środa, 10 stycznia 2024

Roger Whittaker

Roger Whittaker-ur. 22.03.1956 r. w Nairobi w Kenii (wówczas kolonia brytyjska), gdzie osiedlili się jego rodzice pochodzący z hrabstwa Stafordshire w Anglii. Dzieciństwo spędził w większości w Afryce, a pierwszą gitarę otrzymał w podarunku od włoskiego jeńca wojennego. W 1956 r. przeniósł się do ówczesnej Unii Południowej Afryki, próbując bez powodzenia studiować medycynę w Cape Town. Po krótkim stażu nauczycielskim, osiedlił się w 1959 r. w Walii, podejmując tym razem studia oceanograficzne i biochemiczne. Muzykę traktował wówczas czysto hobbystycznie, ograniczając się do występów w gronie przyjaciół i sporadycznie w folkowych klubach. 

W 1961 r., jeszcze jako dorabiający muzykowaniem student, nagrał  własnym sumptem singel, z którego dochód przeznaczono na cele dobroczynne; wkrótce podpisał kontrakt z wytwórnią Fontana. Kolejna mała płyta „Steel Man", trafiła w dolne rejony brytyjskich list przebojów i Whittaker postanowił zrezygnować z obiecującej kariery naukowej dla działalności muzycznej. Jego romantyczne folkowe ballady zyskały sobie wielu słuchaczy w Wielkiej Brytanii, a zwłaszcza w Irlandii, gdzie występował w stałym, emitowanym z Ulsteru, telewizyjnym programie „This And That"

Dodatkową popularność przyniósł Whittakerowi występ na piosenkarskim festiwalu w belgijskim Knokke w 1967 r. Nagrany w Paryżu temat „Mexican Whistler" stał się przebojem w wielu państwach Europy, co zaowocowało licznymi kontraktami telewizyjnymi i estradowymi. Nie znający obcych języków piosenkarz wykonywał tłumaczenia tekstów metodą czysto fonetyczną, cierpiąc srodze zwłaszcza podczas występów przed niemiecką publicznością. 

Po występach w Australii i Kanadzie Whittakerowi pozostawało jedynie wejść na rynek brytyjski. Osiągnął to w 1969 r. singlami "Leavin' (Durham Town)" i „I Don't Belicve In It Anymore", Te i kolejne nagrania („New World In The Morning", „Why" - współautorstwa Joan Stanton i „The Last Farewell", skomponowane wraz z Ronem Websterem) ugruntowały renomę wokalisty w kręgach brytyjskich miłośników „muzyki środka" i zapewniły mu stały program w telewizji BBC. 

„Last Farewell", sprzedane w łącznym nakładzie jedenastu milionów egzemplarzy, utorowało też w 1975 r. drogę na listy amerykańskie. Podczas tras koncertowych w USA Whittaker zainicjował kompozytorski konkurs, z którego dochód przeznaczono na fundusz UNESCO, a za humanitarną działalność został uhonorowany nagrodą żydowskiej organizacji B'nai B'rith. W 1986 r., po jedenastu latach niebytu, powrócił do brytyjskiej Top 40) standardem „The Skye Boat Song", wykonywanym w duecie z innym weteranem ballady, Desem O'Connorem

Dowodem więzów z ojczystą Afryką była prowadzona przez piosenkarza kampania na rzecz ochrony dziesiątkowanych przez kłusowników kenijskich nosorożców, wspierana dochodami ze sprzedaży singla „Rescue The Rhinos". Płyty nagrywającego aktywnie przez całą długą karierę Whittakera rozeszły się w ponad czterdziestomilionowym nakładzie, potwierdzając stałe zapotrzebowanie na liryzm i balladę.
 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Durham Town (The Leavin')/ StormRoger Whittaker11.196912[18]-Columbia DB 8613[written by Roger Whittaker][produced by Denis Preston]
I Don't Believe In If Anymore/Lullaby For My Love (Berceuse Pour Mon Amour)Roger Whittaker04.19708[18]-Columbia DB 8664[written by Roger Whittaker][produced by Denis Preston]
New World In The Morning/The BookRoger Whittaker10.197017[14]-Columbia DB 8718[written by Roger Whittaker][produced by Denis Preston]
Why/Streets Of LondonRoger Whittaker04.197147[1]-Columbia DB 8752[written by Roger Whittaker,Stanton][produced by Denis Preston]
Mamy Blue/ I BelieveRoger Whittaker10.197131[10]-Columbia DB 8822[written by Hubert Giraud, Phil Trim][produced by Denis Preston]
The Last Farewell/A Special Kind Of ManRoger Whittaker07.19752[14]19[15]EMI EMI 2294[written by Roger Whittaker,Ron A. Webster][produced by Denis Preston]
Stranger On The Shore/EternallyRoger Whittaker04.198395[1]-EMI EMI 5377[written by Robert Mellin, Acker Bilk]
The Skye Boat Song/ Remember RomanceRoger Whittaker And Des O'Connor11.198610[11]-Tembo TML 119[written by traditional][produced by Colin Keyes, Ian Summers]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
I Don’t Believe in If Anymore Roger Whittaker06.197023[1]-Columbia SCX 6404[produced by Denis Preston]
New World in the Morning Roger Whittaker04.197145[2]-Columbia SCX 6456[gold-UK][produced by Denis Preston]
The Last Farewell and Other Hits Roger Whittaker05.1975-31[24]RCA Victor 0855 [US][gold-US][produced by Ethel Gabriel]
The Very Best of Roger Whittaker Vol. 1Roger Whittaker09.19755[42]-Columbia SCX 6560[gold]
The Second Album of the Very Best of Roger Whittaker Roger Whittaker05.197627[7]-EMI EMC 3117-
Roger Whittaker Sings the Hits Roger Whittaker12.197852[5]-Columbia SCX 6601[produced by John Mackswith, Eric Robertson]
When I Need You [US]Roger Whittaker05.1979-115[5]RCA Victor 3355[produced by Eric Robertson, John Mackswith]
20 All Time Greats Roger Whittaker08.197924[9]-Polydor POLTV 8-
Mirrors of My Mind Roger Whittaker12.1979-157[10]RCA Victor 3501 [US][produced by Eric Robertson, John Mackswith]
Voyager Roger Whittaker02.1980-154[12]RCA Victor 3518 [US][produced by Eric Robertson, John Mackswith]
With Love Roger Whittaker11.1980-175[12]RCA Victor 3778 [US][produced by Eric Robertson, John Mackswith]
The Roger Whittaker Album Roger Whittaker02.198118[14]-K-Tel NE 1105-
Live in Concert Roger Whittaker06.1981-177[3]RCA Victor 4057 [US]-
The Skye Boat Song Roger Whittaker12.198689[1]-Tembo TMB 113-
His Finest Collection Roger Whittaker05.198715[19]-Tembo RWTV 1[gold-UK]
Home Lovin’ ManRoger Whittaker09.198920[10]-Tembo RWTV 2[silver-UK]
A Perfect Day: His Greatest Hits & More Roger Whittaker05.199674[2]-RCA 74321371562-
Now and Then – Greatest Hits 1964–2004 Roger Whittaker02.200421[5]-BMG 82876588332[silver-UK]
The Golden Age Of – 50 Years of Classic Hits Roger Whittaker01.200911[11]-UMTV 5315478-

Alan Walker

Alan Olav Walker (ur. 24 sierpnia 1997r w Northampton) - norweski producent muzyczny i DJ.


