czwartek, 18 maja 2023

Argent

Grupa brytyjska założona przez Roda Argenta (ur. 14.06.1945 r. w St.Albans w hrabstwie Hertfordshire. Anglia), pianistę i organistę popularnego w latach sześćdziesiątych zespołu The Zombies.

 

Utalentowany instrumentalista i kompozytor natychmiast po rozpadnięciu się tej formacji zebrał nowy skład, w którym znaleźli się: Russ Ballard (ur. 31.10.1947 r. w Waltham Cross w hrabstwie Hertfordshire, Anglia; gitara, śpiew), Bob Henrit (ur. 2.05.1944 r. w Broxbourne, w Hertfordshire; perkusja) i Jim Rodford (ur. 7.07.1941 r. w St.Albans w Hertfordshire; bas). Na pierwszym albumie grupy znalazła się m.in. kompozycja Ballarda "Liar", koncertowy przebój zespołu, spopularyzowany w USA w 1971 r. przez formację Three Dog Night.
 

Z trzeciego longplaya All Together Now pochodził temat "Hold Your Head Up", który znalazł się w pierwszej piątce bestsellerów w Anglii i Ameryce. Z albumu In Deep na listy przebojów trafiła kompozycja "God Gave Rock'N"Roll To You", przypomniana w 1992 r. przez grupę Kiss.
 

W 1974 r. Ballard, już jako renomowany twórca przebojów, opuścił zespół, podejmując karierę solisty. Na jego miejsce przyjęto Johna Verity'ego (ur. 3.07.1949 r. w Bradford w hrabstwie Yorkshire, Anglia; gitara, bas, śpiew) i Johna Grimaldiego (ur. 25.05.1955 r. w St Albans, Anglia; wiolonczela, mandolina, skrzypce). Zmiany personalne zaowocowały niestety jedynie mało produktywnymi instrumentalnymi improwizacjami. 

Po rozwiązaniu grupy w 1976 r. Rodford przeszedł do sławnych Kinks, zaś Argent, oprócz prowadzenia sieci sklepów z instrumentami elektronicznymi, działał z powodzeniem jako producent nagraniowy i muzyk studyjny. Jazzowe umiejętności zaprezentowane przed trzydziestu laty w wielkim przeboju The Zombies "She's Not There" wykorzystał w nagraniach Barbary Thompson, a jego renomę ugruntowały dwa albumy Tanity Tikaram, których był producentem. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Sweet Mary/RejoiceArgent04.1971-102[3]Epic 10 7718[written by Rod Argent,Chris White][Produced By Rod Argent,Chris White]
Celebration / KingdomArgent.1971--Epic 10 746[written by Rod Argent,Chris White][Produced By Rod Argent,Chris White]
Hold Your Head Up /Keep on rollin'Argent03.19725[12]5[15]Epic 10 852[written by Russ Ballard,Rod Argent,Chris White][Produced By Rod Argent,Chris White]
Tragedy / RejoiceArgent06.197234[7]106[3]Epic 10 919[written by Russ Ballard][Produced By Rod Argent,Chris White]
God Gave Rock 'n' Roll to You / Christmas for the FreeArgent03.197318[8]114[3]Epic 10 972[written by Rod Argent,Russ Ballard][Produced By Rod Argent,Chris White]
It's Only Money (Part 2)/Candle On The River Argent06.1973--Epic EPC 1628 [UK][written by Russ Ballard][Produced By Rod Argent,Chris White]
Thunder And Lightning/Keeper Of The Flame Argent08.1974--Epic EPC 2147 [UK][written by Russ Ballard,Rod Argent][Produced By Rod Argent,Chris White]
Man For All Seasons/Music From The Spheres Argent05.1974--Epic EPC 2448 [UK][written by Russ Ballard][Produced By Rod Argent,Chris White]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
All Together NowArgent07.197213[8]23[23]Epic 31 556[produced by Chris White, Rod Argent]
In DeepArgent04.197349[1]90[11]Epic 32 195[produced by Chris White, Rod Argent]
NexusArgent05.1974-149[6]Epic 32 573[produced by Chris White, Rod Argent]
EncoreArgent01.1975-151[4]Epic 33 079[produced by Chris White, Rod Argent]
CircusArgent03.1975-171[3]Epic 33 422[produced by Chris White, Rod Argent]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Area-7

Area-7 (znany również jako Area 7) to australijski zespół ska punk. Założony w Melbourne w 1994 roku, wydali cztery albumy studyjne, No Logic!, Bitter & Twisted, Say It To My Face i Torn Apart. Na ARIA Music Awards w 2000 roku Bitter & Twisted był nominowany do nagrody ARIA dla najlepszego albumu rockowego. 

 Area-7 powstał w 1994 roku z popiołów zespołu grającego covery Madness Mad Not Madness. W 1994 roku trzech członków, Dugald „Doogs” McNaughtan (instrumenty klawiszowe), Charles „Chucky T” Thompson (gitara) i Dan Morrison (perkusja) opuściło grupę i zaczęło pisać własne piosenki. W 1994 roku Area-7 samodzielnie wydał kasetę zatytułowaną Demo Tape 1994 zawierającą 4 utwory. Alistair Shepherd (saksofon), Toby Dargaville (trąbka) i Rohan Pacey (bas) dołączyli do zespołu w 1995 roku iw tym samym roku wydali swój debiutancki album studyjny No Logic.  

W 2000 roku grupa wydała Bitter & Twisted, który na ARIA Music Awards 2000 był nominowany do nagrody ARIA dla najlepszego albumu rockowego. W październiku 2001 roku grupa wydała Say It to My Face, który osiągnął 36 miejsce na listach przebojów ARIA. Podczas gdy AREA-7 nigdy nie „oficjalnie się podzieliła”, od 2005 roku zespół gra „kiedy ma na to ochotę” lub jak to ujęli „na specjalne okazje”. Perkusista i członek-założyciel Dan Morrison zmarł 1 grudnia 2020 roku.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus] 		Komentarz
Second Class CitizenArea 711.199929[5]-BMG TM 001-
Start Making SenseArea 703.200037[1]-Trademark TM 004-
Leave Me AloneArea 707.200138[2]-Trademark TM 011-
Nobody Likes A BoganArea 702.200246[2]-Trademark TM 015-

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[Aus] 		Komentarz
Bitter & TwistedAfter 7.2000--Trademark TM 007[produced by Area-7, Lindsay Gravina]
Say It To My FaceAfter 7.2001--Trademark TM 012[produced by Area-7,Kalju Tonuma]
Torn ApartAfter 7.2005--Shock A 7003-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

środa, 17 maja 2023

Aquasky

Historia formacji muzycznej "Aquasky" rozpoczęła się na początku 1995 roku, kiedy to trójka przyjaciół: Dave Wallace, Kieron Bailey i Brent Newitt zaczęli produkować własną muzykę. Niebawem demonstracyjna taśma dotarła do Moving Shadow (największa i najpopularniejsza wytwórnia muzyki klubowej z gatunku drum'n'bass w Anglii) i ich praca zaczęła owocować.

