Enigma

Można powiedzieć, że powstanie projektu Enigma zmieniło świat pop kultury. Twórca - Michael Cretu, znany też jako "Curly M.C.", nie podąża za narzuconymi trendami, ale sam te trendy wyznacza. Cretu urodził się w Bukareszcie. Studiował w Paryżu i Frankfurcie.

Pierwszą płytę - "Moon, Light and Flowers" Cretu wydał w 1979 roku. W latach 1978-79 współpracował w studiu z Boney M. Jako producent miał swój wkład w utwór "When The Night's On Fire" Mike'a Oldfielda. W następnej dekadzie kierował karierą artystyczną Sandry, lansując wspólnie z nią mnóstwo dyskotekowych przebojów, w tym jej pierwszy wielki hit "Maria Magdalena". Michael i Sandra od roku 1988 są małżeństwem. Cretu w 1985 roku wydał solowy album "Die Chinesische Mauer", a w 1994 "Invisible Man".

Pierwszy album sygnowany tajemniczo jako Enigma wzbudził wiele spekulacji. Nim jego twórca ujawnił się publicznie, o jego stworzenie podejrzewano także Mike'a Oldfielda. Płyta "MCMXC A.D." ukazała się w 1990 roku, promowana słynną kompozycją "Sadeness". Kolejny longplay "The Cross Of Changes" został wydany w roku 1994. Znalazł się tam również niezwykle popularny utwór "Return to Innocence".

Jednak za najciekawsze pod względem kompozycyjnym i warsztatowym dzieło Enigmy uważa się trzeci album "Le Roi Est Mort, Vive Le Roi!" (1996), choć nie zawierał on tak popularnych przebojów, co wcześniejsze płyty. Na początku roku 2000 Enigma nagrała kolejną płytę "The Screen Behind The Mirror". Przedostatni album "LSD - Love Sensuality Devotion" (październik 2001) to kolekcja 16 największych przebojów Enigmy - 16 muzycznych opowieści połączonych w jedną wielką historię.

We wrześniu 2003 roku Enigma powróciła z piątym studyjnym albumem, zatytułowanym "Voyageur", utrzymanym w typowej dla Enigmy stylistyce - połączeniu muzyki New Age z tanecznym popem, chorałem gregoriański i melodyką etniczną.

Po trzech latach światło dzienne ujrzała płyta "A Posteriori". Tym razem, w odróżnieniu od poprzednich pięciu albumów Enigmy, na "A Posteriori" nie ma prawie żadnych tekstów. Język mówiony pojawia się jedynie we fragmentach.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sadeness Part I	Enigma	12.1990	1[1][12]	5[18]	Charisma 98 864	[gold][silver-UK][written by Curly M.C.,F. Gregorian,David Fairstein][produced by Michael Cretu][1[3][12].Hot Disco/Dance; Charisma 96 395 12"][67[7].R&B Chart]
Mea Culpa (Part II)	Enigma	04.1991	55[3]	54[3].Hot 100 Singles Sales	Charisma 98 806	[written by Michael Cretu, David Fairstein][produced by Michael Cretu][7[10].Hot Disco/Dance; Charisma 96 352 12"]
Principles of Lust	Enigma	07.1991	59[2]	-	Virgin DINS 110 [UK]	[written by Curly M.C.][produced by Michael Cretu]
The Rivers of Belief	Enigma	10.1991	68[2]	-	Virgin DINS 112 [UK]	[written by Curly M.C., David Fairstein][produced by Michael Cretu]
Return to Innocence	Enigma	01.1994	3[14]	4[26]	Charisma 38 423	[gold][written by Curly M.C.][produced by Michael Cretu]
The Eyes of Truth	Enigma	04.1994	21[5]	-	Virgin DINS 126 [UK]	[written by Michael Cretu][produced by Michael Cretu]
Age of Loneliness	Enigma	08.1994	21[5]	-	Virgin DINS 135 [UK]	[written by Curly M.C.][produced by Michael Cretu][31[8].Hot Disco/Dance; Charisma 38 440 12"]
Beyond the Invisible/Almost Full Moon	Enigma	10.1996	26[5]	81[3]	Virgin 38 572	[written by Michael Cretu, David Fairstein][produced by Michael Cretu]
T.N.T. for the Brain	Enigma	02.1997	60[3]	-	Virgin DINS 161 [UK]	[produced by Michael Cretu]
Push The Limits	Enigma	06.2000	76[2]	-	Virgin DINS 205 [UK]	[written by Jens Gad, Michael Cretu][produced by Michael Cretu]
Boum Boum	Enigma	09.2004	108[2]	-	Nebula BOUMCD001	[written by Michael Cretu][produced by Michael Cretu]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
MCMXC a.D.	Enigma	12.1990	1[1][83]	6[282]	Charisma 91 642	[4x-platinum-US][3x-platinum-UK][produced by Michael Cretu]
The Cross of Changes	Enigma	12.1993	1[1][63]	9[63]	Charisma 39 236	[2x-platinum-US][2x-platinum-UK][produced by Michael Cretu]
Le Roi est mort, vive le Roi!	Enigma	11.1996	12[27]	25[29]	Virgin 42 066	[platinum-US][gold-UK][produced by Michael Cretu]
The Screen Behind the Mirror	Enigma	01.2000	7[10]	33[17]	Virgin 48 616	[gold-US][silver-UK][produced by Michael Cretu]
Love Sensuality Devotion: The Greatest Hits	Enigma	10.2001	29[8]	29[18]	Virgin 11 119	[gold-UK][produced by Michael Cretu]
Voyageur	Enigma	09.2003	46[3]	94[5]	Virgin 90 447	[produced by Michael Cretu]
A posteriori	Enigma	09.2006	115[2]	95[1]	Virgin 0946 3 69994 2 5	[produced by Michael Cretu]
Seven Lives Many Faces	Enigma	09.2008	116[1]	92[1]	Virgin V0-37979	[produced by Michael Cretu]
The Fall of a Rebel Angel	Enigma	11.2016	40[1]	122[1]	Island/Polydor 5709339	[produced by Michael Cretu]

Scott English

Scott English (ur. Scott David English, 10 stycznia 1943r, Brooklyn, Nowy Jork), amerykański kompozytor i producent płyt, najbardziej znany jako kompozytor (wraz z Richardem Kerrem) "Brandy", która stała się hitem numer jeden Barry Manilowa w 1974 roku pod zmienionym tytułem "Mandy".

