Deborah Blando

Deborah Salvatrice Blando (  ur. 3 marca 1969 r. ,Sant'Agata Militello) to brazylijska piosenkarka i multiinstrumentalistka pochodząca z Włoch.
Artystka znana również poza Brazylią, nagrywa utwory w języku portugalskim, angielskim, hiszpańskim i włoskim. Gra na pianinie i skrzypcach.
Urodzona na Sycylii jako ojciec Włoch i matka Brazylijczyka z ukraińskimi przodkami, kiedy była jeszcze dzieckiem, przeprowadziła się z rodziną do Brazylii.

Deborah Blando podpisała kontrakt z Sony Music w 1990 roku, wydając swój pierwszy album A Different Story , który następnie został wydany na całym świecie. W latach 90-tych piosenkarka nagrała dwa kolejne udane albumy, Unicamente (1997) i   Deborah Blando (1998). Jej kolejny album Salvatrice (2000) miał mniej szczęścia. Do 2002 roku sprzedano około 6 milionów płyt na całym świecie.

W latach 2003–2011 Deborah Blando przeżyła kilka kryzysów osobistych, które ograniczyły jej produkcję artystyczną, wydając tylko jeden album w 2007 r., Polares .

W 2013 roku wydała swój nowy album In Your Eyes .

Piosenki Deborah Blando zostały włączone do telenoweli, reklam telewizyjnych i filmów animowanych. Wśród popularnych singli są Innocence , A Maçã , Uniquely , Somente lub Sol , A Luz that Acende lub Olhar i Seamisai , cover Laury Pausini .

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Innocence	Deborah Blando	05.1992	27[13]	-	Epic 657713 5	-

Blackfoot Sue

Blackfoot Sue Grupa brytyjska. Powstała w 1964r w Birmingham. W pierwszym okresie działalności posługiwała się nazwa Gift, dopiero po kilku latach zmieniła ją na Blackfoot Sue.
Na jej czele stanęli bliźniacy Tom Farmer (2.03.1952, Birmingham)-voc, b, k i Dave Farmer (2.03.1952, Birmingham) - dr. Od początku w składzie występował też Eddie Galga (4.09.1951, Birmingham) -g, k, voc. Niebawem zaś dołączył Alan Jones (5.01.1950, Birmingham) -g, voc. W 1977r zawiesiła działalność. Rok później Tom Farmer i Galga założyli zespół Liner. W 1984r przeniósł się on do Francji i zmienił nazwę na Outside Edge.

Działała wiele lat, ale popularność zdobyła późno i na krótko. Uznanie nastoletniej publiczności zapewniły jej pierwsze dwa single dla firmy Jam, Standing In The Road/ Celestial Pain i Sing Don't Speak/2 B free z 1972r, oraz debiutancki album "Nothing To Hide" z kwietnia 1973, zawierające chwytliwy, ale dość ostro brzmiący repertuar rockowy czy raczej poprockowy bliski stylu Slade (zapowiadana na listopad 1973r kolejna duża płyta dla Jam, "Stick With Me Kid And You'll Wear Diamonds", nie ukazała się).

W późniejszym okresie zwróciła się ku muzyce ambitniejszej, bliższej hard rocka, pozbawionej popowych naleciałości, ale świat nie uwierzył w szczerość tej przemiany i grupa straciła słuchaczy.

W 1979r próbowała zacząć od nowa pod inną nazwą - Liner. Zwróciła się wtedy ku bardziej wyrafinowanemu repertuarowi poprockowemu, ale nagrany z gościnnym udziałem m.in. Mela Collinsa - s, Dicka Morrisseya - s, Jona Faddisa - tp , Cissy Houston - voc album "Liner" (Atlantic, 1979) przeszedł bez echa.

W 1984r formacja znowu zmieniła nazwę, tym razem na Outside Edge, jednakże firmowane nią płyty, "Outside Edge" (Warner Brothers, 1985) i "Running Hot" (Ten, 1986), również nie zdobyły uznania słuchaczy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Standing in the road/Celestial plain	Blackfoot Sue	06.1972	4[10]	-	JAM 13	[written by T. Farmer, D. Farmer, E. Golga, A. Jones][produced by Noel Walker]
Sing don' t speak/2 B Free	Blackfoot Sue	11.1972	36[5]	-	JAM 29	[written by T. Farmer, D. Farmer, E. Golga, A. Jones][produced by Noel Walker]

Blackfeather

Zespół australijski, założony w Sydney w 1970 r. Od powstania zmieniał nieustannie skład, co dziwnym trafem nie wpływało na spadek jego popularności. W latach siedemdziesiątych przez kilkakrotnie rozwiązywaną i reaktywowaną grupę przewinęło się co najmniej trzydziestu muzyków, a w pewnych okresach nazwą "Blackfeather" posługiwały się dwie konkurencyjne formacje.
 
Australijska kariera zespołu miała dwa etapy, których jedynym łącznikiem był wokalista Neale Johns. W latach 1970-1971 Blackfeather pod wodzą gitarzysty Johna Robinsona zabłysnęli utrzymanym w stylu progresywnego rocka singlem "Seasons Of Change" i albumem Mountains Of Madness. W 1972 r. brzmienie zespołu zdominowała wokaliza Johnsa i fortepianowe, stylizowane na pianolę, popisy Paula Wylde'a.
 
Suk­cesom singli "Boppin' The Blues" (pierwsze miejsce na liście australijskiej) i "Slippin' And Slidin" towarzyszyła rosnąca popularność zespołu podczas koncertów, udokumentowanych longplayem Live At Sunbury z 1974 r. Obiecujące perspektywy zmarnował Johns, występując równocześnie z byłymi członkami grupy w zespole Flake o równie efemerycznym składzie.
 
