wtorek, 11 sierpnia 2020

Starry Eyed And Laughing

Obiecująca grupa brytyjska założona w maju 1973 r. jako duet w składzie: Tony Poole (ur. 28.07.1952 r. w Northampton, Anglia; śpiew, gitara 12-strunowa) i Ross McGeeney (ur. 22.12.1950 r. w Northampton; śpiew, gitara prowadząca).

Nazwę zaczerpnęli z tekstu "Chimes Of Freedom" Boba Dylana, zaś brzmienie pozostawało początkowo pod wpływem wokalnych i instrumentalnych (dwugryfowa gitara Rickenbecker) poszukiwań Rogera McGuinna z zespołu The Byrds. Po krótkiej współpracy z basistą Steve'em Hallem i perkusistą Nickiem Brownem, założyciele dokooptowali w ich miejsce Iaina Whitmore'a (ur. 5.10.1953 r. w Shoreham w hrabstwie Sussex) i Mike'a Wackforda (ur. 6.02.1953 r. w Worthing w hrabstwie Sussex).

Podpisawszy w kwietniu 1974 r. kontrakt z wytwórnią CBS, zadebiutowali albumem, na którym dominowały kompozycje Poole'a i McGeeneya, uznanym jednogłośnie za "uderzająco byrdsowski". Kolejny longplay Thought Talk, ukazał się w październiku 1975 r. po trwającej rok trasie koncertowej. Wprawdzie tytuł płyty zaczerpnięto z tematu The Byrds "I See You", jednak zawartość była tym razem bardziej samodzielna. Poole zabłysnął jako kompozytor w utworze "One Foot In The Boat", a Whitmore dał się poznać jako ciekawy autor tekstów w bogato zorkiestrowanym temacie "Fools Gold".

Jesienią 1975 r. grupa odbyła promocyjne tournee po USA. po czym doszło do niespodziewanych konfliktów. McGeeneya zastąpił na krótko Roger Kelly. Wiosną 1976 r. odszedł Whitmore. McGeeney pojawił się gościnnie u boku Kelly'ego na pożegnalnym koncercie w programie telewizji niemieckiej "Rock-palast", zaś Poole skróciwszy nazwę do Starry Eyed, nagrał kilka typowo komercyjnych singli wyprodukowanych przez duet Flo And Eddie. Wszystko to miało niewiele wspólnego z pokładanymi w zespole nadziejami i wkrótce historia Starry Eyed dobiegła końca.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Money is no friend of mine/See your faceStarry Eyed and Laughing10.1974--CBS CBS 2686[written by Tony Poole][produced by Dan Loggins]
Nobody home/Closer to you nowStarry Eyed and Laughing02.1975--CBS CBS 3036[written by Tony Poole][produced by Dan Loggins]
Good love/Down the streetStarry Eyed and Laughing08.1975--CBS CBS 3455[written by Starry Eyed And Laughing][produced by Dan Loggins]
Song on the road/Don' t give me a hard timeStarry Eyed and Laughing09.1976--CBS CBS 4577[written by Tony Poole][produced by Flo And Eddie]
Saturday/BelieveStarry Eyed and Laughing12.1976--CBS CBS 4805[written by Tony Poole][produced by Flo And Eddie]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Starry Eyed And LaughingStarry Eyed And Laughing10.1974--CBS CBS 80 450[produced by Dan Loggins]
Thought talkStarry Eyed And Laughing09.1975--CBS CBS 80 907[produced by Dan Loggins]


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Ringo Starr

Właśc. Richard Starkey. ur. 7.07.1940 r. w liverpoolskiej dzielnicy Dingle. Reputację na rodzącej się scenie muzycznej Merseybeat zdobywał jako perkusista formacji Rory Storm And The Hurricanes.

Wkrótce potem poznał członków zespołu The Beatles, szybko się z nimi zaprzyjaźnił i po zwolnieniu w 1962 r. Pete'a Besta, zajął w legendarnej grupie miejsce perkusisty. Prosty styl gry Ringa (imię to zyskał dzięki zamiłowaniu do noszenia wielu pierścieni - "rings") stanowił doskonałe tło dla melodycznych popisów jego partnerów. Mimo że od strony muzycznej zdecydowanie pozostawał w cieniu, poczucie humoru i bezpretensjonalność nie pozwoliły mu wtopić się w tło, a każdy z albumów "Wielkiej Czwórki" obowiązkowo prezentował jeden utwór z Ringiem w roli wokalisty.

Do najlepszych z nich należy bez wątpienia bestsellerowy singel z 1966 r. "Yellow Submarine". Sukcesy aktorskie odniesione w filmach "A Hard Day's Night" i "Help!" skłoniły go do kontynuowania kariery na tym polu, czego efektem były komediowe role w filmach "Candy" i "The Magie Christian".

Solową karierę nagraniową rozpoczął jeszcze przed rozpadem Beatlesów albumem Sentimental Journey, na którym zaprezentował zbiór standardów, oraz utrzymanym w stylu country Beaucoups Of Blues zarejestrowanym w Nashville. Obawy, że jego kariera po rozstaniu z Beatlesami szybko dobiegnie końca, okazały się pozbawione podstaw. Debiutancki singel Starra, "It Don't Come Easy" (napisany wspólnie z George'em Harrisonem) wszedł na szczyt amerykańskiej listy przebojów, a sprzedano go w liczbie ponad miliona egzemplarzy.

Spod pióra tej dwójki wyszły jeszcze kompozycje "Back Off Boogaloo" (2. miejsce na listach w Wielkiej Brytanii) i "Photograph". Na albumie Ringo zamieszczono m.in. utwory autorstwa byłych kolegów z zespołu, ale żadnego z nagrań nie zarejestrowano wspólnie. Uzupełniony oryginalnymi kompozycjami i klasykami rock'n'rolla album zdobył wkrótce status "platynowej płyty" i miano jednej z najlepszych płyt solowych nagranych przez byłych Beatlesów.

W 1974 r. na szczyt amerykańskiej listy przebojów weszła kompozycja "You're Sixteen", lecz pomimo dalszych sukcesów odnoszonych przez utwory "Oh My My", "Snookeroo" (autorstwa Eltona Johna i Berniego Taupina) i "Only You" kariera Ringa straciła wiele ze swego początkowego rozpędu. Po wysoko ocenionej roli w filmie "That'll Be The Day" (w 1973 r.) zagrał w słabej komedii "Caveman".

Albumy Ringo The 4th i Bad Boy wskazywały wyraźnie, że artysta znalazł się na muzycznym rozdrożu. Zarejestrowany w 1983 r. album Old Wave został odrzucony zarówno przez brytyjskie jak i amerykańskie wytwórnie i w konsekwencji w ogóle nie ukazał się na rynku. W tym okresie Ringo borykał się również z poważnymi problemami zdrowotnymi potęgowanymi przez pogłębiający się alkoholizm. Udało mu się jednak dotrzeć do zupełnie nowej publiczności, gdy wystąpił w roli narratora nagrodzonego telewizyjnego serialu dla dzieci "Thomas The Tank Engine". Swój powrót do aktywnego życia artystycznego zaznaczył gościnnym udziałem w koncercie zorganizowanym na cześć Carla Perkinsa.

Jednak prace nad nagrywanym w 1987 r. pod kierunkiem amerykańskiego producenta Chipsa Momana albumem zostały przerwane z powodu alkoholowych ekscesów wokalisty. Stały się one bezpośrednią przyczyną poddania się szeroko nagłośnionej kuracji odwykowej, w której towarzyszyła mu żona, aktorka Barbara Bach. Kuracja okazała się na tyle skuteczna, że Ringo mógł już niebawem wznowić działalność muzyczną z All-Starr Band. W 1989 r. w czasie bardzo udanego amerykańskiego tournee towarzyszyli mu Levon Helm, Billy Preston, Joe Walsh i Dr. John, a efekty ich współpracy zarejestrowano na albumie i taśmie wideo.

