Z archiwum...rocka

środa, 19 października 2022

Magne Furuholmen

Magne Furuholmen (urodzony 1 listopada 1962 roku) jest norweskim muzykiem i artystą wizualnym. Za swoje zasługi dla norweskiej muzyki i międzynarodowy sukces został mianowany przez króla Haralda Kawalerem Pierwszej Klasy Orderu Św. Olava. Furuholmen, lepiej znany fanom muzyki pod nazwą sceniczną Mags, jest klawiszowcem synth-popowego/rockowego zespołu a-ha i współtworzył ich największe przeboje. Wraz z zespołem a-ha sprzedał ponad 50 milionów albumów na całym świecie.

Kiedy Magne miał sześć lat, jego ojciec, muzyk jazzowy Kåre Furuholmen, zginął w katastrofie lotniczej nad Drammen, na południe od Oslo. Furuholmen dorastał ze swoim dziadkiem, który również był muzykiem. Od 1992 roku jest żonaty z Norweżką Heidi Rydjord i ma z nią dwóch synów. Oprócz wydawnictw z a-ha i jako solista Furuholmen jest członkiem supergrupy Apparatjik, w skład której wchodzą także basista Coldplay Guy Berryman, wokalista i gitarzysta Mew Jonas Bjerre oraz producent muzyczny i perkusista Martin Terefe.

Furuholmen był uczniem malarza Kjella Nupena i miał liczne wystawy w Japonii, Norwegii i Francji. Był bliskim przyjacielem norweskiego poety Henninga Kramera Dahla. W 2012 roku Furuholmen wraz ze swoimi kolegami z a-ha otrzymał Order Świętego Olafa na poziomie Knight 1st Class za wkład w muzykę norweską. Pod koniec 2017 roku Furuholmen otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Agder.

Furuholmen jest również artystą wizualnym, którego wystawy indywidualne odbywają się w Norwegii, Wielkiej Brytanii i innych miejscach w Europie. Jego prace są reprezentowane w prywatnych i publicznych instytucjach i muzeach na całym świecie, między innymi w Norweskim Archiwum Państwowym, Bibliothèque Nationale de France i innych.

W 2016 roku Magne Furuholmen podjął się największego dotychczas zlecenia i stworzył największy park rzeźb ceramicznych w Skandynawii pod nazwą "Imprints", który znajduje się w Fornebu poza Oslo. W 2017 roku Uniwersytet Agder w Norwegii nominował pięciu nowych doktorów honorowych w związku z 10 rocznicą istnienia uniwersytetu. Stopień ten został przyznany za znaczące wysiłki naukowe lub artystyczne. Magne Furuholmen był jednym z laureatów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Kryptonite	Magne F.	03.2005	132[1]	-	Private And Confidential PNCCD 001	[written by Magne F.][produced by Magne F, Martin Terefe]

FKW

FKW to projekt taneczny z Wielkiej Brytanii. Został wyprodukowany przez Tony'ego Kinga i Pete'a Watermana

Zaczęli w 1991 roku utworem Laura Palmer's Theme. Płyta wydana przez PWL International zawierała Master Edit, Tin Man Kicks In Mix i TK Go 94 Mix, a także stronę B zatytułowaną Respect Yourself. Muzykę napisał Angelo Badalamenti. Został wyprodukowany, zaaranżowany i zmiksowany przez Safe Hands i Watermana.

Drugim singlem, który został wydany, był tytuł Never Gonna Give You Up. W 1993 roku zawierał 7-calowy Edit, Team Mix, Garage Mix, Roll Mix i Drum Mix. Potem przyszedł Seize The Day, wydany w tym samym roku przez Warner Music. Była to 4-ścieżkowa płyta CD zawierająca miks Mainstream Vibe Radio, miks radiowy Drumbeat Tip, miks Main Stream Vibe, miks Drumbeat Tip, miks Handy Horn i Deuce's Dub. Pojawiła się również nowa wersja Never Gonna Give You Up: remiks DMC.

W 1994 roku ukazał się singiel o nazwie Jingo. Oprócz strony B o nazwie Let It Play, można było znaleźć Carl Cox Remix & Safe Hands Remix. Kolejny singiel nazywał się This Is The Way i zawierał 4 różne remiksy. Ostatni wydany singiel był zatytułowany Twin Peaks Theme. Na tej płycie można było znaleźć 4 różne miksy, w tym Tin Man Nick In Mix. Zapytany o album, Waterman odpowiada: „Prawdopodobnie. Nie jestem przekonany, że mamy album wart wydania. Myślę, że mamy pięć lub sześć dobrych utworów. Nie chcę ujawniać ludziom swoich błędów. Nie sądzę, że to nic dobrego. Staram się wydawać płyty, które naprawdę uważam za oświadczenia i nie mam tego na myśli w żaden wielki sposób, mam na myśli tylko dobre płyty.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Never Gonna (Give You Up)	FKW	10.1993	48[2]	-	PWL International PWCD 273	[written by Stock, Aitken & Waterman][produced by A. Conte]
Seize The Day	FKW	12.1993	45[2]	-	PWL International PWCD 279	[written by Stock, Aitken & Waterman][produced by Pete Waterman,Tony King,Julian Gingell]
Jingo	FKW	03.1994	30[3]	-	PWL PWCD 283	[written by Babatunde Olatunji][produced by Pete Waterman,Tony King]
This Is The Way	FKW	06.1994	63[1]	-	PWL PWCD 307	[written by Dave Ford,Pete Waterman][produced by Dave Ford,Pete Waterman]
Laura Palmer's Theme (Twin Peaks)	FKW	10.1994	89[1]	-	PWL PWCD 313	[written by Angelo Badalamenti][produced by Pete Waterman, Safe Hands]

Faragher Brothers

The Faragher Brothers to blue-eyed soulowa

rodzinna kapela z Redlands w Kalifornii. Początkowo składał się z braci Tommy'ego Faraghera, Davey'a Faraghera, Jimmy'ego Faraghera i Danny'ego Faraghera. Rodzeństwo Marty Faragher i Pammy Faragher dołączyli do grupy w 1979 roku.

Danny i Jimmy Faragher weszli do przemysłu muzycznego w 1964 roku, tworząc wspólnie z Gregiem Tornquistem i Casey Cunninghamem sunshine- popowy zespół Peppermint Trolley Company. Później zespół dodał Patricka McClure'a, zmienił nazwę na Bones i przesunął się w kierunku folkowego rocka. Po rozpadzie Bones w 1973 roku, Danny i Jimmy wraz z braćmi Tommym i Davey'em założyli The Faragher Brothers. Przez cały czas istnienia nagrali cztery albumy i byli pierwszym całkowicie białym zespołem, który pojawił się w Soul Train.Wkładali chórki do wielu piosenek takich artystów jak Kiss, Melissa Manchester, Peter Criss, Ringo Starr, Randy Edelman i Lynda Carter. Rozstali się w 1980 roku i realizowali własne interesy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Stay The Night/That's A Start	Faragher Brothers	02.1979	-	50[7]	Polydor 14533	[written by Jimmy Faragher, Tommy Faragher][produced by Vini Poncia]

Fantasy

Fantasy zostało założone przez pięciu nastolatków w Miami na Florydzie w 1967 roku, początkowo w składzie: Billy Robbins (wokal), Bob Robbins (bas), Jim DeMeo (gitara), Mario Russo (klawisze) i Greg Kimple (perkusja). Powoli zbudowali sobie fanów, a lokalna popularność w końcu sprawiła, że podpisali kontrakt jako zespół domowy w "Thee Image", bardzo popularnym w tamtym czasie miejscu. Zespół grał tam w każdy weekend od 1968 roku i otwierał się na takie zespoły jak Led Zeppelin, Frank Zappa, Steppenwolf i innych popularnych wówczas artystów.

