Z archiwum...rocka

poniedziałek, 14 grudnia 2020

Dua Lipa

Dua Lipa ( ur. 22 sierpnia 1995r w Londynie) - brytyjska wokalistka, autorka tekstów piosenek i modelka pochodzenia kosowsko-albańskiego.Pierwsze kontakty z muzyką to piosenki Davida Bowiego i Boba Dylana, których słuchali mama i tata. Pierwszą płytą, jaką Dua Lipa kupiła sobie sama, był album kanadyjskiej gwiazdy Nelly Furtado.

Pierwsze piosenki udostępniła za pośrednictwem SoundClouda w 2012 roku i od razu zwróciły one uwagę menedżerów współpracujących z Laną Del Rey. Dua podpisała z nimi kontrakt, a stąd już było blisko do współpracy z najlepszymi w show-biznesie muzycznym. Lipa rozpoczęła swoją karierę w wieku czternastu lat, gdy dodawała covery słynnych artystów w serwisie YouTube. W 2015 roku podpisała kontrakt z wytwórnią Warner Music Group, później wydając swój pierwszy singel. W grudniu 2016 roku, w magazynie „The Fader” został umieszczony dokument o piosenkarce pod nazwą See in Blue.

Jest laureatką nagrody European Border Breakers Awards (2017). Jej debiutancki album został wydany 2 czerwca 2017 roku. Wydawnictwo promowały single, m.in. „Be The One”, „New Rules” i „IDGAF”, które uplasowały się w pierwszej dziesiątce listy przebojów w Wielkiej Brytanii.
Dua Lipa urodziła się 22 sierpnia 1995 w Londynie w rodzinie albańskich Kosowian pochodzących z Prisztiny. Jej rodzice przybyli do Anglii w latach 90-tych XX wieku, podobnie jak wielu albańskich Kosowian w tym czasie z powodu represji.

W młodości uczęszczała do Sylvia Young Theatre School. W wieku 13 lat wraz z rodzicami przeniosła się do Kosowa, ze względu na karierę zawodową jej ojca. Po blisko dwóch latach pobytu w Kosowie namówiła rodziców do powrotu do Londynu, by realizować się jako artystka muzyczna. Jej ojciec, Dukagjin Lipa, jest wokalistą zespołu rockowego ODA, który – jak twierdzi Dua – jest dla niej największą inspiracją.
Kariera

W sierpniu 2015 roku wydała swój debiutancki singel pt. „New Love”. W październiku wydała singel zatytułowany „Be the One”, który był notowany w czołówkach list przebojów m.in. w Australii, Austrii, Flandrii, Polsce i Wielkiej Brytanii. Singel pokrył się złotem w Niemczech i Nowej Zelandii, a platyną w Belgii oraz we Włoszech.

W 2015 roku Lipa rozpoczęła pracę nad swoim debiutanckim albumem. Premiera albumu za pośrednictwem wytwórni Warner Bros. odbyła się 2 czerwca 2017 roku.

27 marca 2020 roku Dua Lipa wydała swój drugi album o nazwie Future Nostalgia. Premiera odbyła się podczas światowej pandemii, stąd większość działań promocyjnych artystki odbywała się w internecie.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hotter than Hell	Dua Lipa	05.2016	15[21]	-	Warner Bros GBAHT 1600182	[platinum-UK][written by Dua Lipa ,Adam Midgley, Tommy Baxter, Gerard O'Connell][produced by Stephen "Koz" Kozmeniuk]
Blow Your Mind (Mwah)	Dua Lipa	09.2016	30[15]	72[1]	Dua Lipa Music GBAHT 1600302	[platinum-UK][gold-US][written by Dua Lipa, Jon Levine, Lauren Christy][produced by Jon Levine]
No Lie	Sean Paul featuring Dua Lipa	12.2016	10[30]	-	Island GBUM 71604557	[platinum-UK][written by Sean Paul Henriques ,Andrew Jackson, Emily Warren ,Jamie Sanderson, Philip Kembo][produced by Sermstyle]
Be the One	Dua Lipa	01.2017	9[25]	-	Warner Bros GBAHT 1500573	[platinum-UK][gold-US][written by Lucy Taylor ,Digital Farm Animals ,Jack Tarrant][produced by Digital Farm Animals]
Scared to Be Lonely	Martin Garrix and Dua Lipa	02.2017	14[22]	76[14]	Columbia NLM 5S1600025	[platinum-UK][2x-platinum-US][written by Martijn Garritsen, Giorgio Tuinfort ,Nathaniel Campany ,Kyle Shearer ,Georgia Ku][produced by Martin Garrix, Giorgio Tuinfort, Valley Girl, Lorna Blackwood]
Lost in Your Light	Dua Lipa featuring Miguel	05.2017	86[2]	-	Warner Bros GBAHT 1600306	[silver-UK][written by Dua Lipa ,Miguel, Rick Nowels][produced by Miguel ,Stephen "Koz" Kozmeniuk]
New Rules	Dua Lipa	07.2017	1[2][66]	6[48]	Warner Bros GBAHT 1600327	[4x-platinum-UK][5x-platinum-US][written by Caroline Ailin,Emily Warren,Ian Kirkpatrick][produced by Ian Kirkpatrick]
IDGAF	Dua Lipa	01.2018	3[29]	49[23]	Warner Bros GBAHT 1600301	[2x-platinum-UK][2x-platinum-US][written by Dua Lipa, MNEK ,Larzz Principato, Skyler Stonestreet, Whiskey Water][produced by Koz]
One Kiss	Calvin Harris & Dua Lipa	04.2018	1[8][53]	26[21]	Columbia/Warner Bros GBARL 1800368	[3x-platinum-UK][3x-platinum-US][written by Adam Wiles, Dua Lipa ,Jessie Reyez][produced by Calvin Harris]
Electricity	Silk City and Dua Lipa featuring Diplo and Mark Ronson	09.2018	4[20]	62[10]	Columbia/Warner Bros USQX 91802379	[platinum-UK][platinum-US][written by Mark Ronson ,Thomas Wesley Pentz, Diana Gordon, Romy Madley Croft, Dua Lipa, Philip Meckseper ,Jacob Olofsson, Rami Dawod, Maxime Picard, Clément Picard][produced by Silk City]
Kiss and Make Up	Dua Lipa & BLACKPINK	11.2018	36[12]	93[1]	Warner Bros GBAHT 1800505/td>	[silver-UK][written by Dua Lipa, Chelcee Grimes ,Yannick Rastogi, Zacharie Raymond, Mathieu Jomphe-Lepine, Marc Vincent ,Teddy Park][produced by Banx & Ranx]
Swan Song	Dua Lipa	02.2019	24[8]	104[5]	Warner Bros GBAHT 1900097	[written by Dua Lipa,Justin Tranter,Kennedi Lykken,Mattias Larsson,Robin Fredriksson,Thomas Holkenborg][produced by Lorna Blackwood,Mattman & Robin,MNEK]
Don't Start Now	Dua Lipa	11.2019	2[51]	2[52]	Warner Bros GBAHT 1901121	[2x-platinum-UK][3x-platinum-US[written by Dua Lipa ,Caroline Ailin, Emily Warren, Ian Kirkpatrick][produced by Ian Kirkpatrick]
Physical	Dua Lipa	02.2020	3[24]	60[2]	Warner Bros GB 1301901247	[platinum-UK][gold-US][written by Dua Lipa, Jason Evigan, Clarence Coffee Jr., Sarah Hudson][produced by Jason Evigan, Koz]
Break My Heart	Dua Lipa	04.2020	6[20]	13[32]	Warner Bros GBAHT 1901303	[gold-UK][platinum-US][written by Dua Lipa, Andrew Wotman, Ali Tamposi, Stefan Johnson, Jordan K. Johnson, Andrew Farriss, Michael Hutchence][produced by Andrew Watt, The Monsters & Strangerz]
Hallucinate	Dua Lipa	07.2020	31[12]	-	Warner Bros GBAHT 2000204	[silver-UK][written by Dua Lipa ,Samuel George Lewis ,Sophie Frances Cooke][produced by Stuart Price ,SG Lewis]
Un Dia (One Day)	J Balvin, Dua Lipa, Bad Bunny & Tainy	08.2020	72[4]	63[14]	Polydor QZM5U 2000001	[written by Alejandro Borrero, Benito Antonio Martínez Ocasio ,Clarence Coffee Jr., Daystar Peterson, Dua Lipa, Ivanni Rodriguez, José Álvaro Osorio Balvín, Marco Masís][produced by J Balvin ,Tainy]
Levitating	Dua Lipa	08.2020	5[15]	20[9]	Warner Bros GBAHT 2000202	[silver-UK][written by Dua Lipa, Clarence Coffee Jr., Sarah Hudson, Stephen Kozmeniuk][produced by Koz ,Stuart Price]
Fever	Dua Lipa with Angèle	11.2020	79[2]	-	Warner Bros GBAHT 2000834	[written by Dua Lipa ,Angèle, Caroline Ailin, Ian Kirkpatrick ,Jacob Kasher Hindlin, Julia Michaels][produced by Ian Kirkpatrick]
Prisoner	Miley Cyrus featuring Dua Lipa	12.2020	8[3]	54[2]	RCA/Warner Bros USRC 12003364	[written by Miley Cyrus ,Dua Lipa, Andrew Wotman, Jordan K. Johnson, Marcus Lomax, Michael Pollack, Stefan Johnson, Ali Tamposi, Jonathan Bellion][produced by Andrew Watt, The Monsters & Strangerz]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Dua Lipa	Dua Lipa	06.2017	3[184]	27[97]	Warner Bros 0190295938482	[2x-platinum-UK][platinum-US][produced by Axident, Digital Farm Animals ,James Flannigan, Grades, Emile Haynie, Ian Kirkpatrick ,Stephen "Koz" Kozmeniuk, Jon Levine, Miguel, Bill Rahko, Jay Reynolds, Ten Ven ,TMS, Greg Wells, Eg White, Andrew Wyatt]
Future Nostalgia	Dua Lipa	04.2020	1[4][37]	4[35]	Warner Bros 0190295275778	[gold-UK] [produced by Jeff Bhasker, Jason Evigan, Koz ,Ian Kirkpatrick, SG Lewis ,Lindgren, The Monsters & Strangerz, Stuart Price, Take a Daytrip, TMS, Andrew Watt]
Club Future Nostalgia	Dua Lipa with The Blessed Madonna	09.2020	-	28[1]	Warner Bros	[produced by Banx & Ranx ,Jeff Bhasker, The Blessed Madonna, Rupert Christie, Jason Evigan, Grades, Ian Kirkpatrick, Koz, SG Lewis, Lindgren, The Monsters & Strangerz, Justin Parker, Stuart Price, Take a Daytrip ,TMS ,Andrew Watt]