Po licznych perturbacjach lider osiadł w Wielkiej Brytanii, gdzie pod nazwą Fingerprint nagrał album z byłymi partnerami Marca Bolana. Pozostali członkowie zespołu kontynuowali działalność jako Feather z nowym wokalistą, Johnem Swanem. Johns, powróciwszy do Australii, reaktywował kilkakrotnie Blackfeather, zanim w 1980 r. obie rywalizujące ze sobą formacje nie zeszły definitywnie z muzycznej sceny. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Seasons of change/On This Day That I Die	Blackfeather	06.1971	11[22]	-	Infinity INK 4248	[written by J. Robinson, N. Johns][produced by Richard Batchens, John Robinson]
Boppin' the blues/Find Somebody To Love	Blackfeather	07.1972	1[2][28]	-	Infinity INK 4721	[written by C. Perkins, H. Griffin]
Slippin' and slidin'/ Fly On My Nose	Blackfeather	02.1973	85[5]	-	Infinity INK 4988	[written by Penniman, Collins, Smith, Bocage]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
At the mountain of madness	Blackfeather	05.1971	14[12]	-	Infinity SINL 934159	-
Boppin' the blues	Blackfeather	12.1972	39[8]	-	Infinity INL 34 731	-

Blackbyrds

Blackbyrds-grupa założona w 1973 roku przy Howard University przez znanego trębacza jazzowego Donalda Byrda,obracająca się w kręgu zainteresowań jej lidera,a więc muzyki spod znaku fusion i funky.
Nawiasem mówiąc Byrd prowadził na wspomnianej uczelni wydział jazzu.W latach 60-tych był czołowym artystą wytwórni Blue Note.

Do zespołu wybrał swoich najlepszych studentów:
Allan Curtis Barnes-ur.1949 Detroit,
Barney Perry-ur.1953r Buffalo,guitar,
Kevin Kraig Toney-ur.1953r Detroit,keyb,
Joseph Hall-ur.1954r Waszyngton,bass,
Pericles Jacobs Jr.-ur.1951r Waszyngton,percc,
Keith Killgo-ur.1954r Baltimore,dr.
Debiut nagraniowy zapewniła im Fantasy Records.

Ich pierwszy album "Flying start" od razu zapewnił im miejsce w Top 10 US album charts.
Podobnie dużym zainteresowaniem cieszą się ich single "Walking in rhythm" z 1975 roku,"Happy music",natomiast "Unfinished business" stał się przebojem dyskotek w W.Brytanii.
Grupa rozpadła się ,gdy jej członkowie zdecydowali się kontynuować swoje kariery solowe na niwie jazzu.
Donald Byrd reaktywował Blackbyrds wiosną 1994 roku z myślą o nagraniach studyjnych.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Do it fluid/Summer Love	Blackbyrds	09.1974	-	A:69[6];B:101[3]	Fantasy 729	[A:written by Donald Byrd][B:written by Allan Barnes][produced by Larry Mizell]
Walking in rhythm/The Baby	Blackbyrds	02.1975	-	6[17]	Fantasy 736	[written by Barney Perry][produced by Donald Byrd]
Flying high/All I Ask	Blackbyrds	08.1975	-	70[4]	Fantasy 747	[written by Keith Killgo][produced by Donald Byrd]
Happy music/Love So Fine	Blackbyrds	03.1976	-	19[13]	Fantasy 762	[written by Donald Byrd][produced by Donald Byrd]
Rock creek park/Thankful ‘Bout Yourself	Blackbyrds	07.1976	-	93[3]	Fantasy 771	[written by Johnson, Saunders, Toney, Hall, Killgo][produced by Donald Byrd]
Time is movin'/ Lady	Blackbyrds	03.1977	-	95[3]	Fantasy 787	[written by Keith Killgo][produced by Donald Byrd]
Soft And Easy/Something Special	Blackbyrds	01.1978	-	102[11]	Fantasy 809	[written by Orville Saunders][produced by Donald Byrd]
Supernatural Feeling/Lookin' Ahead	Blackbyrds	04.1978	-	102[5]	Fantasy 819	[written by Saunders, Toney][produced by Donald Byrd]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Blackbyrds	Blackbyrds	06.1974	-	96[23]	Fantasy 9444	[produced by Larry Mizell, Donald Byrd]
Flying start	Blackbyrds	12.1974	-	30[39]	Fantasy 9472	[produced by Donald Byrd]
Cornbread,Earl and me	Blackbyrds	07.1975	-	150[6]	Fantasy 9483	[produced by Donald Byrd]
City life	Blackbyrds	11.1975	-	16[40]	Fantasy 9490	[gold-US][produced by Donald Byrd]
Unfinished business	Blackbyrds	11.1976	-	34[24]	Fantasy 9518	[gold-US][produced by Donald Byrd]
Action	Blackbyrds	10.1977	-	43[30]	Fantasy 9535	[gold-US][produced by Donald Byrd]
Night grooves	Blackbyrds	01.1979	-	159[7]	Fantasy 9570	-
Better days	Blackbyrds	01.1981	-	133[11]	Fantasy 9602	[produced by George Duke]

Black Sorrows

Black Sorrows to australijski zespół założony przez Joe Camilleri.Rozpoczynali swoją karierę w Melbourne grając covery zydeco,rhytm'n'bluesa i bluesa by ewoluować w kierunku nagrywania własnego materiału ,który doczekał się uznania na australijskich listach przebojów.Tak naprawdę na początku tworzył go wokalista Camilleri po rozwiązaniu macierzystego Jo Jo Zep & The Falcons.
 
Członkostwo w zespole było zawsze luźne i płynne. W większości byli to eks członkowie Falcons; kilkadziesiąt innych australijskich wokalistów i muzyków przewinęło się przez skład, a Camilleri jest jedynym stałym członkiem Black Sorrows.Wczesny skład (ok. 1983/84)stanowili "Joey Vincent" (pseudonim Camilleri) wokal i sax, Paul Williamson (sax / klarnet), Jeff Burstin (gitara), Wayne Burt (gitara), Wayne Duncan (bas ), Gary Young (perkusja), George Butrumlis (akordeon, fortepian) i Steve McTaggart (skrzypce). Camilleri, Burstin, Burt i Young byli członkami Jo Jo Zep and the Falcons. Pierwsze dwa albumy nagrane na żywo składały się niemal wyłącznie z R & B utworów obejmując piosenki m.in. Chucka Berry'ego, Fatsa Domino, Arthura Alexandera, Dona Covay'a i Johna Lee Hookera.
 
