Z archiwum...rocka

poniedziałek, 17 grudnia 2018

Tina Turner

Tina Turner to jedna z najpopularniejszych wokalistek w historii muzyki rozrywkowej. Jej charakterystyczny, chropowaty, mocny głos znają wszyscy. Nie ma też pewnie osoby, która nie słyszała o jej niezwykle energicznych występach na scenie. Nawet w bardzo zaawansowanym wieku, jak na rockową piosenkarkę Tina Turner dawała koncerty, które zamykały usta artystom o wiele młodszym.

Tina Turner przyszła na świat jako Anna Mae Bullock. Urodziła się 26 listopada 1939 roku w Nutbush w Tennessee, jako córka Afro-Amerykanina i Indianki. Karierę rozpoczęła w chórach kościelnych muzyki gospel w wieku dziewięciu lat. Pod koniec lat 50-tych zaczęła śpiewać w chórku towarzyszącemu formacji Ike'a Turnera Kings of Rhythm. Od tego momentu rozpoczęła się jej fantastyczna, trwająca blisko pół wieku, profesjonalna kariera. Jej fenomenalne warunki głosowe oraz niebywałą żywiołowość, szybko zauważył lider Kings of Rhythm. Ike Turner zmienił nazwę swojego zespołu na Ike & Tina Turner, a następnie ożenił się z wokalistką. Ike & Tina Turner okazał się jednym z najwybitniejszych przedstawicieli muzyki rhythm and bluesowej w historii muzyki rozrywkowej. Zespół wypromował wiele niezapomnianych przebojów, między innymi "A Fool in Love", "It's Gonna Work Out Fine", "I Idolize You", "River Deep - Mountain High", a także "Proud Mary", za który grupa została uhonorowana nagrodą Grammy w kategorii najlepszy wokalny duet R&B.

W połowie lat 70-tych życie osobiste Tiny Turner zaczęło się psuć. Wszystkiemu winny był Ike, który zaczął nadużywać alkoholu i narkotyków, a także agresywnie zachowywać się wobec żony. Skutkiem narastających problemów małżeńskich był nagłośniony przez media rozwód, który muzycy wzięli w 1978 roku. Od czasów problemów małżeńskich Tina zaczęła praktykować buddyzm.

Problemy osobiste nie wpłynęły dobrze na karierę Tiny Turner, prawdę powiedziawszy mocno ją zachwiały. Artystka aż do połowy lat 80-tych pozostawała w cieniu, nagrywając i wykonując typowe soulowe piosenki. Kiedy wydawało się, że kariera wokalistki powoli zbliża się do końca, nastąpił nieoczekiwany zwrot wydarzeń.

W 1983 roku artystka w ramach projektu BEF nagrała własną wersję utworu The Temptations "Ball of Confussion". Utwór zrobił tak duże wrażenie na szefach wielkiej firmy fonograficznej Capitol, że wytwórnia zaproponowała Tinie solowy kontrakt. Jej pierwszym dziełem stworzonym dla nowego wydawcy była przeróbka utworu Ala Greena "Let's Stay Together", która odniosła zaskakujący sukces, najpierw w Europie, a następnie w Stanach Zjednoczonych. W maju 1984 roku Capitol, wypuścił na rynek singel "What's Love Got to Do with It", który promował nadchodzący album. Co ciekawe na samym początku tylko 11 rozgłośni radiowych zdecydowało się na umieszczenie go na swoich playlistach. Jednak determinacja menedżera Tiny Turner, Rogera Daviesa, spowodowała, że po dwóch tygodniach od premiery, piosenkę można było usłyszeć w ponad 100 rozgłośniach. Na spektakularny sukces trzeba było jednak czekać do września 1984 roku. Wtedy utwór "What's Love Got to Do with It" stał się wielkim międzynarodowym przebojem i dotarł na szczyt notowania Billboardu. Tym samym czterdziestoczteroletnia wówczas Tina Turner stała się najstarszą artystką, której udało się zdobyć 1. miejsce amerykańskiej listy przebojów. To, co się stało, dziennikarze do dzisiaj określają jako najbardziej zdumiewający powrót w historii muzyki rozrywkowej.

Piąty studyjny album wokalistki, wydany w czerwcu 1984 roku "Private Dancer" okazał się bestsellerem. Oprócz dwóch wielkich, wyżej wspomnianych przebojów, znalazły się na nim dwie inne słynne kompozycje: "Better Be Good to Me" oraz napisana specjalnie dla Tiny przez lidera Dire Straits - Marka Knopflera, piosenka tytułowa. Turner za ten album zgarnęła mnóstwo branżowych nagród, między innymi dwie American Music oraz cztery statuetki Grammy.

W 1985 roku rozpoczęło się pierwsze światowe tournée artystki The Private Dancer Tour. Wokalistka wystąpiła wtedy na 170 koncertach w Stanach Zjednoczonych, Europie, Azji i Australii.

W tym samym roku zagrała jedną z głównych ról w filmie "Mad Max 3: Pod kopułą Gromu" ("Mad Max 3 - Beyond Thunderdome"). Co prawda Turner już wcześniej próbowała sił w aktorstwie (w 1975 roku wystąpiła w rock operze "Tommy"), ale rolą w produkcji science-fiction w reżyserii George'a Millera zaskoczyła wszystkich i zasłużenie zapewniła jej nagrodę Krajowego Stowarzyszenia Postępu Ludzi Kolorowych w kategorii Wybitna Kreacja Aktorska.

Na ścieżce muzycznej do tego filmu znalazły się dwa wielkie przeboje piosenkarki "We Don't Need Another Hero", który dotarł do 2. miejsca na amerykańskiej liście przebojów i 3. miejsca w Wielkiej Brytanii oraz otrzymał nominacje do nagrody Grammy i Złotego Globu a także "One of the Living", wyróżniony Grammy w kategorii najlepszy wokalny utwór rockowy wykonywany przez kobietę.

W 1986 roku Turner opublikowała autobiografię "I, Tina", w której opowiedziała o swoim dzieciństwie oraz o małżeństwie z Ikiem Turnerem. Na kanwie tej książki został nakręcony w 1993 roku głośny film "What's Love Got to Do with It? ", który zebrał co prawda mieszane recenzje, ale aktorzy, którzy w nim wystąpili (Laurence Fishburne jako Ike i Angela Bassett jako Tina) zagrali śpiewająco i otrzymali za swoje kreacje nominacje do Oscara.

W 1986 roku ukazał się również kolejny album wokalistki, który powtórzył komercyjny sukces poprzednika. Na "Break Every Rule" znalazły się takie hity, jak: "Typical Male", "Two People", "Back Where You Started" oraz "What You Get Is What You See". To podczas trasy koncertowej promującej ten album Tina Turner pobiła rekord Guinnessa. Podczas jednego koncertu zaśpiewała dla ponad 184 tysięcy ludzi.

Siódmy studyjny album artystki, wydany w 1989 roku "Foreign Affair", mimo że nie odniósł wielkiego sukcesu w USA, stał się największym sukcesem komercyjnym piosenkarki w Wielkiej Brytanii. Na nim znalazł się jeden z najbardziej rozpoznawalnych hitów Tiny Turner "The Best".

W 1991 roku zespół Ike & Tina Turner został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame, natomiast sama Tina wydała składankę podsumowującą jej dorobek, zatytułowaną "Simply the Best". Tą kompilacją chciała zakończyć swoją fascynującą karierę.

Jednak show-biznes nie zapomniał o Tinie. Piosenkarka wydała jeszcze dwa, dobrze przyjęte albumy studyjne "Wildest Dreams" z 1996 roku i "Twenty Four Seven" z 1999 roku. Wciąż też koncertowała. Ostatnim z wielkich występów podczas trasy promującej zestaw "Twenty Four Seven" był show na hipodromie w Sopocie dla ponad 100 tysięcy ludzi, który miał być definitywnym końcem jej przygody na scenie.

Tak się nie stało. Tina Turner przygotowała jeszcze kilka piosenek po roku 2000. Jedną z nich był utwór "Great Spirits" do filmu "Mój brat niedźwiedź", który artystka wykonała razem z Philem Collinsem, który namówił ją do tego nagrania.

Nie po raz pierwszy piosenkarka dała się namówić na nagrania piosenki do filmu. Wcześniej w roku 1995, Turner zaśpiewała "GoldenEye" do obrazu o przygodach agenta 007 o takim samym tytule. "GoldenEye" został specjalnie napisany dla Tiny przez członków zespołu U2, Bono i The Edge'a.

