niedziela, 22 maja 2022

Strawberry Alarm Clock

 Zespół założony w Kalifornii i początkowo znany pod nazwą Sixpence. Jego pierwszym przebojem był słynny "Incense And Peppermints" z 1967 r., który dotarł do l. miejsca listy płytowych betsellerów. Ten klasyczny przebój ery "flower-power" miał być początkowo umieszczony na stronie B singla, a partie wokalne wykonywał w nim przyjaciel grupy, nie będący jej stałym członkiem.

 

Przed nagraniem debiutanckiego albumu do składu: Mark Weitz (organy), Ed King (gitara prowadząca), Lee Freeman (gitara rytmiczna), Gary Lovetro (bas) i Randy Seol (perkusja) dołączył drugi basista George Bunnell, który również był utalentowanym kompozytorem.Wzbogacił on materiał przygotowany przez zespół o chwytliwe melodie i bogate instrumentacje. Styl wypracowany przez grupę został utrzymany na kolejnych albumach, a hity takie, jak: "Tomorrow" i "Sit With The Guru", królowały na listach przebojów.
 

Strawberry Alarm Clock skomponowali większą część muzyki do filmu "Psyche - Out", w którym również wystąpili. Gdy Gary Lovetro opuścił formację przed ukazaniem się płyty Wake Up It' s Tomorrow, problemy personalne zakłóciły dalsze plany zespołu. W 1969 r. światło dzienne ujrzał kolejny album Good Morning Starshine, nagrany przez zmieniony skład: Weitz, King (teraz grający na basie), Jimmy Pitman (gitara) i Gene Gunnels (perkusja). Chociaż brzmienie kwartetu było bez wątpienia profesjonalne, brakowało mu świeżości i oryginalności poprzednika. Pomimo że zespół istniał do 1971 r., nie zdołał powtórzyć wcześniejszego sukcesu.
Ed King dołączył później do Lynyrd Skynyrd, a kilku jego kolegów z grupy w latach 80. wspólnie odbyło kilka tras koncertowych.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Incense and peppermints/Birdman of AlkatrashStrawberry Alarm Clock09.19671[1][16]UNI 55 018[gold-US][written by John Carter, Tim Gilbert][produced by Frank Slay, Bill Holmes]
Tomorrow/Birds in my treeStrawberry Alarm Clock12.196723[10]UNI 55 046[written by Ed King, Mark Weitz][produced by Frank Slay, Bill Holmes]
Sit with the guru/Pretty song from psych-outStrawberry Alarm Clock03.196865[5]UNI 55 055[written by Robert Freeman, Ed King, Mark Weitz][produced by Frank Slay, Bill Holmes]
Barefoot in Baltimore/Angry young manStrawberry Alarm Clock08.196867[4]UNI 55 076[written by Robert Freeman, Ed King, Mark Weitz][produced by Frank Slay, Bill Holmes]
Sea shell/Paxton' s Street CarnivalStrawberry Alarm Clock11.1968--UNI 55 093[written by J. Carter, T. Gilbert][produced by Frank Slay, Bill Holmes]
Good morning sunshine/Me and The TownshipStrawberry Alarm Clock05.196987[2]UNI 55 125[written by Galt MacDermot, James Rado, Gerome Ragni][produced by Julius Zabadak]
Desiree /ChangesStrawberry Alarm Clock09.1969--UNI 55 158[written by M. Weitz, J. Pitman][produced by Jackie Mills]
Starting out the day/Small packageStrawberry Alarm Clock11.1969--UNI 55 185[written by J. Pitman][produced by Jackie Mills]
I climbed the mountain/ThreeStrawberry Alarm Clock12.1969--UNI 55 190[written by C. Friberg, I. Gasman][produced by Peter Shrayder]
California day/ThreeStrawberry Alarm Clock04.1970--UNI 55 218[written by Tom Jackman][produced by Peter Shrayder]
Girl from the city/ThreeStrawberry Alarm Clock06.1970--UNI 55 241[written by P. Marshall][produced by Peter Shrayder, Stu Phillips]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Incense and peppermintsStrawberry Alarm Clock11.1967-11[24]UNI 73 014[produced by Frank Slay, Bill Holmes]
Wake up...It' s tomorrowStrawberry Alarm Clock.1968--UNI 73 025[produced by Frank Slay, Bill Holmes]
The world a sea shellStrawberry Alarm Clock.1968--UNI 73 035[produced by Frank Slay, Bill Holmes]
Good morning starshineStrawberry Alarm Clock.1969--UNI 73 054[produced by Strawberry Alarm Clock,Julius Zabadak]

sobota, 21 maja 2022

Strangeloves

Zespół założony w 1964 r. w Nowym Jorku. W jego składzie znaleźli się kompozytorzy i producenci nagrań : Bob Feldman, Jerry Goldstein i Richard Gottehrer. Chociaż jako Strangeloves "popełnili" zaledwie cztery single i jeden album, ich fascynująca historia obejmuje także okres przed i po krótkim istnieniu formacji.

 

Feldman i Goldstein przyjaźnili się jeszcze w dzieciństwie, śpiewając w ulicznych grupach doo-wop na nowojorskim Brooklynie. Później zaczęli wspólnie pisać piosenki, a ich pierwszym sukcesem była kompozycja "Big Beat", która została wykorzystana przez disc jockeya Alana Freeda jako temat przewodni jego telewizyjnego show.
 

Począwszy od 1960 r. nagrali kilka nieudanych singli pod nazwą Bob And Jerry, a później nawiązali współpracę z Richardem Gottehrerem, również autorem piosenek. Wkrótce kompozycje tria zaczęły nagrywać takie gwiazdy, jak: Dion, Pat Boone, Freddy Cannon, Bobby Vee i The Jive Five. Wielki sukces przyniosła Feldmanowi, Goldsteinowi i Gottehrerowi piosenka "My Boyfriend's Back" napisana dla grupy The Angels, która w 1963 r. wspięła się na szczyt amerykańskiej listy bestsellerów.
Rok później sytuacja na rynku muzyki pop zmieniła się wraz z nadejściem ery The Beatles i trio musiało zmienić strategię działania. Pierwszym krokiem było powołanie do życia zespołu The Strangeloves (nazwa zaczerpnięta z filmu Stanleya Kubricka i Petera Sellersa, "Dr. Strangelove") i stworzenie wokół niego mitycznej otoczki, której elementami były dziwaczne kostiumy, rzekomy australijski rodowód formacji i udawany, obcy akcent. Członkowie grupy nazywali się teraz Niles, Miles i Giles Strange.
 

W 1965 r. firma Swan Records opublikowała pierwszy singel The Strangeloves "Love Love Love", któremu nie udało się wejść na listy przebojów. Zespół podpisał kontrakt z następną wytwórnią - Bang Records, i wkrótce ukazał się drugi, "I Want Candy", utrzymany w stylu Bo Diddley, docierając do miejsca 11.
 