Do czasu wydania pierwszego albumu ,który trafił na Top20 australiskiej listy bestsellerów,"Dear Children",oficjalny skład kapeli stanowili;Camilleri, Burstin, Nick Smith (teksty/chórki), Johnny Charles (bas) i Peter Luscombe (perkusja ).W 1987r po nagraniu Hold on to me,Smith rezygnuje z występów,ale pozostaje tekściarzem grupy przez następne dwie dekady.Wraca do zespołu Wayne Burt,Charles zostaje zastąpiony przez Micka Girasole na basie oraz dochodzą dwie wokalistki-Vika i Linda Bull.Śpiew sióstr Bull stał się z czasem niejako znakiem rozpoznawczym grupy.Podczas nagrywania płyty Harley & Rose dochodzi skrzypek Jen Andersen a Richard Sega zastępuje Girasole.
 
Na początku lat 90-tych Camilleri jest także liderem Revelators,emanacji Black Sorrows [praktycznie jednakowy skład],która to grupa wraca do korzeni,grając rhythm'n'bluesa.Burt znowu opuszcza zespół przed nagraniem "Better Times" w 1992r,a nowym basistą zostaje Stephen Hadley.Po nagraniu w 1993r singla z coverem B.Marley'a "Stir it up" Camilleri rozwiązuje ansambl pragnąć stworzyć nową wersję Black Sorrow.
 
Zachował tylko Hadley'a z poprzedniego składu nagrywając rok póżniej album "Lucky Charm".Obu tych muzyków wspomagali przy nagraniu płyty:Claude Carranza (gitara), Kerryn Tolhurst (gitara, mandolina, instrumenty klawiszowe), Andy Jork (gitara) i Steve Ferrone (perkusja).Teksty napisał James Griffin , Nick Smith i Laurie Polec. Po długim okresie bezczynności, Black Sorrow wydał album akustyczny w 2004 roku.Oprócz Camilleri i Hadley'a,zagrali na nim Jeff Burstin i James Black,oraz nowy perkusista Tony Floyd.
 
W pażdzierniku 2006r ukazał się kolejny longplay grupy-"Roarin' Town".W tym czasie rdzeń grupy stanowili Joe Camilleri (wokal, sax), James Black (instrumenty klawiszowe), Joe Creighton (chórki), Claude Carranza (gitara), Tony Floyd (perkusja), Annette Roche (chórki), oraz Troy McMillan (bas). 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Daughters of Glory	Black Sorrows	05.1987	48[16]	-	CBS 650794 7/-	[written by Camilleri / Smith]
Maybe Tomorrow	Black Sorrows	07.1987	91[1]	-	CBS 650955 7/-	[written by Deville]
Hold on to Me	Black Sorrows	09.1988	44[12]	-	CBS 652906 7/-	[written by Camilleri / Smith]
The Chosen Ones	Black Sorrows	11.1988	80[4]	32[4]	CBS 653044 7/CBS 653044	[written by Camilleri / Smith]
Chained to the Wheel	Black Sorrows	02.1989	7[25]	42[1]	CBS 654548 7/CBS 654548	[written by Camilleri / Smith]
The Crack Up	Black Sorrows	05.1989	43[13]	-	CBS 654858 7/-	[written by Camilleri / Smith]
Fire Down Below	Black Sorrows	09.1989	73[5]	-	CBS 655106 7/-	[written by Camilleri / Smith]
Harley and Rose	Black Sorrows	07.1990	22[14]	-	CBS 655127 7/-	[written by Camilleri / Smith]
Angel Street	Black Sorrows	11.1990	92[4]	-	CBS 656412 7/-	[written by Camilleri / Smith]
Never Let Me Go	Black Sorrows	02.1991	26[19]	-	CBS 656572 7/-	[written by Camilleri / Smith]
Ain't Love the Strangest Thing	Black Sorrows	08.1992	40[13]	-	Columbia 658268 1/-	[written by Camilleri/Polec]
Better Times	Black Sorrows	11.1992	79[5]	-	Columbia 658420 2/-	[written by Camilleri /Polec]
Stir It Up	Black Sorrows	09.1993	58	20[11]	Columbia 660 105-2/CBS 659766	[written byBob Marley]
Snake Skin Shoes	Black Sorrows	07.1994	16[7]	-	/--	[written by Camilleri/Griffin]
Last One Standing for Ya	Black Sorrows with Jon Stevens	11.1994	46[3]	-	-/-	[written by Camilleri/Griffin/Polec]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Sonola	Black Sorrows	06.1984	50[7]	-	White Label L 27 118/-	-
Dear Children	Black Sorrows	04.1987	22[23]	-	CBS 450924 1/-	-
Hold on to Me	Black Sorrows	10.1988	8[61]	35[3]	CBS 462891 1/CBS 462891	-
Harley and Rose	Black Sorrows	08.1990	4[60]	-	CBS 467133 1/-	-
Better Times	Black Sorrows	09.1992	18[12]	-	Columbia 472149 2/-	-
Better Times / Amazing Stories	Black Sorrows	03.1993	14[14]	-	Columbia CD-1 472149 9 /-	-
The Chosen Ones - Greatest Hits	Black Sorrows	11.1993	4[16]	23[6]	Columbia 474863 2/CBS 474863	-
Lucky Charm	Black Sorrows	11.1994	20[5]	-	Columbia 478280 2/-	-

Nate Dogg

Nate Dogg, właśc. Nathaniel Dawayne Hale (ur. 1969, Los Angeles, Kalifornia, USA). Urodzony w Los Angeles Nathaniel Dawayne Hale, znany pod pseudonimem Nate Dogg, jest jednym z niewielu przedstawicieli sceny hiphopowo-R&B;, który swoją kontrybucję na G-funkowej scenie rapowej Zachodniego Wybrzeża zaznaczył nie za sprawą gangsterskiego image'u i kontrowersyjnych tekstów, lecz doskonałego głosu i bazowania na śpiewie, nie zaś klasycznym rymowaniu.