 

Pierwszy singiel "Dezires/Images" ukazał się trzy miesiące później, a DJ Krust - jeden z czołowych muzyków sceny d'n'b na świecie, wzbogacił go o własne pomysły aranżacyjne. Drugi singiel "Kauna/Tranquillity został wydany na początku 1996 roku, jak również jego mix w wykonaniu Big Bud, a zaraz potem ukazał się kolejny pod dość dziwnym tytułem "Cosmic Glue / Nylon Roadster. Tak jak poprzednie, ten także został zremixowany, tym razem przez Total Science. Oba debiutanckie krążki otrzymały doskonałe recenzje od DJ'ów i prasy muzycznej, a gwiazdy muzyki klubowej światowego formatu - DJ Fabio oraz LTJ Bukem wyrażając swoje uznanie zachęcili trio do dalszej pracy.
 

Zaczęło rosnąć zainteresowanie innych wydawnictw płytowych. Dało to możliwość członkom grupy, rozwijania swoich indywidualnych projektów muzycznych. Brent i Kieron stworzyli wspólny projekt znany pod nazwą "Skin Divers" (wydany przez All Good Vinyl). Dave Wallace tymczasem pracował dla Moving Shadow, tworząc utwór "Expressions" część 1 i 2. Zdawać by się mogło, że praca nad indywidualnymi projektami doprowadzi do rozpadu dotąd nierozłącznego tria, ale tak się nie stało i wszystkie projekty tej trójki zostały zebrane na płycie dla All Good Vinyl pod tytułem "Future Realities".
 

W 1997 podpisali umowę z wytwórnią Polydor. Pierwsza i jedyna płyta wydana jako EP zawierała sześć utworów łączących w sobie drum&bass; i hip-hop. W utworach wystąpili goście: Big Kwam oraz Big Shug z Gangstarr. Po powrocie do Moving Shadow wydali kolejny singiel ("Sonix / Gemini"), o którym tylko wtajemniczeni wiedzieli że jest wstępem do ich pierwszego albumu. Kolejny który się ukazał, czyli "Stalker/Bulletproof" był już oficjalnym singlem z ich pierwszego albumu "Bodyshock".
Niebawem Aguasky byli już wystarczająco znani by stworzyć własną wytwórnię znaną jako "Passenger" - która charakteryzuje się wydawaniem wszystkich gatunków brytyjskiej sceny klubowej. 

Jednak trójka muzyków na tym nie poprzestała i w 2000 roku otwierają kolejną wytwórnię "Sonix", w której wydają wyłącznie własne produkcje, a w sierpniu 2001 powstała ich trzecia wytwórnia muzyczna "Incident", która również działa pod szyldem muzyki drum'n'bass, ale zajmuje się wydawaniem muzyki tworzonej przez innych wykonawców.
 

Dla trójki muzyków spod znaku "Aquasky" przysłowiowym oczkiem w głowie jest ich własny klub "Fused" w Bournemouth, ale nie ograniczają się do występów jedynie w nim, lecz wiele podróżują po całym świecie. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Raw skillz/OpaqueAquasky10.199799[1]-Polydor 5717452[ Written by Aquasky and Big Kwam]
I can' t wait [No more]/SpectreAquasky05.2001179[1]-Moving Shadow SHADOW 148[ Written by Brent Newitt, Dave Wallace, K. James][produced by Brent Newitt, Dave Wallace, K. James]
LokoAquasky vs. Masterblaster05.2002159[1]-Botchit & Scarper bos 2034
Take It To The Floor / WarAquasky vs. Masterblaster11.2003177[1]-Shadow Cryptic CRYPTIC 006
Seville / CoffeeAquasky vs. Masterblaster03.2004117[2]- Shadow Cryptic CRYPTIC 007R
Hi-LifeAquasky feat. Sista05.2004117[2]-Moving Shadow shadow 171[ Written by K James, D Wallace, B Newitt And J Wickham][produced by Aquasky]
Overneath / Good SoundAquasky & Meat Katie11.2005219[1]- Passenger PASA 023
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

April Wine

April Wine- Grupa kanadyjska. Powstała w grudniu 1969 w Halifax w prowincji Nowa Szkocja. Kilka miesięcy później przeniosła się do Montrealu. Na jej czele stanął Myles Goodwyn (23.06.1948, Woodstock, New Brunswick) -voc, g, k, a w pierwszym składzie znaleźli się też bracia David Henman -g, Jimmy Henman - b i Ritchie Henman -dr.
Niebawem Jimmy'ego Henmana zastąpił Jimmy Clench - b. W 1973 miejsca Davida i Ritchiego Henmanów, którzy założyli zespół Dudes, zajęli Gary Moffet (22.06.1949, Ottawa) -g, voc i Jerry Mercer (27.04.1939, Montreal) - dr, voc, znany z Mashmakhan, Wackers i zespołu Roya Buchanana.

 

We wrześniu 1975 Clencha, który odszedł najpierw do 451 Degrees, a później do Bachman-Turner Overdrive, zastąpił Steve Lang (24.03.1949, Montreal) - b, voc. W 1977 powiększyła się o Briana Greenwaya (1.10.1951, Ontario) -g, k, voc z Dudes.
W 1985 ustalił się inny skład: Goodwyn, Greenway, Daniel Barbe - k, Jean Pellerin - b, Marty Simon - dr (Moffet został gitarzystą sesyjnym i producentem, a Mercer założył The Buzz Band). Wkrótce potem zawiesiła działalność. W 1991 odrodziła się w składzie: Goodwyn, Greenway, Clench, Mercer, Steve Segal - g.
 

Wielką popularność, najpierw w Kanadzie, a później też w Stanach Zjednoczonych, przyniosły jej już pierwsze płyty: albumy "April Winę" z 1971, "On Record" z 1972 i "Electric Jewels" z 1973 oraz towarzyszące im single w rodzaju Fast Train/Wench z 1971, You Could Have Been A Lady/Teacher z 1972, Bad Side Of The Moon/Believe In Me z tego samego roku i Weeping Widow/Just Like That z 1973.
 

Zaprezentowała się na nich jako formacja hard-rockowa o dużej inwencji melodycznej, szukająca inspiracji m.in. w twórczości zespołu The Beatles (włączyła do repertuaru jego piosenkę Tell Me Why). Ugruntowała swoją pozycję w 1974 płytą koncertową "Live" i towarzyszącym jej singlem I'm On Fire For You Baby/Come On Along, wyprodukowanymi przez byłych muzyków The Rascals - Gene'a Cornisha i Dino Danellego. Największe międzynarodowe sukcesy odnosiła między 1979 a 1984r. 