Singiel Englisha , "Brandy", dotarł do pozycji # 12 na UK Singles Chart w listopadzie 1971 roku , i był przebojem w USA w marcu 1972 roku.
W 1964 roku English miał regionalny hit doo-wop "High on a Hill", napisany przez Franka Cariola i A. Mangravito .Na "High on a Hill" konsekwentnie głosowali słuchacze ustalający listę piosenek wszech czasów w radiostacji w Pittsburgh.

Z Larry Weissem napisał "Bend Me Shape Me", który stał się hitem zespołu z Chicago American Breed, osiągając piątą pozycję na liście Billboard Hot 100 w 1968 roku, był także hitem w Wielkiej Brytanii za sprawą Amen Corner.(Utwór został nagrany rok wcześniej przez The Outsiders, ale tylko jako utwór na albumie The Outsiders ).

Ten duet również napisał piosenkę dla grupy Eric Burdon & Animals "Help Me Girl" w 1966r.(również wydaną na singlu w tym samym czasie przez The Outsiders),hit Lynne Randell z 1967 roku " Ciao Baby " i "Hi Ho Silver Lining" którą English także wyprodukował dla Jeffa Becka.Póżniej został producentem albumu Thin Lizzy z 1971r.

W 1998 roku English został wymieniony jako współautor (wraz z Simonem Stirlingiem i Philem Mankizą) utworu,który brał udział w Konkursie Piosenki Eurowizji, "Where Are You?",reprezentujący Wielką Brytanię. Utwór został wykonany przez Imaani, a English, był producentem jej albumu. Jednakże album nigdy nie został wydany przez wytwórnę płytową EMI.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
High on a Hill / When	Scott English	02.1964	-	77[5]	Spokane 4003	[written by F Cariola / A Mangravito]
Brandy / Lead Me Back	Scott English	03.1972	12[10]	91[2]	Janus 171	[written by Kerr, English][produced by Dave Bloxham]

Jon English

Jonathan James "Jon" English (ur. 26 marca 1949r w Hampstead w Londynie) ,australijski wokalista rockowy, muzyk, aktor i pisarz. Wyemigrował do Australii z rodzicami w 1961 roku. Był już wokalistą i gitarzystą pierwszego w Australii zespołu rocka symfonicznego Sebastian Hardie ale opuścił go dla roli Judasza Iskarioty w australijskiej wersji musicalu Jesus Christ Superstar w maju 1972 r., który był przedstawiony w telewizji.Nagrywał również solo plasując wiele utworów w pierwszej dwudziestce australijskiej listy hitów m.in. "Turn The Page", "Hollywood Seven", "Words Are Not Enough", "Six Ribbons" oraz "Hot Town".
 
Jonathan James angielski urodził się w Hampstead, Londyn w 1949r,jako dziecko Sidney'a i Sheili English,wraz z rodzeństwem, Janet, Jeremy i Jill . Sheila pracowała w szpitalu,jako nauczyciel i w pogotowiu ratunkowym. Sidney pracował w transporcie lotniczym dla KLM i został przeniesiony do Sydney . Rodzina wyemigrowała do Australii w 1961 r.Sidney kupił dom w Cabramatta , gdzie Jon uczęszczał do Cabramatta High School. Sidney był pianistą samoukiem i kupił gitarę dla młodego Jona. Janet zabrała w tym czasie młodszego brata na Sydney Stadion aby zobaczyć występ The Beatles podczas podczas ich trasy w Australii w 1964r.
 
Pierwszy koncert Englisha miał miejsce gdy miejscowy zespół potrzebował gitarzysty,miał wówczas 16 lat i w trakcie występów zaczął udzielać się jako wokalista, śpiewając utwór The Beatles "Twist and Shout". Jego najstarszy znany zespół to Zenith w 1965 roku , utworzony w Cabramatta High School, i zgodnie ze zdaniem Englisha był beznadziejny. Następnym był Gene Chandler & the Interns,w którym grali gitarzysta Graham Ford, perkusista Richard Lillico, basista Peter Plavsic i English jako wokalista i gitarzysta rytmiczny. Ford założył Sebastian Hardie Blues Band w 1967r z Lillico i nowymi członkami zespołu, grając R & B i soulowe covery ,ale jednak rozwiązany na początku 1968 roku. Kiedy Ford reformuje zespół później w 1968 roku zwerbował Englisha i Petera Plavsica ponownie, dodając Anatole Kononewsky'ego na klawiszach, i brata Petera, Alexa Plavsica na perkusji. Odrzucili człon w nazwie "Blues Band" grając bardziej zorientowaną na pop muzykę i towarzysząc legendarnemu australijskiemu rockerowi Johnny O "Keefe w 1969 roku.
 
W styczniu 1972 roku, English opuszcza Sebastian Hardie, kiedy wygrał rolę Judasza Iskarioty w australijskiej wersji Jesus Christ Superstar w maju tego roku. Do Sebastian Hardie w późniejszym czasie dołączył Mario Millo na wokalu i gitarze i Tovio Pilt na klawiszach,stając się w 1974 roku pierwszym zespołem w Australii rocka symfonicznego wydając album Four Moments w sierpniu 1975 roku, który został wyprodukowany przez Englisha.
 
