Z archiwum...rocka

środa, 12 czerwca 2024

Dallas Austin

Ur. 29.12.1970 r w Columbus (Georgia, USA) ,afroamerykański producent, autor piosenek i mul-tiinstrumentalista, odpowiedzialny za przebojowe brzmienie wielu nagrań komercyjnego r&b na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat. Z powodzeniem współpracuje także z czołowymi postaciami brzmienia pop.

Dallas Austin rozpoczął karierę beatmakera w Atlancie, do której przeprowadził się w 1986 r. Już pierwsze nagranie sygnowane pseudonimem twórcy - „Mr. DJ" (wykonali je Joyce „Fenderella" Irby i raper DougE, Fresh) z 1989 r. - odniosło spory sukces, lądując na drugim miejscu amerykańskiej listy r&b. Na początku lat 90-tych twórca bliżej związał się z założoną przez Babyface'a i „ L.A." Reida wytwórnią LAFACE RECORDS, zostając członkiem zaprzyjaźnionej z labelem ekipy producenckiej Highland Place Mobsters.

Do największych sukcesów odniesionych w tym czasie przez Austina można zaliczyć wyprodukowanie w dużej mierze dwóch multiplatynowych krążków tria TLC (dostał za nie dwie nagrody GRAMMY jako producent/ autor piosenek), multiplatynowego debiutu Boyz II Men (Cooley-highharmony z 1991) i platynowego materiału Dziecięcej grupy r&b Another Bad Creation Coolin' at the Ployground Ya Know (1991).

Lata 90-te to także okres dynamicznego rozwoju niezależnej kariery Austina. Założył w tym czasie Studio nagraniowe DARP (DALLAS AUSTTN RECORDING PROJECTS), label HOWDY RECORDS, a następnie FREEWORLD RECORDS, związany z wytwórnią VOLCANO.
Wyjątkowo uzdolniony w programowaniu przebojowych groove'ów i chwytliwych melodii beatmaker ma w portfolio takie hity, jak „Secret" Madonny, „The Boy Is Mine" Brandy i Moniki (wspólnie z Rodneyem Jerkinsem), „Creep" TLC, „When I See You" Macy Gray, „Trick Me" Kelis, „Cool" Gwen Stefani, „Don't Let Me Get Me" P!nk, „Hit 'Em Up Style (Oops!)" Blu Cantrell, „Sick and Tired" Anastacii, „I Belong to You" Lenny ego Kravitza i „Push the Button" Sugababes.

Wśród innych znanych artystów, którzy korzystali z jego wsparcia producenckiego, są także Michael Jackson, DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince, Troop, Deborah Cox, N'Dea Davenport, Janet Jackson, The Brand New Heavies, Paula Abdul, After 7 i Aretha Franklin. Udanie remiksował przebojowe nagrania m.in. Michaela Jacksona („They Don't Care About Us") i Madonny („The Power of Goodbye"). Jego kompozycje ozdobiły soundtracki do filmów „Bumerang" (oryg. „Boomerang", reż. Reginald Hudlin, 1992, USA), „Mali żołnierze" („Small Soldiers", reż. Joe Dante, 1998, USA), „Poetic Justice - film o miłości" (reż. John Singleton, 1993, USA) i „Biali nie potrafią skakać" („White Men Can't Jump", reż, Ron Shelton, 1992, USA).

Prywatnie Dallas jest partnerem Chilli z zespołu TLC, z którą ma syna o imieniu Tron. W roku 2007 głośno było o jego problemach z prawem. Artystę zatrzymano w Emiratach Arabii Saudyjskiej za próbę wwiezienia do kraju narkotyków i skazano na 4 lata więzienia. W bagażu twórcy, zaproszonego na urządzane w Dubaju przez Naomi Campbell przyjęcie, znaleziono 1,2 grama kokainy. W precedensowym akcie znanego beatmakera uniewinnił władca Dubaju - szejk Mohammed bin Rashid Al Maktoum - dzięki czemu artysta mógł powrócić wolny do Stanów Zjednoczonych.

Filmografia

Acid Girls 2014 / Dobosz 2: W nowym rytmie Drumline: A New Beat 2014 / Wrotkowisko ATL 2006 / Dobosz Drumline 2002

Kompozycje Dallasa Austina na listach przebojów

[with Michael Bivins]
11/1990 Iesha Another Bad Creation 9.US

[with Michael Bivins, Kevin Wales & Sly Stone]
04/1991 Playground Another Bad Creation 10.US

[with Michael Bivins, Nathan Morris & Shawn Stockman]
04/1991 Motownphilly Boyz II Men 3.US/23.UK

[with Lisa "Left Eye" Lopes]
02/1992 Ain't 2 Proud 2 Beg TLC 6.US/13.UK
09/1992 What About Your Friends TLC 7.US/59.UK

[with Randy Ran]
03/1992 White Men Can't Jump Riff 90.US

[with Randy Ran & Langston Richey]
08/1992 Kickin' It After 7 45.US

[with Lisa "Left Eye" Lopes & Kevin Wales]
02/1993 Hat 2 Da Back TLC 30.US

[with N'Dea Davenport]
02/1994 Dream On Dreamer The Brand New Heavies 51.US/15.UK

[with Madonna, Shep Pettibone]
10/1994 Secret Madonna 3.US/5.UK

[solo]
11/1994 Creep TLC 1.US/6.UK
08/1996 Touch Myself T-Boz 40.US/48.UK
01/1999 Silly Ho TLC 59.US
07/1999 Street Symphony Monica 120.US
12/1999 I Like It Sammie 24.US
04/2001 Hit 'Em Up Style (Oops!) Blu Cantrell 2.US/12.UK
03/2004 Trick Me Kelis 2.UK
12/2005 Ugly Sugababes 3.UK

[with Joi Gilliam, Diamond D]
.1995 Freedom Brownstone 38.US
04/1995 Freedom (Theme from Panther) Various Artists [Panther Soundtrack] 45.US

[with Michael McCary, Nathan Morris, Wanya Morris, Shawn Stockman]
02/1995 Thank You Boyz II Men 21.US/26.UK

[with Monica & Daryl Simmons]
04/1995 Don't Take It Personal (Just One of Dem Days) Monica 2.US/32.UK

[with Slick Rick, Keith Shocklee & Eric Sadler ]
08/1995 Tonite A Few Good Men 118.US