Potem katastrofa uderza w zespół, jako wokalista Billy Robbins; który był charyzmatycznym frontmanem mającym niemały udział w dotychczasowym sukcesie, zaginął i ostatecznie okazał się martwy. Jakiś czas po tym, jak zespół zaczyna szukać nowej wokalistki i ostatecznie zatrudnia Lydię Janene Miller (aka Jamene Miller); 16-letnią niezwykle utalentowaną wokalistkę o szorstkim, potężnym głosie w tradycji Janis Joplin i Grace Slick. Niedługo potem Fantasy podpisało kontrakt z Liberty/United Artists, a ich debiutancki album zatytułowany Fantasy ukazał się w 1970 roku. Dostają pomniejszy singiel z instrumentalnym Stoned Cowboy, ale poza tym album nigdzie nie zyskał popularności. Miller postanawia odejść z zespołu, bezskutecznie próbując rozpocząć karierę solową, podczas gdy reszta zespołu kontynuuje karierę jako Year One. Fantasy ponownie zjednoczony w latach 70-tych; ale wtedy tylko na indywidualne koncerty. Niestety, Lydia Jamene Miller zmarła 27 września 2008 roku w wieku 55 lat, częściowo z powodu choroby alkoholowej. Wokalista Billy Robbins zmarł i został zastąpiony przez Lydię Janene Miller (aka Jamene Miller). Zespół wydał tylko jeden album w 1970 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Stoned Cowboy	Fantasy	09.1970	-	77[11]	Liberty 56 190	[written by D. R. Robbins, G. S. Kimple, M. A. Russo, V. J. DeMeo, Jr][produced by Bennett & Bennett]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Fantasy	Fantasy	08.1970	-	194[3]	Liberty 7643	[produced by Bennett & Bennett]

T-Pain

Zdolność śpiewania T-Paina była wyraźnie widoczna od pierwszych dźwięków jego przełomowego singla R&B „I'm Sprung”, jednak jego powtarzające się używanie Auto-Tune stworzyło rozległy efekt falowania, który sprawił, że jego nazwa wykonawcy stała się synonimem modulacji głosu. Po Rappa Ternt Sanga (2005), jego debiutanckim albumie ,który szybko wspiął się na szczyt listy Billboard 200 wraz z Epiphany (2007), prowadzonym przez hit numer jeden Hot 100 „Buy U a Drank (Shawty Snappin' )." W ciągu następnych kilku lat, T-Pain wzmocnił swoją reputację miłośnika zabawy i imprezy dzięki Three Ringz (2008) i Revolver (2011), a także pojawił się w wielu utworach, na przykład w „Good Life” Kanye Westa i Jamie Foxxa "Blame It", z których obie zdobyły Grammy.

Do czasu wydania Happy Hour: The Greatest Hits (2014), T-Pain zebrał pięć platynowych singli. Pomimo silnej reakcji Auto-Tune, pozostał trwałą postacią popkultury. W tym samym roku wygrał pierwszy sezon The Masked Singer, wydał swój szósty album 1Up (2019) i wkrótce powrócił na Hot 100, gdy Tory Lanez samplował „I'm Sprung” do utworu „Up Down (Do This All Day).

Urodzony w Tallahassee Faheem Najm pojawił się jako raper w grupie Nappy Headz. Jako artysta solowy przeszedł na zawodowstwo jako T-Pain po nagraniu „I'm Fucked Up”, spersonalizowanej wersji „Locked Up” Akona. Akon usłyszał to i podpisał kontrakt z T-Pain dla wspieranej przez Jive/Zomba wytwórni Konvict Muzik. Wyprodukowany przez siebie i napisany przez siebie „I'm Sprung”, właściwy debiutancki singiel T-Paina, został wydany w sierpniu 2005 roku i znalazł się w pierwszej dziesiątce popu i R&B/hip-hopu. W grudniu ukazał się album Rappa Ternt Sanga, wspierany przez kolejny singiel „I'm 'n Luv (Wit a Stripper)”, kolejny hit Top Ten na wielu listach przebojów Billboard. Oba single zdobyły platynowe certyfikaty RIAA, a pełnometrażowy album nadrzędny ostatecznie stał się złoty, sytuując T-Paina jako głównego przełomowego artystę połowy 2000 roku.

Sukces nie był przypadkowy. W ciągu następnych kilku lat, gdy użycie Auto-Tune stawało się coraz bardziej powszechne w muzyce komercyjnej- używanej częściej do maskowania niedoboru wokalu niż jako odpowiednik pedału efektowego do gitary - T-Pain nadal robił hity. Dzięki asystom przy utworach, takich jak „Kiss Kiss” Chrisa Browna, „Good Life” Kanye Westa, „Blame It” Jamiego Foxxa i „Hey Baby (Drop It to the Floor)” Pitbulla, jego imię znalazło się albo blisko, albo na szczycie. pozycji z jeszcze większą częstotliwością. Ponadto „Good Life” i „Blame It” uczyniły T-Paina dwukrotnym zdobywcą nagrody Grammy. Ten pierwszy zdobył nagrodę za najlepszą piosenkę rapową, a drugi wygrał najlepszy występ R&B duetu lub grupy z wokalem.

Trwały komercyjny urok T-Paina został potwierdzony w 2014 roku dzięki Happy Hour: The Greatest Hits, antologii zawierającej wszystkie pięć jego platynowych singli jako głównego artysty. "Up Down (Do This All Day)," nowy dodatek wydany w celu promowania zestawu, stał się szóstym głównym singlem piosenkarza, który zdobył platynę. Trwały prace nad piątym albumem zatytułowanym tymczasowo Stoicville, ale do połowy 2017 roku T-Pain wydał tylko single, w tym we współpracy z Juicy J, Lil Yachty i Young M.A. W listopadzie wydał jednak radosny, hedonistyczny album Oblivion. - jego ostatni dla RCA - z singlami z udziałem Blaca Youngsta i Tiffany Evans.

