piątek, 25 listopada 2016

Bring It On Home

"Bring It On Home"Bring it On Home Cooke.png

music:
         Sam Cooke

Tytuł Bring It On Home nosi kilka dobrych i znanych piosenek o dosyć zróżnicowanym charakterze. Dwie z nich są bardzo ‘czarne’ i te chciałbym przypomnieć.
 
W XXI wieku na świecie można zaobserwować prawdziwy renesans ‘soulu’.  Dzisiejsza młodzież pewnie nie wie, że styl muzyczny nazywany soulem ma już swoje najlepsze lata dawno za sobą. Nie twierdzę, że teraz nie powstaje nic dobrego w tym gatunku, ma się to jednak nijak do ogromu soulowych przebojów z lat 60-tych i 70-tych.
 
W 1962 roku piosenkarz i autor Sam Cooke nagrał singla w wytwórni RCA. Na stronie A można było usłyszeć utwór Bring It On Home To Me (na stronie B ‘Having a Party’). 
Historycy soulu uważają tę właśnie piosenkę za założycielską tego genre’u lub co najmniej za sztandarową. Tak ją już widziano po wykonaniu na żywo przez Sama Cooke w Miami w 1963 roku. Cooke zaśpiewał ją w bardzo emocjonalny sposób, mocno akcentując wybrane fragmenty tekstu. Dawał słuchaczom do zrozumienia czym według niego jest ‘muzyka duszy’.
 
Song ten osiągnął wielki sukces. Na liście przebojów Black Singles Chart za 1962 rok uzyskał drugie miejsce. Wtedy istniała dla czarnej muzyki osobna lista, jednak niekiedy utwory z tej listy wchodziły na listy ogólnokrajowe. Tak było w tym przypadku - Bring It On Home To Me na liście przebojów Pop Singles Chart dostał się na miejsce 13.
 
Ilość coverów dokonanych przez naprawdę świetnych wykonawców jest ogromna. Przez kilkanaście lat dobre nagranie tej piosenki dawało spore szanse na dobre miejsce na listach przebojów w wielu krajach. Tak było w 1965 roku z The Animals z Burdonem, w 1968 z nagraniem Eddie Floyda, w 1970 gdy zaśpiewał ją Lou Rawls i jeszcze 1976 po nagraniu Mickey Gilley’a. Wszyscy ci wykonawcy znaleźli się w pierwszych dziesiątkach list przebojów.

W latach 80-tych soul przygasł, ale w 90-tych zaczął powracać. Nowe nagrania Bring It On Home To Me zaczęły się pojawiać coraz częściej i trwa ten proces do dziś.
 
Sam Cooke nie był tak całkiem oryginalny tworząc tę piosenkę. Trzy lata wcześniej para bluesmanów Charles Brown i Amos Milburn nagrała utwór I Wanna Go Home. Z całą pewnością była ona dla Cooke’a inspiracją. Cooke słyszał Charlesa Browna w klubie w Cincinnati gdy grał i śpiewał m.in. tę piosenkę.
 
Cooke cenił melodie Browna. Kilka z nich zaśpiewał na albumie Night Beat z 1963 roku. W 1965 roku zaprosił go nawet na sesję nagraniową do utworu Bring It On Home To Me, do partii fortepianowej. Jednak nie przyznał mu współautorstwa.
 
Covery piosenki na listach przebojów:
 
Sam Cooke  05.1962r   RCA Victor 8036  13.US 
The Animals  04.1965r  Columbia DB 7539 7.UK/ 32.US
Eddie Floyd    .1968r   Stax STA-0012  17.US
Lou Rawls 07.1970r  Capitol 2856  96.US
Mickey Gilley  08.1976r   Playboy 6075   101.US
 
 inne nagrania:
Johnny Hallyday .1965 Reviens Donc Chez Nous 
  (Bring It On Home To Me) / Dans Ce Train   Philips B 373.624 F 
The Triumphs .1966 You Gotta Dance / Bring It On Home To Me 
               Cha Cha   C-747 
Hole In The Wall .1967 Bring It On Home To Me / Blue Turns To Grey
             Epic   5-10273 
The Chain Reaction .1967 Believe In Me / Bring It On Home To Me
          Audio Dynamics  AD 107 
Millie .1964 I Love The Way You Love / Bring It On Home To Me 
                  Fontana   TF 502 
Cold Grits .1969 It's Your Thing / Bring It On Home To Me
           Atco  45-6707 
Rod Stewart .1969 Farewell / Bring It On Home To Me / You Send Me
                Mercury  6167 033 
Dave Mason .1974 Bring It On Home To Me / Harmony And Melody
           Columbia  3-10074 
Herbert Hunter .1962 Bring It On Home To Me / Loco-motion
           Hit  24 
Shirley Ellis .1964 Such A Night / Bring It On Home To Me 
          Congress  CG-221 
 
 
Sam Cooke - Bring It On Home To Me
If you ever change your mind
About leavin', leavin' me behind
Oh, oh, bring it to me
Bring your sweet lovin'
Bring it on home to me, oh yeah
You know I laughed when you left
But now I know I've only hurt myself
Oh, oh, bring it to me
Bring your sweet lovin'
Bring it on home to me, yeah ...
I'll give you jewellery, money too
And that's not all, all I'll do for you
Oh, oh, bring it to me
Bring your sweet lovin'
Bring it on home to me, yeah...
You know I'll always be your slave
Till I'm dead and buried in my grave
Oh, oh, bring it to me
Bring your sweet lovin'
Bring it on home to me, yeah ...
If you ever change your mind
About leavin', leavin' me behind
Oh, oh, bring it to me
Bring your sweet lovin'
Bring it on home to me, yeah ...

Panic! At The Disco

Panic At The Disco to amerykańska grupa rockowa założona w 2004 roku w Las Vegas. Główny gitarzysta zespołu Panic At The Disco Ryan Ross urodził się w Summerlin w stanie Nevada w 1987 roku. W wieku dwunastu lat jako prezent świąteczny otrzymał gitarę.

Niedługo potem razem z przyjacielem Spencerem Smithem zaczął wspólnie grywać covery Blink-182 i występować z różnymi zespołami. Spencer w tym czasie rozwijał talent perkusisty. Co ciekawe pierwsze bębny dostał także na Gwiazdkę. Wkrótce razem z Brentem Wilsonem i jeszcze jednym gitarzystą założyli zespół, który nazwali Summer League. Ich współpraca układała się na tyle dobrze, że gdy ich szeregi nieoczekiwanie opuścił drugi gitarzysta, nie myśleli o rozwiązaniu grupy tylko o natychmiastowym znalezieniu jego następcy.

Okazał się nim znajomy Wilsona z liceum, Brendon Urie, którego z początku w ogóle nie brano pod uwagę jeśli chodzi o wokal. Zmieniło się to kiedy w trakcie jednej z prób pozostali członkowie Summer League mieli okazję usłyszeć jego głos wybijający się ponad śpiew ówczesnego wokalisty Rossa. Byli pod takim wrażeniem, że natychmiast zdecydowali, że to właśnie on od tej pory będzie u nich śpiewał. Zespół zmienił również swoją nazwę na Panic! at the Disco, ze względu na tekst jednej z piosenek indie-rockowej grupy Name Taken.

Kiedy poczuli, że ich muzyka może się spodobać szerszej publiczności postanowili skontaktować się przez internet z basistą zespołu Fall Out Boy Pete'em Wentzem, zachęcając go do zapoznania się z utworami udostępnionymi na ich profilu na stronie PureVolume, na której promują się - głównie rockowi - muzycy z całego świata. Twórczość Panic! at the Disco bardzo spodobała się Wentzowi, który specjalnie udał się do Las Vegas, aby zobaczyć zespół na żywo. Zaraz po próbie zaproponował im kontrakt z jego wytwórnią Fueled by Ramen.