[with Deborah Cox & Colin Wolfe]
09/1995 Sentimental Deborah Cox 27.US/34.UK

[with Colin Wolfe]
10/1995 Like This and Like That Monica 7.US/33.UK

[with Treach & Diane Warren]
.1996 Ain't Nobody Monica 9.US

[with Brian Holland, Lamont Dozier & Eddie Holland Jr.]
09/1996 Like I Do For Real 72.US/45.UK

[with N'Dea Davenport, Brady Blade, Colin Wolfe]
06/1998 Bring It On N'Dea Davenport 52.UK

[with T-Boz]
06/1999 Unpretty TLC 1.US/6.UK
03/2003 Damaged TLC 53.US

[with Johnny McElhone, Sharleen Spiteri ]
10/2000 In Demand Texas 6.UK

[with Pink]
03/2002 Don't Let Me Get Me Pink 8.US/6.UK
07/2002 Just Like a Pill Pink 8.US/1.UK

[with JC Chasez]
01/2003 Blowin' Me Up (With Her Love) JC Chasez 35.US/13.UK

[with Janet Jackson]
02/2004 Just a Little While Janet Jackson 45.US/15.UK

[with Anastacia, Glen Ballard]
04/2004 Left Outside Alone Anastacia 3.UK
08/2004 Sick and Tired Anastacia 4.UK

[with Gwen Stefani]
07/2005 Cool Gwen Stefani 13.US/11.UK

[with Keisha Buchanan, Mutya Buena, Heidi Range]
10/2005 Push the Button Sugababes 1.UK

[with Tom Fletcher, Danny Jones, Dougie Poynter]
09/2010 Party Girl McFly 6.UK

[with Tom Fletcher, Danny Jones, Dougie Poynter & Harry Judd]
02/2011 That's the Truth McFly 35.UK

[with will.i.am , Tanya Lacey, Kenneth Oliver]
12/2011 T.H.E. (The Hardest Ever) will.i.am 36.US/3.UK
01/2012 T.H.E. (The Hardest Ever) Kings of Pop 40.UK

[with Kanye West, Paul McCartney, Kirby Lauryen, Mike Dean, Ty Dolla $ign, David Longstreth , Elon Rutberg & Noah Goldstein]
02/2015 FourFiveSeconds Rihanna, Kanye West & Paul McCartney 4.US/3.UK

[with Drake , 40]
08/2019 I Get Lonely Drake 112.US

Kane Brown

Kane Allen Brown (ur. 21 października 1993r) to amerykański wokalista country. Po raz pierwszy zyskał rzeszę fanów w mediach społecznościowych, w czerwcu 2015 roku wydał swoją debiutancką EP-kę Closer, a w październiku tego samego roku wypuścił singiel „Used to Love You Sober”. Po tym, jak Brown podpisał kontrakt z RCA Nashville na początku 2016 r., piosenka znalazła się na jego drugiej EP-ce i debiucie w wytwórni major,Chapter 1 w marcu 2016 r. Pod koniec tego samego roku, w grudniu, wydał swój debiutancki album studyjny o tej samej nazwie.

Album zrodził singiel „What It's” (z udziałem Lauren Alaina), a w październiku 2017 roku Brown stał się pierwszym artystą, który miał jednocześnie pierwsze miejsca na wszystkich pięciu głównych krajowych listach przebojów magazynu Billboard. Brown wydał swój drugi album Experiment w listopadzie 2018 roku, który stał się jego pierwszym albumem numer jeden na liście Billboard 200.

Brown wychował się na obszarach wiejskich w północno-zachodniej Georgii oraz w rejonie Chattanooga w stanie Tennessee. Jest wielorasowy, ma białą matkę Tabathę Brown i afroamerykańskiego ojca, który również jest po części Czirokezem. W 2018 roku powiedział magazynowi People, że nie wiedział, że jest dwurasowy, dopóki nie miał 7 lub 8 lat: „Myślałem, że jestem całkowicie biały… Dowiedziałem się, że jestem dwurasowy i nadal nie myślałem o niczym to, ale potem zaczęli mnie nazywać słowem na N... Dowiedziałem się, co to oznacza i wtedy zaczęło to na mnie wpływać. Kiedy byłem mały, wdawałem się w bójki z tego powodu.” Jego ojciec przebywa w więzieniu od 1996 r. i był wychowywany przez samotną matkę. Czasami bezdomna rodzina Browna przeprowadzała się po północno-zachodniej Georgii, gdy był młodszy, z Rossville przez Fort Oglethorpe do LaFayette, zanim ostatecznie osiedliła się w Red Bank w stanie Tennessee.

W rezultacie uczęszczał do wielu szkół, między innymi do Lakeview Fort Oglethorpe High School w Fort Oglethorpe, gdzie śpiewał w chórze z Lauren Alainą, wicemistrzynią 10. sezonu American Idol. Uczęszczał także do Red Bank, Ridgeland i Soddy Daisy High School. Po ukończeniu studiów zamieszkał u babci, która również pomagała mu w wychowaniu. Brown dorastał słuchając muzyki country, ale w gimnazjum zainteresował się muzyką R&B. Jednak po tym, jak prawie wygrał szkolny pokaz talentów w 11. klasie wykonaniem utworu „Gettin' You Home” Chrisa Younga, zaczął wykonywać muzykę country. Brał udział w przesłuchaniach zarówno do American Idol, jak i The X Factor USA po sukcesie swojej szkolnej przyjaciółki Lauren Alainy w programie American Idol. Został wybrany do programu The X Factor USA po przesłuchaniu w 2013 roku, ale opuścił program, gdy producenci chcieli włączyć go do boysbandu.

Następnie zdecydował się opublikować w Internecie swoje covery popularnych piosenek. W 2014 roku Kane Brown zaczął publikować w mediach społecznościowych filmy ze swoimi coverami piosenek Brantleya Gilberta, Billy'ego Curringtona, Alana Jacksona i innych piosenkarzy. Zdobył fanów dzięki swoim domowym filmom na Facebooku. Jego cover utworu „I Don't Dance” Lee Brice’a był jednym z wczesnych teledysków, który zyskał szerokie uznanie. Wydany 30 września 2015 r. jego cover utworu „Check Yes or No” George’a Straita stał się wirusowy i uzyskał ponad siedem milionów wyświetleń.