Trzy kolejne wydawnictwa: "Cara-Lin" (numer 39. w 1965 r.), "Night Time" (numer 30. w 1966 r.) i "Hand Jive" (numer 100. w 1966 r.) oraz jedyny longplay I Want Candy weszły do pierwszej setki amerykańskiej listy hitów.
Poza działalnością pod nazwą The Strangeloves, Gold stein i Feldman nagrywali jako The Kittens, Rome And Paris, Bobby And The Beaus, Ezra i The Iveys. Trio skomponowało również przebój The McCoys "Hang On Sloopy" i nagrywało pod nazwą The Sheep.
 

Po rozwiązaniu The Strangeloves, Goldstein pracował dla Uni Records, a później był producentem zespołu War. Feldman nadal komponował i jako producent współpracował z Jay And The Americans, Johnnym Mathisem, Freddym Cannonem i Linkiem Wrayem. Gottehrer został współwłaścicielem Sire Records i wziętym producentem płytowym w erze punka, produkując m. in. pierwsze dwa albumy The Go-Go's i debiutancki longplay Blondie. Feldman ostatnio reaktywował The Strangeloves w zreformowanym składzie.
 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Love, love [That' s all i want from you]/I' m on fireStrange Loves12.1964-122[1]Swan 4192[written by M. Rotha][produced by Feldman, Goldstein, Gottehrer][#3 hit for Jaye P.Morgan in 1955r]
I want candy/It' s about my babyStrangeloves06.1965-11[10]Bang 501[written by Bert Berns, Bob Feldman, Richard Gottehrer, Gerald Goldstein][produced by Feldman, Goldstein, Gottehrer]
Cara -Lin/[Roll on] MississippiStrangeloves09.1965-39[8]Bang 508[written by Bob Feldman, Jerry Goldstein, Richard Gottehrer][produced by Feldman, Goldstein, Gottehrer]
Night time/Rhythm of loveStrangeloves01.1966-30[8]Bang 514[written by Bob Feldman, Jerry Goldstein, Richard Gottehrer][produced by Feldman, Goldstein, Gottehrer]
Hand jive/I gotta danceStrangeloves06.1966-100[1]Bang 524[written by Johnny Otis][produced by Feldman, Goldstein, Gottehrer]
Because of you/Why oh whyRome & Paris07.1966-104[3]Roulette 4681[#1 hit for Tony Bennett in 1951r]
Just the way you are/Quarter to threeStrangeloves.1967--Bang 544[written by Bob Feldman, Jerry Goldstein, Richard Gottehrer][produced by Feldman, Goldstein, Gottehrer]
Honey do/I wanna do itStrangeloves11.1968-120[5]Sire 4102[written by Jeff Barry, Marty Sanders][produced by Feldman, Goldstein, Gottehrer]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
I want candyStrangeloves11.1965-141[2]Bang 211[produced by Bob Feldman, Jerry Goldstein, Richard Gottehrer]

Stornoway

Folkowy zespół indie pop Stornoway wziął swoją nazwę od miasta na szkockich Hebrydach Zewnętrznych, ale grupa wywodzi się z Oksfordu w Anglii. Wokalista/gitarzysta Brian Briggs, klawiszowiec  Jonathan Ouin oraz basista Ollie Steadman i perkusista Rob Steadman (para braci z RPA) utworzyli zespół, gdy studiowali na Uniwersytecie Oksfordzkim; dobrze wyszkolony zespół ma w swoich szeregach ornitologa i rosyjskiego tłumacza. 

Zespół zadebiutował swoim dźwięcznym, w dużej mierze akustycznym brzmieniem - które przywodzi na myśl Jamesa, Belle & Sebastian i XTC - EP-ką zatytułowaną „Zorbing”, która została zainspirowana i nazwana na cześć tego sportu. stoczenie się w dół wzgórza w przezroczystej kuli. Innym wczesnym singlem był „The Good Fish Guide” z 2007 roku, muzyczna lista, w której ryby są obfite, a które są zagrożone; jego zyski trafiły do ​​Towarzystwa Ochrony Morza. Stornoway kontynuował udoskonalanie swojego brzmienia i dokonał przełomu w 2009 roku: w maju wystąpili na scenie BBC Introducing w BBC Radio 1 Big Weekend i oficjalnie wydali „Zorbing”, na którym znalazł się brat Briggsa, Adam na trąbce, jako singiel w lipcu. 

Tego lata grali także na festiwalach, w tym na Glastonbury, i napisali dziennik z trasy dla The Daily Telegraph. Ich drugi singiel, „Unfaithful”, na którym znalazły się skrzypce dzięki uprzejmości członka trasy koncertowej, Rahula Satiji, ukazał się we wrześniu, na miesiąc przed pierwszą trasą Stornoway po Wielkiej Brytanii. Drugie turnee Stornoway, Tales from Terra Firma, pojawiło się w marcu 2013 roku.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
I Saw You Blink/GondwanalandStornoway03.2010119[1]-4AD AD3X 18[written by Brian Briggs][produced by Craig Silvey]
ZorbingStornoway03.201074[3]-4AD CATCO 161764407[written by Brian Briggs][produced by Brian Briggs,Jonathan Ouin]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Beachcomber's WindowsillStornoway05.201014[5]-4AD CAD 3X20[silver-UK][produced by Brian Briggs and Jonathan Ouin]
Tales from Terra FirmaStornoway03.201326[2]-4AD CAD 3304[produced by Stornoway]
BonxieStornoway04.201520[2]-Cooking Vinyl COOKCD 618[produced by Gil Norton, Stornoway]

Rory Storm and The Hurricanes

 Właśc. Alan Caldwell, ur. w 1940 r. w Liverpoolu, Anglia. Karierę muzyczną rozpoczął jako wokalista zespołu Texan Skiffle Group, a później założył jedną z pierwszych grup beatowych w mieście. W jej składzie znaleźli się: Johnny Byrne (alias Johnny Guitar), Lou Walters, Ty Brian i Ritchie Starkey, znany potem jako Ringo Starr.

Po kilku zmianach nazwy, m.in.: The Raving Texans i Al Caldwell And His Jazzmen, w 1960 r. muzycy ostatecznie zdecydowali się na Rory Storm And The Hurricanes. Caldwell pełnił funkcję frontmana grupy, która zdobyła dużą lokalną popularność, częściowo dzięki scenicznej osobowości wokalisty. W ankiecie przeprowadzonej przez magazyn "Mersey Beat" w 1962 r. zajęła trzecie miejsce, po The Beatles i Gerry And The Pacemakers. Odejście Ringo do The Beatles w sierpniu tego samego roku spowodowało kłopoty ze znalezieniem jego następcy, nieodzownego do dokonania nagrań mających się znaleźć na składance This Is Merseybeat.
Pełne życia, lecz niezbyt oryginalne trzy utwory, potwierdziły niezłe możliwości wokalne Caldwella, jednak późniejsza wersja kompozycji "America", której producentem był Brian Epstein, nie dorównała wersji prezentowanej na koncertach. Przedwczesna śmierć Ty Briana i odejście Lou Waltersa, zadecydowały o rozwiązaniu The Hurricanes w 1966 r. po ostatnim koncercie w słynnym klubie Cavern.
Rory został później disc jockeyem, z biegiem czasu coraz bardziej narzekając na stan zdrowia. W 1972 r. zmarł w następstwie przypadkowego przedawkowania alkoholu po zażyciu leków. Jego pogrążona w rozpaczy matka po znalezieniu ciała popełniła samobójstwo.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Dr Feelgood/I Can TellRory Storm and The Hurricanes12.1963--Oriole CB 1858[written by Curtis Smith]
America/Since You Broke My HeartRory Storm and The Hurricanes12.1964--Parlophone R 5197[written by Bernstein, Sondheim]

