Thin Lizzy

 Zespół założony w marcu 1970 r. w Dublinie (Irlandia) z inicjatywy Phila Lynotta (ur. 20.08.1951 r. w Dublinie, zm. 4.01.1986 r. w Salisbury;śpiew, bas), Briana Downeya (ur. 27.01.1951 r. w Dublinie; perkusja) i Erika Bella (ur. 3.09.1947 r. w Belfaście; gitara).

 

Lynott i Downey uczęszczali do tej samej szkoły, jednak ich drogi miały się zejść dopiero po kilku latach. Lynott (pół-Irlandczyk, pół-Brazylijczyk) swoją karierę rozpoczął w zespole The Black Eagles, w którym został zatrudniony w charakterze wokalisty. Póżniej współpracował z grupą Skid Row Gary Moore'a, której gitarzysta basowy Brush Shiels nauczył Phila podstaw gry na tym instrumencie. Po opuszczeniu Skid Row, Lynott występował solo, śpiewając folkowe ballady przy akompaniamencie gitary akustycznej. Cały czas zgłębiał  też tajniki basu i czując się wystarczająco pewnie w obcowaniu z czterema strunami, dołączył do bluesowej formacji Sugar Shack, dowodzonej przez Downeya. Wkrótce obaj muzycy utworzyli nowy zespół Orphanage, który po serii zmian personalnych zakończonych dołączeniem Bella (eks-Them), zmienił nazwę na Thin Lizzy.
 

W listopadzie 1970 r. muzykom udało się podpisać kontrakt z wytwórnią Decca Records, co zaowocowało już w kwietniu roku następnego wydaniem albumu Thin Lizzy. W marcu 1972 r. ukazała się druga duża płyta Shades Of A Blue Orphanage, ale prawdziwy zwrot w karierze zespołu nastąpił dopiero w listopadzie wraz z pojawieniem się w sprzedaży singla "Whisky In The Jar" ze znakomitą, rockową wersją starej irlandzkiej piosenki ludowej. Płytka dotarła do 6. miejsca na angielskiej liście przebojów i przyczyniła się znacznie do zwrócenia uwagi na formację zarówno przez krytyków, jak i fanów. Kolejny longplay Vagabonds Of The Western World, wydany w 1973 r., był ostatnim nagranym z Erikiem Bellem, W grudniu opuścił on Thin Lizzy, by założyć własną grupę. Zastąpił go - zaledwie na trzy miesiące - Gary Moore.
 

W maju 1974 r. dla wypełnienia zobowiązań kontraktowych Lynott i Downey zatrudnili dwóch nowych gitarzystów - Andy'ego Gee (eks-Ellis) i Johna Canna (eks-Bullit). Dopiero miesiąc póżniej znależli właściwych muzyków. Z zespołem związali się na dłużej Brian Robertson (ur. 12.09.1956 r. w Glasgow, Szkocja) i Scott Gorham (ur. 17.03.1951 r. w Santa Monica w Kalifornii). W tym składzie powstały albumy: Night Life ze wspaniałą balladą "Still In Love With You", Fighting z ciekawą wersją "Rosalie" Boba Segera, Jailbreak z przebojowym singlem "The Boys Are Back In Town" (8. miejsce na listach przebojów), Johnny The Fox z kolejnym dużym hitem "Don't Believe A Word" (12. pozycja na liście), Bad Reputation z "Dancing In The Moonlight" (14. miejsce) i doskonały, podwójny koncertowy album Live And Dangerous, który w Anglii dotarł do 2. pozycji na liście bestsellerów.
 

W międzyczasie, pomiędzy styczniem a czerwcem 1977 r., kontuzjowanego Robertsona (zranił rękę podczas bójki) zastąpił ponownie Gary Moore. Jednak w sierpniu 1978 r. Robertson definitywnie pożegnał kolegów (założył Wild Horses), ustępując miejsca.... Gary'emu Moore'owi. W nowym składzie powstał kolejny bardzo udany album Black Rose, który powtórzył sukces poprzednika (2. miejsce na liście najpopularniejszych longplayów) i zawierał przebojowe single "Waiting For An Alibi" (9. miejsce) i "So Anything You Want To" (również 9. miejsce). Podczas tournee we wrześniu i pażdzierniku 1978 r. niedysponowanego Downeya zajął Mark Nauseef. 

