środa, 3 stycznia 2024

Jean Carn

Jean Carn, pisany także jako Jean Carne (ur. Sarah Jean Perkins; 15 marca 1947r) to amerykańska wokalistka r&r/soul i jazz. W połowie kariery dodała ostatnie e do swojego nazwiska. Carn to wokalistka, której przypisuje się zakres wokalny wynoszący pięć oktaw. 
 
Carn urodziła się jako Sarah Jean Perkins w Columbus w stanie Georgia. W wieku czterech lat została członkinią swojego chóru kościelnego Carn planowała kontynuować naukę w Juilliard School of Music w Nowym Jorku, kiedy poznała i poślubiła pianistę jazzowego Douga Carna i została główną wokalistką w jego zespole jazz fusion. Para mieszkała w Los Angeles w Kalifornii, gdzie Carn pojawiła się na trzech z  ich czterech wczesnych albumów: Infant Eyes, Spirit of the New Land i Revelation on Black Jazz/Ovation. Para później rozwiodła się.  
 
W 1976 roku Carn podpisał kontrakt z wytwórnią Philadelphia International Records Kennetha Gamble'a i Leona Huffa. Wydała swój debiutancki album Jean Carn w 1976 roku. Debiutancki singiel „Free Love” zajął 23. miejsce w kategorii R&B. W czerwcu 1978 roku ukazał się jej drugi album dla tej wytwórni, Happy to Be With You. Zawierał on przebojowy singiel „Don't Let It Go to Your Head”. Trzeci album Carn  z Filadelfii „When I Find You Love” został wydany w 1979 roku. „My Love Don't Come Easy” zadebiutował na 43. miejscu listy R&B.
 
  Album zawierał utwór napisany przez Jerry'ego Butlera „Was That All It Was?” który mimo że nie znalazł się na listach przebojów, był wielkim hitem disco w brytyjskich klubach. W tym czasie Carn przeniosła się z wytwórni Philadelphia International do zależnej wytwórni TSOP dla swojego albumu Sweet and Wonderful z 1981 roku. Carn przeniosła się do Motown Records w 1982 roku, debiutując w wytwórni swoim jedynym albumem w tej wytwórni, Trust Me. Singiel „If You Don't Know Me By Now”, będący coverem przeboju Harolda Melvina & Blue Notes z chórkami zespołu The Temptations, zajął 49. miejsce na liście R&B.  
 
W 1986 roku Carn podpisała kontrakt z Omni Records. Closer Than Close, wyprodukowany przez saksofonistę Grovera Washingtona Jr., zajął pierwsze miejsce na listach przebojów R&B.Jej album You're a Part of Me z 1988 roku był jej jedynym wydawnictwem w Atlantic Records. W 2014 roku Carn został uhonorowany nagrodą za całokształt twórczości przyznaną przez National R&B Music Society w Filadelfii w Pensylwanii. W 2020 roku Carn była jednym z wykonawców na pokładzie rejsu Soul Train. 16 października 2022 r. życie Carne'a zostało przedstawione w serialu dokumentalnym TV One Unsung.
​

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Free Love/Where Did You Ever GoJean Carn03.1977--Philadelphia International 3614[written by K. Gamble, L. Huff][produced by Kenneth Gamble, Leon Huff][23[13].R&B Chart]
Don't Let It Go To Your Head/I Bet She Won't Love You Like I DoJean Carn08.1978--Philadelphia International 3654[written by K. Gamble, L. Huff][produced by Kenneth Gamble, Leon Huff][54[12].R&B Chart]
My Love Don't Come Easy/Was That All It WasJean Carn12.1979--Philadelphia International 3732[written by E. Levert, D. Williams, M. Jackson][produced by Eddie Levert, Dennis Williams][43[12].R&B Chart]
I'm Back For More/You Are My Personal AngelAl Johnson (With Jean Carn)03.1980--Columbia 11207[written by K. Stover][produced by Norman Connors][26[15].R&B Chart]
Love Don't Love Nobody (Part 1)/Love Don't Love Nobody (Part 2)Jean Carn09.1981--TSOP 02501[written by C.B. Simmons, J.B. Jefferson][produced by Norman Connors][23[13].R&B Chart]
If You Don't Know Me By Now/CompletenessJean Carn07.1982--Motown 1620[written by K. Gamble, L. Huff][produced by Norman Connors][49[9].R&B Chart]
Let's Stay Together/Charlie's Backbeat [Bobby Militello]Bobby Militello Featuring Jean Carn01.1983--Gordy 1652[written by W. Mitchell, A. Green, A. Jackson][produced by Lenny White, Bobby Militello][74[6].R&B Chart]
Closer Than Close/Lucky CharmJean Carne05.1986--Omni 99531[written by Terry Price, Brandi Wells][produced by Grover Washington Jr.][1[2][21].R&B Chart]
Flame Of Love/Anything GoesJean Carne09.1986--Omni 99511[written by Dianne Quander, Gerry Glenn][produced by Grover Washington Jr.][21[12].R&B Chart]
Everything Must ChangeJean Carne01.1987--Omni 99489[written by Bernard Ighner][produced by Grover Washington Jr.][79[4].R&B Chart]
Ain't No Way/Walking The LineJean Carne04.1988--Atlantic 89116[written by Aretha Franklin, Carolyn Franklin][produced by Nick Martinelli][23[13].R&B Chart]
Flame Of Love/Anything GoesJean Carne09.1986--Omni 99511[written by Dianne Quander, Gerry Glenn][produced by Grover Washington Jr.][21[12].R&B Chart]
Let Me Be The One/Break Up To Make UpJean Carne04.198895[1]-RCA PB 41879[written by Paul Gurvitz][produced by Bobby Eli]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Jean CarnJean Carn02.1977-122[10]Philadelphia Int. 34 394[produced by Kenneth Gamble & Leon Huff]
Sweet and WonderfulJean Carn08.1981-176[3]TSOP 36 775[produced by Jean Carn, McKinley Jackson, Bill Bloom, Frank Smith, Norman Connors]
Closer Than CloseJean Carne09.1986-162[6]Omni 90 492-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

wtorek, 2 stycznia 2024

David Carroll

 David Carroll (ur. 15 października 1913r - zm. 22 marca 2008r) był amerykańskim aranżerem studyjnym, dyrygentem i dyrektorem muzycznym.
 

Carroll urodził się w Taylorville w stanie Illinois. Napisał i nagrał wiele własnych piosenek, granych przez takich muzyków jak Tiny Hill, Bobby Christian, Earl Backus, Paul Severson, Mike Simpson, Sarah Vaughan, Vic Damone i Patti Page. Podczas gdy Carroll był dyrektorem muzycznym w Mercury Records (1951–1960), Quincy Jones skomponował dla niego kilka piosenek.  

W późniejszych latach Carroll był związany z braćmi Smothers. Początkowo podróżował z nimi jako ich dyrygent. Później został generalnym dyrektorem muzycznym, a następnie dyrektorem generalnym organizacji. Na tym ostatnim stanowisku zarządzał występami telewizyjnymi i filmowymi, nagraniami, zainteresowaniami wydawniczymi i występami osobistymi. Przypisuje mu się napisanie dżingla reklamowego dla American Family Insurance w 1965 roku. 

