Northern soul

Northern soul jest stylem muzycznym kojarzonym z taneczną muzyką i wynikającą z niej modą rozwijającą się
w północnej Anglii w końcu lat 60-tych.Na początku taniec zawierał elementy sportowe,jak:przerzut przez plecy i opuszczanie partnerki.
Muzyczną bazą tych popisów były amerykańskie utwory soulowe mało znanych wykonawców,w podkręconym tempie,bardzo podobne lub wręcz identyczne z nagraniami z Tamla Motown i mniej znanych wytwórni [Okeh Records] z Detroit i Chicago.
W 1970r brytyjscy wykonawcy tego nurtu nagrywali dla sieci supermarketów,a niedostatek płyt z wymaganym rytmem prowadził do odtwarzania ich z większą prędkością.Northern soul to także moda,która objawiała się noszeniem kręglarskich t-shirtów,bluz z otworami pośrodku czy też guzików o niezwykłych rozmiarach lub workowatych spodni.Większość fanów należała do specjalnych klubów organizowanych przy salach tanecznych i nosiła odznaki klubowe.Te najbardziej znane to Torch w Stoke,Mecca w Blackpool,Mojo w Sheffield i Twisted Wheel w Manchester.
Dla wielu northern soul jest bezsensownym terminem,poniważ nie odnosi się do żadnego nowego rodzaju muzyki,dla innych znaczy wszystko.W odróżnieniu od gatunków soul music,których nazwy pochodziły od nazw regionów w których powstawały lub od brzmienia ,northern soul wziął nazwę od miejsca gdzie ta muzyka była grana -w tanecznych klubach północnej Brytanii. 

Reprezantywni artyści

J.J. Barnes, Fontella Bass ,William Bell ,The Dells The Impressions ,Major Lance, The Tams, Jerry Butler Gene Chandler, Bobby Freeman, Major Harris, Leon Haywood Loleatta Holloway ,Walter Jackson, Marv Johnson, Gloria Jones Denise LaSalle ,Gloria Lynne, The Manhattans, Ann Cole

Reprezentatywne płyty

Cry to Me: The Best of Freddie Scott Freddie Scott Duke of Soul: The Brunswick Years Gene Chandler Everybody Loves a Good Time!: The Best of Major Lance Major Lance Iceman: The Mercury Years Jerry Butler It Will Stand The Showmen On Their Corner: The Best of the Dells One More Time: The Chess Years The Dells Billy Stewart Rescued: The Best of Fontella Bass Fontella Bass The Best of the Tams The Tams The Best of William Bell William Bell

Frank Wilson

Frank Edward Wilson (ur. 5 grudnia 1940r- zm. 27 września 2012r)  był amerykańskim autorem
tekstów piosenek, wokalistą i producentem muzycznym wytwórni Motown Records. 

 Wilson urodził się 5 grudnia 1940 roku w Houston w Teksasie jako syn Jamesa Wilsona i Samanther Gibbs.  Wilson studiował na Southern University w Baton Rouge, ale tylko przez rok; brał udział w proteście na rzecz praw obywatelskich i stracił stypendium na drugim roku. Będąc jeszcze nastolatkiem, przeprowadził się do Los Angeles w Kalifornii. 

W 1963 roku Berry Gordy poprosił producentów Hala Davisa i Marca Gordona o założenie biura Motown w Los Angeles. Wilson przyjął ofertę dołączenia do zespołu. W grudniu 1963 roku „Stevie” Patrice'a Hollowaya (V.I.P. 25001) był pierwszym singlem wydanym przez wytwórnię z Zachodniego Wybrzeża, a Wilson znalazł się na liście autorów piosenek. Poproszony przez Gordy'ego o przeprowadzkę do Detroit, Wilson pisał i produkował przeboje dla Brendy Holloway, Marvina Gaye'a, The Supremes, The Miracles, The Four Tops, The Temptations, Eddiego Kendricksa i wielu innych.  

Stał się szczególnie ważny po odejściu Holland-Dozier-Holland z wytwórni. Dodatkowo, po odejściu z Motown, Wilson wyprodukował nagrodzony złotą płytą album Lenny'ego Williamsa, byłego wokalisty Tower of Power, Marilyn McCoo & Billy'ego Davisa Jr., byłych członków Fifth Dimension, Altona McClain & Destiny, New Birth, a także nominowany do nagrody Grammy album „Motown Comes Home”. Założył również własne firmy wydawnicze: Traco Music i Specolite Music, a także firmy Ascap i BMI.  

W ciągu kolejnych czterech lat Wilson nagrał, wydał i opublikował ponad 40 utworów objętych prawami autorskimi, w tym „It Must Be Love” Judy Wieder i Johna Footmana, „Stares and Whispers” Terry’ego McFaddena i Johna Footmana, „Star Love” Judy Wieder i Johna Footmana oraz „You Got Me Running” Judy Wieder i Claya Draytona. Wcześniej Wilson próbował również swoich sił jako artysta nagrywający, nagrywając singiel „Do I Love You (Indeed I Do)”, który ukazał się w wytwórni Soul, filii Motown.Podobno wyprodukowano 250 demówek na 45-tkę, ale w tym czasie Wilson zdecydował, że woli skupić się na produkcji i doprowadził do ich wyrzucenia. Jakimś cudem przetrwały co najmniej dwa znane egzemplarze, z których jeden w maju 2009 roku został sprzedany za ponad 25 000 funtów.Ze względu na rzadkość oryginalnego singla i wysoką jakość muzyki (był to jeden z najpopularniejszych albumów w ruchu northern soul), jest to jeden z najrzadszych i najcenniejszych albumów w historii (obok innych niezwykle rzadkich płyt takich artystów jak Bessie Smith, Louis Armstrong i Five Sharps). 