Isabella Iannetti

 Isabella Iannetti, urodzona jako Carmela Iannetti (ur. 25 kwietnia 1945r w Trani), jest włoską piosenkarką.  Zadebiutował w Cantagiro 1963 T'hanno visto domenica sera, twistem skomponowanym przez Mogola, Del Prete i Adriano Celentano, zaaranżowanym przez Detto Mariano, zdobywając drugie miejsce w grupie B i odnosząc  sukcesy sprzedażowe. Celentano zreinterpretuje ją tylko na rynek hiszpański pod tytułem e han visto con otro. Również w 1963 roku brała udział w programie telewizyjnym „Disney Parade N° 2” prezentując wraz z wytwórnią „Royal” singiel zawierający piosenkę „Il gatto e la volpe” (na stronie B płyty znajduje się Ma lo vuoi capire”), do dziś jedna z najbardziej poszukiwanych przez kolekcjonerów płyt. Wydarzenie odbyło się w Teatrze Ariston w Sanremo na kilka dni przed Bożym Narodzeniem i było transmitowane 25 grudnia po południu o godzinie 17:15. 

 W 1964 brała udział w Cantagiro z piosenką "Va tu sei libero" (cover amerykańskiego przeboju "You Don't Own Me"  Lesley Gore). W tym samym roku utwór został ponownie zaproponowany w telewizyjnym filmie fabularnym Una giornata a Pallanza” prezentowanym przez Grazię Marię Spinę i Giancarlo Sbragię W 1965 brała udział w 13. Festiwalu Piosenki Neapolitańskiej, gdzie interpretowała utwory Core Napulitano Martucciego i Ricciardiego oraz Guardame di Nisa, Fanciullego i Salerno, wykonywane wspólnie z Mario Abbate i Nunzio Gallo. Również w 1965 roku znalazła się w obsadzie śpiewaków biorących udział w „Canzonissima” (oficjalnie zatytułowanym „Scala Reale”) z piosenką Sono tanto innamorata”, który został ponownie zaproponowany na Festiwalu Pesaro, docierając do finału . 

 Sześciokrotnie brała udział w imprezie  Un disco per l'estate, z Sono tanto innamorata (1965), L'amore nei ragazzi come noi (1966), Corriamo (1967), Ricorda ricorda (1968), Cuore innamorato ( 1969) i Il mare in cartolina (1970) zawsze osiągały dobre wyniki sprzedażowe i zawsze udawały się do finału z dobrymi lokatami, z wyjątkiem edycji z 1968 roku. W 1966 wygrała „II Festiwal Piosenki Włoskiej na Malcie” (prezenter Daniele Piombi) proponując C'è lui che mi consola” i wygrywając Gondola D'oro (I nagroda). W tym samym roku z piosenką Una danza al chiar di luna” dotarła do finału Festival delle Rose. Również w 1966 roku Pippo Baudo chciał, aby w swoim programie Settevoci zaprezentowała piosenkę C'è lui che mi consola”. W 1967 ponownie wzięła udział w Festival delle Rose z "Una testa dura", zdobywając wraz z Les Surfs i Claudio Lippi nagrodę Izby Turystycznej i Turystycznej. 

 Wzięła również udział w Sanremo Festival 1969 z piosenką Una famiglia, w połączeniu ze swoim autorem Memo Remigi, nie wchodząc do finału. Ale Vittorio Salvetti każe jej powtórzyć piosenkę w programie telewizyjnym Canzoni sulla neve emitowanym przez Campione d'Italia. Rok wcześniej nagrał piosenkę zaczerpniętą z festiwalu w Sanremo „Stanotte sentirai una canzone”, którą zaprezentowała Annarita Spinaci w połączeniu z Japończykiem Yōko Kishi. W 1969 wygrała Pesaro Festival piosenką „Cuore innamorato” (Mogol, Conti, Franco Cassano). W październiku tego samego roku prezentuje "La Lettera" (Mogol, Conti, Franco Cassano), piękny utwór, który nie osiąga oczekiwanego sukcesu. W 1970 roku zaprezentowała piosenkę „Falsità” maestro Roberto Vecchioni w popołudniowej transmisji telewizyjnej Renzo Palmera. We wrześniu tego samego roku otrzymała od burmistrza Trani, Saverio Grilliego, złotą tabliczkę za doprowadzenie miasta do rangi krajowej i międzynarodowej. 

 W 1971 znalazła się wśród zwycięzców Disco D'oro, programu telewizyjnego, który został nagrany w mieście Salerno w styczniu 1972. Również w 1971 znalazł się w obsadzie śpiewaków uczestniczących w niedzielnej wieczornej audycji 1. kanału telewizyjnego „Come quando fuori piove” prezentowany przez Raffaele Pisu i Vannę Brosio. W 1972 roku prezentowała w telewizji od Salsomaggiore Terme (dyrygent Daniele Piombi) piosenkę „Partita per amore” młodego Malgioglio i Mino Reitano. Ostatnią płytę „Gente del circco” i „Cronaca ore 6” nagrała w 1975 roku, a po ślubie  poświęciła się rodzinie, porzucając świat piosenki. 

W latach 1999 i 2000, na fali powrotu muzyki lat 60./70-tych, sześciokrotnie gościła w telewizyjnym show pod dyrekcją Paolo Limiti „Ci vediamo in TV”. W następnym roku nadal jest gościem w „La vita in direct” pod batutą Michele Cucuzza, gdzie ujęcia wykonano w mieście Trani.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK Ita Wytwórnia
[Ita]
Komentarz
T'hanno Visto Domenica Sera/In Cima Ai Miei PensieriIsabella Iannetti06.1963-12Royal QC A 1290[written by Adricel, Miki Del Prete, Mogol]
Un Ragazzo Così/Non Lo Farò Mai PiùIsabella Iannetti07.1963-45Royal QC A 1300[written by Mogol, Cassano]
Va...Tu Sei Libero/Sola Fra Sole E SaleIsabella Iannetti.1964-45Durium QC A 1319[written by Beretta, Madara, White]
Sono Tanto Innamorata/No, Non Ti LasceròIsabella Iannetti.1965-10Durium QC A 1336[written by Testa, Cassano]
L' Amore Nei Ragazzi Come Noi/C'è Lui Che Mi ConsolaIsabella Iannetti.1966-A:21;B:121Durium QC A 1356[A:written by Argenio, Mogol, Conti, Cassano][B:written by Cassano,F \ Testa,A]
Corriamo/Chiedilo Al Tuo CuoreIsabella Iannetti.1967-11Durium QC A 1379[A:written by Argenio, Conti, Cassano]
Una Testa Dura/Come Puoi DimenticareIsabella Iannetti.1967-57Durium QC A 1383[written by Argenio, Conti, Cassano]
Ricorda, Ricorda/MelodiaIsabella Iannetti.1968-102Durium QC A 1386[written by G. Argenio, C. Conti, F. Cassano]
Cuore Innamorato/Il Tic Tac Del CuoreIsabella Iannetti.1969-15Durium QC A 1396[written by Franco Cassano, Corrado Conti, Mogol]
Una Famiglia/Il Tic Tac Del CuoreIsabella Iannetti.1969-100Durium QC A 1394[written by A. Testa, M. Remigi]
La Lettera/Ora Che Ti AmoIsabella Iannetti.1969-45Durium QC A 1399[written by Franco Cassano, Corrado Conti, Mogol]
Il Mare In Cartolina/Guance RosseIsabella Iannetti.1970-55Durium QC A 1400[written by Argenio, Conti, Cassano]

