piątek, 20 listopada 2020

Jeannie C. Riley

 Jeannie C. Riley (ur. 19-go październik 1945r jako Jeanne Carolyn Stephenson w Stamford , Teksas ) to amerykańska piosenkarka country . Jej największym sukcesem była piosenka Harper Valley PTA z 1968 roku.

 

Riley dorastała w Anson . Po ukończeniu szkoły przeniosła się do Nashville ze swoim nowożeńcem Mickeyem Rileyem w 1964 roku, aby rozpocząć karierę piosenkarki. Początkowo pracowała jako sekretarka w wydawnictwie muzycznym. Wkrótce miała możliwość wyprodukowania kilku dem i nagrania pierwszego singla.
W  1968r   znana producentka Shelby Singleton przyjęła do swojej nowo założonej wytwórni Plantation utwór Harper Valley PTA   . Piosenka została napisana przez Toma T. Halla i dotyczyła obłudnych wydarzeń w małym miasteczku.Singiel sprzedał się w sześciu milionach egzemplarzy. Riley była pierwszą kobietą, która znalazła się na szczycie zarówno listy singli muzyki country, jak i singli muzyki pop z tą samą piosenką .   Riley zdobyła nagrodę Grammy w 1969 roku za tę piosenkę. Później wyprodukowany album o tej samej nazwie również został ozłocony i osiągnął numer 1 na listach przebojów country i numer 12 na listach pop. 

W sierpniu 1968 Jeannie C. Riley przeniosła się do Singleton Sound Studios (SSS) w Nashville, wytwórni produkcyjno-nagraniowej założonej przez Singleton, do której należała Plantation Records. Pozostała w Plantation Records do 1971 roku, gdzie miała kilka drobnych przebojów z Country Girl , Oh, Singer i Good Enough to Be Your Wife .

W 1970r roku rozwiodła się z mężem, ale kilka lat później wyszła ponownie za mąż. W połowie lat siedemdziesiątych zmieniła styl i zaczęła śpiewać chrześcijańskie pieśni i gospel . W 1977 roku ukazała się jej autobiografia From Harper Valley to the Mountain Top

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Harper Valley P.T.A./Yesterday All Day Long TodayJeannie C. Riley08.1968-1[1][13]Plantation 3[written by Tom T. Hall][produced by Shelby S. Singleton Jr.][1[3][13].Country Chart]
The Girl Most Likely/My ScrapbookJeannie C. Riley12.1968-55[6]Plantation 7[written by Myra Smith, Margaret Lewis][produced by Shelby S. Singleton Jr.][6[12].Country Chart]
The Price I Pay To Stay/How Can Anything So Right Be So WrongJeannie C. Riley03.1969--Capitol 2378[written by Ed Bruce][produced by Aubrey Mayhew ][35[3].Country Chart]
There Never Was A Time/Back To SchoolJeannie C. Riley03.1969-77[4]Plantation 16[written by Margaret Lewis, Myra Smith][produced by Shelby S. Singleton Jr.][5[11].Country Chart]
The Rib/I'm The WomanJeannie C. Riley07.1969-111[5]Plantation 22[written by Margaret Lewis, Myra Smith][produced by Shelby S. Singleton Jr.][32[3].Country Chart]
Things Go Better With Love/The Back Side Of DallasJeannie C. Riley10.1969-A:111[2]Plantation 29[A:written by Naomi Martin][B:written by Jerry Foster, Bill Rice][produced by Shelby S. Singleton Jr.][A:34[3].Country Chart][B:33[6].Country Chart]
Country Girl/We Were Raised On LoveJeannie C. Riley02.1970-106[3]Plantation 44[written by Margaret Lewis, Myra Smith][produced by Shelby S. Singleton Jr.][7[10].Country Chart]
Duty Not Desire/ Holdin' OnJeannie C. Riley07.1970--Plantation 59[written by Becki Bluefield][produced by Shelby S. Singleton Jr.][21[8].Country Chart]
Oh, Singer/I'll Take What's Left Of YouJeannie C. Riley01.1971/td>-74[6]Plantation 72[written by Mira Smith, Margaret Lewis][produced by Shelby S. Singleton Jr.][4[12].Country Chart]
Good Enough To Be Your Wife/Light Your Light (And Let It Shine)Jeannie C. Riley07.1971-97[4]Plantation 75[written by Ralph Murphy][produced by Shelby S. Singleton Jr.][7[11].Country Chart]
Roses And Thorns/Shed Me No TearsJeannie C. Riley11.1971--Plantation 79[written by Naomi Martin][produced by Shelby S. Singleton Jr.][15[10].Country Chart]
Give Myself A Party/Why You Been Gone So LongJeannie C. Riley01.1972--MGM 14341[written by Don Gibson][produced by Jim Vienneau][12[10].Country Chart]
Good Morning Country Rain/This Is For YouJeannie C. Riley06.1972--MGM 14382[written by Eddy Raven][produced by Jim Vienneau][30[5].Country Chart]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Harper Valley P.T.A.Jeannie C. Riley10.1968-12[27]Plantation 1[gold-US][produced by Shelby S. Singleton Jr.]
Yearbooks And YesterdaysJeannie C. Riley03.1969-187[5]Plantation 2[produced by Shelby S. Singleton Jr.]
Things Go Better With LoveJeannie C. Riley09.1969-142[7]Plantation 3 [produced by Shelby S. Singleton Jr.]

czwartek, 19 listopada 2020

Righteous Brothers

Wbrew nazwie, przyjętej przez duet. Bill Medley (ur. 19.09. 1940 r. w Santa Anna w stanie Kalifornia, USA) i Bobby Hatfield (ur. 10.08. 1940 r. w Beaver Dam w stanie Wisconsin, USA) nie byli ze sobą spokrewnieni. Spotkali się w 1962 r. w klubie Black Derby w Kalifornii, gdzie wkrótce zyskali aprobatę grona jego białych i ciemnoskórych bywalców.

 

Donośny baryton Medleya w połączeniu z wysokim tenorem Hatfielda tworzyły charakterystyczne brzmienie duetu, który zadebiutował serią znakomitych rhythm'n'bluesowych singli, wśród których znalazła się m.in. piosenka "Little Latin Lupe Lu". Piosenkarze zdobyli sporą popularność w USA w 1964 r. po kilkakrotnym pojawieniu się w znanym show telewizyjnym - "Shindig".
 

Nieco później słynny producent Phil Spector, właściciel wytwórni Philles, podpisał z nimi kontrakt, a pierwszym efektem współpracy z duetem był przebój "You've Lost That Loving Feeling" - numer l amerykańskiej listy bestsellerów, do dziś uważany za jeden z najlepszych singli w historii muzyki pop. Podobny sukces odniosły dwa kolejne: "Just Once In My Life" i "Ebb Tide", lecz konflikty między duetem a producentem spowodowały nieoczekiwane odejście Righteous Brothers z wytwórni w 1966 r.
 

Pomimo otrzymania "złotej płyty" za kompozycję "(You're My) Soul And Inspiration", zrealizowanej w stylu wypracowanym przez Spectora, duet nie zdołał utrzymać popularności i sukcesu na poprzednim poziomie. The Righteous Brothers rozstali się w 1968 r. Medley poświęcił się karierze solowej, a Hatfield z nowym partnerem Jimmym Walkerem (przedtem członkiem The Knickerbockers) kontynuował działalność pod tą samą nazwą. Ich współpraca nie trwała jednak długo. W 1974 r. oryginalny skład duetu reaktywował się i wziął udział w nagraniu albumu Sonny And Cher Comedy Hour. W tym samym roku do amerykańskiej Top 3 dotarł ich singel "Rock'n'Roll Heaven", ale później nie udało im się powtórzyć wcześniejszych sukcesów.
 

Duet jest od czasu do czasu reaktywowany i występuje podczas specjalnych okazji, głównie koncertów wspomnieniowych. W 1987 r. Medley odniósł światowy sukces piosenką "(I've Had) The Time Of My Life", wykonywaną w duecie z Jennifer Warnes i pochodzącą z filmu "Dirty Dancing". W 1990 r. "Unchained Melody", hit Righteous Brothers z 1965 r., wykorzystany w filmie "Ghost", znalazł się na l. miejscu brytyjskiej listy przebojów.  


