czwartek, 28 stycznia 2021

Sasha

Alexander Paul Coe, znany raczej jako Sasha, urodził się 4 września 1969 roku w Penarlâg w Walii. Jest światowej klasy DJ'em oraz muzycznym producentem. Swoją karierę rozpoczął grając muzykę acid, house, dance w późnych latach  80-tych, został też pionierem elektronicznego dance. Rozpowszechnił również na światową skalę progressive house, trans z fragmentami break beat’u, deep house'u. Już od najmłodszych lat interesował się muzyką, początkowo za sprawą macochy, która zmuszała go do gry na pianinie, a później jak większość nastolatków zafascynował się popem. Przełomem w jego życiu był jednak wypad do Manchesteru, gdzie poznał życie klubowe. Muzyka ta zawładnęła nim do tego stopnia iż przeniósł się do Manchesteru a przypadek sprawił, że dostał pracę DJ'a w jednym z tamtejszych pubów. Przepustką do kariery była rezydentura w klubie Shelly, w którym grając włoskie kawałki housowe z melodyjną linią pianina, zaszokował i zachwycił absolutnie wszystkich. 

Otworzyło mu to furtkę do prawdziwego sukcesu. Objął następnie rezydenturę w Renaissance, gdzie wypromował własny styl, własną odmianę muzyki house oraz poznał John’a Digweed’a, co przyczyniło się do powstania spółki „Northem Exposure”. Obaj Panowie zagrali razem na 5 kontynentach oraz wypuścili 3 albumy. Razem również stanęli za deckami nowojorskiego klubu Twilo. Sasha wpadł również na pomysł, aby zaprosić swoich przyjaciół oraz kolaborantów BT do pracy przy wspólnym projekcie w Bath (Anglia). W ciągu tygodnia z planowanej jednej ścieżki, wyszło pięć, a artyści byli w trakcie tworzenia kolejnych czterech. Jeszcze w tym samym roku ich dźwięki poznała cała Ameryka.

 Latem 1998 roku Sasha podjął współpracę wraz z DJ Darren’em Emerson’em, której owocem był fantastyczny album „Scorchio”, będący zarazem genialnym podsumowaniem tego, co w jego muzyce jest najlepsze: głębia, inteligencja oraz pozytywne podejście do życia wyrażone dobrą zabawą na parkiecie. W 1999 roku stworzył muzykę dla gry „Whipeout 3”. Do współpracy przy „Out Of Control” zaprosili go również członkowie formacji Chamical Brothers, a także Madonna przy utworach „Ray of Light” i „Substitute for Love”. Zarówno przez fanów jak i znajomych Sasha postrzegany jest jako szczery, prawdziwy, przyjacielski człowiek, obdarzony wielkim talentem oraz charyzmą.
W 1993 roku wydał swój pierwszy
singiel Together. Nagranie stało się hitem w wielu krajach. DJ Magazineuznał artystę za najlepszego dj-a w 2000 roku. Sasha w 2002 roku wydał swój album Airdrawndagger z udziałem takich artystów jak: Junkie XL oraz  Charliem May. W tym samym roku zagrał wiele koncertów w USA (Delta Heavy Tour). Jego remiks utworu Watching Cars Go By Felixa da Housecata przyniósł mu w 2004 roku nominację do nagrody Grammy.



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
TogetherDanny Campbell with Sasha07.199357[1]-ffrr FCD 212[written by Danny Campbell, Sasha, Tom Frederikse][produced by Danny Campbell, Sasha, Tom Frederikse]
Higher GroundSasha02.199419[5]-Deconstruction/RCA 74321189002[written by Sasha, Tom Frederikse][produced by Sasha, Tom Frederikse]
Magic Sasha with Sam Mollison08.199432[4-Deconstruction/RCA 74321221862[written by Sasha, Tom Frederikse][produced by Sasha, Tom Frederikse]
Be As OneSasha with Maria Nayler03.199617[4]-7PM 74321342962[written by A.Coe, M. Naylor][produced by Sasha]
If You BelieveSasha04.2000---[written by Pete Smith,Grant Michael B.,Pomez di Lorenzo][produced by Grant Michael B.,Pomez di Lorenzo][14[11].Hot Disco/Dance;Reprise 44 842 12"]
Scorchio Sasha with Darren Emerson09.200023[3]-Excession 74321788222[written by A. Coe, C. May, D. Emerson][produced by Charlie May, Darren Emerson, Sasha]
Let Me Be The OneSasha04.2001---[written by Pete Smith,Grant Michael B.,Pomez di Lorenzo][produced by Grant Michael B.,Pomez di Lorenzo][32[8].Hot Disco/Dance;Reprise 44 984 12"]
Wavy GravySasha08.200264[1]-Arista 74321960602[written by C. May][produced by Charlie May, Junkie XL, Sasha]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
The Qat CollectionSasha 03.199456[2]-Deconstruction/RCA 74321191962[produced by Sasha,Tom Frederikse]
XpanderSasha 07.199918[4]-Deconstruction 74321681992[produced by Sasha,Charlie May,Andy Page,Gaëtan Schurrer]
AirdrawndaggerSasha 08.200218[3]157[2]Arista 74321947862[produced by Sasha,Charlie May,Junkie XL]
InvolverSasha 07.200461[1]200[1]Global Underground GUSA 001CD[produced by Sasha,Charlie May,Simon Wright]
Scene DeleteSasha 04.2016-34[1]Late Night Tales ALNCD 43[produced by Alexander Coe]

Marvin Sapp

Bishop Marvin Louis Sapp (ur. 28 stycznia 1967r) to amerykański wokalista i autor tekstów muzyki gospel, który nagrywał z grupą  Commissioned w latach 90-tych, zanim rozpoczął rekordową karierę solową. Sapp jest także założycielem i starszym pastorem kościoła Lighthouse Full Life Centre Church, znajdującego się w Grand Rapids w stanie Michigan . 


Urodzony i wychowany w Grand Rapids w stanie Michigan, Sapp zaczął śpiewać w kościele w wieku czterech lat. Swoje nastoletnie lata spędził śpiewając z wieloma grupami i zespołami gospel. Był studentem na   Ainon Bible College w Indianapolis , w stanie Indiana . Porzucił Aenon po tym, jak został zaproszony przez wokalistę gospel Freda Hammonda do śpiewania z Commissioned w 1990 roku, po odejściu Keitha Statena. Sapp pojawia się na albumach grupy Number 7 , Matters of the Heart i Irreplaceable Love . Sapp odszedł w 1996 roku i został zastąpiony przez Marcusa R. Cole'a.


W 1996 roku Sapp postanowił zostać współczesnym solowym artystą gospel i nagrał siedem albumów. Sapp po raz pierwszy osiągnął sławę crossovera wydając „ Never Would Have Made It ” z albumu Thirsty w 2007 roku. Zadebiutował na 14. miejscu listy Billboard Hot R & B / Hip-Hop Songs , 82 na liście Billboard Hot 100 , a także na pierwszym miejscu listy Billboard Hot Gospel Songs. Thirsty zadebiutował na 28 miejscu listy US Billboard 200 , 4 na liście Billboard Top R & B / Hip-Hop Albums , a także na pierwszym miejscu na liście Billboard Top Gospel Albums.. Został certyfikowany złotem przez RIAA ze względu na sprzedaż albumu w liczbie ponad 500 000 egzemplarzy, co czyni go najlepiej sprzedającym się albumem Sappa w jego solowej karierze i do tej pory sprzedał się w ponad 712 000 egzemplarzy.   W 2009 roku Sapp zdobył wszystkie siedem nagród Gospel Stellar, do których był nominowany.

Sapp nagrał następny po  Thirsty    album, Here I Am , w dniu 16 października 2009 roku, w Resurrection Life Church w Wyoming, Michigan i wydał  go na 16 marca 2010. Z jego wydaniem, Sapp stał się najwyżej notowanym artystą w Billboard  podczas 54-letniej historii śledzenia sprzedaży płyt.   Sprzedając około 76 000 egzemplarzy Here I Am w pierwszym tygodniu, album zadebiutował na drugim miejscu listy Billboard 200 , czyniąc Here I Am najwyżej notowanym albumem w historii artystów gospel.   Główny singiel „The Best in Me”, którego współautorem był producent albumu, Aaron Lindsey ( Israel Houghton ), zajął 14 miejsce na liście Billboard Hot R & B / Hip-Hop Songs, 1 miejsce na liście Billboard Gospel Songs. 15 stycznia 2011 r. Marvin Sapp znalazł się na szczycie listy zwycięzców podczas 26. dorocznej gali Stellar Gospel Music Awards .


