Hugo & Luigi

Hugo & Luigi byli amerykańskim zespołem produkującym płyty , składającym się z autorów piosenek i producentów Luigi Creatore i Hugo Perettiego , którzy dzielili biuro w nowojorskim Brill Building . Poza stosunkiem pracy obaj byli kuzynami.


Po raz pierwszy zwrócili na siebie uwagę dzięki singlom wydanym w Mercury Records w połowie lat pięćdziesiątych, a następnie wyprodukowali nagrania Perry Como , Sama Cooke'a i kilku innych artystów RCA Victor , w tym przeboje " Twistin 'the Night Away ", " Another Saturday Night " , „ The Lion Sleeps Tonight ” The Tokens , „ Shout ”, klasyk Isley Brothers i „ I Will Follow Him ” Little Peggy March . Współautorami przeboju Elvisa Presleya „ Can”t Help Falling in Love ”, z George Davidem Weissem . Wyprodukowali także albumy Delli Reese, w tym The Classic Della , zbiór piosenek popowych opartych na klasycznych motywach oraz Waltz With Me, Della , zbiór popularnych piosenek w czasie. Ich utwór „ La Plume de Ma Tante ” osiągnął 29 miejsce na brytyjskiej liście przebojów singli w lipcu 1959 roku. 

Hugo i Luigi byli także niegdyś współwłaścicielami Roulette Records . Piosenki skomponowane przez duet często przypisywano „Markowi Markwellowi”, a nagrane przez nich płyty nosiły odrębne logo. Podczas pobytu w Roulette Hugo i Luigi dokonali serii nagrań tzw. Beautiful Music „Cascading Voices”, a później „Cascading Strings”.

Po założeniu Avco Records i produkcji artystów, takich jak Stylistics w latach 70-tych, Hugo & Luigi założyli nową wytwórnię, H&L Records , którą prowadzili aż do przejścia na emeryturę pod koniec dekady. Peretti (ur. 6 grudnia 1916 r.) zmarł 1 maja 1986 r.  Creatore (ur. 21 grudnia 1921 r.) zmarł 13 grudnia 2015 r.  

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Young Abe Lincoln/Two Thirds Of The Tennessee River	Hugo And Luigi With Their Family Singers	12.1955	-	90[1]	Mercury 70721	[written by Alfred, Silver]
La Plume De Ma Tante/Honolulu Lu	Hugo And Luigi	06.1959	29[2]	86[5]	RCA Victor 7518	[written by Hoffman, Manning][produced by Hugo & Luigi]
Just Come Home/Lonesome Stranger	Hugo And Luigi	12.1959	-	35[9]	RCA Victor 7639	[written by C. Sigman, M. Monnot][produced by Hugo & Luigi]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Cascading Voices of the Hugo & Luigi Chorus	Hugo & Luigi	04.1963	-	14[13]	RCA Victor 2641	-
Let's Fall in Love	Hugo & Luigi	10.1963	-	125[2]	RCA Victor 2717	-

 

Piosenki na listach przebojów

[with Solomon Linda, Paul Campbell, Albert Stanton,George David Weiss]
02/1952 Wimoweh Gordon Jenkins and His Orchestra and the Weavers 14.US
01/1962 Wimoweh Karl Denver 4.UK 

 [with Gladys Shelby]
07/1955 Experience Unnecessary Sarah Vaughan 14.US

[solo]
10/1956 It Happened Again Sarah Vaughan 72.US
03/1959 Because You're Young Jimmie Rodgers 62.US
06/1963 I Wish I Were a Princess Little Peggy March 32.US
09/1963 Hello Heartache, Goodbye Love Little Peggy March 26.US/29.UK

[with Al Hoffman, Dick Manning]
02/1958 Oh-Oh, I'm Falling in Love Again Jimmie Rodgers 7.US/18.UK
04/1958 Secretly Jimmie Rodgers 3.US
05/1958 Make Me a Miracle Jimmie Rodgers 16.US
08/1958 Are You Really Mine? Jimmie Rodgers 10.US
02/1959 I'm Never Gonna Tell Jimmie Rodgers 36.US
10/1965 Secretly The Lettermen 64.US

[with Mack David]
08/1958 The Wizard Jimmie Rodgers 45.US
11/1958 Bimbombey Jimmie Rodgers 11.US

[with George David Weiss]
09/1960 And Now Della Reese 69.US
06/1961 Wild in the Country Elvis Presley 26.US/4.UK
08/1961 A Far Far Better Thing Della Reese 115.US
12/1961 Can't Help Falling in Love Elvis Presley 2.US/1.UK
02/1962 B'wa Nina The Tokens 55.US
04/1962 I'll Take You Home The Corsairs 68.US
11/1963 The Impossible Happened Little Peggy March 57.US
09/1966 What a Party Tom Jones 120.US
02/1970 I Can't Help Falling in Love with You Al Martino 54.US
02/1970 Can't Help Falling in Love with You Andy Williams 88.US/3.UK
12/1973 Smile Smile Smile Kenny Ball 54.UK
07/1974 Let's Put It All Together The Stylistics 18.US/9.UK
10/1974 Heavy Fallin' Out The Stylistics 41.US
01/1975 Star on a TV Show The Stylistics 47.US/12.UK
04/1975 Thank You Baby The Stylistics 70.US
05/1975 Sing Baby Sing The Stylistics 3.UK
07/1975 Can't Give You Anything (But My Love) The Stylistics 51.US/1.UK
11/1975 Na-Na Is the Saddest Word The Stylistics 5.UK
12/1975 Funky Weekend The Stylistics 76.US/10.UK
03/1976 You Are Beautiful The Stylistics 79.US
04/1976 Can't Help Falling in Love The Stylistics 4.UK
08/1976 Sixteen Bars The Stylistics 7.UK
03/1977 $7000 and You The Stylistics 24.UK
12/1986 Can't Help Falling in Love Corey Hart 24.US
05/1993 (I Can't Help) Falling in Love with You UB40 1.US/1.UK
04/2006 Can't Help Falling in Love Russell Watson 69.UK
06/2014 Can't Help Falling in Love Christina Grimmie 74.US

