rule Your Head	Brian May	12.1993	51[2]	-	Parlophone CDR 6371	[written by Brian May][produced by Brian May, Justin Shirley-Smith]
Business	Brian May	06.1998	51[4]	-	Parlophone CDR 6498	[written by Brian May][produced by Brian May]
Why Don't We Try Again	Brian May	09.1998	44[4]	-	Parlophone CDR 6504	[written by Brian May][produced by Brian May]
Rockstar	Dappy feat. Brian May	03.2012	2[7]	-	AATW/Island GBCFZ 1200013	[written by Costadinos Contostavlos,Ayak Thiik, Thomas Barnes, Benjamin Kohn, Peter Kelleher][produced by TMS]
Save the Badger Badger Badger	Weebl and Brian May featuring Brian Blessed	09.2013	79[1]	-	Save The Badger FR 6V81739885	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Star Fleet Project	Brian May & Friends	11.1983	35[4]	125[9]	EMI SFLT 1078061	[produced by David Kahne]
Back to the Light	Brian May	10.1992	6[16]	159[2]	Parlophone CDPCSD 123	[silver-UK][produced by Brian May, Justin Shirley-Smith]
Live at the Brixton Academy	Brian May	02.1994	20[3]	-	Parlophone CDPCSD 150	[produced by Brian May, Justin Shirley-Smith]
Another World	Brian May	06.1998	23[4]	-	Parlophone 4949732	[produced by Brian May]

Patrick Abrial

Patrick Abrial,piosenkarz francuski urodzony w 1946r w Paryżu.Debiutuje w 1966r śpiewając ballady,w tym własną kompozycję Chanson Pour Marie,która przyniosła mu sukces komercyjny.Dziesięć lat póżniej realizuje się w hard rocku,czego kulminacją jest album z 1982r La fille du boucher.Od tej pory Abrial poświęca się głównie na produkcji muzyki do filmów i widowisk.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Francja	Szwajcaria	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Chanson Pour Marie/Fétiche (d’apre`s un poe`me de C. Varieras)	Patrick Abrial	08.1969	66[5]	-	CBS (4533)	[written by Patrick Abrial - B. Le Bellego]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Francja	Szwajcaria	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
J'ai Faim	Patrick Abrial	12.1966	15[1]	-	CBS 62671
Chanson Pour Marie	Patrick Abrial	12.1969	15[1]	-	CBS 63625

Sam Phillips

Sam Phillips (ur. jako Leslie Ann Phillips, 28 stycznia 1962r w Glendale,Kalifornia), amerykańska piosenkarka , autorka tekstów ,  kompozytorka i aktorka . Karierę rozpoczęła w przemyśle współczesnej muzyki chrześcijańskiej , ale nie czuła się komfortowo z tym  image, przeistaczając się w "SAM" -  na rynku mainstreamu po spotkaniu producenta T-Bone Burnetta .
Wydała osiem albumów w tym  uznany przez krytyków Martinis and Bikinis w 1994r. Jest autorką   muzyki do programów telewizyjnych Gilmore Girls i Bunheads .
Rozpoczęła swoją karierę muzyczną w latach 80-tych, śpiewając w chórkach dla chrześcijańskich artystów Marka Hearda i Randy  Stonehilla . Phillips   podpisała kontrakt solowy z Myrrh Records - pod swoim nazwiskiem - i nagrała cztery chrześcijańskie albumy pop,  Beyond Saturday Night, Dancing with Danger, Black and White in a Grey World i wreszcie,The Turning , który połączył  jej siły  i producenta i przyszłego męża, T-Bone Burnetta. Kilka singli z nich umieściła w Top 10   radia chrześcijańskiego  , a wytwórnia Myrrh  promowała ją jako  "chrześcijańską Cyndi Lauper". Phillips nie była zadowolona z tego image, i to było kością niezgody między nią i jej  wytwórnią. Zaczęła występować używając pseudonimu "Sam" profesjonalnie w 1988 roku, kiedy odeszła z Myrrh Records i podpisała  kontrakt z Virgin Records w celu  zdystansowania się od jej wcześniejszego wizerunku.