niedziela, 13 grudnia 2020

Andy Rose

W 2011 ukazał się 31-ścieżkowy zestaw z Cat King Kole Records, obejmujący nagrania Andy'ego Rose'a. Był wokalistą podobnym do Paula Anki, którego jedynym pretekstem do sławy był „Just Young”, piosenka, która osiągnęła 69 miejsce na liście Billboard Hot 100 w październiku 1958 roku. Wersja „Just Young” Paula Anki osiągnęła 80 podczas w tym samym miesiącu. To był jedyny singiel Andy'ego, który znalazł się na liście Billboard Hot 100. Istnieje sugestia, że Andy Rose mógł pochodzić z Teksasu. Stroną b „Just Young” był utwór rockabilly zatytułowany „Love-A-Lov-A-Love” z wyraźnym wpływem frazowania w piosenkach Buddy'ego Holly'ego. Jednak Andy Rose urodził się jako Andrew Gattuso na Brooklynie w Nowym Jorku. Jego matka była włoską imigrantką z Sycylii. Andy Rose ma tylko jedno dziecko, córkę. Andy miał dwóch braci, Rogera i Sal, oraz jedną siostrę.

Rose podpisał kontrakt nagraniowy z AAMCO Records, malutkiej wytwórni z Nowego Jorku , Carla Lebowa na na Manhattanie. Została założona 19 maja 1958 roku. W czasie jej istnienia był to raczej sklep z płytami skupiającymi się na muzyce karaibskiej i calypso. W rzeczywistości wydali tylko cztery single, wszystkie w 1958 roku, z których dwa były autorstwa Rose. Kontynuacja „My Devotion (The Promise)” / „Classroom Cutie” w Aamco nie znalazła się na listach przebojów. Zawsze były problemy finansowe i niewielkie możliwości promowania singli Andy Rose. 18 czerwca 1959 r. Aamco Records ogłosiło upadłość.

Skromny sukces Andy'ego Rose'a z Aamco, szczególnie w przypadku wytwórni z ograniczonymi funduszami promocyjnymi, wzbudził zainteresowanie znacznie większej spółki zależnej Decca, Coral. Podpisała z nim kontrakt w 1959 roku. Jednak pomimo wydania 10 singli w latach 1959-1962 i przy całej ich promocyjnej sile, Andy Rose nigdy nie mógł wrócić do listy Billboard Hot 100. Wszystkie następne single nie zdołały złamać listy Billboard Hot 100. Były wydane w kolejności: „I’m Waiting For You” i „With Feelings” (1959); „Lifetime Of Happiness” i „A Rose And A Thorn” (1960), „I'm Right Behind You”, „This Is The Nite”, „You was not there” i „I Was The One” (1961) , „Same Old Orange Peels (On The Tabbi)” i „Being Young” (1962).

W 1961 roku Andy Rose był głównym wokalistą w utworze doo wop zatytułowanym „Crazy For You”. Piosenkę przypisano Andy Rose and the Exotics. Rok później nagrał „Perfidia” autorstwa Andy Rose and the Thorns,hit Xaviera Cugata z 1940 r. Nie pomógł Andy'emu Roseowi powrócić i pozostał z jednym przebojem „Just Young” jako jedyną piosenką na liście Billboard Hot 100.

W 1964 roku Andy Rose dwukrotnie próbował wydać single z różnymi wytwórniami, mając nadzieję na sukces. Wydał „Everybody But You” w Ember Records, a następnie wydał „Hey Scooter” w Golden Crest Records. Na swoim ostatnim singlu wystąpił jako Andy Rose & The Thorns. Ale piosenki były komercyjnymi porażkami. Ostatni wysiłek został zarejestrowany jako duet Andy & Gino. Ich piosenka „Love Is Love” zawierała wiele tytułów piosenek, które wspięły się na listy przebojów w 1964 roku. W „Love Is Love” znalazły się między innymi „do you want to know a secret”, „money can’t buy me love ”,„ a world without love”,„yeah, yeah, yeah, yeah”,„twist and shout ”,„ I want to hold your hand ”,„ thank you girl ”,„ Romeo i Julia ”,„ bits and pieces ”,„ walk on by ”,„ glad all over ” i „chapel of love ”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Just Young/Lov-A Lov-A Love	Andy Rose	10.1958	-	69[7]	Aamco 100	[written by Lya Roberts]

Rooftop Singers

Korzystając z fali odrodzenia muzyki folk na początku lat 60-tych, The Rooftop Singers zawiązali się, by nagrać jedną piosenkę, „Walk Right In”, którą po raz pierwszy zarejestrowała w 1930 r. grupa Gus Cannon And The Jugstompers. Skład The Rooftop Singers tworzyli Erik Darling (ur. 25.09.1933 r. w Baltimore w stanie Maryland, USA), Bill Svanoe i Lynne Taylor, wcześniej wokalistka zespołu Benny’ego Goodmana. Darling grywał poprzednio w zespołach folkowych The Tune Tellers i The Tarriers (występował w nim przyszły aktor Alan Arkin).

W 1958 r. zastąpił Pete’a Seegera w formacji The Weavers i pozostał w niej przez cztery lata. W 1962 r. usłyszał „Walk Right In” i zaadaptował tekst do nowocześniejszego brzmienia, charakteryzującego się dźwiękami dwóch gitar 12-strunowych i porywającym rytmem. Następnie zebrał trio i podpisał kontrakt z wytwórnią Vanguard Records. „Walk Right In” stał się jedynym utworem, jaki zespół i wytwórnia wprowadziły na pierwsze miejsce list przebojów. Jeden album zespołu, jak również dwie piosenki folk, „Tom Cat” i „Mama Don’t Allow”, dotarły na amerykańskie listy przebojów.