 Carroll zmarł w San Jose w Kalifornii w wieku 94 lat.  

Carroll miał dwie przebojowe wersje „Melody of Love” z 1955 roku, jedną instrumentalną (która osiągnęła 8. miejsce na liście Billboard Hot 100), drugą zawierającą narrację Paula Tremaine'a. Prowadził wiele sesji nagraniowych w latach pięćdziesiątych i wczesnych sześćdziesiątych, zarówno pod swoim nazwiskiem, jak i pod szyldem „David Carroll & His Orchestra”. Prawie wszystkie te sesje były dla Mercury Records.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Melody Of Love/La GolondrinaDavid Carroll And His Orchestra01.1955-8[17]Mercury 70516[written by Hans Engelmann & Tom Glazer]
It"s ALmost Tomorrow/You Are MineDavid Carroll11.1955-20[16]Mercury 70717[written by Buff Adkinson]
The Ship That Never Sailed/I Love You TrulyDavid Carroll And His Orchestra03.1957-65[3]Mercury 71069[written by Art Kassel]
Fascination/Swingin' SweetheartsDavid Carroll09.1957-56[7]Mercury 71152[written by Fermo Dante Marchetti][piosenka z filmu "Love In The Afternoon"]
Waltzing Matilda/Sometimes I'm HappyDavid Carroll01.1960-112[2]Mercury 71535[written by Marie Cowan & A.B. Paterson][#41 hit for Jimmie Rodgers in 1960][piosenka z filmu "On The Beach"]
Midnight Lace/Juke Box JingleDavid Carroll And His Orchestra10.1960-98[1]Mercury 71703[written by Joe Lubin, Jerome Howard][piosenka tytulowa z filmu]
The White Rose Of Athens/Theme From Slaughter On Tenth AvenueDavid Carroll And His Orchestra02.1962-61[7]Mercury 71917[written by Manos Hadjikdakis][piosenka z filmu dokumentalnego "DreamlandOf Desire"]
Big Girls Don't Cry Limbo/ Linstead Market LimboDavid Carroll And His Orchestra12.1962-102[2]Mercury 72070[written by Bob Crewe, Bob Gaudio]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Let's DanceDavid Carroll And His Orchestra06.1959-21[6]Mercury 60 001-
Let's Dance Again!David Carroll And His Orchestra01.1960-6[30]Mercury 60 152-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Jim Carroll Band

Ur. 1.08.1949r  w Nowym Jorku-zm. 11.09.2009r (USA). Poeta i pisarz, który pod koniec lat 70-tych został piosenkarzem rockowym. Trudne dzieciństwo spędził na rządzących się twardymi prawami ulicach Nowego Jorku, ale już jako chłopiec został znakomitym koszykarzem. Niestety, później przyszło mu się zetknąć z ciemną stroną miejskiego życia. Carroll zaczął spisywać swoje przeżycia w wieku 12 lat, opisując przy tym inicjację heroinową w wieku lat 13 oraz kontakty z seksem i przestępczością. (Zapiski te ukazały się później w formie książki The Basketball Diaries, która otrzymała znakomite recencje.).

 

Poezją zainteresował się dzięki współczesnym poetom, takim jak Jack Kerouac i Allen Ginsberg. W 1966r spędził trzy miesiące w więzieniu za posiadanie heroiny. Po wyjściu nadal poświęcał się swoim trzem obsesjom: narkotykom, literaturze i koszykówce. W tym czasie zdążył zaprzyjaźnić się z pisarzem Williamem Burroughsem i zespołem rockowym Velvet Underground. 

Kolejnym ważnym zdarzeniem było poznanie na początku lat 70-tych Patti Smith. Smith zajmowała się właśnie komponowaniem muzyki do swoich wierszy; gdy Carroll przeprowadził się w 1974 do hr. Marin, na północ od San Francisco, by tam wyzwolić się od heroinowego uzależnienia, utrzymywał z nią kontakt. Kiedy artystka przyjechała do Kalifornii ze swoim zespołem pod koniec lat 70., Carroll, który również zainteresował się przerabianiem swojej poezji na utwory muzyczne, wystąpił jako artysta otwierający jej koncert.
 

W 1979 przygotował kasetę demo ze swoimi nagraniami i podpisał umowę z wytwórnią Atco Records. W tym samym roku nagrał swoją debiutancką płytę zatytułowaną Catholic Boy i stworzył zespół Jim Carroll Band, w którego składzie znaleźli się: Brian Linsley (gitara), Steve Linsley (gitara basowa), Terrell Winn (gitara) i Wayne Woods (perkusja). Album doszedł do 73. miejsca na liście najlepiej sprzedających się płyt, ale otrzymał znakomite recenzje. Udana była zwłaszcza piosenka "People Who Died", sugestywny opis osób znanych autorowi, które spotkała okropna śmierć.
 

Carroll nagrał jeszcze dwie płyty, Dry Dreams i Write Your Name, nieco zmieniając skład zespołu przy przygotowywaniu każdej z nich. W drugiej połowie lat 80-tych grywał nieregularnie, koncentrując się na publicznym czytaniu swojej poezji. W 1987 opublikował swoją drugą książkę, Forced Entries. W 1991 podpisał kontrakt z Giant Records, której nakładem wydał płytę deklamacyjną, Praying Mantis, nagraną na żywo w kościele św. Marka w Nowym Jorku.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
People Who Died/I want the angelJim Carroll Band11.1980-103[8]Atco 7314[written by J. Carroll][produced by Earl McGrath][51[11].Hot Dance/Disco]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Catholic BoyJim Carroll Band11.1980-73[23]Atco 132[produced by Earl McGrath ]
Dry DreamsJim Carroll Band05.1982-156[7]Atco 145[produced by Earl McGrath ]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

niedziela, 31 grudnia 2023

Giggs

Giggs (urodzony 11 maja 1983r; prawdziwe nazwisko Nathaniel Thompson), znany również jako Hollowman, to brytyjski raper pochodzący z londyńskiej dzielnicy Peckham.
 

Nathaniel Thompson opuścił szkołę w wieku 16 lat. Dostał swój przydomek ze względu na swój śmiech (Gigglen). Kiedy miał 20 lat, został skazany na dwa lata więzienia za przestępstwo związane z bronią. Następnie wydał sam kilka składanek - jako Hollowman i Giggs - oraz wraz ze swoją ekipą Spare No 1 (SN1), zanim w 2008 roku ukazał się jego debiutancki album Walk in da Park. Nie przyniosło mu to komercyjnego sukcesu, ale przynajmniej umieściło go na brytyjskich listach przebojów R&B.

 Ważniejsza była pozytywna krytyka mediów i uznanie jury złożonego z ekspertów podczas rozdania nagród BET Awards, które w tym samym roku uznało go za najlepszego brytyjskiego aktora. To pomogło mu podpisać kontrakt płytowy z XL Recordings. Jeszcze zanim wydał swój drugi album, BBC Sound of... przewidywało jego zbliżający się przełom na początku 2010 roku. Let Em Ave It został wydany w czerwcu i faktycznie znalazł się w pierwszej czterdziestce oficjalnych brytyjskich list przebojów. Na swoim koncie miał także dwa single: Look What the Cat Dragged In i Don't Go There, powstały we współpracy z amerykańskim raperem B.o.B, który niedawno osiągnął swój przełom wydając album numer jeden. 