Następnie podpisał kontrakt z niezależną grupą Cinematic Music Group, szybko powrócił w następnym roku z Everything Must Go, Vol. 1 i Everything Must Go, Vol. 2, jego pierwsze komercyjnie dostępne mixtape'y. Po ujawnieniu, że został zwycięzcą pierwszego sezonu The Masked Singer Foxa, T-Pain zaoferował swój szósty pełnometrażowy album 1Up z 2019 roku, który wypadł lepiej na Billboard 200 niż Oblivion. Później w tym samym roku Tory Lanez samplował "I'm Sprung" dla "Jerry'ego Sprungera", przeboju popowego numer 44, w którym T-Pain był głównym artystą. W 2020 roku RCA skompilowało The Lost Remixes, a T-Pain kontynuował wydawanie singli, takich jak „Wake Up Dead”, kolejna współpraca z Chrisem Brownem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
U and Dat	E-40 Featuring T-Pain & Kandi Girl	05.2006	-	13[25]	Sick Wid' It 42 957 [US]	[platinum-US][written by Burruss, K. Najm, F. Smith, J. Stevens, E. Bailey, A.][produced by Lil Jon][8[21].R&B Chart]
I'm Sprung	T-Pain	05.2006	30[17]	8[26]	Jive 82876734862	[platinum-US][silver-UK][written by Faheem Najm][produced by T-Pain][9[26].R&B Chart]
I'm 'n Luv (Wit a Stripper)	T-Pain Featuring Mike Jones	12.2005	-	5[20]	Jive 82876 860782	[3x-platinum-US][written by Faheem Najm, Mike Jones][produced by T-Pain][10[21].R&B Chart]
Send Me an Email	J-Shin Featuring T-Pain	10.2006	-	-	J-Shin 118	[98[1].R&B Chart]
Know What I'm Doin'	Birdman & Lil Wayne Featuring Rick Ross & T-Pain	02.2007	-	-	Cash Money	[58[19].R&B Chart]
Outta My System	Bow Wow Featuring T-Pain & Johnta Austin	03.2007	-	22[20]	Columbia	[platinum-US][written by Jermaine Dupri,Rick James,Jaron Alston][produced by Dupri,No I.D.][12[22].R&B Chart]
I'm a Flirt	R. Kelly featuring T.I. and T-Pain	05.2007	18[6]	12[20]	Jive 88697090232	[platinum-US][written by Shad Moss,Robert Kelly,Ronnie Jackson][produced by Lil' Ronnie][2[27].R&B Chart]
Baby Don't Go	Fabolous featuring Jermaine Dupri and T-Pain	05.2007	-	32	Desert Storm	[gold-US][written by John Jackson, Faheem Najm][produced by Jermaine Dupri][23[20].R&B Chart]
Buy U a Drank (Shawty Snappin')	T-Pain feat. Yung Joc	06.2007	112[4]	1[1][35]	Konvict 08718 [US]	[7x-platinum-US][gold-UK][written by Faheem Najm, Jasiel Robinson, Jonathan Smith, Darryl Richardson, Earl Stevens][produced by T-Pain][1[8][39].R&B Chart]
Shawty	Plies featuring T-Pain	06.2007	-	9[22]	Slip-N-Slide 7567899606	[platinum-US][written by Maurice White,Verdine White,Eddie del Barrio,Algernod Washington,T-Pain,Wayne Miles,Christopher Gholson][produced by Drumma Boy, Ensayne Wayne][2[40].R&B Chart]
Bartender	T-Pain Featuring Akon	06.2007	104[5]	5[22]	Konvict 11 814 [US]	[4x-platinum-US][silver-UK][written by Faheem Najm,Aliaune Thiam][produced by T-Pain][9[22].R&B Chart]
Cyclone	Baby Bash featuring T-Pain	08.2007	-	7[30]	Arista	[2x-platinum-US][written by Craig Love,Faheem Najm,Jonathan Smith,LaMarquis Jefferson,Ronald Bryant][produced by Lil Jon][70[13].R&B Chart]
I'm So Hood	DJ Khaled Featuring T-Pain, Trick Daddy, Rick Ross & Plies	09.2007	-	19[20]	Terror Squad 04230	[platinum-US][written by Andrew Harr,Algernod Washington,Faheem Najm,Jermaine Jackson,Khaled Khaled,Maurice Young,William Roberts II][produced by The Runners][9[33].R&B Chart]
Good Life	Kanye West featuring T-Pain	09.2007	23[22]	7[21]	Mercury MIUCT 8256	[3x-platinum-US][gold-UK][written by Kanye West, Faheem Najm, James Ingram ,Quincy Jones, Aldrin Davis][produced by Kanye West, DJ Toomp ,Mike Dean][3[32].R&B Chart]
Kiss Kiss	Chris Brown featuring T-Pain	11.2007	38[17]	1[3][26]	Jive CATCO 131331771	[4x-platinum-US][silver-UK][written by Faheem Najm, Chris Brown][produced by T-Pain][2[28].R&B Chart]
Chopped 'n' Skrewed	T-Pain Featuring Ludacris	01.2008	-	27[19]	Jive 82876734862	[gold-US][written by Faheem Rasheed Najm, David Balfour, Christopher Bridges][produced by T-Pain][3[24].R&B Chart]
Low	Flo Rida featuring T-Pain	02.2008	2[77]	1[10][40]	Atlantic AT 0302CD	[diamond-US][2x-platinum-UK][written by Faheem Najm,Tramar Dillard][produced by T-Pain,DJ Montay][9[34].R&B Chart]
Supa Sexxy	Charlie Wilson Featuring T-Pain	02.2008	-	-	Jive	[53[18].R&B Chart]
Who the Fuck Is That?	Dolla featuring T-Pain and Tay Dizm	03.2008	-	82[4]	Jive 22 024	[written by Dolla, Akon, T-Pain, Tay Dizm, Klepto][42[20].R&B Chart]
The Boss	Rick Ross featuring T-Pain	03.2008	-	17[20]	Def Jam 010823	[platinum-US][written by F. Najm, W. Roberts, J. Rotem][produced by J. R. Rotem][5[31].R&B Chart]
She Got It	2 Pistols Featuring T-Pain & Tay Dizm	03.2008	-	24[20]	Universal Republic	[written by A. Crowe ,Artavious Smith, Erik Ortiz, Jeremy Saunders ,Kevin Crowe, Faheem Najm][produced by J.U.S.T.I.C.E. League, Bolo Da Producer][9[26].R&B Chart]
Cash Flow	Ace Hood Featuring Rock Ross & T-Pain	05.2008	-	120[5]	We The Best	[written by Jermaine Jackson,Kevin Cossom,Andrew Harr,Khaled Khaled,Antoine McColister,William Roberts,Faheem Najm][produced by The Runners][66[20].R&B Chart]
Migrate	Mariah Carey Featuring T-Pain	05.2008	-	92[1]	Island	[written by Mariah Carey,Danja,T-Pain,The Clutch][produced by Carey,Danja][95[1].R&B Chart]
Got Money	Lil Wayne Featuring T-Pain	06.2008	184	10[27]	Cash Money	[2x-platinum-US][written by Dwayne Carter,Jermaine Preyan,Faheem Najm,Oscar Salinas,Juan Salinas][produced by Play-N-Skillz,T-Pain][7[30].R&B Chart]
Beam Me Up	Tay Dizm Featuring T-Pain & Rick Ross	08.2008	-	-	Nappy Boy	[90[6].R&B Chart]
Can't Believe It	T-Pain Featuring Lil Wayne	09.2008	100[1]	7[24]	Jive CATCO 141742839	[2x-platinum-US] [written by Faheem Rasheed Najm,Dwayne Michael Carter, Jr.,David Balfour][produced by T-Pain][2[33].R&B Chart]
Go Girl	Ciara Featuring T-Pain	10.2008	-	78[1]	LaFace	[written by Ciara Harris ,Faheem "T-Pain" Najm, David Balfour ,Jasper Cameron][produced by T-Pain,Jasper Cameron][26[18].R&B Chart]
Go Hard	DJ Khaled Featuring Kanye West & T-Pain	10.2008	-	69[2]	Terror Squad	[written by Khaled Khaled,Faheem Najm,Kanye West,Madonna Ciccone,Stephen Bray][produced by The Runners][53[16].R&B Chart]
Shawty Get Loose	Lil Mama featuring Chris Brown and T-Pain	10.2008	57[4]	10[12]	Jive CATCO 137945529	[written by Faheem Najm,Niatia Kirkland][produced by T-Pain][43[12].R&B Chart]
One More Drink	Ludacris Co-Starring T-Pain	11.2008	-	24[18]	DTP 012509	[written by T-Pain, C. Bridges, Range of Stargate, J.C. Oliver, S. Barnes][produced by Trackmasters][15[20].R&B Chart]
Freeze	T-Pain Featuring Chris Brown	11.2008	62[2]	38[10]	Jive MIUCT 8260	[written by Faheem Najm, Chris Brown][produced by T-Pain][39[10].R&B Chart]
Therapy	T-Pain Featuring Kanye West	11.2008	-	106[1]	Konvict	[written by Faheem Najm,Kanye West,Frank Romano][produced by T-Pain,Akon,Rocco Valdes]
Blame It	Jamie Foxx Featuring T-Pain	01.2009	123	2[27]	J Records 46 266 [US]	[platinum-US][written by James T. Brown,John Conte, Jr.,Jamie Foxx,Christopher Henderson,Brandon R. Melanchon,Terius Nash,Breyon Prescott,David Ballard,Christopher Stewart,T-Pain,Nathan L. Walker][produced by Christopher "Deep" Henderson][1[14][47].R&B Chart]
I'm On A Boat	The Lonely Island Featuring T-Pain	02.2009	199	56[20]	Universal Republic [US]	[platinum-US][written by Andy Samberg,Akiva Schaffer,Jorma Taccone,Adam Cherrington,Faheem Najm][produced by Wyshmaster]
Hustler's Anthem '09	Busta Rhymes Featuring T-Pain	02.2009	-	-	Universal Motown [US]	[written by Trevor Smith, Jr., Faheem Rasheed Najm][produced by Ty Fyffe] []51[11].R&B Chart]