Z The Indescribable Wow Philips przeniosła sie do głównego nurtu muzyki. Album został zorkiestrowany przez Van Dyke Parksa .  Cruel Inventions został wydany w 1991 roku i obejmował gościnny udział  Elvisa Costello .Album z  1994 roku Martinis and Bikinis był  powszechnie chwalony przez krytyków muzycznych i został nominowany do nagrody Grammy ;  jej drugą nomy byłnacją (pierwszą jako  Leslie Phillips).

W 1995 roku Phillips miała swój debiut filmowy w filmie z Bruce Willisem,   Die Hard with a Vengeance , w roli terrorystki, Katyi. W  1996 roku Phillips nagrała Omnipop (It's Only a Flesh Wound Lambchop) , utwór napisany wspólnie z R.E.M . Phillips pojawiła się w  niewielkiej roli w 1997 roku w filmie Wim Wenders The End of Violence , śpiewając część utworu "Animals on Wheels" z Omnipop .  Po wydaniu obligatoryjnego albumu "Best Of" wytwórnia Virgin zrezygnowała z jej usług.

W 2001 roku podpisała kontrakt z   Nonesuch Records i wydała  akustyczny album o nazwie  Fan Dance , który zawiera niektóre z jej  najbardziej uznanych piosenek. Phillips również zaczęła pisać muzykę dla  serialu telewizyjnego Gilmore Girls ,i pojawiła się w ostatnim  odcinku sezonu szóstego, wykonując "Taking Pictures" z jej   albumu Fan Dance. W 2004 roku wydała A Boot and a Shoe , kolejny  zbiór akustycznych piosenek kabaretowych.

Po wydaniu A Boot and a Shoe , Phillips rozwiodła się z mężem i producentem T- Bone Burnettem,  choć nadal pracowali razem, aby  zakończyć swój album. Jej album, Don't Do Anything , był własnej produkcji i wydany w 2008 roku.

W październiku 2009 roku Phillips wydała The Long Play ,z usługą subskrypcji muzyki oferując wydanie cyfrowe bez udziału wytwórni.  Pierwsza subskrypcja  EP-ka Hypnotists in Paris , nagrana z  Section Quartet oraz bożonarodzeniową kolekcję Cold Dark Night,  Magic for Everyone, Old Tin Pan i Days of the One Night Stands oraz pełny album Cameras in the Sky wydany na początku roku 2010.

Phillips opisała kolejny album, Pretty Time Bomb (później przemianowany na Push Any Button), jako "nostalgiczny rodzaj snu bycia  gwiazdą pop w latach 60-tych i na początku lat 70-tych.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Martinis and Bikinis	Sam Phillips	03.1994	-	182[1]	Virgin 39 438	[produced by T-Bone Burnett]