W 2008 roku Tina Turner wystąpiła na 50. gali rozdania nagród Grammy. Zaprezentowała wtedy 3 piosenki: "What's Love Got to Do with It", "Better Be Good to Me" oraz zaśpiewane do spółki z Beyoncé "Proud Mary". Przy okazji odebrała też swoją kolejną nagrodę Grammy za współudział w tworzeniu albumu Herbiego Hancocka "River: The Joni Letters". Pod koniec kwietnia tego samego roku w programie Oprah Winfrey ogłosiła, że w październiku 2008 roku rusza w swoje kolejne tournée po świecie. W związku z nową trasą koncertową na rynku ukazała się kolejna kompilacja hitów artystki, zatytułowana, "Tina!".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
A fool in love/The way you love me	Ike & Tina Turner	08.1960	-	27[13]	Sue 730	[written by Ike Turner][produced by Ike Turner/Juggy Murray][2[21].R&B Chart]
I idolize you/Letter from Tina	Ike & Tina Turner	12.1960	-	82[4]	Sue 735	[written by Ike Turner][produced by Ike Turner/Juggy Murray/Claude Williams ][5[9].R&B Chart]
I'm Jealous / You're My Baby	Ike & Tina Turner	02.1961	-	117[1]	Sue 740	[written by Turner, Bussong]
It' s gonna work out fine/Won't you forgive me	Ike & Tina Turner	07.1961	-	14[15]	Sue 745	[written by Ike Turner][produced by Mickey Baker/Sylvia Robinson ][2[21].R&B Chart]
Poor fool/You can't blame me	Ike & Tina Turner	11.1961	-	38[11]	Sue 753	[written by Ike Turner][produced by Ike Turner/Juggy Murray][4[12].R&B Chart]
Tra la la la la/Puppy love	Ike & Tina Turner	03.1962	-	50[7]	Sue 757	[written by Ike Turner][produced by Ike Turner/Juggy Murray][9[10].R&B Chart]
You should' a treated me right/Sleepless	Ike & Tina Turner	06.1962	-	89[2]	Sue 765	[written by Ike Turner][produced by Ike Turner/Juggy Murray]
You Can't Miss Nothing That You Never Had / God Gave Me You	Ike & Tina Turner	02.1964	-	122[2]	Sonja 2005	[written by Ike Turner][29[4].R&B; Chart]
A Fool For A Fool/ No Tears To Cry	Ike & Tina Turner	05.1964	-	-	Warner 5433	[written by Ike Turner][produced by Buck Ram][47[3].R&B; Chart]
I can' t believe what you say/My baby now	Ike & Tina Turner	10.1964	-	95[3]	Kent 402	[written by Ike Turner][produced by Ike Turner]
Tell Her I'm Not Home / I'm Thru With Love	Ike & Tina Turner	02.1965	-	108[6]	Loma 2011	[written by Tony Bruno][produced by Bob Krasnow][33[4].R&B; Chart]
Goodbye, So Long / Hurt Is All You Gave Me	Ike & Tina Turner	06.1965	-	107[6]	Modern 1007	[written by Ike Turner][produced by Ike Turner][32[4].R&B; Chart]
I Don't Need / Gonna Have Fun	Ike & Tina Turner	08.1965	-	134[1]	Modern 1012	[written by Ike Turner]
River deep-mountain high/I'll keep you happy	Ike & Tina Turner	05.1966	3[13]	88[4]	Philles 131	[written by Phil Spector/Jeff Barry/Ellie Greenwich][produced by Phil Spector]
Tell her i' m not home/ Finger Poppin'	Ike & Tina Turner	07.1966	48[1]	-	Warner Bros WB 5753 [UK]	[written by Tony Bruno][produced by Bob Krasnow]
A Love Like Yours (Don't Come Knocking Every Day)/Hold On Baby	Ike & Tina Turner	10.1966	16[10]	-	London HLU 10 083 [UK]	[written by E. Holland, B. Holland, Dozier][oryginalnie nagrana przez Martha Reeves & The Vandellas]
I'll never need more than this/The Cash Box Blues or [Oops,we printed the wrong story again]	Ike & Tina Turner	07.1967	-	114[5]	Philles 135	[written by P. Spector, J. Barry, E. Greenwich][produced by Phil Spector]
So Fine / So Blue Over You	Ike & Tina and The Ikettes	03.1968	-	117[4]	Innis 6667	[written by J. Otis][#11 hit for The Fiestas in 1959][50[2].R&B; Chart]
I' ve been loving you too long/Grumbling	Ike & Tina Turner	04.1969	-	68[7]	Blue Thumb 101	[written by Jerry Butler/Otis Redding ][produced by Bob Krasnow/Tina Turner ][23[7].R&B; Chart]
I' m gonna do all i can [To do right by my man]/You've got too many ties that bind	Ike & Tina Turner	05.1969	-	98[2]	Minit 32 060	[written by Wayne Carson][produced by Ike Turner/Willie Mitchell ][46[2].R&B; Chart]
The hunter/Crazy bout you baby	Ike & Tina Turner	08.1969	-	93[2]	Blue Thumb 102	[written by Steve Cropper/Donald Dunn/Al Jackson/Booker T. Jones/Carl Wells ][produced by Bob Krasnow ][37[2].R&B; Chart]
River deep-mountain high/I'll keep you happy	Ike & Tina Turner	02.1969	33[7]	112[3]	A&M; 1118
Bold soul sister/I know	Ike & Tina Turner	12.1969	-	59[8] side B:126[2]	Blue Thumb 104	[written by Ike Turner ][produced by Bob Krasnow ][side B:#3 hit for Barbara George in 1962][22[10].R&B; Chart]
Come together/Honky tonk women	Ike & Tina Turner	03.1970	-	57[8]	Minit 32 077	[written by John Lennon/Paul McCartney ][produced by Ike Turner][21[8].R&B; Chart]
I want to take you higher/Contact high	Ike & Tina Turner	05.1970	-	34[18]	Liberty 56 177	[written by Sly Stone ][produced by Ike Turner][25[5].R&B; Chart]
Proud Mary/Funkier than a mosquita's tweeter	Ike & Tina Turner	01.1971	-	4[13]	Liberty 56 216	[gold-US][written by John Fogerty ][produced by Ike Turner][5[9].R&B; Chart]
Workin' Together / The Way You Love Me	Ike & Tina Turner	11.1971	-	105[4]	Liberty 56 207	[written by Eki Renrut][produced by Ike Turner][41[4].R&B; Chart]
I' ve been loving you too long/Crazy 'bout you baby	Ike & Tina Turner	07.1971	-	120[1]	Blue Thumb 202	[written by Redding, Butler][produced by Bob Krasnow, Tina Turner][#21 hit for Otis Redding in 1965]
Ooh poo pah doo/I wanna jump	Ike & Tina Turner	05.1971	-	60[7]	UA 50 782	[written by Jessie Hill ][produced by Ike Turner][31[6].R&B; Chart]
I'm Yours (Use Me Anyway You Wanna) / Doin' It	Ike & Tina Turner	11.1971	-	104[3]	UA 50 837	[written by Philip Reese, Calvin Lane][produced by Ike Turner][47[3].R&B; Chart]
Up in heah/Do wah ditty [Got to get ta]	Ike & Tina Turner	02.1972	-	83[4]	UA 50 881	[written by Tina Turner/Leon Ware][produced by Gerhard Augustin ][47[2].R&B; Chart]
Early One Morning/With A Little Help From My Friends	Ike & Tina Turner	04.1973	-	-	UA 174	[written by R. Whittaker][produced by Ike Turner, Soko Richardson, Warren Dawson][47[2].R&B; Chart]
Nutbush City Limits/Help him	Ike & Tina Turner	09.1973	4[13]	22[15]	UA XW 298	[written by Tina Turner][produced by Ike Turner ][11[15].R&B; Chart]
Sweet Rhode Island Red / Get It Out of Your Mind	Ike & Tina Turner	05.1974	-	106[1]	UA 409	[written by Tina Turner][produced by Ike Turner, Claude Williams, D. B. Johnson][43[9].R&B; Chart]
Sexy Ida Part.1/Part 2	Ike & Tina Turner	11.1974	-	65[8]	UA XW 528	[written by Tina Turner][produced by Ike Turner/Gerhard Augustin/Claude Williams ][29[21].R&B; Chart]
Baby get it on	Ike & Tina Turner	06.1975	-	88[4]	UA XW 598	[written by Tina Turner][produced by Ike Turner/Denny Diante/Spencer Proffer ][31[10].R&B; Chart]
Whole Lotta Love/Rockin' And Rollin'	Ike & Tina Turner	11.1975	-	-	UA 724	[written by J. Page, R. Plant, J. P. Jones, J. Bonham][produced by Denny Diante, Spencer Proffer ][61[7].R&B; Chart]
Let' s stay together/I whole a letter	Tina Turner	01.1984	6[13]	26[15]	Capitol 5322	[silver-UK][#1 hit for Al Green in 1972]][written by Willie Mitchell/Al Green/Al Jackson][produced by Martyn Ware][[1[2][12].Hot Disco/Dance-Capitol 8579 12"][3[17].R&B; Chart]
Help	Tina Turner	03.1984	40[6]	-	Capitol CL 325 [UK]	[written by John Lennon/Paul McCartney][produced by Crusaders (Joe Sample/Wilton Felder/Leon Ndugu Chancler)]
What' s love got to do with it/Rock and roll widow	Tina Turner	05.1984	3[13]	1[3][28]	Capitol 5354	[gold-US][silver-UK][written by Terry Britten/Graham Lyle][produced by Terry Britten][Grammy 1984:Record of the year][21[8].Hot Disco/Dance-Capitol 8597 12"][2[24].R&B; Chart]
Better be good to me/When i was young	Tina Turner	09.1984	45[5]	5[21]	Capitol 5387	[written by Mike Chapman/Nicky Chinn/Holly Knight][produced by Rupert Hine][oryginalnie nagrana przez Spider][16[10].Hot Disco/Dance-Capitol 8609 12"][6[17].R&B; Chart]
Private dancer/Nutbush City Limits [live]	Tina Turner	01.1985	26[9]	7[18]	Capitol 5433	[written by Mark Knopfler][produced by John Carter][3[17].R&B; Chart]
I can't stand the rain/Let's pretend we're married	Tina Turner	03.1985	57[3]	-	Capitol CL 352 [UK]	[written by Ann Peebles/Don Bryant/Bernard Miller][produced by Terry Britten][3[17].R&B; Chart][# 38 by Ann Pebbles w 1973r]
Show some respect/Let' s pretend we're married	Tina Turner	04.1985	-	37[10]	Capitol 5461	[written by Terry Britten/Sue Shifrin][produced by Terry Britten][50[9].R&B; Chart]
We don' t need another hero	Tina Turner	07.1985	3[12]	2[18]	Capitol 5491	[silver-UK][written by Terry Britten/Graham Lyle][produced by Terry Britten][3[15].R&B; Chart][piosenka z filmu "Mad Max-Beyond Thunderhome"][23[6].Hot Disco/Dance-Capitol 9425 12"]