Wilson opuścił wytwórnię Motown w 1976 roku i stał się chrześcijaninem na nowo. Został duchownym, podróżował i pisał książki wraz z żoną Bunny Wilson, a także angażował się w produkcję muzyki gospel. W 2004 roku otrzymał honorowy doktorat z teologii na Vision International University w Ramonie w Kalifornii i założył New Dawn Christian Village w Los Angeles. Książki Wilson jest autorem bestsellerów dla mężczyzn „The Master Degree-Majoring in Your Marriage” i „Unmasking the Lone Ranger”. Obie książki zostały opublikowane przez Harvest House Publishers. Prowadził seminaria magisterskie i program „Demasking the Lone Ranger” w kraju i za granicą, oparte na jego książkach.  

 Jego pierwszą żoną była piosenkarka Barbara Jean Dedmon, która zmarła jednak w 1966 roku. Jego drugą żoną była Bunny Wilson, z którą miał cztery córki, w tym pisarkę Fawn Weaver. Miał również jednego syna z poprzedniego związku.Wilson zmarł 27 września 2012 roku w Duarte w Kalifornii, po długiej walce z rakiem prostaty, w wieku 71 lat. 

Kompozycje Franka Wilsona na listach przebojów

[with Hal Davis, Marc Gordon, Mary O'Brien ] 02/1964 Castles in the Sand Stevie Wonder 52.US   [with Marc Gordon] 10/1965 I'm So Thankful The Ikettes 74.US 10/1966 Somebody (Somewhere) Needs You Darrell Banks 55.US   [solo] 02/1966 Together 'Til the End of Time Brenda Holloway 125.US 06/1966 Whole Lot of Shakin' in My Heart (Since I Met You) The Miracles 46.US 09/1968 Chained Marvin Gaye 32.US 09/1972 If You Let Me Eddie Kendricks 66.US   [with R. Dean Taylor] 04/1967 Just Look What You've Done Brenda Holloway 69.US   [with Eddie Holland Jr. & R. Dean Taylor] 04/1967 All I Need The Temptations 8.US/60.UK   [with Brenda Holloway, Patrice Holloway, Berry Gordy] 09/1967 You've Made Me So Very Happy Brenda Holloway 39.US 03/1969 You've Made Me So Very Happy Blood, Sweat & Tears 2.US/35.UK 03/1970 You've Made Me So Very Happy Lou Rawls 95.US   [with Henry Cosby, Pam Sawyer, Deke Richards & R. Dean Taylor] 10/1968 Love Child The Supremes 15.UK/1.US   [with Vincent DiMirco] 03/1970 Up the Ladder to the Roof The Supremes 10.US/6.UK   [with Smokey Robinson] 08/1970 Still Water (Love) Four Tops 11.US/10.UK [with Kenny Thomas] 11/1970 Stoned Love The Supremes 7.US/3.UK   [with Pam Sawyer] 05/1971 It's So Hard for Me to Say Goodbye Eddie Kendricks 88.US 07/1971 In These Changing Times Four Tops 70.US 10/1971 Touch The Supremes 71.US 09/1972 (It's the Way) Nature Planned It Four Tops 53.US   [with King Errisson, Kathy Wakefield ] 06/1973 Darling Come Back Home Eddie Kendricks 67.US [with Leonard Caston, Anita Poree] 08/1973 Keep On Truckin' (Part 1) Eddie Kendricks 1.US/18.UK 12/1973 Boogie Down Eddie Kendricks 2.US/39.UK [with John Footman, Theresa McFaddin ] 08/1977 Look What You've Done to My Heart Marilyn McCoo & Billy Davis Jr. 51.US/51.UK 10/1978 Midnight Girl Lenny Williams 102.US [with Deke Richards, Pam Sawyer, R. Dean Taylor ] 03/1990 Love Child Sweet Sensation 13.US [with Ryan Tedder, Leonard Caston, Anita Poree] 10/2007 Do It Well Jennifer Lopez 31.US/11.UK [with DJ Khaled, Alyssa Stephens, Jatavia Johnson, Caresha Brownlee, Anita Poree, Leonard Caston Jr., Nicholas Warwar, Tarik Azzouz & Sage Skolfield] 09/2022 Bills Paid DJ Khaled 106.US [with Aubrey Graham, Anderson Hernandez, Michael Mule, Isaac De Boni, Alexander Morand, Kenny Thomas] 11/2023 You Broke My Heart Drake 11.US/26.UK

Richard "Popcorn" Wylie

Richard Wayne Wylie (ur. 6 czerwca 1939r - zm. 7 września 2008r), 
często znany jako Popcorn Wylie, był amerykańskim pianistą, liderem zespołu, autorem tekstów piosenek, okazjonalnym piosenkarzem i producentem muzycznym, który wywarł wpływ na wczesne lata działalności wytwórni Motown Records, a później zasłynął z pracy nad wieloma płytami z gatunku Northern soul. 

 

 Wylie urodził się w Detroit w stanie Michigan, w rodzinie muzyków i uczył się gry na fortepianie. Przydomek „Popcorn” zyskał dzięki swojemu zwyczajowi szybkiego wyskakiwania z grupy drużyny futbolowej w Northwestern High School. W szkole założył zespół Popcorn and the Mohawks, w którego skład weszli również późniejsi muzycy i producenci Motown: James Jamerson, Clifford Mack, Eddie Willis, Mike Terry, Lamont Dozier i Norman Whitfield. Zespół występował w lokalnych klubach, gdzie Wylie występował na czele zespołu, nosząc własnoręcznie wykonany irokez.