[with Solomon Linda, Paul Campbell, Albert Stanton]
11/1961 The Lion Sleeps Tonight The Tokens 1.US/11.UK
01/1972 The Lion Sleeps Tonight Robert John 3.US
04/1972 The Lion Sleeps Tonight Dave Newman 34.UK
07/1975 The Lion Sleeps Tonight (wimoweh) Brian Eno 52.UK
01/1982 The Lion Sleeps Tonight Tight Fit 1.UK

[with Adam Levy,George David Weiss]
08/1963 A Walkin' Miracle The Essex 12.US
04/1974 A Walkin' Miracle Limmie & the Family Cookin' 6.UK

[with LaShawn Daniels, Rodney Jerkins, Ludacris,George David Weiss]
08/2006 Need a Boss Shareefa 62.US

Human Beinz

Human Beinz  jest amerykańskim   zespołem rockowym z Youngstown, Ohio . Pierwotnie znany jako The Human Beingz, zespół początkowo składał się z Johna „Dicka” Belleya (wokal, gitara), Joe „Ting” Markulin (wokal, gitara), Mel Pachuta (wokal, bas) i Gary Coates (perkusja) przez Mike Tatman.
Ich jedyny hit , „ Nobody but Me ”, zadebiutował w 1968 roku i zajął 8. miejsce na liście Billboard Hot 100 .



Beinz rozpoczęli swoją działalność w 1964 roku jako The Premiers, rozpoczynając swoją karierę zawodową, aby zbudować lokalną bazę fanów. W 1966 roku zmienili nazwę na The Human Beingz, ponieważ uważali, że ich stare imię nie pasuje do stylu późnych lat sześćdziesiątych. Nagrali covery piosenek Them , The Yardbirds , The Who i Bob Dylan . Grupa jako pierwsza nagrała także cover „ Gloria ” Them, który stał się hitem The Shadows of Knight , oraz cover „ The Pied Piper ”, który później stał się hitem Crispiana St. Petersa .

Grupa podpisała kontrakt z Capitol Records w 1967 roku iw tym czasie Capitol błędnie zapisał ich nazwę, pomijając literę „g”. Rzekomym pomysłem Capitolu było powiązanie nazwy zespołu z ruchem Human Be-In z 1967 roku.

The Beingz powiedziano, że nazwa zostanie zmieniona w następnym wydawnictwie, jeśli debiutancki singiel nie odniesie żadnego sukcesu. 24 sierpnia 1967 r. Ukazał się „ Nobody But Me ”  i stał się ich jedynym hitem na liście Billboard Top 40, co oznaczało, że Capitol nie poprawił pisowni. „Nobody But Me” (napisane i po raz pierwszy nagrane przez The Isley Brothers w 1962 r.) Osiągnęło 8. miejsce w lutym 1968 r. Dwa 31-krotne powtórzenia słowa „nie” na nagraniu spełniają kategorię „Book of Records” Caseya Kasema najbardziej powtarzalnego słowa lub frazy w przeboju Top 10 Hot 100, pokonując 26-krotne powtórzenie „I know” w „ Ain't No Sunshine ” Billa Withersa .Album ,Nobody But Me" ukazał się po wydaniu singla.

Następny singiel Beinza, „ Turn On Your Love Light ”, osiągnął 80. miejsce, ale stał się wielkim hitem w Japonii , gdzie zadebiutował na 1. miejscu "Turn On Your Love Light", pierwotnie hit  Bobby'ego Blanda w 1962 roku. , został później nagrany przez Jerry Lee Lewisa and the Grateful Dead . W 1968 roku Capitol wydał drugi album, Evolutions . Wydali także singiel „Hold on Baby”, wyłącznie w Japonii, gdzie również trafił na szczyty list przebojów. Zespół odbył kontraktową trasę koncertową po Japonii w wyniku ich tamtejszego sukcesu i natychmiast po tym rozpadł się w marcu 1969 roku. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Nobody But Me/Sueno	Human Beinz	12.1967	-	8[15]	Capitol 5990	[written by R. Isley][produced by Alexis de Azevedo]
Turn On Your Love Light/It's Fun To Be Clean	Human Beinz	03.1968	-	80[5]	Capitol 2119	[written by Don Malone][produced by Alexis de Azevedo]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Nobody but Me	Human Beinz	03.1968	-	65[10]	Capitol 2906	[produced by Lex de Azevedo]

Humble Pie

 Jedna z pierwszych brytyjskich "supergrup", założona w kwietniu 1969 r. Jej twórcami byli: Peter Frampton (ur. 22.04.1950 r. w Beckenham w hrabstwie Kent, Anglia; gitara, śpiew), Steve Marriott (ur. 30.01.1947 r. w Londynie, zm. 20.04.1991 r. w Arkesden; gitara, śpiew) i Greg Ridley (ur. 23.10.1943 r. w Carlisle w hrabstwie Cumbria, Anglia), muzycy z zespołów The Herd, The Small Faces i Spooky Tooth. Wraz z perkusistą Jerrym Shirleyem (ur. 4.02.1952 r., eks-Apostolic Interyention i Little Women) zadebiutowali w brytyjskiej Top 5 singlem "Natural Born Bogie".