Początki kariery Nate Dogga to współpraca ze kuzynem Snoop Doggiem i inną wielką gwiazdą G-funku - Warrenem G, w grupie 213. Zanim udało im się nagrać jakikolwiek materiał demo, każdy z członków grupy trafił do więzienia w związku z drobnymi występkami pokroju sprzedaży narkotyków i kradzieżami. Gdy na początku lat 90-tych Nate Dogg opuścił areszt, nie widząc perspektyw na zaistnienie na scenie muzycznej, wstąpił do armii i jako oficer marynarki wyjechał na wojnę do Zatoki Perskiej.

Przełom nastąpił w 1992 r., gdy 213 odrodziło się w złotym okresie boomu na G-funk. Nate Dogg stał się naczelnym głosem Zachodniego Wybrzeża, we wspaniały sposób wykorzystując swój śpiew na płytach Dr. Dre "The Chronic" i Snoop Dogga "Doggystyle". Największym sukcesem wokalisty w tamtych czasach byta współpraca z Warrenem G przy okazji pracy nad jego debiutanckim albumem "Regulate... G Funk Era". Nagrany przez nich singiel "Regulate", który znalazł się też na ścieżce dźwiękowej do filmu "Nad Obręczą" (reż. Jeff Pollack, 1994), zrobił wielką furorę i na dobre zapisał Nate Dogga w świadomości odbiorców rapu na całym świecie. Podtrzymaniem doskonałej passy były również gościnnie występy na krążkach 2Paca czy Tha Dogg Pound -artystów zaliczających się do ścisłej czołówki ówczesnej sceny Zachodniego Wybrzeża.

W 1996 r. Nate Dogg rozpoczął pracę nad solowym albumem, który miał zostać wydany w Death Row Records. Pierwszym singlem z płyty była nagrana wspólnie ze Snoop Doggy Doggiem, oparta na samplu z "Where Is The Love" Roberty Flack i Donny Hattaway'a, kompozycja "Never Leave Me Alone". Utwór dotarł do wysokich miejsc na listach przebojów, ale wydanie dwupłytowego albumu "G-Funk Classics" przedłużało się w nieskończoność z racji problemów wytwórni Death Row. W końcu wokalista wykupił od Suge'a Knighta prawa do materiału, sprzedając go najpierw labelowi Interscope, w którym w 1997 r. ukazata się pierwsza część "G-Funk Classics, Vol. 1", a rok później własnym sumptem wypuszczając na rynek "G-Funk Classics, Vol. 1 & 2".

W 2000 r. nakładem oficyny K-Town Records ukazał się krążek "The Prodigal Son", zbierający w głównej mierze dotychczasowe dokonania Nate Dogga. Dopiero wydany późną jesienią 2001 r. nakładem potężnego labelu Elektra album "Music & Me" w stu procentach usatysfakcjonował fanów wokalisty, będąc bardzo gorącą i dopieszczoną pozycją. Wielkim przebojem stał się singiel "I Got Love", a swoją pozycję na amerykańskim rynku okołohiphopowym Nate Dogg potwierdził licznymi gościnnymi występami na płytach niemal wszystkich liczących się wykonawców (m.in., E-40, Eve, Fabolous, Freeway, Jadakiss, Ludacris, Obie Trice). Po raz kolejny jednak w karierze artyście przydarzyły się kłopoty z wytwórnią - Elektrą, która w lutym 2003 r. wypuściła niezaak-ceptowany do końca przez Nate Dogga album "Nate Dogg". Został on szybko wycofany ze sprzedaży, jednak niesmak po tym wydarzeniu pozostał.