Grupa rozwiązała się w 1967 r. W tym samym roku zmarła Taylor, a Darling i Svanoe wycofali się po pewnym czasie z przemysłu muzycznego.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Walk Right In/Cool Water	Rooftop Singers	01.1963	10[12]	1[2][13]	Vanguard 35017	[written by Erik Darling, Willard Svanoe,Gus Cannon,Harry Woods][produced by Bill Svanoe,Eric Darling]
Tom Cat/Shoes	Rooftop Singers	03.1963	-	20[10]	Vanguard 35019	[written by Erik Darling,Willard Svanoe,Lynne Taylor,Sonny Geraci]
Mama Don't Allow/It Don't Mean A Thing	Rooftop Singers	07.1963	-	55[7]	Vanguard 35020	[written by Erik Darling, Willard Svanoe, Lynne Taylor]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Walk Right In!	Rooftop Singers	02.1963	-	15[20]	Vanguard 9123	-

Linda Ronstadt

Linda Ronstadt, (ur. 15. VII .1946r w Tucson, USA), wokalistka i kompozytorka pochodzenia meksykańsko-niemieckiego. Wspólnie z bratem Mike’em i siostrą Suzie Ronstadtami śpiewała w grupach Three Ronstadts Ra i New Union Ramblers. Za namową gitarzysty Boba Kimmela rzuciła studia i w 1964 pojechała do Los Angeles, wchodząc w skład grupy folk The Stone Poneys.

Zespół zdobył kontrakt płytowy w wytwórni Capitol Records. Po sukcesie piosenki Different Drum w 1968r, wokalistka zdecydowała się na karierę solową. Jej repertuar wypełniły piosenki w stylu country, a w zespole towarzyszącym znaleźli się muzycy, którzy wkrótce stworzyli grupę The Eagles.

W 1975r, wspólnie z producentem Peterem Asherem, Ronstadt nagrała album Heart Like a Wheel, ukazujący jej dojrzałość i repertuar złożony ze współczesnych piosenek oraz nowych wersji utworów tradycyjnych. Album trafił na szczyt listy bestsellerów płytowych i osiągnął nakład 2 mln egz. Z płyty pochodziły przeboje You’re Ho Good, When Will I Be Loved oraz nagrodzony Grammy I Can’t Help It If I’m Still In Love With You.

W następnych latach wydala blisko 20 albumów, które osiągnęły złote (500 tys. egz.) i platynowe (1 mln egz.) nakłady. W repertuarze Ronstadt pojawiły się utwory rhythm- and-bluesowe, w rytmach reggae a nawet rockandrollowe. Popularność zyskały jej wersje piosenek Roya Orbisona Blue Bayou i Elvisa Presley'a Love Me Tender.

Nowym wyzwaniem dla artystki była rola (w 1980r) w operetce The Pirates of Penzance, najpierw na deskach Delacorte Theater w Nowym Jorku i potem w wersji filmowej. Mniej udane okazały się występy Ronstadt w operze La Boheme. Efektem koncertów z orkiestrą Nelsona Riddle’a było nagranie trzech bestsellerowych albumów z popularnymi standardami. W 1986r powstał album Trio, na którym w nieskazitelnej harmonii zabrzmiały głosy Ronstadt., Dolly Parton i Emmylou Harris. W drugiej połowie lat 80-tych artystka przygotowała albumy z tradycyjnymi meksykańskimi piosenkami oraz duety z Jamesem Ingramem (Somewhere Out There) i Aaronem Neville (Don’t Know Much, All My Life).