One of the living	Tina Turner	10.1985	55[2]	15[18]	Capitol 5518	[written by Holly Knight][produced by Mike Chapman][41[6].R&B; Chart][piosenka z filmu "Mad Max-Beyond Thunderhome"][6[9].Hot Disco/Dance-Capitol 15 205 12"]
It' s only love	Tina Turner & Bryan Adams	11.1985	29[6]	15[14]	A&M; 2791	[written by Bryan Adams/Jim Vallance][produced by Bryan Adams/Bob Clearmountain]
Typical male/Don't turn around	Tina Turner	08.1986	33[6]	2[16]	Capitol 5615	[written by Terry Britten/Graham Lyle][produced by Terry Britten][11[9].Hot Disco/Dance-Capitol 15 249 12"][3[14].R&B; Chart]
Two people/Havin' a party	Tina Turner	11.1986	43[4]	30[12]	Capitol 5644	[written by Terry Britten/Graham Lyle][produced by Terry Britten][18[13].R&B; Chart]
What you get is what you see	Tina Turner	02.1987	30[7]	13[14]	Capitol 5668	[written by Terry Britten/Graham Lyle][produced by Terry Britten][18[13].R&B; Chart]
Break every rule/Take me to two river	Tina Turner	05.1987	43[3]	74[5]	Capitol 44 003	[written by Rupert Hine/Jeannette Obstoj][produced by Rupert Hine]
Tearing Us Apart	Eric Clapton With Tina Turner	06.1987	56[3]	-	Duck W 8299 [UK]	[written by Eric Clapton/Greg Phillinganes][produced by Phil Collins]
Paradise Is Here	Tina Turner	09.1987	78[3]	-	Capitol MIUCT 1762[UK]	[written by Paul Brady][produced by Mark Knopfler]
Afterglow	Tina Turner	10.1987	-	-	-	[5[12].Hot Disco/Dance;Capitol 15 349 12"]
Addicted to love [live]/Overnight sensation [live]	Tina Turner	03.1988	71[2]	-	Capitol CL 484 [UK]	[written by Robert Palmer][produced by John Hudson]
The best/Undercover agent for the blues	Tina Turner	09.1989	5[12]	15[14]	Capitol 44 442	[written by Holly Knight/Michael Chapman][produced by Dan Hartman/Tina Turner][oryginalnie nagrana przez Bonnie Tyler]
Steamy windows/The best	Tina Turner	11.1989	13[6][02.90]	39[11]	Capitol 44 473	[written by Tony Joe White][produced by Dan Hartman][33[3].Hot Disco/Dance-Capitol 15 543 12"]
I don' t wanna lose you/Not enough romance	Tina Turner	11.1989	8[11]	-	Capitol CL 553 [UK]	[written by Albert Hammond/Graham Lyle][produced by Albert Hammond/Graham Lyle/Roger Davies]
Look me in the heart/Steel claw	Tina Turner	08.1990	31[6]	-	Capitol CL 584 [UK]	[written by Tom Kelly/Billy Steinberg][produced by Dan Hartman]
Be tender with me baby	Tina Turner	10.1990	28[3]	-	Capitol CL 593 [UK]	[written by Albert Hammond/Holly Knight][produced by Dan Hartman]
It takes two	Rod Stewart & Tina Turner	11.1990	5[8]	-	Warner Bros ROD 1 [UK]	[written by Sylvia Moy/William Stevenson][produced by Rod Stewart/Bernard Edwards][hit 1967-Marvin Gaye & Kim Weston]
Nutbush City Limits [re-recording]/The best	Tina Turner	09.1991	23[5]	-	Capitol CL 630 [UK]	[written by Tina Turner][produced by David Dorrell/CJ Mackintosh]
Way of the world/I don't wanna lose you	Tina Turner	11.1991	13[7]	-	Capitol CDCL 637 [UK]	[written by Albert Hammond/Graham Lyle][produced by Tom Lord-Alge/Roger Davies/Albert Hammond/Graham Lyle]
Love thing/I'm a lady	Tina Turner	02.1992	29[4]	-	Capitol CDCL 644 [UK]	[written by Holly Knight/Albert Hammond][produced by Chris Lord-Alge/Tina Turner/Roger Davies]
I want you near me/Let's stay together	Tina Turner	05.1992	22[4]	-	Capitol CDCL 659 [UK]	[written by Graham Lyle/Terry Britten][produced by Terry Britten]
I don' t wanna fight/Tina's wish	Tina Turner	05.1993	7[9]	9[24]	Virgin 12 652	[oryginalnie nagrana przez Lulu][written by Steve Duberry/Lulu/Billy Lawrie][produced by Chris Lord-Alge/Roger Davies][51[18].R&B Chart]
Disco inferno/I don't wanna fight	Tina Turner	08.1993	12[6]	-	Parlophone 6357 [UK]	[written by Leroy Green/Ron Kersey][produced by Chris Lord-Alge/Tina Turner/Roger Davis]
Why must we wait until tonight/Shake a tail feather	Tina Turner	10.1993	16[5]	97[2]	Virgin 12 683	[written by Bryan Adams/Robert John Lange][produced by Bryan Adams/Robert John Lange]
Goldeneye	Tina Turner	11.1995	10[15]	102[10]	Virgin 38 524	[written by Bono/Edge][produced by Nellee Hooper][piosenka tytułowa z filmu z Jamesem Bondem][71[1].Hot 100 Singles Sales][22[10].Hot Disco/Dance-Virgin 38 524 12"][89[4].R&B Chart]
Whatever you want/Goldeneye	Tina Turner	03.1996	23[15]	-	EMI Parlophone TCR 6429 [UK]	[written by Taylor Dayne/Arthur Baker][produced by Nellee Hooper]
On silent wings/Private dancer/The best/I don't wanna lose	Tina Turner	06.1996	13[12]	-	EMI Parlophone CDR 6434 [UK]	[written by Tony Joe White/Jamie Ralston][produced by Trevor Horn][47[1].Hot Disco/Dance;Virgin promo]
Missing you/Do something	Tina Turner	10.1996	12[5]	84[9]	Virgin 38 553	[written by Gordon Chambers/Barry Eastmond][produced by Trevor Horn]
Something beautiful remains/Addicted to love [live]	Tina Turner	10.1996	27[10]	-	EMI Parlophone CDR 6448 [UK]	[written by Graham Lyle/Terry Britten][produced by Terry Britten][34[15].R&B Chart]
In your wildest dream/What's love got to do with it?	Tina Turner feat Barry White	12.1996	32[7]	101[15]	Virgin 38 578	[written by Mike Chapman/Holly Knight][produced by Trevor Horn][34[20].R&B; Chart]
When the heartache is over	Tina Turner	10.1999	10[12]	-	Parlophone R 6529 [UK]	[written by Graham Stack/John Reid][produced by Brian Rawling/Mark Taylor][3[14].Hot Disco/Dance-Virgin 38 691 12"]
Whatever you need	Tina Turner	02.2000	27[9]	-	Parlophone TCR 6532[UK]	[written by Harriet Roberts/Russell Courtenay][produced by Johnny Douglas]
Open Arms	Tina Turner	11.2004	25[12]	-	Parlophone CDCLS 862 [UK]	[written by Martin Brammer/Ben Barsen/Colette Van Sertima][produced by Jimmy Hogarth]
Proud Mary	Tina Turner	10.2010	62[1]	-	Capitol MIUCT 8414 [UK]	[written by John Fogerty][produced by Chris Lord-Alge/Tina Turner/Roger Davies]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Live! The Ike & Tina Turner Show	Ike & Tina Turner	02.1965	-	126[6]	Warner 1579
Outta season	Ike & Tina Turner	04.1969	-	91[12]	Blue Thumb 5
In person	Ike & Tina Turner	07.1969	-	142[9]	Minit 240 18
River deep-Mountain high	Ike & Tina Turner	09.1969	27[1]	102[8]	A&M; 4178
The hunter	Ike & Tina Turner	11.1969	-	176[3]	Blue Thumb 11
Come together	Ike & Tina Turner	05.1970	-	130[19]	Liberty 7637
Workin' together	Ike & Tina Turner	12.1970	-	25[38]	Liberty 7650
Live at Carnegie Hall/What you hear is what you get	Ike & Tina Turner	07.1971	-	25[22]	UA 9953	[gold]
Nuff said	Ike & Tina Turner	11.1971	-	108[10]	UA 5530
Feel good	Ike & Tina Turner	07.1972	-	160[9]	UA 5598
Nutbush City Limits	Ike & Tina Turner	12.1973	-	163[6]	UA 180
Acid Queen	Tina Turner	09.1975	-	155[5]	UA 495	[produced by Denny Diante, Spencer Proffer, Ike Turner]
Get back!	Ike & Tina Turner	05.1985	-	189[2]	Liberty 51 156
Private dancer	Tina Turner	06.1984	2[150]	3[106]	Capitol 12 330	[5x-platinum-US][3x-platinum-UK][produced by Greg Walsh/John Carter[2]/Martyn Ware/Rupert Hine/Terry Britten]
Break every rule	Tina Turner	09.1986	2[49]	4[52]	Capitol 12 530	[platinum-US][platinum-UK][produced by Terry Britten]
Tina live in Europe	Tina Turner	04.1988	8[13]	86[9]	Capitol 90 126	[gold-UK][produced by John Hudson/Terry Britten]
Foreign affair	Tina Turner	10.1989	1[1][81]	31[21]	Capitol 91 873	[gold-US][5x-platinum-UK][produced by Dan Hartman/Tina Turner]
Simply the best	Tina Turner	11.1991	2[383]	113[17]	Capitol 97 152	[platinum-US][8x-platinum-UK]
What's love got to do with it	Tina Turner	07.1993	1[1][35]	17[30]	Virgin 88 189	[platinum-US][platinum-UK][produced by Bryan Adams/Chris Lord-Alge/Robert John Lange/Roger Davies/Rupert Hine/Steve Duberry/Steve McNamara/Terry Britten/Tina Turner]
Wildest dreams	Tina Turner	09.1996	4[51]	61[27]	Virgin 41 920	[2x-platinum-UK][produced by The Pet Shop Boys/Terry Britten/Trevor Horn/U2]
Divas Live '99	Whitney Houston, Cher, Tina Turner & Brandy	11.1999	-	90[5]	VH1	[gold-US][produced by Arif Mardin/Sean Murphy]
Twenty four seven	Tina Turner	11.1999	9[30]	21[16]	Virgin 23 180	[gold-US][platinum-UK][produced by Brian Rawling/Mark Taylor/Absolute/Terry Britten/Johnny Douglas]
All the best	Tina Turner	11.2004	6[26]	2[15]	Capitol 63936	[platinum-UK][platinum-US][produced by Jimmy Hogarth/Martyn Ware/Phil Spector/Terry Britten/Trevor Horn]
Tina!	Tina Turner	10.2008	-	62[6]	Capitol	[produced by Jimmy Hogarth/Martyn Ware/Phil Spector/Terry Britten/Trevor Horn]
The Platinum Collection	Tina Turner	03.2009	14[11]	-	EMI 2670972 [UK]	[silver-UK][produced by David Bowie/Phil Collins/Rod Stewart/Rupert Hine/Phil Spector/Chris Lord-Alge/Terry Britten/Bob Clearmountain/Trevor Horn/Ike Turner/Robert John Lange/Graham Lyle/Hugh Padgham/Mike Chapman]
Tina Live	Tina Turner	10.2009	43[2]	-	Parlophone 6885312 [UK]	[produced by Dione Orrom/Rocky Oldham]
Love Songs	Tina Turner	02.2014	30[4]	-	Rhino 2564633791 [UK]	-
The Greatest Hits	Tina Turner	04.2018	48[3]	-	Rhino 0190295650919 [UK]	-