 

Pierwsze dwa albumy grupy zawierały oprócz klasycz nego hard rocka kilka tematów akustycznych. Po odejściu Framptona w październiku 1971 r. pozostali muzycy wraz z gitarzystą Dave'em Clempsonem (ur. 5.04.1949 r. w Birmingham, Anglia) z zespołu Colosseum zaniechali akustyki, częściowo z myślą o pozyskaniu amerykańskiej widowni. Typowym przykładem muzyki z tego okresu jest album Smokin' notowany najwyżej na brytyjskich listach bestsellerów. Po wpadnięciu w rockową rutynę Humble Pie rozwiązali się w marcu 1975 r.
 

Marriott założył własną grupę All Stars, do której dołączyli Clempson i Ridley, a Shirley występował w formacji Natural Gas. Zespół reaktywował się w 1980 r. w składzie: Shirley, Marriott, Bobby Tench (gitara, śpiew) i Anthony Jones (bas), nagrał dwa albumy i definitywnie zakończył działalność. Marriott związał się później z pub-rockową grupą Packet Of Three.
 

W 1991 r. nawiązał ponownie współpracę z Peterem Framptonem, lecz na przeszkodzie w jej kontynuowaniu stanęła tragiczna śmierć muzyka. Marriott zginął 20.04.1991 r. podczas pożaru swojego domu w Arkesden w hrabstwie Essex. 

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Natural born boogie	Humble Pie	08.1969	4[10]	-	Immediate IM 082	[written by Steve Marriott][produced by Humble Pie]
I don't need no doctor/A song for Jenny	Humble Pie	09.1971	-	73[8]	A&M; AMS 862	[written by: Jo Armstead, Nick Ashford, Valerie Simpson][produced by Humble Pie]
Hot'n'Nasty/You're so good for me	Humble Pie	05.1972	-	52[8]	A&M; AMS 7003	[written by Peter Frampton/Steve Marriott/Greg Ridley/Jerry Shirley][produced by The Pie]
Black coffee/Say no more	Humble Pie	04.1973	-	113[5]	A&M; AMS 7052	[written by Ike Turner, Tina Turner][produced by The Pie]
Rock and roll music/Road hog	Humble Pie	08.1975	-	105[2]	A&M; AMS 7158	[written by C. Berry][produced by Andrew Oldham][#8 hit for Chuck Berry in 1957r]
Fool for a pretty face [Hurt by love]/You soppy pratt	Humble Pie	04.1980	-	52[7]	Jet JET 180	[written by Steve Marriott/Jerry Shirley][produced by The Pie, Johnny Wright]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
As safe as yesterday is	Humble Pie	09.1969	32[1]	-	Immediate IMSP 025	[produced by Andy Johns]
Rock on	Humble Pie	05.1971	-	118[23]	A&M; 4301 [US]	[produced by Glyn Johns & Humble Pie]
Performance-rockin' The Fillmore	Humble Pie	11.1971	32[2]	21[32]	A&M; AMLH 63506	[gold-US][produced by Humble Pie]
Smokin'	Humble Pie	04.1972	20[5]	6[34]	A&M; AMLS 64342	[gold-US][produced by Humble Pie]
Lost and found	Humble Pie	09.1972	-	37[20]	A&M; 3513 [US]	-
Eat it	Humble Pie	04.1973	34[2]	13[21]	A&M; AMLS 6004	[produced by Humble Pie]
Thunderbox	Humble Pie	03.1974	-	52[14]	A&M; 3611 [US]	[produced by Steve Marriott]
Street rats	Humble Pie	04.1975	-	100[8]	A&M; 4514 [US]	[produced by Andrew Loog Oldham, Steve Marriott]
On to victory	Humble Pie	04.1980	-	60[14]	Atco 122 [US]	[produced by Humble Pie, John Elijah Wright]
Go for the throat	Humble Pie	05.1981	-	154[6]	Atco 131 [US]	[produced by Gary Lyons]

Engelbert Humperdinck

 Właśc. Arnold George Dorsey, ur. 2.05.1936 r. w Madras, Indie. Debiutował bez powodzenia jako Gerry Dorsey na brytyjskiej estradzie w latach pięćdziesiątych. Występował w telewizyjnym serialu "Oh Boy", w trasach wraz z Martym Wildem, nagrał też nie zauważony singel "I'll Never Fall In Love Again".