Mając osiem nagród Grammy, wyjątkowo bogaty i zróżnicowany repertuar, wokalistka nagrała
w 1996r album z kołysankami w stylu zatytułowany Dedicated to the One.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Different drum/I've got to know	Stone Poneys feat Linda Ronstadt	11.1967	-	13[17]	Capitol 2004	[written by Mike Nesmith][produced by Nick Venet]
Up to my neck in high Muddy Water/Carnival bear	Linda Ronstadt & Stone Poneys	03.1968	-	93[2]	Capitol 2110	[written by Wakefield, Herald, Yellin][produced by Nick Venet]
Will you love me tomorrow?/Lovesick blues	Linda Ronstadt	04.1970	-	111[2]	Capitol 2767	[written by Gerry Goffin,Carole King][produced by Elliot F. Mazer][#1 hit for Shirelles in 1961]
Long long time/Nobodys	Linda Ronstadt	08.1970	-	25[12]	Capitol 2846	[written by Gary White][produced by Elliot F. Mazer]
[She' s a] Very lovely woman/The long way around	Linda Ronstadt	01.1971	-	70[5]	Capitol 3021	[written by Emmit Rhodes][produced by John Boylan]
Rock me on the water/Crazy arms	Linda Ronstadt	03.1972	-	85[3]	Capitol 3273	[written by Jackson Browne][produced by John Boylan]
Love has no pride/I can almost see it	Linda Ronstadt	12.1973	-	51[11]	Asylum 11026	[written by Eric Kaz, Libby Titus][produced by John Boylan]
Silver threads and golden needles/Don't cry now	Linda Ronstadt	04.1974	-	67[7]	Asylum 11032	[written by Jack Rhodes and Dick Reynolds][produced by J. D. Souther]
Colorado/Desperado	Linda Ronstadt	07.1974	-	108[1]	Asylum 11039	[written by Rick Roberts][produced by John Boylan]
You' re no good/I can't help it [I'm still in love with you]	Linda Ronstadt	12.1974	-	1[1][16]	Capitol 3990	[A:written by Clint Ballard, Jr.][B:written by Hank Williams][produced by Peter Asher][63 US hit-Betty Everett]
When will i be loved/It doesn't matter anymore	Linda Ronstadt	04.1975	-	2[19] side B:47[4]	Capitol 4050	[written by Phil Everly][produced by Peter Asher][60 hit-Everly Brothers][1[1].Top Country Chart]
Love is a rose/ Silver Blue	Linda Ronstadt	09.1975	-	5[15]	Asylum 45271	[written by Neil Young][produced by Peter Asher]
Heatwave/ Love Is A Rose	Linda Ronstadt	09.1975	-		Asylum 45 081	[written by Neil Young][produced by Peter Asher][63 hit-Martha & The Vandellas]
Track of my tears/The sweetest gift [Emmylou Harris]	Linda Ronstadt	12.1975	42[3]	25[13]	Asylum 45 081	[written by William "Smokey" Robinson, Jr., Warren Moore, Marvin Tarplin][produced by Peter Asher]
That' ll be the day/Try me again	Linda Ronstadt	08.1976	-	11[16]	Elektra 45340	[written by Jerry Allison, Buddy Holly, Norman Petty][produced by Peter Asher][hit Chucka Berry' ego]
Someone to lay down beside me/Crazy	Linda Ronstadt	12.1976	-	42[11]	Asylum 45 361	[written by Karla Bonoff][produced by Peter Asher]
Lose again/Lo siento ma vida	Linda Ronstadt	06.1976	-	76[5]	Asylum 45 402	[written by Karla Bonoff][produced by Peter Asher]
Blue bayou/Old paint	Linda Ronstadt	09.1977	35[4]	3[23]	Asylum 45 431	[written by Roy Orbison, Joe Melson][produced by Fred Foster][63 US hit-Roy Orbison][platinum-US]
It' s so easy/Lo siento mi vida	Linda Ronstadt	10.1977	-	5[18]	Asylum 45 438	[written by Buddy Holly, Norman Petty][produced by Peter Asher]
Poor poor pitiful me/Simple man,simple dream	Linda Ronstadt	01.1978	-	31[9]	Elektra 45462	[written by Warren Zevon][produced by Peter Asher]
Tumbling dice/I never will marry]	Linda Ronstadt	04.1978	-	32[8]	Asylum 45 479	[written by Jagger/Richards][produced by Peter Asher]
Back in The U.S.A./White rhythm & blues	Linda Ronstadt	08.1978	-	16[13]	Asylum 45 519	[written by Chuck Berry][produced by Peter Asher]
Ooh baby baby/Blowing away	Linda Ronstadt	11.1978	-	7[16]	Asylum 45 546	[written by Smokey Robinson,Pete Moore][produced by Peter Asher][65 US hit-The Miracles]
Just one look/Love me tender	Linda Ronstadt	02.1979	-	44[8]	Elektra 46011	[written by Gregory Carroll, Doris Payne][produced by Peter Asher]
Alison/All that you dream	Linda Ronstadt	05.1979	66[2]	-	Asylum K 13 149 [UK]	[written by Elvis Costello][produced by Peter Asher]
How do i make you/Rambler gambler	Linda Ronstadt	02.1980	-	10[16]	Asylum 46 602	[written by Billy Steinberg][produced by Peter Asher]
Hurt so bad/Justine	Linda Ronstadt	04.1980	-	8[14]	Asylum 46 624	[written by Teddy Randazzo, Bobby Weinstein, Bobby Hart][produced by Peter Asher][65 US hit-Little Anthony]
I can' t let go/Look out for my love	Linda Ronstadt	06.1980	-	31[12]	Elektra 46 654	[written by Chip Taylor; Al Gorgoni][produced by Peter Asher]
Get closer/Sometimes you just can't win [J.D.Souther]	Linda Ronstadt	10.1982	-	29[12]	Asylum 69 948	[written by Jonathan Carroll][produced by Peter Asher]
I Knew You When/Talk To Me Of Mendocino	Linda Ronstadt	12.1982	-	37[12]	Asylum 69 853	[written by Joe South][produced by Peter Asher]
Easy for you to say/Mr. Radio	Linda Ronstadt	04.1983	-	54[10]	Elektra 69838	[written by Jimmy L. Webb][produced by Peter Asher]
What' s new/Crazy he calls me	Linda Ronstadt & The Nelson Riddle Orchestra	10.1983	-	53[14]	Asylum 69 780	[written by Johnny Burke, Bob Haggart][produced by Peter Asher][#2 hit Bing Crosby in 1939r]
Skylark/Lush life	Linda Ronstadt & The Nelson Riddle Orchestra	12.1984	-	101[6]	Asylum 69 671	[written by Hoagy Carmichael][produced by Peter Asher][#7 hit for Glenn Miller in 1942]
Somewhere out there	Linda Ronstadt & James Ingram	12.1986	8[13][07.87]	2[22]	MCA MCA 52 973	[written by J. Horner, B. Mann, C. Weil][produced by Peter Asher][piosenka z filmu "American tail"]]
Don' t know much/Cry like a rainstorm	Linda Ronstadt & Aaron Neville	09.1989	2[12]	2[26]	Elektra 69 261	[77 US Hit-Bette Midler][written by Barry Mann ,Cynthia Weil,Tom Snow][produced by Peter Asher,Steve Tyrell][1[5].Adult Contemporary Chart]
All my life/Shattered	Linda Ronstadt & Aaron Neville	02.1990	-	11[15]	Elektra 64 987	[written by Karla Bonoff][produced by Peter Asher][1[3].Adult Contemporary Chart]
When something is wrong with my baby/Try me again	Linda Ronstadt & Aaron Neville	05.1990	-	78[6]	Elektra 64 986	[written by Barry Mann, Cynthia Weil, Tom Snow][produced by Peter Asher, Steve Tyrell]
Heartbeats accelerating/Winter light	Linda Ronstadt	12.1993	-	112[8]	Elektra 64 584	[written by Anna McGarrigle][produced by Peter Asher, George Massenburg,Linda Ronstadt]
A dream is a wish your heart makes/Un precioso sueno	Linda Ronstadt	10.1995	-	101[5]	Walt Disney 60 344	[produced by Allen Sides][piosenka z animowanego filmu "Cinderella"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Evergreen Vol. 2	The Stone Poneys	12.1967	-	100[15]	Capitol 2763
Silk Purse	Linda Ronstadt	10.1970	-	103[10]	Capitol 407	[produced by Elliot F. Mazer]
Linda Ronstadt	Linda Ronstadt	02.1972	-	163[10]	Capitol 635	[produced by John Boylan]
Don' t cry now	Linda Ronstadt	10.1973	-	45[56]	Elektra SD 5064	[gold-US][produced by John David Souther, John Boylan, Peter Asher]
Different drum [compilation]	Linda Ronstadt	02.1974	-	92[15]	Capitol 11 269
Heart like a wheel	Linda Ronstadt	12.1974	-	1[51]	Capitol 11 358	[2x-platinum-US][produced by Peter Asher]
The Stone Poneys feat Linda Ronstadt	Linda Ronstadt	06.1975	-	172[4]	Capitol 2763	Reedycja pierwszego LP. „The Stone Poneys“
Prisoner in disquise	Linda Ronstadt	10.1975	-	4[28]	Asylum 7E 1045	[platinium-US][produced by Peter Asher]
Hasten down the wind	Linda Ronstadt	08.1976	32[8]	3[36]	Asylum 7E 1072	[platinium-US][silver-UK][produced by Peter Asher]
Greatest hits [comp]	Linda Ronstadt	12.1976	24[8]	6[80]	Asylum 7E 1092	[7x-platinum-US]
A retrospective [comp]	Linda Ronstadt	05.1977	-	46[9]	Capitol 11 629	[gold-US]
Simple dreams	Linda Ronstadt	09.1977	15[15]	1[5][47]	Asylum 6E 104	[3x-platinum-US][produced by Peter Asher]
Living in The U.S.A.	Linda Ronstadt	10.1978	39[2]	1[1][32]	Asylum 6E 155	[2x-platinum-US][silver-UK][produced by Peter Asher]
Mad love	Linda Ronstadt	03.1980	65[1]	3[36]	Asylum 5E 510	[platinium-US][produced by Peter Asher]
Greatest hits Vol.2 [comp]	Linda Ronstadt	11.1980	-	26[21]	Asylum 5E 516	[platinium-US]
Get closer	Linda Ronstadt	10.1982	-	31[28]	Asylum 60 185	[gold-US][produced by Peter Asher]
What' s new	Linda Ronstadt	10.1983	31[5]	3[81]	Asylum 60 260	[3x-platinum-US][produced by Peter Asher]
Lush life	Linda Ronstadt	12.1984	100[1]	13[26]	Asylum 60 387	[platinium-US][produced by Peter Asher]
For sentimental reasons	Linda Ronstadt	10.1986	-	46[27]	Asylum 60 474	[platinum-US][produced by Peter Asher]
Round midnight	Linda Ronstadt	10.1986	-	124[17]	Asylum 60 489	[gold-US]
Trio	Dolly Parton,Linda Ronstadt,Emmylou Harris	03.1987	60[4]	6[48]	Warner 25 491	[platinium-US][produced by George Massenburg]
Canciones de mi padre	Linda Ronstadt	12.1987	-	42[35]	Elektra 60 765	[2x-platinium-US][produced by Peter Asher]
Cry like a rainstorm-Howl like the wind	Linda Ronstadt feat Aaron Neville	10.1989	43[8]	7[58]	Elektra 60 872	[3x-platinum-US][gold-UK][produced by Peter Asher]
Mas canciones	Linda Ronstadt	12.1991	-	88[13]	Elektra 61 239	[produced by George Massenburg & Rubén Fuentes]
Frenesi	Linda Ronstadt	10.1992	-	193[1]	Elektra 61 383	[produced by Peter Asher, George Massenburg]
Winter light	Linda Ronstadt	12.1993	-	92[12]	Elektra 61 545	[produced by George Massenburg, Linda Ronstadt]
Feels like home	Linda Ronstadt	04.1995	-	75[12]	Elektra 61 703	[produced by George Massenburg, Linda Ronstadt]
Dedicated to the one i love	Linda Ronstadt	06.1996	-	78[11]	Elektra 61 916	[produced by George Massenburg, Linda Ronstadt]
We Ran	Linda Ronstadt	07.1998	-	160[2]	Elektra 62 206	[produced by Glyn Johns, Peter Asher, George Massenburg, Waddy Wachtel and Linda Ronstadt]
Trio II	Linda Ronstadt with Emmylou Harris and Dolly Parton	02.1999	-	62[14]	Asylum 62 275	[gold-US][produced by George Massenburg]
Western Wall: The Tucson Sessions	Linda Ronstadt	09.1999	-	73[7]	Asylum 62 408	[produced by Glyn Johns]
A Merry Little Christmas	Linda Ronstadt	12.2000	-	179[2]	Elektra 62 572	[produced by John Boylan, George Massenburg]
The Very Best of Linda Ronstadt	Linda Ronstadt	10.2002	46[4]	165[3]	Elektra 76 019	[produced by Peter Asher, John David Souther, John Boylan, Elliot F. Mazer, Nikolas Venet, Linda Ronstadt]
Hummin' to Myself	Linda Ronstadt	11.2004	-	166[1]	Verve 000887	[produced by George Massenburg, John Boylan]
Adieu False Heart	Linda Ronstadt with Ann Savoy	08.2006	-	146[2]	Vanguard	[produced by Steve Buckingham]
Duets	Linda Ronstadt	04.2014	-	32[6]	Rhino	[produced by Mark Hamill, Gwen Stefani, Sebastian Ingrosso, Winona Ryder, Benny Blanco, Matthew Koma]
Opus Collection	Linda Ronstadt	09.2014	-	65[4]	Rhino	-
The Complete Trio Collection	Linda Ronstadt with Dolly Parton and Emmylou Harris	10.2016	47[3]	124[1]	Rhino 0081227954086 [UK]	[produced by Emmylou Harris, James Austin]
Live in Hollywood	Linda Ronstadt	02.2019	-	97[1]	Rhino	[produced by John Boylan]

sobota, 12 grudnia 2020

Ronny & the Daytonas

Ronny & the Daytonas byli amerykańską grupą surfingową z wczesnych lat 60-tych, w skład której wchodzili John "Bucky" Wilkin (aka Ronny) (autor piosenek, gitara, wokal), Paul Jensen ( wokal , gitara ), Thomas Ramey ( bas , gitara) , Lynn Williams ( perkusja ) i Lee Kraft (gitara), przy współudziale takich osób jak Larry Butler ( organy ), Ronny Clark i Buzz Cason .