niedziela, 16 grudnia 2018

SWV

Trio r&b nagrywające w stylistyce new jack swing, szalenie popularne na początku lat 90-tych. SWV stawiane są w jednym rzędzie z En Vogue, Destiny’s Child czy TLC w panteonie największych gwiazd współczesnego r&b.

Członkinie formacji SWV (akronim od „Sisters with Voices”) - Cheryl „Coko” Gamble, Tamara „Taj” Johnson i Leanne „Lelee” Lyons - poznały się w latach 80-tych. Pierwszych wokalnych szlifów pobierały, śpiewając w kościelnym chórze, gdzie nauczyły się operowania głosem i harmonii. W 1990 r. grupa nagrała taśmę demo, która trafiła w ręce Teddy’ego Rileya - jednego z najważniejszych muzycznych producentów w historii muzyki r&b. Zachwycony wokalnymi umiejętnościami dziewczyn zdecydował się wziąć je pod swoje skrzydła i otoczyć artystyczną opieką. Efektem tego SWV podpisały pierwszy zawodowy kontrakt z labelem rca i w 1991 r. trio rozpoczęło pod czujnym okiem Rileya pracę nad debiutanckim krążkiem.

Płyta It’s About Time ukazała się 27 października 1992 r. Produkcje na wydawnictwie były dziełem Teddy’ego Rileya, Dee Donalda Bowena, Genarda Parkera, Michaela Browna, Briana Morgana i Jeffa Redda. Jako inżynier i realizator dźwięku udzielił się z kolei Pharrell Williams z The Neptunes. Krążek zyskał z miejsca wysokie recenzje, będąc tak naprawdę pierwszą w pełni kobiecą produkcją spod znaku new jack swing. Znalazły się na nim tak popularne i rozpoznawalne do dziś nagrania, jak „Right Here” (92. miejsce billboardu), „I’m So Into You” (#6, złoty nakład), „Weak” (#1, platyna), „Right Here (Human Nature Remix)”(ff 2, platyna), „Downtown”

(#13, złoto) i „You’re Always on My Mind” (54. miejsce billboardu, złoto). Album w niespełna rok sprzedał się w nakładzie podwójnej platyny, a do dziś dnia jego oficjalna sprzedaż sięgnęła 12,5 mln sztuk.

Fenomenalny debiut SWV przełożył się bezpośrednio na ilość nagród i wyróżnień, jakie w latach 1993-1994 przyznano grupie. Były to m.in. 3 statuetki billboardu (ogólnie płyta i single z niej dostały aż jedenaście nominacji), nominacja do Grammy i 4 nagrody American music award.

Chcąc zdyskontować ogromną popularność zespołu i wypełnić lukę spowodowaną długim okresem pracy nad drugim studyjnym krążkiem, w 1994 r. wytwórnia RCA wydała krążek The Remixes, zawierający przeróbki nagrań z debiutu. Wydawnictwo nie okazało się wielce trafionym pomysłem, dochodząc zaledwie do 92. miejsca na liście billboardu. Również krytycy nie zareagowali entuzjastycznie na materiał.

Kwiecień 1996 r. przyniósł w końcu niezwykle wyczekiwaną, drugą studyjną płytę SWV zatytułowaną New Beginning. Tym razem wśród producentów nie znalazł się Teddy Riley, grupa skorzystała bowiem z usług m.in. takich twórców, jak Erick Sermon, Troy Hightower, Herb Middleton, The Neptunes i Kevin Evans. W efekcie krążek był bliższy stylistyce organicznego, spokojnego r&b i hip-hopu. Płyta przyniosła dwa wielkie hity - „You’re the One” i „Use You’re Heart”, sprzedając się do dziś na całym święcie w nakładzie ok. 4 mln sztuk.

Już rok później SWV dostarczyły fanom aż dwa krążki. W kwietniu 1997 r. ukazał się trzeci klasyczny, studyjny album zespołu pt. Release Some Tension. Było to najsłabiej ocenione dzieło grupy. Na krążku dziewczyny skorzystały z pomocy takich twórców, jak Missy Elliott, E-40, Snoop Dogg, Foxy Brown czy Lii’ Kim, mimo tego płycie zabrakło spójności. Wielu dziennikarzy oceniło Release Some Tension jako nie w pełni dopracowaną i przygotowaną próbę utrzymania pozycji tria na scenie r&b, ale ogólna sprzedaż krążka (milion sztuk) ukazała, że fani nie odnieśli się do takiego zabiegu pozytywnie. Dowiodła tego okolicznościowa, świąteczna płyta A Special Christmas (wydana 11.11.1997), która w ogóle nie załapała się do dwusetki billboardu, przechodząc bez echa.

Gdy coraz bardziej jasne stawało się, że SWV okres największej świetności mają za sobą, grupa podjęła decyzję o zawieszeniu działalności. W efekcie od 1999 r. na półki sklepowe trafiły jedynie wydawane od czasu do czasu kompilacje zawierające największe hity zespołu. Często pojawiające się plotki i rozmowy na temat możliwej reaktywacji działalności tria, każdorazowo kończyły się na pojedynczych koncertach, m.in. jako support New Edition na trasie NEW JACK SWING TOUR w latach 2005-2006.

SWV są wymieniane przez wielu popularnych współcześnie artystów jako ich inspiracja. Piosenki z repertuaru zespołu przerabiali m.in. Christina Aguilera, JoJo i Leona Lewis. Ze sprzedażą ponad 15 milionów płyt i aż jedenastoma singlami, które okryły się przynajmniej złotym nakładem w latach 90-tych, grupa uważana jest za jedną z najważniejszych w ostatniej dekadzie XX w.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Right Here	SWV	01.1993	-	92[5]	RCA 62 355 [US]	[written by Brian Morgan][produced by Brian Morgan][13[22].R&B Chart]
I'm So into You	SWV	05.1993	17[6]	6[27]	RCA 74321144972	[gold-US][written by Brian Morgan][produced by Brian Morgan][2[32].R&B Chart]
Weak	SWV	06.1993	33[3]	1[1][26]	RCA 74321153352	[platinum-US][written by Brian Morgan][produced by Brian Morgan][1[2][24].R&B Chart]
Right Here/Human Nature	SWV	08.1993	3[12]	2[22]	RCA 74321160482	[gold-US][written by Brian Morgan][produced by Brian Morgan][1[1][34].R&B Chart]
You're Always on My Mind	SWV	01.1994	-	54[17]	RCA 62 738 [US]	[written by Brian Morgan][produced by Brian Morgan][8[20].R&B Chart]
Downtown	SWV	02.1994	19[6]	36[12]	RCA 74321189012	[gold-US][written by Genard Parker/Gina Gomez/Kenny Ortiz][produced by Genard Parker]
Anything	SWV	04.1994	24[4]	18[20]	RCA 74321212212	[written by Brian Morgan][produced by Brian Morgan][4[24].R&B Chart]
Tonight's the Night	BLACKstreet feat. SWV	08.1995	-	80[7]	Interscope 98 118	[27[17].R&B Chart]
You're the One	SWV	04.1996	13[8]	5[20]	RCA 74321386172	[gold-US][written by Cheryl Gamble/Allen Gordon/Tamara Johnson/Andrea Martin/Ivan Matias][produced by Allen Gordon][1[1][20].R&B Chart]
Use Your Heart	SWV	08.1996	-	22[20]	RCA 64 607	[written by Chad Hugo/Pharrell Williams][produced by Chad Hugo/Pharrell Williams][6[20].R&B Chart]
It's All About U	SWV	01.1997	36[12]	61[15]	RCA 74321442152	[written by Anthony Burroughs/Allen Gordon/Andrea Martin][produced by Allen Gordon][32[13].R&B Chart]
Someone	SWV Feat. Puff Daddy	07.1997	34[7]	19[20]	RCA 74321513942	[gold-US][written by Deric Angelettie/Mason Betha/Sean "Puffy" Combs/Bill Darden/Jeremy Graham/Chris E. Martin/Harve Pierre/Kelly Price/Todd Shaw/Kit Walker/Christopher Wallace][produced by Sean "Puffy" Combs/Jay Dub][5[20].R&B Chart]
Can We	SWV	08.1997	18[12]	75[15]	Jive JIVECD 423	[written by Missy Elliott/Tim Mosley][produced by Timbaland][31[20].R&B Chart]
Hey AZ	AZ feat.SWV	08.1997	-	117[3]	EMI 58 655 [US]	[27[17].R&B Chart]
Lose My Cool	SWV featuring Redman	10.1997	-	-	RCA	[31[9].R&B Chart]
Rain	SWV	03.1998	-	25[14]	RCA 65 402 [US]	[written by Brian Morgan][produced by Brian Morgan]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
It's About Time	SWV	07.1993	17[20]	8[71]	RCA 74321166112	[3x-platinum-US][produced by Brian Morgan]
New Beginning	SWV	05.1996	26[8]	9[25]	RCA 07863664872	[platinum-US][produced by Brian Morgan/Chad Hugo/Chucky Thompson/Erick Sermon/Pharrell Williams/SWV/Troy Hightower]
Release Some Tension	SWV	08.1997	19[9]	24[25]	RCA 74321493162	[gold-US][produced by Sean "Puffy" Combs/Roderick Wiggins/Malik Pendleton/The Characters/Timbaland/Brian Morgan/Derick Angelettie/Marc Kinchen/Kevin Perez/Anthony Perez/Kevin Evans/Joe/Faith Evans/Tyrone Davis]
I Missed Us	SWV	05.2012	-	25[6]	Entertainment One 2426	[produced by Cainon Lamb, Bryan-Michael Cox, Carvin & Ivan, Michael "Big Mike" Clemons]
Still	SWV	02.2016	-	80	Mass Appeal Entertainment 5260	[produced by Cainon Lamb ,Bigg D]