Początkowo występował pod pseudonimem DJ Walkzz, pod którym wydawał single w latach 2012–2013. Następnie zaczął posługiwać się w mediach imieniem i nazwiskiem. W 2015 zaprezentował singiel „Faded”, który stał się międzynarodowym przebojem, docierając na szczyt listy przebojów w 10 krajach i zdobywając liczne certyfikaty sprzedaży także w serwisie YouTube, w którym zdobył ogromną popularnością (ponad 12 mld wyświetleń do stycznia 2023r). 

Popularnością na świecie cieszyły się również jego dwa single z 2016r, „Sing Me to Sleep” i „Alone" , jak również singiel z 2018 „All Falls Down” z gościnnym udziałem Noah Cyrus. W 2018 wydał debiutancki album studyjny pt. Different World, z którym dotarł do pierwszego miejsca listy najchętniej kupowanych płyt w Norwegii i Finlandii.

Laureat trzech Europejskich Nagród Muzycznych MTV dla najlepszego norweskiego wykonawcy. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
FadedAlan Walker02.20167[42]80[8]Relentless NOG 841549020[3x-platinum-UK][3x-platinum-US][written by Alan Walker,Jesper Borgen,Anders Frøen,Gunnar Greve Pettersen][produced by Alan Walker,Jesper Borgen,Mood Melodies]
Sing Me to SleepAlan Walker06.201695[1]-Relentless NOG 841611010[gold-US][written by Alan Walker,Iselin Solheim,Jesper Borgen,Anders Frøen,Gunnar Greve Pettersen,Thomas La Verdi,Magnus Bertelsen][produced by Alan Walker,Jesper Borgen,Mood Melodies]
All Falls Down/td>Alan Walker with Noah Cyrus and Digital Farm Animals featuring Juliander12.201787[7]-Relentless NOG 841715010[silver-UK][gold-US][written by Alan Walker,Anders Frøen,Richard Boardman,Pablo Bowman,Daniel Boyle,Sarah Blanchard,Nicholas Gale][produced by Walker,Mood Melodies,The Six,Gunnar Greve ,Chris "TEK" O'Ryan ,Jenna Andrews ,Alex Holmberg ]

wtorek, 9 stycznia 2024

CRU

Nowojorskie trio - Yogi (właśc. Jeremy A. Graham, producent), Chadio (raper o portorykańskich korzeniach) i drugi emce - Mighty Ha (mający permanentne problemy z prawem i narkotykami), zalicza się do tzw. "grup jednego albumu".

 

Po tym jak zabłysnęli w 1997 r. wydanym przez Def Jam albumem "Da Dirty 30", zaliczanym jednogłośnie do najlepszych płyt tamtego okresu, zniknęli niemal zupełnie z rapowej sceny. Ich zaangażowana, pełna socjo-politycznych odniesień twórczość, oparta na klasycznych, ociekających soulem, jazzem i funkiem beatach, zyskała wielu fanów.
 

Do oddanych słuchaczy Cru zaliczają się m.in. Slick Rick (który zresztą udzielił się na płycie zespołu), Funkmaster Flex, Angie Martinez, Ras Kass i członkowie D.I.T.C. Do dziś nie jest jasne, dlaczego nie ukazał się, figurujący w zapowiedziach Def Jamu, drugi album CRU. Niestety brak jest też informacji o dalszych losach członków grupy. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Just Another Case/ProntoCRU featuring Slick Rick06.1997-68[8]Violator 573 856[written by Cru, Slick Rick][produced by Yogi][28[20].R&B; Chart]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Da Dirty 30CRU07.1997-102[3]Violator 537607[produced by Yogi]

Crown Heights Affair

Jak Earth, Wind & Fire i Kool & The Gang przed nimi, Crown Heights Affair zręcznie lawirował między funk i disco, gwarantując swoim płytom nowe życie poprzez sample używane przez nowe pokolenia raperów i DJ-ów. Pierwotnie nazywająca się New Day Express, grupa założona na Brooklynie, NY, w 1967 roku, składająca się z wokalisty Philipa Thomasa, gitarzysty Williama "Bubba" Andersona, basisty Arnolda "Muki" Wilsona, klawiszowca Stana Johnsona i perkusisty Raymonda "Sugar Ray" Rocka .
 

Crown Heights Affair wkrótce rozszerzona o saksofonistę Darryla Gibbsa, Jamesa Baynarda trębacza, puzonistę i Juliusa Dilligarda Jr, w 1973 podpisała kontrakt z RCA, wydając debiutancki album w roku następnym. Mimo że, hitem w Nowym Jorku został pierwszy singiel, "Super Rod" nie udało mu się zdobyć uwagę reszty kraju, a gdy następne "Leave the Kids Alone" i "Special Kind of Woman" spotkał taki sam los , grupa została bez wytwórni.


W tym momencie Johnson, Gibbs, Baynard i Dilligard rezygnują z uczestnictwa w grupie, a zastępują ich Howie Young na klawiszach, Tyrone Demmons grający na trąbce, rodzeństwo Bertram i Raymond Reid grający na saksofonie i puzonie. Ten skład podpisał kontrakt z De-Lite, domową wytwórnię Kool & the Gang,i w 1975 Crown Heights Affair wydaje Dreaming a Dream, z mixem disco który trafił do R&B; Top Five i Pop Top 50, "Every Beat of My Heart" i "Foxy Lady" zyskując coraz lepszą opinię wśród klubowiczów. Perkusista Skip Boardley dołączył do składu na albumie z 1976r Do It Your Way, choć pierwszy singiel z tej płyty, "Dancin '", był raczej bezwstydną próbą naśladowania klasycznego tematu z "Shaft " Isaaca Hayesa ,wyniki sprzedaży abumu budziły respekt, nawet jeśli drugi singiel "Do It the French Way", nie zwracał dużej uwagi.
 

Wydany w 1978r Dream World miał zapewnioną dystrybucję międzynarodową w wyniku porozumienia De-Lite z Polygramem. Praktycznie z dnia na dzień Crown Heights Affair stał się ulubieńcem fanów w Wielkiej Brytanii, z singlami "Galaxy of Love" i "I'm Gonna Love You Forever", które okupowały brytyjską listę przebojów. W 1979r Dance Lady Dance został kolejnym brytyjskim hitem,na albumie z tytułowym nagraniem zatrudniono producenta Berta DeCoteauxa, znanego z przebojów z Sister Sledge, nagrany w ten sposób Sure Shot pozostał niewielkim arcydziełem, podkreślonym przez klasyk disco "You Give Me Love" hit popowy w Wielkiej Brytanii latem 1980 roku.
 