 Nad swoim kolejnym albumem „When Will It Stop” z 2013 r. Giggs współpracował między innymi z Edem Sheeranem, Anthonym Hamiltonem i Stylesem P. i mógł wykorzystać sukces swojego poprzednika. W 2015 roku pojawił się jako gość na płycie Jme Integrity. Ich wspólna piosenka Man Don't Care ledwo znalazła się w pierwszej setce, ale mimo to osiągnęła status srebrnej płyty przy 200 000 sprzedanych egzemplarzy.

  W następnym roku czwarty album Landlord został wydany we własnej wytwórni SN1 Records. Oznaczało to, że udało mu się wskoczyć na drugie miejsce na listach przebojów. Singiel Lock Doh przyniósł mu pierwszą srebrną nagrodę. W marcu 2017 roku pojawił się w dwóch piosenkach na albumie kanadyjskiego rapera Drake'a More Life. Ponieważ sprzedaż albumów i streaming były teraz również wliczane do list przebojów singli, osiągnął on nie tylko dwa najwyższe jak dotąd miejsca na brytyjskich listach przebojów, ale także dwa miejsca na amerykańskich listach przebojów.

  Dwa lata później powrócił z płytą Big Bad..., ale nie udało mu się utrzymać wielkiego sukcesu. Oprócz miejsca w pierwszej dziesiątce, co najmniej dwie piosenki znalazły się w pierwszej 50-ce. Swój kolejny album Now or Never wydał w 2020 roku, ale po 7 latach znów nie znalazł się w pierwszej 10. Jego single i kolaboracje również nie osiągały już najwyższych rankingów.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Don't Go ThereGiggs feat. B.o.B03.201060[1]-XL Recordings CATCO 158153630[written by Nathan Thompson ,Bobby Ray Simmons Jr.][produced by Adam Cherrington]
Look What the Cat Dragged InGiggs06.201053[1]-XL Recordings CATCO 162579994[silver-UK][written by Nathan Thompson ][produced by Bayoz Muzik]
Whippin' ExcursionGiggs03.2010193[1]-XL Recordings [silver-UK]
Man Don't CareJME featuring Giggs10.2015100[1]-Boy Better Know GBSYA 1500113 [platinum-UK]
3 Wheel-upsKano featuring Wiley & Giggs.2016126-Parlophone [gold-UK][written by Kane Robinson,Richard Kylea Cowie,Omari Wooley,Nathaniel Thompson][produced by Swifta Beater]
Lock DohGiggs featuring Donae'o10.201652[15]-SN1 GB7QY 1600096[platinum-UK]
No Long TalkDrake featuring Giggs03.201717[5]40[2]Cash Money/Republic USCM 51700068[silver-UK][written by Aubrey Graham,Nathaniel Thomson,Shane Lindstrom,Kevin Gomringer,Tim Gomringer][produced by Murda Beatz][22[2].R&B Chart]
KMTDrake featuring Giggs03.20179[11]48[2]Cash Money/Republic USCM 51700063[platinum-UK][written by Aubrey Graham ,Nathaniel Thomson, Courtney Clyburn, Cameron Shaikh[produced by Ness, Chef Pasquale][26[3].R&B Chart]
Linguo Giggs featuring Donae'o10.201728[9]-No Bs GBUM 71705418[silver-UK]
ActiveSneakbo featuring Wiley & Giggs10.201790[2]-Jetskiwave QM6P 41792225-
Ultimate GangstaGiggs featuring Dave10.201751[1]-No Bs GBUM 71705409-
PeligroGiggs featuring 2 Chainz10.201753[2]-No Bs GBUM 71705426[silver-UK]
Nothing But NetGiggs with AJ Tracey02.201999[1]-Aj Tracey UKQNW 1800015[produced by ADP,Nyge]
187Giggs03.201942[1]-Island GBUV 71900285[written by Giggs][produced by Machine Baby]
BabyGiggs03.201948[9]-Island GBUM 71900171[silver-UK][written by Giggs][produced by The Fanatix]
10/10Wretch 32 featuring Giggs10.201997[1]-Polydor GBUM 71904206-
Straight Murder Giggs feat. Dave11.202035[3]-No Bs GBUM 72005791-
Buff Baddies Giggs 11.202064[1]-No Bs GBUM 72005689-
CrudGhetts feat. Giggs03.202188[1]-Warner GBAHT 2001143-
LeanM Huncho feat. Giggs03.202293[1]-Island GBUM 72201502-
Just CozGiggs with Aitch05.202242[3]-NQ GB2DY 2200404-
Incredible SauceGiggs featuring Dave08.202377[1]-No Bs Music QMBZ 92352786-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Walk in da ParkGiggs08.2008143[1]- Spare No1 Productions SN1CD001[produced by Giggs,Universe,Bayoz Muzik,Boom Productions,Boss Entertainment,Dash Music,Flupes,Simple,Wbeeza]
Let Em Ave ItGiggs07.201035[2]-XL Recordings XLCD 491[produced by Giggs, Adam Cherrington ,Bayoz Musik, Boom Productions, DaVinChe, Drumma Boy, Ensayne Wayne, J Bizzy, Kam Beats, Pablo Productions, SL ,The Streets, Universe, Virgo, W Beeza]
When Will It StopGiggs10.201321[2]-SN1 XLCD 621[produced by Giggs,Dukus Alemay,Universe,Bayoz Musik,Boom Productions,Pablo Productions,Sleep Deez,Virgo,DJ Farhot,Ed Sheeran,Jake Gosling,J.U.S.T.I.C.E. League,Mark Ronson,Tone P.,TRC]
LandlordGiggs08.20162[9]-SN1 SN 1001CD[silver-UK][produced by Giggs,Boom Productions,Charlie Sloth,CRT,Danny Boom,Donae'o,Dukus ,Greatness Jones,Hayzeus,Jaisu,Mazza Beats,Nibz,Scott Styles,Sean Murdz,Smasher,Swifta Beater,Wizzy Wow]
Wamp 2 DemGiggs10.20172[6]-No Bs 6706165[silver-UK][produced by Giggs,808-Ray,Bricks Da Mane,Chris Childs,Cool & Dre,Cubeatz,Donae'o,Flyo,Footsie,Illa,Jay Jay Heston,London on da Track,M16,Narcos,The Fanatix,Zaytoven]
Big Bad...Giggs03.20196[4]-Island 7742109[produced by Giggs , Joshua Ard, 6IXVI, Boom Productions, Cassius Jay, DABEATFREAKZ, Dirty Saj, DJ Paul, DJ Snips, The Fanatix, Illadaproducer, Jahlil Beats, Jay Youngs, K-1, Labrinth, Machine Baby, Mazza ,Raseye VII, Teddy Fantum, Swizz Beatz]
Now or NeverGiggs11.202015[2]-No Bs 3538080-
Zero ToleranceGiggs08.202348[1]-No Bs Music SN1ZT 001-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

sobota, 30 grudnia 2023

Creed

Creed - amerykański zespół post grunge, działający w latach 1995-2004 oraz ponownie od roku 2009 w którego skład wchodzą Scott Stapp (wokal), Mark Tremonti (gitara), Scott Phillips (perkusja), Brian Marshall (gitara basowa). W pierwszym okresie działalności (1995-2004) Creed wydał 3 albumy- "My Own Prison", "Human Clay" i "Weathered", odnosząc wielki sukces komercyjny w Stanach Zjednoczonych.