Sapp jest wdowcem po MaLinda Sapp, która służyła jako pastor administracyjny w jego kościele Lighthouse Full Life Centre. MaLinda zmarła 9 września 2010 roku z powodu powikłań raka okrężnicy . Mają troje dzieci, Marvina II, Mikailę i Madissona. W dniu 21 marca 2009, Sapp został wprowadzony do oddziału Grand Rapids Alumni bractwa Kappa Alpha Psi . Sapp uzyskał tytuł doktora honoris causa dwóch nieakredytowanych instytucji, doktora teologii z Aenon Bible College i doktora Ministerstwa na Friends International Christian University.
 

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Never Would Have Made ItMarvin Sapp07.2008-82[13]Verity[written by Matthew Brownie, Marvin Sapp][produced by Aaron Lindsey][14[56].R&B Chart]
Praise Him in AdvanceMarvin Sapp07.2009--Verity[written by Deon Kipping][produced by Aaron Lindsey][100[1].R&B Chart]
The Best in MeMarvin Sapp01.2010--Verity[14[20].R&B Chart]
My TestimonyMarvin Sapp02.2012--Verity[23[8].R&B Chart]
God Favored MeHezekiah Walker & LFC Featuring Marvin Sapp & DJ Rogers06.2010--Verity[79[5].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Be ExaltedMarvin Sapp08.2005-164[1]Verity 69 951-
ThirstyMarvin Sapp07.2008-28[86]Verity 09433[gold-US][produced by Aaron W. Lindsey]
Here I AmMarvin Sapp04.2010-2[29]Verity 53156[produced by Aaron W. Lindsey]
I WinMarvin Sapp04.2012-9[13]Verity 97017[produced by Aaron W. Lindsey]
BeginningsMarvin Sapp09.2012-191[1]--
You Shall LiveMarvin Sapp06.2015-40[3]RCA 06471[produced by Aaron W. Lindsey]
CloseMarvin Sapp10.2017-156[1]RCA 2225-

Gilberto Santa Rosa

 Gilberto Santa Rosa , znany również jako „ El Caballero de la Salsa ” (Dżentelmen z Salsy) (urodzony 21 sierpnia 1962r), to portorykański lider zespołu i wokalista salsy i bolero . Jest sześciokrotnym zdobywcą nagrody Grammy i sprzedał ponad 3 miliony płyt w Stanach Zjednoczonych i Portoryko.   Santa Rosa zagrał  także w komedii.



Santa Rosa (nazwisko rodowe : Gilberto Santa Rosa Cortés ) urodziła się w Santurce w Puerto Rico. Tutaj otrzymał wykształcenie podstawowe i średnie i zainteresował się muzyką. Jako nastolatek wziął udział w swoim pierwszym koncercie, a w 1976 roku zadebiutował jako wokalista w chórkach z orkiestrą Mario Ortiza; wkrótce potem został zwerbowany do La Grande Orchestra, gdzie został wokalistą. W orkiestrze pozostał przez dwa lata, podczas których poznał Eliasa Lopeza, który pomógł mu się ukształtować i wypolerować go jako śpiewaka. 
 

W latach 80-tych nagrał Homenaje a Eddie Palmieri ( Tribute to the Messiah (Eddie Palmieri)) z Puerto Rican All Stars. Nagrywał także z różnymi orkiestrami, między innymi z Tommy Olivencia Orchestra i Willie Rosario . Santa Rosa wypracował unikalny styl „soneo” (improwizacji) w salsie, który pozwolił mu odnieść sukces zarówno w „tropikalnym”, jak i „romantycznym” stylu muzycznym. 

W 1986 roku Santa Rosa założył własny zespół i podpisał kontrakt z Combo Records; nastąpił ciąg hitów, takich jak „Good Vibrations”, „De amor y salsa” (Of Love and Salsa), „Punto de vista” (Punkt widzenia), „Vivir sin ella” (Życie bez niej) i „Perspectiva” ”.

Santa Rosa był także pierwszym wokalistą tropikalnej salsy , który dał koncert w Carnegie Hall Theatre w Nowym Jorku , gdzie wykonał jako otwierający utwór swoją unikalną wersję utworu salsy „Represento” (I Represent), skomponowana przez Lou Briel . Wydarzenie to zostało nagrane na żywo , a później wydane jako album.  Punktem kulminacyjnym wieczoru był czterominutowy,   dodatek do swojej piosenki „Perdoname”, który umocnił jego talent improwizacyjny. Ta wersja na żywo stała się potem taką sensacją, że Santa Rosa musiał zapamiętywać własne improwizowane kwestie na przyszłe koncerty, a Perdoname stał się piosenką zamykającą jego występy.

W 1990 roku Santa Rosa dołączył  do gwiazdorskiego projektu „La Puertorriqueña”, w skład którego wchodził Andy Montañez ; w tym samym roku otrzymał nagrodę Billboard Lo Nuestro dla najlepszego wokalisty. Brał także udział w spektaklu La pareja dispareja (The Odd Couple) obok Luisa Vigoreaux i Rafo Muñiza . W 1995 roku Santa Rosa udał się do Japonii jako ambasador dobrej woli Puerto Rico, gdzie zaśpiewał po japońsku „De cara al viento” . W 1996 roku ukazał się album z największymi przebojami Caballero de la Salsa, Vol 2, a także brał udział w Pierwszym „Festival Presidente”na Dominikanie (festiwal muzyki latynoskiej sponsorowany przez lokalnego producenta piwa). W 1997 roku śpiewał z Andym Montañezem w Lincoln Center w Nowym Jorku, a później w tym samym roku z Olgą Tañón w Universal Studios Amphitheatre w Hollywood w Kalifornii .

Hity Santa Rosa były kontynuowane na albumie Expresión , na którym znalazł się singiel „Fulana”   oraz w 2001 roku z albumem Romántico . Wydał Viceversa w 2002 roku, który stał się „hitem” społeczności latynoskiej w Stanach Zjednoczonych i całej Ameryce Łacińskiej .

Santa Rosa podjął się zadania utrzymania przy życiu muzycznej spuścizny Tito Rodrígueza i nabył wiele pamiątek po Tito, w tym ubrania, muzykę i meble z jego domu w Puerto Rico. Santa Rosa zagrał kilka koncertów i tańców na cześć zmarłego piosenkarza, a także nagrał swój album, na którym przy użyciu nowoczesnych technologii śpiewa „En la soledad” (In Solitude), skomponowaną przez Puchiego Balseiro w duecie z nim. 

Ponadto od dawna odgrywa ważną rolę w karierze swojego przyjaciela i protegowanego, Víctora Manuelle , którego odkrył Santa Rosa. Pod koniec 2005 roku wydali wspólny album koncertowy, Dos soneros, una historia . W 2006 roku wydał Directo al corazón , a w 2007r dał uznany przez krytyków koncert na Plaza Colón w Santo Domingo i wydał Contraste z Conteo regresivo, który był głównym przebojem albumowym.  





Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
ViceversaGilberto Santa Rosa09.2002-181[3]Sony Discos 84 781[produced by Gilberto Santa Rosa ,José M. Lugo , Kike Santander , Bernardo Ossa]
AuténticoGilberto Santa Rosa09.2004-195[1 ]Sony Discos 70 623[produced by José M. Lugo]

Save Ferris

Save Ferris to amerykański zespół ska istniejący od 1995 do 2002 roku.Nazwa zespołu pochodzi z filmu Ferris Buellera Day Off .
Wokalistką zespołu była Monique Powell. Po pierwszej EP -ce zespół podpisał kontrakt z Epic Records . Tam w 1997 roku ukazał się album It Means Everything , który osiągnął 75 miejsce na liście Billboard 200 .  Save Ferris były postrzegane jako kopia wcześniej odnoszącego sukcesy zespołu No Doubt .


W następnym roku grupa wystąpiła w filmie 10 rzeczy, których w tobie nienawidzę . Na jesieni 1999 roku, perkusista Evan Kilbourne z death metalowego zespołu Mindrot dołączył do zespołu.  Epic wydała album Modified , który trafił na listy przebojów, ale był mniej skuteczny niż jego poprzednik z 136. miejscem.
Grupa rozpadła się w 2002 roku, ale Powell następnie koncertował pod własnym nazwiskiem i z dwoma członkami Save Ferris, grając materiał z zespołu. 