Liczne grono gwiazd, które zgodziły się wziąć udział w jego powrocie na scenę świadczy o tym, jak wielkim szacunkiem i uznaniem Ringo nadal cieszy się w muzycznym światku. On sam sięgnął nowych wyżyn w 1992 r. rejestrując nowy album i odbywając serię promocyjnych koncertów. Pobyt na wyżynach przedłużył się gdy w 1995 r. na rynku ukazał się... nowy singel Beatlesów "Free As A Bird" oraz album Anthology Vol. I.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK/US] 		Komentarz
Beaucoups of blues/Coochy-CoochyRingo Starr11.1970-87[5]-/Apple 2969[written by Buzz Rabin][produced by Pete Drake]
It don' t come easy/Early 1970Ringo Starr05.19714[11]4[12]Parlophone R 5898/Apple 1831[gold-US][written by Ringo Starr][produced by George Harrison]
Back of Boogaloo/BlindmanRingo Starr04.19722[10]9[10]Parlophone R 5944/Apple 1849[written by Ringo Starr][produced by George Harrison]
Photograph/Down and outRingo Starr10.19738[13]1[1][16]Parlophone R 5992/Apple 1865[gold-US][written by Ringo Starr/George Harrison][produced by Richard Perry]
You' re sixteen/Devil womanRingo Starr12.19734[10]1[1][15]Parlophone R 5995/-[gold-US][silver-UK][written by Dick Sherman/Bob Sherman][produced by Snuff Garrett][original by Johnny Burnette-1961r]
Oh my my/Step lightlyRingo Starr03.1974-5[14]-/Apple 1872 [written by Ringo Starr,Vini Poncia][produced by Richard Perry]
Only you/Call meRingo Starr11.197428[11]6[13]Apple R 6000/Apple 1876[written by Buck Ram,
Andy Rand][produced by Richard Perry]
No no song/SnookerooRingo Starr02.1975-3[13]-/Apple 1880 [written by Hoyt Axton/David Jackson][produced by Richard Perry]
It' s all down to goodnight Vienna/Oo-weeRingo Starr06.1975-31[7]-/Apple 1882 [written by John Lennon][produced by Richard Perry]
A dose of rock'n'roll/Cryin'Ringo Starr10.1976-26[9]-/Atlantic 3361 [written by Carl Grossman][produced by Arif Mardin]
Hey baby/Lady GayeRingo Starr01.1977-74[3]Polydor 2001699/Atlantic 3371[written by Margret Cobb,
Bruce Channel][produced by Arif Mardin]
Wrack my brain/Drumming is my madnessRingo Starr11.1981-38[11]-/Boardwalk 130 [written by George Harrison][produced by George Harrison]
Weight of the World/After All These YearsRingo Starr06.199274[1]-Private Music 115392/- [written by Brian O'Doherty, Fred Velez][produced by Don Was]
Liverpool 8/For LoveRingo Starr01.200899[1]-Capitol CDLIV 8/-[written by Richard Starkey, Dave Stewart][produced by Dave Stewart, Ringo Starr]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Sentimental journeyRingo Starr05.19707[6]22[14]Apple 3365[produced by George Martin]
Beaucoups of bluesRingo Starr10.1970-65[15]Apple 3368[produced by Pete Drake]
RingoRingo Starr11.19737[20]2[37]Apple 3413[platinium-US][gold-UK][produced by Richard Perry]
Goodnight ViennaRingo Starr11.197430[2]8[25]Apple 3417[gold-US][silver-UK][produced by Richard Perry]
Blast from your pastRingo Starr12.1975-30[11]Apple 3422[produced by Richard Perry, George Harrison, Pete Drake, Ringo Starr]
Ringo' s rotogravureRingo Starr10.1976-28[9]Atlantic 18 193[produced by Arif Mardin]
Ringo The 4thRingo Starr10.1977-162[6]Atlantic 19 108[produced by Arif Mardin]
Bad boyRingo Starr05.1978-129[6]Portrait 35 378[produced by Vini Poncia]
Stop and smell the rosesRingo Starr11.1981-98[12]Boardwalk 32 246[produced by Paul McCartney, George Harrison ,Harry Nilsson, Ronnie Wood, Stephen Stills ,Ringo Starr]
Vertical manRingo Starr07.199885[1]61[4]Mercury 558598[produced by Mark Hudson, Ringo Starr]
Ringo ramaRingo Starr.2003-113[2]Koch 8429[produced by Mark Hudson, Ringo Starr]
Photograph - The Very Best Of Ringo StarrRingo Starr09.200726[3]-Capitol 3938272 [UK][produced by Richard Perry]
Liverpool 8Ringo Starr01.200891[1]94[2]Capitol 5173882 [UK][produced by Ringo Starr, Mark Hudson, Dave Stewart]
Y NotRingo Starr01.2010-58[2]Hip-O 0013792[produced by Ringo Starr, Bruce Sugar]
Ringo 2012Ringo Starr02.2012181[1]80[2]Hip-O 0016415[produced by Ringo Starr, Bruce Sugar]
Postcards from ParadiseRingo Starr04.2015157[1]99[1]UMe 022822[produced by Ringo Starr]
Give More LoveRingo Starr10.2017105[1]128[1]UMe 027120[produced by Ringo Starr]
What's My NameRingo Starr11.201999[1]127[1]UMC 824373 [UK][produced by Ringo Starr]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

poniedziałek, 10 sierpnia 2020

Rocky Sharpe and the Replays

Rocky Sharpe and the Replays to angielska grupa doo-wop / rock and roll , która po raz pierwszy zyskała sławę pod koniec lat siedemdziesiątych. Zwykły skład grupy to Rocky Sharpe (ur, jako Robert Podsiadly, ur. 26 listopada 1952r -zm.  5 grudnia 2019r), Helen Highwater (prawdziwe nazwisko: Helen Blizard), Johnny Stud (brat Sharpe'a Jan Podsiadly) i Eric Rondo ( Mike Vernon ) . We wcześniejszym wcieleniu grupy, Rocky Sharpe and the Razors, znaleźli się Den Hegarty , Rita Ray , Griff Fender i Nigel Trubridge, którzy później utworzyli Darts .

W 1978 roku grupa miała swój pierwszy sukces komercyjny z „ Rama Lama Ding Dong ”  ,  coverem   Edsels oryginalnego ' przeboju , który osiągnął  17 pozycję na UK Singles Chart . Więcej sukcesów na listach przebojów   nastąpiło po kolejnym singlu, „Imagination”, który osiągnął 39 miejsce w 1979 roku.  Po tym sukces był trudniejszy do znalezienia, a Sharpe odnalazł większy sukces w trasach koncertowych niż na listach przebojów.

W 1982 roku Sharpe miał kolejny wielki hit. „ Shout! Shout! (Knock Yourself Out) ”, cover przeboju Ernie Maresca z 1962 roku, znalazł się w pierwszej dwudziestce brytyjskiej listy singli.Chociaż nigdy nie miał drugiego tak dużego przeboju, Sharpe zyskał wielu fanów, zwłaszcza w Europie Zachodniej, a jego muzyka pozostała szeroko dostępna. Ostatnim singlem grupy był „ If You Wanna Be Happy ”, który osiągnął pozycję 46 w Wielkiej Brytanii w 1983 roku. 

Po kilku zmianach w składzie w latach 1982-1984, zespół ostatecznie rozpadł się na początku 1985 roku. Sharpe rozpoczął nową karierę jako aktor - ale został zmuszony do przejścia na emeryturę na początku lat 90-tych po zdiagnozowaniu stwardnienia rozsianego . Mieszkał z żoną Pauliną w domu rodzinnym w Brighton do końca 2013 roku, kiedy to został pełnoetatowym rezydentem w Queen Alexandra Hospital Home (QAHH) w Worthing .

Rocky Sharpe and the Replays zawsze były szczególnie popularne w Hiszpanii, a w 2013 roku hiszpańska grupa wokalna Velvet Candles, której muzyka od dawna była inspirowana przez grupę, wystawiła dla niego koncert charytatywny w Barcelonie po usłyszeniu o stanie Sharpe'a.  Dodatkową atrakcją był brat Sharpe'a Jan Podsiadly, który poleciał do Hiszpanii i ponownie przyjął swoją dawną osobowość Replays jako Johnny Stud i dołączył do nich jako gość specjalny na scenie. Zespół wykonał szereg piosenek nagranych przez Sharpe and the Replays na przełomie lat 70. i 80-tych XX wieku. Koncert zebrał prawie 2000 funtów, które Sharpe przekazał szpitalowi .

Sharpe zmarł w grudniu 2019 roku w wieku 67 lat z powodu stwardnienia rozsianego .

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Rama Lama Ding Dong/When The Chips Are DownRocky Sharpe and the Replays12.197817[10]-Chiswick CHIS 104[written by G. Jones Jr.][produced by Mike Vernon]
Imagination/Got It MadeRocky Sharpe and the Replays03.197939[6]-Chiswick CHIS 110[written by Johnny Burke, Jimmy Van Heusen][produced by Mike Vernon]
Love Will Make You Fail In School/A Girl Like YouRocky Sharpe and the Replays08.197960[4]-Chiswick CHIS 114[written by Cornel Mildru][produced by Mike Vernon]
Martian Hop/A Fool In Love With YouRocky Sharpe and the Replays featuring The Top-Liners02.198055[4]-Chiswick CHIS 121[written by Spirit, R. Rappaport, S. Rappaport ][produced by Mike Vernon]
Shout! Shout! (Knock Yourself Out)/Hey! Hey! Good Lookin'Rocky Sharpe and the Replays04.198219[9]-Chiswick DICE 3[written by E. Maresca, T. Bogdany][produced by Mike Vernon]
Clap Your Hands/Twenty-Four HoursRocky Sharpe and the Replays08.198254[3]-RAK RAK 345[written by Frechette, Huchusa, Robitaille, Tailleur][produced by Mike Vernon]
If You Wanna Be Happy/If You Know How To Rock And Roll (You'll Never Be Alone)Rocky Sharpe and the Replays02.198346[7]-Polydor POSP 560[written by Guida, Royster][produced by Mike Vernon]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Wayne Shanklin

Wayne Shanklin był amerykańskim piosenkarzem, autorem tekstów i producentem. Jego najbardziej znanymi kompozycjami były „ Jezebel ”, „ Chanson D'Amour (Song of Love) ” i „ The Big Hurt ”.