Kula Shaker

Kula Shaker, grupa brytyjska. Powstała wiosną 1993 w Londynie. Jej trzon ustanowili: Crispian "Dodge" Mills (18.01.1973, Hammersmith, Londyn; syn aktorki Hayley Mills i reżysera Roya Boultinga) - g, sarod, tambura, hca, Alonza "Shep" Bevan (24.10.1970, Walia) - b, g, k, tabla, voc i Paul Winterhart (19.09.1971, Somerset) - dr, którzy już wcześniej występowali razem w zespole The Objects Of Desire. Z początku wokalistą został Saul Dismont. On też wymyślił pierwotną nazwę - The Kays. Gdy w czerwcu 1993 odszedł, jego obowiązki przejął Mills. W grudniu składu dopełnił Jay Darlington (3.05.1968, Limpsfield Chart, Surrey) - k, voc, wywodzący się z The Sheds. Wiosną 1995 przeobraziła się w Kula Shaker. Gdy we wrześniu 1999 Mills zdecydował się odejść, zakończyła działalność. W 2005 odrodziła się w składzie: Mills, Bevan, Winterhart. Na początku 2006 dołączył Harry Broadbent- k.

Już w 1993, jako The Kays, koncertowała u boku tria rockowych weteranów B.B.M. (Jack Bruce, Ginger Baker i Gary Moore). W 1994 znalazła menażerkę, Anitę Mengi, oraz uzyskała dostęp do londyńskiego studia Air, należącego do słynnego producenta George'a Martina (poznała jego syna Gilesa). A jednak nie potrafiła się przebić. I gdy wiosną 1995 została zaproszona przez zaprzyjaźniony zespół Reef, który dorobił się właśnie pierwszego przeboju, Good Feeling, na wspólne tournee po kraju, postanowiła zacząć od zera, pod nowym szyldem. Wtedy mianowała się Kula Shaker (zainspirował ją wyznawca Kryszny, Kula Sekhara, którego poznała w tym czasie, ale w wywiadach twierdziła, że źródłem było imię władcy Indii z IX wieku). Znalazła nowego, bardziej doświadczonego menażera - Kevina Nixona. A dokonane w tym czasie nagrania demo, m.in. Under The Hammer, Smart Dogs i Start All Over, zainteresowały wytwórnię RCA, co zaowocowało sesją w Eastcote Studios i zarejestrowaniem kompozycji Tattva i Hollow Man.

Prawdziwy przełom nastąpił jednak we wrześniu 1995. Wzięła wówczas udział w konkursie dla młodych zespołów zorganizowanym w ramach festiwalu In The City w Manchesterze. Dostała się do finału - wraz z Placebo i Performance -a utwór Tattva (jako Tattua) ukazał się w towarzyszącym imprezie, niskonakładowym zestawie "In The City Live Unsigned - The Closing Party", wydanym przez Disctronics. Wtedy też po raz pierwszy usłyszał ją Miles Kemp z wytwórni Columbia i już w listopadzie zaproponował podpisanie kontraktu, co bez wahania uczyniła.

W grudniu 1995 na rynek trafił singel z dwoma nagraniami z sesji w Eastcote Studios: Tattva (w wersji zremiksowanej - z podtytułem Lucky 13 Mix) i Hollow Man Pt 2. Formacja promowała go na wspólnej trasie po kraju z Corduroy. A zaraz potem ruszyła na tournee europejskie u boku The Presidents Of The U.S.A. Wydany zaś w kwietniu 1996 drugi singel, Grateful When You're Dead-Jerry Was There/ Another Life, zapewnił jej wreszcie miejsce w dalszych rejonach list przebojów. Natomiast następny, Tattva (nowa wersja)/Tattva On St. George's Day/Dance In Your Shadow (w wydaniu kompaktowym płyty dodatkowo przeróbka Red Balloon Tima Hardina) z czerwca, był już wielkim przebojem. Podobnie jak następne: Hey Dude/Troubled Mind z sierpnia i Govinda/Gokula (utwór oparty na riffie wziętym z kompozycji Skiing George'a Harrisona)/Temple Of Everlasting z grudnia.

Bestsellerem był też album "K" nagrany między styczniem a majem w różnych studiach, m.in. Eden, Rak i Townhouse, przy pomocy Johna Łęckiego jako głównego producenta oraz takich muzyków, jak Wajahat Khan - sarod, Himangsu Goswami - tabla oraz sekcja instrumentów dętych The Kick Horns, wydany we wrześniu. Okazał się najszybciej sprzedawanym rockowym debiutem na Wyspach od czasu "Definitely Maybe" Oasis.

Przesycona beatlesowskim duchem okładka "K" autorstwa Dave'a Gibbonsa, pełna postaci, których nazwiska zaczynają się na literę "K", jak John F. Kennedy, Martin Luther King i Boris Karloff, doskonale pasowała do klimatu cudownie eklektycznej muzyki, zakorzenionej w psychodelii spod znaku The Beatles, Jimiego Hendrixa czy Pink Floyd (np. Start All Over, Grateful When You're Dead, 303, Tattva, Hollow Man) oraz w rave'owym graniu zespołów manchesterskich w rodzaju The Stone Roses i Happy Mondays (Hey Dude, Knight On The Town, Smart Dogs), ożywionej nawiązaniami w warstwie melodycznej, rytmicznej i brzmieniowej do tradycji Indii (np. Sleeping Jiva, Temple Of Everlasting Light), urozmaiconej przeróbką pieśni Govinda, spopularyzowanej w świecie rocka w 1970 przez Radha Krishna Temple, śpiewających wyznawców Kryszny. Grupa nie kryła źródeł inspiracji, nawet żartobliwe tytuły niektórych utworów wydawały się wskazywać, czego słucha (np. Hey Dude, będący parafrazą tytułu Hey jude The Beatles, czy Grateful When You're Dead i Jerry Was There, nawiązujące do The Grateful Dead i lidera Jerry'ego Garcii, chociaż akurat ten zespół nie należał do największych fascynacji Kula-Shaker). Nie brakowało wschodniego mistycyzmu w tekstach utworów z "K" (a piętnaście minut po zakończeniu płyty pojawiało się wypowiadane ze wschodnim akcentem krótkie przesłanie, zaczynające się od słów: "Mój guru powiedział mi..."). Jednak znalazły się wśród nich też całkiem przyziemne, jak 303, przywołujący wspólną wyprawę w 1993 starym Mercedesem A303 na festiwal w Glastonbury, czy Smart Dogs, nawiązujący do treści realizowanego przez przyjaciół Millsa, ale nigdy nie ukończonego filmu Smart Dogs In Baha, w którym miał być wykorzystany.

Latem 1996 formacja grała w kraju na wielkich festiwalach, np. w Knebworth u boku Oasis przed studwudziestopięciotysięczną publicznością, a później koncertowała m.in. w Stanach i Japonii. Ale na początku 1997 jej karierę skomplikowała kontrowersyjna wypowiedź Millsa: "Chciałbym mieć wielkie płonące swastyki na scenie", chociaż chodziło przecież, co wokalista przypomniał w wyjaśniającym liście do "The Independent", o pochodzący z Indii i Azji Środkowej symbol pomyślności i szczęścia, a nie znak faszystowski. W marcu tego roku grupa umieściła na światowych listach przebojów własną wersję piosenki Hush Joe Southa w psychodelicznej oprawie wzorowanej na opracowaniu Deep Purple sprzed lat (rzecz została wykorzystana w filmie I Know What You Did Last Summer, czyli Koszmar minionego lata, w reżyserii Jima Gillespiego); na stronie B singla znalazł się utwór Raagy One (Waiting For Tomorrow). W tym czasie znowu koncertowała w Stanach i - razem z Aerosmith - w Europie. Podczas pobytu za oceanem przystąpiła w Bearsville Studios niedaleko Woodstock do pracy nad nowym albumem,ale utysfakcjonował ją tylko jeden z zarejestrowanych utworów,Sound of Drums. On ukazał się rok później, w kwietniu, na kolejnym przebojowym singlu - wraz z kompozycją Hurry On Sundown (Hari Om Sundown).