W 2009 roku grupa wznowiła działalność. Zespół 20 pażdziernika 2009 roku zakończył amerykańską trasę koncertową trwającą od 6 sierpnia. Nowy album "Full Circle" został wydany 27 pażdziernika 2009.
 

Zespół Creed został założony pod koniec 1994 roku przez Scotta Stappa i Mark'a Tremonti'ego, kolegów z Florida State University. Oboje uczęszczali również do jednej klasy w tym liceum Lake Highland Preparatory School w Orlando. W pierwszym składzie zespołu byli również Brian Marshall i Scott Phillips. Zespół początkowo nazywał się Naked Toddler (ang. Goły szkrab), póżniej nazwa została zmieniona na Maddox Creed, a potem na Creed po namowie Marshalla.
W tym okresie grupa miała już przygotowane trzy utwory, które znalazły się na debiutanckim albumie My Own Prison. Tymi utworami były "One", "Sister" i "What's This Life For".
 

Debiutancki album grupy zatytułowany My Own Prison, został wydany niezależnie w 1997 roku. Produkcja i dystrybucja albumu dla radiostacji na Florydzie kosztowało 6000 dolarów. Album przyciągnął uwagę kilku wytwórni płytowych, jednak żadna nie chciała podpisać kontraktu. Podczas grania małego koncertu, Diana Meltzer z wytwórni Wind-Up Records usłyszała muzykę Creed. Przed koncertem słuchała ona albumu, jednak dopiero po tym koncercie, wytwórnia zdecydowała się na podpisanie kontraktu z grupą. Po remiksie, który miał uczynić album bardziej miłym dla ucha słuchaczy radiowych, albumem My Own Prison został wydany ponownie, nakładem Wind-up Records w USA. Album niespodziewanie okazał się wielkim sukcesem komercyjnym, docierając do 40-go miejsca w zestawieniu Billboard Top 200. Album był promowany przez 4 single, których wyniki sprzedaży były również zadowalające. Koncertowa wersja utworu "My Own Prison" pojawiła się na charytatywnym albumie Live in the X Lounge, a cover utworu Alice'a Coopera "I'm Eighteen" został wykorzystany na ścieżce dżwiękowej filmu Oni z 1998 roku.
 

Drugi album studyjny grupy zatytułowany Human Clay, został wydany w 1999 roku, debiutując na liście Billboard 200 z numerem pierwszym. Również pierwszy singel z tego albumu "Higher", utrzymywał się kilka tygodni na szczycie radiowych list przebojów. Kolejny singel, "With Arms Wide Open" również dotarł do pierwszego miejsca list przebojów tamtej jesieni.
W międzyczasie, Brian Marshall opuścił zespół, a podczas trasy koncertowej zastąpił go Brett Hestla (Virgos Merlot, Dark New Day). W tamtych czasach, kiedy grupa występowała na New York's Krock 92.3 "Dysfunctional Family Picnic Concert" w Holmdel w stanie New Jersey, Fred Durst, wokalista Limp Bizkit z którym Creed grali wspólnie koncert, Ľle się wyrażał o Scott'cie Stappie. W odpowiedzi Stapp wyzwał Freda na otwarty pojedynek bokserski.
 

Jesienią 2001 roku ukazał się trzeci album studyjny grupy zatytułowany Weathered, a pierwszy singel, "My Sacrifice", został użyty w celach promocyjnych przez World Wrestling Entertainment. Utwór dotarł do  4 miejsca w zestawieniu Billboard Hot 100 9 lutego 2002 roku, a na liście Mainstream Rock Tracks, utwór utrzymywał się na  1 lokacie przez 9 tygodni począwszy od grudnia 2001r. Na początku 2002 roku, ukazał się kolejny singel zespołu "Bullets", wraz z kosztownym i pełnym efektów specjlanych teledyskiem. Okazało się to jednak komercyjnym niewypałem. Mimo to, niedługo potem zespół wydał jako singel jeden z jego największych hitów do tej pory, "One Last Breath". Weathered był jedynym albumem Creed na którym nie gra basista Brian Marshall. Wyjątkowo gitarę basow± w studiu nagrywał Tremonti.
 

Stapp uczestniczył w wypadku samochodowym w kwietniu 2002 roku i zdawało się że zaplanowana trasa koncertowa może zostać odwołana, jednak udało mu się wyzdrowieć na tyle żeby mógł uczestniczyć w kilku ostatnich koncertach.
4 czerwca 2004 roku, Creed oficjalnie ogłosili zawieszenie działalności. Stapp rozpoczął nagrywanie debiutanckiego, solowego albumu The Great Divide. Inni członkowie zespołu (włącznie z byłym basistą Brianem Marshallem) założyli nowy zespół, Alter Bridge, zapraszając do współpracy Mylesa Kennedy'ego. 22 listopada 2004 roku została wydana składanka Creed Greatest Hits.
 

W 2008 roku, Mark Tremonti oraz wokalista Alter Bridge, Myles Kennedy, wzięli udział w nagrywaniu albumu zespołu Sevendust zatytułowanego Chapter VII: Hope & Sorrow. Ta sama dwójka pojawiła się również na albumie Fozzy All That Remains. Tremonti wydał pod koniec 2008 roku DVD edukacyjne, prezentując różne techniki gry na gitarze zatytułowane Mark Tremonti: The Sound & The Story. w 2007 roku, zespół Alter Bridge wydał drugi studyjny album, Blackbird, zawierający hit zespołu "Rise Today".
W 2009 roku, utwór Creeda "Higher", pochodzący z albumu Human Clay pojawił się na #95 miejscu w zestawieniu VH1 prezentującym 100 najlepszych hardrockowych utworów "100 Greatest Hard Rock Songs".
 

3 listopada 2008 roku serwis Blabbermouth.net ogłosił że możliwa jest reaktywacja Creed mająca nastąpić w 2009 roku. Nawiązując do wypowiedzi frontmana Twisted Sister Dee Snidera, wokalista Alter Bridge, Myles Kennedy miał podobno zastąpić Roberta Planta w trakcie reaktywacyjnej trasy koncertowej Led Zeppelin w 2009 roku. 2 grudnia magazyn Rolling Stone napisał, że reaktywacja Creed jest już bliska. Kennedy zaprzeczył pogłoskom że zaśpiewa z Led Zeppelin, jednak nie ukrywał tego że improwizował z instrumentalną częścią tego zespołu. Póżniej manager Jimmy'ego Page'a ogłosił, że Led Zeppelin nie planuje żadnej trasy koncertowej, ani reaktywacji. Myles Kennedy pozostał w Alter Bridge i rozpoczął nagrywanie trzeciego studyjnego albumu grupy. Z tego powodu, reaktywacja Creed stała od znakiem zapytania. Pomimo tego, 17 marca 2009 roku wyciekły niepotwierdzone informacje o trasie koncertowej zespołu, a 2 kwietnia wznowiono działalność strony internetowej grupy creed.com na której widniał napis mówiący o powrocie grupy latem 2009r.
 