W lipcu 1979 r. podczas amerykańskiej trasy kierownictwo Thin Lizzy postanowiło usunąć z zespołu stwarzającego problemy Moore'a. W ten sposób zapoczątkowany został kolejny okres częstych zmian gitarzystów. Rozpoczął go Midge Ure (póżniejszy lider Ultravox), zastąpiony w listopadzie 1979 r. przez Snowy'ego White'a (ur. 3.03.1950 r. w Barnstaple), który wziął udział w nagraniu kolejnych longplayów, Chinatown (7. miejsce na listach bestsellerów) i Renegade (53. pozycja).
 

Z pierwszego z nich pochodził przebój "Killer On The Loose" (10. miejsce w Anglii), z drugiego - "Hollywood" (zaledwie 53. pozycja). Lynott tymczasem dokonał solowych nagrań, które ukazały się na płytach Solo In Soho i The Philip Lynott Album. Po krótkim kryzysie w zespole i opuszczeniu go przez White'a skład zasiliło dwóch nowych muzyków - gitarzysta John Sykes (ur. 29.07.1959 r. w Reading, były członek Tygers Of Pan Tang) i grający na instrumentach klawiszowych Darren Wharton (ur. 25.12.1963 r. w Manchesterze).
 

W nowym zestawieniu powstał w 1983 r. znakomity album Thunder And Lightning (4. miejsce na listach), jak się póżniej okazało, ostatnie studyjne dzieło Thin Lizzy. W sierpniu 1983 r. Phil Lynott rozwiązał grupę. Fragmenty jej pożegnalnego tournee znalazły się na wydanym w tym samym roku doskonałym albumie Thin Lizzy Life, w nagraniu którego wzięli udział niemal wszyscy występujący z niż gitarzyści: Scott Gorham, Snowy White, John Sykes, Gary Moore, Brian Robertson i Eric Bell. W lutym 1985 r. Lynott wraz z Downeyem podjął próbę utworzenia nowego zespołu - Grand Slam, jednak nie udało mu się podpisać kontraktu z żadną z wytwórni płytowych.
 

W tym okresie powstała kompozycja "Dedication" wydana pięć lat póżniej na składance z najciekawszymi utworami Thin Lizzy i Phila. 4 stycznia 1986 r. Lynott po przebytym zapaleniu płuc i 11-dniowej śpiączce zmarł w Salisbury na atak serca. Choroba i śmierć były następstwem przedawkowania narkotyków. 17 maja 1986 r. podczas koncertu dobroczynnego poświęconego pamięci Phila Lynotta, Thin Lizzy reaktywowali się z Bobem Geldofem w roli wokalisty.
 