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Come On EileenSave Ferris11.1997-104[11]Starpool/Epic 78 729[produced by Clive Goddard, Peter Collins, Save Ferris]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
It Means EverythingSave Ferris09.1997-75[17]Starpool 68 183[produced by Peter Collins]
ModifiedSave Ferris11.1999-136[2]Starpool 69 866[produced by John Travis]

Savage Grace

 Savage Grace był zespołem rockowym z Detroit , Michigan pod koniec lat 60-tychu. Zespół wydał swój tytułowy debiutancki album w Reprise w 1969 roku. Po przeprowadzce do Los Angeles w następnym roku, grupa rozpoczęła pracę nad drugim albumem, którego ukończenie zajęło prawie dwa lata. Grupa rozpadła się w 1972 roku, reformując się w latach 90-tych i działając do 2004 roku.



Początki zespołu sięgają wschodniej części Detroit pod koniec lat sześćdziesiątych. Gitarzysta sesyjny Ron Koss, muzyk samouk, który grał lokalnie i nagrywał z Wilsonem Pickettem , Marvem Johnsonem i Hankem Ballardem , dołączył do klawiszowca Johna Seanora i perkusisty / perkusisty Larry'ego Zacka. Trio dodało dołączyło Ann Arborite Al Jacquez na wokalu i basie.

Nowy zespół występował na całym Środkowym Zachodzie w klubach, salach balowych, college'ach, szkołach średnich i na festiwalach pop, ostatecznie otwierając się na różne inne występy, w tym Three Dog Night , Procol Harum , Sha Na Na , The Moody Blues , Small Faces i niezliczone inne. 


Pierwszy album zespołu, zatytułowany po prostu Savage Grace , ukazał się w 1969 roku. W sierpniu 1970 roku wystąpili na Goose Lake International Music Festival . Jesienią 1970 roku Savage Grace przeniósł się do Los Angeles. Savage Grace 2 został wydany w maju 1971. Grupa wznowiła trasę koncertową z Jimim Hendrixem i Johnem Sebastianem , ale możliwości występów wkrótce zaczęły się kurczyć.

Pod koniec lat 90-tych Ron Koss i Al Jacquez połączyli siły   z basistą Markiem Gougeonem, gitarzystą Jeffem Jonesem, perkusistą Billem Gordonem i klawiszowcem Jimem Clairem, aby wyprodukować Savage Grace 3 - oficjalnie zatytułowany One Night in America . Nowy Savage Grace występował kilka razy, aż do śmierci Rona Kossa w 2004 roku.

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Come On Down/Hymn To FreedomSavage Grace07.1970-104[2]Reprise 0924[written by Ron Koss][produced by Joe Wissert]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Savage GraceSavage Grace06.1970-182[8]Reprise 6399[produced by Joe Wissert]

środa, 27 stycznia 2021

Vanguard

 Wytwórnię założył Seymour Solomon wraz ze swoim młodszym bratem 50 lat temu w Nowym Jorku.Startowali z kapitałem 1.500 dolarów ,a ich siedzibą było 80 East 11th Street znana także jako 799 Broadway.

 

Dwa lata póżniej dysponowali kapitałem 13 tysięcy $,ale kilka lat wystarczyło by stali się jedną z najbardziej liczących się firm płytowych w Stanach Zjednoczonych.
Początkowo koncentrowali się w nagrywaniu tego na czym znali się najlepiej,a więc muzyki klasycznej i jazzu.Zresztą Seymour był absolwentem muzykologii Uniwersytetu Yale i często brał udział w seminariach poświęconych temu gatunkowi muzyki.
Umiejętnie znależli się w historycznym momencie w fonografii,gdy wchodził nowy format płyty długogrającej,wydając jako pierwsi pięć kantat Bacha.
 

Na początku wydają dwie serie:Vanguard i Bach Guild.Firma rozkwita dzięki sprzedaży płyt z muzyką klasyczną,ale jednocześnie myśli o wydawaniu innych gatunków.
Początkiem była seria płyt "Jazz Showcase" ,którą przygotował John Hammond.
W latach 50-tych przełamując bariery w przemyśle muzycznym odważnie sięga po czarnych wykonawców minn. Paula Robesona i The Weavers.
 

Wielkim sukcesem był gwiazdkowy koncert tych ostatnich w Carnegie Hall w 1955 roku.
Jedną z przyczyn sukcesu wytwórni była jej troskliwość o jakość brzmienia nagrań,gdzie stosowano najwyższe standarty jakości dżwięku,szczególnie skupiając się na precyzji w procesie wytłaczania płyt.
Wraz z sukcesem ich podopiecznej Joan Baez na początku lat 60-tych ,wytwórnia zwraca się ku folkowi ,który zdominował ówczesny profil wydawniczy firmy.
 

Dowodem na to jest nagrywanie w latach 1959-65 każdego lata płyt z folkowego festiwalu w Newport,do dzisiaj zresztą pozostającym cennym dokumentem epoki muzyki popularnej w USA.
W tychże latach 60-tych dokumentują też scenę bluesową w Chicago tzw. South Side w serii "Chicago/The blues today".
 

W 1977 roku-początku ery disco,wytwórnia za sprawą dwóch producentów dotychczas jazzu, Marka Berry i Danny Weissa zyskała duet produkujący dla niej utwory w tym stylu.Mark Berry obecnie ma własną wytwórnię w Los Angeles Attack Rec.
Lata 70-te i 80-te zaznaczyły się wydawnictwami od Country Joe & The Fish poprzez nagrania disco jazz-fusion,Detroit rock,aż po rock elektroniczny.
 

W 1986 roku Maynard i Seymour sprzedają swoją firmę Welk Music Group,a w latach 90-tych Seymour odkupuje od nich klasyczny katalog.Obecnie Vanguard wydaje trzy typy wydawnictw:nowości,kompaktowe kompilacje starszych nagrań i edycja nie publikowanych wcześniej nagrań.

Hity na singlowej liście przebojów "Billboard"
Joan Baez - There But For Fortune VANGUARD-35031 09.1965 50[7]
Joan Baez- The Night They Drove Old Dixie Down VANGUARD-35138 08.1971 3[15]
Benny Bell - Shaving Cream VANGUARD-35183 03.1975 30[11]
Clean Living - In Heaven There Is No Beer VANGUARD-35162 11.1972 49[12]
Rooftop Singers -Mama Don't Allow VANGUARD-35020 07.1963 55[7]
Rooftop Singers- Tom Cat VANGUARD-35019 03.1963 20[10]
Rooftop Singers- Walk Right In VANGUARD-35017 01.1963 1[13]
Buffy Sainte-Marie - He's An Indian Cowboy In The Rodeo VANGUARD-35156 08.1972 98[2]
Buffy Sainte-Marie- I'm Gonna Be A Country Girl Again VANGUARD-35143 11.1971 98[3]
Buffy Sainte-Marie- Mister Can't You See VANGUARD-35151 04.1972 38[8]
Albumy liście przebojów "Billboard"
Joan Baez,Vol.2 Joan Baez 11.1961 13.US[gold-US]
Joan Baez Joan Baez 03.1962 15.US [gold-US]
Joan Baez in concert Joan Baez 10.1962 10.US [gold-US]
Joan Baez in concert Vol.2 Joan Baez 12.1963 7.US
Joan Baez Vol.5 Joan Baez 11.1964 12.US
Farewell,Angelina Joan Baez 10.1965 10.US
Joan Joan Baez 09.1967 38.US
Baptism Joan Baez 08.1968 84.US
Any Day Now Joan Baez 01.1969 30.US [gold-US]
David's Album Joan Baez 06.1969 36.US
Joan Baez on Vanguard Joan Baez 07.1969 15.UK
One day at a time Joan Baez 03.1970 80.US
The first 10 years Joan Baez 11.1970 73.US
Blessed are Joan Baez 09.1971 11.US[gold-US]
Carry it on Joan Baez 01.1972 164.US
Little Wheel Spin and Spin Buffy Sainte-Marie 05.1966 97.US
Fire & Fleet & Candlelight Buffy Sainte-Marie 07.1967 126.US
I'm Gonna Be a Country Girl Again Buffy Sainte-Marie 08.1968 171.US
The Best of Buffy Sainte-Marie Buffy Sainte-Marie 10.1970 142.US
She Used to Wanna Be a Ballerina Buffy Sainte-Marie 04.1971 182.US
Crossing Muddy Waters John Hiatt 10.2000 110.US
The Tiki Bar is Open John Hiatt 09.2001 89.US
BELIEVE Third Power 1970 194.US

Vini Poncia

Producent Vini Poncia jest najbardziej znany wśród zagorzałych entuzjastów Kiss jako człowiek, który prowadził (a ściślej mówiąc, wprowadzał w błąd) zespół w kierunku bardziej głównego nurtu popowo-rockowego brzmienia późnych lat 70-tych i wczesnych 80-tych. Urodzony 29 kwietnia 1942 roku i pochodzący ze wschodniego wybrzeża Poncia był członkiem popowej grupy Tradewinds z lat 60-tych, która później zmieniła nazwę na Innocence

Ale pomimo tego, że wcześniej pisał  hity dla takich artystów jak Ronettes , the Crystals i innych artystów sprzymierzonych z Philem Spectorem , grupa rozpadła się po zaledwie samotnym, zatytułowanym wydawnictwie w 1967 roku. Na początku lat 70-tych Poncia rozpoczął współpracę z Ringo Starrem na   solowych wydawnictwach byłego Beatlesa - Beaucoups of Blues z 1970r , Ringo z 1973 r. , Goodnight Vienna z 1974 r. , Ringo's Rotogravure z 1976 r., Ringo 4th z 1977 r. i Bad Boy z 1978 r . Poncia grał przede wszystkim na różnych instrumentach w nagraniach Starra , ale był współautorem piosenek, a nawet był asystentem producenta Goodnight Vienna . 