Ale zainteresowanie opinii publicznej disco wkrótce maleje i Crown Heights Affair ma przez następne dwa lata przerwę w działalności.Grupa powróciła w 1982 r z LP. Think Positive, nieudanej próbie aktualizacji ich brzmienia do aktualnych gustów. Ostatecznie ,po wydaniu albumu Struck Gold w 1983r zespół rozwiązał się. Bert Reid potem osiągał pewne sukcesy jako producent, Denroy Morgan brał udział w sesji Unlimited Touch ("I Hear Music in the Streets"), Raw Silk ("Do It to the Music "), Barbary Tucker (" Stay Together "). Reid współpracował z producentem DJ Little Louie Vega i Françoisem Kevorkianem . Zmarł w Nowym Jorku w dniu 12 grudnia 2004 roku.
 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Leave The Kids Alone/Rip-OffCrown Heights Affair06.1974--RCA Victor 0243[written by Brit Britton, Freda Nerangis][produced by Brit Britton, Freda Nerangis]
Dreaming a DreamCrown Heights Affair08.1975-43[13]De-Lite 1570[written by Brit Britton, Freda Nerangis][produced by Brit Britton, Freda Nerangis][1[1][25].Hot Disco/Dance][5[18].R&B Chart]
Every Beat Of My HeartCrown Heights Affair12.1975-83[8]De-Lite 1575[written by Brit Britton, Freda Nerangis][produced by Brit Britton, Freda Nerangis][2[15].Hot Disco/Dance;De-Lite 1575 12"][20[13].R&B Chart]
Foxy Lady / Picture ShowCrown Heights Affair05.1976-49[12]De-Lite 1581[written by Brit Britton, Freda Nerangis][produced by Brit Britton, Freda Nerangis,Crown Heights Affair ][17[15].R&B Chart]
Dancin'/Searching for love/Far outCrown Heights Affair11.1976-6[25].Hot Disco/DanceDe-Lite 2021 LP.-
Dancin' / Love MeCrown Heights Affair02.1977-42[13]De-Lite 1588[written by William Anderson][produced by Brit Britton, Freda Nerangis][16[14].R&B Chart]
Do It The French Way/Sexy WaysCrown Heights Affair07.1977--De-Lite 1592[written by Frieda Nerangis, Britt Britton][produced by Brit Britton, Freda Nerangis][60[8].R&B Chart]
Galaxy of Love / CherryCrown Heights Affair08.197824[10]-Mercury 6168 801 [UK][written by Brit Britton, Freda Nerangis][produced by Brit Britton, Freda Nerangis]
Say A Prayer For Two/Galaxy Of LoveCrown Heights Affair09.1978--De-Lite 908[written by Philip Thomas, Bertram Reid, Howard Young, William Anderson][produced by Brit Britton, Freda Nerangis][41[11].R&B Chart]
I'm Gonna Love You Forever/ Say A Prayer For TwoCrown Heights Affair11.197847[4]-Mercury 6168 803 [UK][written by F. Nerangis, B. Britton, W. Anderson][produced by Brit Britton, Freda Nerangis]
Dance Lady DanceCrown Heights Affair04.197944[4]-De-Lite 912[written by Brit Britton, Freda Nerangis][produced by Britt Britton , Crown Heights Affair , Freida Nerangis][20[12].R&B Chart]
You Gave Me Love / Tell Me You Love MeCrown Heights Affair05.198010[12]102[2]De-Lite 803[written by Ida Reid][produced by Bert DeCoteaux][12[23].Hot Disco/Dance;De-Lite 131 12"][74[7].R&B Chart]
Sure Shot/I See The LightCrown Heights Affair06.1980--De-Lite 805[written by Bert Reid, Raymond Reid, William Anderson][produced by Bert DeCoteaux][12[23].Hot Disco/Dance;De-Lite 131 12"][72[5].R&B Chart]
You've Been Gone /Far Out Crown Heights Affair08.198044[4]-De-Lite MER 28 [UK][written by W. Anderson][produced by Bert DeCoteaux ]
Somebody Tell Me What To Do/You Gave Me LoveCrown Heights Affair08.1982--De-Lite 821[written by W. Anderson][produced by Raymond Reid, William Anderson][31[9].R&B Chart]
I'll Do AnythingCrown Heights Affair03.1990-43[4].Hot Disco/DanceSBK 19 707[written by Eddie Stockley , Kenny Bobien][produced by C. C. Rogers , S. Guy]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Dreaming A DreamCrown Heights Affair10.197540[3]121[17]De-Lite 20174[produced by Britt Britton , Freida Nerangis ]
Sure ShotCrown Heights Affair03.1980-148[12]De-Lite 9517[produced by Bert Decoteaux ]

Kiara

 

Kiara to duet r&r z Detroit w stanie Michigan, w skład którego wchodzili wokalista i basista Gregory Charley oraz gitarzysta, perkusista, klawiszowiec i wokalista wspierający John Winston. Imię duetu oznacza w języku suahili „zmianę”. W 1985 roku wydali swój debiutancki singiel „Quiet Guy” w wytwórni Warlock Records, który osiągnął 88. miejsce na liście Hot Black Singles magazynu Billboard, utrzymując się na liście przez 4 tygodnie. Później podpisali kontrakt płytowy z Arista Records.  
 
W 1988 roku Kiara wydała swój debiutancki album studyjny „To Change And/Or Make A Difference”, który zajął 23. miejsce na liście albumów R&B magazynu Billboard. Główny singiel z albumu „The Best of Me” osiągnął 5. miejsce na liście Hot Black Singles magazynu Billboard, pozostając na tej liście przez 15 tygodni. Kolejny singiel „This Time” (z udziałem piosenkarki R&B Shanice Wilson) osiągnął 2. miejsce na liście przebojów Hot Black Singles magazynu Billboard, pozostając na tej liście przez 22 tygodnie. Zadebiutował również na 78. miejscu listy Billboard Hot 100 i 93. na brytyjskiej liście przebojów singli.  
 