Shanklin urodził się 6 czerwca 1916 r. w Joplin w stanie Missouri w rodzinie Virry (Storrs) i Nathaniela Shanklina Jr. Miał jednego brata, Nathaniela Noela i jedną siostrę Dorothy.

Ożenił się z Grace Bastin w 1934 roku. Mieli pięcioro dzieci: Carolyn, Barbarę Faye, Darlene May, Pamelę Judith i Wayne Shanklin Jr. Wayne i Grace rozwiedli się w 1942 roku. Później tego samego roku poślubił Glorię Hansen. Mieli czworo dzieci: Helen, Martha, Timothy Michael i Thorne Scott Shanklin. Wayne i Gloria rozwiedli się 31 sierpnia 1960 roku. W 1960 roku jest zapis o ślubie Wayne'a z Trudy Hancock. 

25 stycznia 1965 roku poślubił swoją wieloletnią sekretarkę Victorię Helen Hamway. 31 sierpnia 1965 roku urodziło się jego najmłodsze z wielu dzieci Edward Windsor Shanklin.

Niektóre źródła podają, że Shanklin i panna Toni Fisher byli w pewnym momencie małżeństwem, ale nie jest znany żaden zapis małżeństwa. Córka Fishera, Chris Miller, poślubiła później syna Shanklina, Timothy'ego Michaela Shanklina. Mieli jedno znane dziecko.

Wayne Shanklin zmarł 16 czerwca 1970 roku na atak serca w Orange County w Kalifornii .

We wczesnych latach pięćdziesiątych Shanklin pisał z Alem Shermanem oraz synami Shermana, Robertem i Richardem , którzy pracowali wówczas pod pseudonimami . Shanklin był także autorem muzyki do wielu filmów: „Kiss Me Quick” pojawił się w westernowej strzelaninie Randolpha Scotta w 1957 roku w Medicine Bend, a „I Leaned On A Man” zaśpiewała Virginia Mayo w The Big Land .

Shanklin założył niezależną wytwórnię Signet Records w Los Angeles w 1959 roku. Jednym z wczesnych sukcesów wytwórni była piosenka napisana przez Shanklina „ The Big Hurt ”, która na początku 1960 roku stała się hitem nr 3 dla Miss Toni Fisher , a także twierdzono, że jest to pierwsze komercyjne zastosowanie techniki stopniowania produkcji znanej jako „ wywijanie ”.

Shanklin napisał kilka przebojów, w tym „ Primrose Lane ” (1959), nagrany przez Jerry'ego Wallace'a i „ Jezebel ”, nagrany przez Frankiego Laine'a w 1951 roku. Najbardziej znaną kompozycją Shanklina jest piosenka „ Chanson D'Amour (Song of Love) ”. Została po raz pierwszy nagrana w 1958 roku w dwóch konkurencyjnych wersjach autorstwa Art and Dotty Todd i The Fontane Sisters , z których obie odniosły sukces.

Shanklin skomponował oryginalną muzykę do filmu Angel Baby z 1961 roku , z udziałem George'a Hamiltona i Mercedes McCambridge . Shanklin napisał także singiel Miss Toni Fisher z 1962 roku „ West of the Wall ”, który dotyczył podziału Niemiec Wschodnich i Zachodnich oraz wzniesienia Muru Berlińskiego (chociaż ta sama melodia i aranżacja zostały użyte wcześniej w mało znanym singlu Fishera   o nazwie „Toot Toot Amore”).

Rozmiar: 1016 bajtówFilmografia
Dziecko anioła




Dziecko anioła
                                               Piosenki na listach przebojów
 
 


Kompozycje Wayne'a Shanklina na listach przebojów

[solo]
05/1951 Jezebel Frankie Laine 2.US
02/1956 Little Child Cab Calloway 62.US
02/1956 Little Child Eddie Albert & Sondra Lee 56.US
04/1958 Chanson d'amour (Song of Love) Art and Dotty Todd 6.US
04/1958 Chanson d'amour The Fontane Sisters 12.US
11/1959 The Big Hurt Miss Toni Fisher 3.US/30.UK
01/1960 Little Coco Palm Jerry Wallace 36.US
01/1960 The Big Hurt Maureen Evans 26.UK
05/1962 Jezebel Marty Wilde 19.UK
05/1962 West of the Wall Miss Toni Fisher 37.US
04/1966 The Big Hurt Del Shannon 94.US/52.UK
11/1966 Chanson d'amour The Lettermen 112.US
07/1972 The Big Hurt Vikki Carr 108.US
02/1977 Chanson d'amour The Manhattan Transfer 1.UK
02/1989 Jezebel Shakin' Stevens 58.UK

[with Terry Gilkyson, Stan Jones, Fred Glickman, Hy Heath, Johnny Lange]
11/1952 Cowpuncher's Cantata Max Bygraves 6.UK

[with Al Sherman]

11/1955 Johnnie's Comin' Home Johnnie Ray 100.US

[with George Callender ]
08/1959 Primrose Lane Jerry Wallace 8.US
10/1959 Primrose Lane Dickie Pride 28.UK
05/1970 Primrose Lane O.C. Smith 86.US


[with Terry Gilkyson, Stan Jones, Fred Glickman,Johnny Lange,Wayne Shanklin]
11/1952 Cowpuncher's Cantata Max Bygraves 6.UK

[with Martha Mincy, Wayne Mincy,Wayne Shanklin & Tommy Coe]
08/1971 Think His Name Johnny Rivers 65.US

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

niedziela, 9 sierpnia 2020

Kreator

KREATOR, grupa niemiecka. Powstała w 1982 w Essen. Wyłoniła się ze szkolnego zespołu Tyrant. Z początku przyjęła nazwę Tormentor, ale w 1984 zmieniła ją na Kreator (wziętą z niemieckiej mitologii). Na jej czele stanął Mille Petrozza (właśc. Miland Petrozza) -g,a w pierwszym składzie znalazło się jeszcze czterech muzyków, jednakże niebawem ostało się dwóch: Rob Fioretti (właśc. Roberto Fioretti) - b i Jurgen "Ventor" Reil (29.06.1966) - voc, dr. Po jakimś czasie Petrozza przejął obowiązki wokalisty od Reila. W 1986 dołączył Michael "Destructor" Wulf-g z Sodom, ale zaraz potem jego miejsce zajął Jorg Tritze (właśc. Jórg Trzebiatowski) - g. W 1989 Tritzego zastąpił Frank Blackfire (właśc. Frank Gosdzik; 24.02.1966, Essen) - g, kolejny były muzyk Sodom. W 1992 zamiast Fiorettiego przyjęto Andreasa Herza - b. W 1994 Herza i Reila zmienili Christian "Speesy" Giesler (4.07.1970) - b i Joe Cangelosi-dr z Whiplash. W 1995 na miejsce Cangelosiego wrócił Reil. Jesienią 1996 Blackfire'a zastąpił Tommy T. Baron (właśc. Thomas Vetterli) - g z szwajcarskiego zespołu Coroner. W 2001 zamiast Barona przyjęto Sarniego Yli—Sirnio (10.04.1972, Helsinki, Finlandia) - g, znanego z Waltari, od jakiegoś czasu wspomagającego już Kreatora na koncertach.