 

 W 1960 roku wydał solowy singiel „Pretty Girl” w lokalnej wytwórni Northern. Występował również w klubie Twenty Grand w Detroit, gdzie poznał Roberta Batemana, który pracował jako inżynier dźwięku w nowo powstałej wytwórni Motown, należącej do Berry'ego Gordy'ego. Wylie zaczął nagrywać dla Motown, wydając trzy nieudane single pod pseudonimem Popcorn and the Mohawks: „Custer's Last Man” / „Shimmy Gully”, a następnie cover utworu Barretta Stronga „Money (That's What I Want)” i „Real Good Lovin'”. Nagrywał również z Janie Bradford w duecie Janard  i zaczął pracować jako muzyk akompaniujący. Grał na pianinie w hicie The Miracles z 1961 roku „Shop Around” i The Marvelettes „Please Mr. Postman”, a dodatkowo współpracował z The Contours, Marvinem Gaye, Marvem Johnsonem, The Supremes, Martha & the Vandellas i Mary Wells.

 

  Był pierwszym szefem A&R w Motown i pełnił funkcję lidera zespołu podczas pierwszej trasy Motortown Revue w 1962 roku. W 1962 roku opuścił Motown po nieporozumieniu z Gordym, który nie wspomniał o nim w swojej późniejszej autobiografii. Wylie podpisał kontrakt z Epic Records, wydając cztery single w latach 1962-1964, na których podobno wspierali go Sun Ra i członkowie jego zespołu Arkestra.

 

 Później pracował jako niezależny autor tekstów, producent i muzyk sesyjny dla różnych lokalnych wytwórni, w tym SonBert, Ric-Tic, Correc-tone, Continental i Golden World. W 1966 roku założył również własne wytwórnie płytowe, Pameline (połączenie imion jego córek) i SoulHawk. W tym okresie intensywnie współpracował z piosenkarzami Edwinem Starrem i J.J. Barnesem, a także współtworzył niewielki przebój Jamo Thomasa „I Spy (For the FBI)”. Kilka płyt, w których brał udział, w tym „The Cool Off” Detroit Executives, wydany po raz pierwszy w 1967 roku, i „Nothing No Sweeter Than Love” Carla Carltona, później stało się ulubionymi utworami północnej sceny soulowej w Wielkiej Brytanii.

 

 Był również współautorem przeboju The Platters z 1967 roku, „With This Ring”. W 1968 roku ponownie zaczął nagrywać pod pseudonimem Popcorn Wylie, wydając „Rosemary, What Happened?” - kolejny ulubieniec północnej sceny soulowej - w wytwórni Karen oraz „Move Over Babe (Here Comes Henry)” w wytwórni Carla. W 1971 roku na krótko powrócił do wytwórni Motown i wydał swój najpopularniejszy solowy singiel „Funky Rubber Band” w ich wytwórni Soul. Ten instrumentalny utwór osiągnął 40. miejsce na liście Billboard R&B i 109. miejsce na amerykańskiej liście przebojów pop

 

  W 1974 roku nagrał album „Extrasensory Perception” dla ABC Records, współpracując z aranżerami McKinleyem Jacksonem i Gene'em Page'em.  W 1975 roku z albumu ukazały się dwa single: „Lost Time” i „Georgia's After Hours”.  Przez kilka lat Wylie nie zdawał sobie sprawy z popularności swoich wcześniejszych płyt na brytyjskiej scenie soulowej i podobno pozwalał swoim dzieciom grać we frisbee, używając wyprodukowanych i wydanych przez siebie niezwykle popularnych singli.

 

 W połowie lat 80-tych w końcu wyjechał do Wielkiej Brytanii, aby promować swoją twórczość, pomagając w tworzeniu albumów kompilacyjnych i współpracując z producentem Ianem Levine'em. Nagrał „Love is My Middle Name” i „See This Man in Love” dla wytwórni Motorcity Levine'a, a także współtworzył utwory dla weteranów Motown, m.in. The Contours i The Elgins. Wybór jego nagrań dla wytwórni Pameline został wydany na składance Popcorn's Detroit Soul Party w 2002 roku. Brał również udział w filmie dokumentalnym z 2003 roku pt. „The Strange World of Northern Soul”.  

 

Zmarł w domu w Detroit w 2008 roku w wieku 69 lat, po długotrwałych problemach z zastoinową niewydolnością serca.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Come To Me/Weddin' Bells	Richard "Popcorn" Wylie	12.1962	-	109[3]	Epic 9543	[written by R. Wylie, R. Cohen]
Funky Rubber Band	Popcorn Wylie	10.1971	-	109[1]	Soul 35087	[written by R. Wylie, R. Cohen][produced by Ollie McLaughlin][40[6].R&B; Chart]

Kompozycje na listach przebojów

[with Roy Cohen] 12/1962 Come to Me Popcorn Wylie 109.US [with Nikki Todd] 02/1964 Gotta Find a Way Theresa Lindsey 129.US [with Freddie Gorman, Bob Hamilton] 09/1964 (I'm Just) A Henpecked Guy The Reflections 124.US [with Herman Kelly] 03/1966 I Spy (For the FBI) Jamo Thomas and His Party Brothers Orchestra 98.US/44.UK [with Luther Dixon, Anthony Hester] 02/1967 With This Ring The Platters 14.US [with Anthony Hester] 07/1967 Washed Ashore (On a Lonely Island in the Sea) The Platters 56.US 05/1968 Don't Sign the Paper Baby (I Want You Back) Jimmy Delphs 96.US 08/1971 Hijackin' Love Johnnie Taylor 64.US [with Edwin Starr] 02/1970 Time Edwin Starr 117.US solo 09/1971 Funky Rubber Band Popcorn Wylie 109.US with Herman Kelly 07/1985 I Spy for the FBI The Untouchables 59.UK with Richard Butler, Lamont Dozier, Brian Holland, Edward Holland, Justin Smith, Patrick Smith 02/2005 Throwback Usher 114.US

3 Colours Red

3 Colours Red to zepół założony przez dwóch muzyków znających się ze sobą poprzez pocztę
internetową,która służyła im jako medium w tworzeniu muzycznych projektów.Jednym z nich jest mózg zespołu Pete Vuckovick grający na gitarze basowej w wielu zespołach wcześniej,a drugim gitarzysta Chris McCormack.
Do spotkania tych dwoje doszło w Londynie po tym jak doszli do wniosku ,że należy urzeczywistnić swoje zamierzenia.Pozostali dwaj członkowie ansamblu to;Keith Baxter -perkusja i Ben Harding-gitara.Mając ustabilizowany skład,z muzykami o dużym doświadczeniu [Harding grał wcześniej w Senseless Things] pełni entuzjazmu wkroczyli na scenę brit popu.Błyskawicznie zaistnieli na lokalnej scenie za sprawą singla "This is my Hollywood".
 