W 2004 r. wokalista po raz kolejny dał znać o sobie, uczestnicząc w nagraniu bardzo wyczekiwanego krążka 213 "The Hard Way". Nie spełnił on do końca pokładanych nadziei, jednak akurat do śpiewającego byłego żołnierza zarzutów po jego wydaniu było relatywnie najmniej.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Regulate	Warren G featuring Nate Dogg	04.1994	5[39]	2[20]	Death Row 98 280	[platinum-US][gold-UK][written by Nate Dogg, Warren G][produced by Warren G][7[20].R&B; Chart][sample z "I Keep Forgettin' (Every Time You're Near)"-Michael McDonald][piosenka z filmu "Above The Rim"]
Never Leave Me Alone	Nate Dogg featuring Snoop Dogg & Val Young	11.1996	-	33[19]	Death Row 97 012	[written by Calvin Broadus/Nathan Hale][produced by Kurupt The Kingpin][22[20].R&B; Chart][sample z "Where is the love"-Roberta Flack & Donny Hathaway]
Santa Claus Goes Straight To The Ghetto	Snoop Doggy Dogg feat. Nate Dogg	12.1996	-	-	Death Row	[75[1].R&B; Chart]
Nobody Does It Better	Nate Dogg featuring Warren G	07.1998	-	18[18]	Breakaway 4000	[written by Warren Griffin/Nathan Hale/Harold Johnson][produced by Warren G][18[19].R&B; Chart][sample z "Let's get closer"-Atlantic Starr]
Bitch Please	Snoop Dogg featuring Xzibit & Nate Dogg	10.1999	-	77[9]	album cut	[written by Calvin Broadus/Nathan Hale/Alvin Joyner][produced by Dr Dre/Mel-Man][26[21].R&B; Chart]
Girls All Pause	Kurupt featuring Nate Dogg and Roscoe	12.1999	-	-	Antra/Artemis 1002	[62[20].R&B; Chart]
Game Don't Wait	Warren G featuring Nate Dogg, Snoop Dogg and Xzibit	03.2000	-	-	Restless/G-Funk	[written by Warren Griffin III, Dedrick Rolison][produced by Dr. Dre][58[11].R&B; Chart]
Xxplosive	Dr Dre featuring Hittman, Kurupt, Nate Dogg, Six-Two	04.2000	-	-	Aftermath	[51[20].R&B; Chart]
The Next Episode/Bad Guys Always Die	Dr. Dre featuring Snoop Dogg, Nate Dogg, & Kurupt	04.2000	3[11]	23[20]	Aftermath 497192	[written by Hittman,Ms. Roq,Snoop Dogg,Dr. Dre,Nate Dogg,David McCallum][produced by Dr. Dre, Mel-Man][11.R&B; Chart]
Bitch Please II	Eminem featuring Dr. Dre, Nate Dogg, Snoop Dogg and Xzibit	07.2000	-	-	Web/Aftermath	[written by Eminem,Dr. Dre,Snoop Dogg,Xzibit,Nate Dogg,Melvin Bradford,Mike Elizondo][produced by Dr. Dre,Mel-Man][61[20].R&B; Chart]
Nah, Nah...	E-40 featuring Nate Dogg	09.2000	-	-	Sick Wid' It 42 706	[61[20].R&B; Chart]
Where I Wanna Be	Shade Sheist featuring Nate Dogg & Kurupt	11.2000	14[7]	95[5]	Baby Ree 35 058	[written by Donell Jones/Kyle West][produced by Kay Gee/Damizza/Ed Berkeley][49[20].R&B; Chart][sample z "Waiting for Your Love"-Toto]
Oh No	Mos Def featuring Pharaohe Monch & Nate Dogg	12.2000	-	83[12]	Rawkus 289	[written by N. Hale / T. Jamerson / Dante Smith / D. Stinson][produced by Rockwilder][22[20].R&B; Chart]
Behind the Walls	Kurupt featuring Nate Dogg and Shyne	02.2001	-	-	Avatar 0268	[52[20].R&B; Chart]
Lay Low	Snoop Dogg featuring Nate Dogg, Master P, Butch Cassidy, Goldie Loc, & Tray Deee	03.2001	-	50[19]	Doggystyle 50 174	[written by Calvin Broadus/Tracey Davis/Mike Elizondo/Nathan Hale/Dan Means/Percy Miller/Keiwan Spillman/Andre Young][produced by Dr. Dre, Mike Elizondo][20[20].R&B; Chart]
High Come Down	Chico & Coolwadda featuring Nate Dogg	05.2001	-	-	MCA	[81[13].R&B; Chart]
Area Codes	Ludacris featuring Nate Dogg	07.2001	25[3]	24[17]	Def Jam 588 671	[written byPhalon Alexander/Christopher Bridges/Nathan Hale/Billy Nichols][produced by Jazze Pha][10[20].R&B; Chart][sample z "Do it ['Til You're Satisfied]"-BT Express][piosenka z filmu "Rush Hour 2"]
Can't Deny It	Fabolous featuring Nate Dogg	07.2001	-	25[20]	Desert Storm 67 231	[written by J. J. Jackson, Rahiem Prince Thomas][produced by Rick Rock][13[27].R&B; Chart][sample z "Ambitionz Az A Ridah"-2Pac]
Ballin' Out of Control	Jermaine Dupri featuring Nate Dogg	10.2001	-	95[5]	So So Def 79 590	[written by Bryan Michael Cox/Jermaine Dupri/Rahman Griffin/Nathan Hale][produced by Bryan Michael Cox/Jermaine Dupri][42[20].R&B; Chart]
I Got Love	Nate Dogg	12.2001	-	118[2]	Elektra 67 270	[written by N. Hale / R. Harrell][produced by Bink!]
The Streets	WC featuring Nate Dogg	09.2002	48[2]	81[13]	Def Jam 063974	[written by William Calhoun/Nathan Hale/Scott Storch][produced by Scott Storch][43[20].R&B; Chart]
Wake Up	Shade Sheist featuring Nate Dogg and Warren G	11.2002	-	-	Baby Ree	[53[13].R&B; Chart]
21 Questions/Many men	50 Cent featuring Nate Dogg	03.2003	6[8]	1[4][23]	Shady 080739	[gold-US][gold-UK][written by Jimmie Cameron/Vella Cameron/Curtis Jackson/Kevin Risto][produced by Dirty Swift ][1[7][28].R&B; Chart][sample z "It's Only Love Doing Its Thing"-Barry White]
My Name	Xzibit featuring Eminem, Nate Dogg	08.2003	-	-	Loud	[66[13].R&B; Chart]
Ooh Wee	Mark Ronson featuring Ghostface Killah, Nate Dogg, Saigon & Trife	10.2003	15[21]	-	Elektra	[written by Hale/Mark Ronson/Dennis Coles/Theobailey][produced by Mark Ronson][80[9].R&B; Chart]
Gangsta Nation/Get ignit	Westside Connection featuring Nate Dogg	12.2003	-	33[18]	Hoo-Bangin' 53 289	[written by W. Calhoun / N. Hale / O. Jackson / F. Nassar / D. Rolison][produced by Farid Nassar][22[23].R&B; Chart]
The Set Up	Obie Trice featuring Nate Dogg	01.2004	32[9]	73[4]	Shady 002038	[written by M. Elizondo / N. Hale / O. Trice / A. Young][produced by Dr Dre][39[19].R&B; Chart]
What Would You Do	Shade Sheist featuring N.U.N.E., Nate Dogg, Mariah Carey	12.2003	-	-	Baby Ree	[57[19].R&B; Chart]
Need Me In Your Life	Memphis Bleek featuring Nate Dogg	03.2004	-	118	Roc-A-Fella Records B0001297-11	[written by Cox, M.,Young, M.,Harris, C.][produced by Art & Life]
Time's Up	Jadakiss featuring Nate Dogg	05.2004	-	70[8]	Ruff Ryders 002599	[written by Nathan Hale/Jayson Phillips/Scott Storch][produced by Scott Storch][26[20].R&B; Chart]
I Like That	Houston featuring Chingy, Nate Dogg, & I-20	06.2004	11[10]	11[20]	Capitol 49 788	[gold-US][written by Houston Summers, Alonzo Lee, Shamar Daugherty, Mischke Butler, Howard Bailey, Nathaniel Hale, Bobby Sandimanie, Steve Prudholme][produced by The Trak Starz][14[20].R&B; Chart]
Boyz n the Hood	Daz Dillinger featuring Nate Dogg	12.2004	-	-	So So Def	[62[11].R&B; Chart]
Thugs Get Lonely Too	2Pac featuring Nate Dogg	01.2005	-	98[4]	Amaru/Interscope 003970	[written by Nathan Hale/Marshall Mathers/Luis Resto/Kevin Rhames/Tupac Shakur/Christopher Walker/Randy Walker][produced by Eminem/Live Squad][55[15].R&B; Chart]
Gangsta Party	Joe Budden featuring Nate Dogg	06.2005	-	-	Def Jam 004 808	[94[2].R&B; Chart]
Shake That	Eminem featuring Nate Dogg	12.2005	-	6[21]	Shady	[written by Nathan Hale/Steven King/Marshall Mathers/Luis Resto][produced by Eminem]
Have a Party	Mobb Deep featuring 50 Cent & Nate Dogg	05.2006	-	105[6]	G-Unit 006 151	[written by Hale / Jackson / Johnson / Muchita / Nassar][produced by Farid Nassar][49[10].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
G-Funk Classics, Vol. 1 & 2	Nate Dogg	07.1998	-	58[5]	Breakaway 3000	[produced by Daz Dillinger/Johnny J/Kurupt/LT Hutton/Nate Dogg/Priest Brooks/Sam Sneed/Sean Thomas/Snoop Doggy Dogg/Teddy Riley/Warren G][20.R&B; Chart]
Music and Me	Nate Dogg	12.2001	-	32[12]	Desert Storm 62688	[produced by Battlecat/Bink! /Bryan Michael Cox/Damizza/Fredwreck Nassar/Megahertz/Mel-Man/Mike City][3.R&B; Chart]