Trzeci singiel „Every Little Time” osiągnął 95. miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli i 10. miejsce na liście Hot Black Singles magazynu Billboard, pozostając na tej liście przez 14 tygodni. Ostatni singiel z albumu, nowa wersja „Quiet Guy”, osiągnął 79. miejsce na liście Hot Black Singles magazynu Billboard, pozostając na tej liście przez 6 tygodni. W 1990 roku Kiara wydała swój drugi album „Civilized Rogue”, który zajął 53. miejsce na liście albumów R&B magazynu Billboard. Pierwszy singiel z albumu „You’re Right About That” osiągnął 10. miejsce na liście przebojów Hot Black Singles magazynu Billboard, pozostając na tej liście przez 14 tygodni. Kolejny singiel „Every Little Thing” osiągnął 44. miejsce na liście przebojów Hot R&B Singles magazynu Billboard i utrzymywał się na tej liście przez 12 tygodni. Ostatni singiel z albumu „Mr. Dee Jay” w ogóle nie odniósł sukcesu na listach przebojów.  
 
W 1994 roku wydali swój trzeci i ostatni album „Condition of the Heart” w wytwórni THG Music, który w ogóle nie trafił na listy przebojów. Jedyny singiel z albumu „Tell Me” zajął 2. miejsce na liście przebojów Bubbling Under Hot R&B Singles magazynu Billboard. Potem wydaje się, że Kiara odeszła w zapomnienie.  
 
W połowie i późnych latach 90. i na początku XXI wieku Gregory pisał piosenki dla takich artystów jak Gerard Levert, Jordan Hill, Simone Hines, Tami Davis, Aaron Skyy i Latif. Obecnie (według badań) Gregory mieszka w Atlancie w stanie Georgia, gdzie nagrywa i produkuje utwory dla innych artystów muzycznych. John mieszka w okolicach Detroit, gdzie uczy muzyki dzieci w społeczności miejskiej.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Quiet GuyKiara12.1985--Warlock 001[written by G. Charley][produced by Kiara][88[4].R&B Chart]
The Best Of Me/Give Me One NightKiara08.1988--Arista 9730[written by G. Charley][produced by Nick Martinelli][6[15].R&B Chart]
This Time/Wait So LongKiara With Shanice Wilson 11.198881[3]78[5]Arista 9772[written by Charlie Singleton][produced by Nick Martinelli][2[22].R&B Chart]
Every Little Time/Step By StepKiara04.198995[1]-Arista 9800[written by A. Baker, J. Warren][produced by Arthur Baker][10[14].R&B Chart]
Quiet Guy/Same Old StoryKiara08.1989--Arista 9866[written by G. Charley][produced by Kiara][79[6].R&B Chart]
You're Right About That/Serious ProblemKiara08.1990--Arista 2053[written by Daddy O, C. Barr][produced by Daddy O, John Winston, Greg Charley][10[14].R&B Chart]
Every Little ThingKiara11.1990--Arista 2136[written by B. Ray, S. LeGassick][produced by Greg Charley, Jim Salamone, John Winston][44[12].R&B Chart]

Anquette

 Anquette to amerykańska grupa współczesna r&b z Miami na Florydzie w USA. Zadebiutowali swoją odpowiedzią na utwór „Throw the D” 2 Live Crew, zatytułowaną „Throw the P” (1986). Debiutancki album Anquette „Respect” (1988) zawierał wersję „Respect” Arethy Franklin oraz „I Will Always Be There for You”, które osiągnęły 76. miejsce na liście przebojów Hot R&B/Hip-Hop Singles and Tracks magazynu Billboard w 1989 r.)  i utwór rapowy zatytułowany „Janet Reno”.
 

Anquette powróciła w 1997 roku z utworem „My Baby Mama”, będącym odpowiedzią na utwór „My Baby Daddy” B-Rock and Bizz.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
I Will Always Be There For You / Get Off Your Ass And JamAnquette04.1989--Luke Skywalker 124[written by Michael Sterling][produced by Michael Sterling][76[8].R&B Chart]

Eric Carmen

 Piosenkarz, urodzony 11.08.1949 r. w Cleveland w stanie Ohio, USA. Występował w kilku ambitnych grupach ze Środkowego Zachodu: The Fugitives, The Harleąuins, The Sounds Of Silence i Cyrus Erie, a pierwszy sukces odniósł z zespołem The Raspberries, melodyjnym kwartetem czerpiącym inspiracje z brytyjskiego popu lat 60., popularnym w USA dzięki przebojom "Go All The Way", "I Wanna Be With You" i "Let's Pretend".

 

Carmen był głównym wokalistą i autorem każdego z nich, a po rozwiązaniu Raspberries w 1975 r. rozpoczął karierę solisty. Rok później wylansował międzynarodowy przebój, dramatyczną balladę "All By Myself". Choć udało mu się potem wprowadzić do amerykańskiej Top 20 kolejne single "Never Gonna Fall In Love Again" (z 1976 r.) i "Change Of Heart" (z 1978 r.), nie był w stanie utrzymać popularności.
 

Powrócił dopiero w 1987 r. przebojem "Hungry Eyes" z filmu "Dirty Dancing" ("Wirujący seks", reż Emile Ardolino), a w rok później jego piosenka "Make Me Lose Control" osiągnęła trzecie miejsce na listach USA. Do dziś jest ceniony jako wszechstronny artysta estradowy, mimo że jego aktualne utwory ustępują klasą dawnym nagraniom.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
All By Myself / EverythingEric Carmen12.197512[7]2[19]Arista 0165[gold][written by Eric Carmen][Produced By Jimmy Ienner]
Never Gonna Fall in Love Again / No Hard FeelingsEric Carmen05.1976-11[15]Arista 0184[written by Eric Carmen][Produced By Jimmy Ienner][1[1].Adult Contemporary Chart]
Sunrise / My GirlEric Carmen08.1976-34[10]Arista 0200[written by Eric Carmen][Produced By Jimmy Ienner]
She Did It / SomedayEric Carmen08.1977-23[16]Arista 0266[written by Eric Carmen][Produced By Eric Carmen]
Boats Against the Current / Take It or Leave ItEric Carmen12.1977-88[3]Arista 0295[written by Eric Carmen][Produced By Eric Carmen]
Change of Heart / Hey, DeanieEric Carmen09.1978-19[16]Arista 0354[written by Eric Carmen][Produced By Eric Carmen]
Baby I Need Your Lovin' / Heaven Can WaitEric Carmen01.1979-62[5]Arista 0384[written by Lamont Dozier,Eddie Holland,Brian Holland][Produced By Eric Carmen]
It Hurts Too Much / You Need Some Lovin'Eric Carmen07.1980-75[2]Arista 0506[written by Eric Carmen][Produced By Eric Carmen]
I Wanna Hear It from Your Lips / SpotlightEric Carmen01.1985-35[11]Geffen 29 118[written by Eric Carmen][Produced By Eric Carmen]
I'm Through with Love / Maybe My BabyEric Carmen04.1985-87[3]Geffen 29 032[written by Eric Carmen][Produced By Eric Carmen]
Hungry Eyes / Where Are You Tonight [Tom Johnston]Eric Carmen11.1987-4[25]RCA 5315[written by Franke Previte,John DeNicola][Produced By Eric Carmen][piosenka z filmu "Dirty dancing"]
Make Me Lose Control / That's Rock 'n RollEric Carmen05.1988-3[20]Arista 9686[written by Eric Carmen, Dean Pitchford][Produced By Jimmy Ienner]
Reason to Try / SunriseEric Carmen10.1988-87[3]Arista 9746[written by Lind, Galdston][Produced By Michael Lloyd,Eric Carmen]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Eric CarmenEric Carmen11.197558[1]21[51]Arista 4057[gold-US][produced by Jimmy Ienner]
Boats Against the CurrentEric Carmen09.1977-45[13]Arista 4124[produced by Eric Carmen]
Change of HeartEric Carmen10.1978-137[12]Arista 4184[produced by Eric Carmen]
Tonight You're MineEric Carmen06.1980-160[5]Arista 9513[produced by Harry Maslin]
Eric CarmenEric Carmen02.1985-128[10]Geffen 24 042[produced by Bob Gaudio, Don Gehman]
The Best of Eric CarmenEric Carmen06.1988-59[20]Arista 8547-