27 września 2005 roku została wydana debiutancka płyta zatytułowana "A Fever You Can't Sweat Out". Okazała się ogromnym sukcesem komercyjnym - ponad 2 miliony sprzedanych egzemplarzy na całym świecie, w tym 1,6 miliona w Stanach Zjednoczonych, zapewniły kapeli spore grono fanów. Singel "I Write Sins Not Tragedies" dotarł do siódmego miejsca na amerykańskiej liście Billboard Hot 100, a także do 25. miejsca zestawienia przebojów w Wielkiej Brytanii. Album nie spodobał się jednak bardziej wymagającym krytykom i jego recenzje nie zawsze były pozytywne. Przykładowo portal Pitchfork Media ocenił "A Fever You Can't Sweat Out" jedynie na 1,5 w skali od 1 do 10, krytykując zespół za brak oryginalności i wymuszone aktorstwo głównego wokalisty. Opiniotwórczemu magazynowi "Rolling Stone" jednak dużo bardziej spodobał się debiut Panic! at the Disco. Dziennikarz pisma przyznał mu 3 i pół gwiazdki na 5, chwaląc młodych muzyków za umiejętne połączenie muzyki rockowej z elektronicznymi dźwiękami. Doceniono również fakt, że muzykom udało się sprawnie podzielić płytę na dwie różniące się między sobą stylistycznie części.

Na krążku ukrytych jest wiele ciekawostek. Tytuł pierwszego singla "The Only Difference Between Martyrdom and Suicide Is Press Coverage" jest parafrazą stwierdzenia użytego w książce Chucka Palahniuka (twórcy m.in. "Podziemnego kręgu") zatytułowanej "Rozbitek". Również kilka innych kawałków na płycie zawiera wyraźne odniesienia do twórczości tego pisarza. Tytuły piosenek "Lying Is the Most Fun a Girl Can Have Without Taking Her Clothes Off" oraz "But It's Better If You Do" pochodzą od zdania wypowiedzianego w filmie "Bliżej" Mike'a Nicholsa z Julią Roberts i Jude'em Law w rolach głównych. Co ciekawe, wśród niewyraźnych dźwięków "Introduction" możemy usłyszeć głos polskiego prezentera radiowego mówiącego "...spotkało się z szerokim rozgłosem".
Podczas promowania debiutanckiej płyty doszło niestety do spięcia między Brentem Wilsonem a resztą zespołu. W efekcie Wilson opuścił Panic! at the Disco 17 maja 2006 roku. Grupa jednak bardzo szybko znalazła jego następcę. Jon Walker pracował wcześniej dla rockowego zespołu The Academy Is..., który występował razem z Panic! at the Disco. Jego talent muzyczny nie był dla nikogo tajemnicą, więc zaproponowano mu grę na gitarze basowej. W sierpniu 2006 roku został oficjalnym członkiem zespołu.

W trakcie koncertu na festiwalu w Reading nieznana osoba z widowni rzuciła butelkę na scenę, trafiając Brendona. Zespół zmuszony był przerwać występ, ale po kilku minutach wszystko już było w porządku i nieprzejęty zbytnio tym wydarzeniem kontynuował grę. W międzyczasie "A Fever You Can't Sweat Out" pokrył się platyną a grupa została poproszona o nagranie własnej wersji piosenki "This Is Halloween" z okazji wydania specjalnej edycji ścieżki dźwiękowej do filmu Tima Burtona "Miasteczko Halloween". Obok Panic! at the Disco udział w tym projekcie wzięli tacy muzycy jak Fall Out Boy czy Marylin Manson. W lipcu 2007 roku zespół nagrał cover utworu "Tonight, Tonight", który znalazł się na płycie stanowiącej hołd dla The Smashing Pumpkins.

W tym samym czasie grupa zaczęła pracę nad nową płytą. Członkowie zespołu stale byli niezadowoleni z nowego materiału, który za wszelką cenę chcieli stworzyć tak, aby brzmiał jak coś zupełnie nowego. Bardzo zależało im na tym, aby krytycy nie zarzucili im wtórności. W końcu zdecydowali się nagrać cały album raz jeszcze od początku. Część nowych piosenek zagrali dla publiczności w trakcie koncertów promujących ciągle pierwszą płytę.

9 stycznia 2008 zdecydowali się na częściową zmianę nazwy - konkretnie odrzucili wykrzyknik po słowie "Panic" i prosili wszystkich, aby pisali ich nazwę już bez niego.

- Nigdy nie stanowił dla nas części nazwy - tłumaczyli się w wywiadzie dla MTV.

Trzy tygodnie później ukazał się promujący nowy longplay singel "Nine in the Afternoon". Ostatecznie dotarł on aż do 13. miejsca na brytyjskiej liście przebojów, lecz tylko do 51. w Stanach Zjednoczonych. Piosenka znalazła się później na ścieżce dźwiękowej serialu telewizyjnego "Herosi" i gry NHL 09. W teledysku do "Nine in the Afternoon" widoczne są inspiracje The Beatles. Warto dodać, że materiał powstawał - poza Las Vegas - w Londynie, a konkretnie Abbey Road Studios, gdzie Czwórka z Liverpoolu nagrała większość swoich największych przebojów.

21 marca 2008 roku wydana została druga płyta Panic at the Disco "Pretty. Odd.". Nowy styl jaki zaadaptowali muzycy - inspirowany takimi legendami jak The Beach Boys czy The Kinks - zaowocował wieloma pochlebnymi recenzjami krytyków. Z kolei nie wszystkim fanom zespołu przypadł on do gustu. Część z nich zraziła się dużą różnicą, jaka dzieli "Pretty. Odd." i "A Fever You Can't Sweat Out". Na drugiej płycie widać wyraźne wpływy brytyjskiego rocka a nawet brit popu, co nie mogło zachwycić wszystkich słuchaczy w USA, gdzie grupy takie jak Blur czy Oasis nigdy nie odniosły wielkiego sukcesu. Tymczasem, pomimo mieszanych odczuć starszych fanów zespołu, nowa płyta Panic at the Disco sprzedała się w ciągu pierwszego tygodnia w liczbie ok. 140 tysięcy egzemplarzy i zadebiutowała na 2. miejscu na liście Billboardu . Nie jest też niespodzianką taka sama pozycja, którą album "Pretty. Odd." osiągnął 30 marca w Wielkiej Brytanii.

Pomimo widocznej zmiany w brzmieniu zespół nadal słynie z charakterystycznych dla niego efektownych występów na żywo, podczas których oprócz zdolności muzycznych członków Panic at the Disco publiczność ma możliwość oglądania nietypowych dla zespołów rockowych dodatków teatralnych - dość często nawiązujących do burleski.