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Little latin lupe lu/I' m so lonelyRighteous Brothers05.1963-49[7]Moonglow 215[written by Bill Medley][produced by Ray Maxwell]
My babe/Fee fe fidily i ohRighteous Brothers09.1963-75[7]Moonglow 223[written by Bill Medley, Bob Hatfield][produced by Ray Maxwell]
Try to find another man/I still love youRighteous Brothers05.1964-119[3]Moonglow 231[written by Bill Medley, Bob Hatfield][produced by Bill Medley]
This little girl of mine/If you' re lyin' you' ll be cryinRighteous Brothers10.1964-114[1]Moonglow 235[written by Ray Charles][produced by Bill Medley][#26 hit for Everly Brothers in 1958]
You' ve lost that lovin' feeling/There' s a womanRighteous Brothers12.19641[2][10]1[2][16]Philles 124[silver-UK][written by Barry Mann /Cynthia Weil/ Phil Spector][ produced by Phil Spector][2[15].R&B Chart]
Ebb tide/[I love you] For sentimental reasonsRighteous Brothers12.1965-5[9]Philles 130[written by Carl Sigman,Robert Maxwell][produced by Phil Spector][13[7].R&B Chart]
Bring your love to me/Fannie MaeRighteous Brothers01.1965-83[3] side B:117[3]Moonglow 238[A:written by Bill Medley, Bob Hatfield][B:written by Brown, Robinson][produced by Bill Medley][side B:#38 hit for Buster Brown in 1960]
My babe/Fee-fi- fidily- i- oh [Dinah blow your horn]Righteous Brothers02.1965-101[3]Moonglow 223[written by Bill Medley, Bob Hatfield][produced by Ray Maxwell]
Just once in my life/The bluesRighteous Brothers04.1965-9[11]Philles 127[written by Phil Spector ,Gerry Goffin,Carole King][ produced by Phil Spector][26[5].R&B Chart]
You can have her/Love or magicRighteous Brothers05.1965-67[5]Moonglow 239[written by Cook]
Justine /In that great gettin' up morningRighteous Brothers07.1965-85[3]Moonglow 242[written by Don Harris,Dewey Terry][produced by Bill Medley]
Unchained melody/Hung on youRighteous Brothers07.196514[11]4[13]side B;47[7]Philles 129[A:written by Al North / Hy Zaret][B:written by Phil Spector,Gerry Goffin,Carole King][produced by Phil Spector][piosenka z filmu "Unchained"][6[12].R&B Chart]
For your love/Gotta tell you how i feelRighteous Brothers10.1965-103[4]Moonglow 243[written by Ed Townsend][#13 hit for Ed Townsend in 1958]
Georgia on my mind/My tears will go awayRighteous Brothers02.1966-62[5]Moonglow 244[written by Hoagy Carmichael,Stuart Gorrell][produced by Bill Medley]
[You' re my] Soul & inspiration/B Side BluesRighteous Brothers03.196615[9]1[3][13]Verve 10 383[gold-US][written by Barry Mann /Cynthia Weil][ produced by Bill Medley][13[9].R&B Chart]
He /He will break your heartRighteous Brothers06.1966-18[8]side B:91[1]Verve 10 406[A:written by John Richards,Richard Mullen][B:written by Curtis Mayfield,Jerry Butler,Calvin Carter][ produced by Bill Medley]
Go ahead and cry/Things didn' t go your wayRighteous Brothers08.1966-30[6]Verve 10 430[written by Bill Medley][ produced by Bill Medley]
The white cliffs of Dover/She' s mine all mineRighteous Brothers10.196621[6]118[3]Philles 132[written by Walter Kent / Nat Burton][produced by Phil Spector][#6 hit for Glenn Miller in 1942]
On this side of goodbye/A man without a dreamRighteous Brothers10.1966-47[6]Verve 10 449[written by Gerry Goffin,Carole King][ produced by Bill Medley]
Islands in the sun/What Now My LoveRighteous Brothers12.196636[4]-Verve VS 547[written by Harry Belafonte,Lord Burgess][ produced by Bill Medley]
Along came Jones/Jimmy bluesRighteous Brothers02.1967-108[5]Verve 10 479[written by Jerry Lieber, Mike Stoller][ produced by Bill Medley][#9 hit for Coasters in 1959]
Melancholy music man/Don' t give up on meRighteous Brothers04.1967-43[6]Verve 10 507[written by Alan Gordon,Gary Bonner][ produced by Joe Wissert]
Stranded in the middle of noplace/Been so niceRighteous Brothers09.1967-72[4] side B:128[4]Verve 10 551[A:written by William Stevenson][B:written by William Stevenson,Douglas Brown][ produced by Mickey Stevenson]
Here i am/So many lonely nights aheadRighteous Brothers02.1968-121[1]Verve 10 577[written by William Stevenson,Douglas Brown][ produced by Mickey Stevenson]
You' ve lost that lovin' feeling [reissue]/Unchained MelodyRighteous Brothers02.196910[11]-London HL 10241 [UK]
Rock and roll heaven/I just wanna be meRighteous Brothers05.1974-3[17]Haven 7002[written by Alan O'Day,Johnny Stevenson][ produced by Dennis Lambert,Brian Potter]
Give it to the people/Love is not a dirty wordRighteous Brothers09.1974-20[9]Haven 7004[written by Dennis Lambert,Brian Potter][ produced by Dennis Lambert]
Dream on/Dr Rock and rollRighteous Brothers11.1974-32[8]Haven 7006[written by Dennis Lambert,Brian Potter][ produced by Dennis Lambert,Brian Potter]
You' ve lost that lovin' feeling [reissue]Righteous Brothers11.197742[4]-Phil Spector International 2010022 [UK]
You' ve lost that lovin' feeling [reissue]Righteous Brothers01.198887[4]--
Unchained melody/You're My Soul And InspirationRighteous Brothers08.19901[4][12]13[19]Verve/Polydor PO 101[platinum-UK][platinum-US]
You've Lost That Lovin' Feelin'/Ebb TideRighteous Brothers10.19903[9]19[25]Curb 76 844[platinum-US]

Albumy
*163*
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Right now!Righteous Brothers01.1965-11[21]Moonglow 1001[produced by Bill Medley]
Some blue-eyed soulRighteous Brothers01.1965-14[20]Moonglow 1002[produced by Bill Medley]
You' ve lost that lovin' feelin'Righteous Brothers01.1965-4[67]Philles 4007[produced by Bill Medley]
Just once in my life...Righteous Brothers05.1965-9[41]Philles 4008[produced by Bill Medley, Phil Spector]
This is new!Righteous Brothers06.1965-39[20]Moonglow 1003
Back to backRighteous Brothers12.1965-16[26]Philles 4009[produced by Phil Spector]
Soul & inspirationRighteous Brothers04.1966-7[32]Verve 5001[gold-US][produced by Bill Medley]
The best of The Righteous BrothersRighteous Brothers05.1966-130[11]Moonglow 1004
Go ahead and cryRighteous Brothers09.1966-32[20]Verve 5004[produced by Bill Medley]
Sayin' something!Righteous Brothers04.1967-155[15]Verve 5010[produced by Bill Medley]
Greatest hitsRighteous Brothers09.1967-21[50]Verve 5020[gold-US]
Souled outRighteous Brothers10.1967-198[2]Verve 5031[produced by Mickey Stevenson]
One for the roadRighteous Brothers12.1968-187[2]Verve 5058
Greatest hits Vol.2Righteous Brothers04.1969-126[5]Verve 5071
Give it to the peopleRighteous Brothers08.1974-27[18]Haven 9201[produced by Brian Potter, Dennis Lambert]
Greatest hitsRighteous Brothers08.1990-31[81]Verve 823119
Anthology [1962-1974]Righteous Brothers10.1990-178[3]Rhino 71 488[gold-US]
Best of The Righteous BrothersRighteous Brothers11.1990-161[3]Curb 77 381[2x-platinum-US]
Unchained melodyRighteous Brothers08.1992-35[8]Polygram 511 078
The very best of The Righteous Brothers/Unchained melodyRighteous Brothers11.199211[17][11.1990]14[1]Verve 847248[platinum-UK][gold-US

Nelson Riddle

Nelson Riddle,  (ur. 1 .VI. 1921r w Oradell, New Jersey,  - zm. 6. X. 1985r w Los Angeles, Kalifornia), dyrygent, aranżer, puzonista. Od ósmego roku życia uczył się gry na fortepianie, później zmienił instrument. Zabłysnął w latach 40-tych jako puzonista i autor aranżacji utworów w orkiestrze Charliego Spivaka. Potem grał w zespołach Tommy’ego Dorseya i Boba Crosby’ego. Po odbyciu służby wojskowej był etatowym aranżerem w radiu NBC. W 1949r wytwórnia Capitol zatrudniła Riddle jako aranżera utworów (m.in. Too Young i Mona Lisa) na płytę  Nata King Cole’a.