All The Above	Maino Featuring T-Pain	03.2009	-	39[20]	Hustle Hard 518 445 [US]	[platinum-US][written by Jermaine Coleman, Faheem Najm, Justin Smith][produced by Just Blaze, Nard & B][ 59[20].R&B Chart]
Everybody Else	Twank Star & T-Pain	03.2009	-	-	Nappy Boy [US]	[ 91[5].R&B Chart]
Maybach Music 2	Rick Ross Featuring Kanye West, T-Pain & Lil' Wayne	05.2009	-	92[1]	Maybachd [US]	[written by Carter, D.Crowe, K.Najm, F.Ortiz, E.Roberts, W.Wansel, D.West, K.][produced by J.U.S.T.I.C.E. League][54[10].R&B Chart]
Download	Lil Kim Featuring T-Pain & Charlie Wilson	06.2009	-	109[6]	Brookland [US]	[written by Kimberly Jones,Faheem Najm][produced by Trackmasters][21[20].R&B Chart]
Overtime	Ace Hood Featuring Akon & T-Pain	06.2009	-	119[1]	We The Best [US]	[written by Antoine McColister, Aliaune Thiam, Faheem Najm, Kevin Cossom][produced by The Runners][70[8].R&B Chart]
Sun Come Up	Glasses Malone Featuring Rick Ross, T-Pain & Birdman	07.2009	-	-	Cash Money [US]	[written by Charles Penniman,Faheem Najm,William Roberts,Bryan Williams][produced by Bigg D][94[4].R&B Chart]
Body Language	Jesse McCartney Featuring T-Pain	09.2009	-	35[15]	Hollywood [US]	[written by Jesse McCartney,James Bunton,Corron Ty Cole][produced by The Movement]
Take Your Shirt Off	T-Pain	09.2009	159[1]	80[1]	Jive [US]	[written by Faheem Najm, Byron Thomas, David Balfour][produced by Mannie Fresh, T-Pain, Qua z mo]
All I Do Is Win	DJ Khaled Featuring T-Pain, Ludacris, Snoop Dogg & Rick Ross	03.2010	-	24[24]	We The Band [US]	[3x-platinum-US][silver-UK][written by Christopher Bridges,Calvin Broadus,Johnny Mollings,Lenny Mollings,William Roberts II][produced by DJ Nasty & LVM][8[33].R&B Chart]
Reverse Cowgirl	T-Pain	04.2010	-	75[1]	Konvict[US]	[written by Faheem Najm, Michael A. Gordon, Jon A. Gordon (The Gordon Brothers), Daniel Johnson, Jeremy Coleman, Jaylien, Juan Luis Morera, Llandel Veguilla][produced by Kane Beatz, JMIKE][64[10].R&B Chart]
My Own Step (Theme From Step Up 3	Roscoe Dash & T-Pain Featuring Fabo	08.2010	-	-	Interscope [US]	[written by Roscoe Dash, Faheem Najim, Kevin Erondu][produced by Don P][89[5].R&B Chart]
Trillionaire	Bun-B Featuring T-Pain	08.2010	-	-	Trill [US]	[written by B. Freeman,F. Najm,K. Crowe,E. Ortiz,M. Primous][produced by J.U.S.T.I.C.E. League][77[9].R&B Chart]
Rap Song	T-Pain Featuring Rick Ross	11.2010	-	89[1]	Trill [US]	[written by Faheem Najm, William Roberts, Tramaine Winfrey][produced by Young Fyre][33[7].R&B Chart]
Hey Baby (Drop It to the Floor)	Pitbull featuring T-Pain	01.2011	38[10]	7[31]	J Records USJAY 1000153	[3x-platinum-US][written by Armando C. Pérez, Faheem Najm ,Sandy Wilhelm][produced by Sandy Vee]
Move That Body	Nelly featuring T-Pain and Akon	01.2011	71[4]	54[1]	Universal USUM 71025153	[written by Cornell Haynes, Jr., Faheem Najm, Aliaune Thiam, Shondre Crawford][produced by Bangladesh ,Dr. Luke]
Boom	Snoop Dogg featuring T-Pain	02.2011	56[6]	76[4]	Capitol USCA 21100279	[written by C. Broadus, F. Najm, S. Storch Vince Clarke][produced by Scott Storch]
Welcome To My Hood	DJ Khaled Featuring Rick Ross, Plies, Lil Wayne & T-Pain	03.2011	-	79[7]	Universal USUM 71025153	[written by William Roberts ,Algernod Washington, Dwayne Carter Jr., Faheem Najm, Johnny Mollings, Lenny Mollings][produced by The Renegades, Cubic Z, DJ Khaled,DJ Nasty][30[20].R&B Chart]
I Get Money	Birdman Featuring Lil Wayne, MackMaine & T-Pain	05.2011	-	-	-	[63[11].R&B Chart]
Booty Wurk (One Cheek At A Time)	T-Pain Featuring Joey Galaxy	07.2011	-	44[7]	Konvict	[written by Faheem Najm, Christopher Brown][produced by Young Fyre][35[20].R&B Chart]
Shake Senora	Pitbull Featuring T-Pain & Sean Paul	07.2011	-	69[2]	RCA	[written by Armando C. Perez,Sean Paul Henriques,Harry Belafonte,Clinton Sparks,Faheem Najm,William Grigahcine,Ralph de Leon,Gabriel Oller,Steve Samuel][produced by Clinton Sparks,DJ Snake]
How To Hate	Lil Wayne Featuring T-Pain	09.2011	-	84[1]	Cash Money / Republic	[written by Dwayne Carter,Tremaine Winfrey,Faheem Rasheed Najm][produced by Young Fyre, Andrew Lloyd]
The Way You Move	Ne-Yo Featuring Trey Songz & T-Pain	12.2011	-	110[1]	Def Jam	[written by Derek Clark,Michael Cole, Jr.,Emmanuel Frayer,Chris Fuller,Shaffer Smith,Tremaine Neverson,Faheem Najm][produced by 2fifty3]
5 O'Clock	T-Pain Featuring Wiz Khalifa & Lily Allen	12.2011	6[7]	10[20]	RCA USJI 11100299	[written by Gary Barlow,Mark Owen,Greg Kurstin,Lily Allen,Howard Donald,Faheem Najm,Jason Orange,Cameron Thomaz,Stephen Robson][produced by T-Pain,Greg Kurstin,John Shanks][9[20].R&B Chart]
Turn All The Lights On	T-Pain Featuring Ne-Yo	12.2011	-	113[1]	RCA	[platinum-US][silver-US][written by Faheem Najm,Lukasz Gottwald,Shaffer Smith,Henry Walter][produced by Dr. Luke,Cirkut]
Bang Bang Pow Pow	T-Pain Featuring Lil Wayne	12.2011	-	48[2]	RCA	[written by Dwayne Carter,T-Pain,Tyler Williams][produced by T-Minus]
Look At Her Go	T-Pain Featuring Chris Brown	12.2011	-	122[1]	RCA	[written by Chris Brown,T-Pain,Mathieu Jomphe][produced by Billboard]
6 AM	Melanie Fiona & T-Pain	03.2012	-	-	RCA	[written by Gary Barlow,Mark Owen,Steve Robson,M. Gordon,Greg Kurstin,Lily Allen,Howard Donald,Rico Love,Earl Hood,Faheem Najm,Jason Orange,Eric Goudy II,Melanie Hallim,D. Cook][produced by T-Pain][73[5].R&B Chart]
Algo Me Gusta De Ti	Wisin & Yandel Featuring Chris Brown & T-Pain	09.2012	-	110[9]	Macheta	[written by Juan Luis Morera,Llandel Veguilla,Luis O'Neill,Chris Jedai]
Up Down (Do This All Day)	T-Pain Featuring B.o.B	11.2013	43[5]	62[20]	RCA USRC 11301141	[platinum-US][silver-UK][written by T-Pain,James Cohen,Bobby Ray Simmons, Jr.,Dion McFarlane,Mikely Adam][produced by DJ Mustard][15[25].R&B Chart]
Bag Of Money	Wale Featuring Rick Ross, Meek Mill & T-Pain	07.2012	43[5]	64[13]	Warner Bros	[written by Olubowale Akintemehin, Shamann Cooke, Faheem Najm, William Roberts, Robert Williams][produced by Beat Billionaire][2[28].R&B Chart]
Jerry Sprunger	Tory Lanez & T-Pain	11.2019	32[5]	44[10]	Virgin USUM 71922072	[platinum-US][silver-UK][written by Daystar Peterson,Daniel Gonzalez,Faheem Najm,Anthony Woart, Jr.][produced by Play Picasso,Tory Lanez,Papí Yerr][20[14].R&B Chart]
I Like Dat	T-Pain & Kehlani	08.2021	-	97[1]	Empire	[gold-US][written by Faheem Najm,Kehlani Ashley Parrish][produced by T-Pain,DJ Montay][36[5].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Rappa Ternt Sanga	T-Pain	05.2006	147[2]	33[26]	Jive 82876808862	[gold-US][produced by Akon , Abou "Bu" Thiam, T-Pain, The Mad Violinist, Jai]
Epiphany	T-Pain	06.2007	-	1[1][28]	Jive 88697093282	[2x-platinum-US][produced by T-Pain]
Three Ringz	T-Pain	11.2008	165[1]	4[21]	Jive 88697 38526 2	[gold-US][produced by T-Pain,Akon,Rocco Valdes,Tha Bizness]
Freaknik: The Musical soundtrack	T-Pain	05.2010	-	146[1]	Jive	-
Revolver	T-Pain	12.2011	-	28[10]	Nappy Boy 88697 99273 2	[produced by Rocco Did It Again! , Michael Blumstein,T-Pain,Young Fyre, Detail, Chuckie, Greg Kurstin ,John Shanks, T-Minus, Billboard ,Tha Bizness, Dr. Luke ,Cirkut, Fabian Lenssen, Catalyst, Get Cool, David "Preach" Balfour]
Oblivion	T-Pain	12.2017	-	155[1]	Nappy Boy	[produced by A1,Abaz,BZRK,Dre Moon,ISM,Major Seven,Mr. Franks,T-Pain,TBHits,X-plosive]
1UP	T-Pain	03.2019	-	115[1]	Nappy Boy	[produced by Bishop Jones,Tyler Rohn,Dave Cappa,Aphillyated]
T-Pain Presents Happy Hour: The Greatest Hits	T-Pain	03.2021	-	181[10]	RCA 88875012012	[silver-UK]