W 1974 roku English był współautorem, z Roy'em Ritchie, baletu Phases, który wykonała New South Wales Dance Company w Sydney Opera House. Podczas grania w Superstar, Jon także występował jako wokalista rockowy z zespołami Tapestry, Pulsar and Duck, i także solo. Śpiewał na soundtracku rock opery , Ned Kelly i użył niektórych chórzystów z Superstar , aby nagrać swój pierwszy solowy album, Wine Dark Sea wydany przez Warm & Genuine Records / Phonogram Records w marcu 1973r. Jego debiutancki singiel "Handbags and Gladrags", wydany w tym samym czasie, był coverem piosenki Mike d'Abo , który był hitem w Top 40 w Wielkiej Brytanii za sprawą wokalisty Chrisa Farlowe w 1967 roku . Wersja Englisha zadebiutowała na 50 pozycji australijskich list singli. Jego drugim singlem z albumu była kompozycja Webbera / Rice "Close Every Door" z ich musicalu Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat .
It's All a Game, jego drugi solowy album, został wydany w lutym 1975 r. przez wytwórnię Warm & Genuine / Phonogram i zawierał utwór "Turn The Page", który zajął 20 miejsce na liście przebojów . "Hollywood Seven" , tytułowy utwór z jego trzeciego albumu, został wydany w maju 1976 r. przez Polydor i wspierała go na nim grupa Sebastian Hardie osiągając 13 pozycję. English występował w duecie z inną gwiazdą Superstar,Trevorem White wydając singla "Laid Back in Anger", ale nie odniósł sukcesu na listach przebojów singli.Z jego nowego albumu, Minutes to Midnight z 1977 roku pochodziły trzy single, ale nie osiągnęły one sukcesu na miarę wspomnianego albumu.Stworzył Jon English Band na koncerty z Stevem Doranem (klawisze), Danny'm Grose (perkusja), Erykiem Macitchką (gitara), Rickiem Mellickiem (instrumenty klawiszowe), Jamesem Rattray'em (bas) i Mike Wade (gitara). Jego następny album Words are not Enough z 1978 roku zawierał utwór tytułowy, który zadebiutował jako # 6 i "Night in Paradise", który zadebiutował jako # 44.English znalazł także czas na występy w musicalu, Ned Kelly w 1973 roku i Bacchoi w 1974 roku oraz w mniejszych rolach TV dramatów policyjnych Matlock Police w 1975 roku,Homicide w 1976 i Chopper Squad w 1978r.
 
W 1978 roku TV Seven Network i Pegasus Productions zaproponowały mu rolę Jonathana Garretta w historycznym serialu Against the Wind.Utwór z soundtracku, "Six Ribbons" został wydany jako singel English and Millo, zadebiutował na pozycji 5 listy przebojów .Sukces singli "Get Your Love Right", który zajął 27 miejsce i "Hot Town", który zajął miejsce 11; zmotywował Englisha do stworzenia Baxter Funt, którego skład tworzyli John Coker (bas), Greg Henson (perkusja), Tony Naylor (gitara, ex-Bootleg Family Band / Avalanche ), Mike Wade (gitara) i Peter White (instrumenty klawiszowe).
 
W kwietniu 1980 roku, Jon wydaje Calm Before the Storm, który zadebiutował na 17 miejscu listy albumów , z singlem "Carmilla" ;który był mniej udany od wcześniejszego albumu Inroads ze stycznia 1981 r. i singli "Hold Back the Night" i "Ask no Questions". Tymczasem Against the Wind został pokazany w międzynarodowej sieci stacji telewizyjnych w Wielkiej Brytanii i innych częściach Europy jako Gegen den Wind w Niemczech i Mot alla vindar w Skandynawii.
English podjął się roli Króla Piratów po raz pierwszy w 1984 roku w komicznej operze Pirates of Penzance produkcji Gilberta i Sullivana . Według szacunków występował w swojej ulubionej roli Króla Piratów ponad 1000 razy. Później występował w innych musicalach , w tym Rasputin (1987) i Big River (1988),koncertował w różnych składach z Foster Brothers wydając Some People (1983) wyprodukowany przez Davida Mackay'a, Dark Horses (1986) i Busker (1988), ze swoim najlepszym utworem w Australii "Some People (Have all the Fun)", który zadebiutował na 50 miejscu w 1983 roku.
 