Wiosną 1991 r. doszło do ponownego, jednorazowego wskrzeszenia zespołu. Tym razem nastąpiło to z okazji ukazania się na rynku kompilacyjnego albumu Dedication -The Best Of Thin Lizzy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Whiskey in the jar/Black boys in the corner	Thin Lizzy	11.1972	6[11]	-	Decca F 13 355	[written by traditional/Phil Lynott /Eric Bell /Brian Donney ][produced by Nick Tauber, Derek Varnals]
The boys are back in town/Emerald	Thin Lizzy	04.1976	8[9]	12[17]	Vertigo 6059 139	[written by Phil Lynott][produced by John Alcock]
Jailbreak /Running back	Thin Lizzy	07.1976	31[3]	-	Vertigo 6059 150	[written by Phil Lynott][produced by John Alcock]
The cowboy song/Angel from the coast	Thin Lizzy	09.1976	-	77[8]	Mercury 73 841 [US]	[written by Phil Lynott and Brian Downey][produced by John Alcock]
Don' t believe a word/Old flame	Thin Lizzy	01.1977	12[7]	-	Vertigo LIZZY 1	[written by Phil Lynott][produced by John Alcock]
Dancing in the moonlight/Bad reputation	Thin Lizzy	08.1977	14[8]	-	Mercury 6059 177	[written by Phil Lynott][produced by Thin Lizzy, Tony Visconti]
Rosalie;Cowboy song [live medley]/Me and the boys	Thin Lizzy	04.1978	20[8]	-	Vertigo LIZZY 2	[written by B. Seger, Lynott, Downey][produced by Thin Lizzy, Tony Visconti]
Waiting for an alibi/With love	Thin Lizzy	02.1979	9[7]	-	Vertigo LIZZY 3	[written by Phil Lynott][produced by Thin Lizzy, Tony Visconti]
Anything you want to/Just the two of us	Thin Lizzy	06.1979	14[7]	-	Vertigo LIZZY 4	[written by Phil Lynott][produced by Thin Lizzy, Tony Visconti]
Sarah /Got to give it up	Thin Lizzy	09.1979	24[6]	-	Vertigo LIZZY 5	[written by Phil Lynott,Gary Moore][produced by Thin Lizzy, Tony Visconti]
Chinatown /Sugar blues	Thin Lizzy	05.1980	21[9]	-	Vertigo LIZZY 6	[written by Lynott, Gorham, Downey, White][produced by Thin Lizzy, Kit Woolven]
Killer on the loose/Don' t play around	Thin Lizzy	09.1980	10[6]	-	Vertigo LIZZY 7	[written by Phil Lynott][produced by Kit Woolven and Thin Lizzy]
A merry jingle/A merry jangle	As The Greedies	11.1980	28[5]	-	Vertigo GREED 1	[written by Traditional, Lynott, Gorham, Downey, Cook, Jones]
Live killers [live] EP.	Thin Lizzy	04.1981	19[5]	-	Vertigo LIZZY 8	[produced by Phil Lynott]
Trouble boys/Memory pain	Thin Lizzy	07.1981	53[4]	-	Vertigo LIZZY 9	[written by B. Bremner][produced by Kit Woolven and Thin Lizzy]
Hollywood [Down on your luck]/The pressure will blow	Thin Lizzy	02.1982	53	-	Vertigo LIZZY 10	[written by Scott Gorham, Phil Lynott][produced by Thin Lizzy and Chris Tsangarides]
Cold sweat/Bad habits/Don' t believe a word [live]/Angel of death [live]	Thin Lizzy	02.1983	27[4]	-	Vertigo LIZZY 11	[written by John Sykes, Phil Lynott][produced by Thin Lizzy and Chris Tsangarides]
Thunder and lighting/Still in love with you [live]	Thin Lizzy	04.1983	39[1]	-	Vertigo LIZZY 12	[written by Downey, Lynott ][produced by Thin Lizzy and Chris Tsangarides]
The sun goes down [remix]/Baby plese don' t go	Thin Lizzy	08.1983	52[3]	-	Vertigo LIZZY 13	[written by Darren Wharton, Phil Lynott][produced by Thin Lizzy and Chris Tsangarides]
Dedication /Cold sweat	Thin Lizzy	01.1991	35[3]	-	Vertigo LIZZY 14	[written by Phil Lynott]
The boys are back in town/Sarah	Thin Lizzy	03.1991	63[2]	-	Vertigo LIZZY 15	[written by Phil Lynott][produced by John Alcock]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Fighting	Thin Lizzy	09.1975	60[1]	-	Vertigo 6360 121	[produced by Phil Lynott]
Jailbreak	Thin Lizzy	04.1976	10[50]	18[28]	Vertigo 9102 008	[gold-UK][gold-US][produced by John Alcock]
Johnny the fox	Thin Lizzy	11.1976	11[24]	52[11]	Vertigo 9102 012	[gold-UK][produced by John Alcock]
Bad reputation	Thin Lizzy	10.1977	4[9]	39[11]	Vertigo 9102 016	[gold-UK][produced by Thin Lizzy, Tony Visconti]
Live and dangerous	Thin Lizzy	06.1978	2[62]	84[12]	Vertigo 6641 807	[2x-platinum-UK][produced by Thin Lizzy, Tony Visconti]
Black rose [A rock legend]	Thin Lizzy	05.1979	2[21]	81[12]	Vertigo 9102 032	[gold-UK][produced by Thin Lizzy, Tony Visconti]
China town	Thin Lizzy	10.1980	7[7]	120[10]	Vertigo 6359 030	[silver-UK][produced by Thin Lizzy and Kit Woolven]
Adventures of Thin Lizzy	Thin Lizzy	04.1981	6[13]	-	Vertigo LIZTV 1
Renegade	Thin Lizzy	12.1981	38[8]	157[11]	Vertigo 6359 083	[produced by Thin Lizzy, Chris Tsangarides]
Thunder and lighting	Thin Lizzy	03.1983	4[11]	159[5]	Vertigo VERL 3	[silver-UK][produced by Thin Lizzy and Chris Tsangarides]
Life	Thin Lizzy	11.1983	29[6]	185[3]	Vertigo VERD 6	[produced by Phil Lynott, Thin Lizzy]
The Best of Phil Lynott and Thin Lizzy	Thin Lizzy	11.1987	55[10]	-	Telstar STAR 2300	[gold-UK]
Dedication -The best of Thin Lizzy	Thin Lizzy	02.1991	8[17]	-	Vertigo 8481921
Wild one-The very best of Thin Lizzy	Thin Lizzy	01.1996	18[11]	-	Vertigo 5281132	[gold-UK]
Greatest Hits - Thin Lizzy	Thin Lizzy	06.2004	3[39]	-	Universal TV 9821111	[platinum-UK]
Still Dangerous	Thin Lizzy	03.2009	98[1]	189[1]	Thin Lizzy TLPCD 001	[platinum-UK][produced by Glyn Johns, Scott Gorham]
Essential	Thin Lizzy	06.2020	16[4]	-	Spectrum Music 5390895	-
Rock Legends	Thin Lizzy	11.2020	71[1]	-	UMC 7784976	-

