Z archiwum...rocka

czwartek, 28 stycznia 2021

Savage Grace

Savage Grace był zespołem rockowym z Detroit , Michigan pod koniec lat 60-tychu. Zespół wydał swój tytułowy debiutancki album w Reprise w 1969 roku. Po przeprowadzce do Los Angeles w następnym roku, grupa rozpoczęła pracę nad drugim albumem, którego ukończenie zajęło prawie dwa lata. Grupa rozpadła się w 1972 roku, reformując się w latach 90-tych i działając do 2004 roku.

Początki zespołu sięgają wschodniej części Detroit pod koniec lat sześćdziesiątych. Gitarzysta sesyjny Ron Koss, muzyk samouk, który grał lokalnie i nagrywał z Wilsonem Pickettem , Marvem Johnsonem i Hankem Ballardem , dołączył do klawiszowca Johna Seanora i perkusisty / perkusisty Larry'ego Zacka. Trio dodało dołączyło Ann Arborite Al Jacquez na wokalu i basie.

Nowy zespół występował na całym Środkowym Zachodzie w klubach, salach balowych, college'ach, szkołach średnich i na festiwalach pop, ostatecznie otwierając się na różne inne występy, w tym Three Dog Night , Procol Harum , Sha Na Na , The Moody Blues , Small Faces i niezliczone inne.

Pierwszy album zespołu, zatytułowany po prostu Savage Grace , ukazał się w 1969 roku. W sierpniu 1970 roku wystąpili na Goose Lake International Music Festival . Jesienią 1970 roku Savage Grace przeniósł się do Los Angeles. Savage Grace 2 został wydany w maju 1971. Grupa wznowiła trasę koncertową z Jimim Hendrixem i Johnem Sebastianem , ale możliwości występów wkrótce zaczęły się kurczyć.

Pod koniec lat 90-tych Ron Koss i Al Jacquez połączyli siły z basistą Markiem Gougeonem, gitarzystą Jeffem Jonesem, perkusistą Billem Gordonem i klawiszowcem Jimem Clairem, aby wyprodukować Savage Grace 3 - oficjalnie zatytułowany One Night in America . Nowy Savage Grace występował kilka razy, aż do śmierci Rona Kossa w 2004 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Come On Down/Hymn To Freedom	Savage Grace	07.1970	-	104[2]	Reprise 0924	[written by Ron Koss][produced by Joe Wissert]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Savage Grace	Savage Grace	06.1970	-	182[8]	Reprise 6399	[produced by Joe Wissert]

środa, 27 stycznia 2021

Vanguard

Wytwórnię założył Seymour Solomon wraz ze swoim młodszym bratem 50 lat temu w Nowym Jorku.Startowali z kapitałem 1.500 dolarów ,a ich siedzibą było 80 East 11th Street znana także jako 799 Broadway.

Dwa lata póżniej dysponowali kapitałem 13 tysięcy $,ale kilka lat wystarczyło by stali się jedną z najbardziej liczących się firm płytowych w Stanach Zjednoczonych.
Początkowo koncentrowali się w nagrywaniu tego na czym znali się najlepiej,a więc muzyki klasycznej i jazzu.Zresztą Seymour był absolwentem muzykologii Uniwersytetu Yale i często brał udział w seminariach poświęconych temu gatunkowi muzyki.
Umiejętnie znależli się w historycznym momencie w fonografii,gdy wchodził nowy format płyty długogrającej,wydając jako pierwsi pięć kantat Bacha.

Na początku wydają dwie serie:Vanguard i Bach Guild.Firma rozkwita dzięki sprzedaży płyt z muzyką klasyczną,ale jednocześnie myśli o wydawaniu innych gatunków.
Początkiem była seria płyt "Jazz Showcase" ,którą przygotował John Hammond.
W latach 50-tych przełamując bariery w przemyśle muzycznym odważnie sięga po czarnych wykonawców minn. Paula Robesona i The Weavers.

Wielkim sukcesem był gwiazdkowy koncert tych ostatnich w Carnegie Hall w 1955 roku.
Jedną z przyczyn sukcesu wytwórni była jej troskliwość o jakość brzmienia nagrań,gdzie stosowano najwyższe standarty jakości dżwięku,szczególnie skupiając się na precyzji w procesie wytłaczania płyt.
Wraz z sukcesem ich podopiecznej Joan Baez na początku lat 60-tych ,wytwórnia zwraca się ku folkowi ,który zdominował ówczesny profil wydawniczy firmy.

Dowodem na to jest nagrywanie w latach 1959-65 każdego lata płyt z folkowego festiwalu w Newport,do dzisiaj zresztą pozostającym cennym dokumentem epoki muzyki popularnej w USA.
W tychże latach 60-tych dokumentują też scenę bluesową w Chicago tzw. South Side w serii "Chicago/The blues today".

W 1977 roku-początku ery disco,wytwórnia za sprawą dwóch producentów dotychczas jazzu, Marka Berry i Danny Weissa zyskała duet produkujący dla niej utwory w tym stylu.Mark Berry obecnie ma własną wytwórnię w Los Angeles Attack Rec.
Lata 70-te i 80-te zaznaczyły się wydawnictwami od Country Joe & The Fish poprzez nagrania disco jazz-fusion,Detroit rock,aż po rock elektroniczny.

W 1986 roku Maynard i Seymour sprzedają swoją firmę Welk Music Group,a w latach 90-tych Seymour odkupuje od nich klasyczny katalog.Obecnie Vanguard wydaje trzy typy wydawnictw:nowości,kompaktowe kompilacje starszych nagrań i edycja nie publikowanych wcześniej nagrań.

Hity na singlowej liście przebojów "Billboard"
Joan Baez - There But For Fortune VANGUARD-35031 09.1965 50[7] Joan Baez- The Night They Drove Old Dixie Down VANGUARD-35138 08.1971 3[15] Benny Bell - Shaving Cream VANGUARD-35183 03.1975 30[11] Clean Living - In Heaven There Is No Beer VANGUARD-35162 11.1972 49[12] Rooftop Singers -Mama Don't Allow VANGUARD-35020 07.1963 55[7] Rooftop Singers- Tom Cat VANGUARD-35019 03.1963 20[10] Rooftop Singers- Walk Right In VANGUARD-35017 01.1963 1[13] Buffy Sainte-Marie - He's An Indian Cowboy In The Rodeo VANGUARD-35156 08.1972 98[2] Buffy Sainte-Marie- I'm Gonna Be A Country Girl Again VANGUARD-35143 11.1971 98[3] Buffy Sainte-Marie- Mister Can't You See VANGUARD-35151 04.1972 38[8]

Albumy liście przebojów "Billboard"
Joan Baez,Vol.2 Joan Baez 11.1961 13.US[gold-US] Joan Baez Joan Baez 03.1962 15.US [gold-US] Joan Baez in concert Joan Baez 10.1962 10.US [gold-US] Joan Baez in concert Vol.2 Joan Baez 12.1963 7.US Joan Baez Vol.5 Joan Baez 11.1964 12.US Farewell,Angelina Joan Baez 10.1965 10.US Joan Joan Baez 09.1967 38.US Baptism Joan Baez 08.1968 84.US Any Day Now Joan Baez 01.1969 30.US [gold-US] David's Album Joan Baez 06.1969 36.US Joan Baez on Vanguard Joan Baez 07.1969 15.UK One day at a time Joan Baez 03.1970 80.US The first 10 years Joan Baez 11.1970 73.US Blessed are Joan Baez 09.1971 11.US[gold-US] Carry it on Joan Baez 01.1972 164.US Little Wheel Spin and Spin Buffy Sainte-Marie 05.1966 97.US Fire & Fleet & Candlelight Buffy Sainte-Marie 07.1967 126.US I'm Gonna Be a Country Girl Again Buffy Sainte-Marie 08.1968 171.US The Best of Buffy Sainte-Marie Buffy Sainte-Marie 10.1970 142.US She Used to Wanna Be a Ballerina Buffy Sainte-Marie 04.1971 182.US Crossing Muddy Waters John Hiatt 10.2000 110.US The Tiki Bar is Open John Hiatt 09.2001 89.US BELIEVE Third Power 1970 194.US

Vini Poncia

Producent Vini Poncia jest najbardziej znany wśród zagorzałych entuzjastów Kiss jako człowiek, który prowadził (a ściślej mówiąc, wprowadzał w błąd) zespół w kierunku bardziej głównego nurtu popowo-rockowego brzmienia późnych lat 70-tych i wczesnych 80-tych. Urodzony 29 kwietnia 1942 roku i pochodzący ze wschodniego wybrzeża Poncia był członkiem popowej grupy Tradewinds z lat 60-tych, która później zmieniła nazwę na Innocence .