Jako Tormentor grupa nagrała dwie taśmy demo: "Blitzkrieg" (1983) i "End Of The World" (1984) z muzyką inspirowaną dokonaniami zespołu Slayer, m.in. Armies Of Hell i Cry War z pierwszej oraz Tormentor i Bone Breaker z drugiej. Zwróciła na siebie uwagę wytwórni Noise i dla niej, już pod szyldem Kreator, zrealizowała pierwsze płyty. Zadebiutowała albumem "Endless Pain", nagranym wiosną 1985, w dziesięć dni, w CAT Studio w Berlinie przy pomocy Horsta Mullera jako producenta, wydany wkrótce potem. Było to najbardziej gwałtowne i brutalne dzieło w dziejach niemieckiego metalu do tamtej pory, wtórne, prostackie i niedopracowane, ale zarazem porywające, zapewniające Kreatorowi tytuł najbardziej obiecującego zespołu wznoszącej się fali thrashu (np. Endless Pain, Total Death, Storm Of The Beast, Tormentor, Flag Of Hate). Towarzyszył mu singel Flag Of Hate/Take Their Lives/Awakening Of The Gods. Świadectwem szybkiego rozwoju formacji okazała się płyta "Pleasure To Kill", nagrana w Musiclab w Berlinie, wyprodukowaną przez Harrisa Johnsa, wydana w kwietniu 1986. Wypełniły ją kompozycje bardziej urozmaicone niż poprzednio, ujawniające różne wpływy, od Slayera przez Venom po Celtic Frost (np. Ripping Corpse, Death Is Your Saviour, Pleasure To Kill, Riot Of Violence). Promując dzieło, grupa grała nie tylko w Niemczech (u boku Rage i Destruction), ale też w innych krajach Europy oraz dotarła - po raz pierwszy - do Stanów Zjednoczonych, gdzie koncertowała u boku Voivod.
Kolejny album, "Terrible Certainty", powstał w Horus Studios w Hanowerze pod kierunkiem doświadczonego producenta Roya Rowlanda, którego lekceważący stosunek do Kreatora odbił się, niestety, na jakości nagrań. Wydane w listopadzie 1987 dzieło, zawierające takie utwory, jak Storming With Menace, Terrible Certainty, As The World Burns i Toxic Trace, promowane singlem Behind The Mirror/Gangland, przyjęte zostało mimo wszystko z entuzjazmem, a pojawienie się w metalowych programach MTV teledysku ilustrującego kompozycję Toxic Trace zapewniło niemieckim muzykom nowych fanów. W kwietniu 1988 wytwórnia Noise wydała jeszcze jedną płytę Kreatora, minialbum "Out OfThe Dark... Into The Light", przygotowany pospiesznie, aby sfinansować planowaną na lato tego roku kolejną trasę po Stanach (u boku D.R.I. i Holy Terror). Znalazły się tam nowe nagrania studyjne, m.in. przeróbka Lambs To The Slaughter Raven, i głównie koncertowe, dokonane kilka tygodni wcześniej w klubie Dynamo w Eindhoven w Holandii, m.in. Terrible Certainty, Riot Of Violence i Awakening Of The Gods.

Grupa wzniosła się na światowe wyżyny thrashu albumem "Extreme Aggression" z marca 1989 (np. Extreme Aggression, No Reason To Exist, Stream Of Consciousness, Some Pain Will Last, Betrayal).
Zaczęła pracę nad nim już w końcu 1988 w Skytrack Studios w Berlinie, ale jakość nagrań nie spełniła jej oczekiwań i musiała na początku następnego roku zacząć raz jeszcze w Music Grinder Studios w Hollywood w Kalifornii. Nową jakość pomógł Kreatorowi uzyskać wybitny producent Randy Burns, współpracownik zespołów Megadeth i Death. Dziełu towarzyszyły m.in. kolejne tournee amerykańskie (z Suicidal Tendencies) i europejskie (z Raven). A z tego okresu pochodzi też interesujący singel z premierowymi nagraniami Behind The Minor i przeróbką Gangland Tygers Of Pan Tang. Firma Noise chciała szybko zdyskontować światowy sukces "Extreme Aggression" następną płytą, a wynikiem była nagrana w lipcu i sierpniu 1990 w Eldorado i Image Studios w Los Angeles, wyprodukowana znowu przez Burnsa "Coma Of Souls" z października tego roku. Podobna do poprzedniej (np. People Of The Lie, Coma Of Souls, Terror Zone, Agents Of Brutality, Twisted Urges, Mental Slavery), nie zawiodła oczekiwań fanów, o czym świadczyło chociażby doskonałe przyjęcie pochodzącej z niej muzyki na pierwszej trasie po Stanach jako głównego wykonawcy, ale sami muzycy mówili w późniejszych wywiadach o zastoju, a nawet o kryzysie twórczym.

Z niesmaku zrodził się album "Renewal", wydany w październiku 1992r. Powstał w sierpniu i wrześniu tego roku w legendarnych Morrisound Studios w Tampie na Florydzie, wyprodukowany przez Toma Morrisa wraz z samymi muzykami i był pierwszą, nieśmiałą jeszcze, ale zarazem udaną próbą odświeżenia własnej odmiany thrashu m.in. elementami stylu zespołu Voivod, z którym Kreator zetknął się wcześniej, koncertując na kontynencie amerykańskim, np. Renewal, Reflection, Brainseed, Karmie Wheel, Europe After The Rain. Sami muzycy podkreślali w późniejszych wypowiedziach prasowych nowatorstwo repertuaru "Renewal", ale zarazem krytykowali duszne brzmienie płyty.W tym czasie Kreator po raz pierwszy dotarł z koncertami do Ameryki Południowej - do Chile, Brazylii i Argentyny. W końcu 1994 grupa, zniechęcona dotychczasową współpracą z Noise, związała się z inną wytwórnią -G.U.N.. I już dla niej nagrała w Ocean Studios w Burbank w Kalifornii przy pomocy Vincenta Wojno, współpracownika Machine Head, jako współproducenta album "Cause For Conflict", wydany w sierpniu 1995.

Był to powrót thrashu (np. Lost, Progressive Proletarians, Crisis Of Disorder, Dogmatic Authority), ale zarazem świadectwo fascynacji metalem gotyckim (np. Isolation), która jeszcze bardziej uwidoczniła się na następnej płycie. Dzieło to, zatytułowane "Outcast" i wydane w czerwcu 1997, powstało w Principal Studios w Munster, znowu przy współudziale Vojno. Nie brakowało na nim agresywnego grania w dawnym stylu (np. Hale Inside Your Head), ale pojawiły się też kompozycje bardziej nastrojowe, mroczne, gotyckie (np. Leave This World Behind, Whatever It May Take, Phobia, Outcast). Unowocześniono też brzmienie, m.in. z pomocą dyskretnych sampli i loopów. Zdecydowanym krokiem w tym kierunku okazał się jedyny album Kreatora dla francuskiej firmy Drakkar - "Endorama" z kwietnia 1999. Nagrany między październikiem 1998r a styczniem następnego roku w Powerplay i Hithead Studios w Szwajcarii oraz Principal Studios w Niemczech, wyprodukowany przez Petrozzę i Vetterliego, był już dokonaniem jednoznacznie gotyckim, ujawniającym wpływy Sisters Of Mercy (grupa sięgnęła nawet po jeden z ich utworów, Lucretia (My Reflection), ale umieściła dopiero na swojej składance "Voices Of Transgression - A 90s Retrospective" z kwietnia 2000r) czy Lacrimosy (do nagrania piosenki tytułowej, Endorama, muzycy zaprosili Tilo Wolffa - voc, lidera tego zespołu), wzbogaconym brzmieniami instrumentów klawiszowych i orkiestry, np. Chosem Few, Everlasting Flame, Willing Spirit, Tyranny. Z tego okresu pochodzi singel Chosen Few/Endorama/Children Of A Lesser God.

Nowe oblicze grupy nie przekonało dotychczasowych fanów i na następnych płytach, nagranych dla wytwórni Steamhammer, wróciła do dawnego grania. Kapitalnym, brutalnym dziełem thrashowym okazała się już "Violent Revolution" z września 2001r, zrealizowana między lutym a kwietniem tego roku w Area 51 w Galie w Niemczech i Backstage Studios w Nottingham w Wielkiej Brytanii, wyprodukowana przez Andy'ego Sneapa, byłego gitarzystę zespołu Sabbat. Jej jądrem były takie utwory, jak All Of The Same Blood (Unity) i Replicas Of Life, które mogłyby się znaleźć na "Pleasure To Kill", czy Reconquering The Throne i Second Awakening, które pasowałyby na "Extreme Aggression". Z drugiej jednak strony formacja nie odcięła się do końca od swoich późniejszych poszukiwań, np. w Slave Machinery przywołała klimat "Outcast", a Replicas Of Life poprzedziła krótkim wstępem utrzymanym w gotyckim nastroju "Endoramy". Potwierdzeniem powrotu na thrashowe pozycje był świetny dwupłytowy album koncertowy "Live Kreation" z czerwca 2003, zawierający najostrzejsze utwory z całej historii Kreatora. Dziełem w dawnym stylu okazała się też kolejna płyta studyjna, "Enemy Of God" ze stycznia 2005r, przygotowana już wiosną 2004r, znowu w angielskich Backstage Studios i znowu przy pomocy Sneapa, zawierająca takie kompozycje, jak Enemy Of God, Suicide Terrorist, World Anarchy, One Evil Comes - A Mi Won Follow, Dying Race Apocalypse (z akustycznym wstępem), Murder Fantasies (z gościnnym udziałem Michaela Amotta, gitarzysty Arch Enemy) czy wyborna, najbardziej urozmaicona, pełna epickiego rozmachu The Ancient Plague, wieńcząca całość.