Liczba jego obserwujących na Facebooku szybko osiągnęła ponad milion, co doprowadziło do tego, że zwiastun jego własnego singla „Used to Love You Sober” osiągnął milion wyświetleń w niecałe trzy godziny po premierze 8 października 2015 r. a następnie osiągnięcie ponad 11 milionów wyświetleń w dwa tygodnie. Brown początkowo podpisał kontrakt z Zone 4, a jego pierwszym menadżerem był Jay Frank. Martha Earls została jego menadżerką w 2016 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Used to Love You Sober	Kane Brown	11.2015	-	82[1]	RCA Nashville	[platinum-US][written by Kane Brown,Josh Hoge,Matt McVaney][produced by Matt McVaney][15[24].Country Chart]
Last Minute Late Night	Kane Brown	11.2015	-	-	RCA Nashville	[31[2].Country Chart]
I Love That I Hate You	Kane Brown	12.2015	-	-	RCA Nashville	[35[2].Country Chart]
There Goes My Everything	Kane Brown	04.2016	-	-	RCA Nashville	[27[2].Country Chart]
Wide Open	Kane Brown	04.2016	-	-	RCA Nashville	[34[1].Country Chart]
Excuses	Kane Brown	04.2016	-	-	RCA Nashville	[36[1].Country Chart]
Ain't No Stopping Us Now	Kane Brown	07.2016	-	88[1]	RCA Nashville	[written by Kane Brown,Jamie Paulin,Jordan Schmidt][produced by Matt McVaney][19[1].Country Chart]
Thunder In The Rain	Kane Brown	08.2016	-	122[1]	RCA Nashville	[gold-US][written by Kane Brown,Josh Hoge,Matt McVaney][produced by Matt McVaney][30[8].Country Chart]
What Ifs	Kane Brown Featuring Lauren Alaina	07.2017	-	26[23]	RCA Nashville	[9x-platinum-US][written by Kane Brown,Matt McGinn,Jordan Schmidt][produced by Dann Huff][1[5][61].Country Chart]
Found You	Kane Brown	09.2017	-	80[1]	RCA Nashville	[platinum-US][13[20].Country Chart]
Heaven	Kane Brown	10.2017	-	15[27]	RCA Nashville	[diamond-US][written by Shy Carter,Matt McGinn,Lindsay Rimes][produced by Dann Huff][2[52].Country Chart]
What's Mine Is Yours	Kane Brown	10.2017	-	-	RCA Nashville	[platinum-US][34[19].Country Chart]
Setting The Night On Fire	Kane Brown With Chris Young	10.2017	-	-	RCA Nashville	[45[1].Country Chart]
Lose It	Kane Brown	06.2018	-	28[20]	RCA Nashville	[3x-platinum-US][written by Kane Brown,Chase McGill,Will Weatherly][produced by Dann Huff][1[1][33].Country Chart]
Weekend	Kane Brown	08.2018	-	-	RCA Nashville	[written by Chase McGill,Will Weatherly,Kane Brown][produced by Dann Huff][37[3].Country Chart]
Short Skirt Weather	Kane Brown	10.2018	-	-	RCA Nashville	[written by Chase McGill,Will Weatherly,Kane Brown][produced by Dann Huff][42[1].Country Chart]
Baby Come Back To Me	Kane Brown	11.2018	-	13[42]	RCA Nashville	[written by Chase McGill,Matt McGinn,Will Weatherly,Kane Brown][produced by Dann Huff][42[1].Country Chart]
Saturday Nights [remix]	Khalid & Kane Brown	11.2018	-	57[12]	RCA	[platinum-US][written by Khalid Robinson, Ryan Vojtesak, Jamil Chammas][produced by Charlie Handsome, Digi, Denis Kosiak][21[20].R&B Chart]
Good As You	Kane Brown	03.2019	-	36[20]	RCA Nashville	[3x-platinum-US][written by Kane Brown, Brock Berryhill, Shy Carter, Taylor Phillips, Will Weatherly][produced by Dann Huff][3[36].Country Chart]
Lost In The Middle Of Nowhere	Kane Brown & Becky G	04.2019	-	124[1]	RCA Nashville	[39[1].Country Chart]
One Thing Right	Marshmello & Kane Brown	07.2019	76[11]	36[23]	Joytime Collective/RCA US6XF 1800275 [UK]	[5x-platinum-US][written by Marshmello, Kane Brown, Jesse Frasure, Josh Hoge ,Matt McGinn][produced by Marshmello][1[1][27].Country Chart]
Like A Rodeo	Kane Brown	07.2019	-	90[1]	RCA Nashville	[gold-US][17[8].Country Chart]
Homesick	Kane Brown	11.2019	-	35[11]	RCA Nashville	[3x-platinum-US][written by Kane Brown,Brock Berryhill,Matt McGinn,Taylor Phillips][produced by Matt McVaney][3[53].Country Chart]
For My Daughter	Kane Brown	11.2019	-	90[1]	RCA 88644809052	[written by Tom Douglas,Chase McGill,Kane Brown][produced by Dann Huff][19[9].Country Chart]
Last Time I Say Sorry	Kane Brown & John Legend	04.2020	-	89[2]	RCA Nashville 88644835449	[written by John Stephens,Andrew Goldstein,Matt McGinn,Kane Brown][produced by Andrew Goldstein][18[6].Country Chart]
Cool Again	Kane Brown	05.2020	-	35[11]	RCA Nashville	[platinum-US][written by Kane Brown ,Josh Hoge, Matt McGinn, Lindsay Rimes][produced by Dann Huff, Lindsay Rimes][5[26].Country Chart]
Worldwide Beautiful	Kane Brown	06.2020	-	100[1]	RCA Nashville	[28[6].Country Chart]
Be Like That	Kane Brown With Swae Lee & Khalid	07.2020	-	19[21]	RCA Nashville	[4x-platinum-US][written by Kane Brown, Swae Lee, Khalid, Alexander Izquierdo, Michael Len Williams II ,Charlie Handsome][produced by Charlie Handsome]
Worship You	Kane Brown	08.2020	-	103[13]	RCA Nashville	[platinum-US][written by Kane Brown,Matt McGinn,Alexander Izquierdo,Ryan Vojtesak][produced by Dann Huff][24[28].Country Chart]
Famous Friends	Chris Young + Kane Brown	04.2021	-	21[22]	RCA Nashville	[2x-platinum-US][written by Chris Young,Corey Crowder,Cary Barlowe][produced by Corey Crowder,Chris Young][2[35].Country Chart]
Memory	Kane Brown X blackbear	07.2021	-	50[18]	RCA Nashville	[platinum-US][written by Kane Brown,Ernest Keith Smith,Joe Kirkland,Andrew Goldstein,Matthew Musto][produced by Blackbear ,Andrew Goldstein][9[20].Country Chart]
One Mississippi	Kane Brown	09.2021	-	36[24]	RCA Nashville	[platinum-US][written by Kane Brown,Ernest Keith Smith,Jesse Frasure,Levon Gray][produced by Dann Huff][3[22].Country Chart]
Blessed And Free	Kane Brown & H.E.R.	10.2021	-	-	RCA Nashville 88644954941	[written by Ilsey Juber,Kane Brown,Denzel Michael-Akil Baptiste,David Biral,Gabriella Wilson, Russ Chell][produced by Kuk Harrell,Take A Daytrip,Russ Chell][36[7].Country Chart]
Whiskey Sour	Kane Brown	01.2022	-	108[1]	RCA Nashville 88644981710	[written by Josh Hoge,Adam Craig,Jaxson Free][produced by Kane Brown,Ilya Toshinskiy][28[9].Country Chart]
Leave You Alone	Kane Brown	04.2022	-	86[2]	RCA Nashville 88644995516	[written by Kane Brown,Ernest Keith Smith,Jordan Minton][produced by Dann Huff][21[12].Country Chart]
Like I Love Country Music	Kane Brown	06.2022	-	26[20]	RCA Nashville	[platinum-US][written by Kane Brown,Jordan Schmidt,Taylor Phillips,Matt McGinn][produced by Dann Huff][3[53].Country Chart]
Grand	Kane Brown	08.2022	-	103[7]	RCA Nashville	-
Thank God	Kane Brown With Katelyn Brown	09.2022	-	13[42]	RCA Nashville	[3x-platinum-US][written by Christian Davis,Kyle Fishman,Jaxson Free,Josh Hoge,Jared Mullins][produced by Kane Brown,Dann Huff][2[38].Country Chart]
Blue Christmas	Kane Brown	12.2022	-	73[4]	RCA Nashville	[written by Billy Hayes, Jay W. Johnson][14[6].Country Chart]
Bury Me In Georgia	Kane Brown	05.2023	-	34[19]	RCA Nashville	[platinum-US][written by Kane Brown,Josh Hoge,Matt McGinn,Jordan Schmidt][produced by Dann Huff][8[23].Country Chart]
I Can Feel It	Kane Brown	01.2024	-	50[13]	RCA Nashville	[written by Kane Brown, Gabe Foust ,Jaxson Free, Phil Collins][produced by Dann Huff][13[26].Country Chart]
Miles On It	Marshmello & Kane Brown	05.2024	44[4]	21[4]	Columbia QZZVQ 2400059 [UK]	[written by Marshmello, Kane Brown, Castle, Connor McDonough, Earwulf, Jake Torrey, Digital Farm Animals, Riley McDonough][produced by Marshmello][4[4].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Closer (EP)	Kane Brown	10.2015	-	40[3]	Kane Brown	[produced by Noah Henson]
Chapter I (EP)	Kane Brown	04.2016	-	9[4]	RCA Nashville	[produced by Matthew McVaney]
Kane Brown	Kane Brown	12.2016	-	5[217]	RCA 88985309472	[3x-platinum-US][produced by Dann Huff, Matthew McVaney]
Experiment	Kane Brown	11.2018	-	1[1][97]	RCA 19075867532	[platinum-US][produced by Dann Huff]
Mixtape, Vol. 1 (EP)	Kane Brown	08.2020	-	15[35]	RCA 19075867532	[produced by Andrew Goldstein,Charlie Handsome,Dann Huff,Lindsay Rimes]
Different Man/td>	Kane Brown	09.2022	-	5[55]	RCA 19439962162	[gold-US][produced by Kane Brown, Dann Huff, Andrew Goldstein, Lindsay Rimes, Ilya Toshinsky]