Ale pomimo tego, że wcześniej pisał hity dla takich artystów jak Ronettes , the Crystals i innych artystów sprzymierzonych z Philem Spectorem , grupa rozpadła się po zaledwie samotnym, zatytułowanym wydawnictwie w 1967 roku. Na początku lat 70-tych Poncia rozpoczął współpracę z Ringo Starrem na solowych wydawnictwach byłego Beatlesa - Beaucoups of Blues z 1970r , Ringo z 1973 r. , Goodnight Vienna z 1974 r. , Ringo's Rotogravure z 1976 r., Ringo 4th z 1977 r. i Bad Boy z 1978 r . Poncia grał przede wszystkim na różnych instrumentach w nagraniach Starra , ale był współautorem piosenek, a nawet był asystentem producenta Goodnight Vienna .

W tym samym czasie Poncia wyprodukował nagrania dla wokalistki soft rockowej Melissy Manchester , ale to była jego praca ze Starrem zwróciła na niego uwagę perkusisty Kiss Petera Crissa . W 1978 roku wszyscy czterej członkowie Kiss przygotowywali solowe albumy, a Poncia został poproszony o wyprodukowanie płyty Crissa . Chociaż Kiss był wówczas znany przede wszystkim z hymnów heavy metalowych, powstały album Crissa, zatytułowany tak samo, był pełen soczystych ballad, soft rockowych utworów i utworów disco - co sprawiło, że jego solowy set miał najgorszą sprzedaż z całej grupy.

Ponieważ zainteresowanie Crissa pozostaniem członkiem Kiss słabło, pozostali członkowie zespołu doszli do wniosku, że jeśli zatrudnią Poncię do pracy przy produkcji ich następnego albumu, może to ponownie rozbudzi chęć perkusisty do pozostania na pokładzie. Chociaż album Kiss z 1979 roku, Dynasty , zrodził jeden z największych hitów grupy - „I Was Made for Loving You”, album ten był początkiem nieokreślonego okresu dla zespołu, który skutkował gwałtownym upadkiem popularność zespołu w Stanach. Criss i tak opuścił grupę wkrótce na początku lat 80-tych, ale Kiss zdecydował się ponownie współpracować z Poncią. W 1980r Unmasked był kolejnym słabym setem, w którym grupa jeszcze bardziej złagodziła poprzednie hardrockowe brzmienie i okazał się ostatnim dziełem produkcyjnym Ponci z zamaskowanym kwartetem.

Poncia ponownie współpracował z Crissem nad jego drugim solowym albumem po Kiss , Let Me Rock You z 1982 roku , który zniknął z pola widzenia po wydaniu (i nie został oficjalnie wydany w USA aż do 1999 roku). W latach 80-tych Poncia sporadycznie produkował inne utwory , w tym nieznany mainstreamowy zespół Adrenalin, zanim Kiss zaprosił Poncię do współtworzenia kilku piosenek do ich wydania w 1989 roku, Hot in the Shade . Następnie wydaje się, żePoncia całkowicie wycofał się z muzyki.

Kompozycje Vini Poncia na listach przebojów

  [with  Peter Anders]
06/1960 Mr. Lonely   The Videls 73.US 
02/1965 New York's a Lonely Town   The Trade Winds 32.US
05/1965 The Girl from Greenwich Village   The Trade Winds 129.US
09/1966 Mind Excursion   The Trade Winds 51.US 
12/1966 Bad Misunderstanding   The Critters 55.US
08/1968 Hard to Get a Thing Called Love   The Platters 125.US

[with   Doc Pomus,Peter Anders]
06/1963 Don't Try to Change Me   The Crickets 37.UK

[with  Phil Spector, Peter Anders]
04/1964 (The Best Part of) Breaking Up   The Ronettes 39.US/43.UK
06/1964 Do I Love You?   The Ronettes 34.US/35.UK
01/1968 The Best Part of Breaking Up   Symbols 25.UK
01/1973 (The Best Part of) Breakin' Up   The Seashells 115.US

[with Peter Anders, Jerry Ross]
05/1965 You Gave Me Somebody to Love   The Dreamlovers 121.US
07/1966 You Gave Me Somebody to Love  Manfred Mann 36.UK

[with  Peter Anders,Don Ciccone]
12/1966 Catch Me in the Meadow   The Trade Winds 132.US 

[with   Peter Anders,Fomus]
02/1967 Marryin' Kind of Love   The Critters 111.US

[with  Ringo Starr]
03/1974 Oh My My   Ringo Starr 5.US
05/1975 Oh My My   David Hentschel 52.UK

[with  John Lennon,Ringo Starr]
06/1975 (It's All Da-Da-Down To) Goodnight Vienna/Oo-Wee   Ringo Starr 31.US 

[with Melissa Manchester]
09/1975 Just Too Many People   Melissa Manchester 30.US

[with  Leo Sayer]
10/1976 You Make Me Feel Like Dancing   Leo Sayer 1.US/2.UK
08/1998 You Make Me Feel Like Dancing   Groove Generation 32.UK

[with   Desmond Child, Paul Stanley]
05/1979 I Was Made for Lovin' You   KISS 11.US/50.UK

[with Paul Stanley]
09/1979 Sure Know Something   KISS 47.UK
06/1980 Shandi  KISS 47.US

[with  Kevin Kadish, Lucy Woodward]
03/2003 Dumb Girls   Lucy Woodward 112.US

Sash!

Może nie każdy wie, że Sash! to nie tylko Sascha Lappessen, ale także Ralf "Kappi" Kapmeier i Thomas "Alison" Ludke. Ale może od początku... Sascha urodził się w Nettetal, miasteczku w Niemczech. Z zawodu jest elektrykiem ale w swoim życiu zajmował się m.in. pracą w sklepie muzycznym, oraz był DJ'em w jednym największych klubów nocnych w Niemczech - Kings. To własnie tam Sascha poznał Thomasa, z którym to powołał do życia projekt pod nazwą Careca. Ich pierwsze nagranie - "Indian Rave" nigdy nie było przebojem. Było to więc ostanie nagranie, a projekt rozwiązano.

Jakiś rok później Sasha, Thomas i Ralf zabrali się za tworzenie nowego projektu.
Sascha miał już wiele pomysłów, ale brakowało nazwy. Początkowo mieli nazywać DJ Sascha, ale taki pseudonim już istniał. Ponowie postanowili więc, wyrzucić literki "c" i "a", a na koniec postawili wykrzyknik. I tak o to powastał - Sash! Pierwszym singlem wyprodukowanym przez grupę Sash! był uwór zatytułowany It's My Life. Jako jedyny singiel nie posiadał teledysku, nie był też wielkim przebojem, ale utwór bardzo dobrze radził sobie w zestawieniach europejskich DJ'ów. Panowie więc wzięli się dalej do pracy. Poprosili niemecką studentkę Sabine Ohmes, aby ta użyczyła swojego głosu w kawałku "Encore Une Fois".

Utwór ten miał być podziękowaniem dla wszystkich którzy nie przeszli obojętnie w okół pierwszego nagrania. W miedzy czasie formacja Futere Breeze wzięła na warsztat to nagranie, i "Encore Une Fois" stał się jednym z największych przebojów lat '90. Kawałek znalazł sie drugiej pozycji najlepiej sprzedających się singli w Wielkiej Brytanii.

Kolejnym singlem jakim się ukazał był utwór zatytułowany "Ecuador". Do współpracy panowie zaprosili Adriana Rodrigueza. Po języku francuskim więc przyszła kolej na język hiszpański. Nie inaczej było i tym razem, singiel dotarł na drugą pozycję listy UK Top 40 w Wielkiej Brytynii. Do czwartego "Stay" singla Sash! zaprosił Frankie McCoy - La Trec. Sash! nigdy nie myślał że singiel ten, odniesie tak duży sukces jak poprzednie, tym bardziej że wokal był w języku angielskim. Jeśli się jeszcze nie domyślacie, to utwór znalazł się znów na drugie pozycji UK Top 40. Pierwszy album ukazał się przed premierą "Stay", i zyskał status platynowej płyty.