Żródło: http://muzyka.wp.pl
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Only Difference between Martyrdom and Suicide Is Press CoveragePanic! At The Disco04.2006-77[8]Atlantic ATUK 024[gold-US][written by Ryan Ross, Brendon Urie, Spencer Smith][produced by Matt Squire ][5.Modern Rock Tracks]
But It's Better If You DoPanic! At The Disco05.200623[21]104Atlantic ATO 242[gold-US][written by Brendon Urie , Ryan Ross,Brent Wilson , Spencer Smith][produced by Matt Squire ]
Lying Is The Most Fun A Girl Can Have Without Taking Her Clothes Off/Only Difference Between Martyrdom and Suicide Is Press Coverage [live]Panic! At The Disco07.200639[15]96Atlantic ATO 247[platinum-US][written by Brendon Urie , Ryan Ross,Brent Wilson , Spencer Smith][produced by Matt Squire ]
I Write Sins Not TragediesPanic! At The Disco11.200625[28]7[37]Atlantic ATO 259[4x-platinum-US][silver-UK][written by Brendon Urie , Ryan Ross , Spencer Smith][produced by Matt Squire ]
Nine In The Afternoon Panic! At The Disco03.200813[10]51[19]Atlantic ATO 303[platinum-US][written by Ryan Ross, Brendon Urie ,Jon Walker, Spencer Smith][produced by Rob Mathes]
That Green Gentleman (Things Have Changed)Panic! At The Disco06.200896[3]- Decaydance 7-511346 [written by Ryan Ross, Brendon Urie ,Jon Walker, Spencer Smith][produced by Rob Mathes]
F'n MTV Live EP: Things Have Changed / Nine In The Afternoon / Northern DownpourPanic! At The Disco06.2008131[1]-Atlantic -
New PerspectivePanic! At The Disco07.2009-104Decaydance[platinum-US][written by John Feldmann, Brendon Urie ][produced by John Feldmann, Brendon Urie ]
The Ballad of Mona LisaPanic! At The Disco04.201143[8]89[1]Atlantic USAT 21002551 [UK][gold-US][written by John Feldmann, Brendon Urie ,Jon Walker, Spencer Smith][produced by John Feldmann, Butch Walker]
Miss JacksonPanic! At The Disco07.201361[3]68[1]Fueled By Ramen USAT 21301974 [UK][platinum-US][written by Brendon Urie, Dallon Weekes, Lauren Pritchard, Jake Sinclair, Amir Jerome Salem ,Alex Goose][produced by Butch Walker]
This Is Gospel Panic! At The Disco10.2013159[2]87[1] Fueled by Ramen [platinum-US][written by Brendon Urie, Dallon Weekes, Jake Sinclair][produced by Butch Walker]
HallelujahPanic! At The Disco04.201581[1]40[1]Decaydance/Fueled By Ramen USAT 21501132 [UK][gold-US][written by Brendon Urie, Aron Wright, Imad-Roy El-Amine, Morgan Kibby, Robert Lamm, Jake Sinclair][produced by Imad-Roy El-Amine,Jake Sinclair]
VictoriousPanic! At The Disco09.201519489[4] Fueled by Ramen [gold-US][written by Brendon Urie, Christopher J. Baran, Mike Viola, White Sea ,Jake Sinclair, Alex DeLeon, Rivers Cuomo][produced by Jake Sinclair,Brendon Urie]
Emperor's New ClothesPanic! At The Disco11.201588[2]68[4]Decaydance/Fueled By Ramen USAT 21503704 [UK][written by Brendon Urie ,Jake Sinclair, Lauren Pritchard, Sam Hollander, Dan Wilson][produced by Jake Sinclair]
Death of a BachelorPanic! At The Disco12.2015-92[1] Fueled by Ramen [written by Brendon Urie, Jake Sinclair, Lauren Pritchard][produced by Jake Sinclair]
Bohemian RhapsodyPanic! At The Disco08.201680[1]64[1]Atlantic USAT 21601936 [UK][written by Freddie Mercury]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
A Fever You Can't Sweat OutPanic! At The Disco09.200517[70]13[53]Decaydence/Fueled by Ramen 5051011233425[2x-platinum-US][platinum-UK][produced by Matt Squire, Panic! at the Disco]
Pretty.Odd.Panic! At The Disco03.20082[14]2[18]Decaydence/Fueled by Ramen 7567899508[gold-US][gold-UK][produced by Rob Mathes]
Vices & VirtuesPanic! At The Disco04.201129[4]7[13]Atlantic 7567889241[produced by John Feldmann, Butch Walker]
Too Weird to Live, Too Rare to Die!Panic! At The Disco10.201310[3]2[88]Decaydence/Fueled by Ramen 7567868364[gold-US][silver-UK][produced by Butch Walker]
Death of a BachelorPanic! At The Disco01.20164[44]1[44]DCD2/Fueled by Ramen 0075678666735[gold-US][gold-UK][produced by Brendon Urie, Jake Sinclair, JR Rotem ,Imad Royal]


czwartek, 24 listopada 2016

Pale Fountains

Grupa brytyjska założona z początkiem lat 80. w Liverpoolu. W jej skład wchodzili kompozytor Michael Head (gitara, śpiew), Chris McCaffrey (bas), Thomas Whelan (perkusja) i Andy Diagram, poprzednio w zespołach Dislocation Dance i Diagram Brothers. Ich piosenki nawiązywały stylistycznie do "soft popu", bossa novy, muzyki Beatlesów, Mamas And The Papas i Love, a estradowy wizerunek upamiętnił się dzięki krótkim workowatym spodniom. Po nagraniach dla wytwórni Operation Twilight podpisali lukratywny kontrakt z Virgin, ale nie udało im się zdobyć nawet kultowej renomy.
W 1982 piosenka "Thank You" trafiła zaledwie do pierwszej brytyjskiej pięćdziesiątki.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Something on my mind/Just a GirlPale Fountains07.1982--Operation Twilight OPT 009-
Thank you/Meadow of lovePale Fountains11.198248[6]-Virgin VS 557[written by Michael Head][produced by Robin Millar]
Palm of My Hand/Love's a Beautiful PlacePale Fountains05.1983--Virgin VS 568[written by Michael Head][produced by Greg Walsh, Alan Rankine]
Unless/NaturalPale Fountains01.1984--Virgin VS 614[written by Michael Head][produced by The Pale Fountains, Howard Gray]
Don't Let Your Love Start a War/Love SituationPale Fountains03.1984--Virgin VS 668[written by Michael Head][produced by The Pale Fountains, Howard Gray]
Jean's not happening/Bicycle thievesPale Fountains12.1984--Virgin VS 737[written by Michael Head][produced by Ian Broudie]
...from across the kitchen table/Bicycle Thieves/Thank You/Just a GirlPale Fountains06.1985--Virgin VS 750-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Pacific StreetPale Fountains03.198485[2]-Virgin CDV 227[produced by The Pale Fountains, Howard Gray]
From across the kitchen tablePale Fountains02.198594[1]-Virgin CDV 2333-

środa, 23 listopada 2016

Arno

Arno Hintjens (używający pseudonimu Arno) (ur. 21.05.1949r w Ostendzie),belgijski piosenkarz.Był frontmenem grupy TC Matic.Po rozpadzie wspomnianego zespołu rozpoczął w 1986r karierę solową.
Śpiewa po belgijsku,angielsku i francusku ,a jego muzyczny styl definiuje się jako european rock.Jego najbardziej znane piosenki to "Oh La La La !", "Putain Putain", "Je Veux Nager", "Jive To The Beat" i "Forget The Cold Sweat".W 2002r otrzymał tytuł Księcia Sztuki i Literatury od francuskiego rządu.W belgijskim filmie Camping Cosmos gra homoseksualistę.



Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
Dans Mon Lit / In Your BedArno10.199986[5]-Delabel DE 4754[produced by Craig Armstrong]
Ils Ont Changé Ma Chanson Arno & Stephan Eicher11.200059[4]-Delabel 7243 8 97438 2 1[written by M. Safka , M. Vidalin]
Vous les femmesArno 11.2013114[4]---
Dance Like A GooseArno01.2016175[1]---
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
A Poil CommercialArno09.199971[1]-Delabel 7243 8 47105 2 1-
Charles Ernest Arno02.200226[14]90[2]Delabel 7243 8 47105 2 1-
French BazaarArno05.200416[23]60[3]Delabel 57 1040 2-
Live In BrusselsArno08.2005109[7]---
Jus De BoxArno01.200722[20]48[4]Delabel 0946 385640 2 7-
Covers CocktailArno04.200846[9]-EMI 2136110-
BrussldArno04.201031[18]62[2]Naïve NV820911-
Future VintageArno09.201235[11]98[1]Naïve NV826711-
Human IncognitoArno01.201629[11]53[3]NV834461-

Carol Arnauld

Carol Arnauld to wokalistka, autorka tekstów i kompozytorka francuska.
Zaczęła swoją karierę muzyczną w latach 80-tych i odniosła sukces we Francji z utworem C'est pas facile…, wydanym w 1986 roku .Piosenka opowiada o śmierci  brata, zabitego przez lekkomyślnego kierowcę i wywołuje cierpienie jej matki. Singiel osiągnął 10-te  miejsce w Top 50 i pozostał w rankingu przez 16 tygodni. Na początku lat  90-tych, wystepuje w Succès fous, gdzie jej piosenka C'est pas facile… zajęła 6 miejsce.

Po zakończeniu kariery muzycznej, Carol Arnauld przeniosła się do Burgundii  w 1992 roku zajmując się renowacją młyna w Beaumont-sur-Grosne . W 2000 roku  otworzyła restaurację w Chalon-sur-Saône (nazwaną La chouette enrhumée )  .


Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
C'est Pas Facile/J'voudrais Faire Quelque Chose Pour ToiCarol Arnauld07.198620[22]-Polydor 883 804-7[written by Daniel Guichard - Demarny - Lemaître - Carol Arnaud][Pochette de C’est pas facile]
Toi Qui Voulait Un Enfant/On peut tout quand on veutCarol Arnauld05.198886[1]-Céline Music / Polydor 887 357-7[written by Carol Arnauld][Pochette de Toi qui voulais un enfant]
Musique Black/Il ne sait rienCarol Arnauld12.198994[2]-Polydor 873 364-7[written by Carol Arnauld - Jacqueline Taieb][Pochette de Musique black]


Michele Arnaud

Michele Arnaud (prawdziwe nazwisko Micheline Caré ur. 18.03.1919 w Tulonie, zm. 30.03.1998 w Maisons-Laffitte departament Yvelines),francuska piosenkarka,producentka.Po opuszczeniu Cherbourga w Paryżu uczęszcza zajęcia na Wydziale Sztuki i Prawa -Ecole Libre des Sciences Politiques,otrzymując licencjat z filozofii.Odwiedza w tym czasie często kabarety takie jak Le Tabou i Rose Red.
W 1952r debiutuje w kabarecie "Milord I'Arsouille",śpiewając piosenkę L'lle Saint-Louis,autorstwa Leo Ferre i Francisa Claude.Zdobywa Prix de la Chanson de Deauville za piosenkę Tu voulais.W 1956r reprezentuje Luksemburg na Festiwalu Eurowizji dwoma utworami Ne crois pas de Christiana Guitreau i Les Amants de minuit, ze słowami Jacquesa Lasry i muzyką Simone Laurencin.Od 1957r jest stałym elementem Milord I'Arsouille ,gdzie towarzyszy jej na fortepianie Jacques Lasry i w roli gitarzysty,Serge Gainsbourg.Staje się odtwórczynią kompozycji Gainsbourga,takich jak Défense d'afficher i La Recette de l'amour fou.
Wypełnia swoimi koncertami tak renomowane sale jak paryska Olimpia,czy Bobino w 1959r,zyskując etykietę śpiewającej intelektualistki.Została odznaczona orderem Legii Honorowej.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
Une Jolie Fleur Michele Arnaud04.195636[4]--[written by Georges Brassens]
Sa JeunesseMichele Arnaud04.195732[17]--[written by Charles Aznavour]
C'était Peut-e^tre L'amour Michele Arnaud10.196159[6]--[written by Georges Brassens]
L'amour, C'est Comme Un JourMichele Arnaud05.196263[5]--[written by Charles Aznavour - Yves Montane]

Arkol

Arkol to zespół z różnymi wpływami: rocka , popu i francuskiej chanson. Powstał w 2000 roku w Paryżu, i tworzyło go 5 muzyków:    Julien Deniel (wokal / gitara), David Leprince (klawisze),Fabrice Cailleau (gitara) - od 2000 do 2004r,Patrice Bui (gitara) - od 2004 roku ,Damien Gautier (bas ),Arbonville Guillaume (perkusja).
Grupa podpisała w 2002 roku kontrakt nagraniowy, wydał swój pierwszy singiel "J'ai changé d'avis" w 2003 roku, a jego pierwszy album "Vue imprenable" w roku 2004. W tym samym roku, ich singiel "Vingt ans" powraca na listy przebojów.
 Po ponad 100 koncertach w całej Francji i Belgii Arkol nagrał drugi album w 2005 roku, "On aurait dit qu'on était bien" .W 2006 roku zespół wydał single "Faits divers" i "Mon grand-père" i wydaje album w 2007 roku.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
20 AnsArkol04.200465[5]-Wea Music 5050467255821[written by Yann Macé,Luc Leroy,Fabrice Cailleau,Julien Deniel,Damien Gautier,David Leprince]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
Vue ImprenableArkol06.200481[8]-Warner Music France 5050467162020-

Aram

Aram Sédèfian urodził się 19 stycznia 1944 roku w Lyonie .Jego rodzina to bezpaństwowcy Ormianie, którzy   pierwotnie pochodzili z regionu Erzeroum we wschodniej Turcji.
Dzieciństwo spędził w latach 50-tych na przedmieściach Lyonu, gdzie wsiąkł w ormiańskiej społeczności, wraz z innymi społecznościami imigrantów takimi jak Rosjanie, Mongołowie, Sycylijczycy, Polacy, Hiszpanie, itp.

Aram zaczął grać na gitarze w wieku piętnastu lat, z pomocą swego sąsiada, który nauczył go grać kilka akordów.
Kiedy grupa cygańska osiadła w Décines odkrył styl  "Django" i jazz. Poznawał również te style poprzez słuchanie tych muzyków, takich jak Bousquet lub Tchan Chou .
Aram ożenił się w 1965 roku i miał bliźniaki. pracował w Air France w Lyonie i nadal grał tam na gitarze . Aram zaczął pisać swoje pierwsze utwory w roku 1972, a mianowicie "Szeherezada".
W 1974 roku poznał Pierre'a Barouha, przeniósł się do Paryża wraz z rodziną w 1975 roku i rozpoczął  swoje pierwsze turnee zwane "A la terrasse du café".

Jego profesjonalna kariera rozpoczęła się w 1975 roku   i zakończyła się około 1982 roku, podczas których występował w licznych koncertach, w radiu i programach telewizyjnych. On też wyprodukował trzy albumy, odbył 45 turnee, i wyprodukował sountrack do filmu "L'Amour Viole" Yannicka Belona, i piosenki z  do filmu "Premier Voyage",Georges Delerue.

Zmienił swój zawód w 1983 roku, stał się menadżerem   Tour Operator Voyageurs du Monde.

W 1990r, zachęcony przez malarza Luca Gauthiera, Aram  zaczął pisać piosenki ponownie. Wyprodukował "Ces Moments LA" Pierre Barouha .

W 2007 roku francuski wokalista folk Hugues Aufray nagrywa trzy utwory Arama na swój  album  "Hugh".