poniedziałek, 17 października 2022

Charlene Soraia

Po raz pierwszy stała się znana dzięki coverowi „Wherever You Will Go” The Calling, który osiągnął 3 miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli. W listopadzie 2011 roku wydała swój debiutancki album studyjny Moonchild, na którym jako bonusowy utwór znalazł się utwór „Wherever You Will Go”. We wrześniu 2015 roku wydała swój drugi album studyjny, Love Is the Law, na którym znajdują się single „Ghost”, „Broken”, „Caged” i „I'll Be There”.

Urodzona i wychowana w Sydenham, London Borough of Lewisham w Londynie, Charlene Soraia dorastała z rodzicami. Po raz pierwszy podniosła gitarę ojca w wieku 5 lat i zagrała swój pierwszy koncert w wieku 8. Inspirowała się artystami takimi jak David Bowie, The Beatles, Pink Floyd i King Crimson i bardzo interesowała się gatunkiem prog-rocka. Będąc jeszcze w szkole, Soraia pojawiała się na otwartej nocy w The Studio, Beckenham, Bromley w Londynie około 2004 roku, gdzie jej styl i pisanie piosenek wciąż się rozwijały. Czas przed występami wykorzystywała na odrabianie lekcji. Uczęszczała do BRIT School wraz z przyszłymi artystkami z list przebojów Adele i Kate Nash. Będąc tam założyła zespół rockowy Retrospect, z którym wydała EPkę zatytułowaną Long Hair, Short Memories. Dołączyła również do psychodelicznego bluesowego zespołu Electriq Mistress. W tym samym czasie wydała solową EPkę „Lemonade”, która została stworzona głównie w celu zdobycia jej rezerwacji.

Zaczęła występować jako artystka solowa w 2008 roku, wydając kolejne EPki Daffodils and Other Idylls (marzec 2008); Postcards from iO jeszcze w tym roku i trzecie z serii One of the Sun. Ten pierwszy dotarł na szczyt UK Folk Chart na iTunes. Po występie na festiwalu na początku 2008 roku ukazała się również EPka iTunes Live Sessions. Kariera Soraia została zauważona przez publiczność głównego nurtu w 2011 roku, kiedy jej cover „Wherever You Will Go” The Calling został pokazany w reklamie Twinings. Piosenka została następnie wydana jako cyfrowa wersja do pobrania w iTunes i osiągnęła 2. miejsce na UK Download Chart i 3. na UK Singles Chart. Jej debiutancki album Moonchild, zawierający piosenka jako utwór bonusowy została wydana 21 listopada 2011 r. 10 stycznia 2013 r. Soraia wydała teledysk do swojej piosenki „Ghost”. 21 lipca 2014 roku wydała kolejny teledysk do swojej piosenki „Caged”. A 11 września 2015 roku wydała swój drugi album studyjny Love Is the Law.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Wherever You Will Go	Charlene Soraia	10.2011	3[27]	-	Peace Frog GBEWK 1100079	[platinum-UK][written by Alex Band,Aaron Kamin][produced by Paul Stacey]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Moonchild	Charlene Soraia	12.2011	83[1]	-	Peacefrog PFG 144CD	[produced by Paul Stacey]

niedziela, 16 października 2022

James Morrison

James Morrison (właśc.: James Morrison Catchpole, ur. 13 sierpnia 1984r w Rugby) - angielski piosenkarz i twórca tekstów. Wykonawca muzyki z pogranicza rocka, southern rocka, rocka alternatywnego i popu. Jego muzyczne inspiracje to Al Green, Otis Redding, The Kinks. Zadebiutował singlem „You Give Me Something”, który stał się hitem w Europie i Japonii. Jego debiutancki album „Undiscovered”, wydany 31 lipca 2006, od razu stał się numerem jeden w Wielkiej Brytanii i od 24 grudnia 2006 sprzedał się na świecie w liczbie 1 mln egzemplarzy.

W wieku 13 lat zaczął uczyć się gry na gitarze po tym, jak wujek Will pokazał mu, jak grać bluesowe riffy na tym instrumencie. Zdolności doskonalił również wtedy, kiedy zamieszkał w miejscowości Porth, w Konrnwalii, z dala od rodzinnego domu. Po latach prób, graniu utworów innych wykonawców, zaczął tworzyć swoją własną muzykę. W karierze artystycznej postanowił odrzucić nazwisko rodowe i pozostawić - James Morrison, zaś wytwórnia płytowa Polydor zdecydowała się dać mu szansę i podpisać kontrakt. "Undiscovered" zebrało fantastyczne recenzje. "Na tej płycie nie ma złej piosenki" (The Sun). Album w chwili obecnej zdobył status platynowej płyty na rynku brytyjskim.

Zdecydowanie najmocniejszą stroną Jamesa jest jego głos. Często porównywany jest do brzmienia czarnych piosenkarzy z kręgu R&B. Jego niepowtarzalność to efekt choroby - krztuśca, który prawie odebrał mu życie we wczesnym dzieciństwie. Jego soulowa muzyka zawiera pełną gamę uczuć.