27 kwietnia zespół Creed ogłosił na oficjalnej stronie internetowej reaktywację zespołu i plany na nowy album. Nawiązując do wypowiedzi Tremontiego "Jesteśmy bardzo podekscytowani ponownym połączeniem z fanami i z nami samymi po tych długich sześciu latach." Póżniej dodał on że bycie ponownie częścią Creed było ostatnią rzeczą której się spodziewał. Phillips w wywiadzie powiedział: "Nasza kariera jako Creed miała bardzo nagły i nieprzewidziany koniec. Po przemyśleniu najlepszych momentów w naszych życiach prywatnych i zawodowych, zdaliśmy sobie sprawę że nadal jesteśmy zdolni kontynuować naszą karierę i przyjażń na większą skalę niż przedtem." Basista Brian Marshall również potwierdził że chce wstąpić do zespołu, z którego odszedł przed nagraniem trzeciego studyjnego albumu Weathered. 


W międzyczasie Mark Tremonti, Scott Phillips, Brian Marshall oraz brat Marka Tremonti'ego, Michael, obawiali się że prace z Creed opóżnią rozwój Alter Bridge i nowy album będzie musiał zostać nagrany dopiero po trasie koncertowej z Creed. Tremonti potwierdził że pomimo tego, przyszłość Alter Bridge nie stoi pod znakiem zapytania, tak więc Tremonti, Phillips i Marshall będą "przełączać się" pomiędzy zespołami, podczas gdy Scott Stapp z Mylesem Kennedym będą pracowali nad solowym albumem.
 

W czerwcu 2009 roku, Stapp, Tremonti, Marshall i Phillips zagrali po raz pierwszy od 10 lat, uczestnicząc w koncercie z serii AOL Sessions, wykonując "Higher," "With Arms Wide Open," "My Own Prison" i "My Sacrifice". Dodatkowo grupa wystąpiła podczas koncertu Fox & Friends 26 czerwca 2009r. Póżniej zostało potwierdzone na oficjalnej tronie internetowej zespołu, że nowy album grupy pojawi się w sprzedaży 27 pażdziernika 2009 roku.
 

Reaktywacyjne tournee Creed rozpoczęło się 6 sierpnia 2009r, a zakończyło się 20 pażdziernika, tydzień przed wydaniem nowego albumu.
Pierwszy singel z albumu Full Circle, "Overcome", pojawił się na oficjalnej stronie zespołu 19 sierpnia. Premiera radiowa, oraz samego utworu jako digital download miała miejsce 25 sierpnia. Drugi singel zatytułowany "Rain", pojawił się w radiu 23 września, a 6 pażdziernika został wydany również w formie digital download.
24 pażdziernika Scott Phillips potwierdził, że Creed uda się w ogólnoświatową trasę koncertową w lecie 2010 roku, zaczynając w USA, kontynuując następnie przez Kanadę, Australię, Nową Zelandię, Amerykę Połudnową i kończąc w Europie. ma być to trasa koncertowa promująca nowy album. Zostało również potwierdzone, że grupa planuje wydawać kolejne albumy po Full Circle.
19 kwietnia 2010 roku ogłoszono daty 26 koncertów kapeli w lipcu i sierpniu na terenie Stanów Zjednoczonych i Kanady.. Chodzą pogłoski, iż światowa trasa koncertowa zespołu została odwołana.
Creed odniósł wielki sukces komercyjny w latach 90-tych i na początku trzeciego tysiąclecia, sprzedając w sumie około 35 milionów albumów na całym świecie. Ich pierwsze trzy albumy My Own Prison, Human Clay i Weathered wielokrotnie otrzymywały status platynowej płyty w Stanach Zjednoczonych, sprzedając się kolejno w nakładach 6 milionów, 11 milionów i 6 milionów kopii. 

Grupa zdobyła nagrodę Grammy w kategorii Best Rock Song za utwór "With Arms Wide Open" w 2001 roku. Od wielu lat muzyka Creed jest wykorzystywana przez World Wrestling Entertainment (WWE). W dodatku wiele utworów grupy pojawiło się w serialach telewizyjnych i filmach.
Pomimo ogromnego sukcesu komercyjnego, Creed jest słabo oceniany przez zawodowych krytyków muzycznych takich jak Robert Christgau, magazyn Rolling Stone, i serwis Allmusic. Grupa jest często krytykowana za nagminne naśladowanie zespołu Pearl Jam. Basista Creed Brian Marshall kiedyś zaatakował słownie Eddie'go Veddera, twierdząc, że Scott Stapp pisze lepsze piosenki, a ostatni album Pearl Jam skrytykował jako nie wnoszący nic nowego do muzyki. Stapp nie identyfikował się z wypowiedzią Marshalla i powiedział "Tak, jesteśmy już zmęczeni pytaniami o Pearl Jam, ale nie ma wytłumaczenia dla arogancji i głupoty (Marshalla). Proszę was o nie sądzenie Creed jako zespołu, ponieważ tamta wypowiedż nie streszczała uczuć członków zespołu, lecz Briana. Przepraszam, jeżeli Brian komuś ubliżył, tak jak on przeprosił za swój komentarz". 

Marshall został wyrzucony z Creed krótko po tym zajściu, jednak Stapp utrzymuje że jego odejście nie miało związku z tym incydentem. Inne Żródła uważają, że Marshall opuścił zespół z własnej woli z powodu sprzeczek ze Stappem.
Z powodu wpływów takich zespołów jak Alice in Chains i Pearl Jam, muzyka Creed jest głównie postrzegana jako post grunge. Ann Powers z magazynu Rolling Stone określa gitarzystę grupy, Marka Tremonti'ego jako zainspirowanego stylem Jerry'ego Cantrella. Allison Stewart określa Scotta Stappa jako mającego nawyki Eddie'go Veddera, takie jak "Świetny, pełen emocji krzyk". Stewart również określa, że muzyka Creed ma "Zeppelinowskie riffy". 