W 2012 roku, Aram opracował  nowy album zatytułowany "Instants Voles" z 14 nowymi piosenkami. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
Souriez/Je te chercheAram04.197874[4]-RCA RSB 481[written by Aram Sédéfian][Pochette de Souriez !]
Moi Je Ne Danse Pas/TrebizondeAram02.197975[6]-RCA RSB 483[written by Aram Sédéfian][Pochette de Moi, je ne danse pas]

Aphrodite' s Child

APHRODITE'S CHILD -grupa utworzona w Grecji w połowie lat 60. W jej skład weszli Demmis Roussos (ur. 15 czerwca 1946 roku, w Aleksandrii, Egipt; śpiew), Vangelis Papathanassiou (właśc. Evangelos Odyssey Papathanassiou, ur. 29 marca 1943 r. w Valos, Grecja; klawisze) i Lucas Sideras (ur. 5 grudnia 1944 r. w Atenach, Grecja; perkusja).
W 1968 roku trio odniosło wielki sukces w Europie nagraniem "Rain And Tears". Ballada ta zapadła w pamięci słuchaczy ze względu na charakterystycznie nosowy, niemal łkający falset Roussosa. Choć singel z tym nagraniem nie zrobił większego wrażenia w Wielkiej Brytanii, to jednak zespół zyskał popularność graniczącą z uwielbieniem, szczególnie w chwili ukazania się ich drugiego albumu It's Five O 'Clock. Szczytowym osiągnięciem twórczym grupy był wydany w 1972 roku podwójny album 666 o tematyce apokaliptycznej. Doceniono w nim zarówno ambitny zamiar twórczy jak i jego realizację. Paradoksalnie, 666 - The Apocalypse Of St. John był ostatnim longplayem tria, a pochodzący z niego wielki przebój roku 1972 - "Break" - ich pożegnalnym hitem.
Roussos uzyskał potem międzynarodowy rozgłos dzięki swym pełnym słodyczy nagraniom "muzyki środka", a Papathanassiou osiągnął znaczny sukces solowy jako Vangelis. Jego sprawność instumentalna i kompozytorska doszła do zenitu podczas nagrywania ścieżki dźwiękowej do nagrodzonego Oscarem angielskiego filmu Chariots Of Fire.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
Rain and tears / Don't try to catch me a riverAphrodite' s Child05.19681[13][26]2[13]28[8]-2[10]--2Mercury 132 501[written by Johann Pachelbel/ V. Papathanassiou / Boris Bergman]
End of the world / You always stand in my wayAphrodite' s Child10.196811[24]------11Mercury 132 502[written by V. Papathanassiou / Boris Bergman]
It's five o'clock / Funky MaryAphrodite' s Child01.19691[6][35]6[5]-----1Mercury 132 508[written by E. Papathanassiou / Boris Bergman / R. Francis]
I want to live / Magic mirrorAphrodite' s Child04.19693[23]8[7]38[2]-1[1][12]--9Mercury 132 505[written by V. Papathanassiou / Boris Bergman]
Let me love let me live / Marie jolieAphrodite' s Child09.196914[13]---B:7[3]--30Mercury 132 506[written by Richard Francis, Lucas Sideras]
Lontano dagli occhi Aphrodite' s Child.1969-------36-[written by Bardotti,S - Endrigo,S]
Quando l'amore diventa poesiaAphrodite' s Child.1969-------18--
It's five o'clock / Funky MaryAphrodite' s Child01.197038[1]6[5]--11[5]---Mercury 132 508[written by E. Papathanassiou / Boris Bergman / R. Francis]
Spring summer winter and fall / AirAphrodite' s Child06.197015[10]---12[6]--1Polydor 6033 003 [written by E. Papathanassiou,Richard Francis]
Such A Funny NightAphrodite' s Child09.1971----10[6]---Mercury 6033 007-
Break / BabylonAphrodite' s Child08.1972----24[3]---Vertigo 6032 900
Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwa Ger Dan Hol Aut Sve Ita Wytwórnia Komentarz
It's five o'clockAphrodite' s Child12.19691[1][64]6[5]------Mercury -

Kareen Antonn

Kareen Antonn to młoda, pełna temperamentu francuska wokalistka, aktorka i tancerka. W jej żyłach płynie krew grecka i hiszpańska. Karierę w show-biznesie zaczynała w 1996 roku jako aktorka od udziału w filmach - "Une vague idée de la mer", który zdobył uznanie na festiwalu filmowym w Clermont-Ferrand oraz w "La 6°Piste" - obok Davida Soula i Fiony Gelin. W tym samym czasie Kareen grała już na pianinie w barach oraz udzielała się jako wokalistka w zespole rockowym Wamdue Project, którego muzyka zainspirowana była twórczością Alanis Morissette, U2 i Lenny'ego Kravitza. Grupa wydała singiel "King of My Castle", który zdobył uznanie także poza granicami Francji.
W 1999 roku Kareen spotkała producenta, Emanuela Pribysa (polskiego pochodzenia-Przybysza) który wierząc w jej talent postanowił wprowadzić młodą wokalistkę na największe sceny świata, a kiedy usłyszał jej interpretację "Total Eclipse Of The Heart" postawił sobie za zadanie doprowadzić do współpracy Kareen z Bonnie Tyler. Napisał tekst i ku zaskoczeniu wszystkich Bonnie przyjęła tę propozycję i w 2003 roku osobiście przyjechała do Paryża, aby nagrać z Kareen nową wersję swoich wielkich hitów "Turn Around" i "It's A Heartache".
Utwory te znalazły się na płycie Bonnie, "Simply Believe". Solowa płyta długogrająca zatytuowana po prostu "Kareen Antonn" rozprowadzana wyłącznie przez internet, nie odniosła wielkiego sukcesu, ponieważ kompletnie odeszła ona od stylu zaprezentowanego w przebojowych utworach. Występowała wiele lat w malutkim, acz poważanym kabarecie "Les 3 Mailletz" w V dzielnicy w Paryżu.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
Si Demain...(Turn Around)Kareen Antonn & Bonnie Tyler12.20031[9][21]7[34]SME 674 519 1[written by Jim Steinman, Emmanuel Pribys][produced by Faouze,Krem,Wallid Barkati]
Si tout s'arre^te (It's A Heartache)/ Rock ThemeKareen Antonn & Bonnie Tyler06.200412[17]7[34]SME 674 915 1[written by Steve Wolfe,Ronnie Scott,Emmanuel Pribys,Kareen Antonn][produced by Faouze,Krem,Wallid Barkati]

Marc Antoine

Marc Antoine (ur. 26 kwietnia 1977r) to kanadyjski piosenkarz.Urodzony się w Montrealu, Quebec, Antoine jest haitańskiego pochodzenia. Zdradzał talent muzyczny jako nastolatek naśladując Michaela Jacksona. Jego rodzice byli fanami różnych rodzajów muzyki (soul, muzyka francuska, zouk , kompa itp). Jako 11-letni młodzieniec, był częścią grupy rodzinnej Eden z braćmi naśladując zharmonizowane melodie w stylu Boyz II Men .

Marc Antoine studiował prawo, ale skoncentrował się na   muzyce. Po spotkaniu  znanego producenta Sonny Blacka z Montrealu, zaistniał jako lokalny artysta w Quebecu, a we Francji wydał trzy albumy, Comme il se doit (2008), następnie Notre histoire (2010) oraz Je ferai tout (2013). Miał szereg przebojów singli w Francji , Belgii i Quebecu . "Tant besoin de toi" z debiutanckiego singla pozostaje jego najbardziej znanym hitem, który osiągnął  # 4 na  francuskiej liście singli.
Marc Antoine zagrał rolę Petit Jeana ( Mały John ) we   francuskim musicalu Robin des Bois w 2013r .Wykonuje solo "Lui sait qui je suis"  w swojej roli, i śpiewa "A nous" z Nyco Lilliu ( Frere Tuck ).