Otwierali koncerty Iggy Popa i reaktywowanych Sex Pistols co przyniosło im uznanie w środowisku muzycznym.Punktem zwrotnym w ich karierze był kontrakt z wytwórnią Creation,stajnią talentów brytyjskiego rocka,po tym jak zwrócili na siebie uwagę legendy tej wytwórni-Alana McGee.
Następnym wydawnictwem zespołu był album "Pure",który trafił do Top 20 brytyjskiej listy albumów,a zespół znalazł się w centrum uwagi śmiertelnie znudzonej prasy brytyjskiej.Zespół nie dał się ponieść niespodziewanej fali popularności,grając jako suport Busha i występując w mediach.Praktycznie nieustające pasmo koncertów pozwoliło im okrzepnąć.Nowy producent ich płyt,Dave Eringa ,znany ze współpracy z Manic Street Preachers urozmaicił ich brzmienie,wnosząc elementy twardszego soundu widocznego na EP-ce "Paralyze" wydanej w końcu 1998r.
 

W tym samym okresie wydają swoją drugą płytę długogrającą "Revolt".Otwierają też koncerty Marilyn Manson w Europie i grają trasę z Silverchair w Stanach Zjednoczonych w 1999r.

W 2002 roku Vuckovic i McCormack pogodzili się i reaktywowali zespół z oryginalnym perkusistą Keithem Baxterem. Ben Harding miał już wtedy za sobą karierę w PR-ze i został zastąpiony przez Paula Granta (ex-Pornstar). Nowy skład podpisał kontrakt z Mighty Atom Records i Sanctuary Management i nagrał album „The Union of Souls” z producentem Joe Gibbem (Funeral for a Friend/Million Dead) w 2004 roku, który spotkał się z uznaniem krytyków, ale nie odniósł sukcesu komercyjnego. Utwory „Repeat To Fade” i „The World is Yours”, pochodzące z albumu, zostały wydane jako single, a zespół odbył trasę koncertową po Europie i Japonii z niemieckimi zespołami Die Toten Hosen i The Donots, a także kilka tras koncertowych i festiwali w Wielkiej Brytanii, w tym pierwszy festiwal Download. 

W połowie 2005 roku wytwórnia Sanctuary Records wydała podwójny album „If You Ain't Got a Weapon...”, zawierający single i strony B utworów zespołu z okresu Creation, z okładką napisaną przez Vuckovica. Wydano również DVD z koncertem w Islington Academy w 2004 roku, a następnie album koncertowy „Nuclear Holiday” z tego samego koncertu. Zespół rozpadł się ponownie we wrześniu 2005 roku po pożegnalnej trasie koncertowej po Wielkiej Brytanii z The Yo-Yos, po tym jak został porzucony przez Sanctuary Records, rozczarowującej sprzedaży trzeciego albumu i utrzymujących się różnicach zdań między Vuckovicem a McCormackiem. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Nuclear holiday	3 Colour Red	01.1997	22[2]	-	Creation CRE 250	[written by McCormack, Vuckovic][produced by Terry Thomas]
Sixry mile smile	3 Colour Red	03.1997	20[3]	-	Creation CRE 254	[written by McCormack, Vuckovic][produced by Terry Thomas]
Pure	3 Colour Red	04.1997	28[2]	-	Creation CRE 265	[written by Vuckovic][produced by Terry Thomas]
Copper girl	3 Colour Red	06.1997	30[2]	-	Creation CRE 270	[written by Vuckovic][produced by Terry Thomas]
This is my Hollywood	3 Colour Red	10.1997	48[2]	-	Creation CRE 277	[written by Chris McCormack, Pete Vuckovic][produced by Terry Thomas]
Beautiful day	3 Colour Red	01.1999	11[6]	-	Creation CRE 308	[written by Pete Vuckovic][produced by Dave Eringa]
This is my time	3 Colour Red	05.1999	36[2]	-	Creation CRE 313	[written by Pete Vuckovic][produced by Dave Eringa]
Repeat To Fade	3 Colour Red	06.2003	97[1]	-	Mighty Atom MTY 344	[written by Pete Vuckovic,Chris McCormack][produced by Chris Sheldon]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Pure	3 Colour Red	05.1997	16[3]		Creation CRELP 208	[produced by Terry Thomas]
Revolt	3 Colour Red	02.1999	17[2]		Creation CRELP 277	[produced by Dave Eringa, John Smith]

Toggery Five

Utworzona w 1963 roku grupa składała się z wokalisty Boba Smitha ,gitarzysty i wokalisty
Franka Renshawa , Keitha Mereditha na gitarze rytmicznej, Kena Millsa gitara basowa i Grahama Smitha graj±cego na perkusji.
 