Kurt Carr

 

Kurt Carr (urodzony 12 października 1964r) to amerykański kompozytor i wykonawca muzyki gospel. Mieszkając w mieście Hartford w stanie Connecticut, pełnił funkcję szefa muzyki w The First Baptist Church of Hartford mieszczącym się wówczas przy Greenfield Street. Obecnie jest liderem Praise and Worship w The Fountain Of Praise w Houston w Teksasie. 
 
 Wczesne lata Kurt Carr urodził się w połowie lat 60-tych XX wieku w Hartford w stanie Connecticut, gdzie dorastał w rodzinie wierzącej w Jezusa, ale niezbyt zaangażowanej w Kościół. W wieku 13 lat   Carr zaczął coraz bardziej interesować się kościołem. Jako nastolatek występował jako aktor i tancerz w Hartford Stage Company w musicalu On the Town na Broadwayu w reżyserii Claya Stevensona. Stał się aktywnym członkiem wydziału muzycznego swojego kościoła. W wieku 17 lat Carr zdał sobie sprawę, że został powołany do zrobienia w życiu czegoś jeszcze wyższego. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął studia muzyczne na Uniwersytecie Connecticut, gdzie studiował muzykę klasyczną i uzyskał dyplom sztuk pięknych. Carr jest członkiem bractwa Phi Beta Sigma. 
 
  Wczesna kariera Carr przez rok był akompaniatorem fortepianu w służbie muzycznej Andrae Croucha. Następnie w 1986 roku Carr został dyrektorem muzycznym i pianistą w służbie księdza Jamesa Clevelanda i był tam zatrudniony przez siedem lat, aż do śmierci Clevelanda. Ostatecznie Carr został dyrektorem West Angeles Church of God in Christ Choir, gdzie miał okazję współpracować zarówno z artystami muzyki gospel, jak i świeckimi, w tym ze Steviem Wonderem, Gladys Knight, Yolandą Adams i Kirkiem Franklinem. W tym czasie Carr założył także zespół zespół wokalny gospel o nazwie The Kurt Carr Singers.  
 
Wydali swoją pierwszą EPkę, I'm Glad w 1988 roku wydaną przez niezależną wytwórnię. Po podpisaniu kontraktu z Light Records, Kurt Carr i ich debiutancka wytwórnia major oraz album Together ukazał się w 1991 roku. Zmiany w wytwórni doprowadziły do powstania GospoCentric Records, której właścicielem i współzałożycielką była Vicki Mack Lataillade. Teraz grupa podpisała kontrakt z GospoCentric i wydała swój pierwszy album w wytwórni zatytułowany Serious About It! Album zawierał wersje wielu nagranych piosenek, na przykład wersję Whatta Man Salt-N-Pepa. Album trafił na listy przebojów w 1995 roku. 
 
W lipcu 1996 piosenkarz  nagrał swój drugi album w wytwórni No One Else w West Angeles, który ukazał się w marcu 1997. Na albumie występują także Anastacia, Mary Mary i Andrea McClurkin- Mellini (siostra Donniego McClurkina) pełniąca rolę kilku dodatkowych wokalistek drugoplanowych. Na albumie znalazł się przede wszystkim utwór For Every Mountain, który później stał się jedną z najbardziej znanych piosenek Carra. W 2000 roku ukazała się płyta Awesome Wonder zawierająca bardziej popularne piosenki, z których najbardziej godną uwagi jest In the Sanctuary. In the Sanctuary stała się jego najpopularniejszą piosenką, co doprowadziło między innymi do powstania internetowych memów podkreślających sukces piosenki. Album utrzymywał się na listach przebojów dłużej niż poprzednie, co jeszcze bardziej zwiększyło sukces grupy.  
 
Podczas gdy In the Sanctuary zyskało na popularności, Carr nadal pisał piosenki dla innych artystów gospel przez całą nową dekadę i tysiąclecie, takich jak Byron Cage, Tramaine Hawkins i Bishop Paul S. Morton. W 2005 roku Kurt Carr wydał One Church Project , na którym wystąpili między innymi God Blocked It i God Great God. Tematem albumu było bycie kościołem wielokulturowym. W 2008 roku Kurt Carr wydał swój pierwszy dwupłytowy album Just the Beginning, który został wydany w jego wytwórni Kurt Carr Gospel and Zomba.  
 
 W 2013 roku Kurt Carr wydał album Bless this House w Verity Gospel Music Group, na którym znalazły się single I've Seen Him Do It, We've Gotta Put Jesus Back i Great God Great Praise. Po sześcioletniej przerwie Kurt Carr wydał w 2019 roku album Bless Somebody Else nakładem wytwórni  RCA Inspiration, w którym powrócił Kurt Carr Gospel Label z Just the Beginning. Singiel został wydany w tym samym roku co singiel Blessing After Blessing będący balladą rok później. Muzyka Carra to mieszanka tradycyjnej kompozycji gospel i wokalu, z elementami R&B, jazzu, soul, bluesa i wyraźnych nowoczesnych harmonii i stylów śpiewu, które można znaleźć we współczesnym miejskim gospel. The Kurt Carr Singers pod jego kierownictwem i wpływem muzycznym stworzyli siedem albumów. Kurt Carr zdobył cztery nagrody Stellar.