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
Tant Besoin De ToiMarc Antoine02.20086[30]--[written by Sonny Black,Marc Antoine][produced by Sonny Black]
Comme Il Se DoitMarc Antoine07.200826[25]--[written by Sonny Black,Marc Antoine][produced by Sonny Black]
Triste Novembre Marc Antoine12.200874[2]--[written by Marco Volcy,Marc Antoine][produced by Sonny Black]
J'suis K.O.Singuila feat. Marc Antoine03.201020[34]---
Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania Fra Szwaj Wytwórnia
[Fra]
Komentarz
Comme Il Se DoitMarc Antoine04.200811[35]-Hostile 5054580-
Notre histoireMarc Antoine04.201026[11]-Hostile 9685220-

Tinie Tempah

Patrick Junior Chukwuemeka Okogwu znany lepiej jako Tinie Tempah to brytyjski artysta umiejętnie łączący takie gatunki jak hip hop, grime czy drum and bass. Tinie Tempah urodził się 7 listopada 1988 roku w londyńskiej dzielnicy Plumstead. Muzyką zajmuje się od 2005 roku.


Tinie Tempah zaczął rapować w wieku 11 lat. Naprawdę nazywa się Patrick Junior Okogwu. Jest z pochodzenia Nigeryjczykiem. Popularność zyskał dzięki utworom „Tears” i "Wifey" w roku 2006. Jego debiutem płytowym był singiel "Pass Out" z 2010 roku, który stał się hitem singlowych list przebojów w Wielkiej Brytanii. W tym samym roku Tempah wydał jeszcze trzy single, w tym „Written in the Stars”, który zaśpiewał na uroczystości zamknięcia Igrzysk Olimpijskich w Londynie i debiutancki album „Disc-Overy”. W tej chwili artysta kończy pracę nad drugim albumem „Demonstration”.

Tinie jest pierwszym brytyjskim raperem, który sprzedał ponad milion singli w Stanach Zjednoczonych – singiel „Written In The Stars” doszedł do 12. miejsca Listy Billboardu, stał się także oficjalnym utworem Wrestlemanii XXVII (World Wrestling Entertainment). Sprzedał 1.3 miliona egzemplarzy albumu „Disc-Overy”, 6 milionów singli, zdobył wiele prestiżowych nagród (w tym dwie BRIT Awards, trzy MOBO, Ivor Novello i BET Award).
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Pass OutTinie Tempah Feat. Labrinth03.20101[2][104]-Parlophone CATCO 157719973[platinum-UK][written by Labrinth/Tinie Tempah/Marc Williams][produced by Labrinth/Da Digglar]
FriskyTinie Tempah Feat. Labrinth06.20102[40]-Parlophone CDR 6814[gold-UK][written by Labrinth/Tinie Tempah][produced by Labrinth]
Written in the StarsTinie Tempah Feat. Eric Turner10.20101[1][75]12[20]Parlophone CATCO 164630384[platinum-UK][written by Eshraque Mughal/Patrick Okogwu/Eric Turner/Charlie Bernardo][produced by iSHi]
WondermanTinie Tempah Feat. Ellie Goulding10.201012[35]-Parlophone GB7TP 1100128[silver-UK][written by Patrick Okogwu/Timothy McKenzie/Pharrell Williams][produced by Timothy McKenzie/Mark Robertsr]
InvincibleTinie Tempah Feat. Kelly Rowland10.201011[17]-Parlophone GB7TP 0900086[silver-UK][written by Eshraque Mughal/Patrick Okogwu/Phillipe-Marc Anquetil][produced by iSHi]
Miami 2 IbizaTinie Tempah with Swedish House Mafia10.20104[27]-Virgin GBAAA 1000281[platinum-UK][written by Axwell ,Steve Angello, Sebastian Ingrosso, Patrick Okogwu][produced by Swedish House Mafia]
HitzChase And Status Feat. Tinie Tempah02.201139[15]-Mercury GBUM 71030653[written by Saul Milton/Will Kennard/Patrick Okogwu/Kivanc][produced by Saul Milton/Will Kennard]
Eyes Wide ShutJLS featuring Tinie Tempah02.20118[12]-RCA GBARL 1001366[silver-UK][written by JLS, Tim McEwan, Lars Halvor Jensen][produced by DEEKAY]
We Bring the Stars OutTinie Tempah Feat. Labrinth02.201140[2]-Parlophone 0738435247676[written by Patrick Okogwu/Eshraque Mughal/Eric Turner/Charlie Bernardo/Axwell/Steve Angello/Sebastian Ingrosso/Timothy McKenzie/Marc Williams]
Simply UnstoppableTinie Tempah04.201133[6]-Parlophone GB7TP 0900081][written by Patrick Okogwu/Alexander Shuckburgh/Vanya Taylor][produced by Al Shux]
EarthquakeLabrinth Feat. Tinie Tempah11.20112[51]-Syco Music GBHMU 1100027[platinum-UK][written by Timothy McKenzie/Patrick Okogwu][produced by Labrinth/Da Digglar]
R.I.P.Rita Ora featuring Tinie Tempah05.20121[2][23]108[2]Columbia/Roc Nation USQX 91101862[written by Aubrey Graham/Farhad Samadzada/Mikkel Eriksen/Tor Erik Hermansen/Nneka Egbuna/Renee Wisdom/Saul Milton/William Kennard][produced by Chase & Status/StarGate]
How we do [Party]Rita Ora featuring Tinie Tempah08.20121[1][9]62[9]-[written by Alex Delicata/Andrew Davidson/Jermaine Jackson/Andre Sheehan/Osten Harvey/Sean Davidson/Willie Hutch][produced by The Runners/The Monarch]
Hanging OnEllie Goulding featuring Tinie Tempah10.2012144[1]-Polydor[written by Patrick James Grossi, Ariel Rechtshaid, Patrick Okogwu][produced by Billboard]
Drinking from the BottleCalvin Harris featuring Tinie Tempah11.20125[30]-Columbia GBARL 1201391[gold-UK][written by Calvin Harris, Patrick Okogwu ,James F. Reynolds, Mark Knight ][produced by Calvin Harris]
TrampolineTinie Tempah featuring 2 Chainz08.20133[11]-Parlophone GB7TP 1300246[silver-UK][written by Patrick Okogwu, Tauheed Epps ,Thomas Pentz ,Derek Allen][produced by Diplo, DJA]
Don't Sell OutTinie Tempah featuring Candice Pillay10.201370[1]-Parlophone GB7TP 1300267[written by Patrick Okogwu, Ryan Nile Sutherland, Andrew Stewart-Jones, Candice Pillay, Dwayne Abernathy ,Vaali, S. S. Thaman][produced by Balistiq]
Children of the SunTinie Tempah featuring John Martin11.20136[8]-Parlophone GB7TP 1300262[written by Patrick Okogwu ,Eshraque Mughal, Charlie Bernado, John Martin ,Michel Zitron, Måns Wredenberg][produced by iSHi]
Someday (Place in the Sun)Tinie Tempah featuring Ella Eyre11.201387[1]-Parlophone GB7TP 1300281[written by Patrick Okogwu, Eric Turner, Eshraque Mughal][produced by iSHi]
Lover Not a FighterTinie Tempah featuring Labrinth01.201416[10]-Parlophone GB7TP 1300287[written by Patrick Okogwu, Timothy McKenzie][produced by Labrinth]
Tsunami (Jump)DVBBS and Borgeous featuring Tinie Tempah03.201416[1]-Ministry Of Sound GBCEN 1301227[silver-UK][written by Alex van den Hoef, Chris van den Hoef, John Borger, Niles Hollowell-Dhar ][produced by DVBBS, Borgeous, KSHMR]
Crazy Stupid LoveCheryl Cole featuring Tinie Tempah08.20141[1][22]-Polydor GBUM 71402380[gold-UK][written by Wayne Wilkins ,Heidi Rojas ,Katelyn Tarver, Cheryl Cole, Patrick Okogwu][produced by Wayne Wilkins, Kevin Anyaeji]
Not Letting GoTinie Tempah featuring Jess Glynne07.20151[1][22]-Parlophone GB7TP 1500001[platinum-UK][written by Patrick Okogwu, Jess Glynne, Gareth Keane, Krishane, Lewis Jankel, Janee Bennett, Jermaine Jackson][produced by Bless Beats]
Turn the Music Louder (Rumble)KDA featuring Tinie Tempah & Katy B10.20151[1][18]-Ministry Of Sound GBCEN 1501086[gold-UK][written by Tinie Tempah, Katy B ][produced by KDA]
Girls LikeTinie Tempah featuring Zara Larsson03.20165[31]-Parlophone GB7TP 1500034[platinum-UK][written by Patrick Okogwu, Zara Larsson][produced by KDA]
MamacitaTinie Tempah featuring Wizkid06.201645[9]-Parlophone GB7TP 1600016[written by Patrick Okogwu, Ayodeji Ibrahim Balogun, Janée Bennett, St Aubyn Antonio Levy, Reinaldo Gonzalez, Alvarez Marlysse, Rose Simmons][produced by Bless Beats]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Disc-OveryTinie Tempah10.20101[1][105]21[4]Parlophone 9065132[2x-platinum-UK][produced by James Tadgell/John Clare/Al Shux/Timothy McKenzie/Mark Roberts/John Hill/iSHi/Swedish House Mafia/Emile Haynie/Naughty Boy/Ben Harrison]
DemonstrationTinie Tempah11.20133[25]21[4]Parlophone 2564640435[gold-UK][produced by Alex da Kid, Balistiq, Chase & Status, Chris Loco, Crada, Craze & Hoax, Diplo, DJA, iSHi, Labrinth, Mojam, Naughty Boy, Rick Rock, Tom Rowlands, Zane Lowe, Rob Swire]