Teardrop Explodes

Twórcą grupy z Liverpoolu byt wokalista Julian Cope (ur. 21.10.1957 w Bargoed, Walia) związany poprzednio z Crucial Three, w której towarzyszyli mu Ian McCulloch (później w Echo And The Bunnymen) i Pete Wylie (później w Wah!).

W 1978r skład ustabilizował się, a liderowi towarzyszyli Michael Finkler (gitara), Paul Simpson (instrumenty klawiszowe) i Gary Dwyer (perkusja). Po podpisaniu kontraktu z kierowaną przez Billa Drumonda i Dave'a Balfe'a liverpoolską wytwórnią ZOO zadebiutowali z początkiem 1979r singlem "Sleeping Gas", a po nim ekscentrycznym "Bouncing Baby". Wkrótce Simpsona zastąpił Balfe występujący poprzednio w krótkotrwałej formacji Lori And The Chameleons.

Wyszukany temat "Treason (lt's Just A Story)" typowano na przebój, ale niestety, nie trafił na listy. Z kolei odszedł Finkler zastąpiony przez Alana Gilla z Dalek I Love You. Kontrakt dystrybucyjny z Phonogramem przyczynił się do wzrostu prasowego prestiżu grupy, a zwłaszcza Cope'a, album Kilimanjaro uznano za jeden najciekawszych i pomysłowych w tym okresie. Zremiksowana wersja "Treason" weszła wreszcie na listy przebojów, podobnie jak "Passionate Friend".

Z końcem 1981 Cope przemeblował skład, a wśród nowych członków znaleźli się Alfie Agius i Troy Tate. Longplay Wilder łączył indywidualną inwencję lidera z nawiązaniami do psychodelii lat 60-tych. Skutkiem załamania się sesji nagraniowych trzeciego albumu Cope ograniczył działalność w zespole i poświęcił się dość chaotycznej działalności solowej. Płyta Everybody Wants To Shag The Teardrup Explodes ukazała się w 1990 już po rozwiązaniu Teardrop Explodes i zawierała materiał zarejestrowany podczas niefortunnych sesji.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
When I Dream / Kilimanjaro	Teardrop Explodes	09.1980	47[6]	-	Mercury TEAR 1	[written by Gary Dwyer , Julian Cope , Michael Finkler ][produced by Mike Howlett]
Reward / Strange House in the Snow	Teardrop Explodes	01.1981	6[13]	-	Mercury TEAR 2	[written by Alan Gill/Julian Cope][produced by C. Langer , A. Winstanley]
Treason (It's Just a Story) / Read It in Books	Teardrop Explodes	05.1981	18[8]	-	Mercury TEAR 3	[written by Gary Dwyer , Julian Cope , Michael Finkler][produced by C. Langer , A. Winstanley]
Passionate Friend / Christ versus Warhol	Teardrop Explodes	08.1981	25[10]	-	Mercury TEAR 5	[written by Julian Cope ][produced by C. Langer/A. Winstanley]
Colours Fly Away / Window Shopping for a New Crown of Thorns	Teardrop Explodes	11.1981	54[4]	-	Mercury TEAR 6	[written by Julian Cope ][produced by C. Langer]
Tiny Children / Rachael Built a Steamboat	Teardrop Explodes	06.1982	44[7]	-	Mercury TEAR 7	[written by Julian Cope ][produced by C. Langer]
You Disappear From View / Suffocate	Teardrop Explodes	03.1983	41[3]	-	Mercury TEAR 7	[written by Julian Cope][produced by Clive Langer ]
Serious Danger/Sleeping Gas	Teardrop Explodes	02.1990	92[1]	-	Mercury	[written by Cope, Balfe]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Kilimanjaro	Teardrop Explodes	10.1980	24[35]	156[6]	Mercury 6359 035	[produced by Chameleons]
Wilder	Teardrop Explodes	12.1981	29[6]	176[4]	Mercury 6359 056	[produced by Clive Langer]
Everybody Wants to Shag... The Teardrop Explodes	Teardrop Explodes	04.1990	72[1]	-	Fontana 8424391	[produced by Julian Cope/Hugh Jones]
The Best Of Julian Cope And The Teardrop Explodes 1979-91	Teardrop Explodes	08.1992	22[3]	-	Island CID 8000	[produced by Alan Winstanley/Bill Drummond/Clive Langer/David Balfe/Donald Ross Skinner/Ed Stasium/Julian Cope/Ron Fair/Steve Lovell/Warne Livesey]