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Awesome Wonder Kurt Carr & The Kurt Carr Singers 04.2002-46[1].Catalog ChartGospoCentric 70016[gold-US][produced by Jason White , Kurt Carr]
One ChurchKurt Carr Project04.2005-109[6]GospoCentric 70058[produced by Kurt Carr]
Just The BeginningKurt Carr 10.2008-62Kurt Carr Gospel 88697297532-
Bless This HouseKurt Carr & The Kurt Carr Singers01.2013-43Verity Gospel Music Group 96121-

poniedziałek, 8 stycznia 2024

Cross Canadian Ragweed

Grupa Cross Canadian Ragweed to amerykański kwartet country założony w 1994r w Yukon w stanie Oklahoma.Nazwa zespołu pochodzi od nazwisk trzech członków zespołu:Grady Crossa,Cody'ego Canada i Randy'ego Ragsdala.Czwartym członkiem ansamblu jest Jeremy Plato.Po okresie działalności w Yukon,przenosi się do miasteczka akademickiego Stillwater w tym samym stanie,gdzie występują też tacy muzycy jak grupa Great Divine oraz piosenkarz i kompozytor Jimmy LaFave.Z czasem miejscowość ta dorobiła się miana "North Austin".

 

Grupa zaistniała w radio jeszcze przed wydaniem swojego pierwszego albumu "Carney" w 1998r.Wkrótce światło dzienne ujrzały kolejne płyty długogrające -"Live loud at The Wormy Dog Saloon" w 1999r i "Highway 377" z 2001r,wydane przez niezależną wytwórnię Underground Sound.Hołdem dla pamięci tragicznie zmarłej w wypadku samochodowym siostry Ragsdala,Mandi ,została płyta " Cross Canadian Ragweed" wydana w specjalnej purpurowej okładce,a sam zespół ląduje w głównym nurcie country.
 

Dowodem na to jest płyta "Gravy soul" z 2004r,która trafia na 4 pozycję listy Billboard.W pażdzierniku 2005r nagrywają longplay "Garage" z którego pochodzi singiel "Fightin' for"

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Fightin' ForCross Canadian Ragweed12.2005-39[4].Country ChartUniversal South-

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Soul GravyCross Canadian Ragweed03.2004-51[2]Universal South 001887[51.Country Chart][produced by Steve McClure Cross Canadian Ragweed]
GarageCross Canadian Ragweed10.2005-37[3]Universal South 003818[37.Country Chart][produced by Steve McClure]
Back to Tulsa: Live and Loud From Cain's BallroomCross Canadian Ragweed10.2006-120[2]Universal South 007018[27.Country Chart]
Mission CaliforniaCross Canadian Ragweed10.2007-30[3]Universal South 008889[6.Country Chart][produced by Steve McClure]
Happiness and All the Other ThingsCross Canadian Ragweed09.2009-33[3]Universal South 012990[produced by Mike McClure]

Crosby ,Stills,Nash & Young

David Crosby (właśc. David Van Cortland, ur. 14.08.1941 r. w Los Angeles w Kalifornii), Stephen Stills (ur. 3.01.1945 r. w Dallas w stanie Teksas) i Graham Nash (ur. 2.02.1942 r. w Blackpool w hrabstwie Lancashire, Anglia) połączyli siły w 1969 r., rozstawszy się ze swymi wcześniejszymi grupami: odpowiednio The Byrds, Buffalo Springfield i The Hollies.

 

Oczywiście nie uniknęli ogromnego zainteresowania mediów, które widziały w nich kolejną "supergrupę", lecz w przeciwieństwie do innych formacji tego okresu, byli zespołem muzyków szanujących swoje indywidualne dokonania. Co więcej, zdawali sobie sprawę z wagi własnego wkładu do amerykańskiej muzyki. W 1969 r. po próbach na Moscow Road w Londynie i w nowojorskim domu Johna Sebastiana na Long Island, muzycy podpisali kontrakt z wytwórnią Atlantic i polecieli do Kalifornii, by rozpocząć tam pracę nad debiutanckim albumem. Crosby, Stills & Nash pojawił się na rynku w czerwcu 1969 r., a w ciągu 12 miesięcy sprzedano ponad dwa miliony egzemplarzy tej płyty. Na tym doskonałym wydawnictwie znalazły się jedne z najlepszych utworów w całej historii grupy: "Long Time Gone", "Suite: Judy Blue Eyes", "Lady Of The Island" i "Wooden Ships".
 

Mocne teksty, mistrzostwo w wykorzystaniu instrumentów akustycznych i perfekcyjne harmonie wokale stały się cechami charakterystycznymi tria były na tyle przekonujące, że w ciągu następnej dekady wywarły ogromny wpływ na całe pokolenie amerykańskich wykonawców. Zbliżająca się trasa koncertowa po Stanach Zjednoczonych zmusiła członków tria do znalezienia muzyków mogących wzmocnić akustyczne brzmienie grupy (na albumie większość partii instrumentalnych zagrali Stills i perkusista Clear Lights, Dallas Taylor). I tak szef wytwórni Atlantic, Ahmet Ertegun polecił Neila Younga (ur. 12.11.1945 r. w Toronto w Kanadzie), który zgodził się dołączyć do składu - na razie tylko tymczasowo - jako gitarzysta i wokalista, z zastrzeżeniem, że nie może na tym ucierpieć jego działalność w Crazy Horse. Wraz z nim zjawił się były basista Buffalo Springfield, Bruce Palmer, którego szybko zastąpił muzyk sesyjny, Greg Reeves. Niebawem Young został pełnoprawnym członkiem zespołu, ale jego przybycie zapoczątkowało serię rozstań i powrotów, które przez dwadzieścia lat były nieodłączną częścią historii grupy.
 

16 sierpnia 1969 r. muzycy zagrali swój drugi w historii koncert i to nie byle jaki! Pojawili się bowiem na scenie słynnego festiwalu Woodstock, zaczynając swój występ częścią akustyczną jako Crosby, Stills & Nash, po czym nastąpiła część elektryczna już z udziałem Younga i pozostałych muzyków. Niemal z dnia na dzień stali się supergwiazdami, a ich nagrany w 1970 r. album Deja Vu okazał się jednym z największych przebojów roku i jednym z najsławniejszych wydawnictw początku lat 70. źródłem jego siły był błyskotliwy wkład wszystkich czterech członków grupy, którzy niewątpliwie znajdowali się wtedy u szczytu swoich możliwości twórczych. 