Ten Years After

Grupa założona w Nottingham w Anglii jako The Jaybirds. W 1965 r. zmieniła nazwę na Ten Years After, bardziej pasującą do przeżywającej swój boom niezależnej sceny progresywnej. Kwartet tworzyli: Alvin Lee (ur. 19.12.1944 r. w Nottingham, Anglia; gitara, śpiew), Chick Churchill (ur. 2.01.1949 r. w Mold, Walia; instr. klawiszowe), Rick Lee (ur. 20.10.1945 r. w Cannock w hrabstwie Stafford, Anglia; perkusja) i Leo Lyons (ur. 30.11.1943 r. w Standbridge w hrabstwie Bedfordshire, Anglia; bas).

 

Zespół grał mieszankę rock'n'rolla i bluesa, odcinając się od typowo bluesowych produkcji Fleetwood Mac, Chicken Shack i Savoy Brown. Debiutancki album Ten Years After został w dużej mierze zignorowany i grupa musiała poświęcić kilka miesięcy na intensywne występy w klubach, by zdobyć większą popularność.
 

Znakomita płyta koncertowa Undead, zawierająca materiał zarejestrowany podczas koncertu w klubie Klooks Kleek, udowodniła, że Alvin Lee jest niezwykle sprawnym gitarzystą. Jego umiejętności zapewniły mu rolę lidera w zespole, usuwając na plan dalszy pozostałych trzech muzyków, którzy jedynie stanowili tło dla jego muzycznych popisów. Niebawem formacja zaczęła z dużym powodzeniem koncertować w USA. Pełna ekspresji interpretacja utworu "Goin" Home" na festiwalu w Woodstock była jedną z największych atrakcji tej imprezy.
 

W ciągu następnych dwóch lat kwartet nagrał cztery udane albumy, które znalazły się na listach bestsellerów w USA i Wielkiej Brytanii. Najlepszy z nich Ssssh, ze zdjęciem autorstwa Grahama Nasha na okładce, zawierał m.in. utwór "Stoned Woman", będący kwintesencją stylu i brzmienia formacji.
Kompozycja "Love Like A Man" pochodząca z kolejnego longplaya Cricklewood Green, stała się jedynym brytyjskim przebojem zespołu. Na albumie A Space In Time grupa zrezygnowała z typowego dla siebie brzmienia gitarowego na rzecz elektroniki. Po ukazaniu się płyty Rock'n'Roll Muaic To The World zespół postanowił odpocząć i przestał koncertować, a jego członkowie zajęli się realizacją swoich projektów solowych.
 

Alvin Lee zarejestrował płytę On The Road To Freedom we współpracy z wokalistą gospel Mylonem Le Fevre, a Chich Churchill nagrał nieudany album You And Me.
 