 

W karierze pomógł mu Gordon Mills, wówczas wokalista grupy The Viscounts, a z czasem kompozytor przebojów i menedżer. W 1963 r. przyszłość Dorseya rysowała się czarno. Eksplozja rytmów beatowych fatalnie wróżyłajego tradycyjnym piosenkom, a na dodatek zachorował na gruźlicę. Za to Mills zdobył w tym czasie międzynarodową sławę dzięki tematom pisanym dla Toma Jonesa.
W 1967 r. Mills postanowił pomóc staremu koledze. Dorsey przyjął pseudonim Engelbert Humperdinck, zainspirowany nazwiskiem niemieckiego kompozytora z przełomu wieków, autora opery dziecięcej "Jaś I Małgosia". Zmienił też repertuar na balladowy. Pierwszy, nagrany dla wytwórni Decca singel "Dommage Domme", nie trafił na listy przebojów, wzbudził jednak zainteresowanie radiowych disc jockeyów.
 

Następny, "Release Me", okazał się strzałem w dziesiątkę. W samej Anglii rozszedł się w milionowym nakładzie i przez pięć tygodni okupował szczyt Top 20, skutecznie blokując nań drogę "Penny Lane" i "Strawberry Fields Forever" Beatlesów. Ballada "There Goes My Everything" trafiła na drugie miejsce listy, a "Last Waltz" powtórzył sukces debiutu pozycją i wysokością sprzedanego nakładu. W zdominowanym przez psychodelię i rockową awangardę 1967 roku Humperdinckowi udało się sprzedać najwięcej płyt ze wszystkich brytyjskich wykonawców.
 

Nieźle ustawiony głos i romantyczna aparycja przyciągały na koncerty tłumy słuchaczek, czemu towarzyszyło pasmo sukcesów kolejnych singli: "Am I That Easy To Forget", "A Man Without Love", "Les Bicyclettes De Belsize" (z motywem wykorzystanym w filmie muzycznym pod tym samym 

tytułem, "podrabiającym" "Parasolki z Cherbourga" Demy'ego ), "The Way It Used To Be" i "Winter World Of Love" (bożonarodzeniowy przebój 1969 r ). Każdy z nich znalazł się w brytyjskiej Top 10.
 

Na początku lat siedemdziesiątych nagrania Humperdincka coraz rzadziej trafiały na listy w Wielkiej Brytanii, ale piosenkarz zadebiutował w tym okresie w prestiżowych klubach w Las Vegas w USA. Podobnie jak drugi podopieczny Millsa, Tom Jones, zaprzestał na pewien czas nagrywania płyt, by powrócić w 1987 r. albumem Remember I Love You, na którym śpiewał m.in. w duecie z Glorią Gaynor. 