Maestro Stills zaprezentował tu rytmiczny utwór "Carry On" i melancholijną kompozycję "420". Young wniósł nastrojowy "Helpless" i ambitną suitę "Country Girl", która pozostaje jednym z jego najbardziej niedocenianych dzieł. Utwór Nasha "Teach Your Children" (z Jerrym Garcią grającym na gitarze steel) był ulubioną kompozycją wszystkich członków grupy i przez wiele lat stanowił stały element koncertów. Crosby zaproponował jazzujący utwór tytułowy i surową kompozycję "Almost Cut My Hair", Jeden z największych wymierzonych przeciwko establishmentowi utworów tego okresu. Wydana na singlu kompozycja Joni Mitchell "Woodstock" trafiła do Top 10 amerykańskiej listy przebojów. Latem 1970 r. Gwardia Narodowa otworzyła ogień do demonstrujących studentów Kent State University zabijając czterech młodych ludzi. Crosby wręczył Youngowi gazetę z opisem tego tragicznego wydarzenia i patrzył w zdumieniu, jak na gorąco powstaje utwór "Ohio". Nagrany w 24 godziny po napisaniu, stał się odbiciem najbardziej agresywnego i politycznie zaangażowanego oblicza zespołu. Niestety, stał się również przy kładem tego, co mogliby osiągnąć, gdyby kotynuowali współpracę.
Jednak w 1971 .r. rozstali się, by ruszyć własnymi drogami. Stills i Nash spotkali się ponownie dopiero nagrywając wspólnie album CSN, który dotarł do 2. miejsca amerykańskich zestawień i osiągnął status "platynowej płyty". Znalazły się na słynne kompozycje jak "Shadow Captain", "Dark Star", "Cathedral" czy też napisany przez Nasha w wyniku zakładu w ciągu piętnastu minut utwór "Just A Song Before I Go" (dotarł do 7 miejsca listy przebojów w USA). W sierpniu 1977r muzycy rozpoczęli duże amerykańskie turnee i wyglądało na to, że połączyli siły na dobre.Jednak kolejne sesje nagraniowe nie przyniosły spodziewanych efektów i trio rozstało się jeszcze raz. Minęło kolejne pięć lat, w czasie których Crosby coraz bardziej uzależniał się od narkotyków, co jeszcze bardziej oddalało go od dawnych kolegów. Tymczasem Stills i Nash postanowili nagrać wspólnie album, lecz Ahmet Ertegun przekonał ich, by do współpracy dopuścili Crosby'ego. Mimo że zjawił się już pod koniec sesji nagraniowych, zaproponował "Deltę", z najbardziej przekonujących utworów na nowym albumie Daylight Again.
 

Wydawnictwo to, z powodu ograniczonego udziału Crosby'ego,było propozycją nieco pozbawioną równowagi,ale umieszczone na nim kompozycje były mimo wszystko bardzo dobre. Tytułowy utwór autorstwa Stephena Stillsa był jednym z jego najlepszych, a pochodził z pamiętnego zestawu koncertowego jego działającej w 1973 r. grupy ManassasWśród propozycji Nasha znalazł się przebój z Top 10 amerykańskiej listy przebojów, "Wasted On The Way". Po zakończeniu europejskiej trasy, muzycy znów się rozstali, a przy pogłębiającym się uzależnieniu Crosby'ego od kokainy wyglądało na to,że historia formacji dobiegła końca. Na szczęście Crosby trafił wcześniej do więzienia niż do grobu i po wielu perypetiach z prawem wyszedł na wolność w sierpniu 1986 r.
 

Nieco wcześniej w czasie apelacji, udało mu się dołączyć do kolegów na scenie w Filadelfii, gdzie 13 lipca 1985r Crosby, Stills, Nash & Young wystąpili podczas słynnego koncertu "Live Aid". W 1988 r. doszło do ponownego spotkania całej czwórki, która po raz pierwszy od 18 lat nagrała wspólnie studyjny album, American Dream. Na tym doskonałym, trwającym ponad godzinę wydawnictwie, znalazło się kilka świetnych utworów, m.in. "Night Song", "Compass" i "Soldiers Of Peace". Nie towarzyszyło mu jednak żadne wspólne tournee i Young niebawem zajął się ponownie karierą solową. 

Spotkali się jednak już w styczniu 1990r,by wystąpić na benefisowym koncercie na rzecz go byłego perkusisty, Dallasa Taylora, którego czekała operacja przeszczepienia wątroby. W samym roku Crosby, Stills And Nash nagrali album Live It Up, który dotarł do 57. miejsca amerykańskiej listy przebojów.
W grudniu 1991 r. na rynku pojawił się 4-kompaktowy zestaw przygotowany przez Grahama Nasha. Zaprezentował on nie wydane wcześniej utwory i nie znane do tej pory wersje kompozycji grupy.