Latem 1998 na rynek miała trafić druga duża płyta, "Peasants, Pigs & Astronauts", ale grupa nie była w stanie jej ukończyć. I dzieło pojawiło się dopiero w marcu 1999, promowane singlami Mystical Machine Gun/Guitar Manz lutego i Shower Your Love/Goodbye Tin Terriers z maja tego roku. Wyprodukowane przez Boba Ezrina, współpracownika Pink Floyd, i nagrane przy współudziale takich muzyków, jak Goswami - voc, tabla, Hariprasad Chaurasia - fi, Gouri Chudhury - voc, Kamal - sarangi oraz sekcja instrumentów dętych The Mighty Horn Assortment, nie powtórzyło sukcesu debiutu. Ale też nie miało jego wdzięku. Chociaż zawierało całkiem podobny repertuar, chwilami beatlesowski w klimacie (np. Shower Your Love, Goldern Avatar), kiedy indziej przesycony madchesterską aurą (np. Mystical Machine Gun), zawsze pełen nawiązań do muzyki indyjskiej (np. Mystical Machine Gun, Radhe Radhi, Namapi Nanda Nandana), wzbogacony nowymi wątkami, od brytyjskiego rhythm'n'bluesa spod znaku Manfreda Manna czy The Kinks (np. 108 Battles Of The Mind) przez latynoski rock Santany (np. Great Hosannah, Last Farewell) po akcenty arabskie (np. Great Hosannah, Shower Your Love, Timeworm). Niestety, piosenkom brakowało lekkości i świeżości pierwszych przebojów, a resztki wdzięku odbierały im Ezrinowskie aranżacje, przeładowane, ciężkie, niekiedy pełne orkiestrowego rozmachu (np. Shower Your Love, S.O.S., Radhe Radhe). Klapa rynkowa albumu, w pierwszym tygodniu sprzedanego zaledwie w dwudziestu pięciu tysiącach egzemplarzy, przesądziło o losie Kula Shaker. A już po rozwiązaniu formacji, w grudniu 2002, ukazała się składanka "Kollected - The Best Of Kula Shaker", zawierającą m.in. jedno premierowe nagranie, przeróbkę Ballad Of A Thin Man Boba Dylana.

Mills bez powodzenia kontynuował karierę w zespole Pi, ale później odniósł pewien sukces z grupą The Jeevas, znaną z płyt "1, 2, 3, 4" (Cowboy Music, 2002) i "Cowboys And Indians" (Cowboy Music, 2003). Gościnnie wspomagał w studiu m.in. The Prodigy (Narayan). Zadebiutował jako aktor w filmie Winged Boy (2005, reż. Stephen Fry). Bevan dołączył do formacji The Healers Johnny'ego Marra. Winterhart grał w Thirteen:13 i Aqualung. Darlington pojawił się w koncertowym składzie Oasis.

W 2005 grupa "Kula Shaker odrodziła się jako trio (Mills, Bevan, Winterhart), aby nagrać utwór Braj Mandela na płytę "School Of Braja" (Gaudiya Vedanta, 2006; dochody ze sprzedaży całego nakładu przeznaczono na rozwój The New Braja Village School z Badger w Kalifornii). Atmosfera sesji była tak dobra, że muzycy postanowili kontynuować wspólną działalność. 21 grudnia formacja po raz pierwszy od sześciu lat zaprezentowała się publiczności - na kameralnym koncercie w pubie Wheatsheaf w Leighton Buzzard. Wiosną 2006, już w składzie z Broadbentem, odbyła trasę po kraju. W kwietniu wydała czwórkę "Revenge Of The King" (dostępną jako plik internetowy oraz dziesięciocalowy winyl rozprowadzany na koncertach, we wrześniu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Grateful When You're Dead / Jerry Was There	Kula Shaker	05.1996	35[13]	-	Columbia KULACD 2	[written by Crispian Mills , Kula Shaker][produced by John Leckie]
Tattva	Kula Shaker	07.1996	4[17]	-	Columbia KULA 3	[written by Alonza Bevan/Crispian Mills/Jay Darlington/Paul Winter][produced by John Leckie]
Hey Dude	Kula Shaker	09.1996	2[18]	-	Columbia KULA CD 4	[written by Crispian Mills/Kula Shaker][produced by John Leckie]
Govinda	Kula Shaker	11.1996	7[20]	-	Columbia KULA 5	[written by Crispian Mills/Kula Shaker][produced by John Leckie][oryginalnie nagrana przez Radha Krishna Temple]
Hush	Kula Shaker	03.1997	2[19]	-	Columbia KULA CD 6	[silver-UK][written by Joe South][produced by Crispian Mills/Stephen Harris]
Tattva (Lucky 13)	Kula Shaker	08.1997	96[2]	-	Columbia KULACD 1	-
Sound Of Drums	Kula Shaker	05.1998	3[15]	-	Columbia KULA 21CD	[written by Crispian Mills/Kula Shaker][produced by Crispian Mills/George Drakoulias/Rick Rubin]
Mystical Machine Gun	Kula Shaker	03.1999	14[15]	-	Columbia KULA 22CD	[written by Crispian Mills/Kula Shaker][produced by Bob Ezrin/Crispian Mills]
Shower Your Love	Kula Shaker	05.1999	14[10]	-	Columbia KULA 24 CD	[written by Crispian Mills][produced by Bob Ezrin , Crispian Mills]
Second Sight	Kula Shaker	08.2007	101[1]	-	Strangefolk SFKS002V	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
K	Kula Shaker	09.1996	1[2][74]	200[1]	Columbia SHAKER 1CDK	[2x-platinum-UK][produced by John Leckie,Alonza Bevan, Crispian Mills]
Peasants, Pigs & Astronauts	Kula Shaker	03.1999	9[18]	-	Columbia SHAKER 2CD	[gold-UK][produced by Bob Ezrin/Crispian Mills/George Drakoulias/Rick Rubin]
Strangefolk	Kula Shaker	09.2007	69[2]	-	Strange Folk SFKS 001CD	[produced by Kula Shaker/Brinkworth/Sam Williams]
Pilgrims Progress	Kula Shaker	07.2010	117[1]	-	Strangefolk SFKS 003	[produced by Crispian Mills, Alonza Bevan]
K 2.0	Kula Shaker	02.2016	32[1]	-	Strangefolk SFKS 007	[produced by Crispian Mills, Alonza Bevan]

Néry

Néry Catineau , znany jako Néry , jest francuskim pisarzem, piosenkarzem, reżyserem i reżyserem.
Po studiach kina animowanego w École des Gobelins w Paryżu i tworzeniu filmów krótkometrażowych w kolektywie Super Trollop , w tym Travail du Fer, nominowanego w 1987 r. do nagrody Cézara, Néry zaczął działalność w muzyce w 1986 r., tworząc grupę Les Nonnes Troppo, a niedługo po tym Les VRP , która koncertuje we Francji, Japonii, Polsce, Kanadzie, Senegalu ... od 1989 do 1993 roku, by zakończyć w Zenith Montpellier. Podczas gdy VRP zawiesiło działalność , Les Nonnes Troppo regularnie koncertuje.
W tym czasie Néry tworzy klipy, w tym Pas assez dla Mano Negra .
W 1996 roku Néry rozpoczął karierę jako solowy piosenkarz, tworząc debiutancki album La Vie c'est de la viande qui pense ... wyznaczając punkt zwrotny w swoim życiu jako muzyk: podczas gdy jego utwory mogą być związane z alternatywnym gatunkiem rocka od lat 90. ten album solowy miksuje utwory, flamenco , trip hop , muzykę klasyczną , electro i wiele innych, z utworami od 40 sekund do 10 minut. Album ten otrzymuje także Grand Prix du Disque z Académie Charles-Cros w 1999 roku.

Kolejne dwie płyty i powiązane trasy to: Vol Libre w 2002 roku (z muzykami Bertrandem Belinem na gitarze, Pierre Le Bourgeois na wiolonczeli i Olivierem Daviaudem na fortepianie) oraz Néry Belgistan Yanzy w 2006 roku (z La Fanfare du Belgistan ). Jest to również okres, w którym pojawia się na albumach innych artystów ( Olivia Ruiz, ale także -Les Ogres de Barback , Ouf la puce).

Od 2000 roku jest proszony o wystawianie musicali innych artystów ( Romain Didier , Olivia Ruiz , Daniel Lavoie ...)

Wreszcie, w ostatnich latach Néry urozmaicił swoją twórczość, powracając na przykład do swoich utworów z orkiestrą symfoniczną ( Rumours de ville w 2002 roku), tworząc show w Chinach z muzykami chińskimi i belgijskimi ( Lukou w 2007 roku) lub tworząc kolejny program z muzykiem jazzowym, uchodźcami, bezdomnymi i licealistami (Un exil w 2008 r.).

Albums

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Belgistan

Néry

09.2006

195[1]

Roy Music 0946 3710292 3

Neurosis

Neurosis - amerykańska grupa grająca muzykę z pogranicza gatunków sludge metal, industrial, jej styl podlega jednak ciągłej ewolucji i jest trudny do zaklasyfikowania. Powstali w 1985 roku w Oakland w Kalifornii. Wydali dziesięć albumów długogrających (2007). Ich styl ewoluował od hardcore punka (płyty Pain of Mind i The Word as Law) poprzez doom metal aż do ambientowych produkcji Tribes of Neurot (side-project muzyków).

Zimą 1985 roku Scott Kelly i Dave Edwardson (byli członkowie Violent Coercion) wraz z Jasonem Roederem zakładają zespół. Z racji przeszłości muzyków grupa zostaje zaliczona do sceny hardcore, jednakże ciągłe eksperymenty muzyczne uniemożliwiają przyporządkowanie jednemu stylowi (z tego powodu został ukuty termin neurotic metal). W takim składzie nagrywają swoje pierwsze utwory (pierwsze demo-singel Black (singel) powstał w 1986 roku). Nakładem Alchemy Records w 1987 roku powstaje pierwszy album grupy - Pain of Mind. Zespół ustala dosyć konserwatywne hardcore'owe brzmienie, które utrzyma się jeszcze na drugim długogrającym wydawnictwie - The Word as Law. Tymczasem do grupy dołącza drugi gitarzysta - Chad Salter, z którym nagrywają i wydają w 1989 EPkę Aberration. The Word as Law została nagrana po zmianie w składzie zespołu - miejsce Saltera na gitarze zajmuje Steve Von Till (okaże się stałym członkiem).