Zawdzięczała je albumom "First Glance" z marc "Harder... Faster..." z października tego roku, "The nature Of The Beast" ze stycznia 1981, "Power Play" z 1982 i "Animal Grace" z lutego 1984, czwórce koncertowej "Unreleased Live" z lutego 1980 oraz takim singlom,jak Roller/Right Down To Do It z kwietnia 1979, Just Between You And Me/Big City Girls z lutego 1981, Sign Of The Gypsy Queen/Crash And Bum z maja tego roku, Enough Is Enough/Ain't Got Your Love z lipca 1982 i This Could Be The Right One/Really Don't Want Your Love z lutego 1984r (głównym producentem nagrań April Wine był w tym czasie Goodwin).
 

Zgrabne kompozycje i rzeczywiście przebojowe melodie zdecydowanie wyróżniały ją wśród wielu innych przedstawicieli komercyjnego metalu(na "Harder... Faster..." przedstawiła też udaną przeróbkę Century Schizoid Man King Crimson). Wyrazem uznania dla grupy były zaproszenia do udziału w trasach takich sław, jak The Rolling Stones, Styx i Rush. Niestety w następnym okresie kariera formacji zaczęła się załamywać, a po rozłamie, do którego doszło w 1985, już się nie podźwignęła. Wkrótce potem przestała istnieć.
 

Reaktywowana w 1991 nagrała jeszcze dwie płyty z repertuarem o funkowym odcieniu, ale nie odzyskała dawnej popularności.
Coodwyn jako solista nagrał album "Myles Goodwin" (Atlantic, 1988), a Greenway - "Serious Business" 1988). 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
You could have been a lady/TeacherApril Wine03.1972-32[11]Big Tree 133[written by Errol Brown,Tony Wilson][ produced by Ralph Murphy]
Bad side of the moon/Believe in meApril Wine07.1972-106[2]Big Tree 142[written by Elton John/Bernie Taupin][ produced by Ralph Murphy]
Roller/Right down to itApril Wine03.1979-34[11]Capitol 4660[written by Myles Goodwyn][ produced by Myles Goodwyn]
I like to rock/Babes in armApril Wine02.198041[5]86[3]Capitol 4828[written by Myles Goodwyn][ produced by Myles Goodwyn, Nick Blagona]
Say hello/Before the dawnApril Wine01.1980-104[3]Capitol 4802[ Producer - Myles Goodwyn , Nick Blagona][written by Myles Goodwyn]
Just between you and me/Big city girlsApril Wine02.198152[4]21[16]Capitol 4975[ Producer - Mike Stone , Myles Goodwyn][written by Myles Goodwyn]
Sign of the gypsy queen/Crash and bumApril Wine05.1981-57[8]Capitol 5001[written by Myles Goodwyn/Lorence Hud][ produced by Myles Goodwin, Mike Stone]
Enough is enough/Ain' t got your loveApril Wine07.1982-50[8]Capitol 5133[ Producer - Mike Stone , Myles Goodwyn][written by Myles Goodwyn]
This could be the right one/Really don' t want your loveApril Wine02.1984-58[6]Capitol 5319[written by Myles Goodwyn][ produced by Myles Goodwin, Mike Stone]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
First glanceApril Wine04.1979-114[11]Capitol 11 852[produced by Myles Goodwyn]
Harder...fasterApril Wine11.197934[5]64[40]Capitol 12 013[gold-US][produced by Myles Goodwyn , Nick Blagona]
The nature of the beastApril Wine01.198148[3]26[34]Capitol 12 125[platinum-US][produced by Myles Goodwyn, Mike Stone]
Power playApril Wine07.1982-37[20]Capitol 12 218[produced by Myles Goodwyn, Mike Stone]
Animal graceApril Wine03.1984-62[12]Capitol 12 311[produced by Myles Goodwyn, Mike Stone]
Walking through fireApril Wine10.1985-174[4]Capitol 12 433[produced by Myles Goodwyn, Lance Quinn]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Sunburst Band

Długie kariery artystów w branży muzycznej należą do nielicznych, ale w ciągle zmieniającym się świecie muzyki tanecznej są rzadsze niż podpisana dwunastka Moroder. Debiutanckie wydawnictwo Joey'a Negro/Dave'a Lee mogło być częścią pierwszej fali brytyjskiego house'u w 1988 roku, ale ponad 20 lat później wciąż jest na szczycie swojej gry. „Byłem w kilku zespołach w latach 80-tych”, mówi, „ale kiedy pojawił się house, jedną z rzeczy, która mi się spodobała, było to, że nagle nie potrzebujesz grupy muzyków, aby nagrać płytę. Jednak po wyprodukowaniu wielu utworów opartych na klawiszach zawsze miło jest wrócić do brzmienia zespołu dla odmiany… zwłaszcza teraz, gdy mam całkowitą kontrolę!”  

The Sunburst Band to kolektyw zrodzony z pasji pana Lee do boogie, funku, disco i jazzu. „To nie jest tak, że jestem facetem, który gada, że w '78 było o wiele lepiej” - mówi Dave z uśmiechem - „ale jednocześnie jestem trochę przeciwnikiem polaryzacji, który idzie wbrew prądom. Kiedy moi kumple kupowali The Clash i Cocteau Twins, ja interesowałem się D Train i Funkadelic. Podobnie teraz, gdy tak wiele zespołów tanecznych tworzy electro, poszedłem w drugą stronę z tym projektem. Tęskniłem za wydajnością, za intensywnością wspólnego grania zespołu. Rock i indie nigdy nie odeszli od brzmienia gitary i perkusji, podczas gdy taniec (czy to R&B, czy house) jest głównie zaprogramowany.  

I nie chodzi o to, że mam z tym problem, po prostu chciałem zrobić coś, o czym nie słyszę zbyt często w dzisiejszych czasach. Niektórzy mogą to nazwać retro, ale ja jestem tylko facetem, który pisze piosenki i wykonuje je ze swoim zespołem”. Powstały w 1998 roku debiutancki album „Here Comes The Sunburst Band” zdobył uznanie krytyków zarówno wśród oldschoolowych szefów, jak i fanów nu-breed disco i house. Utwory takie jak „Garden of Love” i „Delicious” stały się klasykami sceny, promowanymi przez DJ-ów od Pete'a Tonga po 4 Hero i Dmitri z Paryża.  

Następna płyta „Until The End of Time” zawierała kawałki takie jak „Far Beyond”, które wciąż kręcą wszyscy najlepsi amerykańscy hip-hopowcy, oraz soulowy hymn „Everyday - ulubiony z Annie Mac, Trevorem Nelsonem, a nawet Hestonem Blumenthalem, który   w Radio 4. Dave mówi: „Ostatni album „Moving with the Shakers” zawładnął mną na jakiś czas i spędziłem 18 miesięcy pracując nad nim, wracając do piosenek, dopracowując produkcję i teksty, usuwając utwory i zaczynając nowe, aby mieć pewność, że nie było wypełniaczy. Jak możesz sobie wyobrazić, tworzenie albumu jest dość intensywne, gdy jesteś głównym autorem piosenek, producentem, wytwórnią i człowiekiem a&r.  