Po reaktywowaniu kwartetu okazało się, że nowe produkcje utraciły dawną energię i spontaniczność. Wkrótce Alvin Lee ogłosił oficjalnie rozpad Ten Years After. W 1978 r. Lee założył trio Ten Years Later, któremu jednak nie udało się odnieść sukcesu.
 

W 1989 r. oryginalny skład Ten Years After reaktywował się ponownie i nagrał album About Time, który wzbudził zainteresowanie tylko wiernych fanów grupy. Nie rozczarowani tym muzycy nie zawiesili jednak działalności.
 

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Love like a man	Ten Years After	05.1970	10[14]	98[2]	Deram DM 299	[written by Alvin Lee][produced by Ten Years After]
I' d love to change the world/Let the sky fall	Ten Years After	09.1971	-	40[12]	Columbia 45457 [US]	[written by Alvin Lee][produced by Chris Wright]
Baby won' t you let me rock' n' roll you/Once there was a time	Ten Years After	01.1972	-	61[5]	Columbia 45530 [US]	[written by Alvin Lee][produced by Ten Years After]
Choo choo mama/You can't win them all	Ten Years After	12.1972	-	89[6]	Columbia 45736 [US]	[written by Alvin Lee][produced by Chris Wright]

Albumy *337*

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [UK/US]

Komentarz

Undead

Ten Years After

09.1968

26[7]

115[14]

Deram SML 1023/Deram 18016

[produced by Mike Vernon]

Stonedhenge

Ten Years After

02.1969

6[5]

61[18]

Deram SML 1029/Deram 18021

[produced by Mike Vernon]

Ssssh

Ten Years After

10.1969

4[18]

20[23]

Deram SML 1052/Deram 18029

[produced by Ten Years After]

Cricklewood green

Ten Years After

05.1970

4[27]

14[30]

Deram SML 1065/Deram 18038

[produced by Alvin Lee]

Watt

Ten Years After

01.1971

5[12]

21[16]

Deram SML 1078/Deram 18050

[produced by Ten Years After]

Space in time

Ten Years After

11.1971

36[1]

17[26]

Chrysalis CHR 1001/Columbia 30801

[platinum-US][produced by Ten Years After]

Alvin Lee & Company

Ten Years After

04.1972

-

55[18]

Deram SML 1096/Deram 18 064

[produced by Mike Vernon]

Rock and roll music to the world

Ten Years After

10.1972

27[1]

43[25]

Chrysalis CHR 1009/Columbia 31779

[produced by Ten Years After]

Recorded live

Ten Years After

07.1973

36[2]

39[21]

Chrysalis CHR 1049/Columbia 32290

[produced by Ten Years After]

Positive vibrations

Ten Years After

05.1974

-

81[14]

Chrysalis CHR 1060/Columbia 32 851

[produced by Ten Years After]

Goin ' home! Their greatest hits

Ten Years After

07.1975

-

174[5]

Chrysalis CHR 1077/Deram 18 072

About time

Ten Years After

09.1989

-

120[10]

Chrysalis CHR1722/Chrysalis CHR 21 722

[produced by Terry Manning, Ten Years After]

Alvin Lee

Free Design

Komercyjne niepowodzenie Free Design jest jedną z najbardziej zaskakujących tajemnic w historii muzyki pop - ze swoim brzmieniem wokalnym, lżejszymi od powietrza melodiami płyty grupy były na równi z nagraniami współczesnych supergwiazd jak Beach Boys, Association i Cowsills, ale żaden z ich singli nie dostał się do Hot 100.Ich wujek Rusty Dedrick był trębaczem jazzowym grajacym z Claude Thornhillem i Redem Norvo.

 

Free Design pierwotnie tworzyli rodzeństwo Chris, Bruce i Sandy Dedrick, z Delevan, Nowy Jork, których ojciec Art pracował jako puzonista i aranżer z Vaughnem Monroe; kiedy Chris przeniósł się do Nowego Jorku w 1966 roku by uczęszczać do Manhattan School of Music, zatrudnił Bruce'a (obecnie mieszka na Long Island) i Sandy'ego (nauczyciel w Queens), tworząc zespół folkowy, a wkrótce trio pojawiło się jako atrakcja na Greenwich Village w miejscowych kafejkach.