W okresie 1990-1993r,English zagrał główną rolę Bobby Riversa w serialu TV All Together Now.Porócił do ról musicalowych grać role w trylogii Simona Gallahera produkcji firmy Essgee Entertainment zaktualizowanych sztuk Gilberta i Sullivana : Pirate King The Pirates of Penzance (1994), Pooh-Bah in The Mikado (1995) i H.M.S. Pinafore( 1997). 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Handbags and Gladrags / Horsehair and Plastic	Jon English	03.1973	50[9]	-	Warm & Genuine 2079 016/-	-
Turn the Page / Just the Way I Am	Jon English	02.1975	20[29]	7[13]	Warm & Genuine 2079 908/Warm & Genuine 2079 908	-
Lovin' Arms / By Firelight	Jon English	06.1975	55[12]	-	Polydor 2079 062/-	-
Hollywood Seven / Sandcastles	Jon English	04.1976	13[25]	-	Polydor 2079 081/-	-
I'm a survivor	Jon English	10.1976	87[2]	-	Polydor 2079 090/-	-
Lay It All Down / Whole Lot More	Jon English	03.1977	46[15]	-	Polydor 2079 098/-	-
Words Are Not Enough / Up to No Good	Jon English	06.1978	6[22]	28[3]	Polydor 2079 121/Polydor 2079 121	-
Nights in Paradise	Jon English	10.1978	44[12]	-	Polydor 2079 124/-	-
Six Ribbons / Mary's Theme	Jon English with Mario Millo	12.1978	5[20]	3[12]	Polydor 2079 125/Polydor Poly 23	-
Get Your Love Right / He Could Have Been a Dancer	Jon English	05.1979	27[14]	3[15][gold]	Mercury 6037 121/Mercury 6037 121	-
Hot Town / Show No Weakness	Jon English	12.1979	11[17]	-	Mercury 6037 952/-	-
Carmilla / Survivor	Jon English	04.1980	27[12]	-	Mercury 6037 958/-	-
Hold Back the Night / King of the Blind	Jon English	03.1981	88[2]	-	Mercury 6038 021/-	-
Beating the Boards / Turn the Page	Jon English	06.1982	96[4]	-	Mercury 6038 055/-	-
Jokers & Queens	Jon English with Marcia Hines	07.1982	62[7]	-	Midnight NITE 004/-	-
Some people [Have all the fun]	Jon English	08.1983	50[15]	-	Midnight NITE 007/-	-
Waterloo	Jon English	01.1984	96[4]	-	Midnight NITE 008/-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Wine Dark Sea	Jon English	04.1973	53[5]	-	Warm & Genuine 2907 006/-	-
It's All a Game	Jon English	02.1975	47[16]	-	Warm & Genuine 2907 902/-	-
Hollywood Seven	Jon English	08.1976	20[15]	-	Polydor 2907 027/-	-
Minutes to Midnight	Jon English	05.1977	33[16]	-	Polydor 2907 031/-	-
Words Are Not Enough	Jon English	09.1978	28[13]	-	Polydor 2907 046/-	-
Against the Wind	Jon English with Mario Millo	01.1979	10[18]	4[12]	Polydor 2907 048/Polydor 2907 048	-
English History	Jon English	07.1979	4[31]	3[16][platinum]	Mercury 6641 918/Mercury 6641 918	-
Calm Before the Storm	Jon English	03.1980	17[17]	9[13][gold]	Mercury 6357 067/Mercury 6357 067	-
InRoads	Jon English	10.1981	58[7]	-	Mercury 6457 142/-	-
Beating the Boards	Jon English	04.1982	24[13]	33[2]	Mercury 6611 015/Polygram 6611 015	-
Jokers and Queens	Jon English with Marcia Hines	07.1982	36[9]	-	Midnight NITELP 101/-	-
Some People...	Jon English	10.1983	35[9]	-	Midnight NITELP 103/-	-
Modern English	Jon English	01.1984	27[18]	-	J&B; JB 157/-	-
Dark Horses	Jon English	05.1987	84[7]	-	Chase/Midnight 450599 1/-	-

England Dan & John Ford Coley

Amerykański duet powstały z inicjatywy Dana Sealsa (ur. 8.02.1950 r. w McCamey w stanie Teksas, USA) pochodzącego z rodziny o bogatych muzycznych tradycjach. Jego ojciec towarzyszył na basie wielu gwiazdom muzyki country (m.in. Ernestowi Tubbowi i Bobowi Willsowi), a brat Jimmy grał w The Champs i Seals And Croft. Kuzynami Dana są: gwiazda country Johnny Duncan oraz twórcy piosenek Chuck Seals ("Crazy Arms") i Troy Seals.

W 1967 r. Dan nawiązał współpracę z Johnem Fordem Coleyem (ur. 13.10.1951 r.) i początkowo występowali oni jako Southwest F.O.B. (inicjały oznaczają "Freight On Board" - "ładunek na pokładzie"). Niedorzeczna nazwa miała krótki żywot, lecz Jimmy-pragnąc uniknąć etykietki Seals And Coley zaproponował bratu szyld England Dan And John Ford Coley.

Pierwsze albumy muzyków nagrane dla wytwórni A&M; sprzedawały się nieżłe, lecz dopiero ich przejście w 1976 r. do Big Tree Records okazało się mistrzowskim posunięciem. Singel "I'd Really Love To See You Tonight" dotarł do 2. miejsca amerykańskiej listy przebojów (trafił również do Top 30 zestawień brytyjskich), mimo ze można było odnaleźć w nim wiele podobieństw do "Fire And Rain" Jamesa Taylora.

Również album Nights Are Forever sprzedawał się bardzo dobrze, a muzycy zapragnęli zaprezentować dojrzalsze brzmienie, które od razu wywołało porównania z The Eagles. Wydany na singlu utwór tytułowy, "Nights Are Forever Without You" trafił do Top 10 amerykańskich notowań. Z dopracowanymi harmoniami i opartymi na akustycznym brzmieniu melodyjnymi piosenkami muzycy trafiali do tych samych odbiorców co The Eagles i - oczywiście - Seals And Croft.