Talking Heads

Grupa amerykańska, której ambitna i kontrowersyjna twórczość wywarła silny wpływ na muzykę rockową lat 70. i 80-tych. Jej założycielami byli absolwenci Rhode Island School of Design (liceum plastycznego w Providence, USA): David Byrne (ur. 14.05.1952 r. w Dumbarton, Szkocja; śpiew, gitara), Chris Frantz (właśc. Charlton Christopher Frantz, ur. 8.05.1951 r. w Fort Campbell w stanie Kentucky; perkusja) i Tina Weymouth (wlaśc. Martina Weymouth, ur. 22.11.1950 r. w Coronado w stanie Kalifornia; bas).

Po przeniesieniu się do Nowego Jorku, osiedlili się na Manhattanie, gdzie w 1975 r. zadebiutowali pod nazwą Talking Heads. Kontrakt z wytwórnią Sire zaproponował im Seymour Stein, zafascynowany występami tria w klubie CBGB's. Z początkiem 1976 r. skład uzupełnił Jerry Harrison (właśc. Jeremiah Harrison, ur. 21.02.1949 r. w Milwaukee w stanie Wisconsin), pianista związany poprzednio z zespołem Modern Lovers Jonathana Richmana. Singlowy debiut "Love Goes To A Building On Fire", odzwierciedlał artystyczne korzenie, dowcip i muzyczną wyobraźnię kwartetu. Nagrany po intensywnych trasach koncertowych longplay Talking Heads 77 wzbudził uznanie witalnością i inwencją. Przebojem stał się temat "Psycho Killer", w którym Byrne wykorzystał w pełni swoje wokalne i estradowe umiejętności. Tępe spojrzenie i nieskładne ruchy wokalisty kojarzyły się ze sławną filmową rolą Anthony'ego Perkinsa w legendarnej "Psychozie" Alfreda Hitchcocka. Producentem drugiego albumu zespołu był Brian Eno.

Płyta More Songs About Buildings And Food ("Nowe pieśni o wyrze i wyżerze" ) sugerowała już samym tytułem antyromantyczą postawę twórców. Ekscentryczną wokalizę Byrne'a uzupełniały niekonwencjonalne rozwiązania rytmiczne. W finałowym temacie "The Big Country" (aluzja do oryginalnego tytułu westernu "Biały kanion") ironiczny tekst chłostał konsumpcyjny styl życia Amerykanów słowami: "I wouldn't live there if you paid me" ("nie zostałbym tu nawet za pieniądze"). Popularność zdobyła też ciekawa wersja tematu Ala Greena "Take Me To The River". Eno był również producentem albumu Fear Of Music (utwór "Life During Wartime"), zaś Byrne wystąpił na jego autorskim longplayu My Life In The Bush Of Ghosts.

Długogrająca płyta Remain In Light z 1980 r. przyniosła m.in. fascynujący temat "Once In A Lifetime" z elementami muzyki konkretnej i afrykańskiej polirytmii, który w wersji singlowej stał się rok później sporym przebojem. Równocześnie członkowie Talking Heads podjęli działalność indywidualną. Byrne nagrał longplay The Catherine Wheel, zawierający baletową suitę jego autorstwa, zaś Franz i Weymouth działali z powodzeniem w formacji Tom Tom Club. Po ukazaniu się dwupłytowego koncertowego albumu The Name Of This Band Is Talking Heads, grupa wycofała się w zacisze studia, by powrócić w 1983 r. albumem Speaking In Tongues, z którego pochodził kolejny singlowy przebój "Burning Down The House". Wraz z gitarzystą Alexem Weirem (eks-The Brothers Four) muzycy wystąpili w filmie "Stop Making Sense" ("Nie bądź, taki rozsądny", reż. Jonathan Demme), zrealizowanym podczas trzydniowych koncertów w Pantages Theatre w Hollywood.

Album Little Creatures z 1985 r. odwoływał się do szerszego kręgu słuchaczy, czego efektem były sukcesy singlowych edycji tematu tytułowego oraz "And She Was" i "Road To Nowhere". Ten ostatni zyskał najwyższą w dziejach grupy pozycję na listach bestsellerów, nie bez udziału ciekawego wideoklipu. W 1986 r. Byrne zangażował się na dłuższy czas w produkcję filmową. Płyta True Stories była zespołową ilustracją muzyczną do obrazu jego własnej reżyserii "True Stories" ("Prawdziwe historie").