Nella Colombo

 

Nella Colombo (ur. 18 stycznia 1927r Cusano Milanino - zm. 4 października 1999r Turyn) była włoską piosenkarką i aktorką.  Osierocona po ojcu, będąc jeszcze dzieckiem, przenosi się z matką do Turynu, miasta, w którym spędzi całe życie. Uczennica mistrza Carlo Prato, w bardzo młodym wieku wzięła udział w konkursie zorganizowanym przez EIAR w 1941 roku i odniosła natychmiastowy sukces dzięki piosenkom takim jak Mamma mi ci vuole il fidanzato, Op op trotta cavallino, Il Tamburo della banda d'Affori
W 1945 uzyskał osobistą afirmację w In Cerca di te (Sola me ne vo per la città), zaliczanej do najsłynniejszych pieśni całej dekady. Po wojnie kontynuowała działalność jako śpiewaczka radiowa. Od początku lat 50-tych brała udział, jako wokalistka, orkiestry Carlo Savina w cyklicznych audycjach Radia Rai. 
Następnie bierze udział w Festiwalu w Sanremo 1955 z Era un omino i Il primo viaggio, które nie wchodzą do finału. Ostatni sukces odniosła w 1959 roku wygrywając pierwszy Festival del Musichiere z Tu vuoi così. W następnej dekadzie, podobnie jak wielu innych kolegów, którzy osiedlili się w latach 40-tych, przeniosła swój biznes za granicę,nagrywając różne płyty na rynek hiszpański. 
 
W latach siedemdziesiątych dołączyła do zespołu teatralnego Carlo Campaniniego specjalizującego się w komedii dialektalnej. W 1984r powróciła do telewizji w programie  Cari amici vicini e lontani, poświęconym sześćdziesięcioleciu Włoskiego Radia, w którym wraz z kolegą Flo Sandonem wykonała kilka udanych piosenek lat czterdziestych.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK Ita Wytwórnia
[Ita]
Komentarz
Tu Vuoi CosìNella Colombo 10.1959-52Il Musichiere N. 20030 [written by Cherubini, Gandais]

Durium

 

Durium to włoska wytwórnia płytowa, działająca od lat 40-tych do 1989. Część katalogu i markę przejęła następnie Dischi Ricordi, która wykorzystywała ją do kilku reedycji. Jej początkowym znakiem było pismo Durium drukowanymi literami, zwieńczone stylizacją trzech trąb i orła. Zaraz po wojnie zrezygnowano z tego logo na rzecz stylizowanego wizerunku płyty z trzema wewnętrznymi promieniami, przekreślonymi napisem Durium pisanym kursywą. Jest to dziś nieużywany znak towarowy.
Durium S.A. powstała się w 1935 roku w Mediolanie (pierwotna nazwa to Durium La Voce dell'Impero) przez grupę mediolańskich przedsiębiorców, w tym Martinengo i Alberto Airoldi, który został jej prezesem. Siedziba firmy znajduje się na Corso Garibaldi w Mediolanie, a produkcja dotyczy zarówno płyt, jak i producentów telefonów. Pierwsze wydane krążki to recytowane bajki dla dzieci oraz inne produkcje dedykowane na rynek kolonii i dla wojsk za granicą. W latach 1935/1936 - przy braku materiału do produkcji - wydano także płyty na tekturowym podłożu, zawierające kursy językowe,  i materiały propagandowe. Wraz z wybuchem wojny biura i niektóre studia nagraniowe zostały przeniesione z Mediolanu do Erby na via Triest. 
 Pod koniec II wojny światowej zarząd podjął decyzję o powrocie do Mediolanu - do nowej siedziby w pasażu Osii 2 - jedynie w zakresie biur administracyjnych i przedstawicielskich, które następnie przeniesiono na via Alessandro Manzoni 40/42. W Mediolanie wynajmowany jest magazyn na gotowe płyty, natomiast część produkcyjna (mastering i druk) pozostaje w Erbie. Jest to okres trudności gospodarczych związanych z wciąż niedojrzałą włoską dyskografią; sytuacja finansowa stabilizuje się w 1948 r. wraz z wejściem do firmy ormiańskiego przedsiębiorcy Krikora Mintanjana, który powołuje swoją żonę Elisabel na stanowisko dyrektora i zatrudnia siostrzeńca współzałożyciela Alberto jako dyrektora artystycznego, Aurelio Airoldi , który pozostanie w firmie do 1977 roku, oraz pianista, aranżer i kompozytor Franco Cassano, który pozostanie   do 1986 roku. Oprócz kierowania wytwórnią, Cassano wydaje różne albumy dla wytwórni jako pianista i pisze kilka hitów dla ich artystów, takich jak Sei diventata nera dla Los Marcellos Ferial, również nagrany po chińsku, Melodia dla Jimmy'ego Fontany, doprowadzony do sukcesu w W.Brytanii przez Engelberta Humperdincka pod tytułem The Way It Used to Be i które będzie nagrywane na całym świecie w kilku innych językach. 
 Lata pięćdziesiąte to dla firmy okres znacznych inwestycji finansowych: poprzez podwyższenia kapitału i pożyczki obligacyjne baza firmy wzrosła z 30 milionów lirów w 1955 roku do 180 milionów już w 1959 roku. Aby wykorzystać realia już istniejących firm przemysłowych w sektorze, Durium włącza przez fuzję mniejsze i zastojowe firmy fonograficzne, takie jak „Royal” s.p.a., „Sprint” s.r.l., „Duomo Edizioni Musicali” s.r.l., wykorzystując je do ekspansji. Ożywienie marki polega przede wszystkim na badaniu nowych artystów, a także opracowywaniu nowych strategii promocji i sprzedaży. W latach pięćdziesiątych, podczas gdy włoska dyskografia odnajduje swoją tożsamość wraz z narodzinami firm fonograficznych, takich jak Rca Italiana i CGD, pojawiają się nowi artyści, tacy jak Aurelio Fierro, Flo Sandon, Roberto Murolo i Marino Marini, dając znaczący impuls do działalności w lekkiej muzie. W latach sześćdziesiątych promowane są takie postaci jak Little Tony, Los Marcellos Ferial, Rocky Roberts, Mario Trevi, Bruno Venturini, Le Snobs, Wess, Dori Ghezzi, Fausto Papetti, Passengers, Camaleonti, Nini Rosso, I Vianella; artyści, którzy cieszą się silnym wsparciem dzięki dyrektorowi biura prasowego wytwórni płytowej Luciano Giacotto, który w tych samych latach był także dyrektorem młodzieżowego magazynu muzycznego Ciao Amici, a także producentem. Od lat pięćdziesiątych Durium dostrzegało znaczenie licencjonowania muzyki zagranicznej za pośrednictwem swojej coraz bardziej zaawansowanej fabryki w Erba; oto dystrybucja międzynarodowych artystów, takich jak Al Caiola, Don Costa, James Brown, Paul Anka, Mouth & MacNeal, Donna Summer, Ferrante & Teicher, Dee D. Jackson, Steve Lawrence, Eydie Gormé, Don McLean, Shirley Bassey, Plastic Bertrand, Telex i wiele innych.
 W 1968 r. otwarto nowe biuro w Rzymie przy via Montanelli 11, a w 1975 r. przejęto firmy "Immobiliare Lidia s.p.a." i „Equipe Dischi s.r.l.  W 1977r Durium osiągnęło swój szczyt ze wzrostem sprzedaży netto o 35% w stosunku do roku poprzedniego, za łączną wówczas kwotę 6,25 mln dolarów, podczas gdy rok maksymalnego kapitału zakładowego to 1982: 720 mln lirów.   W 1981 roku Durium z wyprzedzeniem świętuje swoje pięćdziesiąte urodziny, ale sprzedaż, dzięki rozpowszechnianiu nagrywalnych kaset audio i rozpowszechnianiu muzyki przez bezpłatne radia, już gwałtownie spada: z 800 000 egzemplarzy sprzed kilku lat przebój numer jeden nie sprzedaje więcej niż 400 000 egzemplarzy . Kryzys pogłębił się w drugiej połowie lat osiemdziesiątych, zbiegając się z rozpowszechnieniem drogich płyt CD i jednocześnie z wieloma wytwórniami płytowymi: w 1986 roku Krikor Mintanjan opuszcza firmę, przejęty przez Lucę Rinaldiego, który następnie sprzedaje ją Enrico Rovelli (który w w tym samym okresie kupił także Ariston Records). 
 Mimo to w latach osiemdziesiątych kontynuowano poszukiwania nowych talentów, co doprowadziło do sukcesu wielu artystów, w tym Vanadium, jednej z pierwszych włoskich grup heavymetalowych, czy młodego Fiordaliso, który na festiwalu w Sanremo wypuścił takie hity, jak Una sporca poesia, Oramai, Non voglio mica la luna, Il mio angelo i Fatti miei. Rovelli następnie podejmuje próbę restrukturyzacji przedsiębiorstwa. Pierwszą ciętą gałęzią była najdroższa: grawerowanie, produkcja i druk gotowych wyrobów. Fabryka Erba, teraz zbyt droga, została w ten sposób porzucona. Później zrezygnowano również z nagrywania i miksowania płyt, opuszczając tym samym studia w viale Troya. W ten sposób Durium korzystało, tylko w razie konieczności, z zewnętrznych studiów nagraniowych i drukarskich jako dostawców. W rzeczywistości od 1984 r. pracownicy byli stopniowo obejmowani nadzwyczajną integracją płacową ze względu na sytuację kryzysu w przedsiębiorstwie . Jednak sprzedaż, dzięki niekonkurencyjnemu już katalogowi i brakowi nowych artystów zdolnych do wystarczającej sprzedaży, nadal spadała. Sam Rovelli próbował następnie założyć firmę Kono Records z zamiarem połączenia katalogów Durium i Ariston, ale ze względu na zobowiązania narosłe przez obie firmy operacja zakończyła się niepowodzeniem. Kono narodzi się zatem jako niezależna firma fonograficzna, obejmująca kilku artystów z Ariston i Durium, obaj z jakiejkolwiek działalności operacyjnej w 1989 roku. 
Durium ogłoszono upadłość 14 marca 1989 roku ; w tym momencie zwolniono także biura siedziby przy via Manzoni, a Durium przestało istnieć nawet formalnie.
  