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
Release me [And let me love again]/Ten guitars	Engelbert Humperdinck	01.1967	1[6][56]	4[14]	Decca F 12 541/Parrot 40011	[gold-UK][original by Eddie Miller][#5 country hit for Jimmy Heap in 1954][written by Eddie Miller/W. S. Stevenson /Bob Harris/ Robert Yount][produced by Peter Sullivan]
There goes my everything/You love	Engelbert Humperdinck	05.1967	2[29]	20[7]	Decca F 12 610/Parrot 40015	[platinium-UK][original by Jack Greene][written by Dallas Frazier][produced by Peter Sullivan]
The last waltz/That promise	Engelbert Humperdinck	08.1967	1[5][27]	25[9]	Decca F 12 655/Parrot 40019	[gold-UK][platinium-US][written by Les Reed/Barry Mason][produced by Peter Sullivan]
Am i that easy to forget/Pretty ribbons	Engelbert Humperdinck	01.1968	3[13]	18[10]	Decca F 12 722/Parrot 40023	[silver -UK][written by Carl Belew/W. S. Stevenson ][#9 country hit for Carl Belew-1959r][1[1].Adult Contemporary Chart][produced by Peter Sullivan]
A man without love [Quando M'innamoro]/Call on me	Engelbert Humperdinck	04.1968	2[15]	19[9]	Decca F 12 770/Parrot 40027	[silver -UK][written by Barry Mason/Robert Livraghi ][original by italian song "Quando M' Innamoro"][produced by Peter Sullivan]
Les bicyclettes De Belsize/Three little words	Engelbert Humperdinck	09.1968	5[15]	31[9]	Decca F 12 834/Parrot 40032	[from film][written by Les Reed/Barry Mason][produced by Peter Sullivan]
The way it used to be/A good thing going	Engelbert Humperdinck	02.1969	3[14]	42[11]	Decca F 12 879/Parrot 40036	[written by France Cassano/Corrado Conti/Roger Cook/Roger Greenaway][produced by Peter Sullivan]
I' m a better man [For having loved you]/Cafe	Engelbert Humperdinck	08.1969	15[13]	38[7]	Decca F 12957/Parrot 40040	[written by Bacharach & David][produced by Peter Sullivan]
Winter world of love/Take my heart	Engelbert Humperdinck	11.1969	7[13]	16[12]	Decca F 12 980/Parrot 40044	[written by Les Reed/Barry Mason][produced by Peter Sullivan]
My Marie/Our song [La Paloma]	Engelbert Humperdinck	05.1970	31[7]	43[8]	Decca F 13032/Parrot 40049	[written by Tony Macaulay/Barry Mason][produced by Peter Sullivan]
Sweetheart/Born to be wanted	Engelbert Humperdinck	09.1970	22[6]	47[11]	Decca F 13068/Parrot 40054	[written by Barry & Maurice Gibb][produced by Peter Sullivan]
When there' s no you/Stranger step into my world [Romantico blues]	Engelbert Humperdinck	09.1970	-	45[7]	Decca F 13154/Parrot 40059	[written by Les Reed ,Jackie Rae][produced by Gordon Mills]
Another time,another place/You're the window of my world [Frin frin frin]	Engelbert Humperdinck	09.1971	13[12]	43[8]	Decca F 13212/Parrot 40065	[written by Mike Leander, Eddie Seago][produced by Gordon Mills]
Too beautiful to last/A hundred times a day	Engelbert Humperdinck	03.1972	14[10]	86[3]	Decca F 13281/Parrot 40069	[temat z filmu "Nicholas and Alexandra"][written by Richard Rodney Bennett & Paul Francis Webster][produced by Gordon Mills]
In time/How does it feel	Engelbert Humperdinck	08.1972	-	69[8]	Decca F 13322/Parrot 40071	[written by Backy, Detto, Newell, King][produced by Gordon Mills]
I never said goodbye/Time after time	Engelbert Humperdinck	12.1972	-	61[7]	-/Parrot 40072	[written by Reed, Mason][produced by Gordon Mills]
I' m leaving you/My summer song	Engelbert Humperdinck	06.1973	-	99[1]	Decca F 13388/Parrot 40073	[written by Floyd Heddleston][produced by Gordon Mills]
Love is all/Lady of the night	Engelbert Humperdinck	09.1973	44[4]	91[3]	Decca F 13443/Parrot 40076	[written by Reed, Mason][produced by Gordon Mills]
This is what you mean to me/World without music	Engelbert Humperdinck	12.1975	-	105[2]	-/Parrot 40085	[written by Bobby Eli, Terry Collins][produced by Bobby Eli]
After the lovin'/Let's remember the good times	Engelbert Humperdinck	10.1976	-	8[19]	-/Epic 50270	[gold-US][written by Ritchie Adams, Alan Bernstein][produced by Joel Diamond, Charlie Calello]
Goodbye my friend/I Believe In Miracles	Engelbert Humperdinck	07.1977	-	97[3]	-/Epic 50365	[written by Ritchie Adams, Alan Bernstein][produced by Joel Diamond]
This moment in time/And the day begins	Engelbert Humperdinck	12.1978	-	58[6]	-/Epic 50 632	[written by Ritchie Adams, Alan Bernstein][produced by Joel Diamond]
Love' s only love/Burning embers	Engelbert Humperdinck	03.1980	-	83[2]	-/Epic 50844	[written by P. Ryan][produced by Joel Diamond]
Til you and your lover are lovers again/What will I write	Engelbert Humperdinck	07.1983	-	77[5]	-/Epic 03817	[written by J. Buckingham, M. Gray][produced by Even Stevens ]
Quando quando quando	Engelbert Humperdinck	01.1999	40[3]	-	The Hit Label HLC15/-	[written by Alberto Testa, Charles E. Boone, Elio Cesari ][produced by Barry Harris, Chris Cox]
How to win your love	Engelbert Humperdinck	05.2000	59[1]	-	Universal TV 8822682/-