 Przez następne 10 lat aranżer współpracował przy 15 albumach słynnego wokalisty (m.in. przy nagraniach utworów Unforgettable, Ballerina i Somewhere Along the Way). Riddle był znany jako specjalista od orkiestracji utworów dla wokalistów. Byli wśród nich Margaret Whiting, Dean Martin,  Judy Garland, Jack Jones, Peggy Lee, Frank Sinatra, Rosemary Clooney, Ella Fitzgerald, Shirley BasseyJohnny Mathis. Od 1950r dokonywał także solowych nagrań, w 1954r wylansował utwór Brother John, w następnym roku Lisbon Antigua doszła do pierwszego miejsca na liście przebojów w USA. W 1958r otrzymał nagrodę  Grammy za kompozycję Cross Country Suite. Jako solista i szef orkiestry „rywalizował” z   Henrym Mancinim o to, kto ma bogatszą dyskografię i większe honoraria.

 Od połowy lat 50-tych Riddle aktywnie tworzył dla filmu i telewizji. Napisał utwory do seriali Route 66 i The Untouchables. Dla potrzeb wielkiego ekranu skomponował muzykę do nominowanych do Oscara filmów Li’l Abner, Can-Can, Robin and the Seven Hoods, Paint Your Wagon. Do innych ważnych filmów z muzyką Riddle zaliczyć należy The Pajama Game, St. Louis Blues, Merry Andrew oraz, z udziałem Franka Sinatry, The Joker's Wild i Pal Joey

W 1974r otrzymał Oscara za muzykę do filmu Wielki Gatsby. W latach 70-tych był dyrektorem muzycznym telewizyjnego show wokalistki Julie Andrews. Z powodów zdrowotnych wycofał się następnie z życia muzycznego, lecz w latach 80-tych wrócił z sukcesem do studiów nagrań. Wspólnie z wokalistką   Lindą Ronstadt przygotował trzy albumy - What’s New, Lush Life i For Sentimental Reasons - zawierające popularne standardy. 

Za What’s New w 1983r i Lush Life w 1985r otrzymał nagrody Grammy. W 1985r ostatnim osiągnięciem artysty były nagrania z primadonną opery Tiri Te Kanawa. W orkiestracjach wielu nagrań, po mistrzowsku wykorzystywał elementy jazzu oraz sekcję dętą (a zwłaszcza ulubione instrumenty solowe - puzon i trąbkę).



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Lisbon Antigua/Robin HoodNelson Riddle12.1955-1[4][29] Capitol 3287[written by Amadeu DoVale,José Galhardo,Raul Portela]
Port Au Prince/Midnight BluesNelson Riddle03.1956-20[14] Capitol 3374[written by Bernie Wayne]
Theme From "The Proud Ones"/The Love Of Genevieve Nelson Riddle07.1956-39[10] Capitol 3472[written by Lionel Newman][tytułowa piosenka z filmu]
Route 66 Theme/Lolita Ya YaNelson Riddle06.1962-30[12] Capitol 4741[written by Nelson Riddle][produced by Tom Morgan]
Naked City Theme/The Defenders ThemeNelson Riddle10.1962-130[2] Capitol 4843[written by Billy May][produced by Tom Morgan]
What's New/Crazy He Calls MeNelson Riddle with Linda Ronstadt 10.1983-53[14] Asylum 69780[written by Johnny Burke, Bob Haggart][produced by Peter Asher]
Batman Theme/Batusi A-Go! Go! (I Shouldn't Wish To Attact Attention)Nelson Riddle07.1989-91[3] Mercury BATSP 1[written by Hefti]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Hey...Let Yourself Go!Nelson Riddle05.1957-20[1]Capitol 814-
C'mon... Get Happy!Nelson Riddle02.1958-20[1]Capitol 893-
Route 66 Theme and Other Great TV Hits Nelson Riddle10.1962-48[9]Capitol 1771[produced by Tom Morgan]
Let's Face The MusicNelson Riddle12.196212[2]-Columbia 33SX 1454[produced by Tom Morgan]
Kompozycje Nelsona Riddle na listach przebojów


 
  [with   Dick Stanford]
07/1956 Wait for Me (Johnny Concho Theme)  Frank Sinatra 75.US 


[with Chester Conn,Sammy Gallop]
04/1960 That's You   Nat King Cole 101.US/10.UK


[solo]
06/1962 Route 66 Theme   Nelson Riddle 30.US

[with  Bob Harris]
08/1962 Lolita Ya-Ya   The Ventures 61.US


 

Dig Richards

 Digby George „Dig” Richards (ur. 12 września 1940r - zm. 17 lutego 1983r) to australijski wokalista rock and rollowy , autor tekstów, instrumentalista, aktor teatru muzycznego i prezenter telewizyjny , aktywny w późnych latach pięćdziesiątych i wczesnych sześćdziesiątych jako główny wokalista zespołu R'Jays . Richards był pierwszym australijskim artystą rock and rollowym, który nagrał 12-calową płytę  w Australii z albumem   zatytułowanym Dig Richards , wydanym w listopadzie 1959 r. Od 1971 r. występował jako solowy wykonawca muzyki country. Według Kent Music Report miał cztery krajowe hity z listy Top 30: „(My) Little Lover” / „Quarrels (Are a Sad Sad Thing)” (wrzesień 1960), „A Little Piece of Peace” (czerwiec 1971), „People Call Me Country” / „The Dancer” (luty 1972) i „Do the Spunky Monkey” (czerwiec 1974). 17 lutego 1983 r. Digby Richards zmarł na raka trzustki w wieku 42 lat. Pozostawił żonę Sue i dwoje dzieci.


Digby George Richards urodził się 12 września 1940 roku w miasteczku Dunedoo, położonym w centralnej zachodniej części Nowej Południowej Walii .  Jego ojciec, Gordon Forrest Richards, był wiejskim policjantem, a jego matką była Mona (z domu Dennis).  Jego młodszy brat to Douglas Ryman Richards (ur. ok. 1944). Gordon był później hodowcą ostryg w Narooma .  Richards uczęszczał do szkół Narooma Central i Moruya High , gdzie zdał egzamin maturalny.W wieku 17 lat udał się do Sydney do pracy w dużym domu towarowym. 

W sierpniu 1958 roku, podczas przypadkowego spotkania w barze nagraniowym Nock and Kirbys z już uznanymi członkami założycielskimi zespołu R'Jays, perkusistą Barrym Lewisem i gitarzystą Jonem Haytonem, Richards otrzymał propozycję miejsca jako wokalista The R'Jays. To spotkanie było dla wszystkich szczęśliwe, ponieważ zespół już za dwa tygodnie zarezerwował miejsce na wieczór taneczny i niestety ich ówczesny wokalista okazał się dość przeciętny i opuścił scenę. Próby zespołu z Richardsem rozpoczęły się już następnego wieczoru i nie zawiódł.

The R'Jays zagrali swój pierwszy wieczorek taneczny w sierpniu 1958 roku w Castlecraig Community Hall, w składzie: Richards, Jon Hayton na gitarze prowadzącej, Barry Lewis na perkusji, Ken Conyard na gitarze rytmicznej, Peter Marris na saksofonie i Roger Palfreyman na basie .Przesłuchanie w Festival Records w 1959 roku dało im kontrakt nagraniowy i byli trzecim zespołem rock and rolla, który podpisał kontrakt nagraniowy; poprzednimi dwoma byli Johnny O'Keefe i Col Joye and the Joy Boys .