Jego drugi album "Songs For You, Truths For Me" oraz singiel "You Make It Real" ukazały się pod koniec września 2008r. Album zawiera 12 utworów utrzymanych w stylu pop z elementami rocka, jazzu, chillout. W wydanym 8 grudnia 2008r singlu "Broken Strings" w duecie z Jamesem śpiewa Nelly Furtado. James pracował również z Jessie J. Owocem tej pracy jest piosenka "Up".
Artysta od dawna jest związany ze swoją dziewczyną, Gill. 30 września 2008 roku urodziło się pierwsze dziecko pary, dziewczynka Elsie.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
You give me something	James Morrison	07.2006	5[22]	-	Polydor 9858670	[platinum-UK][written by James Morrison, Eg White][produced by Eg White]
Wonderful world	James Morrison	10.2006	8[22]	-	Polydor 1709432	[silver-UK][written by James Morrison, Eg White][produced by Martin Terefe]
The pieces don't fit anymore	James Morrison	12.2006	30[12]	-	Polydor 1717533	[written by Martin Brammer, Steve Robson, James Morrison][produced by Steve Robson]
The undiscovered	James Morrison	03.2007	63[6]	-	Polydor CATCO 123402154	[written by Martin Brammer,Steve Robson, James Morrison][produced by Steve Robson]
You Make It Real	James Morrison	10.2008	7[12]	-	Polydor 1783983	[silver-UK][written by Paul Barry ,James Morrison][produced by Mark Taylor]
Sitting On A Platform	James Morrison	10.2008	136[1]	-	Polydor	[written by James Morrison,Francis White]
Broken Strings	James Morrison featuring Nelly Furtado	11.2008	2[42]	-	Polydor 1792152	[2x-platinum-UK][written by Nina Woodford ,James Morrison ][produced by Mark Taylor]
Please Don't Stop the Rain	James Morrison	04.2009	33[15]	-	Polydor CATCO 147775279	[written by James Morrison,Ryan Tedder][produced by Ryan Tedder]
Nothing Ever Hurt Like You	James Morrison	07.2009	149[4]	-	Polydor	[written by Paul Barry,Mark Taylor,James Morrison][produced by Mark Taylor]
Get to You	James Morrison	11.2009	104[2]	-	Polydor	[written by James Morrison,Fraser T Smith,Nina Woodford][produced by Mark Taylor]
I Won't Let You Go	James Morrison	10.2011	5[19]	-	Island GBUM 71104692	[platinum-UK][written by James Morrison ,Steve Robson, Martin Brammer][produced by Mark Taylor]
Up	James Morrison featuring Jessie J	10.2011	30[9]	-	Island GBUM 71104710	[written by James Morrison, Toby Gad][produced by Mark Taylor]
One Life	James Morrison	.2012	159	-	Island	[written by Toby Gad,James Morrison][produced by Bernard Butler]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Undiscovered	James Morrison	08.2006	1[2][97]	24[9]	Polydor 9878240	[5x-platinum-UK][produced by Jimmy Hogarth,Steve Robson,Martin Terefe,Eg White]
Songs for You, Truths for Me	James Morrison	10.2008	3[73]	49[6]	Polydor 1779250	[3x-platinum-UK][produced by Eg White,Steve Robson,John Shanks,Mark Taylor,Ryan Tedder,Martin Terefe]
The Awakening	James Morrison	10.2011	1[2][31]	49[2]	Island 2778944	[platinum-UK][produced by Bernard Butler]
Higher Than Here	James Morrison	11.2015	7[9]	49[6]	Island 4756933	[silver-UK][produced by Tim Bran,Fred Cox,Jim Eliot,Jon Green,LL BLU,Roy Kerr,Malay,Reuben Morgan,MyRiot,Steve Robson,Jarrad Rogers,Martin Terefe]
You're Stronger Than You Know	James Morrison	3.2019	14[4]	49[6]	Stanley Park 0190296915017	[produced by Mark Taylor]
Greatest Hits	James Morrison	02.2022	6[1]	-	Believe Recordings BELIEVE 013CD	-

Nu Girls

Nu Girls była żeńską grupą R&B z końca lat 80-tych z Miami na Florydzie, w skład której wchodziły Pam Graham, Lisa Roundtree, TuWanda Bryant i Kim Philmore. W 1989 roku wydali swój debiutancki album w Atlantic Records, który w ogóle nie pojawił się na listach przebojów.

Jedynym singlem, który znalazł się na liście z albumu, był „Can We Talk About It”, który osiągnął 71 miejsce na liście Hot Black Singles Billboardu, pozostając na liście przez 6 tygodni. Singel promocyjny „Rush on Me” nie znalazł się na listach przebojów, a potem wydawało się, że Nu Girls odeszły w zapomnienie. Od tamtej pory niewiele od nich słychać.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Can We Talk About It?	Nu Girls	03.1989	-	-	Atlantic 88968	[produced by Davis - Stone - Klein][71[6].R&B Chart]

James Vincent McMorrow

James Vincent McMorrow to irlandzki piosenkarz i autor tekstów. Debiutancki album McMorrowa, Early in the Morning, został wydany w Irlandii w lutym 2010 roku, a w Stanach Zjednoczonych i Europie w 2011 roku, co spotkało się z szerokim uznaniem. Zadebiutował w brytyjskiej telewizji w BBC Two's Later... with Jools Holland w dniu 27 maja 2011 r. Grał z Lisą Hannigan w dniu 8 grudnia 2011 roku w fabryce guzików w Dublinie na imprezie Choice Music Prize. W 2011 roku współtworzył piosenkę „Shells of Silver” z północnoirlandzką grupą elektroniczną The Japanese Popstars, a jego wokale są na nim obecne. Piosenka pojawiła się w sezonie 5, odcinku 7 dramatu dla nastolatków CW Gossip Girl.

W 2014 roku wydał swój drugi album, Post Tropical, na którym znalazł się utwór „Glacier”. Piosenka została wykorzystana w kampanii reklamowej hiszpańskiej loterii świątecznej w 2014 roku. Album został nagrany w 2013 roku w małym pustynnym miasteczku Tornillo, 89 kilometrów (55 mil) na południe od El Paso w Teksasie. Studio znajduje się na farmie orzechów pekan, a McMorrow znalazł to miejsce "najbardziej surrealistyczne miejsce do pracy", które pomogło nadać albumowi ton i zainspirować jego kreatywność.

W 2015 roku skomponował muzykę do filmu krótkometrażowego „Martha” w reżyserii Sama Benenati. W 2016 roku jego cover piosenki Chrisa Isaaka „Wicked Game” został wykorzystany w pierwszym oficjalnym pełnometrażowym zwiastunie szóstego sezonu serialu HBO Gra o Tron. W kwietniu 2016 roku pojawił się na promocyjnym singlu „I'm in Love” z debiutanckiego albumu Kygo, Cloud Nine.

W lipcu 2016 roku McMorrow ogłosił swój trzeci album studyjny i wydał swój główny singiel „Rising Water”. We Move został wyprodukowany przez McMorrowa, Nineteen85, Frank Dukes i Two Inch Punch i został wydany 2 września 2016 roku. Oznacza zmianę stylu McMorrow w kierunku dźwięków bardziej zabarwionych R&B. Swój czwarty album studyjny True Care wydał 26 maja 2017 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Higher Love	James Vincent McMorrow	11.2011	21[16]	-	Believe Digital IEDNV 1100039	[gold-UK][written by Steve Winwood, Will Jennings][produced by Russ Titelman ,Steve Winwood]
I'm in Love	Kygo featuring James Vincent McMorrow	05.2016	99[1]	-	Kygo SEBGA 1600316	[written by James Vincent McMorrow,Kygo][produced by Kygo]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Early in the Morning	James Vincent McMorrow	03.2011	68[3]	-	Believe Digital BLVDIG 01	[silver-UK]
Post Tropical	James Vincent McMorrow	01.2014	28[2]	76[1]	Believe Digital BLVRECUK 19CD	-
We Move	James Vincent McMorrow	09.2016	47[1]	-	Believe Digital BLVRECUK 93CD	[produced by McMorrow, Frank Dukes, Nineteen85 ,Two Inch Punch]
Grapefruit Season	James Vincent McMorrow	09.2021	84[1]	-	Columbia 19439852952	-

sobota, 15 października 2022

Fantastics

Brytyjska grupa wokalna, która rozwinęła się z The Velours z Nowego Jorku. Członkami byli Jerome „Romeo” Ramos (wokal tenorowy, 1968-76), John Cheatdom (pierwszy wokal tenorowy, 1968-76), Donald Haywoode (drugi wokal tenorowy, 1968-?), Richard Pitts (wokal tenorowy, 1968-72 ), AD Beal (wokal tenorowy, 1972-76), Jimmy Hamilton (wokal tenorowy, 1976), Jimmy Cherry, Mel Nixon, Tiny Davis, JD Nicholas, Elvin Hayes, Emma St. John.