Zanalazło się na nim dziewięć premierowych nagrań i trzy remiksy: It's My Life - NBG, Encore Une Fois - Future Breeze i Ecuador - Bruce Wayne. Wiosną roku 1998, ukazał się singiel "La Primavera" ("Wiosna") zapowiadający nowy albumu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Encore une fois	Sash! featuring Sabine Ohmes	02.1997	2[22]	112[1]	Multiply MULTY 18	[platinum-UK][written by Thomas Alisson/Ralf Kappmeier/Sasha Lappessen][produced by Tokapi, Sash!][1[1][14].Hot Disco/Dance ;ffrr 2 12"]
Ecuador	Sash! Feat Rodriguez	06.1997	2[19]	-	Multiply MULTY 23	[written Thomas Alisson/Ralf Kappmeier/Sasha Lappessen][produced by Tokapi, Sash!][1[1][15].Hot Disco/Dance ;ffrr 6 12"][gold-UK]
Stay	Sash! Feat La Trec	10.1997	2[20]	1.Hot Dance Music/Club Play	Multiply MULTY 26	[written Franky McCoy,Ralf Kappmeier,Sascha Lappessen,Thomas Allison][produced by Tokapi, Sash!][gold-UK][1[1][14].Hot Disco/Dance ;ffrr 9 12"]
La primavera	Sash!	03.1998	3[20]	-	Multiply MULTY 32	[silver-UK][written Thomas Alisson/Ralf Kappmeier/Sasha Lappessen][produced by Tokapi, Sash!]
Mysterious times	Sash! Feat Tina Cousins	08.1998	2[19]	-	Multiply MULTY 40	[written Thomas Alisson/Ralf Kappmeier/Sasha Lappessen][produced by Tokapi, Sash!][silver-UK][11[13].Hot Disco/Dance ;Contagious 1011 12"]
Move mania	Sash! Feat Shannon	11.1998	8[18]	25.Hot Dance Music/Club Play	Multiply MULTY 45	[written Thomas Alisson/Ralf Kappmeier/Sasha Lappessen][produced by Tokapi, Sash!][25[9].Hot Disco/Dance ;Contagious 1001 12"]
Colour the world	Sash! featuring Dr. Alban	03.1999	15[12]	-	Multiply MULTY 48	[written Thomas Lüdke/ Alban Nwapa/Ralf Kappmeier/Sasha Lappessen][produced by Tokapi, Sash!]
Adelante	Sash! featuring Peter Faulhammer and Rodriguez	02.2000	2[16]	-	Multiply MULTY 60	[written Ralf Kappmeier, Sascha Lappessen, Thomas Alisson ,Adrian Rodriguez, Peter Faulhammer][produced by Sash!, Topkapi, Stefan Bossems, Claus Terhoeven]
Just around the hill	Sash! Feat Tina Cousins	04.2000	8[16]	-	Multiply MULTY 62	[written Thomas Alisson/Ralf Kappmeier/Sasha Lappessen][produced by Tokapi, Sash!]
With my own eyes	Sash!	09.2000	10[12]	-	Multiply MULTY 67	[written Thomas Alisson/Ralf Kappmeier/Sasha Lappessen][produced by Tokapi, Sash!]
Raindrops (Encore Une Fois)	Sash!	10.2008	9[15]	-	Hard2Beat	[written Ralf Kappmeier, Sascha Lappessen, Thomas Lüdke, Molly Smitten-Downes, Dave Valler][produced by Sash!]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
It' s my life-The Album	Sash!	07.1997	6[74]	-	Multiply MULTYCD 1	[platinum-UK][produced by Tokapi, Sash!]
Life goes on	Sash!	09.1998	5[30]	-	Multiply MULTY 2	[gold-UK][produced by Nonex, Sash!, Tokapi
Trilenium	Sash!	04.2000	13[8]	-	Multiply MULTYCD 7	[produced by Tokapi, Sash!]
Encore une fois-The greatest hits	Sash!	11.2000	33[8]	-	Multiply MULTY 10
The Best Of	Sash!	11.2008	9[18]	-	Hard2Beat H2BCD 02	[produced by Tokapi, Sash!]

PartyNextDoor

PartyNextDoor , właśc. Jahron Anthony Brathwaite (ur. 3 lipca 1993r w Mississaudze) - kanadyjski raper, wokalista, autor tekstów i producent muzyczny.

PartyNextDoor był pierwszym artystą, który podpisał kontrakt z wytwórnią OVO Sound, należącą do Drake’a, w 2013 roku , a potem w tym samym roku wydał swój pierwszy minialbum zatytułowany PartyNextDoor . W 2014 wydał pierwszy album studyjny pt. PartyNextDoor Two oraz kolejny minialbum - PNDColours - a w 2016 album PartyNextDoor 3. Współpracował z takimi twórcami jak Drake, Big Sean i Jeremih. Raper odniósł sukces również jako autor tekstów; napisał (przy współpracy z innymi muzykami) singel „Work” z albumu Anti Rihanny, który dotarł do pierwszego miejsca na liście przebojów Hot 100 tygodnika „Billboard”.

PartyNextDoor urodził się w Mississaudze w Kanadzie. Matka rapera pochodzi z Jamajki, a ojciec z Trynidadu i Tobago. Początkowo tworzył muzykę elektroniczną i R&B pod prawdziwym imieniem (Jahron B). Jego pseudonim wziął się od nazwy filtra audio należącego do cyfrowej stacji roboczej do obróbki dźwięku FL Studio. W wieku 18 lat podpisał umowę z Warner/Chappell Music, gdzie pracował jako autor tekstów. Współpracował następnie (dzięki pomocy Boi-1da) ze współzałożycielami OVO Sound: Oliverem El-Khatibem i Drakiem. Podpisanie umowy z wytwórnią zostało ogłoszone wraz z wydaniem utworu „Make a Mil” na blogu Drake’a o nazwie October’s Very Own. Pierwsza EP-ka rapera, PartyNextDoor, została wydana w iTunes Store 1 lipca 2013. Album dotarł na listy tygodnika „Billboard”: do szóstego miejsca na liście Heatseekers Albums przy sprzedaży rzędu 2000 płyt ] i do trzydziestego czwartego na liście Top R&B/Hip-Hop Albums 20 lipca 2013 . Był wokalistą wspierającym w dwóch utworach z trzeciego albumu Drake’a pt. Nothing Was the Same: „Own It” i „Come Thru”.

14 lipca 2014 PartyNextDoor ogłosił, że jego debiutancki album studyjny, PartyNextDoor Two, zostanie wydany 29 lipca tego samego roku w USA przez OVO Sound i Warner Bros. Records. Album został udostępniony dla osób zamawiających przedpremierowo za pośrednictwem iTunes Store 15 lipca. Wydano z niego takie single, jak „Muse”, „Her Way”, „Sex on the Beach” i „Recognize” (z gościnnym udziałem Drake’a), który był notowany na listach tygodnika „Billboard”. 3 grudnia 2014 muzyk wydał kolejną EP-kę, zatytułowaną PNDColours, z 4 utworami, a także ujawnił daty swojej trasy koncertowej PND LIVE World Tour, która obejmowała miasta w Ameryce Północnej i Europie. W 2015 wyprodukował 3 piosenki z mixtape’u Drake’a pt. If You’re Reading This It’s Too Late: „Legend”, „Preach” i „Wednesday Night Interlude”.

Jego pierwszą piosenką, która dotarła do najwyższego miejsca na liście przebojów, był singel „Work” Rihanny z jej ósmego albumu studyjnego pt. Anti, do którego napisał słowa. Utwór utrzymywał się na pierwszej pozycji listy Hot 100 przez 9 kolejnych tygodni. Artysta napisał również słowa do piosenki „Sex with Me” z tego samego albumu. 25 marca 2016 PartyNextDoor wydał singel „Come and See Me”, w którym gościnnie wystąpił Drake, pochodzący z jego drugiego albumu studyjnego – PartyNextDoor 3 (znany także pod nazwą P3). Teledysk wyreżyserowany przez jego wspólnika Adriana Martineza, zawierający występy gościnne Kylie Jenner, Big Seana i Jhené Aiko, został wydany w aplikacji Snapchat 23 czerwca 2016. 15 czerwca tego samego roku Jeremih powołał się na stację radiową Real 92.3 z Los Angeles, aby ogłosić pracę nad wspólnym albumem z PartyNextDoorem zatytułowanym Late Night Party.

2 lipca 2016 PartyNextDoor wydał kolejny singel, „Like That”, we współpracy z Jeremih i Lil Wayne’em, w stacji radiowej należącej do OVO Sound. 21 lipca 2016 ogłosił, że drugi album studyjny pt. PartyNextDoor 3 zostanie wydany 12 sierpnia 2016 roku, i wydał drugi singel z albumu - „Not Nice”[20].