Kolejnymi amerykańskimi przebojami duetu były: "It's Sad To Belong", "Gone Too Far", "We'll Never Havc To Say Goodbye Again" i "Love Is The Answer". Po rozpadzie duetu Seals, po kilku mniej udanych próbach, został gwiazdą country. Coley znalazł nowego partnera, ale ich pochodzący z 1981 r. album Kelly Leslie And John Ford Coley nie znalazł uznania ani u krytyków, ani u publiczności.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
New Jersey/Tell her hello	England Dan & John Ford Coley	09.1971	-	103[4]	A&M; 1278	[written by Dan Seals,John Coley][produced by Louie Shelton]
(I'd Really) Love to See You Tonight / It's Not the Same	England Dan & John Ford Coley	06.1976	26[7]	2[24]	Big Tree 16 069	[gold-US][written by Parker McGee][produced by Kyle Lehning][1[1].Adult Contemporary Chart]
Nights Are Forever Without You / Showboat Gambler	England Dan & John Ford Coley	10.1976	-	10[16]	Big Tree 16 079	[written by Parker McGee,Dan Seals,John Ford Coley][produced by Andrew Saavedra][6.Adult Contemporary Chart]
It's Sad to Belong / The Time Has Come	England Dan & John Ford Coley	05.1977	-	21[16]	Big Tree 16 088	[written by Dan Seals,John Edward Coley,John Coley,Steve Goodrum][produced by Andrew Saavedra][1[5].Adult Contemporary Chart]
Gone Too Far / Where Do I Go From Here	England Dan & John Ford Coley	10.1977	-	23[14]	Big Tree 16 102	[written by Dan Seals,John Edward Coley,John Coley][produced by Andrew Saavedra]
We'll Never Have to Say Goodbye Again / Calling For You Again	England Dan & John Ford Coley	02.1978	-	9[14]	Big Tree 16 110	[written by Jeffrey Comanor][produced by Andrew Saavedra,Kyle Lehning][1[6].Adult Contemporary Chart]
You Can't Dance / Wanting You Desperately	England Dan & John Ford Coley	06.1978	-	49[8]	Big Tree 16 117	[written by Ryan Yeomans][produced by Andrew Saavedra, Kyle Lehning]
Love Is the Answer / Running After You	England Dan & John Ford Coley	03.1979	45[5]	10[18]	Big Tree 16 131	[written by Todd Rundgren][produced by Dan Seals,John Coley][1[2].Adult Contemporary Chart][pierwotnie nagrany przez Utopia]
What Can I Do With This Broken Heart / Caught Up in the Middle	England Dan & John Ford Coley	10.1979	-	50[6]	Big Tree 17 000	[written by Dan Seals,John Coley,Gundry][produced by Dan Seals,John Coley]
In It for Love / Who's Lonely Now	England Dan & John Ford Coley	03.1980	-	75[4]	Big Tree 17 002	[written by Dennis Henson, Greg Guidry][produced by Dan Seals,John Coley]
Late at Night / Lullaby	England Dan Seals	08.1980	-	57[6]	Atlantic 3674	-
Bop / In San Antone	Dan Seals	01.1986	-	42[15]	EMI America 8289	[written by Paul Davis,Jennifer Kimball][produced by Kyle Lehning][10.Adult Contemporary Chart]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Nights Are Forever	England Dan & John Ford Coley	08.1976	-	17[31]	Big Tree 89 517	[gold][produced by Kyle Lehning]
Dowdy Ferry Road	England Dan & John Ford Coley	04.1977	-	80[15]	Big Tree 76 000	[produced by Kyle Lehning]
Some Things Don't Come Easy	England Dan & John Ford Coley	04.1978	-	61[14]	Big Tree 76 006	-
Dr. Heckle & Mr. Jive	England Dan & John Ford Coley	04.1979	-	106[12]	Big Tree 76 015	[produced by Kyle Lehning]
The Best of England Dan and John Ford Coley	England Dan & John Ford Coley	01.1980	-	194[2]	Big Tree 76 018	-

Emotions

Emotions to amerykańska wokalna żeńska grupa soulowa i r&b; .Powstała w Chicago, Illinois w 1968 roku i pierwotnie składała się z trzech sióstr, Hutchinson, dzieci Josepha i Lillian Hutchinson.
Józef modlił się o talent dla jeszcze nieurodzonych dzieci i nie żałował czasu w rozwijaniu ich umiejętności muzycznych. Gdy tylko dziewczęta mogły mówić, rozwijał ich umiejętności muzyczne, mając bazę w piwnicy swojego domu w południowej części Chicago. Kiedy Sheila, najmłodsza, w wieku pięciu lat, zaczęły śpiewać w chórze i były znane jako Hutchinson Sunbeams.Syn Josepha,Joseph, Jr. (ur. 1956r) został gitarzystą Sunbeams.

W 1968 roku dziewczyny zmieniły nazwę na Emotions, i wydały swój pierwszy album, So I Can Love You, w roku następnym. Utwór tytułowy, napisany przez Sheilę, był niewielkim hitem, podobnie jak "The Best Part Of Love Affair". W roku 1969 dziewczyny wzięły udział w letnim koncercie na świeżym powietrzu w Rochester, NY.Grupa zwróciła uwagę szeregiem koncertów, Herba Hamletta potężnego DJ-a i duszę rozgłośni WCMF FM.

Jeanette wyszła zamąż w 1970 r. i zakończyła występy zachodząc w ciążę z jej pierwszym synem, Chichą. Została zastąpiona przez bliską przyjaciółkę, Therese Davis, byłą członkinię Our Ladies Of Soul. W następnym roku, Emotions wydały Untouched, swój drugi album, na którym znalazły takie hity, jak "Show Me How" i "If You Think It".Podczas okresu spędzonego w wytwórni Stax , ich nagrania były produkowane przez Isaaca Hayesa i Davida Portera. W 1976 roku,po wydaniu albumu Flowers, opuściły Stax ,a Jeanette wróciła do zespołu. Płyta zawiera przeboje "Flowers" i "I Dont Wanna Lose Your Love".

Największy sukces przyniósł im ich związek z Maurice White'm z Earth, Wind & Fire. Z jego pomocą nagrały album Rejoice and Sunbeam w 1977 i 1978r. Maurice White był koproducentem z Clarence McDonaldem singla "Best Of My Love" ,który przez pięć tygodni był numer jeden na liście Billboard Hot 100 Singles w 1977 roku.

Jeanette rezygnuje z występów po raz drugi w 1977 roku, po urodzenia drugiego dziecka, Pili, której ojcem jest Philip Bailey z Earth, Wind & Fire. Została zastąpiona przez swoją siostrę, Pamelę. W

1978 roku Jeanette wróciła ,gdy grupa współpracowała z Earth, Wind & Fire na kolejnym singlu, "Boogie Wonderland", który był hitem w Top 10 w 1979 roku. Grupy w dalszym ciągu nagrywały razem w latach 80-tych i podpisały na krótko kontrakt z Motown Records . W tym czasie, Adrianne Harris wypełnia trzecie miejsce w grupie. Jednak nie byli w stanie powtórzyć sukcesu jaki mieli w okresie disco.