Grupa powstała w Nashville , w stanie Tennessee w 1964 roku, kiedy Bill Justis (najlepiej znany z przeboju „Raunchy”) został ich menadżerem i utworzył Buckhorn Music z pomocą matki Wilkina, w Marijohn Wilkin , autorki muzyki country. Podpisali kontrakt z Mala Records , podrzędnej wytwórni Bell Records , ich główny wkład w muzykę popularną polegał na wstrzyknięciu brzmień country do rozwijającej się sceny surf rocka. Ich debiutancki singiel " GTO " z 1964 roku osiągnął 4. miejsce na liście Billboard Pop Singles . Sprzedał się w nakładzie ponad miliona egzemplarzy i otrzymał status złotej płyty . Kolejny singiel „Bucket T” osiągnął 54 miejsce na liście Billboard w tym samym roku.

Po albumie i trasie koncertowej w 1964 roku, Ronny & The Daytonas zagrali kolejny hit w 1965 roku z balladą „Sandy” i albumem, który odzwierciedlał podobne surferowe brzmienie country. W 1966 roku Ronny i The Daytonas przeszli do RCA Records i wydali romantyczną balladę „Diane, Diane” oraz optymistyczną „All American Girl”, które odniosły pewien sukces na listach przebojów . Następnie zespół koncertował przez krótki czas, zanim się rozpadł.

W 1965 roku Buzz Cason i John „Bucky” Wilkin nagrali singiel „Bay City” / „Tiger A-Go-Go” jako Buzz and Bucky . Singiel nie wszedł na listę Billboard Hot 100, ale zajął siódme miejsce na liście Bubbling Under Hot 100 Singles.

W połowie lat osiemdziesiątych pojawiło się zainteresowanie ponownym połączeniem różnych członków zespołu na kilka spotkań. Ostatnie znane występy The Daytonas miały miejsce na koncercie w północnej części stanu Nowy Jork 4 lipca 1995 r., podczas Woodward Dream Cruise w Michigan w 2000 i 2002 r.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
G.T.O./Hot Rod Baby	Ronny & the Daytonas	08.1964	-	4[13]	Mala 481	[written by John Wilkin][produced by Bill Justis]
California Bound/Hey Little Girl	Ronny & the Daytonas	11.1964	-	72[5]	Mala 490	[written by John Wilkin][produced by Bill Justis]
Bucket "T"/Little Rail Job	Ronny & the Daytonas	12.1964	-	54[7]	Mala 492	[written by R. Christian, J. Berry][produced by Bill Justis]
Tiger-A-Go-Go/Bay City	Buzz and Bucky	05.1965	-	107[4]	Amy 924	[written by J. Wilkin, B. Cason][produced by Bill Justis]
Sandy/Sandy (Instrumental)	Ronny & the Daytonas	12.1965	-	27[11]	Mala 513	[written by J. Wilkin, B. Cason][produced by Bill Justis]
Somebody To Love Me/Goodbye Baby	Ronny & the Daytonas	03.1966	-	115[3]	Mala 525	[written by J. Wilkin, B. Cason][produced by Bill Justis]
Dianne, Dianne/All American Girl	Ronny & the Daytonas	09.1966	-	69[5]	RCA Victor 8896	[written by Bucky Wilkin][produced by Bucky Wilkin]
I'll Think Of Summer/Little Scrambler	Ronny & the Daytonas	11.1966	-	133[1]	Mala 542	[written by J. Wilkin, B. Cason][produced by Bill Justis]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
G.T.O.	Ronny & the Daytonas	12.1964	-	122[6]	Mala 4001	[produced by Bill Justis]

piątek, 11 grudnia 2020

Emulsifier

Pierwszą rzeczą, którą musisz wiedzieć o Adamie Bennecie i Johnie Martinie, którzy łącznie stanowią dwie trzecie trzyosobowego Emulsifier z Wellingtona z początku lat 90-tych, jest to, że nadal razem tworzą muzykę.

W ostatnich latach było to Bryce International Airways. Wcześniej byli w Deville Brothers, a wcześniej byli w Leisure Suits.

Minęło ponad ćwierć wieku, odkąd ich przyjaźń zawiązała się w popularnym mieszkaniu przy Wellington's The Terrace w połowie lat 80-tych. To był związek zrodzony z miłości do muzyki i chęci dobrej zabawy.

Basista Bennett (znany jako King Ad B w Emulsifier) wywodził się z punka, zaczynając od takich zespołów jak niesławny One Less Customer For The Butcher, podczas gdy perkusista Martin (AKA Juan V) miał formatywne muzyczne doświadczenia z Brothers Gorgonzola między innymi.

Według Bennetta były koncerty z tymi wczesnymi zespołami w miejscach „takich jak Clyde Quay, Terminus i takie miejsca”, ale żaden z nich nie może sobie przypomnieć, gdzie i kiedy pierwszy koncert Emulsifier był… chociaż wydarzyło się to „gdzieś w 1988 lub 1989 roku” .

W ciągu następnych pół tuzina lat Emulsifier stał się jednym z najbardziej popularnych zespołów Wellington dla międzynarodowych supporterów, zdobywając miejsca na podnoszenie kurtyn dla takich jak Faith No More, The Beastie Boys, The Pogues i Pop Will Eat Itself w Wellington i Auckland. Była EPka - pierwsze wydawnictwo wytwórni Wildside - a w 1993 roku album Cerebral Implosion .

Przez krótki okres na początku lat 90-tych zespół - Bennett, Martin i gitarzysta Mal Mesweski, który obecnie mieszka w Wielkiej Brytanii - wydawał się być u szczytu swego rodzaju funk-rockowego ducha czasu. W końcu sprawy zaczęły się wikłać, co nieuchronnie dzieje się w 1995 roku.

To była ekscytująca era dla sceny muzycznej na żywo w Wellington, kiedy to zawodnicy wagi ciężkiej Shihad i Head Like A Hole pojawili się jako poważni gracze na żywo. W każdy weekend można było poszukać ostrego punka z Flesh D-Vice , oddolnego funku Bumpin Ugly lub awangardowego popu Six Volts. Na początek. Z drugiej strony widzieliśmy pojawienie się embrionalnej sceny hip hopowej, kierowanej bezkompromisowo przez aktywną politycznie grupę Upper Hutt Posse, Noise In Effect i jednego lub dwóch innych kluczowych graczy.

Otwarto nowe lokale - kluby nocne przy Willis Street The Carpark i (stary) Bar Bodega oraz Paisley Park przy Taranaki Street - podczas gdy kawiarnie, takie jak Cuba Cuba, oferowały alternatywę dla tradycyjnych pubów, takich jak The Cricketers i Clarendon. W rzeczywistości, kiedy lata 80-te przechodziły płynnie w lata 90-te, w stolicy panowało niemal poczucie odnowy. Wraz z pojawieniem się wielu nowych gatunków muzycznych, nastąpiło coś podobnego do szerszej zmiany warty, a zespoły takie jak Emulsifier były tego dużą częścią.

Własny, funk-metalowy, hybrydowy styl muzyczny zespołu dorównywał stylowi Red Hot Chili Peppers, chociaż Bennett twierdzi, że był bardziej organiczny lub naturalny niż cokolwiek umyślnego.

Wczesny koncert w Auckland zaowocował spotkaniem z Murrayem Cammickiem z Southside Records , który był także szefem nowej wówczas wytwórni Wildside. To spotkanie doprowadziło do EP-ki, Rock Your Radio , które stało się debiutanckim wydawnictwem Wildside. EP-ka z czterema utworami zawierała wczesne występy na żywo, „Terrified”, „Bootsay” i „Theme from Emulsifier” i została dobrze przyjęta przez krytyków i fanów.