Razem z Jeremih koncertował w 2016 i ogłosił plan wydania wspólnego projektu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Recognize	PartyNextDoor featuring Drake	11.2014	-	103[9]	OVO Sound	[2x-platinum-US][written by Jahron Brathwaite,Aubrey Graham][produced by PartyNextDoor][28[15].R&B Chart]
Preach	Drake featuring PartyNextDoor	03.2015	53[2]	82[2]	Cash Money/Republic USCM 51500025	[written by Aubrey Graham, Jahron Brathwaite, Alicia Augello-Cook, Kerry Brothers, Jr., Edwin Jantunen, Noah Shebib][produced by PartyNextDoor][25[5].R&B Chart]
Wednesday Night Interlude	Drake featuring PartyNextDoor	03.2015	-	109[1]	Young Money / Cash Money	[written by Jahron Brathwaite,Ekali][produced by PartyNextDoor][43[1].R&B Chart]
With You	Drake featuring PartyNextDoor	05.2016	55[8]	47[7]	Cash Money/Republic USCM 51600074	[written by Aubrey Graham,Carl McCormick,Paul Jefferies,Jahron Brathwaite,Shane Lindstrom][produced by Murda Beatz][21[12].R&B Chart]
Don't Know How	PartyNextDoor	09.2016	-	-	-	[50[1].R&B Chart]
Come and See Me	PartyNextDoor featuring Drake	12.2016	199	55[24]	OVO Sound	[3x-platinum-US][silver-UK][written by Jahron Brathwaite,Noah Shebib,Aubrey Graham][produced by 40][20[29].R&B Chart]
Not Nice	PartyNextDoor	02.2017	98[1]	82[7]	OVO Sound USWB 11601392	[platinum-US][silver-UK][30[12].R&B Chart]
Run Up	Major Lazer featuring PartyNextDoor and Nicki Minaj	02.2017	20[16]	66[1]	Because Music QMUY 41600121	[gold-UK][written by Thomas Pentz, Tor Erik Hermansen ,Mikkel Storleer Eriksen ,Jahron Brathwaite, Onika Maraj ,Philip Meckseper][produced by Major Lazer ,Stargate ,Jr Blender][26[5].R&B Chart]
Still Got Time	Zayn featuring PartyNextDoor	04.2017	24[13]	66[3]	RCA USRC 11700675	[gold-UK][written by Zayn Malik, Jahron Braithwaite ,Shane Lindstrom ,Adam Feeney][produced by Frank Dukes, Murda Beatz]
Since Way Back	Drake feat. PartyNextDoor	04.2017	63[2]	70[1]	Cash Money/Republic USCM 51700079	[written by Robert Kelly,Warryn Campbell,Aubrey Graham,Noah Shebib,Jahron Brathwaite,Ryan Martinez,Marques Hutchison,Michael Surio][produced by Partynextdoor,40,G. Ry][40[1].R&B Chart]
Down for Life	DJ Khaled featuring PartyNextDoor, Future, Travis Scott, Rick Ross and Kodak Black	07.2017	-	125[1]	Epic	[written by Andre Lyon,Nayvadius Wilburn,William Roberts,Khaled Khaled,Travis Scott,Kevin "KC" Cossom,Anthony Lee Norris,Jahron Brathwaite,Dieuson Octave][produced by DJ Khaled,Lee On The Beats]
Nuh Ready Nuh Ready	Calvin Harris featuring PartyNextDoor	02.2018	48[7]	-	Columbia GBARL 1800141	[written by Jahron Brathwaite,Adam Wiles][produced by Calvin Harris]
Loyal	PartyNextDoor featuring Drake	04.2020	31[10]	60[3]	Parlophone USWB 11902978	[gold-US][silver-UK][written by Jahron Brathwaite, Noah Shebib, Aubrey Graham, Joshua Parker, D'Andre Moore-Jackson][produced by Dregotjuice, 40, OG Parker][25[5].R&B Chart]
Believe It	PartyNextDoor with Rihanna	04.2020	12[12]	23[14]	Warner USWB 12000762	[gold-US][silver-UK][written by Jahron Brathwaite ,Robyn Fenty, Andre Robertson ,Carl McCormick, Eric Dugar][produced by Bizness Boi, Cardiak, Ninetyfour, DJ Prince][12[14].R&B Chart]
Trauma	PartyNextDoor	04.2020	99[1]	-	Parlophone USWB 12000383	-
My Affection	PartyNextDoor with Summer Walker	07.2020	77[1]	86[1]	Interscope USUM 72013646	[45[1].R&B Chart]
Twist & Turn	Popcaan featuring Drake and PartyNextDoor	08.2020	69[6]	119[1]	Warner USWB 12002918	-
Excitement	Trippie Redd & PARTYNEXTDOOR	11.2020	-	102[4]	Warner USWB 12002918	[written by Ozan Yildirim,Jahron Anthony Brathwaite, Nik Frascona,Michael Lamar White][produced by OZ [DE],Deats,Nik D][39[2].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
PartyNextDoor Two	PartyNextDoor	08.2014	66[1]	15[3]	Ovo Sound 0093624935254	[gold-US][produced by G. Ry,PartyNextDoor,Neenyo]
PartyNextDoor 3	PartyNextDoor	09.2016	11[2]	3[32]	Ovo/Parlophone 0093624918288	[gold-US][produced by PartyNextDoor,40 ,Sevn Thomas,L8, Show,Supa Dups,Nineteen85,Boi-1da,Bizness Boi,Neenyo,G.Ry,FWDSLXSH,Illangelo]
Colours 2 EP.	PartyNextDoor	06.2017	-	56[1]	Ovo Sound	[produced by PartyNextDoor,G. Ry,40,M3rge,Neenyo,OZ,TOPFLR,Wallis Lane]
Seven Days EP.	PartyNextDoor	10.2017	-	82[1]	Ovo Sound	[produced by Andrew Watt,Bijan Amir,Cardiak,Cassius Jay,Dez Wright,Frank Dukes,G. Ry,Msimp,PartyNextDoor,Prep,T-Minus]
Partypack	PartyNextDoor	10.2020	7[3]	117[1]	Parlophone 0093624894063	-

wtorek, 26 stycznia 2021

Sarai

Sarai Marie Howard (ur. 23 stycznia 1981r) to amerykańska raperka .
Wkrótce po przeprowadzce do Atlanty Sarai podpisała kontrakt płytowy z Epic Records . W ten sposób stała się pierwszą białą raperką reprezentowaną przez dużą amerykańską wytwórnię. W 2001 roku została wyróżniona na singlu „Same Ol 'Same Ol' (remix)” autorstwa kolegi z wytwórni PYT i pojawiła się w teledysku grupy, a także w drugim remiksie na ich albumie . It's Official, utwór z jej debiutu The Original , również pojawił się jako ukryty fragment na ich debiutanckim albumie.

W 2002 r. w radiu i jako singiel ukazał się „Pack Ya Bags” Sarai. Zadebiutował na listach przebojów R & B / Hip-Hop na miejscu 90. Wkrótce potem jej wytwórnia krótko nazwała ją Feminem , próbując dokonać porównań między nią a innym artystą Eminemem .

W 2003 roku „Ladies” został wydany jako singiel dla stacji radiowych, lądując na liście Billboard Top 40 Mainstream na 28 miejscu. Osiągnął # 19 i pozostał na liście przez 11 tygodni. Zostało również wydane wideo z piosenką.

Jej piosenka The Original została wydana 29 lipca 2003 roku. Album wszedł na listę Billboard 200 jako # 187. Album zawierał produkcję Ali Dee Theodore , Scotta Storcha , Beau Doziera i wielu innych. Album nie był promowany przez Epic Records. Podobno kolejny singiel „Black & White” miał zostać wydany - ale został odwołany po zwolnieniu Sarai z kontraktu z Epic.

W 2004 roku Sarai rozpoczęła zdjęcia do filmu National Lampoon Pledge This! z udziałem Paris Hilton . Portretowała postać o imieniu Tonya. Film był wielokrotnie cofany przed wydaniem w 2006 roku.

Po odejściu z Epic Sarai ( obecnie pod pseudonimem Miss Eighty 6 ) dołączyła do Ali Dee Theodore i jego firmy DeeTown Entertainment i zaczęła pisać i wykonywać muzykę oraz ścieżki dźwiękowe do filmów i telewizji, w tym Gossip Girl , Melrose Place , Kimora: Life in the Fab Lane , Bones , Supernatural , Numb3rs , Chuck , The Nine Lives of Chloe King , MTV's Cribs , Dismissed , Pimp My Ride , My Super Sweet 16 , High School Stories .

Sarai pojawiła się na Return of the Golden Rhodes The Baldwin Brothers w utworze „A Matter Of Time” napisanym pod jej nazwiskiem. Film został również nakręcony i wydany. Piosenka pojawiła się w Double Down , odcinku Numb3rs .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Pack Ya Bags	Sarai	03.2003	-	-	Epic 79 841	[90[2].R&B Chart]
Ladies	Sarai	07.2003	-	101[10]	Epic 56384	[produced by Ali "Dee" Theodore, Vinny Alfieri]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Original	Sarai	08.2003	-	187[1]	Sweat 85859	[produced by Ali Dee Theodore, Scott Storch, Beau Dozier, LJ "Chocolate Starr" Sutton, Allegro, Sanchez]

David Courtney

David Courtney (urodzony jako David Cohen , 1950r, Brighton , East Sussex) to brytyjski wokalista, autor tekstów i producent muzyczny. Pierwszy wielki przełom Courtney'a miał miejsce jako autora piosenek z Adamem Faithem i Leo Sayerem ; Courtney jest współautorem kilku przebojów z nimi (w tym „ Giving it All Away ”, nagranego zarówno przez Sayera, jak i Rogera Daltreya ) oraz współproducentem albumu Faitha I Survive z 1974 roku . Wydał jeden własny album w United Artists w 1974 roku zatytułowany David Courtney's First Day, który odniósł pewien sukces po obu stronach Atlantyku i zadebiutował pod numerem 194 na amerykańskiej liście Billboard 200 .

Courtney nie wydał żadnego kolejnego materiału aż do 2005 roku, kiedy to część jego niewydanego materiału, w tym album studyjny z 1980 roku, została wydana przez niezależną wytwórnię The White Room. Jako producent, Courtney współpracował także z takimi muzykami jak Roger Daltrey , Gene Pitney , Eric Clapton , David Gilmour i Jimmy Page . We wrześniu 2015 roku Courtney obchodził 50-lecie swojej kariery muzycznej wydaniem albumu Anthology w Angel Air Records.