Podczas improwizowanej rozmowy na kanale 9 między prezenterem telewizyjnym Brianem Hendersonem a członkami zespołu R'Jays Barrym Lewisem i Rogerem Palfreymanem, Henderson zaryzykował i zaprosił R'Jays do występu na żywo na „Australian Bandstand”. Zaledwie tydzień później R'Jays stał się pierwszym zespołem w Australii, który wystąpił na żywo w telewizyjnym programie muzycznym, Bandstand , i stał się jednym z regularnych wykonawców. Byli także stałymi bywalcami rywalizującego programu telewizyjnego, Six O'Clock Rock . Od sierpnia 1959 byli zespołem domowym w programie telewizyjnym Teen Time , który był emitowany na ATN-7 w Sydney do około 1962 roku. W połowie października 1959 roku mieli wesprzeć amerykańskiego piosenkarza Fabiana w jego trasie po Australii. Jednak Richards trafił do szpitala po wypadku samochodowym i przez wiele miesięcy nie mógł jeździć w trasę.

W lipcu 1959 roku zespół stał się „Dig Richards and the R'Jays”. Wydali swój pierwszy singiel „I Wanna Love You”, napisany przez 15-letniego brata Richardsa, Douglasa.   To nagranie zadebiutowało na 8 miejscu w lokalnej stacji radiowej, na liście 40 najlepszych nagrań 2UE .  W tym czasie w składzie byli Richards, Hayton i Lewis z Jayem Boogiem na fortepianie i Peterem Bakerem na basie elektrycznym .  Drugi singiel grupy, "I'm Through", również napisany przez Douga, pojawił się we wrześniu i dotarł do Top 40. 

Richards stał się pierwszym australijskim rock and rollowcem ,który nagrał 12" płytę   wydaną w listopadzie 1959 roku.  Richards był wspierany na większości utworów przez R'Jays, ale w czterech utworach użył The New Notes.  W styczniu 1960 Richards wspierał trasę koncertową amerykańskiego rockera, Billy'ego" Crasha "Craddocka , promowany przez Lee Gordona .   Również w tym samym miesiącu Richards and the R'Jays wydali singiel „(Real Gone) Annie Laurie” w oddziale Festival Records , RexLeon Isackson zastąpił Lewisa na perkusji w 1959 roku.   Grupa wraz z Richardsem wydała trzy kolejne single dla Rex.  We wrześniu 1960 roku wspierali amerykańskiego piosenkarza i aktora Ricky'ego Nelsona . Drugi solowy album Richardsa, Bad Boy , ukazał się w listopadzie.  W studiu przy różnych utworach był wspierany przez R'Jays, The Crescents lub The Graduates.  Richards wydał także solowe single, "You Gotta Love Me" w grudniu 1960 i "Alice (In Wonderland)", które osiągnęły 33 miejsce w czerwcu 1961.

Po 1962 roku Richards został solistą i nauczył się grać na gitarze. W sierpniu wydał EP-kę Dig Richards Gets out of the Groove , z gitarą  Douglasa.   W tym samym miesiącu wraz z innymi artystami popowymi Robem EG i Johnnym Devlinem założył komercyjne przedsięwzięcie All Star Promotions , które prowadziło kluby taneczne dla nastolatków.  Richards następnie odbył dwie trasy przeglądowe z Tedem Quigiem, aby „zdobyć większe doświadczenie w pracy na scenie i skeczach komediowych”.   Jego następny singiel, „Raincoat in the River”, osiągnął numer 19 w październiku 1962 roku. Odbył czterotygodniowe tournée po wiejskich terenach pracując jako śpiewający duet komediowy z Clarencem „Busterem” Noble, gdzie „jedną z rzeczy, których mnie nauczył był wyraz twarzy”.  W grudniu Richards przyjął główną rolę w przedstawieniu teatralnym Melody Fair w Elizabethan Theatre w Sydney .  Następnie uczył się śpiewu i tańca.

W maju 1963 roku wydał kolejny singiel „The Love Express”.W grudniu nastąpił  „Comin 'Down”. W grudniu zagrał rolę Dig the Beatnik w Once Upon a Surfie , muzycznej farsie o surfingu w Palace Theatre w Sydney.  

Kolejne cztery single Richardsa w Festival to „Come on and Dance with Me” (maj 1964), „Mary from the Dairy” (grudzień), „Puff (The Tragic Wagon)” (czerwiec 1965) i „I was Yesterday's Hero ,Today I'm a Broken Hearted Clown”.  Od października 1964 do stycznia 1965 Richards uczestniczył w cotygodniowym telewizyjnym teleturnieju wiedzy ogólnej dla dzieci, Ampol Stamp Quiz , ze współgospodarzem i inną piosenkarką popową Little Pattie .  Następnie pracował w klubie, a w 1966 r. podróżował po Azji Południowo-Wschodniej i występował dla wojsk australijskich w Wietnamie .  W 1970 r. przeniósł się do Wielkiej Brytanii, aby tam pracować w klubie.

W 1971 roku wrócił do Australii i jako Digby Richards kontynuował występy i nagrania w stylu głównie country .  W tym samym roku jego następny album, Harlequin , ukazał się w RCA .  Wydał  cztery single, „A Little Piece of Peace” (czerwiec 1971) nr 28,  „Just Loving You” (wrzesień), „People Call Me Country” (luty 1972) No. 24,   i „Dirty River” (maj).   W 1973 roku udał się do Los Angeles, gdzie nagrał swój kolejny album, Digby Richards (luty 1974). Z albumu wydano cztery single, „If I Could Write a Love Song” (grudzień 1973),   „New York City (Send My Baby Home)” (nr 35, kwiecień 1974), „Do the Spunky Monkey ”(Nr 21, czerwiec) i „ Be My Day ”(wrzesień). 
 

Następny album Richardsa, Collection (1975), dostarczył trzy single: „Mr Hard Times” (styczeń 1975), „Little Suzuki” (maj) i ponownie nagraną wersję „Raincoat in the River” (sierpień). W 1977r Richards ponownie przeniósł się do Wielkiej Brytanii.  Jego album z 1978 roku, Whiskey Sundown , ukazał się w grudniu i od końca tego samego roku do następnego koncertował w Europie jako support dla Dolly Parton , włączając w to występy w Londynie.   Jego następny album, The Thing is ...? , ukazał się w styczniu 1981 r., a po nim - If You Could Read My Mind w grudniu następnego roku. 17 lutego 1983 roku Digby Richards zmarł na raka trzustki w wieku 42 lat. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus]
Komentarz
I Wanna Love You/Kansas CityDig Richards and The R' Jays07.195915[19]-Festival FK-3083[written by D. Richards]
I'm Through/You Are My SunshineDig Richards and The R' Jays10.1959A:55[6];B:99[2]-Festival FK-3099[A:written by D. Richards][B:written by Davis, Mitchell ]
[Real Gone] Annie Laurie/South Of The BorderDig Richards and The R' Jays02.196035[10]-Rex A RS-001[written by Ken Taylor]
Comin' Down With Love/Ain't She SweetDig Richards and The R' Jays05.196048[12]-Rex RS-022[written by Sid Tepper, Roy Bennett]
(My) Little Lover/Quarrels (Are A Sad Sad Thing)Dig Richards08.196023[14]-Rex RS-028[written by Ken Taylor]
You Gotta Love Me/My Baby's Not A Baby AnymoreDig Richards11.196093[2]-Rex RS-043[written by D. Richards]
Alice [In Wonderland]/I'm In The Mood For LoveDig Richards07.196154[5]-Rex RK-61[written by Helen Grover, Kay Thomas]
Raincoat In The River/A Long Way From HomeDig Richards10.196245[14]-Festival FK-258[written by Schroeder, Kaye]
The Love Express/The Whole Wide WorldDig Richards05.196372[3]-Festival FK-357[written by Ballard, Alfred]
Comin' Down/His And HersDig Richards11.196376[10]-Festival FK-484[written by B. Darin, Clark]
The Aussie Bush Hat/You Don't Know MeDig Richards04.196767[3]-CBS BA-221372[written by Watson, Weston]
A Little Piece Of Peace/Show Me The WaDigby Richards07.197128[16]-RCA Victor 101940[written by Digby Richards]
Just Loving You/One Voice In A MillionDigby Richards 11.197184[3]-RCA Victor 101967[written by Digby Richards]
People Call Me Country/The DancerDigby Richards03.197224[13]-RCA Victor 102040[written by Digby Richards]
If I Could Write A Love Song/Sweetwater ValleyDigby Richards 10.197355[13]-RCA Australia 102373[written by Digby Richards]
New York City (Send My Baby Home)/Dawning Of The MorningDigby Richards02.197435[12]-RCA Australia 102396[written by Digby Richards]
Do The Spunky Monkey/My Daddy Was A Song And Dance ManDigby Richards05.197421[15]-RCA Australia 102439[written by Digby Richards]
Be My Day/Be My GuitarDigby Richards12.197491[5]-RCA Australia 102486[written by Larry Murray]
Little Suzuki/A Girl Like YouDigby Richards05.197568[6]-RCA Australia 102595[written by Digby Richards]
Raincoat In The River/Havin' It StraightDigby Richards09.197575[16]-RCA Australia 102641[written by A. Schroeder]
Lady/You Are The SunDigby Richards10.197687[4]-Polydor 2079 089[written by Digby Richards]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus]
Komentarz
Digby RichardsDigby Richards02.197428[25]-RCA Australia MVPL1-0001-