W tym samym czasie Poncia wyprodukował nagrania dla wokalistki soft rockowej Melissy Manchester , ale to była jego praca ze Starrem zwróciła na niego uwagę perkusisty Kiss Petera Crissa . W 1978 roku wszyscy czterej członkowie Kiss przygotowywali solowe albumy, a Poncia został poproszony o wyprodukowanie płyty Crissa . Chociaż Kiss był wówczas znany przede wszystkim z hymnów heavy metalowych, powstały album Crissa, zatytułowany tak samo, był pełen soczystych ballad, soft rockowych utworów i utworów disco - co sprawiło, że jego solowy set miał najgorszą sprzedaż  z całej grupy.

Ponieważ zainteresowanie Crissa pozostaniem członkiem Kiss słabło, pozostali członkowie zespołu doszli do wniosku, że jeśli zatrudnią Poncię do pracy przy produkcji ich następnego albumu, może to ponownie rozbudzi chęć perkusisty do pozostania na pokładzie. Chociaż album Kiss z 1979 roku, Dynasty , zrodził jeden z największych hitów grupy -  „I Was Made for Loving You”, album ten był początkiem nieokreślonego okresu dla zespołu, który skutkował gwałtownym upadkiem popularność zespołu w Stanach. Criss i tak opuścił grupę wkrótce na początku lat 80-tych, ale Kiss zdecydował się ponownie współpracować z Poncią. W 1980r Unmasked był kolejnym słabym setem, w którym grupa jeszcze bardziej złagodziła poprzednie hardrockowe brzmienie i okazał się ostatnim dziełem produkcyjnym Ponci z zamaskowanym kwartetem.

 Poncia ponownie współpracował z Crissem nad jego drugim solowym albumem po Kiss , Let Me Rock You z 1982 roku , który zniknął z pola widzenia po wydaniu (i nie został oficjalnie wydany w USA aż do 1999 roku). W latach 80-tych Poncia sporadycznie produkował  inne utwory , w tym nieznany mainstreamowy zespół Adrenalin, zanim Kiss zaprosił Poncię do współtworzenia kilku piosenek do ich wydania w 1989 roku, Hot in the Shade . Następnie wydaje się, żePoncia całkowicie wycofał się z muzyki. 


Kompozycje Vini Poncia na listach przebojów


 
  [with  Peter Anders]
06/1960 Mr. Lonely   The Videls 73.US 
02/1965 New York's a Lonely Town   The Trade Winds 32.US
05/1965 The Girl from Greenwich Village   The Trade Winds 129.US
09/1966 Mind Excursion   The Trade Winds 51.US 
12/1966 Bad Misunderstanding   The Critters 55.US
08/1968 Hard to Get a Thing Called Love   The Platters 125.US

[with   Doc Pomus,Peter Anders]
06/1963 Don't Try to Change Me   The Crickets 37.UK

[with  Phil Spector, Peter Anders]
04/1964 (The Best Part of) Breaking Up   The Ronettes 39.US/43.UK
06/1964 Do I Love You?   The Ronettes 34.US/35.UK
01/1968 The Best Part of Breaking Up   Symbols 25.UK
01/1973 (The Best Part of) Breakin' Up   The Seashells 115.US

[with Peter Anders, Jerry Ross]
05/1965 You Gave Me Somebody to Love   The Dreamlovers 121.US
07/1966 You Gave Me Somebody to Love  Manfred Mann 36.UK

[with  Peter Anders,Don Ciccone]
12/1966 Catch Me in the Meadow   The Trade Winds 132.US 

[with   Peter Anders,Fomus]
02/1967 Marryin' Kind of Love   The Critters 111.US

[with  Ringo Starr]
03/1974 Oh My My   Ringo Starr 5.US
05/1975 Oh My My   David Hentschel 52.UK

[with  John Lennon,Ringo Starr]
06/1975 (It's All Da-Da-Down To) Goodnight Vienna/Oo-Wee   Ringo Starr 31.US 

[with Melissa Manchester]
09/1975 Just Too Many People   Melissa Manchester 30.US

[with  Leo Sayer]
10/1976 You Make Me Feel Like Dancing   Leo Sayer 1.US/2.UK
08/1998 You Make Me Feel Like Dancing   Groove Generation 32.UK

[with   Desmond Child, Paul Stanley]
05/1979 I Was Made for Lovin' You   KISS 11.US/50.UK

[with Paul Stanley]
09/1979 Sure Know Something   KISS 47.UK
06/1980 Shandi  KISS 47.US

[with  Kevin Kadish, Lucy Woodward]
03/2003 Dumb Girls   Lucy Woodward 112.US

 

Sash!

Może nie każdy wie, że Sash! to nie tylko Sascha Lappessen, ale także Ralf "Kappi" Kapmeier i Thomas "Alison" Ludke. Ale może od początku... Sascha urodził się w Nettetal, miasteczku w Niemczech. Z zawodu jest elektrykiem ale w swoim życiu zajmował się m.in. pracą w sklepie muzycznym, oraz był DJ'em w jednym największych klubów nocnych w Niemczech - Kings. To własnie tam Sascha poznał Thomasa, z którym to powołał do życia projekt pod nazwą Careca. Ich pierwsze nagranie - "Indian Rave" nigdy nie było przebojem. Było to więc ostanie nagranie, a projekt rozwiązano.

 Jakiś rok później Sasha, Thomas i Ralf zabrali się za tworzenie nowego projektu.
Sascha miał już wiele pomysłów, ale brakowało nazwy. Początkowo mieli nazywać DJ Sascha, ale taki pseudonim już istniał. Ponowie postanowili więc, wyrzucić literki "c" i "a", a na koniec postawili wykrzyknik. I tak o to powastał - Sash! Pierwszym singlem wyprodukowanym przez grupę Sash! był uwór zatytułowany It's My Life. Jako jedyny singiel nie posiadał teledysku, nie był też wielkim przebojem, ale utwór bardzo dobrze radził sobie w zestawieniach europejskich DJ'ów. Panowie więc wzięli się dalej do pracy. Poprosili niemecką studentkę Sabine Ohmes, aby ta użyczyła swojego głosu w kawałku "Encore Une Fois".
 

Utwór ten miał być podziękowaniem dla wszystkich którzy nie przeszli obojętnie w okół pierwszego nagrania. W miedzy czasie formacja Futere Breeze wzięła na warsztat to nagranie, i "Encore Une Fois" stał się jednym z największych przebojów lat '90. Kawałek znalazł sie drugiej pozycji najlepiej sprzedających się singli w Wielkiej Brytanii.
 

Kolejnym singlem jakim się ukazał był utwór zatytułowany "Ecuador". Do współpracy panowie zaprosili Adriana Rodrigueza. Po języku francuskim więc przyszła kolej na język hiszpański. Nie inaczej było i tym razem, singiel dotarł na drugą pozycję listy UK Top 40 w Wielkiej Brytynii. Do czwartego "Stay" singla Sash! zaprosił Frankie McCoy - La Trec. Sash! nigdy nie myślał że singiel ten, odniesie tak duży sukces jak poprzednie, tym bardziej że wokal był w języku angielskim. Jeśli się jeszcze nie domyślacie, to utwór znalazł się znów na drugie pozycji UK Top 40. Pierwszy album ukazał się przed premierą "Stay", i zyskał status platynowej płyty.
 

Zanalazło się na nim dziewięć premierowych nagrań i trzy remiksy: It's My Life - NBG, Encore Une Fois - Future Breeze i Ecuador - Bruce Wayne. Wiosną roku 1998, ukazał się singiel "La Primavera" ("Wiosna") zapowiadający nowy albumu. 