To wydanie dało zespołowi bardzo potrzebną komercyjną wiarygodność. Chociaż wciąż były zajęcia dzienne - Bennett pracował w Radio Active, Martin pracował „tu i tam, ale generalnie starał się tego nie robić” - zwiększony profil i twórczy impet dla zespołu oznaczały więcej pracy na żywo na scenie.

Cerebral Implosion został wydany w październiku 1993 roku, kiedy zespół był u szczytu swoich możliwości. Zawierał dobrą mieszankę starszych utworów na żywo - w tym trzy utwory ze wspomnianej EP-ki - i nowsze , takie jak singiel „Intergalactic” i „Rock Invader”.

Jeśli to był szczytowy moment, to porażka, by zaimponować szefowi Wildside Murrayowi Cammickowi po nagraniu drugiego pełnometrażowego albumu, była naprawdę niska. To była porażka, która okazała się katalizatorem ostatecznego upadku zespołu. Praca została odłożona na półkę iw tym momencie dla Emulsifier wszystko się skończyło.

Ostatni koncert Emulsifier odbył się „gdzieś w 1995 roku” w starym barze Bodega na Willis Street. Gdy zespół był ubrany w garnitury Beatle'ów, kurtyna opadła na karierę zespołu, który u szczytu swego szczytu widział swój płomień jasno płonący na krajowej scenie. Wcześniej ostatecznie kapryśny pazur losu - i być może moda - miała swój głos.

Ale to nie było ostatnie słowo. To mógł być koniec Emulsifier, ale dla Bennetta i Martina był to zaledwie początek muzycznej podróży, która zajęłaby kilka kolejnych zwrotów akcji w ciągu następnych dwóch dekad… i jest to podróż, która trwa do dziś .

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Rock your radio EP.	Emulsifier	06.1991	-	42[2]	-/Wildside X 14 960	-

Les Emmerson

Robert Leslie „Les” Emmerson (urodzony 17 września 1944 w Ottawie , Ontario , Kanada) jest głównym wokalistą i gitarzystą zespołu Five Man Electrical Band i ich poprzednika The Staccatos . Nagrywał także jako artysta solowy, notując trzy pierwsze przeboje w Kanadzie, w tym przebój "Control Of Me", który zajął 5. miejsce.

Najbardziej znany jest z pisania piosenki „ Signs ”, która była hitem dla Five Man Electrical Band Emmersona w 1971 roku, a także dla zespołu Tesla w 1990 roku. Obie wersje piosenki sprzedały się w ilości około 1,5 miliona egzemplarzy w czas każdego wydania. W 2006 roku piosenka została zsamplowana przez Fat Boy Slim w sprzedającej się w platynie piosence „ Don't Let the Man Get You Down ”. Szczególnie w wyniku samplingu Fat Boy Slim, Emmerson zarabia wystarczająco dużo pieniędzy z tantiem za „Signs”, że może utrzymać przeciętny styl życia bez pracy.

Emmerson rozpoczął karierę solową, będąc jeszcze członkiem zespołu Five Man Electrical. Jego pierwszy solowy przebój „Control Of Me” został wydany pod koniec 1972 roku, a na początku 1973 roku zajął 5. miejsce na kanadyjskiej liście singli. Kolejny singiel „Cry Your Eyes Out” osiągnął 18 miejsce na liście najlepszych singli RPM Weekly we wrześniu 1973 roku. Emmerson wydał dwa kolejne solowe single w 1974 i 75, kiedy jeszcze był z Five Man Electrical Band, ale jego jedynym wydawnictwem po rozpadzie zespołu był nie-notujący sukcesów na listach singiel "Borderline" w 1977 roku.

Żaden inny materiał nie został wydany do 2007 roku, kiedy to The Sound City Sessions pojawił się. Album ten zawiera materiał nagrany w 1976 i 1977 roku, w tym „Borderline” i pozostaje jedynym solowym albumem Emmersona; jego inne solowe single nigdy nie zostały wydane na LP ani CD.

Emmerson pozostaje w Ottawie od połowy 2009 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Control Of Me/Goin' Through The Motions	Les Emmerson	01.1973	-	51[9]	Lion 141	[written by Les Emmerson][produced by T. Gerow, L. Emmerson]

Phil Emmanuel

Phillip Ernest Emmanuel (ur. 6 lipca 1952r - zm. 24 maja 2018r) był australijskim gitarzystą, który zyskał sławę z The Trailblazers, a także jako starszy brat muzyka Tommy'ego Emmanuela . Grał z wieloma innymi australijskimi artystami, takimi jak INXS , Jimmy Barnes , John Farnham , Ian Moss i Slim Dusty , a także z wieloma międzynarodowymi artystami, takimi jak brytyjski gitarzysta Hank B. Marvin i amerykańskimi wykonawcami Chetem Atkinsem , Willie Nelsonem , Duane Eddy'm i Dolly Parton .

Jego debiutancki album, Kakadu Sunrise , osiągnął 33 miejsce na nowozelandzkich listach przebojów. W 1994 roku Phil i Tommy Emmanuel wydali album Terra Firma , który był nominowany do nagrody ARIA 1995 dla najlepszego albumu współczesnego . W 2011 roku Emmanuel został wprowadzony do Australian Roll of Renown .

Emmanuel zmarł nagle na atak astmy w Parkes w Nowej Południowej Walii 24 maja 2018 r. w wieku 65 lat.

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Kakadu sunrise	Phil Emmanuel	01.1993	-	33[2]	-/BMG DIN 233	-

Sharon Emirali

Sharon Emirali to piosenkarka, autorka tekstów, która występuje od 8 roku życia. Sharon zaczęła śpiewać country, a następnie przeniosła się do świata muzyki pop, a w 1992 roku znalazła się w pierwszej dziesiątce przebojów z Summer Full of Colour. W ostatnich latach Sharon występowała w trasach koncertowych z Tomem Jonesem, Charliem Pride, Rikki Morris (support dla brytyjskich gwiazd Paula Younga i Tony Hadley'a) śpiewała w chórkach z Bobbym McFerrinem i koncertowała z legendarną grupą wokalną The Jordinaires (która pojawia się we wczesnych hitach Presleya).

Po sezonie występów w ekskluzywnym hotelu New Akao w Atami w Japonii Sharon wróciła do Nowej Zelandii zostać integralnym członkiem wielokrotnie nagradzanego zespołu twórców muzyki komercyjnej. W związku z tym Sharon jest zajętą piosenkarką sesyjną w studiu i występowała w Coca-Cola Christmas in the Park, TVNZ Singing Bee, koncercie Anzac dla Maori Television, programie TV3 Freshly Squeezed Talent oraz występowała na koncercie Rotorua’s Lakeside.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
A Summer Full Of Colour	Sharon Emirali	02.1993	-	8[5]	-/Festival C 11 387	-

Elwood

Elwood to muzyczny projekt / współpraca wokalisty i tekściarza Prince'a Elwooda Stricklanda III (urodzonego w Północnej Karolinie ) oraz koproducenta i autora tekstów Briana Bolanda.

Urodzony i wychowany w Północnej Karolinie, Strickland dorastał słuchając rapu, soulu, country, folku i popu, a ostatecznie został inżynierem nagrań w Soho's Greene Street Recording Facility. Strickland pracował jako inżynier nagrań w Greene Street Recording w Soho, gdzie spotkał się z Bolandem, pracując z takimi artystami jak Tricky , Mos Def , De La Soul i Adam Yauch . Elwood współpracował z producentem Stevem Lillywhite nad ich debiutanckim albumem The Parlance of Our Time , który został wydany na początku 2000r wspólnie przez Palm Pictures i wytwórnię Lillywhite, Gobstopper.

Pierwszy album Elwooda, The Parlance of Our Time , został wydany 16 maja 2000 r.
Druga płyta Elwooda została wydana niezależnie w 2005 roku. Chociaż niewiele wiadomo o tej płycie, można ją usłyszeć na stronie internetowej Elwood, Elwoodmusic.org.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Sundown	Elwood	07.2000	-	34[9]	-/Festival D 2034	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
The Parlance of Our Time	Elwood	09.2000	-	24[3]	-/Festival Palm 2047	-

Eruption

Eruption - powstał w 1974 roku w Wielkiej Brytanii. W skład zespołu wchodzili Greg Perrineau, Morgan Perrineau, Jerry Williams, Eric Kingsley oraz Precious Wilson.