Dalton Boys

 Powszechnie nazywani białymi rodzinnymi zespołami folkowymi - bo tak właśnie się zaczęli - Dalton Boys podpisali kontrakt z Motown na jeden singiel w 1965 roku, po kilku zmianach w składzie, kiedy to ich brzmienie ewoluowało od folku w kierunku Merseybeat. rock-pop. Chociaż ich jedyny singiel w Motown najwyraźniej był emitowany na antenie w Detroit, publiczność w całym kraju pozostała niewzruszona, a Boys wkrótce potem opuścili wytwórnię;

zespół rozpadł się, chociaż według znakomitej Encyklopedii Motown Grahama Bettsa, niektórzy członkowie później przenieśli się do Kalifornii i połączyli ponownie jako Colours, gdzie ich historia krzyżuje się z wieloma innymi wybitnymi gałęziami psychodelicznego rockowego drzewa genealogicznego lat sześćdziesiątych.

 Dan Dalton pochodzi z Erieau. Występował z braćmi w grupie przed tym zespołem. Później został producentem muzycznym i ostatecznie prowadził własną firmę produkcyjną (Dan Dalton Productions). Jego pierwsza próba pisania, prezentacji i występów w reklamie  przyniosła mu najwyższą nagrodę branżową. 

Podczas studiów na Uniwersytecie Hawajskim Dan Dalton został zawodowym muzykiem jako członek trio Dalton Boys, wraz ze swoimi braćmi Wally i Jackiem. Trio otrzymało rezerwację na otwarcie nowego klubu Randy’ego Sparksa, Ledbetter’s, w październiku 1963 roku. Kiedy jego bracia zostali powołani do wojska i zespół rozpadł się, Dalton dołączył do Back Porch Majority, grając na banjo.

 

Charlie Rich

Charlie Rich,  (ur. 14 .XII. 1932r w Colt, USA - zm. 25. Vll. 1995r w Hammond), wokalista, pianista, autor piosenek, lider zespołu, przydomek „Srebrny Lis”, jedna z najwybitniejszych postaci muzyki   country lat  70-tych, utalentowany muzyk, który mógłby również odnieść sukcesy w  rocku   czy  jazzie.

 

Nauczył się podstaw gry na fortepianie od matki, misjonarki kościoła Baptystów. W szkole średniej poznał swoją przyszłą żonę i współautorkę piosenek   Margaret Ann. Podczas studiów muzycznych w Arkansas University grał w różnych zespołach jazzowych i tanecznych. W 1951r wstąpił do lotnictwa Stanów Zjednoczonych i stacjonował w Oklahoma. Tam założył zespól jazzowy The Velvetones, z którym występował w lokalnej stacji telewizyjnej. Wielki wpływ na rozwój kariery muzycznej miała jego żona, która skontaktowała go z   Samem Phillipsem, właścicielem legendarnego wydawnictwa Sun Records w   Memphis. Tam uzyskał kontrakt fonograficzny i poznał takich wykonawców, jak   Jerry Lee Lewis, Johnny CashRoy Orbison, z którymi współpracował jako muzyk sesyjny. Pierwszą własną piosenkę, Lonely Weekends, nagrał w 1960r. Dotarła ona do dwudziestego drugiego miejsca na liście bestsellerów country.
 

Po zmianach wydawców ostatecznie na dłużej związał się z Epic i producentem muzycznym Billy Sherrillem. Przełomem w karierze było nagranie piosenki Kenny’ego O’Della Behind Closed Doors, która stała się wielkim przebojem i dotarła w 1973r do piętnastego miejsca na liście bestsellerów  „Billboardu”. W tym samym roku nagra! swój największy przebój - The Most Beautiful Girl, który wspiął się na szczyt listy przebojów i pomógł albumowi Behind Closed Doors uzyskać status platynowej płyty. Za tę płytę został nagrodzony   Grammy i zdobył aż cztery nagrody   Country Music Association.

 W połowie lat 70-tych Rich wylansowal jeszcze in. przebojowe piosenki, m.in.: There Won’t Be Anymore, She Called Me Baby, A Very Special Love Song, I Love My Friend oraz Every Time You Touch Me (I Get High). Wartym odnotowania jest również jego udział w filmie Clinta Eastwooda Every Which Way but Loose. Na początku lat 90-tych nagrał płytę Pictures and Paintings, na której umieścił standardy jazzowe, a wśród nich Mood Indigo   Duke’a Ellingtona oraz standard muzyki gospel - I Feel Like Going Home

Zmarł nagle na zator płuc podczas podróży na Florydę ze swoją żoną Margaret Ann. Jego piosenki włączyło do repertuaru liczne grono wykonawców, m.in. The Battlefield Band,   Charles Brown, Johnny Cash,  Mark Chesnutt,  Elvis Costello, The Four Freshmen, Lefty Frizzell,   Bill Haley, Jerry Lee Lewis, Ronnie Hawkins, Tom Jones.



