Pokazywanie postów oznaczonych etykietą easy listening. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą easy listening. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 16 października 2025

Roger Williams

Roger Williams (ur. Louis Weertz, 1 października 1924r), amerykański pianista muzyki popularnej.
Do 2004r roku ukazało się jego 116 albumów. Jest synem pastora luterańskiego i nauczycielki muzyki (Dorothea Bang Weertz), w Omaha,w stanie Nebraska, ale przed jego pierwszymi urodzinami rodzina przeniosła się do Des Moines,w Iowa.
 

Po raz pierwszy zagrał na fortepianie w wieku trzech lat. W szkole średniej zainteresował się boksem, głównie na wskutek nalegań ojca i powrócił do muzyki po kilkukrotnym złamaniu nosa .Studiował w klasie fortepianu w Drake University w Des Moines. Weertz zaciągnął się do marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych i służył w niej podczas II wojny światowej. Jeszcze w marynarce, zdobył tytuł licencjata w Idaho State College (teraz Idaho State University) w 1950 roku.Następnie ponowił studia w Drake, gdzie otrzymał tytuł magistra.Przeniósł się do Nowego Jorku na studia w Juilliard School of Music.

 Na Juilliard studiował grę na fortepianie pod okiem jazzmana Lennie Tristano i Teddy Wilsona.
Pewnego wieczoru zaproponowano mu akompaniowanie dla studenta Juilliard, który miał śpiewać w konkursie młodych talentów Arthur Godfrey's Talent Scouts. Gdy piosenkarz nie stawił się, Weertz zagrał jako solista na fortepianie i wygrał konkurs. Został on przesłuchany przez Davida Kappa, założyciela wytwórni Kapp Records. Kapp był tak zachwycony, że podpisał z nim kontrakt nagraniowy, nadając mu pseudonim "Roger Williams" na cześć założyciela Rhode Island.Oprócz programu Godfrey'a, Williams również wygrał konkurs talentów w programie Dennisa Jamesa , Chance of a Lifetime

 W 1955 Williams nagrał " Autumn Leaves ", grając na fortepianie, i osiągnął # 1 na liście Billboardu .Mimo,że dokonano wielu innych nagrań tego utworu wersja Williamsa jest najbardziej znana i najczęściej odtwarzana.Singiel sprzedał się w ilości ponad dwóch milionów egzemplarzy i otrzymał złotą płytę. W 1966 roku trafił do pierwszej dziesiątki list przebojów z utworem "Born Free" ze ścieżki dźwiękowej filmu. Jego inne przeboje to "Near You", "Till", "The Impossible Dream", "Yellow Bird", "Maria" i "Theme From Somewhere In Time". Billboard Magazine plasuje go jako najlepiej sprzedającym się artystą w historii fortepianu ,posiadającym 18 złotych i platynowych albumów na swoim koncie.
 