Emotions, dzisiaj składający się z Wandy, Pameli i Sheili Hutchinson, nagrał swój ostatni album w 1996 roku. Wanda, po wyjściu za mąż, mieszka w Glendale, w Kalifornii i ma trzy córki, z których dwie planuje wprowadzić do przemysłu muzycznego .Pamela mieszka w Hollywood, w Kalifornii wraz z mężem i córką. Sheila mieszka w Chicago, ma jedną córkę, która mieszka w Los Angeles, robiąc także karierę w przemyśle muzycznym.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
So I Can Love You / Got to Be the Man	Emotions	05.1969	-	39[10]	Volt 4010	[written by Sheila Hutchinson][produced by Isaac Hayes, David Porter][3[13].R&B; Chart]
Best Part of a Love Affair/I Like It	Emotions	09.1969	-	101[4]	Volt 4021	[written by Isaac Hayes,David Porter][produced by Isaac Hayes,David Porter][27[9].R&B; Chart]
Stealing Love/When Tomorrow Comes	Emotions	01.1970	-	-	Volt 4031	[written by Isaac Hayes,David Porter][produced by Isaac Hayes,David Porter][27[9].R&B; Chart]
Heart Association/The Touch Of Your Lips	Emotions	10.1970	-	-	Volt 4045	[written by Vince Willis][produced by David Porter, Ronnie Williams][29[7].R&B; Chart]
You Make Me Want To Love You/What You See Is What You Get	Emotions	05.1971	-	-	Volt 4054	[written by Bettye Crutcher, Bobby Manuel][produced by David Porter, Ronnie Williams][47[3].R&B; Chart]
Show Me How / Boss Love Maker	Emotions	11.1971	-	52[14]	Volt 4066	[written by Isaac Hayes,David Porter][produced by Isaac Hayes,David Porter][13[18].R&B; Chart]
My Honey and Me/Blind Alley	Emotions	03.1972	-	113[5]	Volt 4077	[written by Luther Ingram, John McFarland][produced by Al Jackson, Jim Stewart ][18[8].R&B; Chart][#55 hit for Luther Ingram in 1970]
I Could Never Be Happy / I've Fallen in Love	Emotions	07.1972	-	93[5]	Volt 4083	[written by Carl Hampton, Homer Banks, Raymond Jackson][produced by Carl Hampton, Homer Banks, Pervis Staples, Raymond Jackson][23[10].R&B; Chart]
From Toys to Boys / I Call This Loving You	Emotions	01.1973	-	112[2]	Volt 4088	[written by Carl Hampton, Homer Banks, Raymond Jackson][produced by Carl Hampton, Homer Banks, Raymond Jackson,Pervis Staples][37[4].R&B; Chart]
Runnin' Back (And Forth)/ I Wanna Come Back	Emotions	09.1973	-	-	Volt 4095	[written by Mack Rice, Eddie Floyd][produced by Pervis Staples][91[2].R&B; Chart]
Put a Little Love Away / I Call This Loving You	Emotions	03.1974	-	73[6]	Volt 4106	[written by Dennis Lambert, Brian Potter][produced by Al Bell, William Brown, Marvel Thomas][53[7].R&B; Chart]
Baby, I'm Through/I Wanna Come Back	Emotions	09.1974	-	-	Volt 4110	[written by Joseph Hutchinson][produced by Joseph Hutchinson][82[6].R&B; Chart]
Baby, I'm Through /Shouting Out Love	Emotions	05.1978	-	-	Stax 3200	[A:written by Joe Hutchinson][B:written by Wilkes, Smith][produced by Al Bell, William Brown, Marvel Thomas][A:59[8].R&B; Chart][B:31[18].R&B; Chart]
I Don't Wanna Lose Your Love/Flowers	Emotions	10.1976	40[5][12.77]	A:51[12];B:87[10]	Columbia 10 347	[A:written by Wanda Hutchinson, Jeanette Hawes][B:written by M. White, A. McKay][produced by Maurice White,Charles Stepney][A:13[9].R&B; Chart][B:16[18].R&B; Chart]
Best of My Love / A Feeling Is	Emotions	06.1977	4[10]	1[5][23]	Columbia 10 544	[platinum-US][written by Maurice White,Al McKay][produced by Maurice White,Clarence McDonald][1[4][22].R&B; Chart]
Don't Ask My Neighbors / Love's What's Happenin'	Emotions	10.1977	-	44[13]	Columbia 10 622	[written by Skip Scarborough][produced by Maurice White][7[17].R&B; Chart]
Smile / Changes	Emotions	08.1978	-	102[14]	Columbia 10 791	[written by Maurice White,Albert McKay][produced by Maurice White][6[14].R&B; Chart]
Whole Lot Of Shakin'/Time Is Passing By	Emotions	10.1978	-	-	Columbia 10 828	[written by Maurice White,Albert McKay][produced by Maurice White][44[9].R&B; Chart]
Walking The Line/Ain't No Doubt About It	Emotions	01.1979	-	-	Columbia 10 874	[written by M. White, S. Scarborough][produced by Maurice White][58[7].R&B; Chart]
Boogie Wonderland / Boogie Wonderland (Instrumental)	Earth, Wind & Fire wih Emotions	05.1979	4[13]	6[16]	ARC 10 956	[gold-US][written by Allee Willis, Jon Lind][produced by Maurice White,Al McKay][2[13].R&B; Chart]
What's The Name Of Your Love?/Layed Back	Emotions	11.1979	-	-	ARC 11 134	[written by M. White, D. Foster, A. Willis][produced by Maurice White][30[12].R&B; Chart]
Where Is Your Love?/Layed Back	Emotions	03.1980	-	-	ARC 11 205	[written by R. Vannelli][produced by Maurice White][75[6].R&B; Chart]
Turn It Out/Special Edited Album Sampler	Emotions	07.1981	-	-	ARC 02239	[written by W. Vaughn][produced by Wayne Vaughn, Wanda Hutchinson Vaughn ][48[10].R&B; Chart]
Now That I Know/Here You Come Again	Emotions	11.1981	-	-	ARC 02535	[written by J. Hull, G. Poirot, S. Londo][produced by Billy Meyers, Maurice White ][68[7].R&B; Chart]
You're The One/I Can Do Anything	Emotions	03.1984	-	-	Red Label 001-1	[written by B. Osborne, Z. Giles][produced by Billy Osborne, Zane Giles][34[11].R&B; Chart]
You're The Best/You Know I'm The One	Emotions	06.1984	-	-	Red Label 001-2	[written by B. Osborne, Z. Giles][produced by Billy Osborne, Zane Giles][52[9].R&B; Chart]
Are You Through With My Heart/You Know I'm The One	Emotions	09.1984	-	-	Red Label 001-3	[written by Keg Johnson, Danni Johnson, Mario Henderson, Pat Henderson][produced by Benjamin Wright][87[4].R&B; Chart]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Flowers	Emotions	08.1976	-	45[27]	Columbia 34 163	[gold-US][produced by Maurice White][5.R&B; Chart]
Rejoice	Emotions	06.1977	-	7[33]	Columbia 34 762	[platinum-US][produced by Maurice White][1.R&B; Chart]
Sunshine	Emotions	12.1977	-	88[15]	Stax 4100	[produced by Al Bell , Al Jackson Jr, Jim Stewart, Jo Hutchinson, Marvell Thomas , Pervis Staples ), William Brown][39.R&B; Chart]
Sunbeam	Emotions	08.1978	-	40[12]	Columbia 35 385	[gold-US][produced by Maurice White][12.R&B; Chart]
Come into Our World	Emotions	12.1979	-	96[10]	ARC 36 149	[produced by Maurice White][35.R&B; Chart]
New Affair	Emotions	09.1981	-	168[4]	ARC 37 456	[produced by Billy Meyers, Maurice White , Wanda Hutchinson, Wayne Vaughn][46.R&B; Chart]
Sincerely	Emotions	.1984	-	206	Red Label RLLP-001	[33.R&B; Chart]
If I Only Knew	Emotions	.1985	-	203	Motown 6136	[54.R&B; Chart]