Niekwestionowanym liderem grupy był od początku, Frank Renshaw. Urodził się w Wythenshawe 22 czerwca 1943r i miał swój pierwszy zespół utworzony już w 1958 zwany "Swallows", grający muzykę skifflową. Póżniej zmienia nazwę na "Lee Shondell And The Beat", grając rock'n'rolla. Pracował jako rysownik, do 1963 r.,lecz zrezygnował z pracy, aby stać się profesjonalnym muzykiem z Toggery Five.Toggery Five powstała na gruzach wspomnianej Lee Shondell And The Beat,gdy jej członkowie Renshaw,Graham Smith i Keith Meredith postanowili utworzyć nową grupę dokoptowując Boba Smitha i Kena Millsa z zespołu Gaye And Guys.Ich menadżerem został Mike Cohen,związany także z Hollies.Był on właścicielem sklepu z ubraniami "Toggery",który stał się w pewnym sensie centrum dla muzyków;pracował w nim przez jakiś czas Graham Nash z Hollies,podobnie jak Pete MacLaine wokalista The Dakotas i Clan.
 

Toggery Five grający rhytm'n'bluesa szybko zyskał dobrą reputację swymi koncertami na scenie muzycznej Manchesteru. Aby sprostać nowemu wyzwaniu zangażowano w połowie 1964r nowego wokalistę,Paula Younga [ur.17.06.1947r w Wythenshawe] ,wcześniej występującego z Johnny Dark And The Midnights,Teenbeats i The Tigers.
 

Na początku września zespół grał w finale konkursu "Ready, Steady, Win" wykonując utwór "Dance with you".To był prestiżowy konkurs,którego przewodniczącym był Brian Epstein,a zwycięzcą zespół z Harrow-"Bo Street Runners" .Toggery Five miało już wcześniej podpisany kontrakt nagraniowy z EMI/Parlophone,gdzie w dwa dni po wspomnianym konkursie wydała obiecujący debiutancki singiel zawierający balladę "I'm gonna jump" napisaną przez Franka Renshawa.Stronę B stanowił utwór Sonny Boy Williamsona i Willy Dixona "Bye Bye Bird".Ze względu na kontrowersyjną treść piosenki,mogącej wpływać żle na nastolatków została zakazana jej emisja w radio BBC,nie dotyczyło to Stanów Zjednoczonych,gdzie wydała ją wytwornia Tower.
 

Te sukcesy pozwoliły grupie na występy w telewizyjnych programach jak:"Ready, Steady, Go", "Scene at 6,30",czy "Disc-Go-Go".W styczniu 1965r znowu wracają do studia Abbey Road by nagrać kolejnego singla.Wybrano piosenkę autorstwa Andrewa Oldhama i Keitha Richrdsa "I'd Much Rather Be With The Boys",którą Rolling Stones odrzucił jako nie pasującą do ich repertuaru [znalazła się póżniej na albumie "Meamorphosis " z 1975r].Po tych dwóch singlach nie przyszły niestety sukcesy na listach przebojów.Wtedy Wayne Fontana zaproponował grupie piosenkę Clinta Ballarda Jr "I'm alive" pierwotnie napisaną z myślą o Gene Pitney'u.Jako producent realizował ją Ron Richards,który z kolei zaproponował nagranie "I'm alive" The Hollies,gdzie też był producentem.W ten sposób Hollies doczekało się swojego #1 na listach przebojów wydając swoją wersję dwa tygodnie wcześniej,a nagranie Troggery Five uznawane za ciekawsze zostało wstrzymane do dystrybucji.W ramach rekompensaty,The Hollies zaproponował im utwór Grahama Gouldmana "Going away",niestety i on nie doczekał się sprzedaży.
 

Pozbawiony złudzeń Frank Renshaw odchodzi w pażdzierniku 1965r do zespołu Wayne Fontana,co było też początkiem dużych zmian w Troggery Five.Dołącza na krótko do zespołu saksofonista Stan Thomas z bandu Neila Christiana-The Crusaders.Po odejściu Millsa,pozostała trójka ściąga też z Crusaders,Bernie Hetheringtona i Dave Cakebreada i występuje początkowo jako The Toggery Soul Band,a póżniej jako Paul Young’s Toggery.Po odejściu Doyle'a zastępuje go Mick Abrahams z Yenson’s Trolls.Oryginalnego perkusistę grupy Grahama Smitha wymienia Tony MacDonald z Bobby Dell & The Delltones,a na jego miejsce z kolei przychodzi kolega Abrahamsa,Clive Bunker.Obaj póżniej będą stanowić trzon Jethro Tull.Sekcję dętą wzmacnia trębacz Arthur Hasford.
 

Po rozpadzie grupy na początku 1967r jej członkowie udzielają się solo lub w różnych grupach.Paul Young jeszcze przed rozwiązaniem Troggery Five nagrywa solo singiel "You Girl/No! No! No!" w maju 1967r dla Columbia.W tym samym roku zakłada Electric Circus,w którym grają też jego koledzy z Troggery Five;Archie McNab na bongosach, Tony MacDonald, Dave Cakebread i Graham Waller .W 1968r zostaje frontmenem w Measles,wydaje w Niemczech singiel "I Like The Way/You’ve Got To Have A Laugh",by wrócić do współpracy z Renshawem pod szyldem The Young Brothers.W 1970r formują nowy ansambl Young & Renshaw,koncertujący i nagrywający głównie w Niemczech.Mimo wydania kilku singli i albumu zespół rozpada się w 1973r.Young kontynuje współpracę jako producent z Cook & Greenaway i wydaje trzy solowe single w latach 1973-75.  

Single

Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I'm Gonna Jump/Bye Bye Bird	Toggery Five	09.1964	-	-	Parlophone R 5175	[written by Frank Renshaw]
I'd Much Rather Be With The Boys/It's So Easy	Toggery Five	02.1965	-	-	Parlophone R 5249	[written by A.Oldham/K.Richards]

Too Short

Właśc. Todd Shaw. ur. 28.04.1966 r. w South Central w Los Angeles.
W wieku 14 lat przeniósł się do Oakland. Jest raperem wyjątkowo niskiego wzrostu, a jego teksty przekraczają granice wszelkiego prawdopodobieństwa w opisach niesamowitych możliwości seksualnych. Raperską karierę rozpoczął w dość nietypowy dla zachodniego wybrzeża sposób, zainspirowany utworami Sugarhill Gang i Melle'a Mela.
 