W tym czasie Chris zaczął komponować oryginalny materiał koncertowy dla Free Design , a przy pomocy swojego ojca, nagrali demo,podpisując ostatecznie kontrakt z wytwórnią audiofilskigo producena Enoch Lighta, Project 3. Chris potwierdzał, że grupa była pod wpływem grup wokalnych,takich jak Hi-Los (która występowała w Greenwich Village, często w tym czasie) oraz Peter, Paul & Mary i eksperymentów z kontrapunktem Benjamina Brittena. Ich brzmienie-wizytówka to złożone harmonie, jazzowe progresje akordów, jak off-beatowe metrum, wszystko produkty klasycznego szkolenia Chrisa.
 

Tytułowy utwór z ich debiutanckiej płyty z 1967r Kites Are Fun został wydany na ich pierwszym singlu, i dostał się do Top 40 listy Adult Contemporary , osiągając 114 pozycję na liście pop -i co nieco zaskakujące, był to ich największy hit. Jedna z sióstr Dedricka, Ellen, dołączyła do grupy po ukończeniu liceum, zadebiutowała w 1968 na albumie You Could Be Born Again.
 

Zespół wydał siedem albumów w okresie 1967-72, przez pierwsze sześć dla wytwórni Project 3 i ostatni, There is a Song, dla Ambrotype. Na większości płyt towarzyszyli im muzycy studyjni.
Po rozpadzie po rozpadzie zespołu w 1972 roku, Chris Dedrick nagrał solowy album, Be Free, który był niepublikowany do roku 2000. Przeniósł się do Toronto w Kanadzie, gdzie został producentem muzycznym, aranżerem, kompozytorem muzyki klasycznej i filmowej. Pracował z reżyserami Guy Maddinem i Donem McKellarem zdobywając nagrody Genie Awards za Saddest Music in the World, i zrobił muzykę do telewizyjnego serialu Theater Ray'a Bradbury'ego . W 1997 Dedrick nagrodę Gemini za pracę przy serialu Avonlea Road.
 

Począwszy od 1976 roku, Chris, Sandy i Ellen stali się podporą Star-Scape Singers, klasycznego zespołu wokalnego prowadzonego przez dr Kennetha G. Millsa. Chris Dedrick był także głównym kompozytorem grupy. Zespół występował i koncertował w latach 80 i 90-tych.

Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Kites Are Fun / The Proper Ornaments	Free Design	12.1967	-	114[2]	Project 3 1324	[written by C. Dedrick][produced by Enoch Light]
You Be You And I'll Be Me / Never ...	Free Design	03.1968	-	-	Project 3 1331	[written by C. Dedrick]
Eleanor Rigby / Make The Madness Stop	Free Design	11.1968	-	-	Project 3 1345	[written by J. Lennon, P. McCartney ]
Where Do I Go / Girls Alone	Free Design	.1969	-	-	Project 3 1356	[written by G. McDermont, J. Rado, G. Ragni]
Dorian Benediction / Summertime	Free Design	07.1969	-	-	Project 3 1358	[written by C. Dedrick]
If I Were A Carpenter / Now Is The Time	Free Design	.196-	-	-	Project 3 1360	-
2002: A Hit Song / Hurry Sundown	Free Design	.1969	-	-	Project 3 1366	[written by C. Dedrick]
Butterflies Are Free / ?	Free Design	11.1969	-	-	Project 3 1370	[written by S. Schwartz ]
Bubbles / I'm A Yogi	Free Design	03.1970	-	-	Project 3 1375	[written by C. Dedrick][produced by C. Dedrick]
Tomorrow Is The First Day Of The Rest Of My Life / Kije's Ouija	Free Design	.1970	-	-	Project 3 1383	[written by C.C. Courtney, P. Link][produced by Chris Dedrick]
Don't Cry Baby / Time And Love	Free Design	10.1970	-	-	Project 3 1387	[written by C. Dedrick]
Felt So Good / You Are My Sunshine	Free Design	.1971	-	-	Project 3 1393	[written by C. Dedrick]
Friendly Man / Stay Off Of Your Frown	Free Design	.1972	-	-	Project 3 1404	[written by C. Dedrick]
Friends (Thank You All) / Going Back	Free Design	.1972	-	-	Project 3 1415	[written by C. Dedrick]