Williams jest znany także jako "pianista prezydencki" grając dla dziewięciu z nich poczynając od Harry S. Trumana.Jego ostatni występ w Białym Domu miał miejsce w listopadzie 2008 r. na śniadaniu wydanym przez First Lady Laurę Bush. Wciąż popularny u publiczności , Williams koncertuje w kraju i Las Vegas każdego roku. Na swoje 75 urodziny, Williams urządził pierwszy 12-godzinny maraton fortepianowy. Występował też w maratonie w Steinway Hall w Nowym Jorku i biblotece Nixona, Cartera i Reagana .
 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Autumn Leaves / Take CareRoger Williams08.1955-1[4][26]Kapp 116[gold-US][written by Joseph Kosma/Johnny Mercer ]
Wanting You / Night WindRoger Williams12.1955-38[10]Kapp 127[written by Oscar Hammerstein/Sigmund Romberg ][piosenka z musicalu "The New Moon" z 1928r]
La Mer [Beyond the sea]/Song of devotionRoger Williams03.1956-37[9]Kapp 138[written by Jack Lawrence/Charles Trenet ][#26 hit for Benny Goodman in 1948]
Hi-Lili Hi-Lo/My dream sonateRoger Williams05.1956-85[3]Kapp 144[written by Helen Deutsch/Bronislau Kaper ]
Tumbling Tumbleweeds/I'll Always Walk With YouRoger Williams08.1956-60[8]Kapp 156[written by Bob Nolan ][# 10 hit for Gene Autry in 1935]
Two Different Worlds/ Nights in VeronaRoger Williams and Jane Morgan11.1956-41[12]Kapp 161[written by Al Frisch/Sid Wayne ]
Almost Paradise / For the First Time I've Fallen in LoveRoger Williams03.1957-15[20]Kapp 175[written by Norman Petty ]
Till / Big TownRoger Williams10.1957-22[17]Kapp 197[gold-US][written by Charles Danvers/Carl Sigman]
Arrivederci Roma / The Sentimental TouchRoger Williams04.1958-55[8]Kapp 210[written by Pietro Garinei/Sandro Giovannini/Renato Ranucci/Carl Sigman ]
Near You / The Merry Widow WaltzRoger Williams08.1958-10[17]Kapp 233[written by Francis Craig/Kermit Goell ][#1 hit for Francis Craig in 1947]
The World Outside (Warsaw Concerto) / Piano Concerto No. 1 (Tchaikovsky)Roger Williams12.1958-71[3]Kapp 246[written by Richard Addinsell/Carl Sigman ]
Sunrise serenade/Cool waterRoger Williams10.1959-106[4]Kapp 301[#1 hit for Glen Gray in 1939]
La Montana / What Lies Over the Hill?Roger Williams06.1960-98[1]Kapp 331[written by Augusto Alguero/Alec Wilder ]
Temptation/Homesick for Old EnglandRoger Williams09.1960-56[6]Kapp 347[written by Nacio Herb Brown/Arthur Freed ][#3 hit for Bing Crosby in 1934]
Maria / EventideRoger Williams12.1961-48[8]Kapp 437[written by Leonard Bernstein/Stephen Sondheim ][utwór z musicalu na Broadway'u "West side story"]
Amor/Marie MarieRoger Williams03.1962-88[4]Kapp 447[written by Gabriel Ruiz/Sunny Skylar ][#2 hit for Bing Crosby in 1944]
On the Trail / Walking AloneRoger Williams05.1963-113[3]Kapp 522[#13 hit for Paul Whiteman in 1932][z "Grand Canyon Suite"-Ferde Grofe]
Theme From "The Cardinal" / Danke SchoenRoger Williams12.1963-109[3]Kapp 560[utwór z filmu "The Cardinal"]
Try to remember/FrenesiRoger Williams04.1965-97[2]Kapp 48[written by Tom Jones/Harvey Schmidt ][utwór z musicalu na Broadway'u "The Fantasticks"]
Summer Wind / SailorRoger Williams & The Harry Simeone Chorale08.1965-109[4]Kapp 55[#25 hit for Frank Sinatra in 1966]
Autumn Leaves-1965/Autumn Leaves-1955Roger Williams10.1965-92[3]Kapp 707-
Lara's Theme From Dr. Zhivago / Chim Chim Cher-eeRoger Williams06.1966-65[6]Kapp 738[written by Maurice Jarre ][utwór z filmu "Dr. Zhivago"]
Born Free / Jimmie's TrainRoger Williams08.1966-7[21]Kapp 767[written by John Barry/Don Black ][utwór tytu³owy z filmu][1[6].Adult Contemporary Chart]
Sunrise, Sunset / EdelweissRoger Williams01.1967-84[5]Kapp 801[written by Jerry Bock/Sheldon Harnick ][utwór z musicalu na Broadway'u "Fiddler on the roof"]]
Love Me Forever / Sweet PeaRoger Williams05.1967-60[5]Kapp 821[written by Beverly Guthrie/Gary Lynes ]
More than a miracle/Tiny bubblesRoger Williams10.1967-108[4]Kapp 843[tytułowy utwór z filmu][2.Adult Contemporary Chart]
The Impossible Dream (The Quest) / DulcineaRoger Williams07.1968-55[7]Kapp 907[written by Joe Darion/Mitch Leigh][utwór z musicalu na Broadway'u "Man of the La Mancha"]
Only for lovers/Theme from "Elvira"Roger Williams12.1968-119[2]Kapp 949[31.Adult Contemporary Chart]
Galveston/Mini minuetRoger Williams06.1969-99[2]Kapp 2007[written by Jimmy Webb ]
Love Theme From The Godfather / Theme From KotchRoger Williams04.1972-116[5]Kapp 2165[piosenka z filmu "The Godfather"][#34 hit for Andy Williams in 1972]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Roger WilliamsRoger Williams03.1956-19[2]Kapp 1012-
DaydreamsRoger Williams08.1956-19[3]Kapp 1031-
Plays the Wonderful Music of the MastersRoger Williams10.1956-16[2]Kapp 1040-
Songs of The Fabulous FiftiesRoger Williams03.1957-6[65]Kapp 5000[gold-US]
Almost paradiseRoger Williams10.1957-20[5]Kapp 1063-
Songs of The Fabulous FortiesRoger Williams11.1957-19[4]Kapp 5003-
TillRoger Williams03.1958-4[93]Kapp 1081[gold-US]
Near YouRoger Williams02.1959-9[70]Kapp 1112-
More Songs of The Fabulous FiftiesRoger Williams06.1959-11[24]Kapp 1130[gold-US]
With These HandsRoger Williams10.1959-8[34]Kapp 1147-
Christmas TimeRoger Williams12.1959-12[2]Kapp 1164-
AlwaysRoger Williams04.1960-25[22]Kapp 1172-
TemptationRoger Williams12.1960-5[39]Kapp 1217-
Yellow BirdRoger Williams09.1961-49[15]Kapp 1244-
Songs Of The Soaring '60sRoger Williams10.1961-35[11]Kapp 1251-
Christmas TimeRoger Williams12.1961-105[3]Kapp 1164-
Greatest HitsRoger Williams02.1962-44[23]Kapp 3260[gold-US]
MariaRoger Williams03.1962-9[46]Kapp 3266-
Mr. PianoRoger Williams09.1962-27[30]Kapp 3290-
Country StyleRoger Williams04.1963-122[13]Kapp 3305-
For YouRoger Williams10.1963-59[12]Kapp 3336-
The Solid Gold SteinwayRoger Williams02.1964-27[19]Kapp 3354-
10th Anniversary/Limited EditionRoger Williams04.1964-108[8]Kapp 1-
Academy Award WinnersRoger Williams09.1964-126[9]Kapp 3406-
Plays the HitsRoger Williams04.1965-118[6]Kapp 3414-
Summer WindRoger Williams10.1965-63[18]Kapp 3434-
Autumn Leaves - 1965Roger Williams12.1965-130[7]Kapp 3452-
I'll Remember YouRoger Williams03.1966-24[67]Kapp 3470-
Born FreeRoger Williams12.1966-7[69]Kapp 3501[gold-US]
Roger!Roger Williams05.1967-51[27]Kapp 3512-
Roger Williams/Golden HitsRoger Williams09.1967-87[29]Kapp 3530-
More Than A MiracleRoger Williams03.1968-164[5]Kapp 3550-
Only For LoversRoger Williams01.1969-131[10]Kapp 3565-
Happy HeartRoger Williams05.1969-60[11]Kapp 3595-
Love theme from "Romeo & Juliet"Roger Williams08.1969-145[10]Kapp 3610-
Love storyRoger Williams03.1971-112[13]Kapp 3645-
Summer of '42Roger Williams09.1971-187[3]Kapp 3650-
Love theme from "The Godfather"Roger Williams04.1972-187[8]Kapp 3665-