W 2002 roku Courtney był odpowiedzialny za wprowadzenie pierwszej atrakcji kulturalnej Walk of Fame w Wielkiej Brytanii, zlokalizowanej w Brighton . We wrześniu 2015 roku Courtney połączył siły z Narodowym Muzeum Piłki Nożnej i artystą sportowym Paulem Trevillionem, aby ogłosić pierwszą na świecie Football Walk of Fame, która zostanie uruchomiona na Cathedral Square w Manchesterze.

Courtney otrzymał rosyjską Tsarskoselskaya Artistic Premium of 2016 jako kompozytor i producent albumu Matinee z 2016 roku , powstałego we współpracy Courtney i rosyjskiej piosenkarki Mariny Kapuro . Courtney jest pierwszym brytyjskim kompozytorem, który otrzymał tę nagrodę.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
David Courtney's First Day	David Courtney	02.1976	-	194[4]	United Artists 553	[produced by Andrew Powell, David Courtney]

Kompozycje Davida Courtney'a na listach przebojów

  [with Leo Sayer]
04/1973 Giving It All Away   Roger Daltrey 83.US/5.UK
10/1973 Thinking   Roger Daltrey 61.UK
12/1973 The Show Must Go On   Leo Sayer 2.UK/4.US
06/1974 One Man Band   Leo Sayer 96.US/6.UK
09/1974 Long Tall Glasses (I Can Dance)  Leo Sayer 9.US/4.UK

[with  Adam Faith]
09/1974 I Survived   Adam Faith 51.UK

[solo]
11/1978 Shooting Star   Dollar 74.US/14.UK
05/1979 Who Were You with in the Moonlight   Dollar 14.UK
09/1982 Magic Touch   Odyssey 41.UK

Scaffold

Grupa powstała w Liverpoolu w 1962 r. Stanowiła zadziwiające połączenie dwóch popularnych w tym czasie nurtów: satyry i Merseybeatu. Poeta Roger McGough (ur. 9.11.1937 r.), satyryk John Gorman (ur. 4.01.1937 r.) i Mike McGear (właśc. Michael McCartney, ur. 7.01.1944 r., młodszy brat Paula McCartneya) stworzyli zespół, który nie zakładał osiągnięcia sukcesu jedynie na gruncie muzyki pop.

Dostarczali materiały autorskie do "Gazteet", nocnego programu telewizji ABC, byli oklaskiwani przez publiczność londyńskiego klubu Establishment i zaprezentowali swoją rewię "Birds, Marriages And Deaths" na festiwalu w Edynburgu w 1964 r., gdzie później jeszcze kilkakrotnie występowali.
Chociaż trio miało na swoim koncie duże przeboje: "Thank U Very Much" (z 1967 r.) i "Lily The Pink" (z 1968 r.) - drugi z nich stał się bożonarodzeniowym hitem numer l w Wielkiej Brytanii - te żartobliwe kompozycje kontrastowały z ich występami na żywo i albumami. Tutaj poezja McGougha i komizm Gormana były jednakowo ważne, a ich wszechstronność została potwierdzona na płytach The Scaffold i Lily The Pink. Kolejny hit "Gin Gan Goolie" wydany w 1969 r. osiągnął niskie miejsca listy przebojów. Wkrótce grupa została wchłonięta przez The Grimms - większą formację, w której składzie także znaleźli się członkowie sceny liverpoolskiej.

Po rozpadzie tej efemerydy, McGear jako solista nagrał utwór "Woman", po czym ponownie wskrzesił Scaffold. Trio, wzmocnione przez Zoota Money (klawisze), Ollie Halsalla (gitara) i sekcję dętą grupy Average White Band, nagrało album Fresh Liver, dzięki udziałowi gości znacznie bardziej rockowy niż poprzednie. Znakomita kompozycja "Liverpool Lou" weszła w 1974 r. do brytyjskiej Top 10, lecz po nagraniu kolejnego albumu Sold Out ścieżki członków grupy się rozeszły.

McGear zrezygnował z kariery muzycznej i został wziętym fotografem, a McGough poświęcił się poezji. Gorman kontynuował karierę w telewizji, wiążąc się na stałe z popularnym programem dla dzieci, "Tis-was". W 1980 r. powrócił na brytyjskie listy przebojów wraz z Sally James, Chrisem Tarrantem i Lenny Henrym jako zespół Four Bucketeers z piosenką "The Bucket Of Water Song".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Thank U Very Much/ Ide B The First	Scaffold	11.1967	4[13]	69[5]	Parlophone R 5643	[written by Mike McGear][produced by Tony Palmer]
Do You Remember/ Carry On Krow	Scaffold	03.1968	34[3]	-	Parlophone R 5679	[written by Mike McGear-Roger McGough][produced by Norrie Paramor]
Lily The Pink/ Buttons Of Your Mind	Scaffold	10.1968	1[4][24]	-	Parlophone R 5734	[platinum-UK][written by Trad Arr Mike McGear-Roger McGough-John Gorman][produced by Norrie Paramor]
Gin Gan Goolie/ Liver Birds	Scaffold	10.1969	38[3]	-	Parlophone R 5812	[written by Mike McGear-Roger McGough][produced by Norrie Paramor]
Liverpool Lou/Ten Years After On Strawberry Jam (Paul & Linda McCartney)	Scaffold	05.1974	7[9]	-	Warner Bros K 16 400	[written by Dominic Behan][producer by Paul McCartney]

Leo Sayer

Ur. 21.05.1948 r. w Shoreham-on-Sea, Anglia. Jeszcze podczas nauki w liceum plastycznym w Sussex zadebiutował jako wokalista we własnym zespole The Terraplane Blues Band.
Po przyjeździe do Londynu podjął pracę ilustratora, dorabiając do pensji jako uliczny grajek i akompaniator w folkowych klubach. W 1971 r. założył wraz z perkusistą Dave'em Courtneyem grupę Patches, dla której pisał teksty. Nadzieją zespołu był eks-chlebodawca Courtneya Adam Faith, piosenkarz, a z czasem obrotny menedżer, który jednak zdegustowany poziomem formacji, postanowił promować jedynie obiecującego Sayera.

Po wstępnych przesłuchaniach we własnym studio, kompozycjami duetu Courtney-Sayer zainteresował się Roger Daltrey. Wokalista The Who wykorzystał kilka z nich we własnych nagraniach, a temat "Giving It All Away" miał stać się jego singlowym przebojem.

Solowy debiut Sayera, "Why Is Everybody Going Home" przeszedł bez echa. za to ekspresyjny utwór "Show Must Go On" trafił w 1973 r. na szczyt listy brytyjskiej, analogiczny sukces w USA uniemożliwiła jedynie równoległa wersja grupy Three Dog Night. Telewizyjna promocja w programie BBC "Top Of The Pops" wzbudziła mieszane opinie. Sayer, w kostiumie i charakteryzacji pierrota, sugerował na pozór estradową błazenadę, jednak najbliższe lata wykazały, że w pozornym błazeństwie kryje się muzyczna metoda.

Single "One Man Band" (również zdublowany przez Three Dog Night) i "Long Tall Glasses" ugruntowały popularność piosenkarza na rynku amerykańskim. W 1975 r. Sayer, po nagraniu albumu Another Year, rozstał się definitywnie z Courtneyem. Współautorem ciekawego przeboju "Moonlightning" był Frank Farrell, muzyk z grupy akompaniującej Sayerowi, a poprzednio członek formacji Supertramp. Wersja "Let It Be" Beatlesów (z końca 1975 r.) była nieporozumieniem, za to rok 1976 przyniósł wokaliście amerykański bestseller "You Make Me Feel Like Dancing", dorównujący popularnością dyskotekowym przebojom z "Gorączki sobotniej nocy".

Z nagranego w 1977 r. pod kierunkiem popularnego producenta Richarda Perry'ego albumu Endless Flight pochodził m.in. mało oryginalny balladowy temat "When I Need You". Pomimo występów w dwóch zrealizowanych przez BBC serialach, Sayer zaczynał niebezpiecznie grawitować w kierunku popowej łatwizny. Tytułowy utwór z longplaya Thunder In My Heart zdobył umiarkowane powodzenie tylko w Wielkiej Brytanii. Potwierdzeniem muzycznej stagnacji były kolejne single, zawierające głównie przeróbki starych przebojów ("I Can't Stop Lovin' You" Raya Charlesa, "Raining In My Heart" Buddy'ego Holly'ego, "More Than I Can Say" Bobby'ego Vee).