Na tym trzecim albumie chciałem również powiedzieć coś w piosenkach i uniknąć banalnych tekstów, które nękają tak wiele muzyki tanecznej”. Współpracownikami przy „Moving With The Shakers” są legenda soulu z Harlemu, Leroy Burgess, Diane Charlemagne, która śpiewała w „Inner City Life” Goldie, oraz siostra Chaki Khana, Taka Boom. Pełnoetatowy frontman Pete Simpson jest również znany z użyczania swoich talentów wokalnych Unabombers aliasowi The Elektrons. The Sunburst Band jest obecnie w trasie koncertowej po świecie, podczas gdy Dave Lee pracuje obecnie nad czwartym studyjnym albumem Sunburst Band.

 

 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Fly AwayThe Sunburst Band06.2004-89[2]B Unique ZEDD 12070[written by Dave Lee, Michele Chiavarini][produced by Dave Lee]
Garden Of Love / Keep It TogetherThe Sunburst Band / The Revisionaries11.2004-132[1] Z Records ZEDD 12 039[written by Dave Lee][produced by Dave Lee]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

wtorek, 16 maja 2023

Cooking Vinyl

Cooking Vinyl to brytyjska niezależna wytwórnia płytowa z siedzibą w Acton, Londyn, Anglia, założona w 1986 roku przez byłego menedżera i agenta rezerwacji Martina Goldschmidta oraz partnera biznesowego Pete'a Lawrence'a. Goldschmidt pozostaje obecnym właścicielem i prezesem, a Rob Collins jest dyrektorem zarządzającym. Firma koncentruje się na umowach opartych na usługach artystów, w ramach których artysta zachowuje prawo własności do swoich praw autorskich.

  Firma Cooking Vinyl została założona w 1986 roku przez byłego menedżera i agenta ds. rezerwacji Martina Goldschmidta oraz kierownika ds. dystrybucji Pete'a Lawrence'a, którzy początkowo prowadzili działalność w niepełnym wymiarze godzin z wolnego pokoju w domu komunalnym Goldschmidta w Stockwell w południowym Londynie. W 1986 roku Cooking Vinyl nagrał zaimprowizowany występ na żywo przy ognisku podczas festiwalu folkowego piosenkarki Michelle Shocked na odtwarzaczu Sony Walkman z wyblakłymi bateriami. Jedno z pierwszych wydawnictw, Cooking Vinyl, wydało nagranie jako The Campfire Tapes i sprzedało się w 250 000 egzemplarzy na całym świecie. W 1989 roku firma była bliska bankructwa, kiedy jej dystrybutorzy, Rough Trade, zostali postawieni pod zarząd komisaryczny. Pete Lawrence sprzedał swoje udziały w firmie Martinowi Goldschmidtowi, który kontynuował działalność, obsługując zadłużenie firmy przez okres pięciu lat.

 Oprócz tradycyjnych umów licencyjnych, Cooking Vinyl opracowało w latach 90-tych umowy „usług artystycznych”, w ramach których artysta zachowuje własność praw autorskich do nagranego materiału. Pierwszy z tych kontraktów został zawarty w 1993 roku na reedycję kompilacji Back To Basics Billy'ego Bragga. Od tego czasu Bragg ponownie współpracował z Cooking Vinyl w sumie sześć razy, ostatnio w 2013 roku przy wydaniu albumu studyjnego Tooth And Nail. Cooking Vinyl świadczyło podobne usługi dla Alison Moyet, Black Spiders, Gary Numan, James Skelly & The Intenders, Madness, Pigeon Detectives, Reverend and The Makers, Ron Sexsmith i The View. 

  W 2009 roku Cooking Vinyl współpracował przy wydaniu piątego albumu studyjnego The Prodigy, Invaders Must Die, który sprzedał się w 1,2 miliona egzemplarzy na całym świecie i był najlepiej sprzedającą się niezależną płytą roku w Europie. W 2012 roku Amanda Palmer, zwolenniczka podejścia „zrób to sam” , ogłosiła, że współpracuje z Cooking Vinyl w ramach umowy o świadczenie usług dystrybucji i etykietowania w ramach europejskiego wydania jej albumu studyjnego Theatre Is Evil. Album został sfinansowany w ramach głośnej kampanii na Kickstarterze, która zebrała ponad 1,2 miliona dolarów w 30 dni. W 2012 roku ukazał się również Marilyn Manson's Born Villain w ramach partnerstwa joint-venture pomiędzy własną wytwórnią Mansona Hell, etc. i Cooking Vinyl. Album odniósł światowy sukces, zajmując 5. miejsce na listach przebojów w Niemczech, 10. w Stanach Zjednoczonych i zajmując pierwsze miejsce na listach przebojów albumów Hard Rock i Independent Billboard. W Wielkiej Brytanii Manson osiągnął 14. miejsce  na brytyjskiej liście albumów i 1. miejsce na brytyjskiej liście albumów rockowych.

  W 2014 roku powrócił Embrace i ich album zatytułowany, który zadebiutował na brytyjskiej liście albumów na 5. miejscu. W tym samym roku nowojorscy rockmani The Pretty Reckless osiągnęli 8. miejsce  ze swoim drugim albumem studyjnym. W 2015 roku The Prodigy wydali album The Day Is My Enemy, który osiągnął 1. miejsce na liście przebojów   i uzyskał status złotej płyty w Wielkiej Brytanii. W 2016 roku Passenger zdobył album nr 1 w Wielkiej Brytanii  z Young As The Morning, Old As The Sea. W tym roku również piosenkarka i autorka tekstów Nina Nesbitt podpisała globalną umowę na usługi artystyczne z Cooking Vinyl.  

W 2018 roku Lucy Spraggan, była uczestniczka programu The X Factor, podpisała długoterminową globalną umowę o świadczenie usług artystycznych zarówno z Cooking Vinyl Records, jak i Publishing. Cooking Vinyl ma długie relacje z wieloma artystami. Charles Thompson z The Pixies   podpisał kontrakt w 2000 roku i do tej pory wydał 17 wydawnictw z wytwórnią jako Frank Black i Black Francis. Od 1994 roku były człowiek Doll By Doll, Jackie Leven, wydał 23 wydawnictwa, z czego pięć w 2009 roku. Inni kluczowi artyści, którzy wydawali przez wytwórnię w 2010 roku, to Counting Crows, Ryan Adams, Suzanne Vega, The Cult, The Charlatans, The Cranberries, Richard Ashcroft , The Subways, Echo and the Bunnymen, Gary Numan, The Enemy, Groove Armada, The Proclaimers, James, Seth Lakeman, UB40, City and Color oraz The Dropkick Murphys. 