"Razem z moim ówczesnym partnerem, Freddym B. wykorzystując miejscowy slang, zaczęliśmy śpiewać o ludziach, różnych miejscach i całej okolicy. Nagrywaliśmy "30-minutowe taśmy i sprzedawaliśmy na ulicach". Po trzech latach namawiania przechodniów do zakupu kaset, sprzedawanych na ulicach, w autobusach i z samochodu, Too Short podpisał w końcu kontrakt z niezależną wytwórnią 75 Girls.
 

Trzy pierwsze kasety "Don't Stop Rappin'", "Players" i "Raw, Uncut & X Rated", którym od strony muzycznej nie można było nic zarzucić, wprowadziły charakterystyczny dla Too Shorta styl - teksty, opowiadające o alfonsach. przestępstwach i strzelaninach. W 1986 r., po nagraniu trzeciej płyty-kasety, wspólnie z menedżerem Randym Austinem artysta założył własną firmę Dangerous Music. Legenda głosi, że wydany dla niej album Born To Mack sprzedał się z samochodu wykonawcy w nakładzie ponad 200 tys. egzemplarzy. To ciekawe wydarzenie zaintrygowało nawet wytwórnię Jive. Druga wersja albumu, nagrana właśnie dla tej firmy, zyskała tytuł złotej płyty. Warstwa tekstowa utworów osiągnęła nieznacznie lepszy poziom na płycie Life is...Too Short wydanym wyłącznie przez Jive, który został płytą platynową. Na listach przebojów w USA gościł on przez kolejnych 78 tygodni.
Raper rzadko tłumaczył się ze swoich dokonań: "Nikt nie może mi zarzucić, że deprawuję amerykańską młodzież, albo że obrażam wszystkie kobiety. Tu chodzi przecież tylko o pieniądze" - przyznawał krótkowzrocznie. Następny album Short dog' s in the house cieszył się znacznie mniejszym powodzeniem, a o jego zawartości świadczy chociażby utwór "Bitch Killa". W warstwie muzycznej 

Too Short zawsze opierał swe nagrania na samplach. pochodzących głównie z utworów Kool And The Gang Sly Stone'a, Graham Central Station i in. Short dog' s in the house stała się jego drugą platynową płytą, chociaż w znacznej części na kład sprzedany został w Oakland i okolicach. Swego rodzaju przerywnikiem, szczególnie dla artysty tak monotematycznego jak Too Short, był album Shorty the pimp. Postać o tym właśnie imieniu, o której przygodach opowiadały utwory, niby odpowiadające o biografii wykonawcy. Wizerunek ten, zainspirowany filmem "Superfly" i innymi blaxploitation movies był jednak mocno przesadzony. Płyta zapoczątkowała stałą współpracę rapera z Attem Banksem i Shortym B. Kolejny longplay Get in where you fit in, prezentujący opowiastki oparte na niesmacznych podtekstach seksualnych, zdecydowanie przypominał pierwsze albumy i szybko dostał się na 1. miejsce amerykańskiej listy przebojów R&B.;
 