sobota, 19 listopada 2016

Lamb

Duet Lamb był jedną z pierwszych na świecie grup, które zdecydowały się na połączenie lirycznej wokalistyki z solidną produkcją ambientową. Efekt był na tyle udany, że zespół do dziś odnosi sukcesy i wydaje kolejne płyty, liczące się w kręgu muzyki jungle, drum'n'bass, club i dance. Andy Barlow i Louise Rhodes, tworzący angielską formację Lamb, zaistnieli pod koniec lat 90. i już ich debiutancki album przyniósł im uznanie, choć nie odnieśli sukcesu na miarę Portishead czy Moloko. Pokazali jednak wówczas, iż muzyka elektroniczna może mieć romantyczną twarz. Po nagraniu drugiego albumu "Fear of Fours" duet o mało się nie rozpadł, dlatego na kolejny trzeba było poczekać nieco dłużej niż zwykle.
Nad płytą "What Sound" Lamb pracowali ponad rok, w swym domowym studiu w Manchesterze, a także w słynnym londyńskim Abbey Road. Powstała mocno różniąca się od poprzednich dokonań grupy eklektyczna kolekcja nietuzinkowych utworów, wypełnionych anielskim głosem Rhodes i triphopowo-jazzowymi podkładami Barlowa. W poszczególnych nagraniach wzięło udział wielu gości, m.in. w roli współproducenta Guy Sigsworth (współautor "What It Feels Like For A Girl" Madonny, a z Bjork nagrywał płytę "Homogenic"), Will Malone (robił smyczki w "Unfinished Sympathy" grupy Massive Attack), Me’Shell Ndege'ocello (znana amerykańska basistka i wokalistka) oraz Michael Franti.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Cotton WoolLamb01.199676[3]-Fontana LAMX 1[written by A. Barlow, L. Rhodes][produced by Lamb]
GoldLamb04.1996132[1]-Fontana LAMX 2[written by A. Barlow, L. Rhodes][produced by Lamb]
God BlessLamb11.199692[2]-Fontana LAMX 3[written by A. Barlow, L. Rhodes][produced by Lamb]
Gorecki/MergeLamb03.199730[5]-Fontana LAMCD 4[written by A. Barlow, L. Rhodes][produced by Lamb]
All In Your HandsLamb05.199971[2]-Fontana LAMCD 6[written by A. Barlow, L. Rhodes][produced by Lamb]
B LineLamb04.199952[6]-Fontana LAMCD 5[written by A. Barlow, L. Rhodes][produced by Lamb]
SoftlyLamb.1999--Fontana LAMCD 7[written by A. Barlow, L. Rhodes, J Thorne]
GabrielLamb10.2001--Fontana LAMX 8
What Sound / Scratch BassLamb10.2001--Mercury LAMBDJ 8
SweetLamb.2002--Mercury 582 922-2[written by A. Barlow, L. Rhodes][produced by Lamb]
WonderLamb11.200381[2]-Mercury LAMCD 11[written by A. Barlow, Lou Robinson][produced by Lamb]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
LambLamb10.1996109[3]-Fontana 532 968-2
Fear Of FoursLamb05.199937[4]-Fontana 5588212[produced by Lamb]
What SoundLamb10.200154[4]-Mercury 5865382[produced by Lamb, Guy Sigsworth]
Between darkness & wonderLamb11.200396[2]-Mercury 9865 700[produced by Lamb]
Best kept secrets-The best of 1996-2004Lamb06.2004111[1]-Mercury 986 650-7

Rae & Christian

Mark Rae - Rae & Christian i szef wytwórni Grand Central w jednej osobie. Pochodzący z Manchesteru artysta zyskał duże uznanie jako członek formacji Rae & Christian - duetu, którego wielbicielom brzmień downtempo, funky i soulu nie trzeba przedstawiać. Na początku lat 90. znudzony otaczającą go muzyką, postanowił założyć wytwórnię płytową. Grand Central okazała się strzałem w dziesiątkę i szybko zyskała uznanie na całym świecie... Rae & Christian to duet,który tworzą Mark Rae,didżej i,producent i założyciel wytwórni Grand Central Records oraz znany producent Steve Christian.Ich muzyka klsyfikowana jest jako hip hop z elementami funky i soul charakterystyczna dla takich artystów jak The Jungle Brothers, Jeru The Damaja and The Pharcyde.
W 1995r Mark Roe zrealizował swoje odwieczne marzenie,założył własną wytwórnię płytową w rodzinnym mieście-Grand Central.W tym samym czasie rozpoczął współpracę z geniuszem techniki,Steve Christianem z którym nagrywali własne płyty i zajmowali się produkcją i remiksami dla wielu uznanych artystów.Ich pierwsze spotkanie miało miejsce podczas prób w Ducie House,gdzie Christian dawał do zrozumienia ,że muzyka Roe jest już niemodna.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Spellbound/Anything U WantRae & Christian feat Veba11.199878[4]-Grand Central GC 118 CDS[written by M.Rae, S.Christian, B.Green & D.Pomeranz]
All I Ask / PremonitionRae & Christian feat Veba03.199967[2]-Grand Central GC 120 CDS[Produced by Rae & Christian][sample z "World Called Love" by Brian & Brenda Russell i "Keep In Touch" by Robert Palmer]
Swansong (For A Nation)Rae & Christian feat Veba06.1999141[1]-Grand Central GC 122 CDS[Produced by Rae & Christian][sample z "Only Love Is Worth This Pain" by Country Joe McDonald]
It Ain't Nothin' LikeRae & Christian feat Pharcyde09.2000167[1]-Grand Central GC 129 CDS[Written by M.Rae, S.Christian, E.Wilcox, R.Robinson & D.Ogbourne]
Get A Life [remix]/Wake Up EverybodyRae & Christian feat Bobby Womack02.200177[2]-Grand Central GC 137 CDS[written by M.Rae, S.Christian, B.Womack & H.Payne]
It Ain't Nothin' Like [remix]Rae & Christian feat Pharcyde05.2001153[2]-Grand Central GC 139 CDS[Written by M.Rae, S.Christian, E.Wilcox, R.Robinson and D.Ogbourne]
Hold Us DownRae & Christian feat The Congos02.2002122[1]-Grand Central GC 151 CDS[Written by M.Rae, S.Christian, C.Myton & Y.Myton]
Is You Is Or Is You Ain't (My Baby)Rae & Christian feat Dinah Washington01.08.2002121[2]-Verve 570 814-2
Lobster / Make No MistakeMark Rae08.2002116[1]-Grand Central GC 156[Written, arranged and produced by Mark Rae]
LavishMark Rae feat Veba10.2002147[2]-Grand Central GC 163 CDS[Written, arranged and produced by Mark Rae]
Depth charge/Mind, Body And SoulMark Rae04.2004196[1]-Grand Central GC 179 CDS[written by M.Rae & R.Adams]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Northern sulphuric soulRae & Christian10.1998150[2]-Grand Central GC CD 104[produced by Mark Rae and Steve Christian]
SleepwalkingRae & Christian01.02.200157[3]-Grand Central GC CD 109[produced by Mark Rae and Steve Christian]
Rae RoadMark Rae09.2002133[2]-Grand Central GC CD 115[Produced by Mark Rae]