  W grudniu 2021 roku Clare Grogan ogłosiła, że ​​pierwszy album Altered Images od ponad 38 lat zostanie wydany w sierpniu 2022 roku na Cooking Vinyl i zatytułowany Mascara Streakz. Album został nagrany  z Bobbym Bluebellem z The Bluebells i Bernardem Butlerem, formalnie z Suede i McAlmont & Butler. Od grudnia 2021 roku inni artyści podpisani z Cooking Vinyl to Alison Moyet, Eliza & The Delusionals, Lissie, Nina Nesbitt, The Orb, Will Young, Passenger, The Waterboys, BABYMETAL, Fickle Friends, Lucy Spraggan, Rumer, Sophie Ellis-Bextor , Darkness, The Psychedelic Furs, Billy Bragg, Del Amitri, Kiefer Sutherland, Reverend And The Makers, Suzanne Vega, The Fratellis, The Rifles i Willy Mason.

                      Single na listach przebojów 

The Boy Done Good/Sugar Daddy	Billy Bragg	05.1997	55.UK
St. Monday / England, Half English	Billy Bragg and The Blokes	03.2002	98.UK
Take Down the Union Jack	Billy Bragg and The Blokes	06.2002	22.UK
We Laughed	Rosetta Life Feat. Billy Bragg	11.2005	11.UK
Anchorage/Fogtown	Michelle Shocked	10.1988	60.UK/66.US
If Love Was A Train/Memories Of East Texas	Michelle Shocked	01.1989	63.UK
When I Grow Up/ 5 A.M. In Amsterdam (Live)	Michelle Shocked	03.1989	67.UK
2, 3, Go/Up	Wedding Present	08.1996	67.UK
Montreal/Project Cenzo	Wedding Present	01.1997	40.UK
It' s alright/Supermellow man	Echo & The Bunnymen	05.2001	41.UK
Make me shine/Ticket to ride	Echo & The Bunnymen	09.2001	84.UK
Stormy Weather	Echo & The Bunnymen	09.2005	55.UK
In the Margins	Echo & The Bunnymen	11.2005	226.UK
Robert Onion	Frank Black & The Catholics	01.2001	130.UK
St. Francis Dam Disaster	Frank Black & The Catholics	02.2001	162.UK
Everything Is New	Frank Black & The Catholics	08.2003	92.UK
Kerry Kerry	Cinerama	07.1998	71.UK
Only Man 	Audio Bullys	04.2010	44.UK
Heaven Knows	Pretty Reckless	03.2014	61.UK/114.US
Monoculture	Soft Cell	09.2002	52.UK
When I Was Your Girl	Alison Moyet	04.2013	195.US
Hosannas from the Basements of Hell	Killing Joke	04.2006	72.UK
Blue Moon Revisited (Song For Elvis)/To Love Is To Bury (Live)	Cowboy Junkies	07.1989	87.UK
Upfield/Thatcherites	Billy Bragg	08.1996	46.UK 
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Back Beat

 

Back Beat Records była amerykańską wytwórnią płytową założoną w 1957 roku jako podwytwórnia soulowa Duke Records z siedzibą w Houston, którą prowadził Don Robey. ABC Records przejęło Back Beat 23 maja 1973 roku, jako część przejęcia przez ABC macierzystej wytwórni Back Beat, Duke.

  Największe hity wytwórni to „Treat Her Right” Roya Heada i The Traits, „Tell Me Why” Normana Foxa i The Rob-Roys oraz „Everlasting Love” Carla Carltona. Ostatni z nich był tytułowym utworem albumu, który miał zostać wydany przez Back Beat w grudniu 1974 roku, ale ABC ostatecznie wydało album na swojej głównej wytwórni, ponieważ w ostatniej chwili wycofali Back Beat.

 Istnieje wiele płyt Back Beat, które zyskały sławę, ale nie majątek, ponieważ płyty te są częścią podziemnego ruchu znanego jako Northern soul. Carl Carlton prawdopodobnie nagrał najwięcej utworów, które wpisują się w brzmienie Northern soul.

 

 

 

                               Single na listach przebojów:

46 Drums - 1 Guitar/Why Don't They Leave Us Alone	Little Carl Carlton	10.1968	 105.US
Look At Mary Wonder (How I Got Over)/ Bad For Each Other	Little Carl Carlton	06.1969	 42 .R&B Chart 
Don't Walk Away/Hold On A Little Longer	Carl Carlton	10.1969	 38.R&B Chart 
Drop By My Place/Two Timer	Little Carl Carlton	06.1970	 	78.US
I Can Feel It/You've Got So Much (To Learn About Love)	Carl Carlton	01.1971	 47.R&B Chart 
I Won't Let That Chump Break Your Heart/ Why Don't They Leave Us Alone	Carl Carlton	12.1972	 42.R&B Chart 
Everlasting Love/I Wanna Be Your Main Squeeze	Carl Carlton	09.1974	 	6.US
You're Gonna Make Me Cry / Monkey Dog	O.V. Wright	08.1965	 	86.US
Eight Me, Four Women / Fed Up With The Blues	O.V. Wright 	05.1967	 80.US
Heartaches, Heartaches / Treasured Moments	O.V. Wright 	08.1967	 25.R&B Chart 
What About You / What Did You Tell This Girl Of Mine	O.V. Wright 	11.1967	 46.R&B Chart
Oh Baby Mine / Working Your Game	O.V. Wright 	04.1968	 36.R&B Chart
Treat Her Right / So Long, My Love Roy Head And The Traits 09.1965 2.US
Apple Of My Eye / I Pass The Day Roy Head And The Traits 11.1965 32.US
My Babe / Pain Roy Head And The Traits 03.1966 99.US
To Make A Big Man Cry / Don't Cry No More Roy Head And The Traits 09.1966 95.US
Treat Her Right / So Long, My Love Roy Head And The Traits 09.1965 2.US
Treat Her Right / So Long, My Love Roy Head And The Traits 09.1965 2.US
Competition Ain't Nothing/Three Way Love	Little Carl Carlton	06.1968	 75[8].US 
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Apple

Apple-grupa brytyjska. Utworzona w 1968r w Londynie. Pierwszy skład: Denis Regan - mc, Rob Ingram -g, Jeffrey Harrod -b, David Brassington - dr. Później dołączył Charlie Barber-k. Działała do 1969.

Związała się z firmą Page One i dla niej nagrała single Let's Take A Trip Down The Rhine/Buffalo Billycan z października 1968 i Doctor Rock/The Otherside z grudnia tego roku oraz album "An Apple A Day..." z lutego 1969. Dopełnieniem jej dorobku był singel Thank You Very Much/Your Heart Is Free just Like The Wind, wydany w styczniu 1969 przez amerykańską wytwórnię Smash. 