W lutym 2005r formacja wyruszyła w trasę europejską (m.in. z Dark Tranquility) - najlepiej przyjętą ze wszystkich, jakie odbyła w całej karierze. Od kwietnia grała w Stanach (m.in. z polskim Vaderem). A w czerwcu pojawiła się w Maroku i był to pierwszy koncert metalowy w tym kraju.
Petrozza gościnnie uczestniczył w nagraniach m.in. Edguy, Nail Within oraz Voodoo Cult, studyjnej supergrupy z udziałem m.in. Chucka Schuldinera z Death i Dave'a Lombardo ze Slayera. Wulf zginął w 1993r w wypadku motocyklowym. Blackfire po rozstaniu z Kreatorem wyjechał najpiew do Stanów, gdzie grał m.in. w Aku-Vipes i Bahianos, a potem do Brazylii, gdzie po krótkim okresie współpracy z Ganazambi założył własny zespół Mystic.



Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Flag of HateKreator01.1986--Noise 47[written by Fioretti, Petrozza, Reil][produced by Ralf Hubert]
Behind the Mirror / GanglandKreator.19876--Noise 84-
Out of the Dark... Into the LightKreator.1988--Noise 118[produced by Harris Johns, Kreator]
Chosen Few/EndoramaKreator.1999--Drakkar 67554[written by Fioretti, Petrozza, Reil][produced by Ralf Hubert]



Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Endless PainKreator10.1985--Noise N 0025[produced by Horst Müller]
Pleasure to KillKreator04.1986--Noise N 0037[produced by Harris Johns, Ralf Hubert]
Terrible CertaintyKreator10.1987--Noise N 0086[produced by Roy Rowland]
Extreme AggressionKreator06.1989--Noise N 0129[produced by Randy Burns]
Coma of SoulsKreator11.1990--Noise N 0158[produced by Randy Burns]
RenewalKreator10.1992--Noise N 0193[produced by Kreator and Tom Morris]
Cause for ConflictKreator10.1995--Gun GUN 071[produced by Kreator and Vincent Wojno][48.Ger]
OutcastKreator07.1997--Gun GUN 140[produced by Kreator and Vincent Wojno][91.Ger]
EndoramaKreator04.1999--Drakkar DRAKKAR 001[produced by Mille Petrozza, Thomas Vetterli][68.Ger]
Violent RevolutionKreator09.2001--Steamhammer 72542[produced by Andy Sneap][38.Ger]
Live KreationKreator07.2003--Steamhammer 7454[produced by Mille Petrozza][59.Ger]
Enemy of GodKreator01.2005--Steamhammer 69842[produced by Andy Sneap][19.Ger]
Hordes of ChaosKreator01.2009-165Steamhammer[produced by Moses Schneider][16.Ger]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Kraan

KRAAN, grupa niemiecka. Powstała w końcu 1970 w Ulm. Z początku przyjęła nazwę Inzest. W 1971 przeniosła się do Berlina i przeobraziła w Kraan. W tym samym roku wróciła do Ulm. A w 1972 osiadła na wsi w Wintrup w Westfalii. Założyli ją trzej muzycy freejazzowi: bracia Peter Wolbrandt (28.10.1949) - g, perc, voc i Jan Fride (właśc. Jan Fride Wolbrandt; 8.03.1952) - dr, perc oraz Hellmut Hattler (12.04.1952) - b, perc, voc. Składu dopełnił zafascynowany soulem Johannes "Alto" Pappert (26.06.1949) - as, perc.

W maju 1975 dołączył Ingo Bischof (2.01.1951) - k z Karthago (w 1976 na krótko odszedł). W sierpniu 1976 z Kraan rozstał się Pappert. W 1977 formacja zawiesiła działalność, ale już w 1978 wznowiła ją bez Fride'a, z Udo Dahmenem - dr, znanym m.in. z zespołu Charliego Mariano, na jego miejsce. W 1981 zamiast Dahmena, który kontynuował karierę w Nervous Germans, pojawił się najpierw Fride, a później Amerykanin Gerry Brown - dr. Na początku 1983 zrezygnowali Wolbrandt i Brown, a wrócił Fride oraz dołączyli Holender Eef Albers - g, znany chociażby z Focus, i Amerykanin Mark McMillen (26.10.1953) - k, voc. W 1984 grupa znowu się rozsypała (Hattler i Fride utworzyli wówczas Heartware).I dopiero wiosną 1987 się reaktywowała. Wraz z Wolbrandtem, Hattlerem i Fride'em współtworzył ją wówczas Joo Kraus (22.11.1966) - tp, k, perc. Ten skład przetrwał do 1992. Dopiero w 2000 formacja odrodziła się po raz kolejny, a stanowili ją: Wolbrandt, Hattler, Fride i Bischof.

W pierwszym okresie działalności grupa, jako Inzest, skłaniała się ku konwencjonalnemu hard rockowi, ale po zmianie nazwy na Kraan zwróciła się ku oryginalnej mieszaninie rocka, jazzu nowoczesnego i muzyki arabskiej. Uznanie daleko poza granicami Niemiec zapewniły jej pierwsze cztery albumy: "Kraan" z 1972, "Wintrup" z 1973, "Andy Nogger" z 1974 i zwłaszcza koncertowy "Live" z 1975, pełne muzyki swobodnej, rozimprowizowanej, hipnotycznej, zazwyczaj bliskiej jazzu, ale nie pozbawionej rockowej mocy i niekiedy przesyconej orientalną aurą, np. Sarah 's ritt durch den Schwarzwald, Kraan Arabia, Head, Mind Quake, Wintrup, Andy Nogger, Nam Nam i Holiday am Matterhorn.

Formacja z mniejszym lub większym powodzeniem kontynuowała działalność w okresie późniejszym. Ale choć jej kolejne płyty, jak "Let It Out" z 1975, "Wiederhóren" z 1977, "Flyday" z 1978 i "Nachtfahrt" z 1982, zawierały coraz bardziej wysublimowany repertuar jazzrockowy (np. Let It Out, Rund um die Uhr, Wiederhóren, Far West, Young King's Song, Nachtfahrt), urozmaicony chociażby porcją hendrixowskiego rocka (np. My Brother Sald), nie ekscytowały już tak jak te z pierwszych lat działalności; zdecydowanie brakowało im dawnego szaleństwa, werwy i świeżości.

W latach 1987-1992, po kilkuletniej przerwie w działalności, grupa nagrała oprócz koncertowej płyty "Live "88" także dwie studyjne: "Dancing In The Shade" z 1990 i "Soul Of Stone" z 1991. Pod wpływem Wolbranda i Krausa zwróciła się wówczas ku muzyce bardziej komercyjnej niż w przeszłości, np. Rockets, Good Enough, Is This The Way, Weeyaya i Walking On Time, chociaż Hattler dbał, by w jej repertuarze nie zabrakło wysmakowanych kompozycji jazz-rockowych, np. Polarity, nierzadko o orientalnym kolorycie,np. Banana Moon, Middle East Beat. Reaktywowana w 2000 po raz drugi formacja nagrała kolejny album koncertowy, "Live 2001", zawierający głównie pełne zaskakującej werwy wykonania jej klasycznych utworów sprzed lat, jak Let's Take A Ride, Vollgas Ahoy, Yaqui Yagua, Jerk Of Life, Nam Nam i Andy Nogger. Udanym powrotem do muzyki z połowy lat siedemdziesiątych była też płyta studyjna "Through" z 2003, zawierająca takie kompozycje, jak Solemn Sundown, Soul Keeper, Moxx i Through.

Dyskografię uzupełniają m.in. jedyny singel w dorobku, Wintruper Echo/Faust 2000 (Boots, 1982), oraz pojedyncze nagrania na składankach, np. premierowa koncertowa wersja Holiday am Marterhorn na "Deutscher Rundfunk-Museum - Von Kopf zum Hórer" (Teldec, 1975). Ponadto Hattler stworzył, a grupa nagrała muzykę do filmu Warum die UFOs unseren Salat klauen (1980, reż. Hansffcirgen Pohland).



Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[Ger] 		Komentarz
Wintruper EchoKraan.1982--Gee Bee Dee GBD 0029[produced by Kraan]



Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[Ger] 		Komentarz
KraanKraan.1972--Spiegelei 28 778-9 U[produced by Kraan]
WintrupKraan.1972--Spiegelei 28 523-9 U[produced by Kraan]
Andy NoggerKraan.1974--Spiegelei 26 439-0U[produced by Kraan]
LiveKraan.1975--Spiegelei 26 440-8 Z/1-2[produced by Kraan]
Let It OutKraan.1975--Spiegelei 26 542-1 U[produced by Kraan]
WiederhörenKraan.1977--Harvest 1C 064-32 110[produced by Kraan]
FlydayKraan.1978--Harvest 1C 064-45 210[produced by Kraan,Conny Planck]
TourneeKraan.1980--Harvest 1C 064-45 931[produced by Kraan]
NachtfahrtKraan.1982--GeeBeeDee GBD 0028 -
Live 88Kraan.1988--Kraan KRAAN 8801[produced by Kraan]
Dancing in the ShadeKraan.1990--Intercord Record Service IRS 951.921[produced by Kraan]
Soul of StoneKraan.1991--Intercord Record Service IRS-951.948-
Berliner RingKraan.2001--Bassball 20015-

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Kooks

The Kooks - angielski indie rockowy zespół pochodzący z Brighton. Ich muzyka łączy w sobie elementy rocka, punku, ska, reggae, funku i bluesa. Zespół zaistniał na rynku muzycznym w roku 2006, wydając pierwszy album Inside In/Inside Out, który rozszedł się na świecie w ponad 1,5 milionach kopii. Dwa lata później zespół wydał Konk, następnie Junk of the Heart, a w 2014 roku swoją premierę miał album Listen (The Kooks album) .