niedziela, 22 września 2024

Hollyridge Strings

 The Hollyridge Strings była nazwą grupy muzyków studyjnych którzy nagrali serię albumów instrumentalnych z easy listening dla Capitol Records w szczytowym okresie brytyjskiej ery invasion. Projekt był sterowany przez muzycznego weterana branży Stu Phillipsa , kompozytora i producenta, który wcześniej zarejestrował swój cykl dla Capitolu muzyki easy listening, w tym Organ and Strings in Stereo przed opuszczeniem wytwórni w 1960 roku by stać się szefem A & R dla Colpix Records, gdzie produkował serię popowych utworów w tym nagrany przez Marcels "Blue Moon", Shelley Fabares "Johnny Angel", Paula Petersena "My Dad", i Jamesa Darrena "Goodbye, Cruel World".
 

W 1964 roku powrócił do Capitolu, gdzie jego znajomość i znajomość idiomu rockowego uczynił go logicznym wyborem ,jak zarobić na Beatlemanii z płytami skierowanymi do publiczności bardziej dojrzałej, pierwsza płyta Hollyridge Strings ,The Beatles Song Book, uplasował się w Top10 Album Chart, i i w rezultacie nagrano kolejne płyty z kolekcją przebojów Elvisa Presleya i The Beach Boys , Four Seasons i Simon & Garfunkel . W pewnym momencie, nie mniej niż trzy różne LP. Hollyridge Strings znajdowały się w Billboard Top 20, a ich sukces zachęcił naśadowców projektów z innych wytwórni, w tym Vee-Jay (Castaway Strings ), w Liberty ( Sunset Strings) i MGM (Fantabulous Strings).