Zaproponowała nowe wersje znanych piosenek, np. Psycho Daisies i Rock Me Baby The Yardbirds, Sporting Life Lovin' Spoonful i Thank You Very Much Scaffold, ale przede wszystkim własny repertuar z pogranicza rhythm'n'bluesa i rocka psychodelicznego, np. Let's Take A Trip Down The Rhine, The Otherside, The Mayville Line, Photograph. Nie zdobyta żadnej popularności, ale gdy po latach album "An Apple A Day..." wznowiono na kompakcie, wywołał duże zainteresowanie u zwolenników starego rocka. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Thank you very much/You heart is free like the windApple.1968--Smash 2143 [US][written by McGear][produced by Lou Reizner]
Let' s take a trip down the rhine/Buffalo BillycanApple10.1968--Page One POF 101[written by R. Ingram, D. Brassington ]
Doctor Rock/The othersideApple12.1968--Page One POF 110[written by R. Ingram, D. Brassington ][produced by Caleb Quaye]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
An apple a dayApple1.1969--Page One POLS 016
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Applejacks [US]

Dave Appell & The Applejacks to amerykańska grupa muzyczna, w skład której wchodzi Dave Appell. Appell kojarzony jest głównie z wytwórnią płytową Cameo-Parkway, w której historii odegrał znaczącą rolę. 

Zaczął pracować jako aranżer dla kilku big bandów Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych w połowie lat czterdziestych podczas swojej służby podczas II wojny światowej, w tym dla czarnej orkiestry Jimmiego Lunceforda . Później zaaranżował orkiestry taneczne, w tym Benny'ego Cartera i Earla „Fathe” Hinesa. Przez jakiś czas nagrywał w Decca Records jako Dave Appell Four, dopóki Paul Cohen z Decca nie zasugerował zmiany nazwy grupy na Applejacks. Appell został także wydawcą, dołączając do ASCAP w 1955 roku, współpracując z Maxem Freedmanem.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Mexican hat rock/Stop!Red light!Applejacks09.1958-16[15]Cameo 149[written by Jon Sheldon][adaptacja meksykañskiej pieśni z 1919r]
Rocka-Conga/Am i blueApplejacks12.1958-38[10]Cameo 155[written by Jon Sheldon, Dave Leon]
Bunny hop/Night Train StrollApplejacks02.1959-70[4]Cameo 158[written by Ray Anthony, Leonard Auletti][#13 hit for Ray Anthony in 1952]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Applejacks

Applejacks- grupa brytyjska. Powstała na początku 1961 w Solihull w Warwickshire. Najpierw przyjęła nazwę The Crestas, w końcu roku zmieniła ją na The Jaguars, a ostatecznie, w 1962, na The Applejacks.
Założyli ją dwaj uczniowie:
Martin Baggott (właśc. Martin Thomas Baggott; 20.10.1947, Birmingham) - g i
Phil Cash (właśc. Philip Peter Cash; 10.10.1947, Birmingham) - g, voc,
oraz urzędnik ubezpieczeniowy Gerry Freeman (wtasc. Gerald Ernest Freeman; 5.05.1943, Solihull) - dr.

 

W następnych miesiącach i latach stopniowo się rozrastała. Niemal natychmiast zaangażowano pielęgniarkę Megan Davies (wtaśc. Megan Kelso Davies; 20.03.1944, Sheffield) - b, g, w grudniu 1961 w składzie pojawił się jeszcze jeden uczeń Don Could (właśc. Donald Peter Could; 23.03.1947, Solihull) -o/-g, a w lipcu 1962 dołączył fryzjer Al Jackson (właśc. Harry Llewellyn Jackson; 21.04.1945, Birmingham) - voc, p. Działała do końca lat sześćdziesiątych.
Debiutowała w rodzinnym mieście w klubie młodzieżowym przy kościele, w którym Freeman uczył w szkółce niedzielnej, później z powodzeniem występowała w Solihull's Civic Hali.
Z początku, jeszcze jako The Crestas, wykonywała muzykę instrumentalną w stylu The Shadows i The Tornados.
Później, po zmianie nazwy na The Applejacks, sięgnęła po przeboje Chucka Berry'ego, Little Richarda, Raya Charlesa i The Coasters.
 

W końcu 1963r zwróciła na siebie uwagę Mike'a Smitha, jednego z kierowników repertuarowych wytwórni Decca. Podpisała z nią kontrakt, a Smith został producentem jej nagrań, już pierwszy singel, wydany w lutym 1964, w dniu św. Walentego, i zawierający beatową wersję piosenki Tell Me When Lesa Reeda i Geoffa Stephensa (na stronie B utwór Baby lane), przyniósł jej popularność.
Ugruntowała sukces dwoma następnymi płytkami,Like Dreamers Do (piosenka Paula McCartneya, nie wydana na płytach The Beatles w tym czasie)Everybody Fall Down z czerwca i Three Little Words /You're The One For Me z września tego roku.
 

Niestety, nagrany między czerwcem a wrześniem i wydany w październiku 1964 album "The Applejacks", zawierający m.in. blade przeróbki przebojów doby rock'n'rolla i rhythm'n'bluesa, jak Too Much Monkey Business Chucka Berry'ego, Kansas City Jerry'ego Leibera i Mike'a Stollera, What'd I Say Raya Charlesa, Hello Josephine Fatsa Domino i I Wonder Cliffa Richarda i Hanka B. Marvina, przeszedł bez echa.
 

A i późniejsze single dla Dekki, wszystkie z 196r, Chim Chim Cheree (piosenka z musicalu Mary Poppins It's Not A Game Anymore ze stycznia, Bye Bye Girl/It's Not A Came Anymore z czerwca, I Go To Sleep (utwór z repertuaru The Kinks/Make Up Or Break Up z sierpnia i I'm Through/We Colta Cet Together z listopada, nie zdobyły popularności.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Tell Me When/Baby JaneApplejacks03.19647[13]135[1]Decca F 11833[written by Les Reed ,Geoff Stephens][produced by Mike Smith]
Like Dreamers Do/(Boom, Boom, Boom, Boom) Everybody Fall DownApplejacks06.196420[11]-Decca F 11916[written by Lennon, McCartney][produced by Mike Smith]
Three Little Words (I Love You)/You're The One For MeApplejacks10.196423[5]-Decca F 11981[written by Gordon Mills][produced by Mike Smith]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

Apollo 100

Apollo 100 była krótkotrwałą brytyjską grupą instrumentalną, która w 1972 roku znalazła się w pierwszej dziesiątce listy przebojów US Billboard Hot 100 z singlem „ Joy ” inspirowanym Johannem Sebastianem Bachem .  

Apollo 100 został założony przez aranżera i multiinstrumentalistę Toma Parkera, który był znany ze swoich aranżacji z katalogu Young Blood, takich jak amerykański przebój Top 20 „Chirpy Chirpy Cheep Cheep” oraz szereg nagrań Dona Fardona. Parker od najmłodszych lat grał na klawiszach, klarnecie, saksofonie, trąbce, puzonie i wielu innych instrumentach, a do lat 60-tych wszedł do przemysłu muzycznego jako muzyk sesyjny. W międzyczasie związał się z wieloma grupami, w tym The Mark Leeman 5, Jimmy James and the Vagabonds oraz Eric Burdon with the New Animals.  