Nazwa grupy została zainspirowana tytułem piosenki Davida Bowiego pt. Kooks (piosenka pochodzi z albumu Hunky Dory z roku 1971). Bowie napisał ją dla swego nowo narodzonego syna - Duncana Jonesa. Z kolei tytuł pierwszego krążka (Inside In/Inside Out) jest hołdem dla przedstawicieli amerykańskiego proto punka lat sześćdziesiątych - Velvet Underground (nawiązuje do albumu White Light/White Heat).

Przed ukazaniem się płyty, The Kooks wydali przedpremierowo trzy single ze swego albumu - Eddie's Gun (czerwiec 2005), Sofa Song ([październik 2005) i You Don't Love Me (styczeń 2006), co nie było wcześniej w planie. Muzycy chcieli doszlifować swój repertuar, więc zmienili za pozwoleniem wytwórni Virgin Records datę wydania Inside In / Inside Out. Wytwórnia jednak nie chciała ryzykować, bojąc się stracić na inwestycji w nowy zespół, więc zdecydowała się na wydanie kilku piosenek w formie nieoficjalnych singli, co stworzyło okazje na zaobserwowanie reakcji ze strony opinii publicznej. Pierwotnie płyta miała ukazać się w sklepach muzycznych latem 2005 roku, lecz ostatecznie pojawiła się na półkach 23 stycznia 2006 roku.

Dotychczas  The Kooks wydało trzy oficjalne single. Pierwszy - Naive, ukazał się w marcu. Był to utwór o nieskomplikowanym tekście i chwytliwej, skocznej, a zarazem melancholijnej melodii. Dla muzyków było to zaskoczeniem, ponieważ nie planowano wydania tego singla. Sami uważali, że to jedyna piosenka, która nie nadaje się na singel. Wydanie jej nie doszłoby do skutku, gdyby nie interwencja Paula Garred'a. Namówił on Luke'a by popracował nad utworem. W efekcie, Naive różni się od pierwotnej wersji (było wolniejsze, pozbawione wyrazu). Piosenka wzbudziła kontrowersje krytyków, którzy zaatakowali twórczość Pritcharda, określając ją jako niedojrzałą w odniesieniu do faktu, iż sam Luke jest synem popularnego, szanowanego, nieżyjącego już brytyjskiego bluesmana- Boba Pritcharda.

Drugi singel She Moves in Her Own Way zdobył przychylność krytyków, którzy ocenili wybór kolejnego singla jako ocalenie reputacji. Piosenka ta stała się na tyle popularna, iż The Kooks dostali wiele propozycji wykonania jej na żywo podczas kilku występów okolicznościowych w telewizji kablowej. Dzięki She Moves in Her Own Way The Kooks wzbudzili również zainteresowanie londyńskiej gwiazdy sceny bluesowej- pianisty Joolsa Hollanda, który zaprosił zespół na coroczne Hootenanny, czyli występy zespołów wyselekcjonowanych przez Hollanda. W październiku 2006r został wydany trzeci singel- Ooh La, którego treść nawiązuje do związku Luke'a Pritcharda z piosenkarką soulową Katie Meluą, z którą wokalista The Kooks rozstał się tuż przed wydaniem pierwszego albumu zespołu.

The Kooks jest obecnie uważany za jeden najlepiej zapowiadających się zespołów rockowych współczesnej sceny muzycznej w Wielkiej Brytanii. Inside In/Inside Out spędziło ponad pół roku na brytyjskiej liście 20 najpopularniejszych albumów i sprzedało się w ponad milionowym nakładzie egzemplarzy, zapewniając zespołowi platynową płytę. The Kooks stylem gry nawiązują do twórczości takich zespołów, jak The Police, The Strokes, The Everly Brothers, Funkadelic, The Undertones, The Smiths, The Beatles, The Cure. We wrześniu 2011 roku ukazał się trzeci album The Kooks Junk of the Heart.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Eddie' s gun/Bus SongKooks07.200535[8]-Virgin VS 2000[written by Luke Pritchard, Hugh Harris, Max Rafferty,Paul Garred][produced by Tony Hoffer]
Sofa song/Something to SayKooks10.200528[12]-Virgin VS 1904[written by Luke Pritchard, Hugh Harris, Max Rafferty,Paul Garred][produced by Tony Hoffer]
You don' t love me/Lonely CatKooks01.200612[32]-Virgin VSCDX 1910[written by Luke Pritchard, Hugh Harris, Max Rafferty,Paul Garred][produced by Tony Hoffer]
Naive/I Love that Girl Kooks04.20065[60]-Virgin VS 1911[4x-platinum-UK][written by Luke Pritchard, Hugh Harris, Max Rafferty,Paul Garred][produced by Tony Hoffer]
She Moves In Her Own Way/I Already Miss You Kooks06.20067[54]-Virgin VS 1913[3x-platinum-UK][written by Luke Pritchard, Hugh Harris, Max Rafferty,Paul Garred][produced by Tony Hoffer]
Ooh La Kooks10.200620[16]-Virgin VSCDX 1918[gold-UK][written by Luke Pritchard, Hugh Harris, Max Rafferty,Paul Garred][produced by Tony Hoffer]
Always Where I Need To BeKooks04.20083[8]-Virgin VSCDX 1967[silver-UK][written by Luke Pritchard][produced by Tony Hoffer]
SwayKooks04.200841[4]-Virgin MIUCT 6056[written by Luke Pritchard][produced by Tony Hoffer]
Shine OnKooks07.200825[9]-Virgin VSCDT 1972[written by Luke Pritchard][produced by Tony Hoffer]
Is It MeKooks09.2011160[1]-Virgin [written by Luke Pritchard][produced by Tony Hoffer]
DownKooks05.201440[2]-Virgin GBUM 71400976[written by Luke Pritchard, Inflo][produced by Inflo]
Around TownKooks06.201435[1]-Virgin GBUM 71401785[written by Luke Pritchard, Inflo][produced by Inflo]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Inside in/Inside outKooks01.20062[114]165Virgin VX 3016[5x-platinum-UK][produced by Tony Hoffer]
Konk Kooks04.20081[1][26]41Virgin CDV 3043[platinum-UK][produced by Tony Hoffer]
Junk of the HeartKooks09.201110[4]68Virgin CDV 3090[produced by Tony Hoffer]
ListenKooks09.201416[2]85Virgin CDV 3129[produced by Inflo]
The Best of... So FarKooks06.201718[2]41Virgin CDV 3181[silver-UK]
Let’s Go SunshineKooks09.20189[2]-Lonely Cat KOOKS 001CD[produced by Brandon Friesen, Chris Seefried & Luke Pritchard]
10 Tracks to Echo in the DarkKooks08.202232[1]-Lonely Cat KOOKS 012CD[produced by Tobias Kuhn and Luke Pritchard]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

sobota, 8 sierpnia 2020

Starland Vocal Band

Amerykański kwartet wokalny założony w 1974 r. w Waszyngtonie, USA. Znany głównie z przebojowego dyskotekowego singla „Afternoon Delight”, wylansowanego w 1976 r. W skład grupy wchodziło małżeestwo Bill Danoff (ur. 7.05.1946 r. w Springfield w stanie Massachussetts) i Taffy Danoff (wlaśc. Kathleen Nivert, ur. 24.10.1944 r. w Waszyngtonie) oraz Jon Carroll (ur. 1.03.1957 r. w Waszyngtonie) i Margot Chapman (ur. 7.09.1957 r. w Honolulu na Hawajach).

 Bill i Taffy debiutowali w zespole Fat City, zaś w kwartecie pod nazwą Starland Vocal Band, wypłynęli na szersze wody w 1975 r„ towarzysząc w trasie koncertowej Johnowi Denverowi (Bill był współautorem jego folkowego przeboju „Take Me Home, Country Roads” z 1971 r.), który zarekomendował ich wytwórni Windsong. Nagrany w maju 1976 r. singel „Afternoon Delight”, opiewający uroki seksu w godzinach popołudniowych, gościł na amerykańskiej liście przebojów przez czternaście tygodni, w tym przez kilka na jej szczycie.