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Lonely Weekends/Everything I Do Is WrongCharlie Rich03.1960-22[21]Phillips 3552[written by Charlie Rich,Spooner Oldham][produced by Sam Phillips]
Just A Little Bit Sweet/It's Too LateCharlie Rich11.1961-111[2]Phillips 3572[written by Charlie Rich][produced by Sam Phillips,Charlie Rich]
Big Boss Man/Let Me Go My Merry WayCharlie Rich11.1963-108[7]Groove 0025[written by Jimmy Reed][produced by Chet Atkins][#38 hit for Elvis Presley in 1967]
Nice And Easy/Turn Around And Face MeCharlie Rich09.1964-131[1]Groove 0041[written by Ray Carter, Paul Tripp][produced by Chet Atkins][#60 hit for Frank Sinatra in 1960]
Mohair Sam/I Washed My Hands In Muddy WaterCharlie Rich08.1965-21[11]Smash 1993[written by D. Frazier][produced by Jerry Kennedy]
I Can't Go On/Dance Of LoveCharlie Rich10.1965-132[2]Smash 2012[written by C. A. Rich][produced by Jerry Kennedy]
Hawg Jaw/Something Just Came Over MeCharlie Rich03.1966-125[3]Smash 2022[written by Dallas Frazier][produced by Jerry Kennedy]
July 12, 1939/I'm Flying To Nashville TonightCharlie Rich03.1970-85[4]Epic 10585[written by N. Wilson][produced by Billy Sherrill]
Nice 'N' Easy/I Can't Even Drink It AwayCharlie Rich12.1970--Epic 10662[written by M. Keith, A. Bergman, L. Spence][produced by Billy Sherrill][37[2].Country Chart]
A Part Of Your Life/How Long Have You Had Him On Your MindCharlie Rich01.1972--Epic 10809[written by A. Rich, M. A. Rich][produced by Billy Sherrill][35[5].Country Chart]
I Take It On Home/Peace On YouCharlie Rich09.1972--Epic 10867[written by K. O'Dell][produced by Billy Sherrill][6[12].Country Chart]
Behind Closed Doors/A Sunday Kind Of WomanCharlie Rich04.1973-15[19]Epic 10950[platinum-US][written by K. O'Dell][produced by Billy Sherrill][1[2][16].Country Chart]
Tomorrow Night/The Ways Of A Woman In LoveCharlie Rich08.1973--RCA Victor 0983[written by Sam Coslow, Wil Grosz][produced by Chet Atkins][29[6].Country Chart]
The Most Beautiful Girl/I Feel Like Going HomeCharlie Rich09.1973-1[2][22]Epic 11040[gold-US][written by N. Wilson, B. Sherrill, R. Bourke][produced by Billy Sherrill][1[3][14].Country Chart]
There Won't Be Anymore/It's All Over NowCharlie Rich01.1974-18[15]RCA Victor 0195[written by Charlie Rich][produced by Chet Atkins][1[2][14].Country Chart]
She Called Me Baby/Ten Dollars And A Clean White ShirtCharlie Rich09.1974-47[3]RCA Victor 10062[written by Harlan Howard][produced by Chet Atkins][1[1][10].Country Chart]
A Very Special Love Song/I Can't Even Drink It AwayCharlie Rich03.1974-11[14]Epic 11091[written by B. Sherrill, N. Wilson][produced by Billy Sherrill][1[3][11].Country Chart]
I Love My Friend/Why, Oh WhyCharlie Rich08.1974-24[13]Epic 20006[written by B. Sherrill, N. Wilson][produced by Billy Sherrill][1[1][10].Country Chart]
A Field Of Yellow Daisies/Party GirlCharlie Rich07.1974--Mercury 73498[written by M. A. Rich][produced by Jerry Kennedy][23[6].Country Chart]
My Elusive Dreams/Whatever HappenedCharlie Rich02.1975-43[6]Epic 50064[written by C. Putman, B. Sherrill][produced by Billy Sherrill][3[8].Country Chart]
It's All Over Now/Big JackCharlie Rich05.1975--RCA Victor 10256[written by K. O'Dell][produced by Billy Sherrill][23[6].Country Chart]
Every Time You Touch Me (I Get High)/Pass On ByCharlie Rich05.1975--Epic 50103[written by B. Sherrill, C. Rich][produced by Billy Sherrill][3[10].Country Chart]
All Over Me/You And ICharlie Rich01.1976--Epic 50142[written by B. Peters][produced by Billy Sherrill][4[12].Country Chart]
Since I Fell For You/SheCharlie Rich01.1976-71[6]Epic 50182[written by B. Johnson][produced by Billy Sherrill][10[8].Country Chart]
America, The Beautiful (1976)/Down By The RiversideCharlie Rich05.1976--Epic 50222[written by K. Goell, B. Sherrill][produced by Billy Sherrill][22[6].Country Chart]
Road Song/The Grass Is Always GreenerCharlie Rich10.1976--Epic 50268[written by P. D. Clements][produced by Billy Sherrill][27[4].Country Chart]
My Mountain Dew/Nice 'N' EasyCharlie Rich02.1977--RCA 10859[written by Charlie Rich][produced by Chet Atkins][24[6].Country Chart]
Easy Look/My LadyCharlie Rich02.1977--Epic 50328[written by C. Putman, S. Throckmorton][produced by Billy Sherrill][13[8].Country Chart]
Rollin' With The Flow/To Sing A Love SongCharlie Rich07.1977-101[14]Epic 50392[written by J. Hayes][produced by Billy Sherrill][1[2][13].Country Chart]
Puttin' In Overtime At Home/Ghost Of Another ManCharlie Rich04.1978--United Artists 1193[written by B. Peters][produced by Larry Butler][8[9].Country Chart]
Beautiful Woman/Somebody Wrote That Song For MeCharlie Rich07.1978--Epic 50562[written by C. Putman, S. Throckmorton][produced by Billy Sherrill][10[8].Country Chart]
On My Knees/A Mellow MelodyCharlie Rich with Janie Fricke 10.1978--Epic 50616[written by C. Rich][1[1][10].Country Chart]
I'll Wake You Up When I Get Home/Salty Dog BluesCharlie Rich01.1979--Elektra 45553[written by S. Dorff, M. Brown][produced by Snuff Garrett][3[10].Country Chart]
I Lost My Head/She Knows Just How To Touch MeCharlie Rich04.1979--United Artists 1280[written by J. Slate, S. Pippin, L. Keith][produced by Larry Butler][26[3].Country Chart]
Spanish Eyes/I Do My Swingin' At HomeCharlie Rich06.1979--Epic 50701[written by B. Kaempfert, C, Singleton, E. Snyder][20[7].Country Chart]
You're Gonna Love Yourself In The Morning/The Top Of The StairsCharlie Rich12.1979--United Artists 1325[written by Donnie Fritts][produced by Larry Butler][22[7].Country Chart]
A Man Just Don't Know What A Woman Goes Through/MarieCharlie Rich10.1980--Elektra 47047[written by Archie P. Jordan, Bob Brabham, Linda Brown][produced by Jim Ed Norman][12[8].Country Chart]
Are We Dreamin' The Same Dream/ AngelinaCharlie Rich03.1981--Elektra 47104[written by Billy Burnette, Johnny Christopher][produced by Jim Ed Norman][26[4].Country Chart]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Behind Closed DoorsCharlie Rich05.1973-8[105]Epic 32 247[4x-platinum-US][produced by Billy Sherrill]
There Won't Be AnymoreCharlie Rich02.1974-36[27]RCA Victor 0433[gold-US][produced by Chet Atkins]
Very Special Love SongsCharlie Rich03.1974-24[31]Epic 32 531[gold-US][produced by Billy Sherrill]
The Best Of Charlie RichCharlie Rich04.1974-89[19]Epic 31 933[produced by Billy Sherrill]
Charlie Rich Sings The Songs of Hank Williams & OthersCharlie Rich10.1974-177[4]Hi 32 084-
She Called Me BabyCharlie Rich10.1974-84[15]RCA Victor 0686[produced by Chet Atkins]
The Silver FoxCharlie Rich12.1974-25[17]Epic 33 250[produced by Billy Sherrill]
Every Time You Touch Me (I Get High)Charlie Rich06.1975-54[20]Epic 33 455[produced by Billy Sherrill]
Greatest HitsCharlie Rich06.1975-162[4]RCA Victor 0657-
Silver LiningsCharlie Rich04.1976-160[6]Epic 33 545[produced by Billy Sherrill]
Greatest HitsCharlie Rich07.1976-148[6]Epic 34 240-
Rollin' With The FlowCharlie Rich10.1977-180[3]Epic 34 891[produced by Billy Sherrill]

środa, 18 listopada 2020

José Ferrer

José Ferrer, właśc. José Vicente Ferrer de Otero y Cintrón  (ur. 8 stycznia 1912r w San Juan, zm. 26 stycznia 1992r w Coral Gables) - amerykański aktor i reżyser pochodzący z Portoryko, laureat Oscara za tytułową rolę w filmie Cyrano de Bergerac (1950) . 

Był także nominowany do Oscara jako najlepszy aktor drugoplanowy za kreację Karola VII Walezjusza w biograficznym dramacie historycznym Victora Fleminga Joanna d’Arc (1948) oraz jako Henri de Toulouse-Lautrec w Moulin Rouge (1952) . Ojciec Miguela Ferrera. 



Single
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
Man (Uh Huh)/Woman (Uh Huh)Rosemary Clooney and Jose Ferrer04.195415[2]-Phillips B21178H-

Luisa Fernandez

 Luisa Fernandez (ur . 14 sierpnia 1961r w Vigo , prowincja Pontevedra , autonomiczny region Galicji , Hiszpania ) jest hiszpańską piosenkarką pop, mieszkającą w Barmstedt .



Luisa Fernandez urodziła się w Vigo w północno-zachodniej Hiszpanii w 1961 roku jako jedno z ośmiorga rodzeństwa. Na początku lat 70-tych rodzina przeniosła się do Niemiec i osiedliła w Alveslohe ( dzielnica Segeberg ) u bram Hamburga. Tutaj uczęszczała do szkoły, a następnie rozpoczęła szkolenie fryzjerskie, którego nie ukończyła.