wtorek, 11 czerwca 2024

Warning

The Warning to meksykański zespół rockowy z Monterrey. Siostry Daniela „Dany” Villarreal Vélez (ur. 30 stycznia 2000 r.), Paulina „Pau” Villarreal Vélez (ur. 5 lutego 2002 r.) i Alejandra „Ale” Villarreal Vélez (ur. 13 grudnia 2004 r.) rozpoczęły, zachęcani i wspierani przez rodziców, wszystkie trzy we wczesnym dzieciństwie przeszły naukę gry na pianinie , a następnie przeszły naukę gry na swoim instrumencie. Grają razem jako zespół od 2013 roku , prowadzone przez ich ojca Luisa Villarreala i Rudy'ego Joffroya. Początkowo odrzuciły oferty wytwórni płytowych, aby móc bez ograniczeń zachować swoją muzyczną integralność; Sprzedawały swoją muzykę za pośrednictwem własnego sklepu internetowego i znanych platform pobierania, a także finansowały się poprzez finansowanie społecznościowe. Od 2020 roku podpisały kontrakt z Lava Records.

The Warning początkowo trafiło na pierwsze strony gazet dzięki coverom znanych rockowych piosenek na YouTube - w szczególności wirusowemu coverowi piosenki Metalliki Enter Sandman - oraz dzięki zbiórkom crowdfundingowym, a następnie zostało dodane do ich programu w kwietniu 2015 roku przez amerykańskiego prezentera Ellen DeGeneres. To ostatecznie umożliwiło im odbycie letnich studiów w Berklee College of Music w Bostonie. Ich debiutancka EP-ka Escape the Mind (zawierająca przedpremierowy singiel Free Falling) ukazała się 14 kwietnia 2015 roku. EP-ka zawiera pięć samodzielnie napisanych utworów w różnych stylach, z którymi zespół chciał poeksperymentować i odnaleźć swoją muzyczną tożsamość. Ostatecznie zdecydowała się na hard rock i w marcu 2017 roku wydała swój pierwszy pełny album XXI Century Blood, ponownie zawierający wszystkie własne utwory.

W listopadzie 2018 roku ukazał się album koncepcyjny Queen of the Murder Scene, który opowiada o popadnięciu kobiety w psychozę spowodowaną nieodwzajemnioną miłością. Wydając wydany w 2019 roku singiel Narcisista, zespół podjął oczekiwanie na hiszpańskojęzyczne wydawnictwo, które było im wielokrotnie wyrażane w meksykańskich mediach, ale skrytykował właśnie takie oczekiwania opinii publicznej w hiszpańskim tekście. Pierwsza duża, siedmiotygodniowa trasa koncertowa po Ameryce Północnej (m.in. Kanadzie i Meksyku) zaplanowana na 2020 rok musiała zostać przełożona ze względu na pandemię Covid-19; jedynie koncert inauguracyjny w Mexico City mógł jeszcze odbyć się 14 marca 2020 roku. W tym celu zespołowi udało się wynegocjować kontrakt z Republic Records dla ich wytwórni Lava Records, który zapewnia ich muzyczną integralność, zgodnie z informacją opublikowaną w sierpniu 2020 roku.