Signum

Pascal Minnaard (27) i Ronald Hagen (27) są prawdopodobnie najlepiej współpracującymi ze sobą sąsiadami. Mieszkają w Zoetermeer (Holandia), miasteczku położonym w pobliżu Hagi.
Pascal i Ron spotkali się po raz pierwszy w szkole wyższej. Tam odnaleźli wspólne zainteresowanie, mianowicie tworzenie muzyki, co zaowocowało współpracą. Po kilku latach stracili kontakt, lecz wciąż zajmowali się produkcją muzyki.
Pascal zawarł umowę z holenderską wytwórnią płytową BPM Dance. Dzięki temu zrealizował swą pierwszą piosenkę – „Inside a rainbow”, razem z wytwórnią 4-play. Nazwy Signum użył po raz pierwszy przy wydaniu swego drugiego singla z wytwórnią Jinx, należącą do BPM. Po trzech solowych wydaniach pod nazwą Signum, Pascal przypadkowo spotkał Ronalda w sklepie muzycznym w Hadze. I wtedy to zaczęła się ich długotrwała, owocna współpraca.
Pierwsza piosenka, którą wyprodukowali razem, stała się wielkim przebojem. „What you got for me” przerodziła się w klubowy hymn, a jej reedycja (zrealizowana z Tidy Trax) zasiliła szeregi Brytyjskiej Listy Przebojów (UK Singles Chart) w 2001 roku.
Jako Ron Hagen & Pascal M. wypuścili na rynek ścieżki „Forever” i „Take U there”. Pod aliasem D-Factor wydali piosenkę „The wrong strike”. Te produkcje bardziej niż poprzednie bazowały na gatunku techno.
Pod nazwą Signum wydane zostały między innymi: „Coming on strong” (razem z projektem Scott Mac), „Solar level”, „First strike”, „Cura me”, "Second wave” i „Third dimention”.
Signum zrobił mixy między innymi dla projektów: Lost Tribe – „Gamemaster” (z labelu Hooj Choons), Blank & Jones – „After love”, ATB – „9pm (Till I come)” (Ministry of Sound), Kay Cee – „Escape” (Addictive), Straydog (a.k.a. Tiesto) – „Mirror” (Blackhole), Alice Deejay & Dj Jurgen – „Better of alone” (Violent Records), Yves Deruyter – „To the rythem” (Bonzai), Spacebrothers – „Shine” (Manifesto), OceanLab „Beautiful Together” (Captivating Sounds), Delerium – „Truly”. Holendrzy stworzyli również remix utworu amerykańskiej wokalistki Laury Turner – „Soul deep”, który zyskał uznanie wielu Dj’ów.
Pascal i Ron, poza produkowaniem muzyki, grają w wielu klubach jako dj-e. Do tej pory grali w ponad 20 krajach całego świata.
Trance’owe brzmienie Signum zyskało sobie wielu wielbicieli na całym świecie. A ich najnowsze dokonania – „Push through” i „Sunny changes” – potwierdzają, że Holendrzy tworzą znakomity klimat.  Utwory te wydane zostały przez wytwórnię A State of Trance, przynależącą do grupy Armada, do której należy Signum.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
What Ya Got 4 Me	Signum	11.1998	70[16]	-	Tidy Trax TIDY 118CD	[written by P. Minnaard, R. Hagen][produced by P. Minnaard, R. Hagen]
Coming On Strong	Signum Feat. Scott Mac	07.1999	66[11]	-	Tidy Trax TIDY 128T	[written by P. Minnaard, R. Hagen, S. Mac][produced by P. Minnaard, R. Hagen, S. Mac]
Just Do It	Signum Feat. Scott Mac	07.1999	110[10]	-	Tidy Trax TIDY M13	[written by P. Minnaard, R. Hagen, S. Mac][produced by P. Minnaard, R. Hagen, S. Mac]
What Ya Got 4 Me	Signum	02.2002	35[12]	-	Tidy Trax TIDY 163T	[written by P. Minnaard, R. Hagen][produced by P. Minnaard, R. Hagen]
Coming On Strong	Signum feat. Scott Mac	06.2002	50[13]	-	Tidy Trax TIDYTWO 104CD	[written by P. Minnaard, R. Hagen, S. Mac][produced by P. Minnaard, R. Hagen, S. Mac]
Cure Me	Signum	08.2002	118[2]	-	Silver Premium SP-100 [Holl]	[written by P. Minnaard, R. Hagen][produced by P. Minnaard, R. Hagen]
Third Dimension	Signum	11.2002	110[2]	-	Silver Premium SP-140 [Holl]	[written by P. Minnaard, R. Hagen][produced by P. Minnaard, R. Hagen]