Sayer próbował wprawdzie wypełniać twórczą lukę licznymi kompilacjami, jednak nagrany w 1983 r. temat "Till You Come Back To Me" okazał się łabędzim śpiewem. Koniec lat 80. przyniósł rozstanie z wytwórnią Chrysalis, brak kontraktów nagraniowych i finansowane z własnej kieszeni trasy koncertowe po Wielkiej Brytanii. Słabą pociechą było dość podejrzane wyprocesowanie od Adama Faitha 650 tysięcy funtów z tytułu utraconych honorariów. W 1990 r. Sayer podpisał kontrakt z EMI i podjął powtórnie współpracę z producentem nagraniowym Alanem Tarneyem. Trudno spekulować o przyszłych efektach, jednak powikłana kariera piosenkarza dwukrotnie spisywanego na straty nakazuje ostrożność w ferowaniu pesymistycznych prognoz.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
One man band/Drop back	Leo Sayer	07.1974	-	103[1]	-/Warner 7824	[written by Leo Sayer, David Courtney][produced by Adam Faith, David Courtney]
The show must go on	Leo Sayer	12.1974	2[13]	-	Chrysalis CHS 2023/-	[gold-UK][written by Leo Sayer, David Courtney][produced by Adam Faith, David Courtney][utwór Three Dog Night]
One man band/Telepath	Leo Sayer	05.1974	6[9]	96[1]	Chrysalis CHS 2045/Warner 8097	[written by Leo Sayer, David Courtney][produced by Adam Faith, David Courtney]
Long tall glasses [I can dance]/In my life	Leo Sayer	09.1974	4[9]	9[15][02.75]	Chrysalis CHS 2052/Warner 8043	[written by Leo Sayer, David Courtney][produced by Adam Faith, David Courtney]
Moonlighting	Leo Sayer	09.1975	2[8]	-	Chrysalis CHS 2076/-	[silver-UK][written by Leo Sayer, Frank Farrell][produced by Adam Faith, Russ Ballard]
You make me feel like dancing/Magdalena	Leo Sayer	10.1976	2[12]	1[1][21]	Chrysalis CHS 2119/Warner 8283	[gold-US][silver-UK][Grammy 1977][written by Leo Sayer, Frank Farrell][produced by Adam Faith, Russ Ballard][43[9].R&B Chart]
When i need you/I think we fell in love too fast	Leo Sayer	01.1977	1[3][13]	1[1][20]	Chrysalis CHS 2127/Warner Bros WB 8332	[gold-US][gold-UK][written by Carole Bayer Sager & Albert Hammond][produced by Richard Perry][oryginalnie nagrana przez Alberta Hammonda ][94[3].R&B Chart]]
How much love/I hear the laughter	Leo Sayer	04.1977	10[8]	17[15]	Chrysalis CHS 2140/Warner 8319	[written by Barry Mann,Leo Sayer][produced by Richard Perry]
Thunder in my heart/Get the girl	Leo Sayer	09.1977	22[8]	38[9]	Chrysalis CHS 2163/Warner 8465	[written by Leo Sayer, Tom Snow][produced by Richard Perry][30[9].Hot Disco/Dance;Warner 699 12"]
Easy to love/Haunting me	Leo Sayer	12.1977	-	36[10]	-/Warner Bros WB 8502	[written by Leo Sayer & Albert Hammond][produced by Richard Perry]
I can' t stop loving you [Though i try]/No looking back	Leo Sayer	08.1978	6[11]	-	Chrysalis CHS 2240/-	[silver-UK][written by Billy Nicholls][produced by Richard Perry][nagrany oryginalnie przez Billy Nichollsa w 1977r]
Rainin' in my heart/No looking back	Leo Sayer	09.1978	21[10]	47[7]	Chrysalis CHS 2277/Warner 8682	[written by Felice Bryant, Boudleaux Bryant][produced by Richard Perry][utwór Buddy Holly' ego]
More than i can say/Millionaire	Leo Sayer	07.1980	2[11]	2[23]	Chrysalis CHS 2442/Warner Bros WBS 49 565	[gold-US][silver-UK][written by Sonny Curtis, Jerry Allison][produced by Alan Tarney][1[3].Adult Contemporary Chart][utwór The Crickets]
Living in a Fantasy/Only foolin'	Leo Sayer	01.1981	-	23[12]	Chrysalis CHS 2513/Warner 49 657	[written by Alan Tarney,Leo Sayer][produced by Alan Tarney]
Have you ever been in love/I don't need dreaming anymore	Leo Sayer	03.1982	10[9]	-	Chrysalis CHS 2596/-	[written by A. Hill, T. Sinfield, J. Danter][produced by Arif Mardin][oryginalnie nagrana przez Paris]
Heart [Stop beating in time]/End of the game	Leo Sayer	06.1982	22[10]	-	Chrysalis CHS 2616	[written by B. Gibb, R. Gibb, M. Gibb][produced by Arif Mardin]
Orchard road/Gone solo	Leo Sayer	03.1983	16[9]	-	Chrysalis CHS 2677/-	[written by L. Sayer, A. Tarney][produced by Alan Tarney]
Until You Come Back To Me/Train	Leo Sayer	10.1983	90[1]	-	Chrysalis LEO 1/-	[written by S. Wonder, C. Paul, M. Broadnax][produced by Christopher Neil]
Sea Of Heartbreak/Dreaming/Easy to love	Leo Sayer	01.1984	84[5]	-	Chrysalis LEO 2/-	[written by H. David, P. Hampton][produced by Christopher Neil]
Unchained Melody/ Heart For Sale	Leo Sayer	02.1986	54[5]	-	Chrysalis LEO 3/-	[written by Alex North, Hy Zaret][produced by Alan Tarney]
When I Need You (Re-Issue)/Till You Come Back To Me	Leo Sayer	02.1993	65[2]	-	Chrysalis CHS 3926/-	[written by Albert Hammond, Carol Sager][produced by Richard Perry]
You make me feel like dancing	The Groove Generation feat Leo Sayer	08.1998	32[12]	-	Brothers Org. CDBRUV 8
Thunder In My Heart Again	Meck Featuring Leo Sayer	02.2006	1[9]	-	Apollo/Free2Air APOLLO 101CDX/-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Silverbird	Leo Sayer	01.1974	2[22]	209	Chrysalis CHR 1050	[silver-UK][produced by David Courtney, Adam Faith]
Just a boy	Leo Sayer	10.1974	4[14]	16[22]	Chrysalis CHR 1068	[silver-UK][produced by David Courtney, Adam Faith]
Another year	Leo Sayer	09.1975	8[9]	125[7]	Chrysalis CHR 1087	[silver-UK][produced by Russ Ballard, Adam Faith]
Endless flight	Leo Sayer	11.1976	4[66]	10[51]	Chrysalis CHR 1125	[platinium-US][platinum-UK][produced by Richard Perry]
Thunder in my heart	Leo Sayer	10.1977	8[16]	37[15]	Chrysalis CDL 1154	[gold-UK][produced by Richard Perry]
Leo Sayer	Leo Sayer	09.1978	15[25]	101[14]	Chrysalis CDL 1198	[gold-UK][produced by Richard Perry]
The very best of Leo Sayer	Leo Sayer	03.1979	1[1][37]		Chrysalis CDL 1222	[gold-UK]
Here	Leo Sayer	10.1979	44[4]	-	Chrysalis CDL 1240	[gold-UK][produced by David Courtney]
Living in a fantasy	Leo Sayer	08.1980	15[9]	36[23]	Chrysalis CDL 1297	[silver-UK][produced by Alan Tarney]
World radio	Leo Sayer	05.1982	30[12]	-	Chrysalis CDL 1345	[produced by Arif Mardin]
Have you ever been in love	Leo Sayer	11.1983	15[18]	-	Chrysalis LEOTV 1	[gold-UK][produced by Arif Mardin, Alan Tarney, Christopher Neil]
All the best	Leo Sayer	03.1993	26[4]	-	Chrysalis 26010
The definitive hits collection	Leo Sayer	02.1999	35[2]	-	Polygram TV 5471152
Endless Journey - The Essential Leo Sayer	Leo Sayer	11.2004	43[13]	-	DMG TV DMGTV 010
At His Very Best	Leo Sayer	03.2006	30[5]	-	UMTV 9837818
The Gold Collection	Leo Sayer	01.2018	27[5]	-	Crimson CRIMCD 608

Sawyer Brown

Sawyer Brown to amerykański zespół muzyki country . Został założony w 1981 roku w Apopce na Florydzie przez Marka Millera (wokal prowadzący, gitara rytmiczna), Gregga "Hobie" Hubbarda (instrumenty klawiszowe, wokal), Bobby'ego Randalla (gitara prowadząca, wokal), Joe "Curly" Smytha (perkusja), i Jima Scholtena (gitara basowa).

Członkowie zespołu byli pierwotnie członkami zespołu koncertowego piosenkarza country Dona Kinga , ale zdecydowali się pozostać razem po tym jak King wycofał się w 1981 roku . Po konkurowaniu w serii zawodów telewizyjnych Star Search i wygranie w serialu głównej nagrody, podpisali kontrakt z Capitol Records w 1984 roku. Zespół nagrywał dla Capitol w latach od tego czasu do 1991 roku i dla Curb Records między tym a 2005 rokiem , z wyjątkiem krótkiego okresu w 2003 roku, kiedy to podpisali kontrakt z Lyric Street Records . Duncan Cameron, wcześniej członek zespołu Amazing Rhythm Aces , zastąpił Randalla w 1991 roku, a Shayne Hill zastąpił go w 2004 roku.