  Piosenki na listach przebojów

Ld A 6832 	1960 	Flo Sandon's/ Marino Marini 	Serenata a Margellina/'Sti mmane  10.Ita
Ld A 6822 	1960 	Aurelio Fierro 	Uè uè, che femmena/Sti 'mmane...  9.Ita
Ld A 7144 	1962 	Aurelio Fierro 	Lui andava a cavallo/Cipria di sole  29.Ita
Ld A 6788 	1960 	Marino Marini  Oh, oh, Rosy/Luna napoletana  13.Ita
Ld A 7184 	1962 	Marino Marini  Esperanza/Poco pelo  50.Ita
Ld A 6679 	1959 	Marino Marini 	Sei bella/Marina  3.Ita
Ld A 6931 	1960 	Marino Marini  Era scritto nel cielo/T'amerò dolcemente  19.Ita
ep A 3233 	1961 	Marino Marini 	Coriandoli/Ho la testa come un pallon/Baciare,                                                           baciare/Briciole di baci  35.Ita
Ld A 7026 	1961 	Marino Marini 	Calcutta (io parto per Calcutta)/Non sei mai stata così bella                                                                                   A:43.Ita;B:
ep A 3120 	1958 	Marino Marini 	Magic moments/E' sempe 'a stessa/Come prima/Buonasera                                                    (signorina)  1.Holl
Ld A 6469 	1958 	Germana Caroli 	Da te era bello restar/Ehi tu  56.Ita
Ld A 6793 	1960 	Little Tony 	     Princess/I love you  24.Ita 
Ld A 6974 	1961 	Little Tony 	 24 mila baci/Patatina  14.Ita
Ld A 7327 	1963 	Little Tony 	      T'amo e t'amerò/Tu sei cambiata   14.Ita
Ld A 7350 	1964 	Little Tony 	Quando vedrai la mia ragazza/Ti cambierò con una meglio di te 6.Ita Ld A 7370 	1964 	Little Tony 	Non aspetto nessuno/La fine di agosto   3.Ita                       Ld A 7428 	1965 	Little Tony 	Viene la notte/Fingerò di crederti   26.Ita                        
Ld A 7472 	1966 	Little Tony 	Riderà/Il mio amore con Giulia  97.Ita
Ld A 7500 	1967 	Little Tony 	Cuore matto/Gente che mi parla di te  1.Ita
Ld A 7515 	1967 	Little Tony 	Peggio per me/Qui la gente sa vivere  24.Ita
Ld A 7625 	1969 	Little Tony 	Bada bambina/Era febbraio  3.Ita
Ld A 7631 	1969 	Little Tony 	Solo per te/Che male t'ho fatto  19.Ita
Ld A 6955 	1960 	Fausto Papetti 	What a sky/Noi due sconosciuti  25.Ita
Ld A 7337 	1963 	Ettore Cenci  Christine/Please please me  35.Ita
CN A 9196 	1966 	Marcello Minerbi 	Juanita Banana/Mary-Elle   34.Ita
Ld A 7606 	1968 	Dori Ghezzi 	Casatschok/Per un anno che se ne va  7.Ita
CN A 9331 	1972 	Wess/Dori Ghezzi / Wess & The Airedales 	Voglio stare con te/There's Gonna Be a                                                            Revolution  17.Ita
CN A 9335 	1973 	Wess/Dori Ghezzi 	Tu nella mia vita/Sentimento, sentimento  4.Ita
CN A 9336 	1974 	Wess/Dori Ghezzi 	Noi due per sempre/Se mi vuoi ancora bene  12.Ita
CN A 9338 	1975 	Wess/Dori Ghezzi 	Un corpo e un'anima/Sempre tu   1.Ita
CN A 9339 	1975 	Wess/Dori Ghezzi 	Era/...e siamo qui  12.Ita
CN A 9340 	1975 	Wess/Dori Ghezzi 	È l'amore che muore/Tutto bene  20.Ita
CN A 9343 	1976 	Wess/Dori Ghezzi 	Come stai, con chi sei/Più ti voglio bene, più te ne vorrei   20.Ita                                                               
CN A 9344 	1976 	Wess/Dori Ghezzi 	Amore bellissimo/La sola cosa che ho  9.Ita
CN A 9055 	1962 	Jo Garsò 	Se io potessi vivere/Oltre il muro  39.Ita
CN A 9144 	1965 	Beppe Cardile 	L'amore è partito/Felicità   55.Ita
CN A 9112 	1964 	Los Marcellos Ferial 	Sei diventata nera/Piccola timida fragile  5.Ita
CN A 9146 	1965 	Los Marcellos Ferial 	Gabrielle/Serate a Mosca  53.Ita
DE 2427 	1962 	Los Marcellos Ferial 	Cuando calienta el sol/Llorando Me Dormi  19.Ita
DE 2459 	1962 	Los Marcellos Ferial 	Triangulo/El Cigarron  31.Ita
DE 2490 	1963 	Los Marcellos Ferial 	Cuando brilla la luna/Estoy enamorado  7.Ita
CN A 9151 	1965 	Mario Zelinotti 	Lei dice/Ti pentirai  70.Ita
CN A 9187 	1966 	I Kings 	1-2-3/La risposta (Blowin' in the wind)   29.Ita
CN A 9224 	1967 	I Kings 	Lasciati portare via/Caffè amaro   108.Ita
CN A 9236 	1967 	Rocky Roberts 	Got a thing going/Gira gira  82.Ita
CN A 9278 	1968 	Rocky Roberts e I Pyrañas 	Sono tremendo/Se una sera  56.Ita
CN A 9318 	1970 	Rocky Roberts 	Accidenti/I know you'll come running back   47.Ita
CN A 9249 	1967 	Wess & The Airedales 	Senza luce/I'm a Short-Timer   36.Ita