Albumy *182*
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
Release me	Engelbert Humperdinck	05.1967	6[58]	7[118]	Decca SKL 4868/Parrot 71 012	[gold-US][produced by Dick Rowe, Peter Sullivan]
The last waltz	Engelbert Humperdinck	11.1967	3[33]	10[60]	Decca SKL 4901/Parrot 71 015	[gold-US][produced by Peter Sullivan]
A man without love	Engelbert Humperdinck	08.1968	3[45]	12[78]	Decca SKL 4939/Parrot 71 022	[gold-US][produced by Peter Sullivan]
Engelbert	Engelbert Humperdinck	03.1969	3[8]	12[33]	Decca SKL 4985/Parrot 71 026	[gold-US][produced by Peter Sullivan]
Engelbert Humperdinck	Engelbert Humperdinck	12.1969	5[23]	5[41]	Decca SKL 5030/Parrot 71 030	[gold-US][produced by Peter Sullivan]
We made it happen	Engelbert Humperdinck	07.1970	17[11]	19[40]	Decca SKL 5054/Parrot 71 038	[gold-US][produced by Peter Sullivan]
Swetheart	Engelbert Humperdinck	02.1971	-	22[24]	Decca SKL 5078/Parrot 71 043	[gold-US][produced by Gordon Mills]
Another time,another place	Engelbert Humperdinck	09.1971	48[1]	25[15]	Decca SKL 5097/Parrot 71 048	[gold-US][produced by Gordon Mills]
Live at The Riviera Las Vegas	Engelbert Humperdinck	02.1972	45[1]	45[13]	Decca TXS 105/Parrot 71 051
In time	Engelbert Humperdinck	08.1972	-	72[14]	Decca SKL 5138/Parrot 71 056	[produced by Gordon Mills]
King of hearts	Engelbert Humperdinck	08.1973	-	113[10]	Decca SKL 5163/Parrot 71 061	[produced by Gordon Mills]
Engelbert Humperdinck-His Greatest Hits	Engelbert Humperdinck	12.1974	1[3][34]	103[14]	Decca SKL 5198/Parrot 71 067
After the lovin'	Engelbert Humperdinck	11.1976	-	17[28]	-/Epic 34 381	[2x-platinium-US][produced by Bobby Eli, Charlie Calello, Joel Diamond]
Miracles by Engelbert Humperdinck	Engelbert Humperdinck	07.1977	-	167[5]	EMI EMC 3272/Epic 34 730
Christmas tyme	Engelbert Humperdinck	12.1977	-	156[4]	EMI EMC 3218/Epic 35 031	[gold-US][produced by Charlie Calello, Joel Diamond]
This moment in time	Engelbert Humperdinck	05.1979	-	164[4]	-/Epic 36 791	[produced by Joel Diamond]
Getting sentimental	Engelbert Humperdinck	05.1985	35[10]	-	Telstar STAR 2254/-	[produced by Tony Clark, James Fitzgerald]
The Engelbert Humperdinck Collection	Engelbert Humperdinck	04.1987	35[9]	-	Telstar STAR 2294/-
Love unchained	Engelbert Humperdinck	06.1995	16[7]	-	Core 9457/-	[produced by Bebu Silvetti]
The dance album	Engelbert Humperdinck	01.1999	121[2]	-	Priority 51094/-	[produced by Chris Cox, Barry Harris]
Engelbert at his very best	Engelbert Humperdinck	04.2000	5[18]	-	Universal Music TV 8449742/-
I want to wake up with you	Engelbert Humperdinck	10.2001	42[3]	-	Universal TV 0149462/-	[produced by Ted Carfrae]
His Greatest Love Songs	Engelbert Humperdinck	03.2004	4[18]	-	Universal TV 9817857/-	[gold-UK]
Let There Be Love	Engelbert Humperdinck	02.2005	67[3]	-	-/Decca 4756606	[produced by Simon Franglen]
The Greatest Hits & More	Engelbert Humperdinck	04.2007	21[4]	-	Universal TV 9847095/-	-
Release Me – The Best of Engelbert Humperdinck	Engelbert Humperdinck	05.2012	21[3]	-	Decca 5338776/-	-
Engelbert Calling	Engelbert Humperdinck	03.2014	31[4]	-	Conhead CONE44/-	-
50	Engelbert Humperdinck	06.2017	5[6]	-	Decca 5377274/-	-

Pee Wee Hunt

 Właśc. Walter Hunt, ur. 10.05.1907r w Mt. Healthy w stanie Ohio (USA), zm. 22.06.1979r w Plymouth (Massachusetts). Swoim własnym zespołom przewodził od połowy lat 40-tych. Hunt, jako nastolatek, także zaczynał od banjo, grać zaś zawodowo rozpoczął w lokalnych zespołach po ukończeniu Cincinnati Conservatory of Music i Ohio State University. 

Do chwili otrzymania w 1928r kontraktu w orkiestrze Jeana Goldkette’a występował w różnych, często amatorskich zespołach, grając zarówno na puzonie, jak i na banjo. Rok później wszedł w skład Glen Gray’s Orange Blossoms,” big-bandu, który prawdziwą sławę uzyskał pod nazwą Casa Loma Orchestra. W orkiestrze tej spędził wiele lat jak eksponowany solista, wnosząc do zespołu nie tylko rzetelne chorusy na puzonie, ale też wiele ciekawych partii wokalnych.

 Orkiestrę Casa Loma opuścił w 1943, aby zostać prezenterem w hollywoodzkiej radiostacji. Na scenie Zachodniego Wybrzeża pojawił się ponownie w 1946; założył tam własną grupę dixielandową, z którą występował, odnosząc ogromny sukces w Hollywood Palladium. Publiczności podobała się zwłaszcza śpiewana do zabawnych tekstów w stylu „hokum” wersja tematu „12th Street Rag”; entuzjazm był tak ogromny, że Hunt postanowił nagrać ten utwór w czasie jednej z sesji nagraniowych dla firmy Capitol. 

Rezultatem tej decyzji stał się przebój pozostający w 1948r na amerykańskich listach zestawień przez osiem tygodni. Pięć lat potem Hunt znów się pojawił na listach przebojów z sentymentalną wersją starej piosenki z 1919r. „Oh!”. Podobnie jak „12th Street Rag”, tak i „Oh!” sprzedała się w milionowym nakładzie, okupując listy zestawień przez wiele miesięcy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Twelfth Street Rag/Somebody Else, Not Me	Pee Wee Hunt	06.1948	-	1[8][32]	Capitol 15105	[written by Euday L. Bowman][#7 hit for Earl Fuller in 1917]
Oh!/San	Pee Wee Hunt	07.1953	-	3[25]	Capitol 2442	[written by Byron Gay, Arnold Johnson]