Sawyer Brown wydał osiemnaście albumów studyjnych i ponad pięćdziesiąt razy trafił na listy przebojów Hot Country Songs , w tym trzy single: „ Step That Step ” (1985), „ Some Girls Do ” (1992) i „ Thank God for Ty ”(1993). Brzmienie zespołu jest w dużej mierze definiowane przez wpływy muzyki country pop i rock , a covery piosenek autorstwa George'a Jonesa , Michaela Johnsona i Dave'a Dudleya również znajdują się wśród jego hitów. Artyści, z którymi współpracowali, to Randy Scruggs , Joe Bonsall i Mac McAnally .

Członkowie grupy byli pierwotnie częścią road bandu piosenkarza country popowego Dona Kinga . Kiedy King przestał koncertować w 1981 roku, grupa zdecydowała się pozostać razem. Zespół grał do pięciu setów dziennie, sześć dni w tygodniu (przez pewien czas w Knight's Corral, na Nolensville Rd., w Nashville jako „Bobby, Mark i Sandgap”), dopóki nie wziął udziału w przesłuchaniu do programu telewizyjnego Star Search w 1983 roku. Zdobyli główną nagrodę w wysokości 100 000 dolarów i kontrakt płytowy.

Zespół pierwotnie wybrał nazwę Savanna. Kiedy pojawił się inny zespół o podobnej nazwie, grupa zdecydowała się zmienić własną nazwę. Spotkali się w biurze swojego kierownika w Nashville i zaczęli przeglądać lokalne książki telefoniczne w poszukiwaniu inspiracji. Na ślepo wylądowali na nazwie pobliskiej arterii, Sawyer Brown Road, i wyprowadzili nową nazwę zespołu „Sawyer Brown”.
Zespół podpisał kontrakt z Capitol Records i zdobył pierwszą dwudziestkę przeboju swoim pierwszym singlem „Leona” w 1984 roku. Po tym sukcesie szybko pojawił się ich pierwszy przebój „Step That Step”. Zespół miał swoje wzloty i upadki na listach przebojów w latach 80-tych, trafiając tylko sporadycznie w Top 10 hitów. Jednak do 1990 roku zgromadzili wystarczająco dużo hitów na pakiet Greatest Hits i odnieśli sukces na trasach koncertowych.

Pierwotnie Sawyer Brown był znany przede wszystkim z muzyki country, zdominowanej głównie przez nowatorskie utwory; Jednak w 1991 roku zespół zaczął wyrażać poważniejszą stronę swojej muzyki, dodając do repertuaru ballady. W tym samym roku zespół zrezygnował z przynależności do Capitol, a Curb Records założyło promocję i dystrybucję wszystkich kolejnych albumów i singli (z wyjątkiem 2003 roku, kiedy Sawyer Brown tymczasowo przeniósł się do Lyric Street Records ). Bobby Randall również opuścił zespół w 1991 roku i został zastąpiony przez Duncana Camerona. Cameron następnie odszedł w 2004 roku, a Shayne Hill przejął rolę gitarzysty prowadzącego.

W 1991 roku, po wydaniu albumu Buick , gitarzysta Bobby Randall opuścił grupę, aby pozostać blisko swojej rodziny i krótkotrwały gospodarz TV talent show ,Be A Star . Duncan Cameron, poprzednio z The Amazing Rhythm Aces , został wybrany na jego następcę, gdy Sawyer Brown miał zostać zespołem „it” muzyki country. Następnie zespół zmienił wytwórnie, przenosząc się do Curb Records i wydając albumy The Dirt Road , Café On The Corner i Outskirts Of Town , które od początku do połowy lat 90-tych były hitem za hitem.

Część nowo odkrytego sukcesu zespołu zawdzięczamy piosenkarzowi i autorowi tekstów Macowi McAnally , który napisał kilka piosenek dla grupy. Piosenki napisane przez McAnally'ego, głównie ballady, pomogły na nowo zdefiniować Sawyer Brown , który do tej pory był obrzucany przez wielu krytyków za bycie ekstrawaganckim popowym aktorem „bubble gum”, który kładł nacisk na styl zamiast treści. „The Walk”, ostatni singiel z albumu Buick , jest uważany za punkt zwrotny dla grupy.

Po "The Walk" zespół zdobył kilka hitów z Top 5 i Top 10, w tym 2 kolejne Billboard nr 1 z 1992r " Some Girls Do " oraz " Thank God for You " z 1993 roku. W 1995 roku Sawyer Brown miał wystarczająco dużo hitów na drugi pakiet Greatest Hits. Album, zatytułowany Greatest Hits 1990-1995 , zawierał dwa nowe single: „This Time” i „I Don't Believe in Goodbye”, które same stały się Top 5 hitami.

W drugiej połowie lat 90-tych grupa wydawała się stopniowo tracić przychylność radia country, pomimo przeboju crossovera w 1999 roku „Drive Me Wild”. W 2003 roku rozstali się z Curb i podpisali kontrakt z Lyric Street Records . Jeden singiel został wydany w Lyric Street, zanim Sawyer Brown opuścił tę wytwórnię. W 2004 roku grupa powróciła do Curb Records, podobnie jak Duncan Cameron zdecydował się opuścić grupę, aby realizować swoje życiowe marzenie o lataniu dla Southwest Airlines . Gitarzysta Shayne Hill zastąpił Duncana na stanowisku gitarzysty, chociaż zarówno Cameron, jak i Hill są w napisach końcowych na Mission Temple Fireworks Stand . Tytułowy utwór z albumu, w którym występuje Robert Randolph, zadebiutował na 55 miejscu. Drugi singiel z tego albumu, „They Don't Understand”, był niewielkim hitem Top 40 na listach przebojów country i Top 20 na listach przebojów chrześcijańskich singli.

Sawyer Brown wydał dwadzieścia albumów studyjnych, z których trzy uzyskały status złotej płyty w Stanach Zjednoczonych przy sprzedaży w nakładzie 500 000 kopii. Ponad pięćdziesiąt ich singli znalazło się na listach przebojów US Billboard Hot Country Songs , w tym trzy single numer jeden. Sawyer Brown otrzymał także nagrodę Horizon Award od Country Music Association w 1985 roku, nagrodę Vocal Group of the Year w 1997 roku od Academy of Country Music oraz pięć nagród Vocal Band of The Year od TNN Music City News Country Awards.