Scott Stapp rozważał popełnienie samobójstwa w 2003 roku po wypiciu butelki whiskey marki Jack Daniel's. Nawiązując do czasopisma Rolling Stone Scott był przekonany że ludzie związani z Creed chcą jego śmierci, więc zostałby "typem męczennika takim, jak Kurt Cobain" i zwiększyłby sprzedawalność płyt. "Miałem dziwne myśli chodzące mi po głowie", podsumował Stapp w jednym z wywiadów. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
My Own PrisonCreed01.1998-54[13].Airplay ChartWind-Up[written by Scott Stapp,Mark Tremonti][produced by John Kurzweg]
OneCreed01.1999-70[20]album cut[written by Scott Stapp,Mark Tremonti][produced by John Kurzweg]
Higher/To Whom It May ConcernCreed01.200047[3]7[53]Epic 6683152[gold-US][written by Scott Stapp][produced by John Kurzweg]
What IfCreed01.2000-102[14]Epic 668905 2[written by Scott Stapp,Mark Tremonti][produced by John Kurzweg][piosenka z filmu "Scream 3"]
With Arms Wide OpenCreed05.200013[16]1[1][47]Epic 6706952[2x-platinum-US][written by Scott Stapp,Mark Tremonti][produced by Ron Saint Germain,John Kurzweg]
Are You Ready?Creed08.2000-125[1]Wind-Up[written by Scott Stapp,Mark Tremonti][produced by John Kurzweg]
My SacrificeCreed10.200118[5]4[29] Epic 6723162[silver-UK][written by Scott Stapp,Mark Tremonti][produced by John Kurzweg,Kirk Kelsey]
One Last BreathCreed06.200247[5]6[34]Epic 6728262[written by Scott Stapp,Mark Tremonti][produced by John Kurzweg,Kirk Kelsey]
OvercomeCreed08.2009-73[1]Wind-Up[written by Scott Stapp,Mark Tremonti][produced by Howard Benson]
RainCreed10.2009-91[3]Wind-Up[written by Scott Stapp,Mark Tremonti][produced by Howard Benson]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
My Own PrisonCreed08.1997-22[112]Wind-Up 13 049[6x-platinum-US][produced by John Kurzweg]
Human ClayCreed09.199929[15]1[2][103]Wind-Up 13 053[11x-platinum-US][gold-UK][produced by John Kurzweg]
WeatheredCreed11.200144[40]1[8][74]Wind-Up 13 075[6x-platinum-US][gold-UK][produced by John Kurzweg,Kirk Kelsey,Creed]
Greatest HitsCreed11.2004156[3]15[46]Wind-Up 13 103[2x-platinum-US][silver-UK][produced by John Kurzweg]
Full CircleCreed10.200978[1]2[12]Virgin CDVIR 228 [UK][produced by Howard Benson]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Creatures

Creatures to brytyjski duet. Powstał w 1981r w Londynie. Założyli go Siouxsie Sioux (wtaśc. Janet Susan Ballion, a nie Dallion, jak podaje większość źródeł; 27.05.1957r, Londyn) -voc, k i Budgie (właśc. Peter Clark; 21.08.1957, St. Helens, Lancashire) - dr, perc, g, k, na state związani z zespołem Siouxsie And The Banshees, z początku z myślą tylko o nagraniach; dopiero w 1990 zdecydowali się też na występy w dwójkę.

 

Duet zadebiutował we wrześniu 1981r albumikiem singlowym "Wild Things" z pięcioma piosenkami, m.in. przeróbką Wild Thing The Troggs oraz Mad Eyed Screamer i So Unreal (kontrowersyjna okładka przedstawiała Siouxsie i Budgiego podczas miłosnego aktu). 

Zrazu wydawało się, że będzie to jednorazowe przedsięwzięcie obojga artystów, ale na początku 1983r para wynajęła Sea West Studios w Oahu na Hawajach i tam w dwa tygodnie nagrała pełnowymiarowy album, "Feast", wydany w maju 1983r. Promowany singlami Miss The Girl/Hot Spring In The Snow z tego samego miesiąca i Right Now/Weathercade z lipca, zyskał sporą popularność.
 

Przesycony słoneczną aurą Hawajów, był dziełem zdecydowanie bardziej oszczędnym niż następne dzieło The Creatures, "Boomerang" z listopada 1989r, oraz towarzyszące mu single: Standing There/Divided z października 1989r i Fury eyes/Abstinence z lutego 1990r. Największym osiągnięciem duetu okazała się natomiast płyta "Anima Animus", nagrana na początku 1999r w domu obojga artystów, już wówczas małżonków, niedaleko Tuluzy we Francji. Wypełniła ją muzyka porywająca rytmicznie i nowoczesna brzmieniowo, ocierająca się o ambitne techno, dorównująca najwybitniejszym dokonaniom nie istniejącej już wtedy grupy Siouxsie And The Banshees, np. 2nd floor, Disconnected, Take Mine, Say, Exterminating Angel, Another Planet.
 

Z tego okresu pochodzą też m.in. single Sad Cunt/Sad Cunt (remiks) z czerwca 1998r i 2nd Floor/Turn It On z października oraz czwórka "Eraser Cuts" z sierpnia tego roku.
24 marca 1999r duet wystąpit w poznańskim klubie Eskulap. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Mad eyed csreamer EP.Siouxsie & Budgie10.198124[7]-Polydor POSP 354[written by Budgie, Siouxsie][produced by Budgie, Siouxsie]
Miss the Girl /Hot Springs in the SnowCreatures05.198321[7]-Wonderland SHE 1[written by Budgie, Siouxsie][produced by Creatures, Mike Hedges ]
Right Now /WeathercadeCreatures07.198314[10]-Wonderland SHE 2[written by Carl Sigman , Herbie Mann][produced by Creatures]
Standing There/DividedCreatures11.198953[2]-Wonderland SHE 17[written by Creatures][produced by Creatures, Mike Hedges]
Fury Eyes /AbstinenceCreatures03.199081[3]-Wonderland SHE 18[written by Creatures][produced by Creatures, Mike Hedges]
2nd floor/Turn it onCreatures10.199893[1]-Sioux SIOUX 3V[written by Creatures][produced by Creatures, Warne Livesey]
Say /All she could ask forCreatures03.199972[2]-Sioux SIOUX 6V[written by Creatures][produced by Creatures, Warne Livesey]
Prettiest thing/Turn it on/GuillotineCreatures09.199987[1]-Sioux SIOUX 9V[written by Creatures][produced by Creatures,Ian Caple]
GodzillaCreatures10.200353[2]-Sioux SIOUX 14CD1[written by Creatures][produced by Creatures]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
FeastCreatures05.198317[9]-Wonderland SHELP 1[produced by Mike Hedges, Creatures]
BoomerangCreatures12.1989-197[2]Wonderland SHELP 6[produced by Mike Hedges, Creatures]
Anima animusCreatures02.199979[2]-Siouxie SIOUX 4[produced by The Creatures, Steve Lyon, Warne Livesy]
Hai!Creatures11.2003153[1]-Sioux SIOUX 15V[produced by The Creatures]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Mic Lowry

 Mic Lowry, to brytyjski boysband z Liverpoolu wykonujący harmonię wokalną, śpiewający muzykę pop, współczesne r&b i soul. Pięcioosobowy zespół powstał w 2011 roku i obecnie tworzą go Delleile Ankrah, Kaine Ofoeme, Ben Sharples i Michael Welch, którzy wszyscy uczęszczali do szkoły Calderstones School w Liverpoolu. Wcześniej podpisali kontrakt z Universal Music Group, ale po wydaniu EP-ek The Show (2015) i MOOD (2017) zdecydowali się kontynuować działalność niezależnie.  