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
All my loving/Love me doHollyridge Strings07.1964-93[1];B:134[1]Capitol 5207[written by John Lennon/Paul McCartney ][produced by Stu Phillips ][#1 hit for Beatles in 1964]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
The Beatles Song BookHollyridge Strings06.1964-15[25]Capitol 2116[produced by Stu Phillips ]
The Beach Boys Song BookHollyridge Strings10.1964-82[12]Capitol 2156[produced by Stu Phillips ]
Hollyridge Strings play hits made famous by Elvis PresleyHollyridge Strings02.1965-144[3]Capitol 2221-
The Nat King Cole Song BookHollyridge Strings04.1965-136[3]Capitol 2310-
The New Beatles Song BookHollyridge Strings06.1966-142[3]Capitol 2429-

 

poniedziałek, 11 marca 2024

Manuel And His Music Of The Mountains

Lider orkiestry Geoff Love (ur. w 1916 r. zm. w lipcu 1991 r.) początkowo używał tej nazwy jako pseudonimu artystycznego. Ten urodzony W Wielkiej  Brytanii syn czarnej  amerykańskiej |             tancerki od najmłodszych lat interesował się muzyką. Na przełomie lat 50. i 60-tych obok Joe'a Lossa i Teda Heatha, był jednym z wiodących liderów brytyjskich orkiestr. 

Dzięki szyldowi „Manuel" mógł liczyć na dużą artystyczną swobodę w wykorzystywaniu wpływów muzycznych rodem z Ameryki Południowej i mimo że pierwsze nagrania nie zdradzały tożsamości twórcy (prawdziwa tożsamość Love'a został „ujawniona" podczas występu w programie BBC „Juke Box Jury"), stały się potem idealnym środkiem wyrazu dla jego muzycznych poszukiwań. Liczne kompozycje, rejestrowane szczególnie na potrzeby prestiżowej, wydawanej przez EMI serii „Studio Two" zapewniły formacji status jednej z największych brytyjskich atrakcji orkiestrowych lat 60. i 70-tych.
 

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
The Music Of The MountainsManuel And His Music Of The Mountains09.196017[1]-Columbia 33SX 1212[produced by Norman Newell]
This Is ManuelManuel And His Music Of The Mountains08.197118[19]-Studio Two STWO 5[produced by Norman Newell]
CarnivalManuel And His Music Of The Mountains01.19763[18]-Studio Two 337 [produced by Norman Newell]

piątek, 2 lutego 2024

Frank Chacksfield

 Francis Charles Chacksfield (ur. 9 maja 1914r - zm. 9 czerwca 1995r)  był angielskim pianistą, organistą, kompozytorem, aranżerem i dyrygentem popularnej lekkiej orkiestrowej muzyki łatwej do słuchania, który odniósł wielki sukces w Wielkiej Brytanii i za granicą w latach pięćdziesiątych i wczesnych sześćdziesiątych .
 

 Chacksfield urodził się w Battle w East Sussex i jako dziecko uczył się gry na pianinie i organach. Jego nauczycielem gry na organach był J. R. Sheehan-Dare (1857–1934). Już w wieku 14 lat występował na festiwalach muzycznych w Hastings, a następnie został zastępcą organisty w kościele w Salehurst. Po krótkim okresie pracy w kancelarii adwokackiej zdecydował się na karierę muzyczną i pod koniec lat trzydziestych XX wieku prowadził mały zespół w Tonbridge w hrabstwie Kent. Na początku II wojny światowej wstąpił do Korpusu Służby Armii Królewskiej i po audycji radiowej jako pianista został oddelegowany do ENSA w Salisbury, gdzie został organizatorem Stars in Battledress, grupy rozrywkowej sił zbrojnych i dzielił biuro z komikiem Charliem Chesterem. 