Wydanie pierwszego albumu nagranego po kontrakcie z Lava Records z września 2020 roku było coraz bardziej opóźniane ze względu na trwającą pandemię COVID-19, która początkowo uniemożliwiała terminową trasę koncertową promującą album, w związku z czym The Warning ostatecznie zdecydował się na stopniowe wydawanie albumu, początkowo single Choke, Evolve i Martirio (ten ostatni to jej druga piosenka z hiszpańskimi tekstami), a na koniec EP-ka Mayday w październiku 2021 roku, która zawiera wybór sześciu utworów (trzy poprzednie single i trzy nowe utwory).

25 marca 2022 roku ukazał się kolejny singiel Money, który nie był jeszcze dostępny w Mayday, a 24 czerwca 2022 roku ukazał się pełny album zatytułowany Error zawierający łącznie 14 utworów. W międzyczasie The Warning wraz z Alessią Carą wnieśli także nową interpretację Enter Sandman do albumu będącego hołdem dla Metalliki The Metallica Blacklist, który został również wydany jako singiel. Metallica poprosiła Alessię Carę o pomoc w powstaniu albumu, która z kolei skontaktowała się z The Warning. 12 maja 2023 roku zespół wydał singiel More po tym, jak już włączył ten tytuł do repertuaru swoich występów na żywo w poprzednich tygodniach.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
XXI Century Blood	Warning	03.2017	-	-	Not On Label 364215376135191	[produced by Daniela Villarreal, Jake Carmona]
Queen of the Murder Scene	Warning	12.2018	-	-	Nada Mas	[produced by Alejandra Villarreal, Daniela Villarreal, Jake Carmona, Paulina Villarreal]
Error	Warning	12.2022	-	-	Lava 0036474	[produced by David Bendeth, Paulina Villarreal]

ATL

ATL była grupą R&B z Atlanty w stanie Georgia. Wokalistami byli Trè'Kas „Tré” Simms, Marvin „Will” Williams, Lawrence „L-Rock” Gibbs i raper Cory „Danger” Griffin. Do produkcji ich debiutanckiego albumu The ATL Project, wydanego w lipcu 2004 roku, zaangażowali R. Kelly'ego. Z albumu wydano dwa single: „Calling All Girls” (12. miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli, maj 2004) i „Make It Up With Love” (nr 21 w Wielkiej Brytanii, sierpień 2004).

Simms, Williams, Gibbs i Griffin połączyli siły po tym, jak zostali wybrani w wyniku wyszukiwania talentów w rejonie Atlanty, podczas którego poprzednie grupy R&B (112, Jagged Edge) przeszły na stronę hip-hopu, albo występując z gościnnym raperem, albo występując na czyimś albumie. ATL był niezależnym zespołem R&B/hip-hop/fusion. Kwartet zatrudnił R. Kelly'ego do wyprodukowania swojego debiutanckiego singla „Calling All Girls”, który ukazał się w 2003 roku. Kilka piosenek ATL zaczęło wyciekać do Internetu w 2006 roku, nie wiadomo, czy pochodzą z nadchodzącego albumu, czy też zostały nagrane wcześniej dla „The ATL Project”. Ich piosenki to „All Grown Men”, „Throwback”, „In The Club Tonight” z udziałem Jaggeda Edge’a, „Do It” z udziałem brytyjskiego MC Doctora, „Foolin' Around”, „LOVE.”, „Riding Dirty” i „What I'm Looking For”.

Jednak piosenki były bardzo przestarzałe, ponieważ miały wtedy trzy lata, mimo że zostały wówczas wydane niedawno. Według Gibbsa ATL rzeczywiście się rozwiązał, ale jego członkowie pracują nad indywidualnymi projektami. W 2013 roku ogłoszono, że ATL powróci tylko na jedną noc w lecie. Nie ustalono jeszcze, kiedy odbędzie się to spotkanie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Calling All Girls	ATL	05.2004	12[6]	-	Epic 6748272	[written by R. Kelly][produced by R. Kelly][48[15].R&B Chart]
Make It Up With Love	ATL	08.2004	21[4]	-	Epic 6751102	[51[20].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The ATL Project	ATL	06.2004	76[1]	144[5]	Epic 5162132	[produced by The Partners and David McPherson,Johnta Austin,Jazze Pha, R. Kelly, Mario Winans]

poniedziałek, 10 czerwca 2024

New Mastersounds

The New Mastersounds to brytyjski czteroosobowy zespół grający jazz fusion i blues/funk z Leeds w Anglii. W ciągu ostatnich 16 lat wydali dziesięć albumów studyjnych, dwa koncerty, dwie kolekcje remiksów i album kompilacyjny.

Pod koniec lat 90-tych gitarzysta i producent Eddie Roberts prowadził w Leeds wieczór klubowy o nazwie The Cooker. Kiedy w 1999 roku The Cooker przeniósł się do nowego lokalu z drugim piętrem, pojawiła się przestrzeń i możliwość zorganizowania zespołu grającego na żywo, który uzupełniałby sety DJ-skie. Simon Allen i Roberts grali razem w 1997 roku jako The Mastersounds, z innym basistą i bez organów. Dzięki przyjaciołom i kameralnej naturze sceny muzycznej w Leeds Pete Shand i Bob Birch dołączyli do zespołu odpowiednio na basie i organach Hammonda, zakładając The New Mastersounds.

Ich pierwsza próba zaowocowała wydaniem dla Blow it Hard Records w postaci dwóch limitowanych 7-calowych singli w 2000 roku. Jako zespół i indywidualnie New Mastersounds współpracowali z wieloma muzykami, DJ-ami i producentami, w tym: Soul Rebels Brass Band, Lou Donaldson (Blue Note), Corinne Bailey Rae (EMI), Quantic (Tru Thoughts), Carleen Anderson (Young Disciples / Brand New Heavies), Keb Darge i Kenny Dope (Kay Dee Records), John Arnold (Ubiquity), Mr Scruff (Ninja Tuna), Snowboy (Ubiquity), Fred Everything (2020 Vision), Andy Smith (Portishead ), James Taylor (JTQ), LSK (Faithless) i Karl Denson (Lenny Kravitz, Greyboy AllStars).