Sawyer Brown napisał „The Nebraska Song” na cześć Brook Berringera , rozgrywającego z Nebraski Cornhuskers , który zginął w katastrofie lotniczej 18 kwietnia 1996 roku (piosenka została napisana przed jego śmiercią). Piosenka pojawia się na albumie grupy Six Days On The Road .
Na początku XXI wieku Mark Miller założył chrześcijańską wytwórnię muzyczną Beach Street Records . Jednym z pierwszych artystów, które zaczął produkować dla wytwórni, był Casting Crowns .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Leona/Staying Afloat	Sawyer Brown	11.1984	-	-	Capitol 5403	[written by B. Shore, D. Wills][produced by Randy Scruggs][16[10].Country Chart]
Step That Step/Feel Like Me	Sawyer Brown	03.1985	-	-	Capitol 5446	[written by Mark A. Miller][produced by Randy Scruggs][1[1][14].Country Chart]
Used To Blue/It's Hard To Keep A Good Love Down	Sawyer Brown	06.1985	-	-	Capitol 5477	[written by F. Knobloch, B. LaBounty][produced by Randy Scruggs][3[14].Country Chart]
Betty's Bein' Bad/Lonely Girls	Sawyer Brown	10.1985	-	-	Capitol 5517	[written by Marshall Chapman][produced by Randy Scruggs][5[14].Country Chart]
Heart Don't Fall Now/That's A No No	Sawyer Brown	02.1986	-	-	Capitol 5548	[written by LaBounty, Foster, Swilley][produced by Randy Scruggs][14[9].Country Chart]
Shakin'/Billy Does Your Bulldog Bite	Sawyer Brown	05.1986	-	-	Capitol 5585	[written by M. Miller, R. Scruggs][produced by Randy Scruggs][15[9].Country Chart]
Out Goin' Cattin'/The House Won't Rock	Sawyer Brown With "Cat" Joe Bonsall	10.1986	-	-	Capitol 5629	[written by M. Miller, R. Scruggs][produced by Randy Scruggs][11[10].Country Chart]
Gypsies On Parade/Not Ready To Let You Go	Sawyer Brown	02.1987	-	-	Capitol 5677	[written by Mark Miller][produced by Randy Scruggs][25[6].Country Chart]
Somewhere In The Night/My Baby Drives A Buick	Sawyer Brown	09.1987	-	-	Capitol 44 054	[written by R. VanHoy, D. Cook][produced by Ron Chancey][29[5].Country Chart]
This Missin' You Heart Of Mine/A Mighty Big Broom	Sawyer Brown	12.1987	-	-	Capitol 44 108	[written by W. Mullis, M. Geiger][produced by Ron Chancey][2[15].Country Chart]
Old Photographs/In This Town	Sawyer Brown	05.1988	-	-	Capitol 44 143	[written by Beal, McClelland, Brooks][produced by Ron Chancey][27[5].Country Chart]
My Baby's Gone/Blue Denim Soul	Sawyer Brown	10.1988	-	-	Capitol 44 218	[written by Dennis Lindel][produced by Ron Chancey][11[11].Country Chart]
The Race Is On/Passin' Train	Sawyer Brown	09.1989	-	-	Capitol 44 431	[written by Don Rollins][produced by Randy L. Scruggs, Mark Miller ][5[13].Country Chart]
Did It For Love/The Heartland	Sawyer Brown	04.1990	-	-	Capitol 44 483	[written by Mark Miller][produced by Randy L. Scruggs, Mark Miller ][33[3].Country Chart]
Puttin' the Dark Back into the Night	Sawyer Brown	07.1990	-	-	Capitol	[written by Mark Miller][produced by Randy L. Scruggs, Mark Miller ][33[3].Country Chart]
When Love Comes Callin'	Sawyer Brown	11.1990	-	-	Capitol	[written by M. A. Miller, R. Scruggs][produced by Randy L. Scruggs, Mark Miller ][40[1].Country Chart]
The Walk	Sawyer Brown	08.1991	-	-	Curb	[written by Mark Miller][produced by Randy L. Scruggs, Mark Miller ][2[17].Country Chart]
The Dirt Road	Sawyer Brown	12.1991	-	-	Curb	[written by Mark Miller, Gregg Hubbard][produced by Mac McAnally ][3[18].Country Chart]
Some Girls Do	Sawyer Brown	03.1992	-	-	Curb	[written by Mark Miller][produced by Randy L. Scruggs, Mark Miller ][1[1][18].Country Chart]
Cafe on the Corner	Sawyer Brown	08.1992	-	-	Curb	[written by Mac McAnally][produced by Randy L. Scruggs, Mark Miller ][5[15].Country Chart]
All These Years	Sawyer Brown	12.1992	-	-	Curb	[written by Mac McAnally][produced by Randy L. Scruggs, Mark Miller ][3[16].Country Chart]
Trouble on the Line	Sawyer Brown	04.1993	-	-	Curb	[written by Mark Miller, Bill Shore][produced by Randy L. Scruggs, Mark Miller ][5[14].Country Chart]
Thank God for You	Sawyer Brown	07.1993	-	117[3]	Curb 76 914	[written by Mark Miller,Mac McAnally][produced by Mac McAnally][1[2][18].Country Chart]
The Boys and Me	Sawyer Brown	10.1993	-	-	Curb	[written by Mark Miller, Mac McAnally][produced by Mark Miller, Mac McAnally ][4[17].Country Chart]
Outskirts of Town	Sawyer Brown	04.1994	-	-	Curb	[40[1].Country Chart]
Hard to Say	Sawyer Brown	07.1994	-	-	Curb	[written by Mark Miller][produced by Mark Miller, Mac McAnally][5[13].Country Chart]
This Time/Hard To Say	Sawyer Brown	12.1994	-	-	Curb 76930	[written by Mark Miller, Mac McAnally][produced by Mark Miller, Mac McAnally ][2[17].Country Chart]
I Don't Believe In Goodbye/Outskirts Of Town	Sawyer Brown	04.1995	-	-	Curb 76936	[written by Mark Miller, Scott Emerick, Bryan White][produced by Mark Miller, Mac McAnally][4[13].Country Chart]
(This Thing Called) Wantin' And Havin' It All/I Will Leave The Light On	Sawyer Brown	08.1995	-	-	Curb 76955	[written by Ronnie Samoset, Dave Loggins][produced by Mark A.Miller, Mac McAnally][11[14].Country Chart]
'Round Here/I Will Leave The Light On	Sawyer Brown	12.1995	-	-	Curb 76975	[written by Mark A. Miller, Scott Emerick, Gregg Hubbard][produced by Mark A. Miller, Mac McAnally][19[10].Country Chart]
Treat Her Right/She's Gettin' There	Sawyer Brown	04.1996	-	-	Curb 76987	[written by Lenny Le Blanc, Ava Aldridge][produced by Mark A. Miller, Mac McAnally][3[16].Country Chart]
Six Days On The Road/This Night Won't Last Forever	Sawyer Brown	03.1997	-	A:117[11];B:109[7]	Curb 73016	[A:written by Earl Green, Carl Montgomery][B:written by Bill LaBounty, Roy Freeland][produced by Mark A.Miller, Mac McAnally][A:13[13].Country Chart][B:6[15].Country Chart][A:#32 hit for Dave Dudley in 1963][B:#19 hit for Michael Johnson in 1979]
Drive Me Wild/We're Everything To Me	Sawyer Brown	01.1999	44[14]	-	Curb 73075	[written by Mark A. Miller, Greg Hubbard, Mike Lawler][produced by Mark A. Miller, Mac McAnally][6[18].Country Chart]
800 Pound Jesus	Sawyer Brown	04.2000	-	-	Curb	[40[1].Country Chart]
They Don't Understand	Sawyer Brown	12.2005	-	-	Curb	[written by Dean Chance,Teresa Chance,Steve Miller,Jeff Wood][produced by Mark Miller ][36[5].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sawyer Brown	Sawyer Brown	02.1985	-	140[11]	Capitol /Curb 12 391	[produced by Randy Scruggs]
Buick	Sawyer Brown	08.1991	-	140[11]	Curb 94 260	[produced by Mark Miller,Randy Scruggs]
The Dirt Road	Sawyer Brown	02.1992	-	68[30]	Curb 95 624	[gold-US][produced by Mark Miller,Randy Scruggs]
Cafe on the Corner	Sawyer Brown	09.1992	-	117[20]	Curb 77 574	[produced by Mark Miller,Randy Scruggs]
Outskirts of Town	Sawyer Brown	08.1993	-	81[24]	Curb 77 626	[gold-US][produced by Mark Miller, Mac McAnally]
Greatest Hits 1990-1995	Sawyer Brown	02.1995	-	44[29]	Curb 77 689	[gold-US][produced by Mark Miller, Mac McAnally]
This Thing Called Wantin' and Havin' It All	Sawyer Brown	09.1995	-	77[8]	Curb 77 785	[produced by Mark Miller, Mac McAnally]
Six Days on the Road	Sawyer Brown	05.1997	-	73[24]	Curb 77 883	[produced by Mark Miller, Mac McAnally]
Drive Me Wild	Sawyer Brown	03.1999	-	99[7]	Curb 77 902	[produced by Mark Miller, Mac McAnally]

poniedziałek, 25 stycznia 2021

Ray Sawyer

Ray Sawyer (ur.1 lutego 1937r - zm.31 grudnia 2018r) był amerykańskim wokalistą i wokalistą z zespołu rockowego lat 70-tych Dr. Hook & the Medicine Show .Choć głównie wokalista wspierający i okazjonalnie perkusista grający na kongach lub marakasach , śpiewał jako lider w ich hicie „ The Cover of Rolling Stone ” i był rozpoznawalną obecnością w zespole dzięki opasce na oczy i kowbojskiemu kapeluszowi, który nosił. Był także wujem wokalisty Wild Fire , Zacka Sawyera.

Sawyer stracił prawe oko w wypadku samochodowym w 1967 roku . O swoim życiu mniej więcej w czasie wypadku powiedział: „Musiałem grać we wszystkich klubach od Houston po Charleston, dopóki nie zdecydowałem, że oszaleję z powodu zbyt dużej ilości fasoli i muzyki, i poddałem się. Widziałem film Johna Wayne i pojechałem do Portland w stanie Oregon , aby być drwalem, w komplecie z koszulą w kratę, butami do uszczelniania i kijem na szczupaki . wyzdrowiałem, pobiegłem prosto z powrotem do fasoli i muzyki i przysiągłem: „tu zostanę”.

Sawyer był głównym wokalistą w przełomowym hicie zespołu „ The Cover of Rolling Stone ”, a także przy wielu wcześniejszych piosenkach Medicine Show. Ostatecznie, pod koniec lat 70-tych, gdy zespół odniósł komercyjny sukces, Sawyer wrócił do roli wokalisty wspierającego za Dennisem Locorriere , od czasu do czasu grając na innym instrumencie (na przykład w „ Better Love Next Time ”, jednym z późniejszych hitów zespołu, można zobaczyć z widoczną częścią bongo ). Sawyer opuścił zespół w 1983 roku, rzekomo dlatego, że nie był już zadowolony z kierunku zespołu.

Od 1988 do października 2015 r. Sawyer jeździł po nostalgicznych koncertach jako „Dr. Hook featuring Ray Sawyer”, na podstawie licencji Locorriere, która koncertuje oddzielnie i jest właścicielem znaku towarowego Dr. Hook. Sawyer przeszedł na emeryturę w 2015 r.i zmarł po krótkiej chorobie 31 grudnia 2018 r. w wieku 81 lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
(One More Year Of) Daddy's Little Girl/I Need The High	Ray Sawyer	11.1976	-	81[3]	Capitol USA 4344	[written by Hazel Smith][produced by Ron Haffkine]