Glenn Frey

Glenn FREY (ur. 6.11.1948r, Detroit, Michigan, Stany Zjednoczone) - voc, g, b, k, dr, kompozytor, autor tekstów, producent nagrań; aktor. Chociaż od piątego do dwunastego roku życia pobierał lekcje gry na fortepianie, jako nastolatek interesowanie głównie sportem - uprawiał baseball, futbol amerykański i wrestling. Dopiero w połowie lat sześćdziesiątych zafascynowany The Beatles sięgnął po gitarę. Występował kolejno w kilku grupach z Detroit, jak The Mushrooms, The Four Of Us, The Subterraneans i The Heavy Metal Kids, akompaniował Bo Diddleyowi oraz gościnnie uczestniczył w nagraniach miejscowej gwiazdy, Boba Segera. W 1968 przeniósł się do Los Angeles w Kalifornii. Tam zaprzyjaźnił się z Johnem Davidem Southerem i z nim stworzył zespół Longbranch Pennywhistle, który zostawił po sobie płytę "Longbranch Pennywhistle" (Amos, 1969) z repertuarem w stylu Buffalo Springfield i Jefferson Airplane, oraz uczestniczył w nagraniach Jacksona Browne'a. W 1971r dołączył do grupy Lindy Ronstadt.
W tym samym roku utworzył wraz z innymi muzykami wspomagającymi tę artystkę zespół The Eagles. Z nim odniósł światowy sukces. Po jego rozwiązaniu w 1980r zdecydował się kontynuować karierę jako solista.

 

Zadebiutował w nowej roli w maju 1982 płytą "No Fun Aloud", promowaną singlami I Found Somebody/She Can't Let Go z lipca 1982r i The One You Love/All Those Lies z października tego roku oraz All Those Lies/That Girl ze stycznia 1983r. Było to dzieło nagrane na luzie, bez zadęcia, czasem nawiązujące do stylu The Eagles (np. I Found Somebody), ale częściej ciążące w stronę stereotypowego kalifornijskiego pop rocka (np. The One You Love, All Those Lies, That Girl, She Can't Let Go), na co miał zapewne wpływ współtwórca repertuaru, John Tempchin. Zyskało sporą popularność, podobnie jak piosenki z towarzyszących mu małych płyt. Jeszcze większy sukces odniosła płyta następna, "The Allnighter" z czerwca 1984r, promowana singlami Sexy Girl/Better In The U.S.A. z sierpnia 1984r, The Allnighter/Smuggler's Blues z października i The Heat Is On (piosenka wykorzystana w czołówce komedii Beverly Hills Cop, czyli Gliniarz z Beverly Hills, reż. Martin Brest)/Shoot Out (nagranie Harolda Faltermeyera z tego samego filmu) z grudnia tego roku oraz Smuggler's Blues/New Love z marca 1985r i zawierającym na stronie A premierową piosenkę You Belong To The City/ Smuggler's Blues z września tego roku. Współtwórcą wielu piosenek był znowu Tempchin, ale powstało dzieło trochę inne niż poprzednio, bardziej zadziorne i żwawe, epatujące niekiedy popularnymi w tym czasie elektronicznymi brzmieniami (np. wielki przebój The Heat Is On).
 

Kariera Freya zaczęła się załamywać wraz z ukazaniem się w sierpniu 1988r dość nijakiego albumu "Soul Searchin'"; pierwszy z towarzyszących mu singli, True Love/Working Man z sierpnia 1988r, był jeszcze przebojem, ale następne, Soul Searchin'/It's Cold Down Here ze stycznia 1989r, Livin' Right/Soul Searchin' z marca i Two Hearts/Some Kind Of Blues maja tego roku, przepadły na rynku.
 

W 1990r artysta stworzył wraz z piosenkarzem Jimmym Buffettem i pisarzem Larrym L. Kingiem musical o zespole country Rules Of The Road. A w kwietniu 1991 dorobił się niewielkiego przeboju Part Of Me Part Of You w stylu The Eagles, stworzonego do filmu Thelma And Louise (Thelma i Louise; reż. Ridley Scott), wydanego też na soundtracku "Thelma And Louise" (MCA, 1991). Klapę rynkową zrobiła nijaka płyta "Strange Weather" z czerwca 1992r, promowana singlami I've Got Mine/A Walk In The Dark z lipca i River Of Dreams/He Took Advantage z września. Nie był też sukcesem album "Glenn Frey Live", nagrany na żywo w lipcu 1992 w Dublinie, wydany w lipcu 1993r, chociaż zawierał pełne uroku wykonania zarówno przebojów The Eagles, np. New Kid In Town, Lyin' Eyes, Take It Easy i Desperado, jak i własnych.
 

W 1994r Frey pojawił się w składzie reaktywowanej wówczas grupy The Eagles i od tej pory znowu stale w niej występował (z przerwą między 1996 a 1999r, gdy ponownie zawiesiła działalność). W końcu lat dziewięćdziesiątych stworzył z prawnikiem Peterem Lopezem firmę płytową Mission Records.
 

Oprócz wymienionych umieścił swoje piosenki także na kilku innych soundtrackach, np. Lonely Guy na "Lonely Guy" (MCA, 1984), You Belong To The City na "Miami Vice" (MCA, 1985), On The Loose na "Girls Just Want To Have Fun" (Mercury, 1985) i Flip City na "Ghostbusters 2" (MCA, 1989). Gościnnie uczestniczył w nagraniach m.in. Southera, Joe Walsha, Eltona Johna, Davida Blue, Randy'ego Newmana, Dana Fogelberga, Carly Simon, Karli Bonoff, Joni Mitchell i Warrena Zevona.
 

Jest też aktorem. Wystąpił m.in. w 1985r w Smuggler's Blues, jednym z odcinków Miami Vice, czyli Policjantów z Miami, który tytuł i zarys fabuły wziął z jego przeboju, w 1986r w Let's Get Harry (Uwolnić Harry'ego; reż. Alan Smithee), w 1989 w serialu Wiseguy, w 1993r w serialu South Of Sunset i w 1996r w Jerry Maguire (Jerry Maguire; reż. Cameron Crowe). 