Tommy Emmanuel

Tommy Emmanuel (ur. 31 maja 1955 r.)to australijski gitarzysta, wirtuoz. Nazywany jest muzykiem muzyków. Posługuje się techniką fingerstyle (fingerpicking), którą opanował perfekcyjnie. Wypracował własny, unikalny, łatwo rozpoznawalny styl gry. Na uwagę zasługują perfekcyjnie wykonywane kombinacje flażoletów.
 

Tommy Emmanuel pochodzi z Australii, gdzie zarówno jako człowiek, jak i jako muzyk stał się już żyjącą legendą. Jego twórczość jest przesiąknięta atmosferą tego kontynentu. Na gitarze zaczął grać w wieku 4 lat, grając "ze słuchu", bez pomocy żadnego nauczyciela. I już wtedy rozpoczął swoją "profesjonalną" karierę występując razem z o 3 lata starszym bratem - Philem w zespołach: THE EMMANUEL QUARTET, THE MIDGET SAFARIES oraz THE TRAILBLAZERS (razem z dwójką rodzeństwa), które to przeszły do historii australijskiej muzyki. Pierwszym dużym sukcesem było wygranie telewizyjnego konkursu talentów i nagranie w nagrodę profesjonalnego mini-albumu.
 
Zachęcony tym sukcesem Emmanuel, jako młody nastolatek, opuścił rodzinny dom i wyjechał w poszukiwaniu kariery do Sydney. Tam, grając początkowo w klubach, został szybko zauważony i doceniony i stał się rozchwytywanym muzykiem sesyjnym. W latach 70-tych i wczesnych 80-tych był członkiem bardzo znanego wówczas w Australii zespołu DRAGON oraz współpracował z dziesiątkami popularnych artystów, a wśród nich z Tiny Timem oraz Steviem Wonderem.
 
Karierę solową rozpoczął w 1970 roku, nagrywając i prezentując szerszej publiczności swoje utwory, z których kilka: "Lost in love", "All out of love", "Every woman in the world" natychmiast stało się hitami. W USA dostrzeżono go, kiedy album "Midnight Drive" pozostawał na liście 5 największych przebojów przez 16 tygodni, co dało mu miano najwyżej debiutującego artysty. Był rok 1997. W rok później Tommy otrzymał nominację do nagrody Grammy za płytę nagraną w duecie z Chetem Atkinsem "The day fingerpickers took over the world".
 
Unikalny styl gry Emmanuela, nazywany "finger style", przypomina technicznie sposób grania na pianinie. Obecnie Tommy posiada wielu naśladowców, jednak trudno im zbliżyć się do maestrii jego gry. Ukoronowaniem pracy i wytrwałości połączonej z rzadko spotykaną pasją było przyznanie w 1999 roku, największego wyróżnienia w świecie gitary - tytułu cgp (Certified Guitar Player) za wkład w twórczość finger style.
 
W roku 2000 Tommy wystąpił na uroczystości Otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich w Sydney oraz zadebiutował na Walnut Valley Festival in Winfield (Kansas, USA). Te spektakularne wydarzenia przyniosły niespodziewany wzrost popularności. Wszyscy chcieli poznać tego genialnego artystę. Nastąpiła kolejna seria koncertów, wywiadów, podróży przez całą Europę, Azję i Amerykę.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Guitar boogie	Tommy Emmanuel	10.1990	96[1]	-	Mega MGS 10 002/-	-
Stevie's blues	Tommy Emmanuel	06.1992	78[4]	-	Mega 657 895 2/-	-
The Journey	Tommy Emmanuel	09.1993	29[7]	-	-/-	-
(Back On The) Terra Firma	Phil & Tommy Emmanuel	03.1995	45[2]	-	-/-	-
Classical Gas	Tommy Emmanuel & The Australian Philharmonic Orchestra	12.1995	44[1]	-	-/-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Up From Down Under	Tommy Emmanuel	06.1988	51[13]	-	Artful Balance ABC 1009/-	-
Dare To Be Different	Tommy Emmanuel	07.1990	13[57]	39[1]	Mega MG 794 609/EMI MG 794 609	-
Dare To Be Different / Up From Down Under	Tommy Emmanuel	06.1991	20[14]	-	-/-	-
Determination	Tommy Emmanuel	10.1991	18[60]	-	Mega 469 132 2/-	-
The Journey	Tommy Emmanuel	10.1993	5[15]	-	Columbia 474489 2/-	-
The Journey Continues	Tommy Emmanuel	06.1994	18[14]	-	-/-	-
Terra Firma	Phil & Tommy Emmanuel	03.1995	12[8]	-	-/-	-
Classical Gas	Tommy Emmanuel & The Australian Philharmonic Orchestra	02.1996	6[9]	-	-/-	-
Can't Get Enough	Tommy Emmanuel	10.1996	26[8]	-	-/-	-
Tour edition	Tommy Emmanuel	03.1999	-	24[1]	-/Sony T Box 1	-
The Very Best Of Tommy Emmanuel	Tommy Emmanuel	09.2001	22[3]	-	-/-	-