Odejściem od stylistyki hardcore'owej i zarazem rozpoczęciem poszukiwań oryginalnego brzmienia było nagranie w 1992 trzeciego krążka - Souls at Zero (pierwsza płyta wydana w Alternative Tentacles). Jest to także pierwsza produkcja zespołu, w którą został zaangażowany specjalista od wizualizacji prezentowanych w trakcie koncertów - Adam Kendall. Stało się to pewnym znakiem rozpoznawczym grupy oraz było ewenementem w tamtym czasie.
Grupa jest uważana za jednego z prekursorów nurtu post-metal, razem z zespołami Melvins oraz Godflesh.

Zespół Neurosis zainspirował wiele innych grup do muzycznych poszukiwań. Warto tu wymienić m.in. Isis oraz Cult of Luna, które tworzą muzykę osadzoną w bardzo podobnym klimacie, proponując jednak własne, oryginalne rozwiązania.

Albums

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Given To The Rising

Neurosis

05.2007

175[1]

Neurotic

Nevada Tan

Panik - niemiecki zespół założony w 2001 roku w Neumünster pod nazwą Nevada Tan, który tworzy sześciu muzyków. Zmiana nazwy zespołu wynikała z zerwaniem umowy z dawną wytwórnią.
W 2007 roku wydali swój debiutancki album Niemand hört dich. Druga płyta, która nosi nazwę Panik, miała premierę 25 września 2009 roku i została wydana przez wytwórnię członka zespołu, Davida Bonka. 11 listopada 2009 roku od zespołu odeszli Franky Ziegler, Jan Werner, Juri Schewe i Christian Linke.

W 2016 powrócili jako zespół Zorkkk.
Panik łączy rap z hard rockiem. Często porównuje się ich do Linkin Parku, choć sami artyści uważają, że nie tworzą takiej muzyki jak amerykański zespół.

Pierwszy oficjalny koncert grupy odbył się w Mannheim 2 marca 2007 roku. Jednym z najważniejszych występów był Schau nicht weg! pod Bramą Brandenburską w Berlinie 25 sierpnia 2007 roku. Oprócz Panik wystąpili tam między innymi Monrose, US5 i LaFee. Także w 2007 roku zespół odbył trasę koncertową we Francji. 19 września 2009 roku zagrali na The Dome 51, obok m.in. Kelly Rowland, Sunrise Avenue i Cascada. Również we wrześniu rozpoczęli trasę unplugged po Niemczech.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Revolution	Nevada Tan	03.2007	-	-	15[9]	-	-	25[9]	-	-	Universal 06025 1726381	[written by Nevada Tan]
Vorbei	Nevada Tan	06.2007	-	-	29[9]	-	-	42[3]	-	-	Polydor 060251736571	[written by Nevada Tan]
Neustart	Nevada Tan	08.2007	-	-	44[6]	-	-	-	-	-	-	-

Albums

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Niemand hört dich

Nevada Tan

05.2007

87[4]

63[5]

8[22]

21[5]

Vertigo 06025 1730263

Nevermore

Nevermore- amerykańska grupa muzyczna wykonująca szeroko pojętą muzykę heavy metalową. Powstała w 1991 roku w Seattle w stanie Waszyngton z inicjatywy byłych członków zespołu Sanctuary: wokalisty Warrela Dane'a, basisty Jima Shepparda i gitarzysty Jeffa Loomisa. W początkowym okresie działalności muzyka prezentowana przez zespół zaliczana była do nurtu power i thrash metalu. Następnie grupa zwróciła się w stronę metalu progresywnego, metalu alternatywnego czy też groove metalu.
Pomimo zmian stylistycznych Nevermore wypracowało łatwo rozpoznawalny styl oparty na wokalizach Warrela Dane'a i wirtuozerskich partiach wieloletniego gitarzysty Jeffa Loomisa, który opuścił formację w 2011 roku. Do 2010 roku ukazało się osiem albumów studyjnych grupy pozytywnie ocenianych zarówno przez fanów jak i krytyków muzycznych.

Od 2011 roku brak jest doniesień o działalności zespołu.
Grupa Nevermore powstała w 1991 roku w Seattle w stanie Waszyngton z inicjatywy byłych członków zespołu Sanctuary: wokalisty Warrela Dane'a, basisty Jima Shepparda i gitarzysty Jeffa Loomisa. W 1992 roku nakładem zespołu ukazało się pierwsze wydawnictwo zespołu pt. Utopia. W 1994 roku ukazało się drugie demo pt. 1994 demo. 1 stycznia 1995 roku nakładem Century Media Records ukazał się debiutancki album grupy zatytułowany Nevermore. 28 maja 1996 ukazał się minialbum In Memory. 23 lipca 1996 został wydany drugi album Nevermore pt. The Politics of Ecstasy. 6 stycznia 1999 ukazał się trzeci album formacji pt. Dreaming Neon Black. We wrześniu 2000 roku został wydany czwarty album formacji zatytułowany Dead Heart in a Dead World. Wydawnictwo ukazało się również we wzbogaconej wersji zawierającą teledysk do utworu "Next In Line". Nagrania odbyły się w studiu Village w El Paso, w stanie Teksas we współpracy z producentem muzycznym Andym Sneapem. W ramach promocji zespół odbył trasę koncertową w Stanach Zjednoczonych wraz z In Flames i Shadows Fall.

Pod koniec 2001 roku zespół opuścił gitarzysta Curran Murphy, który dołączył do Annihilator. 29 lipca 2003 roku ukazał się szósty album grupy pt. Enemies of Reality. Płyta została zarejestrowana w rodzinnym mieście zespołu Seattle we współpracy z producentem muzycznym Kelly Grayem, który wcześniej poprzednio m.in. z Dokken i Queensrÿche. We wrześniu i październiku odbyło się europejskie tournée. Koncerty Nevermore poprzedziła szwedzka grupą death metalowa Arch Enemy. W kwietniu 2004 roku do zespołu dołączył gitarzysta Steve Smyth. Muzyk, który występował poprzednio w formacji Testament.

26 lipca 2005 roku ukazał się siódmy album grupy pt. This Godless Endeavor. Utwory z przeznaczeniem na płytę zostały zarejestrowane w Backstage Studios we współpracy z producentem muzycznym Andym Sneapem. Okładkę wydawnictwa przygotował Hugh Syme, który współpracował poprzednio z zespołami autora Rush i Megadeth. W ramach promocji wydawnictwa został zrealizowane teledyski do utworów "Final Product" i "Born". We wrześniu Nervemore odbyło trasę koncertową w Europie. Koncerty zespołu poprzedziły grupy Mercenary i Dew-Scented. W 2006 roku Chris Broderick zastąpił borykającego się z problemami zdrowotnymi Steve'a Smytha. Broderick wziął udział m.in. w występach zespołu podczas letnich festiwali Gods of Metal, Rock Hard, Sweden Rock i Rock Fest Belfast.

W kwietniu 2008 roku został wydany debiutancki album solowy wokalisty zespołu Warrela Dane'a pt. Praises to the War Machine. Na płycie ukazało się trzynaście kompozycji w tym dwie interpretacje z repertuary The Sisters of Mercy i Paula Simona. Gościnnie w nagraniach wziął udział m.in. James Murphy, który zagrał na gitarze w utworze tytułowym. Natomiast 30 września ukazał się solowy debiut gitarzysty Jeffa Loomisa zatytułowany Zero Order Phase. W nagraniach wziął udział był perkusista Nevermore Mark Arrington, który występował w zespole w latach 1993-1994. 20 października ukazało się pierwsze wydawnictwo DVD zespołu pt. The Year of the Voyager. Na wydawnictwie znalazły się koncert zespołu zarejestrowany 11 października 2006 roku w klubie Zeche w Bochum w Niemczech. Biletowany do 666 miejsc występ został zarejestrowany siedmioma kamerami w systemie Dolby Surround 5.1. 2 marca 2009 roku ukazała się pierwsza kompilacja nagrań zespołu pt. Manifesto of Nevermore. 8 czerwca 2010 roku ukazał się ósmy album studyjny zespołu zatytułowany The Obsidian Conspiracy. Na potrzebny wydawnictwa oprócz autorskich kompozycji zespołu muzycy zarejestrowali interpretacje z repertuaru The Doors i The Tea Party. Również w 2010 roku stanowisko drugiego gitarzysty objął Attila Vörös. W 2011 roku formację opuścili perkusista Van Williams oraz gitarzysta Jeff Loomis.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Obsidian Conspiracy	Nevermore	06.2010	195	132	Century Media 9979812	[produced by Peter Wichers]

New Found Glory

New Found Glory (dawniej A New Found Glory)- amerykański zespół poppunkowy założony w Coral Springs na Florydzie w 1997r. Członkowie bandu bardziej jednak identyfikują się ze stanem Kalifornia. Założycielami są: wokalista - Jordan Pundik, gitarzyści - Chad Gilbert i Steve Klein, basista Ian Grushka oraz perkusista Joe Moreno. Po kilku występach nastąpiła zmiana perkusisty, którego zastąpił Cyrus Bolooki. W grudniu 2013 grupę opuścił Steve Klein. Od tego czasu występują jako kwartet.

W muzyce New Found Glory słychać wpływy punkowych kapel takich jak Green Day czy NOFX oraz mocniejszych brzmień z pogranicza Hatebreed i Madball. Sami określają swoją muzykę jako Easy Core.