W 1977 roku Fernandez została odkryta w wieku 16 lat na konkursie talentów w dyskotece Zur Kutsche w Alveslohe, po czym otrzymała rekordowy kontrakt. Singiel Lay Love on You ukazał się na początku 1978 roku i osiągnął 7 miejsce w Niemczech, 5 w Austrii i 15 w Szwajcarii. Tytuł uzyskał złoty status w Belgii . Wielkim sukcesem okazał się również debiutancki album Discodarling , wyprodukowany przez Johna Davida Parkera . W tym samym roku nagrała także niemiecką wersję Ein Mann wie du , która nieco bardziej odniosła sukces w wersji Tiny York . Drugim udanym singlem był Give Love a Second Chance latem 1978 rokuktóry osiągnął numer 11 w Niemczech i numer 16 w Austrii. W 1979 roku ukazał się drugi album Spanish Dancer .

Po zakończeniu fali dyskotekowej Fernandez przez chwilę słyszano bardzo mało, aż poznała niemieckiego piosenkarza i producenta Petera Kenta . W 1986 roku dwoje muzyków nagrało wspólny singiel Solo por ti , który znalazł się na liście dwudziestki największych hitów w Niemczech, a nawet na pierwszym miejscu w Austrii. Szczególnie w Austrii para, która była również prywatnie związana, odniosła największe sukcesy: single Con esperanza , Dos horas mas , La luna lila (Purple Moon) , Quizás, quizás, quizás i Y tu weszły do ​​czołowej 20. W 1997 r. Fernandez ukończyła współpracę z Peterem Kentem.



Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US]
Komentarz
Lay Love On You/Make Me Feel AlrightLuisa Fernandez11.197831[9]-Warner Bros. K 17061[written by J. D. Parker, Tanja][produced by David Parker]

Marty Rhone

Marty Rhone (ur. Karel Lawrence van Rhoon ,ur.  7 maja 1948 r., Soerabaja , Holenderskie Indie Wschodnie ) to australijski piosenkarz pop, aktor i menedżer talentów. W lipcu 1975 roku jego singiel „Denim and Lace” zajął drugie miejsce na liście Australian Kent Music Report Singles Chart. W czerwcu 1977 roku miał kolejny hit „Mean Pair of Jeans”, który zajął 10. miejsce. Jako aktor pojawił się na australijskiej scenie w Godspell (1972–73); w TV w Number 96 (1974) i Class of '75 (1975); oraz w londyńskiej inscenizacji The King and I (1979–80) u boku Yula Brynnera .
Od końca 1987 r. do sierpnia 1990 r. Był menadżerem biznesowym trio braci, australijskich mistrzów boksu: Deana (w wadze ciężkiej ), Guy'a (w wadze półciężkiej ) i Troy'a Watersa ( junior w wadze średniej ).

  

Marty Rhone urodził się jako Karl Karel (lub) Lawrence van Rhoon w dniu 7 maja 1948 roku w Soerabaja , Holenderskich Indii Wschodnich (później nazwanego Surabaya, Indonezja ). Jego ojcem był Eddy Emile van Rhoon (ur. Soerakarta , Jawa Środkowa, 1 lipca 1917 r.), urzędnik i były latający nawigator w marynarce holenderskich Indii Wschodnich podczas II wojny światowej. Jego matką była Judith Olive (z domu Bagshaw, ur. Sydney, 1 stycznia 1929r).   Była piosenkarką i aktorką, która poznała Eddy'ego na scenie jazzowej w Sydney; na urlopie gdzie był pianistą gościnnym. Para wyszła za mąż w 1947 r. i Judith towarzyszyła Eddy'emu w drodze do Soerabaja.  Rodzina wyemigrowała do Australii 21 kwietnia 1950 r. I krótko mieszkała w Sydney i Brisbane , a następnie przeniosła się do Darwin .  Eddy pracował jako oficer ds. Łączności w Departamencie Lotnictwa Cywilnego ; stacjonował w Darwin od marca 1951 do lipca 1957. Rodzina pozostawała w Darwinie do połowy 1960 r., kiedy to Rhone miał młodszą siostrę Kymn Dale (ur. 1958) i brata Martina Richarda (ur. 1960). 

Rodona uczył się gry na fortepianie u swojego ojca, ale wolał śpiewać.  W sierpniu 1959 roku, w wieku 11 lat, po raz pierwszy wystąpił publicznie w Darwin's Mitchell Street Town Hall w Around the World in 80 Minutes - koncercie charytatywnym - wraz z ojcem na fortepianie i matką. Po ukończeniu szkoły podstawowej rodzina przeniosła się do Sydney, gdzie uczęszczał do Crows Nest Boys High School.  


W połowie 1961 roku Rhone pojawił się w segmencie poszukiwań talentów serialu telewizyjnego ATN7, Tarax Show , i zaproponowano mu miejsce do śpiewania w programie dla dzieci Kaper Kabaret .  Pod koniec 1965 roku założył zespół The Blue Feelings, z którym wzięli udział w przesłuchaniu w Saturday Date , programie dla nastolatków.  Po przesłuchaniu właściciel Spin Records, Nat Kipner, podpisał kontrakt z Rhone, a wytwórnia wydała jego debiutancki singiel „Nature Boy” w lutym następnego roku.   W swoich kolejnych dwóch singlach, „Thirteen Women” (kwiecień) i „I Want You Back Again”, Rhone był wspierany przez kolegów z wytwórni Spin Records, The Soul Agents, grupę beat popową.  Założyli się w 1964 roku i do 1966 roku składali się z Jerry'ego Darmica na gitarze basowej, Rogera Felice-Andrewsa na perkusji, Johna Greena na gitarze i Barry'ego Kelly'ego na organach.

Czwarty singiel Rhône, „She Is Mine”, zawierał napisany przez siebie tytuł na stronie B „Village Tapestry” , który ukazał się we wrześniu.  Żaden z tych singli nie znalazł się na liście przebojów Go-Set National Top 40, jednak australijski muzykolog Ian McFarlane opisał „Village Tapestry” jako „wysoko ceniony wśród miłośników lat 60-tych”. W 1966 roku Marty Rhone i The Soul Agents wspierali The Rolling Stones podczas trasy brytyjskiej grupy rockowej po Australii. Wystąpili również na planie PJ Proby Show na stadionie w Sydney z Wayne Fontana , Eden Kane i The Bee Gees .  Rhone przeniósł się do Melbourne i wydał pięć kolejnych singli w Spin Records, ale miał „ograniczony sukces”. 
W marcu 1970 Rhone został powołany do służby narodowej do 1972 roku. Podczas swojej służby uczęszczał do Royal Military College w Duntroon , jako członek ich zespołu, przez 18 miesięcy.

Od kwietnia 1972 do lipca 1973 występował w australijskiej wersji scenicznej Godspell w The Richbrooke w Sydney z Rodem Dunbarem, Peitą Toppano i Johnem Watersem . Album ze ścieżką dźwiękową z australijskiej obsady został wydany jako Godspell: a Musical  . Uczęszczał do Sydney Conservatorium of Music iw lipcu 1973 roku wydał nowy singiel „Goodbye in May”

Skomponował muzykę do filmu Ruzzante Returns from the Wars , w którym wystąpił Ivar Kants i był wystawiany w Parade Theatre w Kensington od maja do czerwca 1974 roku jako jednoaktowa sztuka.  Jest on oparty na tekście Angelo Beolco „s Il Parlamento de Ruzante ,z połowy 16 wieku we Włoszech pierwotnie napisany. 

Do połowy 1975 roku Rhone podpisał kontrakt z M7 Records i wydał swój kolejny singiel „Denim and Lace”, który zajął drugie miejsce na liście Australian Kent Music Report Singles Chart. Był promowany na albumie ze ścieżką dźwiękową Class of '75 .  Został napisany wspólnie przez L Listera (aka Jack Aranda) i F Lyons (aka Shad Lyons).   Lister and Lyons wyprodukowali także debiutancki album Rhone, Denim and Lace , nagrywany w Alberts Studio 139 . Pod koniec roku „Denim and Lace” był drugim najlepiej sprzedającym się singlem w Australii. Jego następny singiel „Star Song” dotarł do Top 50, dwa następne odniosły mniejsze sukcesy, podczas gdy ostatni w tym roku „On the Loose” dotarł do Top 40.  Z czterech singli „On the Loose (Again) ”- napisany wspólnie przez Briana Dawe i Steve'a Grovesa (ex - Tin Tin )  - został  wykorzystany przez Rhone do wygrania Australian Popular Song Festival w 1976 roku.   W czerwcu 1977 roku miał kolejny hit z "Mean Pair of Jeans", który osiągnął nr 11. W lipcu tego samego roku wydał swój drugi album, Marty Rhone

W lipcu 1978 Rhone przeniósł się do Londynu. W czerwcu 1979 Rhone wcielił się w rolę Lun Tha w przedstawieniu The King and I w London Palladium wraz z Yulem Brynnerem i Virginią McKenną .   We wrześniu 1981 roku wrócił do Sydney.