Nazwa zespołu pochodzi od The Lowry Centre w Manchesterze, które było pierwszym miejscem, w którym chłopcy wystąpili. Zespół wydał EP-kę The Show w 2015 r. i swój pierwszy singiel „Oh Lord” w 2016 r., zawierający samplowanie i dużą rearanżację fragmentów hitu Phila Collinsa „In the Air Tonight”. Ich kolejny singiel „Whiskey Kisses” został wydany 10 marca 2017 roku. Wystąpili na scenie BBC Introducing Merseyside i BBC Radio 1Xtra. W 2014 roku zdobyli nagrodę MOBO Unsung Award, w 2015 zostali nominowani do nagrody BET Best International Newcomer, a w 2016 zdobyli nagrodę GIT Liverpoolu.  

Wystąpili przed Justinem Bieberem w Liverpoolu, Glasgow, Londynie, Birmingham, Leicester i Manchesterze podczas europejskiej części jego trasy Purpose World Tour i wystąpili podczas 37 europejskich koncertów w 22 miastach. Występowali także w różnych miejscach w Wielkiej Brytanii, w tym w Manchesterze, Birmingham, Sheffield, Glasgow i londyńskiej The O2 Arena. W marcu 2017 roku zostali wybrani przez amerykańską osobowość radiową i telewizyjną Elvisa Durana Artystą Miesiąca i wystąpili na żywo w ogólnokrajowym programie NBC Today, a także szeregu programów medialnych i występów na żywo w różnych miejscach w USA, w tym w New Yorku i Los Angeles. 

 7 marca 2017 roku grupa wystąpiła w programie The Wendy Williams Show. 19 października 2018 roku Mic Lowry wydał swój pierwszy singiel jako niezależni artyści „Tesla”, powstały we współpracy z producentem muzycznym Diztortion. 10 czerwca 2019 roku otworzyli trasę koncertową Backstreet Boys DNA w Manchester Arena. Członek Akia Jones opuścił grupę na początku 2020 roku. 2 września 2022 roku grupa wydała singiel „Flowers”, po którym ukazał się teledysk, który ukazał się 30 września 2022 roku.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Oh Lord Mic Lowry11.201654[11]-Decca GBUM 71604314[written by Phil Collins,Joy Deb,Linnea Deb,Anton Hård af Segerstad,Ray 'Augustine Grant' Jacobs][produced by The Family]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Goldwax Records

Goldwax Records została powołana do życia w 1964r przez Quintona M. Clauncha i Rudolpha V. "Doc" Russella w Memphis.Od początku specjalizowała się w nagrywaniu muzyki soul.

 

Jeden z założycieli,Quinton Claunch urodził się w 1922r w Tishomingo/Mississippi i zaczynał od występów w zespole country w latach 40-tych.Po ożenku w 1948r przenosi się do Memphis,gdzie pracuje jako obwożny sprzedawca artykułów żelaznych.Spotyka wkrótce na swojej drodze Sama Phillipsa [znanego z wytwórni Sun],który namawia go do gry na gitarze i współkomponowania z Billem Cantrellem dla Sun.
 

W 1957 on,Cantrell i inni zakładają wytwórnię Hi Records,lecz Claunch spprzedaje swoje udziały w 1959r.
Kiedy farmaceuta z Memphis,Doc Russell wyraził zainteresowanie założeniem wytwórni płytowej ,Claunch chętnie przyłącza się do niego i tak powstaje Goldwax.Ich pierwszą płytą był singiel "Darlin" zespołu-The Lyrics,niewielki lokalny hit. Dużym sukces wytwórni przynieśli dwaj członkowie grupy gospel,Redemption Harmonizers.Razem z kompozytorem ,Rooseveltem Jamisonem nagrali "That's How Strong My Love Is" pózniej klasyczny utwór soul wykonywany minn.przez Otisa Reddinga i Rolling Stones.
 

Gdy piosenka zaczęła wspinać się na listach przebojów,wytwórnia Peacock zarzuciła jednemu z jej wykonawców O.V. Wrightowi,że ma jeszcze ważny kontrakt z wytwórnią jako członek Sunset Travelers.Idąc na ugodę z Peacock Records nagrywają covera tej piosenki już bez udziału Wrighta.
 

Innym znanym wokalistą nagrywającym dla Goldwax był James Carr,który zaczynał swoją karierę w wieku 8 lat śpiewając gospel w swoim rodzinnym mieście Shreweport w stanie Louisiana.Występował w wielu grupach gospel,minn. w Harmony Echoes ,razem z Wrightem.Nagrał dla Goldwax takie hity jak;"You've Got My Mind Messed Up" "Pouring Water on a Drowning Man," i "At the Dark End of the Street" .Niestety nie dorósł on mentalnie do sukcesów,stąd wieczne problemy podczas sesji nagraniowych,co doprowadziło do rozwiązania kontraktu w 1969 roku,stając się praktycznie zakończeniem jego kariery, poza nielicznymi występami aż do lat 90-tych.
 

Duży sukces odniosła grupa Ovations z jej liderem Louisem Williamsem piosenką "It's Wonderful to Be In Love",pierwotnie wykonywaną przez Sama Cooke'a.Największe sukcesy tej grupy to lata 1972-73,kiedy nagrywali już dla MGM.
 

Dystrybucję płyt Goldwax Records powierzył wytwórni Bell Records .Wytwórnia zakończyła swoją działalność w 1969r na wskutek osobistych nieporozumień między Russellem i Claunchem.W połowie lat 80-tych biznesman z Memphis Elliott Clark nabył materiał Goldwax i reaktywował firmę i przekonał Clauncha by został prezydentem wytwórni.Na początku lat 90-tych wytwórnia przenosi swoją siedzibę do Nashville i w tym samym czasie Claunch opuszcza ją.Dzisiaj Goldwax wynajmuje biura przy Atlantic,mając ten sam adres. 

 

Hity na singlowej liście przebojów "Billboard"

1966 Love Attack James Carr No. 99
1966 Pouring Water On A Drowning Man James Carr No. 85
1966 You've Got My Mind Messed Up James Carr No. 63
1967 I'm A Fool For You James Carr No. 97
1967 The Dark End Of The Street James Carr No. 77
1968 A Man Needs A Woman James Carr No. 63 

 

 

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

James Carr

 James Edward Carr (ur. 13 czerwca 1942r - zm. 7 stycznia 2001r) był amerykańskim wokalistą r&b i soul, określanym jako „jeden z najwspanialszych czystych wokalistów, jaki kiedykolwiek wyprodukował głęboki południowy soul”.

  Urodzony w rodzinie kaznodziei baptystów w Coahoma w stanie Mississippi, w wieku trzech lat przeniósł się z rodzicami do Memphis w stanie Tennessee. Carr zaczął śpiewać w kościele i występował w grupach gospel, w tym w Harmony Echoes, jednocześnie przygotowując stoły na linii montażowej w Memphis. Po odrzuceniu go przez Stax , w 1964 roku dokonał swoich pierwszych nagrań dla Goldwax Records, małej niezależnej wytwórni płytowej z siedzibą w Memphis. Wydał kilka singli dla tej wytwórni, zanim odniósł swój pierwszy sukces w 1966 roku, kiedy „You've Got My Mind Messed Up”  osiągnął 7. miejsce na liście Billboard R&B i 63. na liście pop.  