Alvin Stardust

Właśc. Bernard William Jewry, ur. 27.09.1942 r. w Londynie. Popularność zdobył z początkiem lat 60. pod pseudonimem Shane Fenton. Wraz z pojawieniem się Beatlesów i eksplozji brzmienia Mersey, wycofał się z życia muzycznego. W 1973 r. powrócił nieoczekiwanie na brytyjską scenę jako Alvin Stardust. Estradowy image (czarna skórzana kurtka i obcisłe spodnie) nasuwał skojarzenia z idolami minionej dekady, Gene'em Vincentem i Dave'em Berrym. Single "My Coo-Ca-Choo" i "Jealous Mind" (oba autorstwa Petera Shelleya) trafiły na drugie i pierwsze miejsce list brytyjskich, zaś tematy "Red Dress" i "You You You" znalazły się w pierwszej dziesiątce przebojów. Wprawdzie umiarkowana popularność piosenek "Tell Me Why" i "Good Love Can Never Die" zapowiadała kres triumfalnego powrotu, jednak Stardust przypomniał się raz jeszcze w latach 80.
Tym razem przebojami okazały się "Pretend", "I Feel Like Buddy Holly" (wspomnieniowa ballada, w której oprócz bohatera tytułowego pojawiało się nazwisko Paula McCartneya), "I Won't Run Away" i "So Near Christmas". Niezłomny piosenkarz cieszy się do dziś sporą renomą w brytyjskim przemyśle rozrywkowym. Estradowe występy łączy z religijnym posłannictwem, promując w telewizji BBC chrześcijańskie zespoły popowe i rockowe.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
My coo ca choo/Pull together	Alvin Stardust	11.1973	2[21]	-	Magnet MAG 1	[written by Peter Shelley][produced by Peter Shelley]
Jealous mind/Guitar star	Alvin Stardust	02.1974	1[1][11]	-	Magnet MAG 5	[written by Peter Shelley][produced by Peter Shelley]
Red dress/Little darling	Alvin Stardust	04.1974	7[8]	-	Magnet MAG 8	[written by Peter Shelley][produced by Peter Shelley]
You you you/Come on	Alvin Stardust	08.1974	6[10]	-	Magnet MAG 13	[written by Peter Shelley][produced by Peter Shelley]
Tell my why/Roadie roll on	Alvin Stardust	11.1974	16[8]	-	Magnet MAG 19	[written by Peter Shelley][produced by Peter Shelley]
Good love can never die/The danger zone	Alvin Stardust	01.1975	11[9]	-	Magnet MAG 21	[written by Peter Shelley, Barry Mason][produced by Peter Shelley]
Sweet cheatin' Rita/Come on	Alvin Stardust	06.1975	37[4]	-	Magnet MAG 32	[written by Greenaway/Stephens][produced by Roger Greenaway]
Move it/Be smart,be safe	Alvin Stardust	09.1975	-	-	Magnet MAG 39	[written by Samwell][produced by Roger Greenaway]
Angel from hamburger heaven/Be smart,be safe	Alvin Stardust	11.1975	-	-	Magnet MAG 51	[written by B. Mason, R. Greenaway][produced by Roger Greenaway]
It' s better to be cruel than be kind/Here i go again	Alvin Stardust	04.1976	-	-	Magnet MAG 62	[written by G. Stephens, R, Greenaway][produced by Roger Greenaway]
The world is out/No parking space	Alvin Stardust	07.1976	-	-	Magnet MAG 71	[written by Greenaway/Mason][produced by Roger Greenaway]
Pretend /Goosebumps	Alvin Stardust	09.1981	4[10]	-	Stiff BUY 124	[written by Douglas, Parman, Lavere][produced by Peter Collins]
A wonderful time up there/Love you so much	Alvin Stardust	11.1981	56[8]	-	Stiff BUY 132	[written by Lee Roy Abernathy][produced by Peter Collins]
I feel like Buddy Holly/Luxury	Alvin Stardust	05.1984	7[4]	-	Chrysalis CHS 2784	[written by Mike Batt][produced by Mike Batt]
I wont run away/Tigers don' t climb trees	Alvin Stardust	10.1984	7[13]	-	Chrysalis CHS 2829	[written by John David][produced by Stuart Colman]
So near to Christmas/Alright O.K.	Alvin Stardust	12.1984	29[4]	-	Chrysalis CHS 2835	[written by Leeson, Vale][produced by Stuart Colman]
Got a little heartache/Again	Alvin Stardust	03.1985	55[2]	-	Chrysalis CHS 2856	[written by Lyle, Britten][produced by Stuart Colman]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The untouchable Alvin Stardust	Alvin Stardust	03.1974	4[22]	-	Magnet MAG 5001	[produced by Peter Shelley]
Alvin Stardust	Alvin Stardust	11.1974	37[3]	-	Magnet MAG 5004	[produced by Peter Shelley]
Rock with Alvin	Alvin Stardust	08.1975	52[2]	-	Magnet MAG 5007