CN A 9259 	1967 	Wess & The Airedales I miei giorni felici/I'll Never Turn My Back on You 26.Ita
CN A 9301 	1969 	Wess & The Airedales 	Ti ho inventata io/Voltami le spalle 26.Ita
CN A 9313 	1969 	Wess & The Airedales 	Amore mio/Tum Tum Tum   40.Ita
CN A 9321 	1970 	Wess & The Airedales 	Tu che non mi conoscevi/Solitudine  49.Ita
CN A 9327 	1970 	Wess & The Airedales Occhi pieni di vento/Io t'amerò fino all'ultimo mondo                                                                                       47.Ita
CN A 9328 	1970 	Wess & The Airedales 	Peccato!/La notte è troppo lunga  27.Ita
CN A 9334 	1973 	Wess 	Il primo appuntamento/Quel giorno   30.Ita
CN A 9337 	1974 	Wess 	Aspetti un bambino/Io ti perdo   47.Ita
CN A 9342 	1975 	Wess 	Have Mercy/My Sun Is Shining  48.Ita
QC N 1042 	1959 	Mario Trevi 	Vieneme 'nzuonno/'Mbraccio a tte  50.Ita
QC A 1192 	1961 	Mario Trevi 	Mare verde/'Nnammuratella 24.Ita
QC A 1208 	1961 	Mario Trevi 	Settembre cu mme/Vicino a tte   14.Ita
QC A 1303 	1963 	Mario Trevi 	Indifferentemente/Catene d'ammore  42.Ita
QC A 1365 	1966 	Mario Trevi 	Che chiagne a ffà!/'O core mio   64.Ita
QC A 1290 	1963 	Isabella Iannetti 	T'hanno vista domenica sera/In cima ai miei pensieri 12.Ita
QC A 1300 	1963 	Isabella Iannetti 	Un ragazzo così/Non lo farò mai più  45.Ita
QC A 1319 	1964 	Isabella Iannetti 	Va...tu sei libero/Sola tra sole e sale  45.Ita
QC A 1336 	1965 	Isabella Iannetti 	Sono tanto innamorata/No, non ti lascerò  10.Ita
QC A 1356 	1966 	Isabella Iannetti 	L'amore nei ragazzi come noi/C'è lui che mi consola 21.Ita
QC A 1379 	1967 	Isabella Iannetti 	Corriamo/Chiedilo al tuo cuore  11.Ita
QC A 1383 	1967 	Isabella Iannetti 	Una testa dura/Vome puoi dimenticare  57.Ita
QC A 1386 	1968 	Isabella Iannetti 	Ricorda Ricorda/Melodia 102.Ita
QC A 1396 	1969 	Isabella Iannetti 	Cuore Innamorato/Il tic tac del cuore  15.Ita
QC A 1399 	1969 	Isabella Iannetti 	La lettera/Ora che ti amo  45.Ita



  

piątek, 20 maja 2022

Smithereens

 Amerykańska grupa z New Jersey założona w 1980r, zafascynowana klasyką Beatlesów, Beach Boys i Byrds. W jej  skład wchodzili: Jim Babjak (gitara), Dennis Diken (perkusja), Mike Mesaros (bas) i Pat DiNizio (śpiew). Po nagraniu   dwóch czwórek towarzyszyli jako grupa akompaniująca kompozytorowi Otisowi Blackwellowi na dwóch przypadkowych  albumach. W 1986 podpisali kontrakt z wytwórnią Enigma i  zadebiutowali własnym longplayem Especially For You.

 Płyta, podobnie jak singel „Blood And Roses”, zyskała uznanie w studenckich radiostacjach i wśród miłośników rockowego  mainstreamu. Pod długiej trasie koncertowej zrealizowali w  1988r kolejny album Green Thoughts rozprowadzany przez   Capitol. Największym rynkowym osiągnięciem był trzeci kultowy longplay Smithereens 11. Ich piosenki często pojawiały się   na filmowych ścieżkach dźwiękowych („Class Of Nuke’Em   High”). Klęska nagranego w 1991 albumu Blow Up zwiastowała wyczerpanie się inwencji zespołu.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Only A Memory/The SeekerSmithereens05.1988-92[4]Enigma/Capitol 44150[written by Pat DiNizio ][produced by Don Dixon]
A Girl Like YouSmithereens12.1989-38[20]Enigma/Capitol 44480[written by Pat DiNizio ][produced by Ed Stasium]
Blues Before and AfterSmithereens05.1990-94[2]Enigma/Capitol 44516[written by Pat DiNizio ][produced by Ed Stasium]
Blue PeriodSmithereens with Belinda Carlisle05.199099[1]-Enigma ENVCD 21[written by Pat DiNizio ][produced by Ed Stasium]
Too Much PassionSmithereens02.1992-37[14]Capitol 44784[written by Pat DiNizio ][produced by Ed Stasium]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Especially for YouSmithereens08.1986-51[50]Enigma 73 208[produced by Don Dixon]
Green ThoughtsSmithereens04.1988-60[31]Capitol 48 375[produced by Don Dixon]
11Smithereens11.1989-41[38]Enigma 91 194[gold-US][produced by Ed Stasium]
Blow UpSmithereens09.1991-120[3]Capitol 94 963[produced by Ed Stasium]
A Date with The SmithereensSmithereens05.1994-133[2]RCA 66 391[produced by Don Dixon,The Smithereens,Lou Giordano]