 Wydał także udany i doceniony przez krytyków album You Got My Mind Messed Up. Carr w dalszym ciągu zajmował miejsca na listach przebojów dzięki swoim późniejszym singlom dla Goldwax, w tym „Pouring Water on a Drowning Man”, ale jego największy sukces i najbardziej doceniony przez krytyków występ miał miejsce w 1967 r. wraz z oryginalnym nagraniem „The Dark End of the Street”, napisany  przez   Dana Penna i Chips Moman Piosenka osiągnęła 10. miejsce na liście R&B i 77. na liście pop. Carr kontynuował nagrywanie dla Goldwax aż do zamknięcia wytwórni w 1969 r., ale nie osiągnął tego samego poziomu w swoich kolejnych wydawnictwach, chociaż „A Man Needs a Woman” w 1968 r. osiągnął 16. miejsce na liście R&B i 63. na liście pop i nagrał album o tym samym tytule.

 Po zamknięciu firmy Goldwax w 1969 r. wydał singiel w wytwórni Atlantic Records w 1971 r., a kolejny w wytwórni River City swojego menadżera Roosevelta Jamisona w 1977 r. Carr przez większość życia cierpiał na chorobę afektywną dwubiegunową. Często powodowało to, że nie był w stanie poradzić sobie ze stresem związanym z występami i trasami koncertowymi, co stało się najbardziej widoczne podczas tournee po Japonii w 1979 roku, kiedy zamarł przed publicznością po przedawkowaniu leków przeciwdepresyjnych. Mimo to okrzyknięto go „największym na świecie wokalistą soulowym”. Jednak przed powrotem do Memphis ukończył trasę po Japonii. Następnie mieszkał z siostrą, ale często był hospitalizowany. 

Odrodzenie zainteresowania jego muzyką, wywołane jego rolą w książce Petera Guralnicka Sweet Soul Music z 1986 roku, pomogło Carrowi wrócić do studia nagraniowego i był w stanie ukończyć kolejny album, Take Me to the Limit, dla odrodzonej wytwórni Goldwax w 1991. Występował także na festiwalach w USA i Europie, a w 1994 roku wydał kolejny album, Soul Survivor.W połowie lat 90-tych zdiagnozowano u niego raka płuc i zmarł w domu opieki w Memphis w 2001 roku w wieku 58 lat.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
You've Got My Mind Messed Up/That's What I Want To KnowJames Carr04.1966-63[6]Goldwax 302[written by O. McClinton][produced by Quinton Claunch,Rudolph Russell][7[8].R&B Chart]
Love Attack/Coming Back To Me BabyJames Carr07.1966-99[1]Goldwax 309[written by Quinton Claunch][produced by Quinton Claunch,Rudolph Russell][21[6].R&B Chart]
Pouring Water On A Drowning Man/Forgetting YouJames Carr10.1966-85[4]Goldwax 311[written by Danny McCormick,Drew Baker][produced by Quinton Claunch,Rudolph Russell][23[7].R&B Chart]
The Dark End Of The Street/Lovable GirlJames Carr02.1967-77[6]Goldwax 317[written by Dan Penn,Chips Moman][produced by Quinton Claunch,Rudolph Russell][10[11].R&B Chart]
Let It Happen/A Losing GameJames Carr06.1967-63[6]Goldwax 323[written by Dan Penn,Spooner Oldham][produced by Quinton Claunch,Rudolph Russell][30[4].R&B Chart]
I'm A Fool For You/Gonna Send You Back To GeorgiaJames Carr09.1967-97[3]Goldwax 328[written by George Jackson,Quinton Claunch,Dan Greer,Earl Cage,Rudolph Russell][produced by Quinton Claunch,Rudolph Russell][42[6].R&B Chart]
A Man Needs A Woman/Stronger Than LoveJames Carr01.1968-63[11]Goldwax 332[written by O. McClinton][produced by Quinton Claunch,Rudolph Russell][16[8].R&B Chart]
Life Turned Her That Way/A Message To Young LoversJames Carr08.1968-112[2]Goldwax 335[written by Harlan Howard][produced by Quinton Claunch,Rudolph Russell][#1 country hit for Ricky Van Shelton in 1988]
Freedom Train/That's The Way Love Turned Out For MeJames Carr12.1968--Goldwax 338[written by Steve Bogard,Larry Rogers,Karl Wells][produced by Quinton Claunch,Rudolph Russell][39[7].R&B Chart]
To Love Somebody/These Ain't RaindropsJames Carr04.1969--Goldwax 332[written by Barry Gibb,Robin Gibb][produced by Quinton Claunch,Rudolph Russell][44[4].R&B Chart]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Wynona Carr

Wynona Merceris Carr (ur. 23 sierpnia 1923r - zm. 11 maja 1976r)   była amerykańską wokalistką i autorką tekstów gospel, R&B i rock and rolla, która nagrywała jako Sister Wynona Carr podczas wykonywania materiału gospel.
 

 Carr urodziła się w Cleveland w stanie Ohio, gdzie zaczynała jako piosenkarka gospel, tworząc własną pięcioosobową grupę The Carr Singers około 1945 roku i koncertując po rejonie Cleveland/Detroit. Otrzymawszy napiwek od Pilgrim Travellers, którzy pod koniec lat czterdziestych dzielili się rachunkiem z Carr, Art Rupe podpisał z nią kontrakt ze swoją wytwórnią Specialty, nadając Carr jej nowy pseudonim sceniczny „Sister” Wynona Carr (wzorowany na pionierskiej piosenkarce gospel, siostrze Rosetcie Tharpe) i   grało z nią około dwudziestu zespołów od 1949 do 1954 roku,w tym kilka duetów z największą wówczas gwiazdą gospel Specialty, Brother Joe May. 

 Nie odnosząc zbyt wielkiego sukcesu na listach przebojów (z wyjątkiem „The Ball Game” [1952], który stał się jedną z najlepiej sprzedających się płyt gospel Specialty, a ostatnio pojawił się w filmie 42), Carr była coraz bardziej niezadowolona z prostego kierunku gospel, jaki wybrała i błagała Rupe, aby pozwolił jej nagrywać „pop, jumps, ballady i semi-blues”. Rupe ustąpił  i od 1955 do 1959 roku Carr nagrała dla Specialty dwa tuziny piosenek rock and rollowych i r&b, które, podobnie jak jej piosenki gospel, w większości napisała sama. Pomimo zdobycia hitu R&B utworem „Should I Ever Love Again?” w 1957 r. ogólnie rzecz biorąc przejście z muzyki duchowej na świecką nie pomogło Carr pod względem sprzedaży i uznania.  

Mniej więcej w tym czasie zachorowała również na gruźlicę, co uniemożliwiło jej wykonywanie niezbędnych prac promocyjnych i koncertowanie przez dwa lata, skutecznie kończąc jej karierę w Specialty w połowie 1959 roku. W 1961 roku Carr podpisała kontrakt z wytwórnią Reprise Records Franka Sinatry i wydała nieudany album popowy. Wróciła do Cleveland, pogrążając się w zapomnieniu, cierpiąc na pogarszający się stan zdrowia i depresję; zmarła tam w 1976 roku.  

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Should I Ever Love Again?/Till The Well Runs DryWynona Carr03.1957--Specialty 589[written by Edward Gates,H. M. Cockel]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)