 Po wojnie współpracował z Chesterem i radiem BBC jako aranżer i dyrygent. Pracował także jako dyrektor muzyczny Henry'ego Halla i Geraldo, a w 1951 roku zaczął nagrywać pod własnym nazwiskiem jako „Frank Chacksfield's Tunesmiths”. Na początku 1953 roku wydał swój pierwszy hit z pierwszej dziesiątki „Little Red Monkey” dla wytwórni Parlophone. Było to nowatorskie nagranie z Jackiem Jordanem na klawiolinie i podobno pierwsza płyta z instrumentem elektronicznym, która znalazła się na brytyjskiej liście przebojów singli. Chacksfield podpisał kontrakt nagraniowy z Decca Records w 1953 roku i utworzył 40-osobową orkiestrę z dużą sekcją smyczkową, „Singing Strings”.  

Jego pierwsze wydawnictwo płytowe dla Decca, motyw przewodni Charliego Chaplina do jego filmu Limelight, przyniosło mu złotą płytę w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, gdzie osiągnęło 2. miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli i zapewniło mu nagrodę Nagroda NME jako „Płyta Roku”. Spędził osiem tygodni na drugim miejscu (rekord wszechczasów w Wielkiej Brytanii) i przez wszystkie trzynaście tygodni na pięciu pierwszych miejscach list przebojów,  wypierając „I Believe” Frankiego Laine’a. Jego kolejny   singiel „Ebb Tide” stał się pierwszym brytyjskim nagraniem instrumentalnym, które osiągnęło pierwsze miejsce w Stanach Zjednoczonych, spędzając 5 tygodni na szczycie listy przebojów Your Hit Parade od listopada 1953 do stycznia 1954 (w tym tydzień świąteczny)  zapewniła mu także drugą złotą płytę i został wybrany najbardziej obiecującą nową orkiestrą roku w USA.

  Stał się jednym z najbardziej znanych brytyjskich liderów orkiestr na arenie międzynarodowej i szacuje się, że sprzedał na całym świecie ponad 20 milionów albumów.Jego materiałem była „nastrojowa muzyka”, podobna do Mantovaniego, obejmująca ballady, walce i motywy filmowe. W 1954 roku zaczął prezentować serial w telewizji BBC, który sporadycznie kontynuował aż do początku lat sześćdziesiątych. Chacksfield był odpowiedzialny za aranżację muzyczną pierwszego zgłoszenia Wielkiej Brytanii do Konkursu Piosenki Eurowizji w 1957 r .; „All” Patricii Bredin

Kontynuował pisanie muzyki, wydawanie singli i albumów w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku oraz regularnie pojawiał się w radiu BBC. Od czasu do czasu nagrywał aż do lat 90-tych, od lat 70-tych głównie dla wytwórni Phase 4. Rozwinął także zainteresowania biznesowe w zakresie publikacji i nagrań dla Starborne Productions, firmy dostarczającej „muzykę w puszkach” do użytku przez stacje radiowe łatwego słuchania i inne. Wiele z tych nagrań zostało udostępnionych komercyjnie w 2007 roku. 

 Jego ostatnim albumem był Thanks for the Memories (laureaci Oscara 1934–55), wydany w 1991 roku.  

Chacksfield zmarł w Kent w 1995 r. po kilku latach cierpień na chorobę Parkinsona. Główny motyw z jego utworu „Cuban Boy” w stylu latynoamerykańskim został wykorzystany jako motyw muzyczny w serialu telewizyjnym BBC Scotland Still Game. Z albumu All Time Top TV Themes (Decca PFS 4087, 1966; także jako The Great TV Themes na London SP 44077) kilka utworów zostało wykorzystanych przez holenderską morską piracką stację radiową Radio Veronica w latach sześćdziesiątych. W jinglach informacyjnych wykorzystano słowa „Rawhide” i „Dragnet”; Wykorzystano także „motyw Alfreda Hitchcocka”.


Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[U ]
Komentarz
Little Red Monkey/Roundabouts and swingsFrank Chacksfield Tunesmiths with Jack Jordan04.195310[3]-Parlophone R 3658 [written by Jack Jordan]
Terry's theme from "Limelight"/LimelightFrank Chacksfield and His Orch05.19532[24]5[13]Decca F.10106[written by Charlie Chaplin][piosenka z filmu "Limelight"][#92 hit for Acker Bilk in 1962;#12 hit for Vic Damone in 1953]
Ebb tide/Waltzing bugle boyFrank Chacksfield and His Orch08.19539[2]2[23]Decca F.10122[gold-US][written by Robert Maxwell/Carl Sigman][#5 hit for Righteous Brothers in 1966]
In old Lisbon[Lisboa antiqua]/Memories of youFrank Chacksfield and His Orch02.195615[4]-Decca F 10 689 [written by Raul Portela]
Port-Au-Prince/StartimeWinifred Atwell and Frank Chacksfield05.195618[6]-Decca F 10 727[written by Bernie Wayne]
The donkey cart/The banks of The SeineFrank Chacksfield and His Orch09.195626[2]-Decca F 10 743[written by Kaye, Dash]
On the beach/A Paris ValentineFrank Chacksfield and His Orch01.1960-47[8]London 1901[written by Steve Allen/Ernest Gold][piosenka z filmu "On the beach"]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US]
Komentarz
Ebb TideFrank Chacksfield and His Orch01.1961-36[14]London LL 1408/Richmond 30 078-
The New Ebb TideFrank Chacksfield and His Orch11.1964-120[9]London Phase 4 44053/London Phase 4 44 053-

wtorek, 2 stycznia 2024

David Carroll

 David Carroll (ur. 15 października 1913r - zm. 22 marca 2008r) był amerykańskim aranżerem studyjnym, dyrygentem i dyrektorem muzycznym.
 

Carroll urodził się w Taylorville w stanie Illinois. Napisał i nagrał wiele własnych piosenek, granych przez takich muzyków jak Tiny Hill, Bobby Christian, Earl Backus, Paul Severson, Mike Simpson, Sarah Vaughan, Vic Damone i Patti Page. Podczas gdy Carroll był dyrektorem muzycznym w Mercury Records (1951–1960), Quincy Jones skomponował dla niego kilka piosenek.  

W późniejszych latach Carroll był związany z braćmi Smothers. Początkowo podróżował z nimi jako ich dyrygent. Później został generalnym dyrektorem muzycznym, a następnie dyrektorem generalnym organizacji. Na tym ostatnim stanowisku zarządzał występami telewizyjnymi i filmowymi, nagraniami, zainteresowaniami wydawniczymi i występami osobistymi. Przypisuje mu się napisanie dżingla reklamowego dla American Family Insurance w 1965 roku. 

 Carroll zmarł w San Jose w Kalifornii w wieku 94 lat.  

Carroll miał dwie przebojowe wersje „Melody of Love” z 1955 roku, jedną instrumentalną (która osiągnęła 8. miejsce na liście Billboard Hot 100), drugą zawierającą narrację Paula Tremaine'a. Prowadził wiele sesji nagraniowych w latach pięćdziesiątych i wczesnych sześćdziesiątych, zarówno pod swoim nazwiskiem, jak i pod szyldem „David Carroll & His Orchestra”. Prawie wszystkie te sesje były dla Mercury Records.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Melody Of Love/La GolondrinaDavid Carroll And His Orchestra01.1955-8[17]Mercury 70516[written by Hans Engelmann & Tom Glazer]
It"s ALmost Tomorrow/You Are MineDavid Carroll11.1955-20[16]Mercury 70717[written by Buff Adkinson]
The Ship That Never Sailed/I Love You TrulyDavid Carroll And His Orchestra03.1957-65[3]Mercury 71069[written by Art Kassel]
Fascination/Swingin' SweetheartsDavid Carroll09.1957-56[7]Mercury 71152[written by Fermo Dante Marchetti][piosenka z filmu "Love In The Afternoon"]
Waltzing Matilda/Sometimes I'm HappyDavid Carroll01.1960-112[2]Mercury 71535[written by Marie Cowan & A.B. Paterson][#41 hit for Jimmie Rodgers in 1960][piosenka z filmu "On The Beach"]
Midnight Lace/Juke Box JingleDavid Carroll And His Orchestra10.1960-98[1]Mercury 71703[written by Joe Lubin, Jerome Howard][piosenka tytulowa z filmu]
The White Rose Of Athens/Theme From Slaughter On Tenth AvenueDavid Carroll And His Orchestra02.1962-61[7]Mercury 71917[written by Manos Hadjikdakis][piosenka z filmu dokumentalnego "DreamlandOf Desire"]
Big Girls Don't Cry Limbo/ Linstead Market LimboDavid Carroll And His Orchestra12.1962-102[2]Mercury 72070[written by Bob Crewe, Bob Gaudio]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Let's DanceDavid Carroll And His Orchestra06.1959-21[6]Mercury 60 001-
Let's Dance Again!David Carroll And His Orchestra01.1960-6[30]Mercury 60 152-