Ich pierwszy singel - Let Me Take Your Back in Time został wydany w 1976 roku. W 1977 opiekę nad grupą przejął Frank Farian (producent od Boney M). W 1978 roku cover I Can't Stand the Rain dotarł do piętego miejsca brytyjskiej listy przebojów, a także do miejsca 18 Billboard Hot 100.

W 1979r zespół nagrał swój największy przebój One Way Ticket. Jednak w tym samym roku Precious Wilson opuściła zespół i wybrała karierę solową. Zastąpiła ją Kim Davies. Grupa nagrywała do połowy lat 80-tych. Ponoć Precious Wilson dalej występuje jako Eruption z nowym zespołem.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
I Can't Stand the Rain / Be Yourself	Eruption	02.1978	5[11]	18[22]	Atlantic K 11068	[written by Ann Peebles,Donald Bryant,Bernard Miller][produced by Frank Farian,Rainer M. Ehrhardt][#38 hit for Ann Peebles in 1973][6[18].Hot Disco/Dance:Ariola /Hansa 7686][30[13].R&B Chart]
One Way Ticket/Left Me in the Rain	Eruption	04.1979	9[10]	[30[14].Hot Disco/Dance:Ariola /Hansa 9020]	Atlantic K 11266	[written by Jack Keller,Hank Hunter][produced by Frank Farian,Rainer M. Ehrhardt]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Eruption	Eruption	04.1978	-	133[13]	Ariola 50 033	[produced by F. Farian, R. Ehrhardt]

Terry Ellis

Terry Lynn Ellis (ur. 5 września 1963r) , amerykańska wokalistka, autorka tekstów i aktorka. Ellis jest najbardziej znana jako założycielka grupy wokalnej En Vogue, która powstała w 1989 roku.

Terry Ellis urodziła się w Houston w Teksasie . Jest córką Lenniego Jamesa Ellisa i nieżyjącej już Evelyn Marie Patton. Ellis ukończyła Worthing High School w 1982 roku. Po ukończeniu szkoły średniej, Ellis uczęszczała do Prairie View A&M University gdzie później uzyskała dyplom z marketingu w 1990 roku. Podczas studiów na Uniwersytecie Prairie View Ellis doskonaliła swoje umiejętności wokalne pod okiem dr Ruby Hebert i profesora George'a Edwardsa, dyrektora Marching Storm Band, gdzie była główną wokalistką . Dodatkowo, pod auspicjami Biura ds. Aktywności Studenckich i pod kierownictwem jego dyrektora, Fredericka V. Robertsa, Terry wzięła udział w kilku pokazach talentów, wystąpiła w programach specjalnych, w tym Miss and Mr. Prairie View A&M University Pageants, a także śpiewała na otwarcie na wielu ważnych koncertach na terenie kampusu.

W 1988 roku Ellis wystąpiła na koncercie z Kashifem, który okazał się przesłuchaniem onsight do proponowanego zespołu śpiewającego, który miałby stworzyć Kashif i przyjaciele. Ellis później przesłuchano, by śpiewała w przyszłej grupie żeńskiej.Początkowo producenci Denzil Foster i Thomas McElroy już wybrali wokalistki Dawn Robinson , Maxine Jones i Cindy Herron do trzyosobowego zespołu dziewczęcego, ale po wysłuchaniu jej śpiewu dodali Ellis. Po dołączeniu do składu Ellis, grupa stała się kwartetem i początkowo wybrała nazwę „For You”, później zmienioną na En Vogue .Ellis śpiewała wokal na wstępie pierwszego singla grupy „Hold On ”, który został # 2 na Billboard s Hot 100 , sprzedany w milionie kopii stając się platynową płytą.W tym samym roku grupa wydała swój debiutancki album Born to Sing , który pokrył się platyną. Ellis śpiewała również główne wokale na singlach „ Lies ” i „ Don't Go ”, które oba znalazły się w pierwszej piątce listy przebojów Billboard Hot R & B / Hip-Hop Songs .

En Vogue wydał swój drugi album studyjny Funky Divas w 1992 roku, który sprzedał się w ponad 3,5 miliona egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych. Ellis dzieli się głównym wokalem na jednym z najlepiej sprzedających się singli z albumu „ Free Your Mind ”. „Free Your Mind” zdobył dwie nagrody MTV Video Music Awards , za „Best R&B Video” i „Best Dance Video”. En Vogue wydało jesienią 1993 roku EP-kę, zatytułowane Runaway Love .

W listopadzie 1995 roku, Ellis odchodzi z zespołu i wydaje swój debiutancki solowy album , Southern Gal . Album dał początek singlom „Where Ever You Are” i „What Did I Do You?”. W ciągu roku od wydania album sprzedał się w ponad 142 000 egzemplarzy. Album uważany za komercyjną porażkę po sprzedaży nie odpowiadał standardowi sukcesu En Vogue. Wydała także swój własny zapach zatytułowany „Southern Exposure”.

W 1996 roku En Vogue nagrał „ Don't Let Go (Love) ”, w którym Ellis śpiewał ostatnią zwrotkę rozszerzonej wersji piosenki. Piosenka znalazła się na ścieżce dźwiękowej do filmu Set It Off . Wydany jesienią, stał się największym dotychczasowym hitem grupy, zajmując numer jeden na świecie. Sprzedał się również w ponad 1,8 miliona egzemplarzy na całym świecie i uzyskał status platyny przyznany przez RIAA . W odpowiedzi na duży sukces komercyjny „Don't Let Go (Love)” grupa konsekwentnie przystąpiła do pracy nad swoim trzecim albumem. Ponieważ album był bliski ukończenia, Robinson opuściła grupę w kwietniu 1997 roku po trudnych negocjacjach kontraktowych, które znalazły się w impasie. Końcowy rezultat sprawił, że En Vogue ponownie nagrał swój trzeci album z Ellis , która śpiewała główne wokale w większej liczbie piosenek. W czerwcu 1997 roku grupa wydała trzeci album studyjny EV3 , który pokrył się platyną.

W 1999 roku Ellis koncertowała jako wokalistka rezerwowa Toni Braxton . Pojawia się również jako jedna z przyjaciółek Chanté Moore w teledysku „ Chanté's Got a Man ” z 1999 roku. W 2000 roku wydała także piosenkę „Call on Me” na ścieżce dźwiękowej do romantycznego dramatu HBO Disappearing Acts . W 2005 roku Ellis pojawiła się w teledysku Stevie Wondera „So What The Fuss” z oryginalnymi członkami En Vogue Dawn Robinson, Maxine Jones i Cindy Herron. Przez lata Ellis kontynuowała nagrywanie na albumach grupy: Masterpiece Theatre (2000), The Gift of Christmas (2002) i Soul Flower (2004).

W lipcu 2014 roku Ellis podpisała kontrakt z Pyramid Records wraz z członkiniami En Vogue, Cindy Herron i Rhoną Bennett . W listopadzie 2014 wydały An En Vogue Christmas . W lutym 2015 roku Rufftown Entertainment złożyła pozew przeciwko firmie En Vogue, która wymienia Herron i Ellis za zerwanie umowy. Właściciel Rufftown, Rene Moore, żąda od grupy 310 milionów dolarów.

Ellis jest stanu wolnego i nie ma dzieci. Kuzynem Ellisa był Thomas Howard, który grał w NFL w barwach Cincinnati Bengals . Jest bliską przyjaciółką aktorki i modelki Holly Robinson Peete , którą poznała na planie serialu „Hangin 'with Mr. Cooper” podczas nagrywania piosenki przewodniej serialu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Where Ever You Are	Terry Ellis	11.1995	-	52[20]	EastWest 64 361	[written by Denzil Foster, Thomas McElroy][produced by Denzil Foster, Thomas McElroy][10[22].R&B Chart]
What Did I Do To You?	Terry Ellis	03.1996	-	113[4]	EastWest 64 323	[written by Denzil Foster, Thomas McElroy,Terry Ellis][produced by Denzil Foster, Thomas McElroy][41[10].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Southern Gal	Terry Ellis	12.1975	-	116[5]	EastWest 61 857	[produced by Denzil Foster ,Thomas McElroy,Somethin' for the People]

Sid Wayne

Sid Wayne (ur. 26 stycznia 1923r -zm. 26 grudnia 1991r) był amerykańskim autorem tekściarzem i kompozytorem , który napisał wiele znanych piosenek od lat 50. do 80-tych. Prawie każdy film Elvisa Presleya zawierał co najmniej jedną pracę napisaną przez Wayne'a i jego partnera Bena Weismana .