Parker założył Apollo 100 w drugiej połowie 1971 roku z innymi muzykami sesyjnymi, perkusistą Clemem Cattinim, gitarzystą Vic Flickiem, gitarzystą Zedem Jenkinsem, perkusistą Jimem Lawlessem i basistą Brianem Odgersem. W grudniu 1971 roku wydali swój pierwszy singiel „Joy”, naelektryzowaną aranżację Clive'a Scotta z „Jesu, Joy of Man's Desiring” Bacha. Singiel osiągnął 6. miejsce na liście Billboard Hot 100 w USA. Żaden z ich późniejszych wysiłków nie był tak udany i rozpadli się w 1973 roku.  Parker założył New London Chorale.  

 Pierwszy singiel Apollo 100 „Joy”, wydany z ich premierowego albumu Joy, został następnie wykorzystany w ścieżkach dźwiękowych do filmów Boogie Nights,  One Day in September  i The 40-Year-Old Virgin    , a także serial telewizyjny The Man Who Fell to Earth. Chociaż nie pojawił się na ścieżce dźwiękowej Battle of the Sexes, piosenka została odtworzona podczas sceny w filmie i została wymieniona w napisach końcowych. Piosenka Mendelssohn's 4th pojawia się w Gaslit S1E4 jako podkład do montażu.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Joy /Exercise in A MinorApollo 10001.1972-6[14]Mega 0050[written by Johann Sebastian Bach][produced by Miki Dallon]
Mendelssons 4th, 2nd Movement/Reach for the skyApollo 10004.1972-94[3]Mega 0069[written by Tom Parker,Felix Mendelssohn-Bartholdy][produced by Miki Dallon]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
JoyApollo 10002.1972-47[16]Mega 1010[produced by Miki Dallon]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

poniedziałek, 15 maja 2023

Aphrodite

 Aphrodite - właściwie Gavin King, brytyjski DJ i producent muzyki drum and bass.


Aphrodite jest jednym z bardziej rozpoznawanych przedstawicieli stylu jump-up, czyli tanecznej odmiany drum'n'bass z charakterystyczną linią basową. Aphrodite nagrywał jako Alladin i Amazon II (ragga projekt prowadzony z Tony B.).

 Swą karierę rozpoczął w 1995 roku gdy jego utwory zaczęli miksować na imprezach DJ-e tacy jak Hype czy Zinc. Jego wczesne nagrania to ragga, dopiero pod koniec 1995 i w roku następnym przekroczył granice tego stylu, nagrywając takie utwory jak Woman That Rolls, Mash Up Your, King of the beats czy Dub Moods. Większość produkcji Aphrodite ukazała się nakładem jego własnej wytworni Aphrodite Recordings. 

Jest on również posądzany o serie tak zwanych białych bootlegów jungle z remiksami Mission: Impossible i No Diggity. W 2015 roku, Aphrodite powrócił po dłuższej przerwie z nowymi singlami. Dla własnej wytwórni Aphrodite Recordings wydał Assignment Space/Beautiful Dub oraz Acid To The Sound/Two Bass. Rok później postarał się o reedycję swojego junglowego hitu King of The Beats.

 2017 rok to dla producenta kolejny powrót z szerokim rozgłosem. Singiel Let It Roll stał się hymnem czeskiego festiwalu o tej samej nazwie i znalazł się na promującej go składance Let It Roll: Drum & Bass, Vol. 2.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
BM Funkster/Rinsing QuinceAphrodite10.1999139[1]-V2 VVR 5008506[written by C. Spurling, K.Gamble/L. Huff, G. King, H. Ballard][ Producer - Aphrodite]
All Over MeAphrodite feat. Barrington Levy06.200276[2]-V2 VVR 5018886[written by – B. Levy, G. King, H. Wright]
See Thru ItAphrodite feat. Wildflower11.200268[2]-V2 VVR 5020986-
Bad AssAphrodite & Mickey Finn05.2003162[3]-Urban Takeover-
Rinsing QuinceAphrodite08.2003155[2]-Aphrodite Recordings RECUTS 02-
Listen To The Rhythm Flow / StalkerAphrodite08.2003170[1]-Aphrodite Recordings RECUTS 08[ Producer - Aphrodite]
Cool Flight Aphrodite08.2003179[1]-Aphrodite Recordings RECUTS 01-
Music's Hypnotizing / King Of THe BeatsAphrodite09.2003155[1]-Recuts-
Mash Up Ya Know/Woman That RollsAphrodite09.2003182[1]-Aphrodite Recordings RECUTS 07-
Def JammerAphrodite09.2003183[1]-Aphrodite Recordings RECUTS 03-
Cocaine / Calling The People [A-Zone]Aphrodite09.2003196[1]-Aphrodite Recordings RECUTS 05-
Fanfare / Karma SutraAphrodite04.2004192[1]-Aphrodite Recordings APH044-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

2Play

Wesley Johnson (ur. 1977r), znany pod pseudonimem 2Play, to brytyjski muzyk, producent muzyczny i były artysta sztuk walki. Johnson po raz pierwszy pojawił się na scenie muzycznej w 1997 roku jako brytyjski producent garażowy pod pseudonimami Wesley 2 Play i Special T.  

Jego pierwszy singiel pod nazwą 2Play, „So Confused”, został wydany na początku 2004 roku i zawierał kanadyjsko-indyjskiego piosenkarza Raghava i MC Jucxi D. Osiągnął 6. miejsce na brytyjskiej liście singli   i zdobył nagrodę Best Collaboration na MOBO Awards i najlepszy singiel na UK Asian Music Awards. Na singlu „So Confused” pojawia się cover „Turn Me On” Kevina Lyttle'a.  

Kolejny singiel „ It Can't Be Right ”, z udziałem Raghav i Naila Boss, również znalazł się w pierwszej dziesiątce brytyjskiej listy przebojów. Następny singiel, cover utworu „ Careless Whisper ” George'a Michaela , osiągnął 29. miejsce. Wyprodukowano także remiks house i remiks garażowy „Careless Whisper”, pod pseudonimem Special T. Album, zawierający wszystkie powyższe single, został wyprodukowany i zmasterowany w 2006 roku, ale wtedy nigdy nie został wydany. 2Play niezależnie wydał album na platformy cyfrowe w 2019 roku pod tytułem Back in Business.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
So Confused2Play featuring Raghav and Jucxi01.20046[13]-2PSL 2PSLCD 01[written by W. Johnson/R. Mathur/R. Coward][produced by Wessley Johnson]
It Can't Be Right2Play featuring Raghav, Jucxi and Naila Boss05.20048[8]-2PSL/Inferno 2PSLCD 04[written by Jucxi D, Naila Boss][produced by Harthon Productions]
Careless Whisper2Play featuring Thomas Jules and Jucxi D12.200429[3]-Inferno 2PSLCD 06[written by Andrew Ridgeley, George Michael][produced by Harthon Productions]

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

Bobby Shmurda

 Bobby Shmurda, właśc. Ackquille Jean Pollard (ur. 4 sierpnia 1994r w Miami)- amerykański raper, autor tekstów i przestępca. Podpisał kontrakt z Epic Records po tym, jak jego piosenka „Hot Nigga” osiągnęła szóste miejsce na liście Billboard Hot 100 w 2014 roku. Jego debiutancka EP-ka, Shmurda She Wrote, została wydana 10 listopada 2014 roku.