W roku 1994 Too Short nie wykazywał jednak ochoty do kontynuowania swej monotonnej kariery. Zniechęcony jej ingerencją w życie osobiste mówił: "Nie mam już wpływu na to, jak odbiera się mój sceniczny wizerunek, zupełnie jakby był on czymś niezależnym ode mnie. Ludziom wydaje się. że na co dzień jestem takim samym ciemnym typem, jak ten. o którym opowiadam w moich tekstach". Krytycy nieprzychylni jego twórczości uznali, że spotkało go to, na co zasłużył. W 1996 r. po wydaniu 10 albumu Too Short ogłosił, że udaje się na zasłużoną emeryturę. 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Life Is...Too Short	Too Short	03.1989	-	-	Dangerous Music 1164	[written by Todd Shaw ][produced by Todd Shaw ][43[13].R&B Chart]
The ghetto/What rap?	Too Short	11.1990	-	42[14]	Jive 1397	[written by T. Shaw, A. Eaton, D. Hathaway, L. Hutson][produced by Too Short, Al Eaton][12[18].R&B Chart]
Short But Funky	Too Short	02.1991	-	-	Jive 1434	[written by D. Edwards, K. Foster][produced by Too Short, Keenan "The Maestro" Foster][36[11].R&B Chart]
I want to be free [That' s the truth]/Punk bitch	Too Short	07.1992	-	69[1].Hot 100 Singles Sales	Jive 42 068	[written by J.R. Bailey, K. Williams, M. Kent, T. Shaw][produced by Ant Banks][41[11].R&B Chart][sample z "I want to be free"-Ohio Players]
I' m a player/Only the strong survive	Too Short	10.1993	-	85[3]	Jive 42 152	[written by Todd Shaw,William Collins,Gary Cooper,George Clinton, Jr.][produced by The Dangerous Crew][39[15].R&B Chart][sample z "Hollywood squares-Bootsy' s"- Rubber Band]
Money in the ghetto	Too Short	02.1994	-	90[3]	Jive 42 195	[written by Todd Shaw,Robert Bell,Ricky West,Khalis Bayyan,Claydes Smith,Dennis Thomas,George Brown,Robert Mickens][produced by The Dangerous Crew][64[10].R&B Chart][sample z "Hollywood swinging"-Kool & The Gang]
Cocktales /The Loot [Ant Banks]/Whipped cream,nuts & cherries [Goldy]	Too Short	01.1995	-	69[9]	Jive 42 255	[written by Todd Shaw, Stuart Jordan][produced by Shorty B][43[11].R&B Chart]
Gettin' it/Never talk down [Rappin' 4-Tay & M.C. Breed]	Too Short feat Parliament Funkadelic	08.1996	-	68[10]	Jive 42 409	[written by Belita Woods,Gary "Mudbone" Cooper,George Clinton,Todd Shaw][produced by Shorty B,Parliament-Funkadelic][49[14].R&B Chart]
Rappers' ball/Things i' ll never change [E-40]	E-40 feat Too Short & K-Ci	02.1997	164	29[14]	Sick Wid' It/Jive 42 436	[written by Earl Stevens,Todd Shaw,Cedric Hailey,Anthony Banks][produced by Ant Banks][19[18].R&B Chart][sample z "Playboy short"-Too Short]
Game Over	Scarface featuring Dr. Dre, Ice Cube and Too Short	03.1997	-	-	Rap-A-Lot	[written by A. Young, O. Jackson, R. Vick][produced by Dr. Dre][73[2].R&B Chart]
Call me	Too Short feat Lil' Kim	05.1997	-	90[3]	Jive 42 447	[written by Todd Shaw, Kimberly Jones ,Stuart Jordan][produced by Shorty B, Too Short][30[20].R&B Chart][piosenka z filmu "Booty call"]
Independence Day	Too Short with Keith Murray	05.1998	-	-	Short/Jive 46600	[written by Todd Shaw , Keith Murray & Quinton "Quint Black" Banks][91[3].R&B Chart]
Fuck Faces	Scarface featuring Too Short, Tela and Devin the Dude	06.1998	-	-	Rap-A-Lot	[73[1].R&B Chart]
Invasion of the flat booty B********$/Don' t stop rappin [Eightball & MJG]	Too Short	09.1998	-	51[10]	Short/Jive 42 543	[written by Todd Shaw][produced by Erick Sermon][41[14].R&B Chart][sample z "Do the do"-Kurtis Blow]
More freaky tales/Couldn' t be a better player	Too Short	01.1999	-	121[2]	Short/Jive 42 571	[written by Too $hort greentick & Mike D][50[12].R&B Chart]
Players holiday	T.W.D.Y. Feat Too Short ,Ant Banks and other	05.1999	-	90[16]	Thump Street 2265	[38[20].R&B Chart][sample z "Lovely day"-Bill Withers]
That Drama (Baby's Mama)	Jim Crow Featuring Too $hort	07.1999	-	-	Noontime/Epic 79 172	[written by D. Green, R. Lewis, T. Shaw, J. Pha][produced by Jazze Pha][95[3].R&B Chart]
Pimpin' ain' t no illusion/Bells to match [Smitty & Sonji]	UGK feat Kool Ace & Too Short	09.1999	-	47[11].Hot 100 Singles Sales	Jive 42 633	[74[8].R&B Chart]
2 B*tches/2 women/Pimp sh*t	Too Short	06.2000	-	24[16].Hot 100 Singles Sales	Short/Jive 42 701	[written by Todd Shaw & Phalon Alexander][54[12].R&B Chart]
You nasty/She know [The Nation Riders]	Too Short	09.2000	-	46[7].Hot 100 Singles Sales	Short/Jive 42 719	[written by Q. Black, T. Shaw][produced by Quint Black][69[5].R&B Chart]
Bia' Bia'	Lil Jon & The East Side Boyz feat Ludacris,Big Kap,Too Short & Chyna	08.2001	-	94[3]	BME/TVT 7780	[written by Jonathan Smith,Sam Norris,Stephanie Lewis,Todd Shaw,Christopher Bridges][produced by Lil Jon][47[24].R&B Chart]
Shake that monkey	Too Short feat Lil Jon & East Side Boyz	11.2003	-	92[7]	Jive 55 065	[written by Todd Shaw,Jonathan Smith][produced by Lil Jon][56[20].R&B Chart]
Choosin'	Too Short featuring Jazze Pha and Jagged Edge	07.2004	-	-	Short	[written by B. Casey, B. Casey, P. Alexander, T. Shaw][produced by Jazze Pha][61[8].R&B Chart]
Blow the Whistle	Too Short	03.2006	-	101[8]	Short 80 866	[written by Todd Shaw][produced by Lil Jon][70[20].R&B Chart]