Jego najbardziej znane dzieła to „ See You In September ” (napisane wspólnie z Shermanem Edwardsem), „It's Impossible” - zawierające angielski liryk z „ Somos Novios ” Armando Manzanero - „ Mangos ” (z Dee Libbey'em), „ Two Different Worlds ” i „ Relax Max ” (z Al Frischem) i „ I Need Your Love Tonight ” (z Bix Reichnerem). Dodatkowo pięć piosenek napisanych wspólnie z Benem Weismanem i Fredem Kargerem na ścieżkę dźwiękową do filmu Hold On! z udziałem Herman's Hermits i Shelley Fabares . Film obejmuje „George and Dragon”, „Got a Feeling”, „Wild Love”, „Gotta Get Away” i „Make Me Happy”, z których drugi był śpiewany przez Fabares . W latach 1960-1962 Wayne był dyrektorem muzycznym teleturnieju CBS Video Village , który zadebiutował wkrótce po tym, jak skażone skandalem, sfałszowane quizy z lat pięćdziesiątych zeszły z wizji.

Urodził się jako Sidney Weinberg w Brooklynie , w Nowym Jorku w dniu 26 stycznia 1923 roku ,Wayne,jako samouk muzyk miał wiele sukcesów w Nowym Jorku. W 1961 roku, kiedy Video Village przeniosło się z Nowego Jorku do Los Angeles, przeniósł się z młodą rodziną do West Hollywood w Kalifornii, aby rozpocząć karierę na zachodnim wybrzeżu. Tam nawiązał współpracę z Weismanem przy pracy nad filmami Elvisa Presleya. Gdy kariera filmowa Elvisa dobiegła końca, Wayne powrócił do swoich nowojorskich korzeni, aby mieć swój największy nominowany do nagrody Grammy hit z Perry Como nagranie „It's Impossible”. Ta piosenka, ballada miłosna dla jego żony Rhei, została zamówiona jako angielski liryk do "Somos Novios" Manzanero. Angielska wersja „It's Impossible” została oryginalnie wykonana przez Perry'ego Como i nominowana do nagrody Grammy w 1972 roku.

W 1980 roku Wayne przeniósł się do Dallas w Teksasie , gdzie kontynuował pisanie dla telewizji komercyjnej i reklamy z innymi partnerami do pisania piosenek, Stephenem Arnoldem i Rogerem Howellem (piosenkarzem / autorem tekstów).

Kompozycje Sida Wayne na listach przebojów

 [with  John Benson Brooks ]
01/1956 Ninety Nine Years (Dead or Alive)   Guy Mitchell 23.US 

[with Al Frisch]
04/1956 Winner Take All   The Platters 50.US 
10/1956 Two Different Worlds  Don Rondo 11.US
11/1956 Two Different Worlds   Roger Williams & Jane Morgan 41.US
11/1956 Two Different Worlds   Ronnie Hilton 13.UK
12/1956 Two Different Worlds   Dick Haymes 80.US
08/1965 Two Different Worlds   Lenny Welch 61.US

[with   Dee Libbey]
03/1957 Mangos   Rosemary Clooney 10.US/17.UK

[with  Aaron Schroeder ]
01/1959 It's Only the Beginning   The Kalin Twins 42.US
01/1959 First Anniversary   Cathy Carr 42.US
06/1961 I'm Gonna Knock on Your Door   Eddie Hodges 12.US/37.UK
03/1974 I'm Gonna Knock on Your Door   Little Jimmy Osmond 11.UK

[with  Bix Reichner]
03/1959 I Need Your Love Tonight   Elvis Presley 4.US/1.UK

[with Sherman Edwards]
06/1959 See You in September   The Tempos 23.US
05/1960 Biology  Sue Raney 109.US
06/1960 Biology   Danny Valentino 95.US
04/1961 Flaming Star   Elvis Presley 14.US
07/1966 See You in September   The Happenings 3.US
06/1972 See You in September   The Mike Curb Congregation 108.US

[with Abner Silver]
08/1960 My Love for You   Johnny Mathis  9.UK/47.US
04/1961 You Set My Heart to Music   Johnny Mathis 107.US

[with Ben Weisman,Marilyn Garrett]
12/1964 Ev'ry Little Bit Hurts   Bobby Vee 84.US 

[with  Dolores Fuller,,Ben Weisman]
02/1965 Do the Clam   Elvis Presley 21.US/19.UK
10/1966 Spinout   Elvis Presley 40.US/21.UK

[with Ben Weisman, Fred Karger ]
04/1968 We Call on Him  Elvis Presley 106.US 

[with  Armando Manzanero]
11/1970 It's Impossible   Perry Como 4.UK/10.US
10/1971 It's Impossible   New Birth 52.US

środa, 9 grudnia 2020

Anne Sylvestre

Anne Sylvestre ( ur. Anne-Marie Beugras 20 czerwca 1934r -zm. 30 listopada 2020r) była francuską piosenkarką i autorką tekstów.
Anne Sylvestre urodziła się w Lyonie 20 czerwca 1934 r. Była córką Alberta Beugrasa i siostrą pisarki Marie Chaix . Jej ojciec był politykiem, który stał się kolaborantem podczas okupacji Francji . Marie Chaix napisała książkę o roli ich ojca podczas okupacji, Les Lauriers du lac de Constance (1974).

Podczas studiów literackich na Sorbonie Anne Sylvestre zaczęła śpiewać w kabaretach w latach pięćdziesiątych i została odkryta przez Michela Valette'a . Jean-Claude Pascal nagrał jej piosenkę „Carrier d'eau” (Waterbearer) pod tytułem „La terre” (The Dirt, 1958). Zaczęła nagrywać w 1959 roku, a Georges Brassens napisał przedmowę do jej drugiego albumu (1962). Od 1962 r. pisała i śpiewała także dla dzieci ( Fabulettes ). Napisała piosenkę dla Serge'a Reggianiego „La Maumariée” . Nagrała komiczny duet z Bobym Lapointe „Depuis l'temps que j'l'attends mon prince charmant” ( 1969).

W 1973 roku założyła własną firmę nagraniową, aby wydawać swoje albumy. W 1976 roku, wraz z Isabelle Aubret , nagrała album Fabulettes et Chansons d'Anne Sylvestre . W 1987 roku dała show z piosenkarką Pauline Julien z Quebecu ( Croissants Gémeaux , Crossed Gemini, 1987-1988). Wraz z inną piosenkarką Michèle Bernard , dała program skierowany do dzieci, Lala et le Cirque du vent (Lala and the Wind's Circus, 1992-1996). Śpiewała również na scenie z Agnès Bihl w programie Carré de Dames (Four of Queens, 2012).

Jej piosenki obejmują szeroki zakres tematyczny. Jej pieśni miłosne są często nostalgiczne („Le Pêcheur de Perles”, The Pearl Fisher, 1967; „La Chambre d'or”, 1969). Niektóre z jej piosenek nie mogły zostać wyemitowane z powodu ich silnego zaangażowania, a inne zawierają wulgaryzmy, na przykład „Les Gens qui doutent” ( 1977). Niektóre piosenki poruszają trudne tematy, takie jak ubóstwo („Porteuse d'eau”, 1961), bezdomność („Pas difficile”, 1986), edukacja w społeczeństwie konsumpcyjnym („Abel Caïn, mon fils ", 1971), wojna (" Lullaby from Bagdad ", 2003). Liczne piosenki ukazują życie kobiet w sposób feministyczny: „No, tu n'as pas de nom” ( 1973) o aborcji, „La Vache engagée” ( 1975), „Une sorcière comme les autres” ( 1975) o macierzyństwie, „La Faute à Ève” ( 1978) o prawach kobiet , „Rose” (1981) o ciąży nastolatków „Juste une femme” ( 2013) o seksizmie. Wspierała również małżeństwa osób tej samej płci („Gay marions-nous”, 2007).

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Les cathédrales/Jeannette-Madame ma voisine/Tiens toi droit	Anne Sylvestre	04.1962	98[2]	-	Philips 432.438	-

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Ger	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
N° 5	Anne Sylvestre	12.1967	15[1]	-	Philips P 77. 871	-
Mousse	Anne Sylvestre	10.1968	10[16]	-	Disques Meys 30001	-
Dans La Vie En Vrai	Anne Sylvestre	02.1981	5[8]	-	-	-
Bye Mélanco	Anne Sylvestre	09.2007	81[7]	-	Universal Music France 301 763 5	-