Susanna Hoffs

Susanna Lee Hoffs (urodzona 17 stycznia 1959r), amerykańska wokalistka, gitarzystka i aktorka. Jest najbardziej znana jako współzałożycielka The Bangles .
Hoffs urodziła się w Los Angeles , w Kalifornii , w żydowskiej rodzinie. Jest córką Tamar Ruth (z domu Simon) i Joshuy Allena Hoffsa, psychoanalityka. Jej mama grała  muzykę Beatles  kiedy była dzieckiem, a ona zaczęła grać na gitarze będąc nastolatką.
 Hoffs  uczęszczała do Palisades High School w Pacific Palisades w Los Angeles, którą ukończyła w roku 1976. Na studiach pracowała jako asystent produkcji i zadebiutowała w 1978r w filmie Stony Island .

W 1980 Hoffs zostaje absolwentką University of California w Berkeley z tytułem licencjata w dziedzinie sztuki. Gdy zaczynała Berkeley była fanką  klasycznych rockowych zespołów, które grały na dużych stadionach. W czasie studiów w Berkeley, uczestniczyła w  koncertach Sex Pistols  i  Patti Smith w Winterland Ballroom. Zainteresowanie punk rockiem zmieniło jej cel kariery z tancerki na muzyka w  zespole.W końcu dołączyła do Vicki Peterson i Debbi Peterson , co później stanie się zalążkiem grupy Bangles .

Po rozpadzie grupy w 1990r Hoffs nagrała solowy album  ,  When You're a Boy w 1991 roku,który   zrodził hit z US Top 40    "My Side of the Bed." W Wielkiej Brytanii singiel wylądował na   44 miejscu,  a album cieszył sie zainteresowaniem w Europie.

 Kolejny album Hoffs  nagrany w latach 1993-94, przed opuszczeniem Columbia Records , został nieopublikowany. W 1996r Hoffs wydaje drugi solowy album, Susanna Hoffs . Mimo, że otrzymał wiele pochwał w mediach i przyniósł niewielki hit w USA i UK   z  coverem Lightning Seeds   "All I Want",ale nadal nie był to duży sukces komercyjny.

Hoffs nagrała cover " The Look of Love " na ścieżce dźwiękowej do pierwszego filmu Austin Powers, Austin Powers: Agent specjalnej troski oraz cover piosenki " Alfie " na ścieżkę dźwiękową trzeciego jej filmu Austin Powers in Goldmember .

Nagrała cover Oingo Boingo piosenki "We Close Our Eyes" na soundtrack    Buffy the Vampire Slayer . Jest również odpowiedzialna za piosenkę "Now and Then", z 1995 roku ,z filmu o tym samym tytule .

Hoffs nagrała również piosenkę do filmu  Red Roses and Petrol (scenariusz i reżyseria Tamar Simon Hoffs ) zatytułowaną "The Water is Wide" .Utwór można usłyszeć w końcowych napisach i jest dostępna na ścieżce dźwiękowej filmu.