czwartek, 19 maja 2022

Loski

Jyrelle Justin O'Connor  (ur. 1999/2000), zawodowo znany jako Loski (wcześniej Lil' Nizzy), to brytyjski raper i piosenkarz z Kennington w Londynie. Jest częścią brytyjskiej grupy  Harlem Spartans. Rozpoczynając karierę w 2012 roku pod nazwą Lil' Nizzy, Loski wydał swój przełomowy singiel „Hazards” w 2016 roku; potem pojawił się jego debiutancki mixtape Call Me Loose w 2018 roku i Music, Trial & Trauma: A Drill Story, jego debiutancki album w 2020 roku. 
 
W 2021 roku Loski wydał swoją debiutancką EP-kę Censored.  Loski pojawił się jako Ty Nizzy, członek grupy rapowej PDC i „twórca road rap”, według The Guardian. Jego matka studiowała literaturę angielską i historię podczas studiów na uniwersytecie, co, jak powiedział Loski, zainspirowało jego opowiadanie historii w jego piosenkach. Loski powiedział w rozmowie z VICE, że oboje jego rodzice wspierali go w karierze muzycznej. Loski przeniósł się z Kennington do Borehamwood, aby zamieszkać z babcią w wieku 12 lat, po tym, jak grupa chłopców przykładała mu broń do głowy.
  We wczesnej muzycznej karierze Loski występował pod pseudonimem Lil' Nizzy, w odniesieniu do swojego ojca.  Wydał piosenkę u boku Danksa w 2012 roku Loski wydał swój przełomowy singiel „Hazards” w 2016 roku.Inne wczesne utwory to „Money and Beef”, „DJ Khaled” i „Teddy Bruckshot”. W marcu 2018 roku Loski podpisał kontrakt z Sony Music Entertainment. W następnym miesiącu wydał swój debiutancki mixtape Call Me Loose; który osiągnął 44 miejsce na UK Albums Chart i został uznany za jedną z inspiracji dla Scorpion .
W następnym roku wydał mixtape Mad Move, który osiągnął   41 pozycję.  W 2020 roku Loski wydał swój debiutancki album Music, Trial & Trauma: A Drill Story, który osiągnął 39 miejsce na UK Albums Chart. Robert Kazandjian, piszący dla Clash, stwierdził, że album został podzielony na trzy akty, przy czym album jako całość skupiał się głównie na kwestiach prawnych. We wrześniu 2021 Loski ogłosił EP-kę, Censored.
 
 W 2015 roku Loski został skazany na karę więzienia za posiadanie noża. 9 kwietnia 2019 r. został zatrzymany przez policję podczas podróży do Willesden; za posiadanie rewolweru. Loski został oskarżony o posiadanie broni palnej z zamiarem zagrożenia życia, a w konsekwencji posiadanie amunicji; jego pierwszy proces zakończył się ponownym procesem w wyniku choroby prokuratora, podczas gdy drugi zakończył się zawieszeniem ławy przysięgłych.
Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Forrest GumpLoski04.201888[9]-Since 93 GB 1101800685[silver-UK]
Chop My MoneyiLL BLU featuring Krept and Konan and Loski/td>09.201864[10]-RCA GBARL 1801083[silver-UK][written by Shane Johnson,Tracey Kelliher,James Grant,Karl Wilson,Darius Ellington Forde,Casyo Johnson,Joy Ebamba-Ndabala,Jyrelle O'Connor,Gregory Dowling][produced by iLL BLU]
No CapLoski with DigDat02.201951[3]-Relentless GBARL 1900167-
AllegedlyLoski03.202065[1]-Since 93 GBARL 2000253-
Training DayLoski with MoStack07.202075[1]-Since 93 GBARL 2000702[written by MoStack,Loski,Paul Daniel Sekasi][produced by Madara]
On MeLoski with MizOrMac08.202057[2]-Since 93 GB 1102000966[written by Loski,Mucktar Khan,Harry Charles Gough][produced by Hargo]
TeeJay1 feat. Loski08.202065[2]-Parlophone GBAYE 2000656-
Bad GuyMorrisson featuring Loski11.202047[2]-RCA GBARL 2001262-
Flavour Loski featuring Stormzy11.202043[4]-Since 93 GBARL 2001339[written by Mike Elizondo,Michael Omari,Jyrelle O'Connor,Pahuldip Singh Sandhu][produced by Mike Elizondo,Steel Banglez]
P.U.GLoski08.202187[1]-Since 93 GBARL 2101219[written by Jyrelle O'Connor,Bradley Moss][produced by Ghosty]
Rolling DiceLoski10.202181[1]-Since 93 GBARL 2101582-
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Call Me LooseLoski04.201844[1]-Since 93 Use Music 5054960601086-
Mad MoveLoski03.201941[1]-Since 93 0886448759638-
Music, Trial & Trauma: A Drill StoryLoski12.202039[2]-Since 93 0886448759638-

Los Marcellos Ferial

Los Marcellos Ferial (w niektórych żródłach nazwa podaje się jako I Marcellos Ferial) to włoska grupa muzyczna powstała w latach sześćdziesiątych, składająca się z Marcello Minerbi (wokal, gitary), Carlo Timo (wokal, gitary, instrumenty klawiszowe) i Tullio Romano (wokal, , gitary). 

 Trio wokalno-instrumentalne powstało w 1962 roku na podstawie projektu wytwórni płytowej Durium, jako włoska odpowiedź na modną wówczas modę na inspirowanie się muzyką latynoamerykańską i karaibską. W szczególności za granicą podobała się piosenka Los Hermanos Rigual, zatytułowana Cuando calienta el sol, a wytwórnia płytowa, zanim włoska RCA wydała oryginalną płytę we Włoszech, zgromadziła trzech muzyków, którzy mieli kontrakty (np. był także znanym aranżerem) i że są przyjaciółmi (grali już dla przyjemności pod tytułem Trio Marcello Minerbi), co sprawiło, że szybko nagrali własną wersję utworu . Specjalistyczna prasa tamtych czasów, być może świadomie, poparła strategię uruchomienia, zakładając, że trio było meksykańskie (tak bardzo, że ukuli nazwę, która przypominała oryginalną grupę): w rezultacie w lipcu 1962 singiel wspiął się na szczyt wykresy sprzedaży, zajmując pierwsze miejsce w Hit Parade. Oczywiście RCA, posiadacz praw do wersji Los Hermanos Rigual, uważającej się za oszukaną, pozwała Durium do sądu, ale w międzyczasie kariera fałszywych Meksykanów już nabrała rozpędu.