Albumy

Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Kites Are Fun	Free Design	.1967	-	-	Project 3 PR 5019SD	[produced by Enoch Light]
You Could Be Born Again	Free Design	.1968	-	-	Project 3 PR 5031SD	[produced by Enoch Light]
Heaven / Earth	Free Design	.1969	-	-	Project 3 PR 5037SD	[produced by Enoch Light]
One By One	Free Design	.1972	-	-	Project 3 PR 5061SD	[produced by Enoch Light]
There Is A Song	Free Design	.1972	-	-	Ambrotype 1016	[produced by Chris Dedrick]

A$AP Ferg

Darold Durard Brown Ferguson Jr. (ur. 20 października 1988r), zawodowo znany jako FERG (poprzednio A$AP Ferg , to amerykański raper z Harlemu w Nowym Jorku. Jest głównym członkiem kolektywu hiphopowego ASAP Mob, od którego przyjął pseudonim i podpisał kontrakt nagraniowy z Polo Grounds i RCA Records - tymi samymi wytwórniami, które pomogły wypuścić ASAP Worldwide - w styczniu 2013 roku. 

Dwa lata wcześniej grupa kohorty, ASAP Rocky i nieżyjący już ASAP Yams, skutecznie wynegocjowały własny kontrakt z wytwórnią. Jego komercyjny singiel „Work (Remix)” z 2013 roku (z udziałem ASAP Rocky, French Montana, Schoolboy Q i Trinidad James) - remiks jego debiutanckiego singla z 2012 roku - został wydany w maju tego roku; był to jego pierwszy wpis na liście Billboard Hot 100 i otrzymał potrójną platynę od Amerykańskiego Stowarzyszenia Przemysłu Nagrań (RIAA). Piosenka zapoczątkowała jego debiutancki album studyjny Trap Lord (2013), który spotkał się z pozytywnym przyjęciem krytyków i znalazł się w pierwszej dziesiątce listy Billboard 200 wraz z jego drugim albumem, Always Strive and Prosper (2016).

  Jego singiel „Plain Jane” z 2017 r. (zremiksowany z udziałem Nicki Minaj) stał się jego pierwszym singlem na liście 100 najlepszych przebojów magazynu Billboard Hot 100 i stał się liderem jego komercyjnego mixtape’u Still Striving (2017). Singiel Fergusona z 2020 r. „Move Ya Hips” (z udziałem Nicki Minaj i MadeinTYO) osiągnął 19. miejsce na liście przebojów, stając się jego najwyżej notowanym singlem, jednocześnie zaznaczając jeden z największych ruchów spadkowych w historii listy przebojów w następnym tygodniu. 

W następnym roku podpisał kontrakt menadżerski z Roc Nation. Poza muzyką Ferguson założył w 2012 roku markę mody ulicznej Traplord, której imiennikiem jest jego debiutancki album. W 2013 roku otrzymał tytuł „Debiutanta Roku” w konkursie BET Hip Hop Awards.  

 Darold Durard Brown urodził się 20 października 1988 r. w dzielnicy Harlem w Nowym Jorku w rodzinie z Trynidadu. Ferg wychował się w Hamilton Heights. Jego ojciec, Darold Ferguson, był właścicielem małego butiku w Harlemie oraz drukowanych koszulek i logo wytwórni płytowych; w tym Bad Boy Records i wykonawcy Teddy Riley, Heavy D i Bell Biv DeVoe. 