Hoffs wydała swój trzeci solowy album z nowym materiałem (pierwszy od jej 1996 roku od jej debiutanckiej płyty ) o nazwie  Someday w Vanguard Records w dniu 17 lipca 2012r. Zestaw został wyprodukowany przez Mitchella Frooma i był z wpływami muzyki lat 60-tych.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
My Side of the Bed	Susanna Hoffs	03.1991	44[4]	30[11]	Columbia 6565547	[written by Susanna Hoffs/Tom Kelly/Billy Steinberg][produced by David Kahne]
Unconditional Love	Susanna Hoffs	05.1991	68[2]	-	Columbia 6567827	[written by Cyndi Lauper/Tom Kelly/Billy Steinberg][produced by David Kahne]
All I Want	Susanna Hoffs	10.1996	32[5]	77[12]	London LONCD 387	[written by Ian Broudie/Peter Coyle][produced by J.Joseph]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
When You're a Boy	Susanna Hoffs	02.1991	56[2]	83[11]	Columbia 4672021	[produced by David Kahne]
Under the Covers, Vol. 2	Matthew Sweet And Susanna Hoffs	08.2009	-	131[1]	Shout!	[produced by Matthew Sweet, Susanna Hoffs]

Najlepsi artyści na listach przebojów singlowych UK Chart Singles 1952-2006 wg. sprzedaży płyt

 1 - Cliff Richard - 20,969,006


2 - The Beatles - 20,799,632

3 - Elvis Presley - 19,293,118

4 - Madonna - 14,562,856

5 - Elton John - 13,475,063

6 - Michael Jackson - 11,310,958

7 - Queen - 10,334,713
8 - Abba - 10,004,039

9 - Paul McCartney - 9,781,603
10 - David Bowie - 9,392,410
11 - Rod Stewart - 9,046,492

12 - The Rolling Stones - 8,348,470

13 - Kylie Minogue - 7,994,130
14 - Stevie Wonder - 7,614,227
15 - Spice Girls - 7,507,213
16 - Shakin' Stevens - 7,108,330

17 - Whitney Houston - 6,993,105
18 - The Bee Gees - 6,943,851
19 - George Michael - 6,819,419
20 - Status Quo - 6,727,822
21 - Boney M - 6,587,018
22 - Slade - 6,520,171
23 - Olivia Newton John - 6,493,006
24 - Blondie - 6,456,881
25 - Boyzone - 6,435,711
26 - Oasis - 6,225,785

27 - UB40 - 5,997,222
28 - Tom Jones - 5,892,220
29 - Celine Dion - 5,683,264
30 - The Police - 5,617,175
31 - Madness - 5,564,459
32 - Diana Ross - 5,326,780
33 - Wham - 5,298,431
34 - Adam Ant - 5,296,965
35 - The Jam - 5,094,055
36 - Frankie Goes to Hollywood - 5,008,067

37 - Robbie Williams - 4,973,227
38 - Pet Shop Boys - 4,913,655
39 - Phil Collins - 4,889,059
40 - Wet Wet Wet - 4,877,328
41 - Duran Duran - 4,846,531
42 - Everly Brothers - 4,827,957
43 - Shadows - 4,793,537
44 - Westlife - 4,726,116
45 - Gary Glitter - 4,717,834
46 - Engelbert Humperdinck - 4,710,328
47 - U2 - 4,663,427
48 - Bryan Adams - 4,614,135
49 - Frank Sinatra - 4,597,630
50 - Hollies - 4,597,450
51 - Hot Chocolate - 4,441,955
52 - Take That - 4,426,566
53 - Prince - 4,415,596
54 - Mariah Carey - 4,409,607
55 - Steps - 4,408,499
56 - Donna Summer - 4,389,529
57 - Janet Jackson - 4,359,645
58 - E L O - 4,241,169
59 - Cher - 4,080,650
60 - Erasure - 4,077,372