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Encore une foisSash! featuring Sabine Ohmes02.19972[22]112[1]Multiply MULTY 18[platinum-UK][written by Thomas Alisson/Ralf Kappmeier/Sasha Lappessen][produced by Tokapi, Sash!][1[1][14].Hot Disco/Dance ;ffrr 2 12"]
EcuadorSash! Feat Rodriguez06.19972[19]-Multiply MULTY 23[written Thomas Alisson/Ralf Kappmeier/Sasha Lappessen][produced by Tokapi, Sash!][1[1][15].Hot Disco/Dance ;ffrr 6 12"][gold-UK]
StaySash! Feat La Trec10.19972[20]1.Hot Dance Music/Club PlayMultiply MULTY 26[written Franky McCoy,Ralf Kappmeier,Sascha Lappessen,Thomas Allison][produced by Tokapi, Sash!][gold-UK][1[1][14].Hot Disco/Dance ;ffrr 9 12"]
La primaveraSash!03.19983[20]-Multiply MULTY 32[silver-UK][written Thomas Alisson/Ralf Kappmeier/Sasha Lappessen][produced by Tokapi, Sash!]
Mysterious timesSash! Feat Tina Cousins08.19982[19]-Multiply MULTY 40[written Thomas Alisson/Ralf Kappmeier/Sasha Lappessen][produced by Tokapi, Sash!][silver-UK][11[13].Hot Disco/Dance ;Contagious 1011 12"]
Move maniaSash! Feat Shannon11.19988[18]25.Hot Dance Music/Club PlayMultiply MULTY 45[written Thomas Alisson/Ralf Kappmeier/Sasha Lappessen][produced by Tokapi, Sash!][25[9].Hot Disco/Dance ;Contagious 1001 12"]
Colour the worldSash! featuring Dr. Alban03.199915[12]-Multiply MULTY 48[written Thomas Lüdke/ Alban Nwapa/Ralf Kappmeier/Sasha Lappessen][produced by Tokapi, Sash!]
AdelanteSash! featuring Peter Faulhammer and Rodriguez02.20002[16]-Multiply MULTY 60[written Ralf Kappmeier, Sascha Lappessen, Thomas Alisson ,Adrian Rodriguez, Peter Faulhammer][produced by Sash!, Topkapi, Stefan Bossems, Claus Terhoeven]
Just around the hillSash! Feat Tina Cousins04.20008[16]-Multiply MULTY 62[written Thomas Alisson/Ralf Kappmeier/Sasha Lappessen][produced by Tokapi, Sash!]
With my own eyesSash!09.200010[12]-Multiply MULTY 67[written Thomas Alisson/Ralf Kappmeier/Sasha Lappessen][produced by Tokapi, Sash!]
Raindrops (Encore Une Fois)Sash!10.20089[15]- Hard2Beat[written Ralf Kappmeier, Sascha Lappessen, Thomas Lüdke, Molly Smitten-Downes, Dave Valler][produced by Sash!]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
It' s my life-The Album Sash!07.19976[74]-Multiply MULTYCD 1[platinum-UK][produced by Tokapi, Sash!]
Life goes on Sash!09.19985[30]-Multiply MULTY 2[gold-UK][produced by Nonex, Sash!, Tokapi
Trilenium Sash!04.200013[8]-Multiply MULTYCD 7[produced by Tokapi, Sash!]
Encore une fois-The greatest hits Sash!11.200033[8]-Multiply MULTY 10
The Best Of Sash!11.20089[18]- Hard2Beat H2BCD 02[produced by Tokapi, Sash!]

PartyNextDoor

 PartyNextDoor , właśc. Jahron Anthony Brathwaite (ur. 3 lipca 1993r w Mississaudze) - kanadyjski raper, wokalista, autor tekstów i producent muzyczny.


PartyNextDoor był pierwszym artystą, który podpisał kontrakt z wytwórnią OVO Sound, należącą do Drake’a, w 2013 roku , a potem w tym samym roku wydał swój pierwszy minialbum zatytułowany PartyNextDoor . W 2014 wydał pierwszy album studyjny pt. PartyNextDoor Two oraz kolejny minialbum - PNDColours - a w 2016 album PartyNextDoor 3. Współpracował z takimi twórcami jak Drake, Big Sean i Jeremih. Raper odniósł sukces również jako autor tekstów; napisał (przy współpracy z innymi muzykami) singel „Work” z albumu Anti Rihanny, który dotarł do pierwszego miejsca na liście przebojów Hot 100 tygodnika „Billboard”.
 

PartyNextDoor urodził się w Mississaudze w Kanadzie. Matka rapera pochodzi z Jamajki, a ojciec z Trynidadu i Tobago. Początkowo tworzył muzykę elektroniczną i R&B pod prawdziwym imieniem (Jahron B). Jego pseudonim wziął się od nazwy filtra audio należącego do cyfrowej stacji roboczej do obróbki dźwięku FL Studio. W wieku 18 lat podpisał umowę z Warner/Chappell Music, gdzie pracował jako autor tekstów. Współpracował następnie (dzięki pomocy Boi-1da) ze współzałożycielami OVO Sound: Oliverem El-Khatibem i Drakiem. Podpisanie umowy z wytwórnią zostało ogłoszone wraz z wydaniem utworu „Make a Mil” na blogu Drake’a o nazwie October’s Very Own. Pierwsza EP-ka rapera, PartyNextDoor, została wydana w iTunes Store 1 lipca 2013. Album dotarł na listy tygodnika „Billboard”: do szóstego miejsca na liście Heatseekers Albums przy sprzedaży rzędu 2000 płyt ] i do trzydziestego czwartego na liście Top R&B/Hip-Hop Albums 20 lipca 2013 . Był wokalistą wspierającym w dwóch utworach z trzeciego albumu Drake’a pt. Nothing Was the Same: „Own It” i „Come Thru”.

14 lipca 2014 PartyNextDoor ogłosił, że jego debiutancki album studyjny, PartyNextDoor Two, zostanie wydany 29 lipca tego samego roku w USA  przez OVO Sound i Warner Bros. Records. Album został udostępniony dla osób zamawiających przedpremierowo za pośrednictwem iTunes Store 15 lipca. Wydano z niego takie single, jak „Muse”, „Her Way”, „Sex on the Beach” i „Recognize” (z gościnnym udziałem Drake’a), który był notowany na listach tygodnika „Billboard”. 3 grudnia 2014 muzyk wydał kolejną EP-kę, zatytułowaną PNDColours, z 4 utworami, a także ujawnił daty swojej trasy koncertowej PND LIVE World Tour, która obejmowała miasta w Ameryce Północnej i Europie. W 2015 wyprodukował 3 piosenki z mixtape’u Drake’a pt. If You’re Reading This It’s Too Late: „Legend”, „Preach” i „Wednesday Night Interlude”.

Jego pierwszą piosenką, która dotarła do najwyższego miejsca na liście przebojów, był singel „Work” Rihanny z jej ósmego albumu studyjnego pt. Anti, do którego napisał słowa. Utwór utrzymywał się na pierwszej pozycji listy Hot 100 przez 9 kolejnych tygodni. Artysta napisał również słowa do piosenki „Sex with Me” z tego samego albumu. 25 marca 2016 PartyNextDoor wydał singel „Come and See Me”, w którym gościnnie wystąpił Drake, pochodzący z jego drugiego albumu studyjnego – PartyNextDoor 3 (znany także pod nazwą P3). Teledysk wyreżyserowany przez jego wspólnika Adriana Martineza, zawierający występy gościnne Kylie Jenner, Big Seana i Jhené Aiko, został wydany w aplikacji Snapchat 23 czerwca 2016. 15 czerwca tego samego roku Jeremih powołał się na stację radiową Real 92.3 z Los Angeles, aby ogłosić pracę nad wspólnym albumem z PartyNextDoorem zatytułowanym Late Night Party.

2 lipca 2016 PartyNextDoor wydał kolejny singel, „Like That”, we współpracy z Jeremih i Lil Wayne’em, w stacji radiowej należącej do OVO Sound. 21 lipca 2016 ogłosił, że drugi album studyjny pt. PartyNextDoor 3 zostanie wydany 12 sierpnia 2016 roku, i wydał drugi singel z albumu - „Not Nice”[20].

Razem z Jeremih koncertował w 2016 i ogłosił plan wydania wspólnego projektu. 