sobota, 12 listopada 2016

Norrie Paramour

Ur. w 1913 r. w Londynie, Anglia, zm. 9.09.1979 r.
Najpłodniejszy producent i aranżer brytyjskich przebojów z przełomu lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych. Na co dzień skromny, ukryty za okularami dżentelmen, z wykształcenia pianista, którego młodość upłynęła w londyńskich orkiestrach tanecznych. Popularność jako kompozytor zdobył po trzydziestce, a na szersze wody wypłynął jako kierownik działu promocji wytwórni Columbia, filii koncernu EMI. W 1954 r. zabłysnął w roli producenta nagrań przebojami Eddy'ego Calverta i Ruby Murray, które trafiły na szczyt brytyjskiej Top 20. Rock'n'roll traktował początkowo chłodno, uważając go za "przelotny amerykański wynalazek, w którym i tak tamci będą lepsi od nas", co nie przeszkodziło mu podsunąć Columbii dość lichej kapeli Tony Crombie's Rockets. Zdecydowanie lepiej powiodło się innym lansowanym przez Paramora tradycyjnym wykonawcom: Michaelowi Hollidayowi i grupie Mudlarks, wspieranych na płytach przez orkiestrę Kena Jonesa.
Przełom nastąpił w 1958 r., gdy taśmę demo dostarczyła mu amatorska grupa Cliff Richard And The Drifters. Paramor - z braku lepszych rock'n'rollowych ofert - przystał na wokalistę gotowego nagrać pierwszy lepszy amerykański temat, choćby i z Kenem Jonesem. Norrie okazał się bardziej przewidujący; kupił Cliffa wraz z Drifters (przemianowanymi wkrótce na The Shadows) i zaryzykował wydanie debiutanckiego tematu "Move It" na pierwszej stronie singla. Dzięki zręcznej, zaaranżowanej przez Paramora kampanii prasowej, "Move It" stało się przebojem, a Richardowi polecono nagrywać jeden za drugim kolejne single, w tym narzuconą mu przez Paramora kompozycję Lionela Barta, "Living Doll".
Columbia wyszła też nieźle na instrumentalnych tematach gitarowego kwartetu choć producent zamierzał początkowo umieścić ich największy przebój, "Apache", na drugiej stronie małej płyty. Z czasem popadł w niełaskę fanów, gdy wzbogacił brzmienie grupy o instrumenty dęte i przesłodzone smyczkowe aranżacje (np. w "Geronimo" i "Guitar Tango" ).
Pod względem stopnia samodzielności, innym wylansowanym przez Paramora gwiazdom powiodło się gorzej. Ricky Valance wprowadził na listy przebojów tylko jeden singel ("Tell Laura I Love Her" ), będący w dodatku wersją amerykańskiego szlagieru, Helen Shapiro zaś uważano za brytyjską kopię Brendy Lee; Paramor nadzorował nawet w 1963 r. jej nagrania w Nashville. Z podopiecznych producenta największe sukcesy przypadły w tym okresie Frankowi Ifieldowi, którego trzy przeboje trafiły na początku lat sześćdziesiątych na szczyt Top 20.
Z nadejściem niezależnych grup beatowych, Paramora zaczęto uważać za relikt epoki Tin Pan Alley (pierwotnie, ulica w Nowym Jorku; w latach czterdziestych i pięćdziesiątych siedziba agencji autorskich i koncertowych; potocznie, synonim komponowanej i aranżowanej na poczekaniu muzyki rozrywkowej ). Powrócił wbrew malkontentom w 1968 r:, promując na pierwsze miejsce list brytyjskich przebój "Lily The Pink" grupy The Scaffold.
Od 1970 r. udzielał się rzadko. Jako niezależny producent współpracował z zespołem The Excaliburs, a jego wydawnictwo muzyczne dostarczało regularnie piosenek Cliffowi Richardowi. Do dziś pozostaje jedną z najbardziej nie docenionych postaci w dziejach brytyjskiej pop music, a pośmiertne pochwały jego dorobku przyszły zdecydowanie za późno.

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
In London,in love...Norrie Paramour His Strings and Orchestra09.1956-18[3]Capitol International 10 025-
Theme from "Summer place"Norrie Paramour Orchestra03.196036[2]-Columbia-