Album zatytułowany nazwą zespołu dotarł jedynie do dwudziestego miejsca, zaś trzem kolejnym singlom powiodło się jeszcze gorzej. Nagrody Grammy w kategoriach debiutu i najlepszej aranżacji wokalnej oraz sześciotygodniowy cykliczny program telewizyjny nie zapobiegły rozwiązaniu grupy w 1980 r. Carroll, który z czasem poślubił Margot Chapman, Był współautorem przeboju Lindy Ronstadt „Get Closer". Danoffowie rozwiedli się, ale występowali nadal razem pod starym szyldem Fat City.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Afternoon Delight/StarlandStarland Vocal Band05.1976-1[2][20]Windsong 10588[written by Bill Danoff][produced by Milt Okun]
California Day/War Surplus BabyStarland Vocal Band10.1976-66[3]Windsong 10785[written by Bill Danoff][produced by Milt Okun]
Hail! Hail! Rock And Roll!/Ain't It The FallStarland Vocal Band01.1977-71[6]Windsong 10855[written by B. Danoff, T. Danoff][produced by Milt Okun]
Loving You With My Eyes/Apartment For RentStarland Vocal Band02.1980-71[6]Windsong 11899[written by Margot Kunkel, Taffy Danoff][produced by Barry Beckett]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Starland Vocal BandStarland Vocal Band05.1976-20[25]Windsong 1351[produced by Milt Okun]
Rear View MirrorStarland Vocal Band06.1977-104[13]Windsong 2239[produced by Milt Okun]


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , ,

piątek, 7 sierpnia 2020

Jim Stafford

Ur. 16.01.1946 r. na Florydzie, USA. Amerykański wokalista znany z kilku niekonwencjonalnych przebojów wylansowanych w połowie lat 70-tych. Debiutował w zespole The Legends, w którego skład wchodzili również Gram Parsons oraz Kent "Lobo" Lavoie.

Po nawiązaniu współpracy z reżyserem nagraniowym z Miami, Philem Gernhardem, Stafford wystartował w roli solisty singlem "Swamp Witch", nagranym w 1973 r. dla wytwórni MGM. Nagranie cieszyło się umiarkowanym powodzeniem, za to kolejne, "Spiders And Snakes", rozeszło się w milionowym nakładzie. Autorem utrzymanego w manierze "bagiennego rocka" przeboju był David Bellamy z grupy Bellamy Brothers, zaś wokalizie nasuwającej skojarzenia z Tonym Joe White'em towarzyszyła humorystyczna, ludowa narracja.

W 1974 r. Stafford spróbował z powodzeniem szczęścia w repertuarze błazeńsko-balladowym. Singel "My Girl Bill" odniósł spory sukces w Wielkiej Brytanii, zaś "Wildwood Weed" dotarł na 10. miejsce list amerykańskich. Współrealizatorem obu nagrań był Lobo. Zbliżone poczucie humoru dominowało też w tematach z 1975 r.: "Your Bulldog Drinks Champagne" i "I Got Drunk And Missed It".
Przebojowy okres nie trwał długo i Stafford zmuszony był ograniczyć się do roli gospodarza wakacyjnych, emitowanych z Los Angeles rozrywkowych programów telewizyjnych, dzięki którym poznał swoją przyszłą małżonkę, popularną piosenkarkę folkową Bobbie Gentry.

Nagrane w latach 1976 i 1977 dla wytwórni Polydor i Warner Brothers single "Jasper" (współautorstwa Dave'a Logginsa) i "Turns Loose Of My Leg" nie odniosły większych sukcesów, jednak wykonawca nagrywał jeszcze w latach 80-tych dla Elektry, Town House i CBS.



Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Swamp Witch/Nifty Fifties BluesJim Stafford05.1973-39[12]MGM 14 496[written by Jim Stafford ][produced by Phil Gernhard/Lobo]
Spiders and Snakes / UndecidedJim Stafford11.197314[8]3[23]MGM 14 648[gold-US][written by David Bellamy/Jim Stafford][produced by Phil Gernhard/Lobo][oryginalnie nagrana przez Bellamy Brothers]
My Girl Bill/L.A. MommaJim Stafford04.197420[8]12[15]MGM 14 718[written by Jim Stafford ][produced by Phil Gernhard/Lobo]
Wildwood Weed/The last chantJim Stafford07.1974-7[14]MGM 14 737[written by Don Bowman][produced by Phil Gernhard/Lobo]
Your Bulldog Drinks Champagne/A real good timeJim Stafford12.1974-24[10]MGM 14 775[written by David Bellamy/Jim Stafford ][produced by Phil Gernhard/Lobo]
I Got Stoned and I Missed It/I ain't workingJim Stafford08.1975-37[9]MGM 14 819[written by Shel Silverstein][produced by Lobo/Phil Gernhard/Toni Scotti ]
Jasper/I Can't Find Nobody HomeJim Stafford04.1976-69[6]Polydor 14 309[written by Dave Loggins/Jim Stafford ][produced by Phil Gernhard]
Turn Loose of My Leg/The FightJim Stafford01.1977-98[2]Warner/Curb 8299[written by Willie Hammond/Jim Stafford ][produced by Phil Gernhard/Toni Scotti ]
Cow Patti / Texas Guitar SwingJim Stafford02.1981-102[2]Viva/Warner 49 611[written by Jim Stafford][produced by Snuff Garrett][65.Country Chart][piosenka z filmu "Any which way you can"]



Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Jim StaffordJim Stafford03.1974-55[33]MGM 4947[produced by Phil Gernhard and Lobo]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Knickerbockers

The Knickerbockers, grupa amerykańska. Powstała jesienią 1962r w Bergenfield w New Jersey, ale w 1965 przeniosła się do Los Angeles w Kalifornii. Narodziła się, gdy Bobby „Buddy" Randell (właśc. William Crandall; 9.11.1941r, Dumont, New Jersey) - voc, ts, znany z zespołów The Royal Teens i The Vikings, dołączył do formacji The Supremes (nie mylić z dziewczęcą grupą wokalną o tej nazwie) w składzie: Beau Charles (21.10.1944r, Bergenfield, New Jersey) - voc, g, Red Brown - k, John Charles (3.07.1943r, Bergenfield, New Jersey) - voc, b, Skip Cherubino- dr. W 1963r Brown i Cherubino odeszli, a dołączył Jimmy Walker (1940r, Brooklyn, Nowy Jork) - voc, dr, wywodzący się z The Castle Kings i The Rockin' Saints. Nazwę The Knickerbockers wzięła od Knickerbocker Avenue w Dumont w New Jersey, gdzie w dzieciństwie mieszkał Randell. W 1967r najpierw odszedł Randell, a później także Walker. Z innymi muzykami zamiast nich kontynuowała działalność do początku lat siedemdziesiątych. W1990 na krótko się reaktywowała w najsłynniejszym składzie.

Z początku wykonywała wyłącznie cudze piosenki, głównie przeboje doby rock'n'rolla, ale stopniowo wzbogacała repertuar utworami zespołów brytyjskich, m.in. The Beatles, The Kinks i The Zombies, oraz wzorowanymi na nich własnymi piosenkami. W 1965r związała się z firmą Challenge i dla niej nagrała w Sunset Sound Studios w Los Angeles przy pomocy Leona Russella jako producenta pierwsze single: All I Need Is You/Bite Bite Barracuda, Jerktown/ Room For One More oraz Lies (Are Breaking My Heart)/The Coming Generation. Piosenka Lies (Are Breaking My Heart) Randella i Charlesa, pomysłowo nawiązująca do stylu The Beatles, przyniosła jej ogromną popularność. Ale następne małe płyty - One Track Mind/7 Must Be Doing Something Right, High On Love/Stick With Me, Chapel In The Fields/Just One Girl, Love Is A Bird/Rumours Gossip Words Untrue i Please Don't Love Him/Can You Help Me, wszystkie z 1966r - były już mniejszymi przebojami. A spośród albumów tylko trzeci, „Lies - The Fabulous Knickerbockers", również z 1966r, zawierający oprócz Lies (Are Breaking My Heart) oraz jeszcze jednej własnej piosenki, Please Don't Love Him Randella, utwory m.in. Glena Campbella (Can't You See I'm Toyin'), Jima Sealsa (Love Is A Bird), Sealsa i Dasha Croftsa (I Can Do It Better), pojawił się w dolnych rejonach list bestsellerów. Późniejsze płyty, nagrywane nadal dla Challenge, a od 1970r dla MoWest, nie miały już żadnego powodzenia, co przesądziło o losie kwartetu.