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I found somebody/She can't let go	Glenn Frey	06.1982	-	31[13]	Asylum 47466	[written by Glenn Frey, Jack Tempchin][produced by Glenn Frey, Allan Blazek, Jim Ed Norman]
The one you love/All those lies	Glenn Frey	08.1982	-	15[17]	Asylum 69974	[written by Jack Tempchin, Glenn Frey][produced by Glenn Frey, Allan Blazek, Jim Ed Norman]
All those lies/That girl	Glenn Frey	12.1982	-	41[12]	Asylum 69857	[written by Glenn Frey][produced by Glenn Frey, Allan Blazek, Jim Ed Norman]
Sexy girl/Better in The U.S.A.	Glenn Frey	06.1984	-	20[15]	MCA 52413	[written by Jack Tempchin, Glenn Frey][produced by Barry Beckett, Glenn Frey, Allan Blazek]
The allnighter/Smuggler's blues	Glenn Frey	09.1984	-	54[6]	MCA 52461	[written by Jack Tempchin, Glenn Frey][produced by Glenn Frey, Allan Blazek]
The heat is on/A shoot of out [Harold Faltermayer]	Glenn Frey	12.1984	12[12]	2[24]	MCA 52512	[piosenka z filmu "Beverly Hills Cop"][written by Keith Forsey, Harold Faltermeyer][produced by Keith Forsey, Harold Faltermeyer]
Smuggler' s blues/New love	Glenn Frey	04.1985	22[8]	12[19]	MCA 52546	[written by Jack Tempchin, Glenn Frey][produced by Glenn Frey, Allan Blazek]
You belong to the city/Smuggler' s blues	Glenn Frey	09.1985	-	2[21]	MCA 52651	[piosenka z serialu TV "Miami Vice"][written by Jack Tempchin, Glenn Frey][produced by Glenn Frey]
True love/Working man	Glenn Frey	08.1988	-	13[15]	MCA 53363	[written by Jack Tempchin, Glenn Frey][produced by Elliot Scheiner, Glenn Frey]
Livin' right/Soul searchin'	Glenn Frey	03.1989	-	90[4]	MCA 53497	[written by Glenn Frey, Jack Tempchin][produced by Elliot Scheiner, Glenn Frey]
Part of me,part of you	Glenn Frey	05.1991	-	55[13]	MCA 54 060	[piosenka z filmu "Thelma and Louise"][written by Jack Tempchin, Glenn Frey][produced by Don Was]
I' ve got mine/A walk in the dark	Glenn Frey	07.1992	-	91[3]	MCA 54429	[written by Jack Tempchin, Glenn Frey][produced by Elliot Scheiner, Glenn Frey]
Love in the 21st century	Glenn Frey	04.1993	-	112[4]	MCA 54 564	[written by Jack Tempchin, Glenn Frey,Danny "Kootch" Kortchmar][produced by Elliot Scheiner, Glenn Frey]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
No fun aloud	Glenn Frey	06.1982	-	32[38]	Asylum 60 129	[gold-US][produced by Glenn Frey, Allan Blazek, Jim Ed Norman]
The allnighter	Glenn Frey	07.1984	31[9]	22[65]	MCA 5501	[gold-US][produced by Glenn Frey, Barry Beckett, Allan Blazek]
Soul searchin'	Glenn Frey	09.1988	-	36[19]	MCA 6239	[produced by Glenn Frey,Elliot Scheiner]
After Hours	Glenn Frey	05.2012	-	116[1]	Hip-O B0016781-02	[produced by Glenn Frey, Richard F.W. Davis, Michael Thompson]
Solo Collection	Glenn Frey	02.2016	-	82[1]	MCA MCAD -11227	-

Fruit Pastilles

Shirley Barrett (ur. 1961r) to australijska reżyserka i scenarzystka. Jej film Love Serenade zdobył Caméra d'Or na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1996 roku. Jest również najbardziej znana ze swoich filmów Walk the Talk (2000) i South Solitary (2010), do których napisała scenariusz i wyreżyserowała. Scenariusz Shirley dla South Solitary został nagrodzony wieloma nagrodami, w tym nagrodą Queensland Premier’s Prize i West Australian Premier’s Prize.


Po ukończeniu szkoły średniej Shirley Barrett zaczęła studiować sztuki wyzwolone na Uniwersytecie w Melbourne, ale po dwóch latach zrezygnowała i została piosenkarką i autorką tekstów w zespole Fruit Pastilles. Ten zespół zdobył miejsce na  kompilacji nowych australijskich zespołów o nazwie "Undiscovered" (ELPS 4322) w 1982 roku. Epic wydał na singlu I Don't Ever Want To See You Again i trafił na listę australijskich przebojów.Warto również wspomnieć, że Fruit Pastilles to Alan Gaunt (klawisze), Nick Norris (perkusja), Gordon Ealey (gitara) i Nino Blake (bas). To oni mieli zdolności muzyczne.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
I Don't Ever Want to See You Again / China	Fruit Pastilles	09.1982	60[5]	-	Epic/Native Tongue ES 776/-	[written by Fruit Pastilles][produced by Graham Williams, Chris Thompson]