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
RecognizePartyNextDoor featuring Drake11.2014-103[9] OVO Sound[2x-platinum-US][written by Jahron Brathwaite,Aubrey Graham][produced by PartyNextDoor][28[15].R&B Chart]
PreachDrake featuring PartyNextDoor03.201553[2]82[2]Cash Money/Republic USCM 51500025[written by Aubrey Graham, Jahron Brathwaite, Alicia Augello-Cook, Kerry Brothers, Jr., Edwin Jantunen, Noah Shebib][produced by PartyNextDoor][25[5].R&B Chart]
Wednesday Night InterludeDrake featuring PartyNextDoor03.2015-109[1]Young Money / Cash Money[written by Jahron Brathwaite,Ekali][produced by PartyNextDoor][43[1].R&B Chart]
With YouDrake featuring PartyNextDoor05.201655[8]47[7]Cash Money/Republic USCM 51600074[written by Aubrey Graham,Carl McCormick,Paul Jefferies,Jahron Brathwaite,Shane Lindstrom][produced by Murda Beatz][21[12].R&B Chart]
Don't Know HowPartyNextDoor09.2016---[50[1].R&B Chart]
Come and See MePartyNextDoor featuring Drake12.201619955[24]OVO Sound[3x-platinum-US][silver-UK][written by Jahron Brathwaite,Noah Shebib,Aubrey Graham][produced by 40][20[29].R&B Chart]
Not NicePartyNextDoor02.201798[1]82[7]OVO Sound USWB 11601392[platinum-US][silver-UK][30[12].R&B Chart]
Run UpMajor Lazer featuring PartyNextDoor and Nicki Minaj02.201720[16]66[1]Because Music QMUY 41600121[gold-UK][written by Thomas Pentz, Tor Erik Hermansen ,Mikkel Storleer Eriksen ,Jahron Brathwaite, Onika Maraj ,Philip Meckseper][produced by Major Lazer ,Stargate ,Jr Blender][26[5].R&B Chart]
Still Got TimeZayn featuring PartyNextDoor04.201724[13]66[3]RCA USRC 11700675[gold-UK][written by Zayn Malik, Jahron Braithwaite ,Shane Lindstrom ,Adam Feeney][produced by Frank Dukes, Murda Beatz]
Since Way BackDrake feat. PartyNextDoor04.201763[2]70[1]Cash Money/Republic USCM 51700079[written by Robert Kelly,Warryn Campbell,Aubrey Graham,Noah Shebib,Jahron Brathwaite,Ryan Martinez,Marques Hutchison,Michael Surio][produced by Partynextdoor,40,G. Ry][40[1].R&B Chart]
Down for LifeDJ Khaled featuring PartyNextDoor, Future, Travis Scott, Rick Ross and Kodak Black07.2017-125[1]Epic[written by Andre Lyon,Nayvadius Wilburn,William Roberts,Khaled Khaled,Travis Scott,Kevin "KC" Cossom,Anthony Lee Norris,Jahron Brathwaite,Dieuson Octave][produced by DJ Khaled,Lee On The Beats]
Nuh Ready Nuh ReadyCalvin Harris featuring PartyNextDoor02.201848[7]-Columbia GBARL 1800141[written by Jahron Brathwaite,Adam Wiles][produced by Calvin Harris]
LoyalPartyNextDoor featuring Drake04.202031[10]60[3]Parlophone USWB 11902978[gold-US][silver-UK][written by Jahron Brathwaite, Noah Shebib, Aubrey Graham, Joshua Parker, D'Andre Moore-Jackson][produced by Dregotjuice, 40, OG Parker][25[5].R&B Chart]
Believe ItPartyNextDoor with Rihanna04.202012[12]23[14]Warner USWB 12000762[gold-US][silver-UK][written by Jahron Brathwaite ,Robyn Fenty, Andre Robertson ,Carl McCormick, Eric Dugar][produced by Bizness Boi, Cardiak, Ninetyfour, DJ Prince][12[14].R&B Chart]
TraumaPartyNextDoor04.202099[1]-Parlophone USWB 12000383-
My AffectionPartyNextDoor with Summer Walker07.202077[1]86[1]Interscope USUM 72013646[45[1].R&B Chart]
Twist & TurnPopcaan featuring Drake and PartyNextDoor08.202069[6]119[1]Warner USWB 12002918 -
ExcitementTrippie Redd & PARTYNEXTDOOR11.2020-102[4]Warner USWB 12002918[written by Ozan Yildirim,Jahron Anthony Brathwaite, Nik Frascona,Michael Lamar White][produced by OZ [DE],Deats,Nik D][39[2].R&B Chart]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK]
Komentarz
PartyNextDoor TwoPartyNextDoor08.201466[1]15[3]Ovo Sound 0093624935254[gold-US][produced by G. Ry,PartyNextDoor,Neenyo]
PartyNextDoor 3PartyNextDoor09.201611[2]3[32]Ovo/Parlophone 0093624918288[gold-US][produced by PartyNextDoor,40 ,Sevn Thomas,L8, Show,Supa Dups,Nineteen85,Boi-1da,Bizness Boi,Neenyo,G.Ry,FWDSLXSH,Illangelo]
Colours 2 EP.PartyNextDoor06.2017-56[1]Ovo Sound[produced by PartyNextDoor,G. Ry,40,M3rge,Neenyo,OZ,TOPFLR,Wallis Lane]
Seven Days EP.PartyNextDoor10.2017-82[1]Ovo Sound[produced by Andrew Watt,Bijan Amir,Cardiak,Cassius Jay,Dez Wright,Frank Dukes,G. Ry,Msimp,PartyNextDoor,Prep,T-Minus]
PartypackPartyNextDoor10.20207[3]117[1]Parlophone 0093624894063-

wtorek, 26 stycznia 2021

Sarai

 Sarai Marie Howard (ur. 23 stycznia 1981r) to amerykańska raperka .
Wkrótce po przeprowadzce do Atlanty Sarai podpisała kontrakt płytowy z Epic Records . W ten sposób stała się pierwszą białą raperką reprezentowaną przez dużą amerykańską wytwórnię. W 2001 roku została wyróżniona na singlu „Same Ol 'Same Ol' (remix)” autorstwa kolegi z wytwórni PYT i pojawiła się w teledysku grupy, a także w drugim remiksie na ich albumie .  It's Official, utwór z jej debiutu The Original , również pojawił się jako ukryty fragment na ich debiutanckim albumie.


W 2002 r. w radiu i jako singiel ukazał się „Pack Ya Bags” Sarai. Zadebiutował na listach przebojów R & B / Hip-Hop na miejscu 90.   Wkrótce potem jej wytwórnia krótko nazwała ją Feminem , próbując dokonać porównań między nią a innym artystą Eminemem .

W 2003 roku „Ladies” został wydany jako singiel dla stacji radiowych, lądując na liście Billboard Top 40 Mainstream na 28 miejscu. Osiągnął   # 19 i pozostał na liście przez 11 tygodni.  Zostało również wydane wideo z piosenką. 

Jej piosenka The Original została wydana 29 lipca 2003 roku. Album wszedł na listę Billboard 200 jako # 187. Album zawierał produkcję Ali Dee Theodore , Scotta Storcha , Beau Doziera i wielu innych. Album nie był promowany przez Epic Records. Podobno kolejny singiel „Black & White” miał zostać wydany - ale został odwołany po zwolnieniu Sarai z kontraktu z Epic.

W 2004 roku Sarai rozpoczęła zdjęcia do filmu National Lampoon Pledge This! z udziałem Paris Hilton . Portretowała postać o imieniu Tonya.  Film był wielokrotnie cofany przed wydaniem w 2006 roku.

Po odejściu z Epic Sarai ( obecnie pod pseudonimem Miss Eighty 6 ) dołączyła do Ali Dee Theodore i jego firmy DeeTown Entertainment i zaczęła pisać i wykonywać muzykę oraz ścieżki dźwiękowe do filmów i telewizji, w tym Gossip Girl , Melrose Place , Kimora: Life in the Fab Lane , Bones , Supernatural , Numb3rs , Chuck , The Nine Lives of Chloe King ,   MTV's Cribs , Dismissed , Pimp My Ride , My Super Sweet 16 , High School Stories

Sarai pojawiła się na  Return of the Golden Rhodes The Baldwin Brothers w utworze „A Matter Of Time” napisanym pod jej nazwiskiem.  Film został również nakręcony i wydany.   Piosenka pojawiła się w Double Down , odcinku Numb3rs .

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Pack Ya BagsSarai03.2003--Epic 79 841[90[2].R&B Chart]
LadiesSarai07.2003-101[10]Epic 56384 [produced by Ali "Dee" Theodore, Vinny Alfieri]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
The Original Sarai08.2003-187[1]Sweat 85859[produced by Ali Dee Theodore, Scott Storch, Beau Dozier, LJ "Chocolate Starr" Sutton, Allegro, Sanchez]

David Courtney

 David Courtney (urodzony jako David Cohen , 1950r, Brighton , East Sussex)   to brytyjski wokalista, autor tekstów i producent muzyczny. Pierwszy wielki przełom Courtney'a miał miejsce jako autora piosenek z Adamem Faithem i Leo Sayerem ; Courtney jest współautorem kilku przebojów z nimi (w tym „ Giving it All Away ”, nagranego zarówno przez Sayera, jak i Rogera Daltreya ) oraz współproducentem albumu Faitha I Survive z 1974 roku . Wydał jeden własny album w United Artists w 1974 roku zatytułowany David Courtney's First Day, który odniósł pewien sukces po obu stronach Atlantyku i zadebiutował pod numerem 194 na amerykańskiej liście Billboard 200 .