W 2006 roku, poza koncertami klubowymi we Francji, Hiszpanii, Belgii i Włoszech, zespół odbył trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych i Japonii. W sierpniu zakończyli nagrywanie piątego albumu 102% (wydanego w One Note Records w 2007 roku). Album zawierał współpracę z saksofonistą i flecistą Robem Laversem, który występował jako gość z zespołem podczas kilku kolejnych tras koncertowych. Również w 2006 roku producent/gitarzysta Eddie Roberts wydał w Japonii album koncertowy (Roughneck - Live in Paris) oraz wyprodukował album studyjny z własnymi aranżacjami tradycyjnych włoskich piosenek zatytułowany Trenta. Podczas swojego pierwszego Jamcruise w 2007 roku zespół NMS zagrał melodie Meters z Georgem Porterem Jr. na pokładzie.

Po powrocie do Wielkiej Brytanii publiczność w londyńskiej Jazz Cafe była obecna na premierze albumu 102%. Zespół wykonał także utwory z nowego albumu Marka Lamarra w BBC Radio Two. Organista Bob Birch niechętnie odszedł z zespołu ze względu na obowiązki w domu, a Eddie, Simon i Pete zatrudnili innego klawiszowca z Leeds, Joe Tattona, który w przeszłości zastępował Boba, a także współpracował z brytyjską gwiazdą soul Corinne Bailey Rae i Rogi Haggis . Prawdziwa inicjacja Joe miała miejsce w kwietniu wraz z pierwszą podróżą zespołu do Nowego Orleanu, podczas której grali w House of Blues i Blue Nile oraz gdzie Eddie grał z Idrisem Muhammadem, Lonnie Smithem, Galactic, Papa Mali i The Gwiazdy Greyboya. Po dobrych przyjęciach na festiwalach muzycznych Wakarusa, Harmony, Gratefulfest i High Sierra Music, NMS udał się pod koniec lipca do Chicago, aby zagrać w Wicker Park i wystąpić przed The Headhunters.

Po przerwie NMS zebrał się w październiku na dwutygodniową trasę koncertową po Francji, podczas której na nowo odkryli radość płynące z oryginalnego czteroosobowego brzmienia NMS: basu, perkusji, gitary i Hammonda. Na froncie płytowym niemiecka wytwórnia Légère Recordings wydała kompilację An Introduction to The New Mastersounds na płycie CD i LP w maju 2007 r., natomiast wytwórnia płytowa z Mediolanu Record Kicks przygotowała album z utworami NMS zremiksowanymi przez grupę utalentowanych undergroundowych artystów funk i producentów. Album ten, The New Mastersounds - Re::Mixed, został wydany na CD, LP i iTunes 15 października 2007 roku.

Od 2007 roku NMS wydało osiem albumów. Ostatni, Renewable Energy, został nagrany w Nowym Orleanie i Denver i wydany w 2018 roku. Zespół nadal koncertuje i koncertuje. Od 2003 roku The New Mastersounds dystrybuuje swoją muzykę za pośrednictwem One Note Records. Według strony internetowej One Note Records została założona przez New Mastersounds w 2003 roku i nosi nazwę na cześć klasyka parkietu NMS „One Note Brown”.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Your love is mine	New Mastersounds	08.2006	16[2]	-	One Note ONRCDS 006	-

Nightmares on Wax

Duet, w którym występuje George "E.A.S.E." Evelyn i Kevin "Boy Wonder" Harper. Para ta wylansowała kilka przebojów klubowych - bombastyczną EP-kę Dextrous oraz single "Aftermath" i "A Case Of Funk". Brzmienie opierało się na samplach rytmów funkowych i perkusji w stylu soca.
Następne single, "Set Me Free" i "Happiness", również spotkały się z przychylnym przyjęciem krytyków. Na "Set Me Free" zaśpiewał Desoto, który wystapił wcześniej na "Junior Showtime" (u boku Bonny'ego Langforda w butach na sprężynowych obcasach).

Dokładnie trzy lata po A Word Of Science, pojawił się drugi album, który nagrał już sam Evelyn (Harper wspomaga go jedynie w nagraniu "Dredd Overboard"). Recenzje prasy nie były już tak entuzjastyczne, jak po wydaniu debiutanckiej płyty. Najlepsze nagrania - "Stars", "Gambia Via Vagator Beach", "What I'm Feeling" zostały przemiksowane na singlu "Still Smokin 1" m.in. przez DJ Food i wschodząca gwiazdę Mr Sciufta.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Dextrous	Nightmares On Wax	12.1989	91[6]	-	Warp WAP 2	[written by George Evelyn,Kevin Harper][produced by Nightmares on Wax]
Aftermath/I' m for real	Nightmares On Wax	11.1990	38[5]	-	Warp WAP 6	[written by George Evelyn,Kevin Harper][produced by Nightmares on Wax]
Still smokin'	Nightmares On Wax	07.1996	78[2]	-	Warp WAP 76	[written by George Evelyn,Robin Taylor-Firth]
Finer	Nightmares On Wax	06.1999	63[2]	-	Warp WAP 123	[written by George Evelyn,Robin Taylor-Firth,Chris Tosney,Sarah Winton][produced by E.A.S.E]
Know my name	Nightmares On Wax feat. Chyna B.	08.2000	81[2]	-	Warp WAP 159	[written by George Evelyn,Robin Taylor-Firth,Gordon Balmforth][produced by George Evelyn]
70's 80's	Nightmares On Wax feat. LSK, Roots Manuva, Rodney P & Tozz 180	03.2003	76[2]	-	Warp WAP 160	[written by George Evelyn,Leigh Kenny][produced by E.A.S.E.]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Smokers delight	Nightmares On Wax	10.1995	84[2]	-	Warp WARPCD 36	[produced by E.A.S.E.]
Car boot soul	Nightmares On Wax	04.1999	71[7]	-	Warp WARPCD 61	[produced by E.A.S.E.]
Mind elevation	Nightmares On Wax	09.2002	47[3]	-	Warp WARP 95	[produced by George Evelyn]
In a space outta sound	Nightmares On Wax	04.2006	93[2]	-	Warp WARP 133	[produced by George Evelyn]

Linear

Linear to grupa muzyczna freestyle\pop z Fort Lauderdale na Florydzie, w skład której wchodzą założyciel i wokalista Charlie Pennachio, perkusista Wyatt Pauley oraz basista i gitarzysta Joey Restivo.