Przed rozpoczęciem kariery muzycznej Ferg początkowo chciał założyć własną linię odzieży. Zainspirowany ojcem, który zmarł na niewydolność nerek, Ferg już w młodym wieku stworzył linie odzieży i biżuterii i uczęszczał do szkoły artystycznej. W 2005 roku Ferg zaczął wprowadzać na rynek „Devoni Clothing”, którą projektował i dystrybuował wysokiej klasy paski, które noszą Chris Brown, Swizz Beatz i Diggy Simmons.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Work	A$AP Ferg	06.2013	-	100[2]	RCA	[2x-platinum-US][written by Darold Ferguson,Steven Pugh][produced by Chinza // Fly][30[18].R&B Chart]
Shabba	A$AP Ferg Featuring A$AP Rocky	08.2013	-	107[21]	RCA	[2x-platinum-US][written by Darold Ferguson Jr.,Rakim Mayers,Herschell Gordon Lewis,Curtis Samuel,Matthew Washington][produced by Snugsworth][34[20].R&B Chart]
New Level	A$AP Ferg Featuring Future	04.2016	-	90[3]	RCA	[2x-platinum-US][written by Darold Ferguson,Nayvadius Wilburn,Carlton Mays, Jr.][produced by Honorable C.N.O.T.E.][30[19].R&B Chart]
Lotta That	G-Eazy Featuring A$AP Ferg & Danny Seth	06.2014	-	114[1]	RCA	[gold-US][written by Gerald Earl Gillum, Darold Brown, Danny Seth Bell, Christoph Andersson, James William Lavigne][produced by Christoph Andersson,G-Eazy][32[2].R&B Chart]
B Boy	Meek Mill Featuring Big Sean & A$AP Ferg	03.2015	-	107[1]	Atlantic	[2x-platinum-UK][written by Darold Ferguson,Robert Williams,Sean Anderson][produced by Sap][39[1].R&B Chart]
Plain Jane	A$AP Ferg Featuring Nicki Minaj	10.2017	79[6]	26[25]	AASAP Worldwide/Polo /RCA USRC 11701804 [UK]	[5x-platinum-US][gold-UK][written by Darold Ferguson, Jr.,Kirlan Labarrie,Paul Beauregard,Jordan Houston][produced by Kirk Knight][13[26].R&B Chart]
Bezerk	Big Sean Featuring A$AP Ferg & Hit-Boy	09.2019	-	89[1]	RCA	[gold-US][written by Sean Anderson,Darold Ferguson,Chauncey Hollis,Dustin Corbett,Greg Davis][produced by Hit-Boy][39[1].R&B Chart]
Move Ya Hips	A$AP Ferg Featuring Nicki Minaj & MadeinTYO	08.2020	-	19[2]	RCA	[written by Darold Brown, Onika Maraj ,Malcolm Davis, Frank Parra][produced by Frankie P][8[2].R&B Chart]
Spicy	Nas Featuring Fivio Foreign & A$AP Ferg	09.2020	-	96[1]	Mass Appeal	[36[1].R&B Chart]
Me (FMW)	Meek Mill Featuring A$AP Ferg	10.2021	-	89[1]	Maybach / Atlantic	[38[1].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Trap Lord	A$AP Ferg	09.2013	85[1]	9[6]	ASAP Worldwide/Polo Grounds USRC 11701804 [UK]	[gold-US][produced by ASAP Ferg,ASAP Rocky,ASAP Yams,Bryan Leach,Geno Sims,HighDefRazjah,Snugsworth,Crystal Caines,Finatik N Zac,Chinza//Fly Beats,Frankie P,High Class Filth,Jim Jonsin,Ian "Napolian" Davis,Ozhora Miyagi,P On The Boards,Rico Love,VersA Beatz,VERYRVRE]
Always Strive and Prosper	A$AP Ferg	05.2016	67[1]	8[7]	ASAP Worldwide/Polo /RCA 88843098772 [UK]	[produced by ASAP Ferg,Burd & Keyz,Cashmere Cat,Clams Casino,Danny Wolf,DJ Khalil,DJ Mustard,Foreign Teck,Hagler,Honorable C.N.O.T.E.,Jordan Lewis,Lido,Lex Luger,No I.D.,Skrillex,Soldado,StarGate,Stelios Phili,TM88,Todd Bee,VERYRVRE]
Still Striving	A$AP Ferg	09.2017	-	12[42]	RCA	[gold-US][produced by 30 Roc,Charlie Handsome,Digital Nas,DJ Khalil,Frankie PHonorable C.N.O.T.E.,Kirk Knight,Maaly Raw,Rex Kudo,Skitzo,Tariq Beats]
Floor Seats	A$AP Ferg	08.2019	-	50[2]	RCA 886447899892	-
Floor Seats II	A$AP Ferg	10.2020	-	143[1]	Polo Grounds / RCA 88644867394	-