Courtney nie wydał  żadnego kolejnego materiału aż do 2005 roku, kiedy to część jego niewydanego materiału, w tym album studyjny z 1980 roku, została wydana przez niezależną wytwórnię The White Room.  Jako producent, Courtney współpracował  także z takimi muzykami jak Roger Daltrey , Gene Pitney , Eric Clapton , David Gilmour i Jimmy Page . We wrześniu 2015 roku Courtney obchodził 50-lecie swojej kariery muzycznej wydaniem albumu Anthology w Angel Air Records.

W 2002 roku Courtney był  odpowiedzialny za wprowadzenie pierwszej atrakcji kulturalnej Walk of Fame w Wielkiej Brytanii, zlokalizowanej w Brighton .  We wrześniu 2015 roku Courtney połączył  siły z Narodowym Muzeum Piłki Nożnej i artystą sportowym Paulem Trevillionem, aby ogłosić pierwszą na świecie Football Walk of Fame, która zostanie uruchomiona na Cathedral Square w Manchesterze.

Courtney otrzymał  rosyjską Tsarskoselskaya Artistic Premium of 2016 jako kompozytor i producent albumu Matinee z 2016 roku , powstałego we współpracy Courtney i rosyjskiej piosenkarki Mariny Kapuro . Courtney jest pierwszym brytyjskim kompozytorem, który otrzymał tę nagrodę.

 


Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
David Courtney's First Day David Courtney02.1976-194[4]United Artists 553[produced by Andrew Powell, David Courtney]

 

                           Kompozycje Davida Courtney'a na listach przebojów


 
  [with Leo Sayer]
04/1973 Giving It All Away   Roger Daltrey 83.US/5.UK
10/1973 Thinking   Roger Daltrey 61.UK
12/1973 The Show Must Go On   Leo Sayer 2.UK/4.US
06/1974 One Man Band   Leo Sayer 96.US/6.UK
09/1974 Long Tall Glasses (I Can Dance)  Leo Sayer 9.US/4.UK

[with  Adam Faith]
09/1974 I Survived   Adam Faith 51.UK

[solo]
11/1978 Shooting Star   Dollar 74.US/14.UK
05/1979 Who Were You with in the Moonlight   Dollar 14.UK
09/1982 Magic Touch   Odyssey 41.UK

 

Scaffold

 Grupa powstała w Liverpoolu w 1962 r. Stanowiła zadziwiające połączenie dwóch popularnych w tym czasie nurtów: satyry i Merseybeatu. Poeta Roger McGough (ur. 9.11.1937 r.), satyryk John Gorman (ur. 4.01.1937 r.) i Mike McGear (właśc. Michael McCartney, ur. 7.01.1944 r., młodszy brat Paula McCartneya) stworzyli zespół, który nie zakładał osiągnięcia sukcesu jedynie na gruncie muzyki pop.
 

Dostarczali materiały autorskie do "Gazteet", nocnego programu telewizji ABC, byli oklaskiwani przez publiczność londyńskiego klubu Establishment i zaprezentowali swoją rewię "Birds, Marriages And Deaths" na festiwalu w Edynburgu w 1964 r., gdzie później jeszcze kilkakrotnie występowali.
Chociaż trio miało na swoim koncie duże przeboje: "Thank U Very Much" (z 1967 r.) i "Lily The Pink" (z 1968 r.) - drugi z nich stał się bożonarodzeniowym hitem numer l w Wielkiej Brytanii - te żartobliwe kompozycje kontrastowały z ich występami na żywo i albumami. Tutaj poezja McGougha i komizm Gormana były jednakowo ważne, a ich wszechstronność została potwierdzona na płytach The Scaffold i Lily The Pink. Kolejny hit "Gin Gan Goolie" wydany w 1969 r. osiągnął niskie miejsca listy przebojów. Wkrótce grupa została wchłonięta przez The Grimms - większą formację, w której składzie także znaleźli się członkowie sceny liverpoolskiej.
 

Po rozpadzie tej efemerydy, McGear jako solista nagrał utwór "Woman", po czym ponownie wskrzesił Scaffold. Trio, wzmocnione przez Zoota Money (klawisze), Ollie Halsalla (gitara) i sekcję dętą grupy Average White Band, nagrało album Fresh Liver, dzięki udziałowi gości znacznie bardziej rockowy niż poprzednie. Znakomita kompozycja "Liverpool Lou" weszła w 1974 r. do brytyjskiej Top 10, lecz po nagraniu kolejnego albumu Sold Out ścieżki członków grupy się rozeszły.
 

McGear zrezygnował z kariery muzycznej i został wziętym fotografem, a McGough poświęcił się poezji. Gorman kontynuował karierę w telewizji, wiążąc się na stałe z popularnym programem dla dzieci, "Tis-was". W 1980 r. powrócił na brytyjskie listy przebojów wraz z Sally James, Chrisem Tarrantem i Lenny Henrym jako zespół Four Bucketeers z piosenką "The Bucket Of Water Song"

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Thank U Very Much/ Ide B The FirstScaffold11.19674[13]69[5]Parlophone R 5643[written by Mike McGear][produced by Tony Palmer]
Do You Remember/ Carry On KrowScaffold03.196834[3]-Parlophone R 5679[written by Mike McGear-Roger McGough][produced by Norrie Paramor]
Lily The Pink/ Buttons Of Your MindScaffold10.19681[4][24]-Parlophone R 5734[platinum-UK][written by Trad Arr Mike McGear-Roger McGough-John Gorman][produced by Norrie Paramor]
Gin Gan Goolie/ Liver BirdsScaffold10.196938[3]-Parlophone R 5812[written by Mike McGear-Roger McGough][produced by Norrie Paramor]
Liverpool Lou/Ten Years After On Strawberry Jam (Paul & Linda McCartney) Scaffold05.19747[9]-Warner Bros K 16 400[written by Dominic Behan][producer by Paul McCartney]

Leo Sayer

Ur. 21.05.1948 r. w Shoreham-on-Sea, Anglia. Jeszcze podczas nauki w liceum plastycznym w Sussex zadebiutował jako wokalista we własnym zespole The Terraplane Blues Band.
Po przyjeździe do Londynu podjął pracę ilustratora, dorabiając do pensji jako uliczny grajek i akompaniator w folkowych klubach. W 1971 r. założył wraz z perkusistą Dave'em Courtneyem grupę Patches, dla której pisał teksty. Nadzieją zespołu był eks-chlebodawca Courtneya Adam Faith, piosenkarz, a z czasem obrotny menedżer, który jednak zdegustowany poziomem formacji, postanowił promować jedynie obiecującego Sayera.

Po wstępnych przesłuchaniach we własnym studio, kompozycjami duetu Courtney-Sayer zainteresował się Roger Daltrey. Wokalista The Who wykorzystał kilka z nich we własnych nagraniach, a temat "Giving It All Away" miał stać się jego singlowym przebojem.

Solowy debiut Sayera, "Why Is Everybody Going Home" przeszedł bez echa. za to ekspresyjny utwór "Show Must Go On" trafił w 1973 r. na szczyt listy brytyjskiej, analogiczny sukces w USA uniemożliwiła jedynie równoległa wersja grupy Three Dog Night. Telewizyjna promocja w programie BBC "Top Of The Pops" wzbudziła mieszane opinie. Sayer, w kostiumie i charakteryzacji pierrota, sugerował na pozór estradową błazenadę, jednak najbliższe lata wykazały, że w pozornym błazeństwie kryje się muzyczna metoda.

Single "One Man Band" (również zdublowany przez Three Dog Night) i "Long Tall Glasses" ugruntowały popularność piosenkarza na rynku amerykańskim. W 1975 r. Sayer, po nagraniu albumu Another Year, rozstał się definitywnie z Courtneyem. Współautorem ciekawego przeboju "Moonlightning" był Frank Farrell, muzyk z grupy akompaniującej Sayerowi, a poprzednio członek formacji Supertramp. Wersja "Let It Be" Beatlesów (z końca 1975 r.) była nieporozumieniem, za to rok 1976 przyniósł wokaliście amerykański bestseller "You Make Me Feel Like Dancing", dorównujący popularnością dyskotekowym przebojom z "Gorączki sobotniej nocy".