  W marcu 2017 roku Rhone wydał nowy singiel zatytułowany „Graceland on the Line”, upamiętniający 40 lat od śmierci Elvisa Presleya .

W styczniu 1976 roku Marty Rhone poślubił Rosę Merolę; para ma dwóch synów. 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
Village Tapestry/She Is MineMarty Rhone01.196772[8]-Spin EK-1571[written by Marty Rhone]
No, No, No, No, No/Tell Me LoveMarty Rhone06.196760[12]-Spin EK-1790[written by G. Stephens, M. Palmaroff]
She's Coming Home/Hurry, Poor Working ManMarty Rhone06.196898[1]-Spin EK-2278[written by Shaw, Keene]
Ruby With The Red Hair/AppealMarty Rhone09.196973[15]-Spin EK-3158[written by Marty Rhone]
Denim And Lace/Take MeMarty Rhone07.19758[35]-M7 MS-115[written by Aranda, Lyons]
Star Song/Little Miss DemeanourMarty Rhone02.197644[14]-M7 MS-148[written by Aranda, Rhone]
Take Away/Instant Coffee, Instant TeaMarty Rhone07.197699[2]-M7 MS-178[written by Aranda, Rhone ]
On The Loose/You Can't Have MeMarty Rhone01.197733[16]-M7 MS-200[written by Dawe, Groves]
A Mean Pair Of Jeans/I'm Gone AgainMarty Rhone04.197710[24]-M7 MS-209[written by Aranda, Rhone ]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania Aus N.Zel Wytwórnia
[Aus/N.Zel]
Komentarz
Denim and LaceMarty Rhone06.197698[1]- M7 MLF 127 -
Marty RhoneMarty Rhone07.197794[3]- M7 MLF 171 -

wtorek, 17 listopada 2020

Gene McFadden

 Gene McFadden (ur. 28 stycznia 1949r-zm. 27 stycznia 2006r), amerykański wokalistka, autor tekstów i producent muzyczny. Najbardziej znany jest jako jeden z kluczowych członków wytwórni Philadelphia International i był połową odnoszącego sukcesy zespołu McFadden & Whitehead z Johnem Whiteheadem .


McFadden poznał Johna Whiteheada jako nastolatka i razem założyli Epsilons, grupę soulową . Grupa została odkryta przez Otisa Reddinga , który działał jako ich menadżer. Później koncertowali z Reddingiem aż do jego śmierci w 1967 roku, po czym podpisali kontrakt z Kenny Gamble i wytwórnią płytową Philadelphia International, należącą do Leona Huffa . McFadden & Whitehead szybko zwrócił na siebie uwagę swoimi zdolnościami do pisania piosenek, kiedy ich piosenka „ Back Stabbers ”, nagrana przez The O'Jays , zajęła 3 miejsce na liście Billboard Hot 100 . Duet napisał wiele piosenek dla innych artystów z Filadelfii i miał na koncie takie hity jak Harold Melvin & the Blue Notes " Wake Up Everybody (Part 1) ", " Bad Luck ", "I'll Always Love My Mama" The Intruders oraz ich własne " Ain't No Stoppin 'Us Now " ( # 1 R&B) w 1979r.  McFadden, wraz z Whitehead, odegrał kluczową rolę w zdefiniowaniu brzmienia Philadelphia soul .

U McFaddena zdiagnozowano raka wątroby i płuc w 2004 r. i zmarł na tę chorobę w swoim domu w dzielnicy Mount Airy w Filadelfii 27 stycznia 2006 r. (jeden dzień przed ukończeniem 57. urodzin).  Pozostawił żonę Barbarę, dwie córki i dwóch synów.

Kompozycje Gene McFaddena na listach przebojów


 
  [with Leon Huff,John Whitehead]
07/1972 Back Stabbers   The O'Jays 3.US 


[with  John Whitehead, Kenny Gamble & Leon Huff]
06/1973 I'll Always Love My Mama (Part 1)   The Intruders 36.US/32.UK


[with  Victor Carstarphen, John Whitehead]
11/1974 Where Are All My Friends   Harold Melvin & the Blue Notes 80.US/52.UK
03/1975 Bad Luck  Harold Melvin & the Blue Notes 15.US/51.UK
11/1975 Bad Luck   The Atlanta Disco Band 94.US
11/1975 Wake Up Everybody (Part 1)   Harold Melvin & the Blue Notes 12.US/23.UK
12/1975 The Soul City Walk   Archie Bell & the Drells 13.UK
04/1976 Tell the World How I Feel About 'Cha Baby   Harold Melvin & 
the Blue Notes 94.US
11/1994 The More I Get the More I Want   K.W.S. 35.UK
12/1995 Wake Up Everybody   Sonia [Sonia Evans] 155.UK
10/2010 Wake Up Everybody  John Legend & The Roots 179.UK

[with  John Whitehead & Jerry Cohen]
04/1979 Ain't No Stoppin' Us Now   McFadden & Whitehead  13.US/5.UK
05/1984 Ain't No Stoppin' (Ain't No Way)   McFadden & Whitehead 81.UK
04/1995 Ain't No Stoppin' Us Now   Luther Vandross 22.UK


[with  John Whitehead & Ronald Rose]
04/1979 Pick Me Up, I'll Dance  Melba Moore 103.US/48.UK


[with   John Whitehead, Jerry Cohen,
Frank Smith & Phil Terry]
10/1985 Ain't No Stoppin' / Bring Family Back   McFadden & Whitehead 93.UK

[with  Leon Huff,John Whitehead & 
Victor Carstarphen]
06/1986 Don't Let Love Get You Down   Archie Bell & the Drells 49.UK


[with James McKinley & Linda Vitali]
11/1986 A Little Bit More  Melba Moore 96.UK 

[with   Jerry Cohen, John Whitehead
& Linda Vitali]
08/1992 Ain't No Stoppin' Us Now   Mike Davis 38.R&B 

[with  Kenny Gamble, Leon Huff, Q-Tip,
Raphael Saadiq & John Whitehead]
04/1999 Get Involved   Raphael Saadiq & Q-Tip 67.US/36.UK


[with  Dan Bewick, Matt Frost, Jones, Thorne]
11/1999 Sun Shining Down  Circa 70.UK


[with Aaron Gilbert, Les Sharma,
John Whitehead, R. Rose & S. Peters]
12/2000 Chasing Rainbows   Big Time Charlie 83.UK

[with Andrea Martin, Ivan Matias, 
Leon Huff,John Whitehead]
03/2002 Wish I Didn't Miss You   Angie Stone 30.UK/79.US


[with  Eddie Berkeley, Brown,
Carstarphen, Kay Gee, Balewa Muhammad & John Whitehead]
11/2002 Fabulous   Jaheim 28.US/41.UK

[with  T.I., Meek Mill , 
Carl McCormick, Kenny Gamble, Leon Huff,  Paul Tisdale & John Whitehead]
01/2013 G Season   T.I. 122.US


 

Lawrence Reynolds

  Lawrence Reynolds (ur. 13 lipca 1944r-zm. 15 sierpnia 2000r) był amerykańskim piosenkarzem country . W 1969 roku wydał przebój „Jesus Is a Soul Man”, który zajął 28 miejsce na liście Billboard Hot 100 w USA .  Współtwórcą „Jesus Is a Soul Man” jest Jack D. Cardwell. Wydał album w 1970 roku, również zatytułowany Jesus Is a Soul Man , który zadebiutował na 45 miejscu na liście US Country Albums w 1970 roku.


Reynolds urodził się w St. Stephens w Alabamie .  Zmarł na chorobę wieńcową 15 sierpnia 2000 r. i został pochowany w kościele baptystów Three Forks w Bigbee, Alabama.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK USWytwórnia

[US]
Komentarz
Jesus Is A Soul Man/I Know A Good Girl (When I Hold One)Lawrence Reynolds 09.1969-28[10]Warner Bros. 7322[written by Reynolds, Cardwell][produced by Don Davis]