Zespół powstał w okresie letnim 1997 roku kiedy to Jordan Pundik (wokalista) poznał Stephena Kleina (gitarzysta) w "Marjory Stoneman Douglas High School". Już wtedy zaczęli razem tworzyć muzykę. Nazwa zespołu powstała podczas gdy Jordan i Steven pracowali w restauracji "Red Lobster". Jak to Jordan stwierdził - Jak wymyśliliśmy nazwę? Napisaliśmy ją na serwetce. Wydaje mi się, że wsadziliśmy coś z piosenki zespołu Get Up Kids "A Newfound Interest in Massachusetts". Następnie zaprosili do wspólnej gry basistę Iana Grushkę, który wcześniej grał w zespole o nazwie "Inner City Kids". Pierwsze próby odbywały się w garażu Iana. Następnie uzupełnili skład o perkusistę Joe "Taco Joe" Moreno. Wkrótce potem, Chad Gilbert, były wokalista Shai Hulud, dołączył do nich na gitarę zamykając kwintet.

Zespół nagrał swoją debiutancką EP-kę "It's All About Girls" w 1997 roku w mieszkaniu przyjaciela, która była kolportowana przez niezależną wytwórnię Fiddler Records. Współpraca z Moreno nie układała im się jak najlepiej. Chad stwierdził w wywiadzie dla Alternative Press, że perkusja na EP-ce była źle zagrana. Wkrótce Moreno został zastąpiony przez obecnego perkusistę Cyrusa Bolooki. Po ustabilizowaniu składu NFG wyruszyli w trasę na wschodnie wybrzeże i szybko sprzedali cały nakład EP-ki. Undergroundowy sukces zespołu przyciągnął uwagę wytwórni płytowej Eulogy Recordings co zaowocowało podpisaniem umowy i zwiększeniem dystrybucji ich muzyki.

Po sukcesie "It's All About Girls", zespół nagrał swój debiutancki album "Nothing Gold Can Stay" (1999). Początkowo sprzedawali go z jednostronną wkładką podczas koncertów wspierających grupę NOFX. Richard Reines, współzałożyciel Drive-Thru Records bacznie obserwując ich dokonania, spotkał się z zespołem i zaproponował współpracę. NFG podpisali w pięcioosobowym składzie umowę z Drive-Thru na 5.000 $ za licencję Nothing Gold Can Stay, która sprzedała się w ponad 300.000 egzemplarzy.

W 2009 Nothing Gold Can Stay została okrzyknięta mianem "10 Classic Albums of '99" na łamach Alternative Press.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hit or Miss	New Found Glory	06.2001	58[2]	-	MCA 1558232	[written by New Found Glory][produced by Neal Avron]
My Friends Over You	New Found Glory	08.2002	30[3]	85[6]	MCA MCSXD 40286	[written by Cyrus Bolooki/Chad Gilbert/Ian Grushka/Steve Klein/Jordan Pundik][produced by Neal Avron]
Head on Collision	New Found Glory	10.2002	64[2]	-	MCA MCSTD 40298	[written by Cyrus Bolooki/Chad Gilbert/Ian Grushka/Steve Klein/Jordan Pundik][produced by Neal Avron]
All Downhill from Here	New Found Glory	06.2004	58[2]	-	Geffen 9862523	[written by New Found Glory][produced by Neal Avron]
Failure's Not Flattering (What's Your Problem)	New Found Glory	09.2004	67[2]	-	Geffen MCSTD 40380	[written by New Found Glory][produced by Neal Avron]
I Don't Wanna Know	New Found Glory	02.2005	48[2]	-	Geffen 2103972	[written by New Found Glory][produced by Neal Avron]
Kiss Me	New Found Glory	02.2008	118[2]	-	Drive Thru/MCA	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
New Found Glory	New Found Glory	05.2001	136[8]	107[21]	Drive-Thru 112 338 [US]	[gold-US][silver-UK][produced by Neal Avron]
Sticks and Stones	New Found Glory	06.2002	10[11]	4[39]	MCA 1129452	[gold-US][silver-UK][produced by Neal Avron]
Catalyst	New Found Glory	05.2004	27[4]	3[18]	Geffen 9862440	[gold-US][produced by Neal Avron]
Coming Home	New Found Glory	10.2006	86[2]	19[5]	Geffen 1706452	[produced by Thom Panunzio, New Found Glory]
From the Screen to Your Stereo	New Found Glory	02.2008	193[1]	43[2]	Drive Thru/MCA	[produced by Jeremy Staska, New Found Glory]
Not Without a Fight	New Found Glory	03.2009	83[2]	12[4]	Epitaph 270082	[produced by Mark Hoppus]
Radiosurgery	New Found Glory	10.2011	142[1]	26[2]	6131 Records 6131036 [US]	[produced by Neal Avron]
Resurrection	New Found Glory	10.2014	74[1]	25	Hopeless HR 8092	[produced by Paul Miner, New Found Glory]
Makes Me Sick	New Found Glory	05.2017	55[1]	40	Hopeless HR 23502	[produced by Aaron Sprinkle]

sobota, 15 grudnia 2018

Joanna Newsom

Joanna Newsom (ur. 18 stycznia 1982r w hrabstwie Nevada w Kalifornii) - amerykańska wykonawczyni, łącząca śpiewanie z graniem na harfie.
Jej twórczość charakteryzuje się dojrzałą liryką kontrastującą z pogodnym, niewinnym stylem śpiewania. Połączenie młodego, kobiecego charakteru z tajemniczym dźwiękiem harfy powoduje, że Joanna Newsom zaliczana jest do najbardziej niezwykłych i rozwojowych wykonawców.

Artystka ma także unikatowe podejście do tekstów - raczej nieliniowych bajkowych opowieści niż typowych refrenów i zwrotek. Zawdzięcza to swojej pasji do języka angielskiego: zanim zawodowo zajęła się muzyką, zamierzała zostać nauczycielką albo dziennikarką literacką.

W styczniu 2010 wytwórnia Joanny, Drag City, ogłosiła tytuł trzeciego albumu artystki i datę jego wydania. Album Have One on Me, zawierający trzy płyty, ukazał się 23 lutego 2010 roku. Został nagrany w Tokio w 2009 roku i ma zawierać między innymi te piosenki: "Ribbon Bows", "Autumn", "In California" i "Jack the Rabbit".

Na oficjalnej stronie wytwórni znajduje się utwór "'81", udostępniony do darmowego pobrania, a także okładka albumu i informacja, że składa się on z trzech płyt CD.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Ys	Joanna Newsom	11.2006	41[2]	134[1]	Drag City DC 303	[produced by Joanna Newsom ,Van Dyke Parks]
Have One on Me	Joanna Newsom	03.2010	28[3]	75[4]	Drag City DC 390	[produced by Joanna Newsom ]
Divers	Joanna Newsom	11.2015	10[3]	30[1]	Drag City DC 561	[produced by Joanna Newsom, Noah Georgeson]

Jason Newsted

Jason Curtis Newsted (ur. 4 marca 1963r w Battle Creek, Michigan - amerykański basista i gitarzysta, były członek thrashmetalowych zespołów: Metallica oraz Flotsam and Jetsam. W latach 2012–2014 tworzył w ramach projektu Newsted, natomiast od 2016 roku występuje w grupie The Chophouse Band.

Newsted jest potomkiem Niemców z Badenii. Zanim związał się z Metalliką, był basistą w formacji Flotsam and Jetsam w latach 1982-1986. Pierwszą gitarę basową dostał w wieku trzynastu lat. Do Metalliki dołączył w 1986, po tragicznej śmierci Cliffa Burtona. Nagrał z zespołem osiem płyt do 2001 roku, w którym odszedł od grupy - jak podawał powodem było zmęczenie psychiczne i fizyczne grą z Metalliką. W tym czasie udzielał się również w zespole Spastik Children. 4 kwietnia 2009 roku wystąpił wraz z Metalliką podczas gali wprowadzenia zespołu do Rock and Roll Hall of Fame.

Po odejściu z Metalliki na rynek trafiła kompilacja dwóch archiwalnych materiałów Newsteda. Jednym z nich były nagrania projektu IR8 - wspólnego dzieła Newsteda, Devina Townsenda i Toma Huntinga z Exodus, drugim zaś była Sexoturica - połączone siły Metalliki, Sepultury i Exodus -oprócz Huntinga i Newsteda udziela się tu również Andreas Kisser. Oba materiały powstały w połowie poprzedniej dekady.

W 1998 roku współpracował z brazylijską formacją Sepultura, a w 2003 z Ozzym Osbourne’em.

W roku 2002 dołączył do zespołu EchoBrain, z którym nagrał ich debiutancki album. Z zespołu odszedł już przed wydaniem drugiego albumu.

Jason okresowo grał z grupą Voivod w latach 2002-05, do czasu dwuletniej przerwy zespołu (spowodowanej śmiercią gitarzysty). Grał partie basowe w albumie Infini z 2009 roku, jednak nie był już członkiem zespołu.

W okresie 1996 do 2002, wciąż należąc do Metalliki, grał we własnym zespole Papa Wheelie. Zespół doczekał się studyjnych wersji utworów - wydane zostały minialbumy: Live Lycantrophy i Unipsycho. Grupa została reaktywowana w 2011 roku.

W 2006 roku muzyk wziął udział w reality show Rock Star: Supernova emitowanym na antenie stacji telewizyjnej CBS. Newsted wraz z uczestnikami audycji gitarzystą Gilby Clarkiem, perkusistą Tommy'm Lee, wokalistą i gitarzystą Lukasem Rossim utworzył zespół pod nazwą Rock Star Supernova. Muzyk nagrał wraz z grupą jedyny album tejże formacji- Rock Star Supernova, który trafił do sprzedaży w 2006 roku. Rok później Newsted opuścił zespół.

W 2013 roku z zespołem Newsted wydał minialbum zatytułowany Metal oraz album Heavy Metal Music.
W październiku 2012 roku ożenił się ze swoją długoletnią partnerką, malarką Nicole Leigh Smith.

Albums

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Heavy Metal Music

Jason Newsted

08.2013

132[3]

15[4]

17[4]

20[2]

42[4]

Epic 88883755922