Z nagranego w 1977 r. pod kierunkiem popularnego producenta Richarda Perry'ego albumu Endless Flight pochodził m.in. mało oryginalny balladowy temat "When I Need You". Pomimo występów w dwóch zrealizowanych przez BBC serialach, Sayer zaczynał niebezpiecznie grawitować w kierunku popowej łatwizny. Tytułowy utwór z longplaya Thunder In My Heart zdobył umiarkowane powodzenie tylko w Wielkiej Brytanii. Potwierdzeniem muzycznej stagnacji były kolejne single, zawierające głównie przeróbki starych przebojów ("I Can't Stop Lovin' You" Raya Charlesa, "Raining In My Heart" Buddy'ego Holly'ego, "More Than I Can Say" Bobby'ego Vee).

Sayer próbował wprawdzie wypełniać twórczą lukę licznymi kompilacjami, jednak nagrany w 1983 r. temat "Till You Come Back To Me" okazał się łabędzim śpiewem. Koniec lat 80. przyniósł rozstanie z wytwórnią Chrysalis, brak kontraktów nagraniowych i finansowane z własnej kieszeni trasy koncertowe po Wielkiej Brytanii. Słabą pociechą było dość podejrzane wyprocesowanie od Adama Faitha 650 tysięcy funtów z tytułu utraconych honorariów. W 1990 r. Sayer podpisał kontrakt z EMI i podjął powtórnie współpracę z producentem nagraniowym Alanem Tarneyem. Trudno spekulować o przyszłych efektach, jednak powikłana kariera piosenkarza dwukrotnie spisywanego na straty nakazuje ostrożność w ferowaniu pesymistycznych prognoz.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK/US]
Komentarz
One man band/Drop backLeo Sayer07.1974-103[1]-/Warner 7824[written by Leo Sayer, David Courtney][produced by Adam Faith, David Courtney]
The show must go onLeo Sayer12.19742[13]-Chrysalis CHS 2023/-[gold-UK][written by Leo Sayer, David Courtney][produced by Adam Faith, David Courtney][utwór Three Dog Night]
One man band/TelepathLeo Sayer05.19746[9]96[1]Chrysalis CHS 2045/Warner 8097[written by Leo Sayer, David Courtney][produced by Adam Faith, David Courtney]
Long tall glasses [I can dance]/In my lifeLeo Sayer09.19744[9]9[15][02.75]Chrysalis CHS 2052/Warner 8043[written by Leo Sayer, David Courtney][produced by Adam Faith, David Courtney]
MoonlightingLeo Sayer09.19752[8]-Chrysalis CHS 2076/-[silver-UK][written by Leo Sayer, Frank Farrell][produced by Adam Faith, Russ Ballard]
You make me feel like dancing/MagdalenaLeo Sayer10.19762[12]1[1][21]Chrysalis CHS 2119/Warner 8283[gold-US][silver-UK][Grammy 1977][written by Leo Sayer, Frank Farrell][produced by Adam Faith, Russ Ballard][43[9].R&B Chart]
When i need you/I think we fell in love too fastLeo Sayer01.19771[3][13]1[1][20]Chrysalis CHS 2127/Warner Bros WB 8332 [gold-US][gold-UK][written by Carole Bayer Sager & Albert Hammond][produced by Richard Perry][oryginalnie nagrana przez Alberta Hammonda ][94[3].R&B Chart]]
How much love/I hear the laughterLeo Sayer04.197710[8]17[15]Chrysalis CHS 2140/Warner 8319[written by Barry Mann,Leo Sayer][produced by Richard Perry]
Thunder in my heart/Get the girlLeo Sayer09.197722[8]38[9]Chrysalis CHS 2163/Warner 8465[written by Leo Sayer, Tom Snow][produced by Richard Perry][30[9].Hot Disco/Dance;Warner 699 12"]
Easy to love/Haunting meLeo Sayer12.1977-36[10]-/Warner Bros WB 8502 [written by Leo Sayer & Albert Hammond][produced by Richard Perry]
I can' t stop loving you [Though i try]/No looking backLeo Sayer08.19786[11]-Chrysalis CHS 2240/-[silver-UK][written by Billy Nicholls][produced by Richard Perry][nagrany oryginalnie przez Billy Nichollsa w 1977r]
Rainin' in my heart/No looking backLeo Sayer09.197821[10]47[7]Chrysalis CHS 2277/Warner 8682[written by Felice Bryant, Boudleaux Bryant][produced by Richard Perry][utwór Buddy Holly' ego]
More than i can say/MillionaireLeo Sayer07.19802[11]2[23]Chrysalis CHS 2442/Warner Bros WBS 49 565 [gold-US][silver-UK][written by Sonny Curtis, Jerry Allison][produced by Alan Tarney][1[3].Adult Contemporary Chart][utwór The Crickets]
Living in a Fantasy/Only foolin'Leo Sayer01.1981-23[12]Chrysalis CHS 2513/Warner 49 657[written by Alan Tarney,Leo Sayer][produced by Alan Tarney]
Have you ever been in love/I don't need dreaming anymoreLeo Sayer03.198210[9]-Chrysalis CHS 2596/-[written by A. Hill, T. Sinfield, J. Danter][produced by Arif Mardin][oryginalnie nagrana przez Paris]
Heart [Stop beating in time]/End of the gameLeo Sayer06.198222[10]-Chrysalis CHS 2616[written by B. Gibb, R. Gibb, M. Gibb][produced by Arif Mardin]
Orchard road/Gone soloLeo Sayer03.198316[9]-Chrysalis CHS 2677/-[written by L. Sayer, A. Tarney][produced by Alan Tarney]
Until You Come Back To Me/TrainLeo Sayer10.198390[1]-Chrysalis LEO 1/-[written by S. Wonder, C. Paul, M. Broadnax][produced by Christopher Neil]
Sea Of Heartbreak/Dreaming/Easy to love Leo Sayer01.198484[5]-Chrysalis LEO 2/-[written by H. David, P. Hampton][produced by Christopher Neil]
Unchained Melody/ Heart For SaleLeo Sayer02.198654[5]-Chrysalis LEO 3/-[written by Alex North, Hy Zaret][produced by Alan Tarney]
When I Need You (Re-Issue)/Till You Come Back To Me Leo Sayer02.199365[2]-Chrysalis CHS 3926/-[written by Albert Hammond, Carol Sager][produced by Richard Perry]
You make me feel like dancingThe Groove Generation feat Leo Sayer08.199832[12]-Brothers Org. CDBRUV 8
Thunder In My Heart AgainMeck Featuring Leo Sayer02.20061[9]-Apollo/Free2Air APOLLO 101CDX/-



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
SilverbirdLeo Sayer01.19742[22]209Chrysalis CHR 1050[silver-UK][produced by David Courtney, Adam Faith]
Just a boyLeo Sayer10.19744[14]16[22]Chrysalis CHR 1068[silver-UK][produced by David Courtney, Adam Faith]
Another yearLeo Sayer09.19758[9]125[7]Chrysalis CHR 1087[silver-UK][produced by Russ Ballard, Adam Faith]
Endless flightLeo Sayer11.19764[66]10[51]Chrysalis CHR 1125[platinium-US][platinum-UK][produced by Richard Perry]
Thunder in my heartLeo Sayer10.19778[16]37[15]Chrysalis CDL 1154[gold-UK][produced by Richard Perry]
Leo SayerLeo Sayer09.197815[25]101[14]Chrysalis CDL 1198[gold-UK][produced by Richard Perry]
The very best of Leo SayerLeo Sayer03.19791[1][37]Chrysalis CDL 1222[gold-UK]
HereLeo Sayer10.197944[4]-Chrysalis CDL 1240[gold-UK][produced by David Courtney]
Living in a fantasyLeo Sayer08.198015[9]36[23]Chrysalis CDL 1297[silver-UK][produced by Alan Tarney]
World radioLeo Sayer05.198230[12]-Chrysalis CDL 1345[produced by Arif Mardin]
Have you ever been in loveLeo Sayer11.198315[18]-Chrysalis LEOTV 1[gold-UK][produced by Arif Mardin, Alan Tarney, Christopher Neil]
All the bestLeo Sayer03.199326[4]-Chrysalis 26010
The definitive hits collectionLeo Sayer02.199935[2]-Polygram TV 5471152
Endless Journey - The Essential Leo SayerLeo Sayer11.200443[13]-DMG TV DMGTV 010
At His Very BestLeo Sayer03.200630[5]-UMTV 9837818
The Gold CollectionLeo Sayer01.201827[5]-Crimson CRIMCD 608