Dopiero w 1988 r. zespół przypomiał się prawdziwie autonomicznym albumem Naked. W realizacji płyty nagranej pod kierunkiem Steve'a Lillywhite'a uczestniczyli m.in. Wally Badarou (producent Level 42) oraz gitarzyści: Yves N'Djock i Johnny Marr (z The Smiths). W późniejszym okresie poszczególni członkowie Talking Heads działali głównie na własną rękę, jednak oficjalne rozwiązanie formacji nastąpiło dopiero pod koniec 1991 r. W 1994 r. David Byrne wystąpił w Polsce.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Psycho killer	Talking Heads	01.1978	-	92[5]	Sire 1013	[written by David Byrne/Chris Frantz/Tina Weymouth][produced by Tony Bongiovi/Lance Quinn]
Take me to the river/Thank you for sending me an angel	Talking Heads	10.1978	-	26[17]	Sire 1032	[written by Al Green/Mabon Hodges][produced by Brian Eno/Talking Heads]
Life during wartime/Electric guitar	Talking Heads	10.1979	-	80[5]	Sire 49 075	[written by David Byrne][produced by Brian Eno]
Once in a lifetime/Seen and not seen	Talking Heads	02.1981	14[12]	103[1]	Sire 49 649	[written by Brian Eno/David Byrne/Talking Heads][produced by Brian Eno]
Houses in motion/Air	Talking Heads	05.1981	50[3]	-	Sire SIR 4050 [UK]	[written by Brian Eno/David Byrne/Jerry Harrison][produced by David Byrne]
Life during wartime	Talking Heads	03.1982	88[2]	80[5]	Sire SIR 4055 [UK]	[written by David Byrne][produced by Brian Eno]
Burning down the house/I get wild-Wild gravity	Talking Heads	07.1983	-	9[20]	Sire 29 565	[written by David Byrne/Chris Frantz/Jerry Harrison/Tina Weymouth][produced by Talking Heads]
This must be the place [Naive melody]/Moon rocks	Talking Heads	01.1984	51[5]	62[8]	Sire 29 451	[written by David Byrne/Chris Frantz/Jerry Harrison/Tina Weymouth][produced by Talking Heads]
And She Was	Talking Heads	09.1985	17[8]	54[20]	Sire 28 917	[written by David Byrne][produced by Talking Heads]
Once in a lifetime [live]/This must be the place	Talking Heads	02.1984	-	91[4]	Sire 29 163	[written by David Byrne/Chris Frantz/Jerry Harrison/Tina Weymouth/Brian Eno][produced by Talking Heads]
Slippery people [live]/This must be the place [Naive melody] [live]	Talking Heads	10.1984	68[3]	-	EMI EMI 5504 [UK]	[written by Talking Heads][produced by Talking Heads]
Girlfriend is better [live]/Once in a lifetime [live]	Talking Heads	11.1984	99[1]	-	EMI EMI 5509 [UK]	[written by David Byrne][produced by Talking Heads]
The lady don' t mind/Give me back my name	Talking Heads	05.1985	81[4]	-	EMI EMI 5520 [UK]	[written by D. Byrne, C. Frantz, J. Harrison, T. Weymouth][produced by Talking Heads]
Road to nowhere/Give me back my name	Talking Heads	06.1985	6[16]	105[1]	Sire 28 987	[written by David Byrne][produced by Talking Heads]
Wild wild life/People like us	Talking Heads	08.1986	43[4]	25[21]	Sire 28 629	[written by David Byrne][produced by Talking Heads]
Radio head/Hey now	Talking Heads	04.1987	52[3]	-	EMI EM 1 [UK]	[written by David Byrne][produced by Talking Heads]
Blind /Bill	Talking Heads	08.1988	59[4]	-	Sire 27 948	[written by Talking Heads][produced by Steve Lillywhite/Talking Heads]
[Nothing but] Flowers/Ruby dear	Talking Heads	10.1988	85[2]	-	EMI EM 53 [UK]	[written by Talking Heads][produced by Steve Lillywhite/Talking Heads]
Lifetime piling up/Road to nowhere	Talking Heads	10.1992	50[3]	-	EMI EM 250 [UK]	[written by David Byrne/Chris Frantz/Jerry Harrison/Tina Weymouth][produced by Steve Lillywhite/Talking Heads]
Don't Take My Kindness For Weakness	The Heads With Shaun Ryder	11.1996	60[3]	-	EMI EM 250 [UK]	[written by Shaun Ryder/Chris Frantz/Jerry Harrison/Murray/Tina Weymouth][produced by Heads]
Once in a lifetime [remix]	Talking Heads	11.2001	109	-	EMI 242407

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Talking Heads:77	Talking Heads	10.1977	60[1]	97[29]	Sire 6036	[produced by Tony Bongiovi/Lance Quinn/Talking Heads]
More songs about buildings and food	Talking Heads	08.1978	21[3]	29[42]	Sire 6058	[gold-US][gold-UK][produced by Brian Eno , Talking Heads]
Fear of music	Talking Heads	09.1979	33[5]	21[30]	Sire 6076	[gold-US][produced by Brian Eno , Talking Heads]
Reamain of light	Talking Heads	11.1980	21[17]	19[27]	Sire 6095	[gold-gold][gold-UK][produced by Brian Eno
The name of this band is Talking Heads	Talking Heads	04.1982	22[5]	31[14]	Sire 3590	[produced by Talking Heads]
Speaking in tongues	Talking Heads	06.1983	21[12]	15[51]	Sire 23 883	[platinium-US][produced by Talking Heads]
Stop making sense	Talking Heads	09.1984	37[91]	41[118]	Sire 25 121	[2x-platinium-US][gold-UK][produced by Talking Heads]
Little creatures	Talking Heads	07.1985	10[65]	20[77]	Sire 25 305	[2x-platinium-US][gold-UK][produced by Talking Heads]
True stories	Talking Heads	10.1986	7[9]	17[29]	Sire 25 512	[gold-US][gold-UK][produced by Talking Heads]
Naked	Talking Heads	04.1988	3[15]	19[21]	Sire 25 654	[gold-US][gold-UK][produced by Steve Lillywhite]
Once in a Lifetime/Sand in the Vaseline	Talking Heads	10.1992	7[20]	-	Sire	[gold-UK][produced by Tony Bongiovi, Lance Quinn, Brian Eno, Nick Launay, Gary Goetzman, Steve Lillywhite, Talking Heads]
Popular favorities 1976-1992:Sand in the vaseline	Talking Heads	04.1995	127[11]	158[2]	Sire 26 760	[gold-UK]
The best of	Talking Heads	10.2004	30[10]	-	Warner Music 8122 76488-2	[produced by Brian Eno/Steve Lillywhite/Quinn/Talking Heads/Tony Bongiovi]
Same as It Ever Was	Talking Heads	05.2009	-	75[2]	Rhino 8319	[produced by Tony Bongiovi/Lance Quinn/Talking Heads/Brian Eno/Steve Lillywhite]