Bossy	Kelis featuring Too Short	04.2006	22[6]	16[20]	LaFace 78 811	[2x-platinum-US][written by Kelis Rogers-Jones, Shondrae Crawford,Todd Shaw, Sean Garrett][produced by Bangladesh][11[23].R&B Chart]
Keep Bouncin'	Too Short featuring Snoop Dogg, will.i.am and Fergie	10.2006	-	-	Short 00 588	[written by A. Shaheed Jones-Muhammad, R. James, C. Broadas, K. Fareed, M. Taylor, T. Shaw, W. Adams][produced by Will.i.am][93[4].R&B Chart]
Life of da Party	Snoop Dogg featuring Too Short and Mistah F.A.B.	03.2008	-	105[6]	Doggystyle	[written by Snoop Dogg, Stanley Peter Cox, Elijah Blue Molina, Todd Anthony Shaw][produced by Scoop DeVille][48[18].R&B Chart]
Dat Baby	Shawty Putt featuring Too Short and Lil Jon	08.2008	-	-	BME	[68[8].R&B Chart]
Bitch	E-40 Featuring Too $hort	09.2010	-	-	BME	[written by Earl Stevens, Todd Shaw, Vincent Tolan, Curtis Jackson][produced by Vincent "VT" Tolan][80[16].R&B Chart]
On My Level	Wiz Khalifa featuring Too Short	03.2011	-	52[9]	Rostrum/Atlantic	[ platinum-US][written by Cameron Thomaz,Tod Anthony Shaw,James Scheffer,Danny Morris][produced by Jim Jonsin ,Danny Morris][16[20].R&B Chart]
First Date	50 Cent featuring Too Short	11.2012	-	-	G Unit	[written by Curtis Jackson,R. Richardson,Todd Shaw,J.W. Alexander,W. Hutchinson][produced by 45 Music][48[1].R&B Chart]
Girls	Kid Cudi Featuring Too $hort	04.2013	-	103[1]	Wicked Awesome	[written by Scott Mescudi,Todd Shaw,Dion Norman,D. Ordogne,Carl Brown,Shelly Goodhope,Tanesa Tavin,Daniel Brattain,Veronica Mendez,Darrell Mitchell,Albert Cota,Chantel Roquemore,Michael Monagan][produced by Scott Mescudi][37[2].R&B Chart]
Loyal	Chris Brown featuring Lil Wayne and French Montana or Too Short or Tyga	02.2014	10[38]	9[36]	RCA	[4x- platinum-US][2x-platinum-UK][written by Christopher Brown,Tyrone Griffin, Jr.,Nicholas Balding,Mark Kragen,Bobby Brackins,Dwayne Carter,Karim Kharbouch,Stanley Cox,Omololu Akinlolu,Mason Betha,Sean Combs,Christopher Wallace,Todd Shaw,Asha Puthli,Deric Angelettie,Michael Stevenson,Jermaine Mauldin,Shawn Carter][produced by Nic Nac,Kragen][4[32].R&B Chart]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Life is...Too Short	Too Short	02.1989	-	37[78]	Jive 1149	[2x-platinum-US][Producers: Too Short,R. Austin,T. Bohanon,Al Eaton]
Short dog' s in the house	Too Short	09.1990	-	20[53]	Jive 1348	[platinum-US][Producers: Al Eaton , DJ Pooh , Too Short , Sir Jinx]
Shorty the pimp	Too Short	08.1992	-	6[21]	Jive 41 467	[platinum-US][Producers: Ant Banks,D'Wayne Wiggins,Too Short]
Get in where you fit in	Too Short	11.1993	-	4[33]	Jive 41 526	[platinum-US][Producers: The Dangerous Crew,QD3 ]
Cocktails	Too Short	02.1995	-	6[20]	Jive 41 553	[platinum-US][Producers: Ant Banks,B. Turner,L.A. Dre,Shorty B,Spearhead X,The Dangerous Crew,Too Short]
Gettin' it [Album number ten]	Too Short	06.1996	-	3[25]	Jive 41 584	[platinum-US][Producers: L.A. Dre,Ant Banks,Colin Wolfe,MC Breed,Shorty B,Spearhead X]
Can' t stay away	Too Short	07.1999	-	5[14]	Jive 41 644	[gold-US][Producers: Too Short,Erick Sermon,Diamond D,Ant Banks,Kenny Flav,Delite,Mike D.,Jermaine Dupri,Jay Mac,Jazze Pha,Lil' Jon,Quinton Banks]
You nasty	Too Short	07.1999	-	12[9]	Jive 41 711	[gold-US][Producers: Ant Banks,DJ Silk,Don "DJ Snake" Brown,Erick Sermon,Jazze Pha,Michael "Mike D" Dinkins,Prowla,Quint Black,Sonny B]
Chase the cat	Too Short	11.2001	-	71[3]	Jive 41 761	[Producers: Ant Banks,Daz Dillinger,Jazze Pha,Meech Wells,Spearhead X,Taj "Mahal" Tilghman,Tone Capone,Too $hort,Yaku Allen ]
What' s my favourite word?	Too Short	09.2002	-	38[4]	Jive 41 816	[Producers: Ant Banks , George Clinton , Dez , Shorty B. , Too Short]
Married the game	Too Short	10.2003	-	49[8]	Jive 53 722	[Producers: Ant Banks , Dez , Jazze Pha , Lil Jon]
Blow the Whistle	Too Short	09.2006	-	14[6]	Jive 83501	[Producers: Lil Jon,Jazze Pha,Droop-E,Filthy Fingaz,Maestro,Playa Poncho,Sonny B,will.i.am]
Get off the Stage	Too Short	12.2007	-	160[1]	Jive 19183	[Producers: Too $hort,Anthony Taylor,Cooly C,DJ Kizzy Rock,Gennessee,Spec,Traxamillion,Young L]
No Trespassing	Too Short	03.2012	-	129[1]	Dangerous Music 857490003017	[Producers: Too Short,Vincent "VT" Tolan,Erk Tha Jerk,Rob-E,Rico Tha Kidd,Chase Hattan,DJ Klypso,Lil' Jon,FX,Beat Roc,Marc Garvey,C. Ballin,Evan Bogart,Elijah Baker,Exclusive,Wallpaper]
History: Mob Music And Function Music	E-40 And Too $hort	11.2012	-	97[1]	Heavy On The Grind Entertainment HTG 53	[Producers: Droop-E,Sam Bostic,ShonuFF,Rick Rock,DJ Battlecat,Demolishbeatz,Benjamin Blapperson,Studio Tone,Caviar,OZ,J. Wells,J2]
History: Function Music	E-40 And Too $hort	11.2012	-	62[1]	Heavy On The Grind Entertainment HTG 54	[Producers: DecadeZ,ShonuFF,Scorp Dezel,Dupri,Willy Will,Rick Rock,Droop-E,Traxamillion,Tone Bone,AJD Nyce,DJ Upgrade]
Snoop Cube 40 $hort	Too $hort with E-40, Ice Cube, and Snoop Dogg as Mount Westmore	12.2022	-	188[1]	Heavy On The Grind Entertainment HTG 54	[Producers: Mount Westmore,Ant Banks, Big Zeke, DecadeZ, Dem Jointz, Droop-E, EJ Galloway, Jelly Roll, Jenn Em, Kato, P. Keys, P-Lo ,Prohoezak, Rick Rock, ShawnSki, Soopafly, Uncle Chucc, We Got Hits Productions]