Charlie rozpoczął karierę od założenia własnej wytwórni płytowej Futura International Records, gdy miał 19 lat. Pierwotnie w skład grupy wchodzili Charlie, Wyatt, Joey, perkusista Gerald Rappaport, gitarzysta Phil Conneilly oraz wokalista i klawiszowiec Ricki Archer. W 1989 roku grupa wydała swój debiutancki singiel „Sending All My Love”, który początkowo odniósł regionalny sukces. Rok później Charlie, Wyatt i Joey podpisali kontrakt z Atlantic Records jako trio, a piosenka stała się hitem pop, osiągając 5. miejsce na liście Billboard Hot 100; osiągnął także 8. miejsce na liście sprzedaży Hot Dance Music\Maxi-Singles magazynu Billboard, a w maju 1990 roku uzyskał status złotej płyty.

W marcu 1990 roku Linear wydał swój debiutancki album studyjny zatytułowany tak samo, który zajął 52. miejsce na liście Billboard 200 i uzyskał status złotej płyty, sprzedając się w ponad 500 000 egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych. Kolejny singiel „Don’t You Come Cryin’” osiągnął 70. miejsce na liście Billboard Hot 100. Ostatni singiel z albumu „Something Going On” w ogóle nie znalazł się na listach przebojów. W kwietniu 1992 roku grupa wydała swój drugi album „Caught in the Middle”, który w ogóle nie trafił na listy przebojów.

Jedyny singiel na listach przebojów „T.L.C.” był umiarkowanym hitem popowym, osiągając 30. miejsce na liście Billboard Hot 100. Kolejny singiel „Smile If You Like Sex” nie znalazł się na listach przebojów. Linear wydał swój ostatni singiel „Let’s Go All The Way” w 1994 roku w wytwórni Raw Entertainment Group. Potem wydawało się, że odeszli w zapomnienie.

W późniejszych latach Charlie Pennachio zaczął pracować jako autor tekstów, producent, wydawca, dyrektor i menadżer A&R. Obecnie wygląda na to, że nadal aktywnie uczestniczy w swojej karierze muzycznej. Wyatt Pauley założył zespół o nazwie Pauley Lane Band. Joey Restivo (obecnie Joey „Bang” Restivo) ma własną wytwórnię płytową o nazwie Artists at Play, a także jest właścicielem firm w takich dziedzinach, jak hotele, usługi medyczne concierge, rozrywka, marketing cyfrowy i promocja.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sending All My Love	Linear	02.1990	-	5[27]	Atlantic 87 961	[gold-US][written by Charlie Pennachio,Tolga Katas][produced by Tolga Katas]
Don't You Come Cryin'	Linear	07.1990	-	70[7]	Atlantic 87 877	[written by Charlie Pennachio, Tolga Katas, Gary Tutalo][produced by Tolga Katas]
T.L.C.	Linear	05.1992	-	30[13]	Atlantic 87 484	[written by Charles Christopher, Charlie Pennachio, Tolga Katas, Wyatt Pauley][produced by David Frank]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Linear	Linear	04.1990	-	52[20]	Atlantic 82 090	[produced by Tolga Katas, Phil Jones]

sobota, 8 czerwca 2024

Spin Records

Spin Records była wytwórnią płytową, której współwłaścicielami byli autor tekstów Otis René oraz wykonawca r&b i aranżer muzyki Preston Love.

Wytwórnia Spin Records została założona jesienią 1952 roku jako wspólne dzieło autora tekstów Otisa René („When It's Sleepy Time Down South”) i wykonawcy r&b, saksofonisty i aranżera muzycznego Prestona Love. Pierwsze trzy wydawnictwa dla tej wytwórni to „Strange Land Blues” z utworem „Cryin' For My Baby” zespołu The Four Flames (później znanego jako Hollywood Flames) (ze wsparciem Preston Love Orchestra) na 101. miejscu; „Kissin' Boogie”/ „Jumpin' For Charles” w wykonaniu Preston Love Orchestra (z wokalem Beverly Wright tylko na stronie A) na 102. miejscu; „Feel So Good” z „Huckle Boogie” w wykonaniu Preston Love Orchestra (z wokalem ponownie Beverly Wright tylko na stronie A) na 103. miejscu.

Twierdzi się, że wytwórnia zaprzestała działalności po tych trzech wydaniach. Dodatkowe wydawnictwo, Spin #105, było wznowieniem utworu „I'm Lost” / „Pitchin' Up A Boogie” zespołu King Cole Trio (pierwotnie wydanego jako Excelsior #104 w 1945). Całość powyższego materiału znajduje się na podwójnym zestawie płyt CD The Otis René Story (1942-1952), wydanym w 2012 roku nakładem V.S.O.P. Rekords .

Excelsior Records

Excelsior Records była amerykańską wytwórnią płytową założoną przez Otisa René, która istniała od 1944 do 1971. Jest szczególnie godna uwagi, ponieważ wydała jedne z najwcześniejszych nagrań Nat King Cole'a. Nie należy mylić z byłą MCA i obecną niezależną wytwórnią płytową Excelsior Recordings z Holandii.

Wytwórnia płytowa Excelsior została założona przez Otisa René w 1944 r. i zakończyła działalność w pierwotnej formie w 1951 r., by przetrwać w drugim wcieleniu do 1971 r. Jest to szczególnie godne uwagi z powodu wydania niektórych z pierwszych nagrań Nata Kinga Cole'a. Odnotowano, że Otis René zarobił 25 000 dolarów na jednej piosence z 1945 roku „I'm Lost”, nagranej przez King Cole Trio. René napisał i wyprodukował piosenkę, a także dystrybuował płytę.

Inni artyści występujący w Excelsior Records to Herb Jeffries, King Perry Orchestra, Timmie Rogers, Flennoy Trio, Gerald Wilson & His Orchestra, Charles Mingus Sextet, Johnny Otis & His Orchestra, Gladys Bentley Quintet i Al Stomp Russell Trio. Otis René i jego brat Leon René (który był właścicielem Exclusive Records) kupili własną tłocznię płyt szelakowych, ale kiedy format zmienił się z 78 obr./min na 45 obr./min, ich stary sprzęt nie był w stanie tłoczyć nowych, mniejszych płyt winylowych i obie wytwórnie upadły wycofał się z działalności, aby zostać wykupiony z upadłości tylko z nazwy, a wytwórnia istniała kolejne 20 lat, sprzedając drugie i trzecie wydania nagrań.

W 1952 roku Otis założył krótkotrwałą wytwórnię Spin Records z wydawcą muzyki Preston Love.