 Przez jakiś czas dzięki samochodowi Chevrolet z wenezuelską tablicą rejestracyjną, z którym jeździli wieczorami oraz temu, że nagrywali piosenki tylko w języku hiszpańskim (m.in. Maria Elena, Vaya con Dios, Un poncho y un sombrero i Estoy enamorado ) trio, które udało mu się przekonać publiczność, że jest naprawdę latynoamerykaninem; jednak kiedy operacja nagrywania wyszła na powierzchnię, udało jej się utrzymać swój sukces w równym stopniu, dzięki chwytliwości proponowanych przez siebie piosenek, takich jak Sei diventata nera (napisany przez Maestro Franco Cassano), który wygrał imprezę Un disco latem 1964 i zajął pierwsze miejsce w klasyfikacji. 

W tym samym roku trio Los Marcellos Ferial wzięło również udział w festiwalu w Neapolu z T'arricuorde Carmè, który zajął trzecie miejsce. Zarówno na płytach, jak i na koncertach trzem członkom towarzyszyło trzech innych muzyków. Wśród innych sukcesów trio należy wspomnieć Angelita di Anzio z 1964 roku, poświęconą historii słynnej dziewczyny spotkanej przez wojska alianckie podczas lądowania Anzio w II wojnie światowej, La casa del sole, z 1965, cover The House of the Rising Sun by The Animals oraz cover amerykańskiego standardu Johna Browna z 1966 roku. 

Trio bierze udział w filmie w 1965 roku w dwóch filmach muzycznych reżysera Tullio Piacentiniego, „008 Operazione Ritmo” i „These pazzi pazzi italiani”. Trio nagrało także w 1965 roku pierwszą włoską wersję Yesterday, piosenki The Beatles, zatytułowanej Ieri. W 1967 brał udział w Festiwalu w Sanremo z "Quando vedrò", ale bez powodzenia; rozwiązali się w następnym roku, zanim wrócili do studia nagraniowego na singiel w 1984 roku. Tullio Romano zmarł w 2012 roku w wieku 80 lat.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Ita US Wytwórnia
[Ita]
Komentarz
Cuando Calienta El Sol/Llorando Me DormiLos Marcellos Ferial.196219-Durium DE 2427[written by Carlos Rigual, Mario Rigual]
Triangulo/El cigarronLos Marcellos Ferial.196231-Durium DE 2459[written by Capo,B]
Perdoname senor/Te amo, te amo, te amoLos Marcellos Ferial.1962A:15;B:54-Durium DE 2481[A:written by Frederic Dial][B:written by T. Romano, F. Cassano ]
Cuando brilla la luna/Estoy enamoradoLos Marcellos Ferial.19637-Durium DE 2490[written by M. Rigual, M. Alvarez]
Ammore siente/Nu guaglione cantavaLos Marcellos Ferial.196464-Durium CN A 9130[written by Maresca - Pagano]
Angelita di Anzio/Ora che te ne vaiLos Marcellos Ferial03.19646-Durium CN A 9105[written by Timò, Minerbi, Romano]
Sei diventata nera/Piccola timida fragileLos Marcellos Ferial.19645-Durium CN A 9112[written by Romano, Cassano, Minerbi ]
Con questi chiari di luna/La storia di tuttiLos Marcellos Ferial.1965A:47;B:36-Durium CN A 9140[B:written by Vittorio Mascheroni \ Giancarlo Testoni][A::written by Biggiero,T - Minerbi,M - Romano,T]
La Casa Del Sole (The House Of The Rising Sun)/Quella Sera Sbagliai (I Understand)Los Marcellos Ferial.19656-Durium CN A 9149[written by Mogol, Pallavicini, Price]
Gabrielle/La storia di tuttiLos Marcellos Ferial.196553-Durium CN A 9165[written by Rossner - Thomas \ Romano,T]
Ieri/Tom DollarLos Marcellos Ferial.196657-Durium CN A 9177[written by Lennon,J - Mc Cartney,P \ Minerbi,M - Romano]
John Brown/Cavalca cow boy (tema del film "Sette magnifiche pistole")Los Marcellos Ferial.19669-Durium CN A 9193[written by Trascr. Romano, Minerbi]

środa, 18 maja 2022

Spacemen 3

Grupa założona w 1982r w Rugby w hr. Warwickshire (Anglia). Jej twórcami byli Sonic Boom (właśc. Peter Kember, ur. 19.10.1965r) i wykonujący również soul Jason Pierce (ur. o dziwo tego samego dnia i roku). Wzmocnieni sekcją rytmiczną (Rosco i Pete Baines), czekali jako Spacemen 3 aż trzy lata na płytowy debiut. Początkowo porównywani do Cramps, wypracowali z czasem specyficzne wokalne brzmienie. Kontemplacyjno-sennej muzyce towarzyszył podobny stosunek do pracy, a nawet zachowanie na estradzie (większość tematów wykonywali, siedząc, co nieczęsto zdarza się wokalistom). 

Na nagranym w 1989 albumie Playing With Fire znalazł się oparty na mocnej repetycji temat „Revolutions”. Longplay, którego 2000 egzemplarzy dołączano gratis do poprzedniego, prezentował ciekawe wersje koncertowych rejestracji. Baines i Rosco odeszli do siostrzanej formacji Darkside, a w ich miejsce weszli Will Carruthers i John Mattock. Był to szczyt popularności Spacemen 3, ale przyszłość nie wyglądała różowo. Uzależniony od narkotyków Sonic Boom zmienił heroinę na metadon, a muzyczne drogi obu założycieli zaczęły się rozchodzić. 

Album Recurring sygnowano wprawdzie starą nazwą grupy, ale przypominał on dwie niezależne płyty (Boom na stronie pierwszej, Pierce na drugiej). Ostatecznie Boom wybrał działalność solową, a jego partner założył wraz z Mattockiem i Carruthersem zespół Spiritualized, co z czasem miało doprowadzić do ostrych kontrowersji. W momencie wydania Recurring muzycy odmówili nawet udzielania wspólnych wywiadów. Szkoda, bo Spacemen 3 był solidną i kreatywną grupą.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Walkin' With JesusSpacemen 3 .198629.Indie- Glass GLAEP 105[written by Jason Pierce,Pete Kember][produced by Spacemen 3]
Transparent RadiationSpacemen 3 07.198729.Indie- Glass GLAEP 108[written by Jason Pierce,Pete Kember][produced by Spacemen 3]
Take Me to the Other SideSpacemen 3 07.1988-- Glass GLAEP 12054[written by Jason Pierce,Pete Kember][produced by Spacemen 3]
RevolutionSpacemen 3 .19888.Indie-Fire BLAZE 29[written by Pete Kember][produced by Jason Pierce,Sonic Boom]
HypnotizedSpacemen 3 07.198985[2]- Fire BLAZE 36[written by Jason Pierce][produced by Spacemen 3][1.Indie]
Big CitySpacemen 3 02.199188[2]-Fire BLAZE 41[written by Pete Kember][produced by Spacemen 3]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
RecurringSpacemen 303.199146[1]-Fire FIRELP 23[produced by Peter Kember/Jason Pierce]