Randell po nieudanej próbie kariery solowej ograniczył śpiewanie do uroczystości religijnych. Beau Charles został wokalistą użyczającym głosu w reklamach radiowych oraz w nagraniach filmowych, m.in. w serialu Kojak oraz w musicalu Grease (Grease; 1978, reż. Randal Kleiser). John Charles założył firmą cateringową. Walker krótko zastępował Billa Medleya w The Righteous Brothers, a w późniejszym okresie został wokalistą bluesowym występującym w klubach Napa Valley w Kalifornii.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Lies/ The Coming GenerationKnickerbockers12.1965-20[13]Challenge 59 321[written by Beau Charles, Buddy Randell][produced by Jerry Fuller]
One track mind/ I Must Be Doing Something RightKnickerbockers03.1966-46[7]Challenge 59 326[written by Keith Colley, Linda Colley][produced by Jerry Fuller]
High on love/ Stick With MeKnickerbockers07.1966-94[3]Challenge 59 332[written by Keith Colley, Linda Colley,Annette Tucker][produced by Jerry Fuller]
Chapel in the fields/ Just One GirlKnickerbockers08.1966-106[2]Challenge 59 335[written by Jerry Fournier][produced by Jerry Fuller]
Love is a bird/ Rumors, Gossip, Words UntrueKnickerbockers10.1966-133[1]Challenge 59 341[written by James Seals][produced by Jerry Fuller]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
LiesKnickerbockers02.1966-134[5]Challenge 622[produced by Jerry Fuller]


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

czwartek, 6 sierpnia 2020

Jaheim

Jaheim Hoaglandur. 26.05.1978r w New Brunswick (New Jersey, USA). Bardzo lubiany i szanowany tak w środowisku fanów muzyki r&b;, jak i hip-hopu wokalista, obdarzony ciekawym, bliskim barwie Luthera Vandrossa, głosem.

Jaheim pochodzi z rodziny, która od pokoleń była niezwykle mocno związana z muzyką. Jego dziadek - Victor Hoagland - był bardzo szanowanym wokalistą, śpiewającym m.in. w kapeli The Drifters, święcącej duże triumfy na scenie r&b-disco; w latach sześćdziesiątych.
To właśnie dzięki pomocy dziadka Jaheim szybko zapomniał o tragedii, jaką była utrata ojca w wieku zaledwie dwóch lat. Młodzieniec szybko zdobywał popularność i uznanie wśród dużo starszych muzyków, aż trzykrotnie triumfując na dorocznym przeglądzie talentów w Apollo Theatre, mając zaledwie piętnaście lat.

Niestety niedługo później (w 1995 r.) przeżył on kolejny dramat, gdy umarła jego matka. Od tego czasu Jaheim bez reszty poświęcił się muzyce.

Pod koniec lat 90-tych jego demo trafiło do podlegającej labelowi warner brothers oficynie divine mill , która błyskawicznie podpisała kontrakt z Hoaglandem. Człowiekiem, który otoczył Jaheima artystyczną opieką, był członek hiphopowego trio Naughty by Nature - DJ Kay Gee. To również dzięki jego pomocy wszystkie albumy artysty docierały do wysokich miejsc list przebojów. Na płytach Jaheima dominuje przede wszystkim romantyczny, łączący w sobie r&b; i komercyjny rap w stylu new jack swing, klimat. Single wokalisty, a także częste gościnne występy (m.in. u gwiazd rapu Nellyego i Cam'rona) zazwyczaj zyskują wysoką radiową i telewizyjną rotację, będąc bardzo miłymi dla ucha, flirtującymi z czarnym popem, piosenkami.

Artysta znany jest nie tylko z racji muzycznych występów. Z powodzeniem próbował swoich sił także jako model i aktor, zyskując ogromny aplauz ze strony kobiet, które stanowią znaczna większość sympatyków Jaheima. Obecnie Hoagland związany jest z wytwórnią ATLANTIC, do której przeszedł po tym, jak warner zawalił promocję ostatniego wydawnictwa jego autorstwa Ghetto Classics. Płyta dotarła co prawda do 1. miejsca na liście billboardu, ale jako pierwsza w dyskografii Jaheima nie osiągnęła platynowego nakładu.Pierwszy album wydany w nowym labelu to złoty The makings of a man,który ujrzał światło dzienne tuz przed świętami Bożego Narodzenia w 2007r.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Could It BeJaheim12.200033[7]26[20]Warner 16 791[written by: Tony Hester/Wesley Hogges/Kent Lawrence/Clifton Lighty/Bale'wa Muhammed/Eric Williams]
[produced by Eric Williams , Wesley Hogges][2[29].R&B; Chart]
Just in CaseJaheim06.200134[21]52[20]Warner 42 381[15[32].R&B; Chart]
AnythingJaheim featuring Next02.2002-28[20]Warner[written by Kier Gist/Robert Huggar/Falonte Moore][6[49].R&B; Chart]
Just in Case (Dubaholics Remixes)Jaheim06.200238[17]-WEA W 581CD [UK]-
FabulousJaheim featuring Tha' Rayne11.200241[3]28[20]Warner Bros W 598CD [UK][written by Balewa Muhammad,Eddie Berkeley,Gene McFadden,John Whitehead,Keir Gist,Mary Brown,Victor Carstarphen][produced by Berkeley,KayGee][sample z "Wake up everybody"-Harold Melvin & The Blue Notes][7[36].R&B; Chart]
Put That Woman FirstJaheim03.2003-20[20]Divine Mill[produced by Eric Williams, Wesley Hogges][5[35].R&B; Chart][sample z "I forgot to be your lover"-William Bell]
BacktightJaheim11.2003--Divine Mill[produced by Eric Williams, Wesley Hogges][51[20].R&B; Chart][sample z "Somebody Told Me"-Teddy Pendergrass]]
Diamond in da RuffJaheim12.2003--Divine Mill[produced by Kay Gee, No I.D.][64[20].R&B; Chart]
Lord You KnowCam'ron Featuring Jaheim05.2004--Roc-A-Fella 002 668[produced by Nasty Beat Makers][81[4].R&B; Chart]
My PlaceNelly Feat. Jaheim07.2004--Denty 003 154[gold-US][written by Dorian Moore, E. DeBarge, K. Gamble, L. Huff, Nelly, R. Edelmann, W. DeBarge][produced by Doe Mo' Beats][4[27].R&B; Chart]
Everytime I Think About HerJaheim12.2005119[1]-Divine Mill[written by Roosevelt Harrell,Jason Phillips][produced by Bink][38[20].R&B; Chart][sample z "The Sly,Slick and The Wicked"-The Lost Generation]
The Chosen OneJaheim03.2006--Divine Mill[written by Bernard Belle, Tenesha Blacks, Kay Gee, Willie Hutch, Shanell Irving, Alrad Lewis, Clifton Lighty, Balewa Muhammad & Frank Oliphant][produced by Bernard Belle, KayGee][58[20].R&B; Chart]
Struggle No More (The Main Event) Anthony Hamilton, Jaheim & Musiq Soulchild03.2007--Atlantic[written by Herb Magwood, Wirlie Morris, Tamika Scott, Steve Sola, Christopher Terrell, Darnell Winston][32[20].R&B; Chart]
NeverJaheim10.2007-76[17]Divine Mill[Written by: Chisolm, Emmanuell/Daniel Farris/Farris, Davion/Jaheim Hoagland]
[produced by Daniel Farris][12[51].R&B; Chart]
Have You EverJaheim03.2008--Divine Mill[written by Terry Lewis, Jaheim, Balewa Muhammad ,Kay Gee][65[4].R&B; Chart]
I've ChangedJaheim featuring Keyshia Cole03.2008--Divine Mill[written by Keyshia Cole, Jaheim, Kay Gee][produced by BK, Kaygee][35[26].R&B; Chart]
Ain't Leavin Without YouJaheim11.2009-93Divine Mill[written by Marcella Precise Brailsford, E. Laues, Balewa Muhammad, Kay Gee][produced by Kaygee][12[49].R&B; Chart]
Finding My Way BackJaheim02.2010-95Divine Mill[written by Miguel Jontel, Carvin Haggins, Ivan Barias ,Curt Chambers, Jaheim]
][produced by Ivan "Orthodox" Barias ,Carvin "Ransum" Haggins][12[35].R&B; Chart]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
Ghetto LoveJaheim02.200150[8]9[68]Divine Mill 47 452[platinum-US][silver-UK][2[99].R&B; Chart]
Still GhettoJaheim11.200280[12]8[41]Divine Mill 48 214[platinum-US][3[78].R&B; Chart]
Ghetto ClassicsJaheim02.2006-1[1][14]Divine Mill 48 802[gold-US][produced by Terence Abney, Balewa, Bernard Belle, Bink!, Boola, The Co-Stars, Eddie F, Wesley Hogges, KayGee, Darren Lighty, Scott Storch, T.O., Eric Williams][1[2][31].R&B; Chart]
The Makings of a ManJaheim12.2007-11[26]Divine Mill 377532[gold-US][produced by Babyface, Carvin & Ivan, Brian "BK" Coleman, Daniel Farris, Fatso, KayGee, R. Kelly][3[66].R&B; Chart]
Classic Jaheim, Vol. 1Jaheim11.2008-168[1]Divine Mill 516814[18[19].R&B; Chart]
Another RoundJaheim02.2010-3Atlantic 522783[gold-US][produced by Eric Hudson]
Appreciation DayJaheim09.2013-6
Atlantic 530447		-
Struggle LoveJaheim04.2016-24BMG 538161452-


Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Posty (Atom)