Grupa rozpoczęła życie jako The Velours, zanim zmieniła nazwę i przeniosła się do Wielkiej Brytanii przez promotora Roya Tempesta pod koniec 1967 roku. Aby wesprzeć zespół podczas turnee, agencja Roya Tempesta zatrudniła zespół The Sovereigns z zachodniego Londynu, który powstał w połowie 1965 roku i składał się z wokalisty Roya St Johna-Fostera, gitarzysty prowadzącego Pipa Williamsa, basisty Micka Williamsa, saksofonisty tenorowego Freddie Tillyer (ex-Eddie King & The Chequers) i perkusista Keith Franklin. Kiedy zespół przeszedł na zawodowstwo, brat Pipa, Mick, zrezygnował, a Mick Tomich przejął bas.

W październiku 1966 roku zespół wspierał amerykańskiego piosenkarza soul Alvina Robinsona na kilku brytyjskich koncertach. Pod koniec 1966 roku The Sovereigns podpisali kontrakt z King Records i nagrali singiel, który został wydany w styczniu 1967 roku. Na wydawnictwie połączono „Bring Me Home Love” Freddiego Tillyera i Pipa Williamsa z coverem „That's the Way Love Is” .

Korzystając z eksplozji brytyjskiego soul, koncertowali w północnych klubach jako „The Fantastic Temptations”, wykonując hity oryginalnego amerykańskiego „The Temptations”, dopóki nie musieli opuścić odnośnik "Temptations" w nazwie zespołu.

Według Jamesa Smitha, The Fantastics mieli w tym czasie problemy z pozwoleniami na pracę w Wielkiej Brytanii i musieli mieszkać i pracować poza Wielką Brytanią przez sześć miesięcy. Podczas gry w amerykańskich wojskowych bazach lotniczych we Frankfurcie i okolicach w Niemczech, Ron Thomas odszedł później, aby zagrać, przede wszystkim, z The Heavy Metal Kids. Peter Cole, road manager The Fantastics (znany jako „Spam”), który zaczynał jako basista w The Trend, przejął tę funkcję po graniu na gitarze rytmicznej na europejskich koncertach. The Trend pracował dla Roy Tempest Agency w połowie lat 60-tych, wspierając takich artystów jak The Drifters, Garnett Mimms i Ben E King, The Soul Sisters, Clyde McPhatter, The Flirtations (wtedy The Fabulous Marvelettes), The Platters i Buddy Holly's Crickets. inni. Kiedy The Trend spasował, Spam został zarządcą tour dla The Fantastics.

Pip Williams, który był świeżym żonkosiem , wyjechał, gdy zespół był w Neapolu i wrócił do domu, a następnie dołączył do Jimmy James & The Vagabonds. Pip Williams stał się później topowym muzykiem sesyjnym, współpracując między innymi z producentem Philem Wainmanem. Później stał się odnoszącym sukcesy producentem i jest najbardziej znany z produkcji Status Quo i The Moody Blues.

Początkowo były kolega z zespołu Petera Cole'a z The Trend, Norman Cummins, przejął funkcję grania koncertów w amerykańskiej bazie lotniczej w Neapolu, a po powrocie do Frankfurtu został, by grać w klubie w Cannes. Następnie Cummins wyjechał i przeniósł się do Afryki Południowej. Reszta zespołu udała się na Majorkę, gdzie przyleciał były gitarzysta Tony Knight’s Chessmen and Magicians, Fred D’Albert, aby dołączyć do pozostałej grupy wspierającej.

Na Majorce muzycy spotkali Tinę (Christine Sykes), która tańczyła z The House of Orange przed pojawieniem się na scenie The Fantastics. Tina w późniejszym czasie dołączyła do Herbie Goins & The Night-Timers. Muzycy wrócili później do Wielkiej Brytanii, ale ostatecznie się rozeszli. Nie jest jasne, czy podczas wiosennej trasy koncertowej 1970 roku poparli The Fantastics. Fred D’Albert dołączył do Sweetwater Canal pod koniec 1969 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Something Old, Something New/High And Dry	Fantastics	05.1971	9[12]	102[2]	Bell BLL 1141	[written by Roger Greenaway,Roger Cook,Tony Macaulay][produced by Tony Macaulay]
Love Me Love The Life I Lead/Old Rags And Tatters	Fantastics	02.1972	-	86[4]	Bell BLL 1202	[written by Roger Greenaway,Tony Macaulay][produced by Tony Macaulay]

Fanny

FANNY, grupa amerykańska. Powstała w 1968r w Sacramento w Kalifornii. Z początku nazwała się Wild Honey. Tworzyły ją wówczas siostry June Millington (właśc. June Elizabeth Millington; 14.04.1949r, Manila, Filipiny) - voc, g i Jean Millington (właśc. Jean Yulanda Millington; 25.05.1950r, Manila, Filipiny) - b, g, voc oraz Wendy Haas - b i Brie Howard - dr. W 1969 przeobraziła się w Fanny (nową nazwę wymyślił George Harrison). W tym czasie miejsce Howard zajęła Alice de Buhr (właśc. Alice Monroe de Buhr; 4.09.1950r, Mason City, Iowa) - dr, voc, a na początku następnego roku zamiast Haas przyjęto Nickey Barclay (właśc. Nicole Barclay; 21.04.1951r, Waszyngton) - k, voc, znaną ze współpracy z Joe Cockerem. Latem 1973 odeszła June Millington. Główną wokalistką i gitarzystką została wówczas jean Millington, a basistką Patti Quatro, siostra Suzi Quatro, ściągnięta z The Pleasure Seekers. W końcu tego roku na miejsce de Buhr wróciła Howard (jako Brie Brandt-Howard), ale niebawem zastąpiła ją Cam Davis - dr. Na początku 1975 zrezygnowała Barclay. Zaraz polem, wiosną, formacja przestała istnieć.
Już w 1969 podpisała kontrakt z wytwórnią Reprise i zamknęła się w studiu ze znanym producentem Richardem Perrym. Pierwszymi owocami były single Ladies' Choice /New Day, One Step At A Time/Nowhere To Run i Changing Horses/Conversation With A Cop, wszystkie trzy z 1970r, oraz album „Fanny", również z tego roku, z grudnia, niejako podsumowujący okres startu do kariery. Reklamowane jako dokonania pierwszej kobiecej grupy rockowej, nie przyniosły jej aż takiego rozgłosu, na jaki można było liczyć. Były mimo wszystko świadectwem sporych umiejętności -zwłaszcza kompozytorskich (m.in. ostrzejsze utwory I just Realized, Changing Horses i Seven Roads oraz bliższe popu Bitter Wine i Candlelighter Man), ale też wykonawczych (np, świetna wersja Badge Cream).
Nie przysporzyły formacji większej popularności, ale zapewniły jej uznanie innych artystów, np. Barbry Streisand, która zaprosiła dziewczęta do udziału w swoich nagraniach. Przełomem w karierze Fanny było ukazanie się w lipcu 1971 płyty „Charity Ball", tak jak poprzednia nagranej przy pomocy Perry'ego i zawierającej m.in. przeróbkę Special Care Stephena Stillsa. Ale to własne kompozycje - proste, oszczędnie zaaranżowane i z werwą wykonane, np. Charity Ball, A Little While Later, Thinking Of You czy Cat Fever zapewniły jej pierwszy sukces. Singel Charity Ball/Place In The Country pojawił się w dolnych rejonach amerykańskich list przebojów. Zwłaszcza w Wielkiej Brytanii o Fanny było już głośno, do czego przyczynił się udział w trasach po tym kraju zespołów Jethro Tull i Humble Pie (ciekawostką jest fakt, że formacji nie pozwolono wystąpić w londyńskim Palladium -ze względu na zbyt wyzywające zachowanie estradowe).
Za najlepsze dzieło Fanny uważa się album „Fanny Hill" z marca 1972, promowany trzema singlami, przebojowym Ain't That Peculiar/Think About The Children z tego samego miesiąca oraz Rock Bottom Blues/Wonderful Feeling z lipca i Young And Dumb/Knock On My Door z października. Nagrań dokonano w londyńskich studiach Abbey Road, znowu przy współudziale Perry'ego, przy pomocy Bobby'ego Keysa i Jima Price'a , współpracowników The Rolling Stones. W urozmaiconym repertuarze znalazło się miejsce i na porywający rock (np. Sound And The Fury, Blind Alley oraz kapitalna wersja Hey Bulldog The Beatles), i na subtelniejsze kompozycje, trochę w stylu Traffic (np. Wonderful Feeling, Think About The Children), i na piosenki przesycone duchem muzyki soul i gospel (np. The First Time oraz pełne dynamiki wykonanie Ain't That Peculiar Marvina Gaye'a).
Niemal tak samo udanym dokonaniem była płyta „Mother's Pride" z lutego 1973, wyprodukowana przez Todda Rundgrena, promowana singlami I Need You Need Me/All Mine ze stycznia i Last Night Had A Dream/Beside Myself z kwietnia tego roku. Tym razem bezpretensjonalnym, rockWrollowym utworom w rodzaju Need You Need Me i Summer Song towarzyszyły mroczne, poruszająco melancholijne ballady, jak Is It Really You?, Feelings czy Reside Myself. Intrygowały wykonania cudzych piosenek: Old Hat Uncle Dog czy Last Night I Had A Dream Randyego Newmana.
Nagrany po znaczących zmianach składu album „Rock'n'Roll Survivors" z listopada 1974, wynik współpracy z Yinim Poncią jako producentem i Jamesem Newtonem-Howardem jako pianistą, był niestety krokiem wstecz w karierze Fanny. Wypełnił go dość konwencjonalny repertuar rockowy, np. Rock'n'Roll 5urvivors, Rockin' (All Night Long), Get Out Of The Jungle, a także przeróbka Let's Spend The Night Together The Rolling Stones. Towarzyszyły mu single I've Had It/From Where I Stand z listopada 1974 i Butter Boy/Beggar Man ze stycznia 1975. Jego niepowodzenie przesądziło o losie Fanny.
June i Jean jako Millington zrealizowały album „Ladies On The Stage" (United Artistst, 1978), jako June & Jean Millington - „Ticket to Wonderful" (Fabulous, 1997), a jako Slammin' Babes - „Melting Pot" (Fabulous, 2001). Ponadto June Millington nagrała dla własnej firmy Fabulous płyty „Heartsong" (1981), „Running" (1983), „One World, One Heart" (1988) i „Ticket To Wonderful" (1993). Z jej inicjatywy powstał Institute for the Musical Arts, kształcący kobiety, które chciałyby znaleźć zatrudnienie w przemyśle muzycznym (m.in. w takich dziedzinach, jak realizacja nagrań, nagłośnienie i oświetlenie koncertów, promocja i marketing, opieka menażerska), Jean Millington współpracowała m.in. z Davidem Bowiem i Keithem Moonem. Barclay jako solistka firmowała album „Diamond In AJunkyard" (Ariola America, 1976). Quatro wspomagała w studiu m.in. Moona i Delaneya Bramletta. De Buhr znalazła zatrudnienie jako specjalistka od marketingu w wytwórni A&M i miała m.in. udział w sukcesach innego kobiecego zespołu - The Go-Go's.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Charity Ball/Place In The Country	Fanny	09.1971	-	40[10]	Reprise 1033	[written by Jean Millington,June Millington,Alice DeBuhr][produced by Richard Perry]
Ain't That Peculiar/Think About The Children	Fanny	04.1972	-	85[3]	Reprise 1080	[written by Warren Moore,Robert Rogers,Marvin Tarplin,William "Smokey" Robinson][produced by Richard Perry]
I've Had It/The First Time	Fanny	06.1974	-	79[7]	Casablanca 0009	[written by R. Ceroni, C. Bonura][produced by Vini Poncia]
Butter Boy/Beggar Man	Fanny	02.1975	-	29[11]	Casablanca 814	[written by Jean Millington,Brie Brandt-Howard,Patti Quatro,Cam Davis][produced by Vini Poncia]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Charity Ball	Fanny	10.1971	-	150[7]	Reprise 6456	[produced by Richard Perry]
Fanny Hill	Fanny	04.1972	-	135[6]	Reprise 2058	[produced by Richard Perry]