W dniu 18 grudnia 2014 r. policja z Nowego Jorku aresztowała Shmurdę, został oskarżony o spisek w celu morderstwa, posiadanie broni oraz stwarzanie lekkomyślnego zagrożenia. W 2016 roku przyznał się do winy i został skazany na siedem lat więzienia, wyrok po uznaniu za dwa lata, które już odbył w oczekiwaniu na proces, został zredukowany do pięciu lat. Po sześciu latach więzienia Shmurda został zwolniony z zakładu karnego w Clinton 23 lutego 2021 roku.

W 2018 roku Shmurda wystąpił w piosence 6ix9ine’a „Stoopid”, która zadebiutowała na 25 miejscu na liście Billboard Hot 100. On i Rowdy Rebel są uważani za pionierów muzyki drill z Brooklynu.

Bobby Shmurda urodził się w Miami na Florydzie. Jego matka jest Afroamerykanką, a ojciec jest Jamajczykiem. Razem z matką przenieśli się do East Flatbush, kiedy jego ojciec trafił do więzienia. Shmurda zetknął się z prawem, mieszkając na Brooklynie, spędził piętnaście miesięcy w areszcie za naruszenie warunków zawieszenia oraz został aresztowany pod zarzutem posiadania broni, zarzut później wycofano. Zgodnie z aktem oskarżenia z 2014 r. Shmurda był przywódcą przestępczego przedsiębiorstwa o nazwie „GS9”, które regularnie wchodziło w spory z gangami przestępczymi, było odpowiedzialne za morderstwa i strzelaniny oraz zajmowało się handlem narkotykami  wzdłuż Kings Highway i East Flatbush.

Pierwszą piosenką, którą zremiksował, była „Knuck If You Buck” rapera Crime Mob, jednak nie zwróciła na niego uwagi aż do 2014 roku, kiedy to wydał piosenkę „Hot Nigga”. Piosenka wykorzystuje instrumentalny utwór Lloyda Banksa z 2012 roku „Jackpot”. Piosenka i towarzyszący jej teledysk, po umieszczeniu ich na YouTube wiosną 2014 roku stały się viralem. „Taniec Shmoney”, który Shmurda wykonuje w teledysku, szybko stał się internetowym memem oraz stał się bardzo popularny w aplikacji Vine; taniec został również zatańczony przez Beyoncé i Jay-Z podczas ich trasy koncertowej On the Run Tour oraz przez kanadyjskiego rapera Drake’a podczas goszczenia na gali 2014 ESPY Awards. Wielu raperów stworzyło freestyle pod wersje instrumentalną piosenki, w tym Juicy J, French Montana, Lil 'Kim, Gunplay, i T.I. 

Po sukcesie piosenki, Shmurda podpisał kontrakt z Epic Records. Piosenka znalazła się na szczycie listy piosenek Hot R & B / Hip-Hop i osiągnęła 6 miejsce na liście Billboard Hot 100, ostatecznie otrzymując platynę od Recording Industry Association of America. Teledysk uzyskał ponad 680 milionów wyświetleń na YouTube. Oficjalny remiks piosenki - z gościnnymi wokalami takich artystów jak: Fabolous, Chris Brown, Jadakiss, Rowdy Rebel, Busta Rhymes i Yo Gotti - został wydany 4 września 2014 roku. Remiks piosenki w wersji reggae został również wydany w sierpniu 2014 roku, w którym wystąpili gościnnie Junior Reid, Mavado, Popcaan i Jah X. Shmurda stał się również znany ze swojej piosenki „Bobby Bitch”, która zadebiutowała na 92 miejscu listy Billboard Hot 100. Jego debiutancka EP, Shmurda She Wrote, została wydana 10 listopada 2014 roku.

Debiutancki album studyjny Shmurdy miał zostać wydany w 2016 roku, a jego producentem wykonawczym miał być Jahlil Beats. Został on jednak odroczony z powodu pobytu Shmurdy w więzieniu.

Shmurda wykonał freestyle dla rapera Meek Mill’a w lutym 2017 roku. Jak sam twierdzi, w więzieniu nadal pisze muzykę.

Podczas pobytu w więzieniu wystąpił na singlu rapera 6ix9ine’a „Stoopid”, wydanym 5 października 2018 r., swoje zwrotki wykonał przez telefon więzienny. Shmurda po raz pierwszy po opuszczeniu więzienia w 2021 r. pojawił się publicznie na koncercie na Rolling Loud Festival w Miami na Florydzie w piątek, 23 lipca 2021 r.

3 września 2021 Shmurda wydał swój pierwszy singel od czasu wyjścia na wolność; „No Time for Sleep (Freestyle)”. 21 grudnia wydał singel „Shmoney” wraz z Quavo i Rowdy Rebel.

5 sierpnia 2022 r. Shmurda wydał EP; Bodboy. 29 października ukazał się jego wspólny mixtape; SHMURDAGOTCASH wraz z raperem lougotcash.

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Hot NiggaBobby Shmurda08.201474[6]6[25]Epic USSM 11405787[5x-platinum-US][gold-UK][written by Ackquille Pollard, Orlando Tucker][produced by Jahlil Beats][1[2][26].R&B Chart]
Bobby BitchBobby Shmurda11.2014-92[3]Epic [platinum-US][written by Ackquille Pollard][produced by Dondre Dennis][25[16].R&B Chart]
StoopidBobby Shmurda10.201834[4]25[9]Tenthousand QMEU 31819472[platinum-US][written by Daniel Hernandez, Andrew Green, Ackquille Pollard ,Brytavious Chambers, Gibran Jairam][produced by Tay Keith][15[8].R&B Chart]
No Time For Sleep (Freestyle)Bobby Shmurda09.2021-107[1]Epic [written by Bobby Shmurda, AmDesp, Tweek Tune, Vito][produced by AmDesp, Tweek Tune, Vito]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Shmurda She WroteBobby Shmurda11.2014-79[6] Epic 88875029692[gold-US][produced by Jahlil Beats,Sha Money XL,The Breed,Dondre,Jugo]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Posty (Atom)