 Po serii okolicznościowych koncertów w 1992 i 1993 r. trio - w doskonalej formie - przedstawiło się uczestnikom festiwalu Woodstock '94. Wszystkie ostatnie występy wskazują, że muzycy znajdują się w doskonałej formie i mają do zaoferowania swoim wielbicielom jeszcze wiele fascynujących przeżyć. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Marrakesh express/Helplessly hopingCrosby ,Stills & Nash07.196917[9]28[8]Atlantic 2652[written by Graham Nash][produced by Bill Halverson,David Crosby,Graham Nash,Stephen Stills]
Suite :Judy blue blues/Long time goneCrosby ,Stills & Nash10.1969-21[12]Atlantic 2676[written by Stephen Stills][produced by Bill Halverson,David Crosby,Graham Nash,Stephen Stills][piosenka napisana przez Stephena Stillsa dla Judy Collins]
Woodstock /HelplessCrosby,Stills,Nash & Young03.1970-11[11]Atlantic 2723[written by Joni Mitchell][produced by Crosby, Stills, Nash & Young]
Teach your children/Carry onCrosby,Stills,Nash & Young06.1970-16[11]Atlantic 2735[written by Graham Nash][produced by Crosby, Stills, Nash & Young]
Ohio /Find the cost of freedomCrosby,Stills,Nash & Young06.1970-14[9]Atlantic 2740[written by Neil Young][produced by Crosby, Stills, Nash & Young]
Our house/Deja vuCrosby,Stills,Nash & Young09.1970-30[9]Atlantic 2760[silver-UK][written by Graham Nash][produced by Crosby, Stills, Nash & Young]
Just a song before i go/Dark starCrosby ,Stills & Nash05.1977-7[21]Atlantic 3401[written by Graham Nash][produced by David Crosby,Stephen Stills,Graham Nash,The Albert Brothers]
Fair game/Anything at allCrosby ,Stills & Nash10.1977-43[9]Atlantic 3432[written by Stephen Stills][produced by David Crosby,Stephen Stills,Graham Nash,Ron Albert,Howard Albert]
Wasted on the way/DeltaCrosby ,Stills & Nash06.1982-9[15]Atlantic 4058[written by Graham Nash][produced by Stanley Johnston,Stephen Stills,Graham Nash]
Southern cross/Into the darknessCrosby ,Stills & Nash09.1982-18[17]Atlantic 89 969[written by Stephen Stills,Richard Curtis][produced by David Crosby,Stephen Stills,Graham Nash]
Too much love to hide/Song for SusanCrosby ,Stills & Nash01.1983-69[6]Atlantic 89 888[written by Stephen Stills,Gerry Tolman][produced by David Crosby,Stephen Stills,Graham Nash,Stanley Johnston,Steve Grusky]
War games/Shadow captainCrosby ,Stills & Nash06.1983-45[9]Atlantic 89 812[written by Stephen Stills][produced by Stephen Stills,Graham Nash,Stanley Johnston]
Got it made/This old houseCrosby ,Stills & Nash02.1989-69[8]Atlantic 88 966[written by Stephen Stills][produced by David Crosby, Stephen Stills,Graham Nash,Stanley Johnston,Niko Bolas][1[2].Album Rock Tracks][side B:#92 Country & Western Singles Chart]
American dream/CompassCrosby ,Stills & Nash01.198955[3]-Atlantic 88 966[written by Neil Young][produced by David Crosby, Stephen Stills,Graham Nash,Niko Bolas]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Crosby ,Stills & NashCrosby ,Stills & Nash06.196925[5]6[107]Atlantic 8229[4x-platinium-US][gold-UK][produced by Bill Halverson,David Crosby,Graham Nash,Stephen Stills]
Deja vuCrosby ,Stills,Nash & Young04.19705[61]1[1][97]Atlantic 7200[7x-platinium-US][gold-UK][produced by Crosby, Stills, Nash & Young]
4 way streetCrosby ,Stills,Nash & Young04.19715[12]1[1][42]Atlantic 902[4x-platinium-US][produced by Crosby, Stills, Nash & Young]
So farCrosby ,Stills,Nash & Young09.197425[6]1[1][27]Atlantic 18 100[6x-platinium-US]
CSNCrosby ,Stills & Nash07.197723[9]2[33]Atlantic 19 104[4x-platinium-US][produced by Crosby, Stills, Nash with Ron Albert and Howard Albert]
ReplayCrosby ,Stills & Nash01.1981-122[5]Atlantic 16 026[produced by Crosby, Stills, Nash , Bill Halverson]
Daylight againCrosby ,Stills & Nash07.1982-8[41]Atlantic 19 360[platinium-US][produced by Crosby, Stills, Nash ]
AlliesCrosby ,Stills & Nash07.1983-43[12]Atlantic 80 075[produced by Graham Nash, Stephen Stills, Stanley Johnston, Ron Albert, and Howard Albert]
American dreamCrosby ,Stills & Nash12.1988-16[22]Atlantic 81 888[platinium-US][produced by Niko Bolas, David Crosby, Stephen Stills, Graham Nash, Neil Young]
Live it upCrosby ,Stills,Nash & Young07.1990-57[11]Atlantic 82 107[produced by Joe Vitale, J. Stanley Johnson]
CSNCrosby ,Stills,Nash & Young01.1992-109[2]Atlantic 82 319[platinium-US][produced by David Crosby, Stephen Stills, Graham Nash, Neil Young, Howard Albert, Ron Albert, Craig Doerge, Bill Halverson, Chris Hillman, Stanley Johnston, Paul Rothchild, Dallas Taylor, Gerry Tolman, Joe Vitale]
After the stormCrosby ,Stills,Nash & Young09.1994-98[2]Atlantic 82 654[produced by Glyn Johns]
Looking forwardCrosby ,Stills,Nash & Young11.199954[3]26[9]Reprise 47 436[produced by Crosby, Stills, Nash & Young, Joe Vitale, Ben Keith, J. Stanley Johnson]
Greatest HitsCrosby ,Stills & Nash03.200538[7]24[8]Atlantic 76 537[gold-US][gold-UK]
Déjà Vu Live Crosby, Stills, Nash & Young07.2008-153Reprise 9362498391[produced by Neil Young, and L. A. Johnson]
CSNY 1974 Crosby, Stills, Nash & Young07.201437[1]17Rhino 8122796035 [UK][produced by Graham Nash, Joel Bernstein]
DemosCrosby ,Stills & Nash06.2009-104Rhino[produced by Joel Bernstein, Neil Young, Graham Nash, Stephen Stills]
Deja Vu AlternatesCrosby ,Stills,Nash & Young07.2021-107Atlantic / Rhino RI645866[produced by Crosby ,Stills,Nash & Young]

Andrea Carroll

Andrea Lee DeCapite (ur. 3 października 1946 r.), znana pod pseudonimem Andrea Carroll , to amerykańska piosenkarka popowa i aktorka, która w 1963 r. znalazła się na liście 50 najlepszych przebojów magazynu Billboard z utworem „It Hurts To Be Sixteen”, a następnie pracowała jako terapeuta i trener aktorstwa. Teraz, po ślubie, znana jest jako dr Andrea Hill.

  Urodziła się w Cleveland w stanie Ohio i w wieku trzech lat zaczęła występować w telewizji jako piosenkarka w The Gene Carroll Show, programie talentów prowadzonym przez Carrolla (1897–1972), nadawanym w rejonie Ohio. Przyjęła pseudonim sceniczny Carroll i nadal regularnie pojawiała się w serialu przez lata pięćdziesiąte. Dokonała swoich pierwszych nagrań jako piosenkarka pop w wytwórni Epic z utworem „Young and Lonely” w 1961 r., a następnie z utworem „Please Don't Talk to the Lifeguard”, który stał się wielkim hitem w rejonie Cleveland, ale nie przedarł się na rynek amerykański. 

Po tym, jak kolejne single wydane na Epic nie stały się hitami, podpisała kontrakt z Bright Tunes Productions w Nowym Jorku i nagrała „It Hurts To Be Sixteen” - wydany przez wytwórnię >Big Top. „It Hurts to Be Sixteen” został napisany jako piosenka będąca odpowiedzią na hit Neila Sedaki „Happy Birthday Sweet Sixteen” z melodią autorstwa Sedaki i tekstami autorstwa Ronniego Grossmana, chemika, który był żonaty z siostrą Sedaki. Nagranie Carroll  zawierało Chiffons w niewymienionych chórkach, a w 1963 roku osiągnęło 45. miejsce na amerykańskiej liście przebojów muzyki pop. 

 Jednak kolejna płyta „The Doolang”, napisana przez Howarda Greenfielda i Helen Miller, na której również wystąpili Chiffons, nie znalazła się na listach przebojów. Carroll wydała kilka kolejnych singli w wytwórniach RCA i United Artists, w tym „Hey Beach Boy”, ale zakończyły się one niepowodzeniem. Występowała w The Gene Carroll Show aż do połowy lat 60-tych XX wieku, a także koncertowała z własnym zespołem, zanim porzuciła karierę muzyczną.  

Pod koniec lat sześćdziesiątych studiowała na Kent State University i po raz ostatni pojawiła się w programie The Gene Carroll Show w specjalnym wydaniu hołdu po śmierci Carrolla. Później wyszła za mąż za producenta telewizyjnego Lyle’a B. Hilla i przeszła szkolenie na terapeutę klinicznego. Para jest właścicielką szkoły aktorskiej Weist-Barron-Hill w Burbank w Kalifornii. Andrea Hill opublikowała Making It in the Business, książkę zawierającą wskazówki dla osób chcących wejść do branży rozrywkowej.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
It Hurts To Be Sixteen/Why Am I So ShyAndrea Carroll07.1963-45[9]Big Top 3156[written by Ronnie Grossman ][produced by Bright Tunes Productions]