czwartek, 13 października 2022

Shelly Fairchild

Shelly Fairchild (ur. 23 sierpnia 1977r) to amerykańska artystka nagrywająca muzykę. Podpisując kontrakt z Columbia Records w 2004 roku, wydała swój debiutancki album Ride na początku 2005 roku. Wyprodukowała singiel „You Don't Lie Here Anymore”, zajmując 35 miejsce na liście Billboard Hot Country Singles & Tracks (obecnie Hot Country Songs) .

Fairchild urodziła się w Clinton w stanie Mississippi w muzycznej rodzinie. Zaczęła występować w młodym wieku w kościele, a później w chórze swojego liceum. Fairchild studiowała komunikację, teatr i muzykę w Mississippi College, a następnie wystąpiła w lokalnych przedstawieniach scenicznych, w tym Grease i Always Patsy Cline. Podróżowała także z krajową firmą koncertową z Beehive: The 60's Musical.

29 lipca 2017 r. Shelly Fairchild poślubiła dyrektorkę muzyczną Deborah DeLoach w Vail w stanie Kolorado. Ich ślub został wybrany przez Brides jako 50 ulubionych prawdziwych zdjęć ślubnych w 2017 roku. Para mieszka w Nashville, TN. W 2004 roku Fairchild podpisała kontrakt z Columbia Records. Jej debiutancki album, Ride, został wydany na początku 2005 roku. Jej pierwszy singiel „You Don't Lie Here Anymore”, napisany wspólnie z Clayem Millsem, osiągnął 35. miejsce na amerykańskiej liście przebojów Billboard Hot Country Songs, chociaż kolejne single nie trafiły na listy. Koncertowała promując album, w tym otwierając miejsce na wyprzedanej trasie Rascal Flatts Here's to You, na której również wystąpił Blake Shelton, ale pod koniec roku została wycofana z Columbii.

W 2008 roku Fairchild podpisała kontrakt z wytwórnią Stroudavarious Records, założoną przez producenta Jamesa Strouda. Jej pierwszym wydawnictwem była piosenka „It's All Gonna Work Out”, którą wydała na charytatywny album o nazwie We Are Enterprise. 11 kwietnia 2011 ukazał się drugi album Fairchild „Ruby's Money”. Wolna od ograniczeń dużej wytwórni, Shelly postanowiła przejąć kontrolę nad swoją muzyką i wydała „Ruby’s Money” we własnej wytwórni Revelation Nation Records. Napisała piosenkę zatytułowaną „Love Everybody”, która posłużyła jako kotwica dla tej płyty. W 2014 roku Fairchild była jednym z trzech wokalistów w tle w „Everlasting Tour” Martiny McBride. Trasa koncertowa z McBride, wyjaśniła Fairchild, była wielkim wydarzeniem w jej karierze.

W 2016 roku Fairchild przeprowadziła kampanię PledgeMusic i przekroczyła swój cel o 41% w zaledwie dwa dni, by nagrać swój najnowszy album Buffalo. Trzeci album studyjny Shelly „Buffalo” został wydany w grudniu 2016 roku. W pierwszym tygodniu ten album przebił się przez listę Top 100 Country na iTunes. Fairchild wydała swój pierwszy singiel „Mississippi Turnpike”, w którym zadebiutowała swoim pierwszym teledyskiem od 10 lat. Premiera odbyła się wyłącznie w Taste Of Country , a następnie była odtwarzana wielokrotnie na CMT (kanał telewizyjny w USA), co stanowiło jej pierwszą niezależną grą w dużej sieci od czasu jej debiutanckiego albumu Ride.] Shelly jest proszona o regularne śpiewanie w Grand Ole Opry i ma swoją własną stronę artysty na stronie internetowej Opry. Shelly jest również aktywną pisarką i artystką dla telewizji i filmu. W styczniu 2017 Shelly podpisała umowę z firmą licencyjną Resin8 z siedzibą w Nashville. Współpracując z różnymi autorami piosenek i producentami - Shelly konsekwentnie pisze i nagrywa dla nowych możliwości filmowych i telewizyjnych.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ride	Shelly Fairchild	05.2005	-	162[1]	Columbia 90 355	[produced by Shelly Fairchild, Buddy Cannon, Kenny Greenberg]