Exclusive Records

Exclusive Records to wytwórnia płytowa założona przez Leona René, która istniała od 1944 do 1950 roku.

Firma Exclusive Records została założona przez Leona René w Los Angeles w 1944 roku i zakończyła działalność w styczniu 1950 roku. Buddy Baker był dyrektorem muzycznym. W skład wytwórni wchodziła muzyka Lucky'ego Thompsona, The Basin Street Boys, Ceele Burke Orchestra, Edgar Hayes & His Stardusters, Herb Jeffries, Rickey Jordan, Jack McVea & His Orchestra, Mabel Scott, Frantic Fay Thomas, Joe Liggins & His Honeydrippers oraz Three Blazers Johnny’ego Moore’a z Charlesem Brownem.

Leon René i jego brat Otis René, właściciel Excelsior Records, kupili tłocznię płyt szelakowych, ale kiedy format zmienił się z 78 obr./min na 45 obr./min, ich stary sprzęt nie był w stanie tłoczyć nowych, mniejszych płyt winylowych, a obie wytwórnie zbankrutowały.

W 1951 roku Leon René wraz ze swoim synem, muzykiem Googie René, założył Class Records. Założyli Rendezvous Records z nowymi partnerami w 1958 roku.

Otis René

Otis Joseph René Jr. (ur. 2 października 1898r - zm. 5 kwietnia 1970r) był amerykańskim autorem tekstów i właścicielem wytwórni płytowej. Jako autor tekstów jest współautorem utworu „When It's Sleepy Time Down South”, który stał się piosenką popisową Louisa Armstronga.

Otis René urodził się w Nowym Orleanie. Zanim całkowicie poświęcił się muzyce, Otis René był farmaceutą w Nowym Orleanie. Przeniósł się do Los Angeles i ożenił się w 1930 roku. Najbardziej znany jest jako współautor piosenki „When It's Sleepy Time Down South” z 1931 r., której współautorem są jego brat Leon René i Clarence Muse. Inne piosenki, których współautorem jest Otis René, to „Someone's Rocking My Dreamboat” zawarte przez Murraya Heada na jego albumie Say It Ain't So z 1975 r. oraz „That's My Home” zawarte przez Tony’ego Bennetta na jego albumie A Wonderful World z 2002 r.

W latach czterdziestych wraz ze swoim bratem Leonem René Otis René założył i prowadził niezależne wytwórnie r&b Exclusive Records i Excelsior Records. Otis był odpowiedzialny za Excelsior Records i publicznie się z nią identyfikował, podczas gdy jego brat Leon był identyfikowany z Exclusive Records. Odnotowano, że Otis René zarobił 25 000 dolarów na jednej piosence z 1945 roku „I'm Lost”, nagranej przez King Cole Trio. René napisał i wyprodukował piosenkę, a także dystrybuował płytę.

W 1945 r. René został wybrany prezesem nowo utworzonego Stowarzyszenia Producentów płyt Pacific Coast. Aby wesprzeć swoje wytwórnie płytowe, Otis René i Leon René kupili własną wytwórnię płytową, ale kiedy format zmienił się z 78 obr./min na 45 obr./min, nie mogli wycisnąć nowej prędkości. Wytwórnia Otisa René Excelsior istniała od 1944 do 1951. Jego brata Leona Exclusive Records istniała od 1944 do 1950.

Artyści z wytwórni Otisa René to między innymi Herb Jeffries, Timmie Rogers i Al Russell Trio. W 1952 roku wraz z saksofonistą Prestonem Love René założył krótkotrwałą wytwórnię Spin Records. Wytwórnia wydała materiał m.in. Preston Love Orchestra.

Zmarł w Los Angeles w Kalifornii w 1970 roku w wieku 71 lat.

Kompozycje Otisa René na listach przebojów

[with Clarence Muse, Leon René]
.1931 When It's Sleepy Time Down South Paul Whiteman & His Orchestra 6.US

[with Leon René, Ben Ellison]
.1933 That's My Home Louis Armstrong 17.US
07/1961 That's My Home Mr. Acker Bilk 7.UK

[with Leon René, Emerson Scott]
01/1942 Someone's Rocking My Dream Boat The Ink Spots 20.US

[solo]
08/1944 I'm Lost Benny Carter and His Orchestra 1.R&B Chart

[with Clarence Muse, Leon René]
01/1952 When It's Sleepy Time Down South Louis Armstrong and Gordon Jenkins and His Orchestra 19.US

Assorted Phlavors

Żeński kwartet r&b popularny w drugiej połowie lat 90-tych-Antonia Bryant, Julia Garrison, LaKisha Johnson, Tiffany Phinazee z Nowego Jorku .

Wszystkie z członkiń Assorted Phlavors rozpoczęły przygodę z muzyką za młodu, czy to śpiewając w kościelnych chórach gospel, czy też występując na różnych przeglądach talentów. Początkowo dziewczyny tworzyły wspólnie pod szyldem Essence. Po wygraniu jednego z muzycznych castingów i podpisaniu kontraktu z HALL OF FAME RECORDS zdecydowały się zmienić nazwę grupy na Assorted Phlavours i odejść od brzmień gospel na rzecz bardziej wyrazistego i zróżnicowanego brzmieniowo r&b.

Jedyny album kwartetu ukazał się w 1997 roku. Na Assorted Phlavors znalazła się przebojowa i dojrzała muzycznie mieszanka r&b, jazzu i hip-hopu wzbogacona nawet elementami muzyki klasycznej. Do najbardziej znanych kawałków z płyty należą single „Make Up Your Mind" oraz „Patience", a także utwory „Love Ballad", „Trust" (prod. Gordon Chambers), „First You Said" czy „Don't Let Go".

Znajdująca się na płycie kompozycja „Hiding Place" pojawiła się też na ścieżce dźwiękowej do filmu „Pociąg z forsą" (oryg. „Money Train", rcż. Joseph Ruben, 1997, USA). Wydawnictwo zespołu mocno doceniono za harmonijne połączenie zróżnicowanych talentów wszystkich czterech wokalistek, połączonych wielką pasją do śpiewania.
Niestety pierwszy album kwartetu okazał się jednocześnie ostatnim w karierze formacji i po jego premierze artystki zaprzestały wspólnej działalności scenicznej.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Make Up Your Mind	Assorted Phlavors featuring Big Daddy Kane	03.1997	-	119[7]	Hall Of Fame 78410	[produced by Chris "Kniggle" Liggio][58[11].R&B Chart]