piątek, 18 listopada 2016

Nelson

Nelson, zespół amerykański. Bliźniacy Matthew i Gunnar Nelsonowie przyszli na świat 20.09.1967r w Burbank w Kalifornii jako synowie Ricka Nelsona, popularnego piosenkarza doby rock'n'rolla. Od najmłodszych lat pobierali lekcje śpiewu oraz gry na gitarze basowej i perkusji, zaczęli też komponować piosenki.
 Pierwszych nagrań dokonali w dniu dwunastych urodzin - sesja w profesjonalnych warunkach, z towarzyszeniem znanych muzyków, m.in. grupy wokalnej The Pointer Sisters, była prezentem od ojca. Na początku lat osiemdziesiątych utworzyli zespół, nazwany najpierw Strange Agents, później The Nelsons, a w końcu Nelson.
 Matthew przyjął obowiązki wokalisty, basisty i gitarzysty, Gunnar - wokalisty i gitarzysty, a ponadto w składzie znaleźli się- Brett Garsed - g, voc, Paul Mirkovich- voc, Bobby Rock - dr (później Garseda
zastąpił Joey Cathart - g, voc).
Kwintet debiutował w nocnych lokalach Los Angeles, jak Madam Wong's West czy The Central. Gdy w 1985r Rick Nelson zginął w katastrofie lotniczej, chłopcy w chwili przygnębienia postanowili zerwać z muzyką.
Jednakże w 1987r zdecydowali się na powrót i niebawem podpisali kontrakt z firmą DGC. Bardzo długo przygotowywali się do nagrania pierwszego albumu. W artystycznym samookreśleniu się pomogli im dwaj zaprzyjaźnieni, bardziej doświadczeni muzycy   Richie Sambora z Bon Jovi i Robin Zander z Cheap Trick. W końcu zespół znalazł się w Cherokee Studios w Los Angeles i przy pomocy producentów Marca Tannera i Davida Thoenera zrealizował płytę After the Rain, wydaną w czerwcu 1990r.
Zaproponował piosenki wzorowane na przebojach Bon Jovi i Cheap Trick, ale też Def Leppard, Foreigner i Queen nieco bliższe jednak muzyce pop, opracowane z przepychem, wzbogacone niekiedy brzmieniem orkiestry smyczkowej, np. (Can't Live Without Your) Love And Affection, After The Rain, More Than Ever, (It's Just) Desire Everywhere I Go, Will You Love Me?. Przedstawił też własną wersję kompozycji Ricki Nelsona - Tracy's Song; jego pamięci dedykował album.
 Zdobył dużą popularność- album  rozszedł się w Stanach w dwóch milionach egzemplarzy (ale w Wielkiej Brytanii tylko w piętnastu tysiącach egzemplarzy). Największymi przebojami były utwory (Can't Live Without Your) Love And Affection i After The Rain.

Po kilku latach koncertowania zespół wszedł do studia, aby nagrać swój następny album. Wynikiem tego było ciemniejsze i twardsze brzmienie płyty zatytułowanej Imaginator .  Według zespołu, producent John Kalodner nie był zaangażowany w proces nagrywania, bo był "zbyt zajęty  Aerosmith". Kiedy przedstawił album dla staffu Geffen Records,ten ostatni nie krył  niezadowolenia i dał zespołowi do wyboru albo produkować i nagrać kolejny album, bardziej zgodny z tym, czego się spodziewali , albo zostaną oni zwolnieni z umowy.
Gunnar powiedział, że odeszli "sfrustrowani i bezradni", ale postanowili wrócić do studia. Zaczęto pracę na bardziej akustycznie zorientowaną płytą, która była według Gunnar " o 180 stopni w kierunku przeciwnym do kierunku Imaginator ". W rezultacie powstał album Because They Can, który okazał się być wydany w 1995 roku, pięć lat po ich pierwszym albumie. Paradoksalnie, Kalodner opuścił Geffen tydzień przed premierą albumu, a wytwornia postanowiła dać albumowi ograniczoną promocję.
Krótko po tym, Geffen reaktywuje umowę z zespołem. Gunnar odnosi się do tego jako "jednego z najlepszych dni w moim życiu." Rok po wydaniu wspomnianej płyty, Nelson wreszcie wydanne Imaginator w niezależnej wytwórni.
 Następnie zespół założył własną wytwórnię płytową, Stone Canyon Records. W tym czasie zespół również współpracuje z Victor Japan,która uzyskuje licencje na ich albumy. W 1997 roku ukazał się w Japonii ich pierwszy album  zatytułowany  Silence is Broken .
W 1998 roku Matthew i Gunnar rozpoczęli kompilację   demówek w celu ich wydania w Nashville . W rezultacie powstał   album country ,Brother Harmony , na którym są sygnowani jako Nelsons. W następnym roku wydali Life w Japonii, we współpracy z JVC Victor .
Matthew i Gunnar wydają album w hołdzie ich ojcu, Ricky Nelsonowi . Album zatytułowany Like Father, Like Sons , został wydany w 2000 roku,podobnie jak ich  album  z 2010r  "Lightning Strikes Twice".
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
(Can't Live Without Your) Love And Affection/Will You Love Me?Nelson07.199054[6]1[1][26]DGC 19 689[gold-US][written by M. Nelson, G. Nelson, M. Tanner][produced by Marc Tanner, David Thoener]
After The Rain/Fill You UpNelson11.1990-6[22]DGC 19 667[written by M. Nelson, G. Nelson, M. Tanner, R. Wilson][produced by Marc Tanner, David Thoener]
More Than Ever/Keep One HeartNelson03.1991-14[17]DGC 19 002[written by M. Nelson, G. Nelson, M. Tanner][produced by Marc Tanner, David Thoener]
Only Time Will Tell/(Can't Live Without Your) Love And Affection Nelson06.1991-28[14]DGC 19 014[written by M. Nelson, G. Nelson, M. Tanner, G. Sutton][produced by Marc Tanner, David Thoener]
(You Got Me) All Shook Up/After The Rain '95Nelson06.1995-102[9]DGC 19 386[written by M. Nelson, G. Nelson, M. Tanner][produced by John Boylan, Matthew Nelson, Gunnar Nelson]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
After the RainNelson07.1990-17[64]DGC 24 290[2x-platinum-US][produced by Marc Tanner, David Thoener]