Emerson ,Lake & Palmer

Emerson ,Lake & Palmer W składzie tej jednej z najwybitniejszych super-grup początku lat 70. znaleźli się: Keith Emerson (ur. 2.11.1944 r. w Todmorden w hrabstwie Lancashire, Anglia; instr. klawiszowe, eks-The Nice), Greg Lake (ur. 10.11.1948 r. w Bournemouth w hrabstwie Dorset, Anglia: śpiew, bas. eks-Gods i King Crimson) i Carl Palmer (ur. 20.03.1950 r. w Birmingham, Anglia; perkusja, instr. perkusyjne, eks-Atomic Rooster i Thunderbirds Chrisa Farlowe'a).
Po debiucie, który miał miejsce 25.08.1970 r. w sali Guildhall w Plymouth, 29.08. 1970 r. muzycy wystąpili w przedostatnim dniu słynnego festiwalu na Isle of Wight, obok The Doors, The Who i Joni Mitchell. W grudniu tego samego roku podpisali kontrakt z wytwórnią Island Records i nagrali swój debiutancki album, Emerson Lake & Palmer. Jego producentem, podobnie zresztą jak i wszystkich pozostałych wydawnictw grupy, był Greg Lake.

W ich muzyce dawało znać o sobie pragnienie połączenia wpływów muzyki klasycznej z rockiem w niezwykle bogaty, pełen rozmachu styl, którego uzpełnieniem były odpowiednio ambitne teksty (ich głównym "dostarczycielem" był Pete Sinfield z zespołu King Crimson). Dramaturgię koncertów ELP podnosił w wielkim stopniu półnagi Emerson, wymierzający w instrumenty ciosy nożem i palący w rytualnym niemal obrządku flagi.

26.03.1971 r. w Newcastle City Hali muzycy przedstawili swoją wersję dzieła Modesta Musorgskiego "Obrazki z wystawy" (Pictures At An ex hibition wydano ją na płycie w grudniu 1971 r.). Kilka miesięcy później na rynku ukazał się koncepcyjny album Tarkus prezentujący w pełni zamiłowanie tria do pełnej dramatyzmu muzyki. Sam temat dzieła był trochę niejasny, ale przedstawiony na okładce mechaniczny zwierzak-pancernik okazał się niezwykle przekonującym i sympatycznym akcentem uzupełniającym całość.

W ciągu następnych trzech lat muzycy wypełniali niezwykle liczne zobowiązania koncertowe, nagrali także trzy albumy: Trilogy, Brain Salad Surgery i ekstrawagancki trzypłytowy zestaw koncertowy Welcome Back My Friends.... Po założeniu własnej wytwórni płytowej (Manticore) i zdobyciu sławy jako wielka atrakcja podczas występów "na żywo", muzycy zajęli się przedsięwzięciami solowymi, łącząc się ponownie, by nagrać podwójny album Works Vol. l. Na wydawnictwie tym znalazł się m.in. dramatyczny utwór, oparty na "Fanfare For The Common Man" Aarona Coplanda, który zaprowadził ich w najwyższe rejony brytyjskich list przebojów.

Tymczasem projekty solowe zaczęły zajmować poszczególnym członkom formacji coraz więcej czasu; wspólnie wydali jeszcze tylko dwa albumy studyjne, Works, Vol. 2 oraz Love Beach i wyruszyli na pożegnalne światowe tournee, upamiętnione płytą In Concert (w 1993 r. wznowiono ją w obszerniejszej wersji pod tytułem Works Live}. Był to chyba najbardziej odpowiedni moment na zakończenie kariery tria: na scenie muzycznej zaczynały bowiem dominować zespoły punkowe i nowofalowe.

Poważne zamiary zreformowania zespołu podjęto dopiero w 1986 r.. Jednak już bez udziału Carla Palmera (grającego wówczas w będącym u szczytu popularności zespole Asia). Emerson i Lake połączyli więc siły ze sławnym perkusistą Cozy Powellem. W tym składzie nagrali jeden album, Emerson, Lake And Powell, który trafił na listy bestsellerów.

Po odejściu Powella w 1987 r., Palmer dołączył do kolegów, by nagrać nowy album, ale wspólne sesje zakończyły się fiaskiem. W rezultacie tym razem Lake opuścił kolegów, a Emerson wezwał na pomoc basistę i wokalistę zespołu Hush, Roberta Berry'ego. Nagrany wraz z nim pod szyldem "3" album To The Power Of Three sprzedawał się jednak kiepsko. W 1992 r. po kilku nieudanych próbach reaktywowania zespołu, muzykom udało się wreszcie nagrać pierwszy od wielu lat wspólny album, Black Moon. Swoistym katalizatorem tego przedsięwzięcia okazał się producent filmowy Phil Carson, który zwrócił się do tria z prośbą o napisanie muzyki do filmu (wspomniany obraz ostatecznie w ogóle nie powstał). Zgodnie z tradycją muzycy umieścili na płycie akcent klasyczny - swoją wersję fragmentów "Romea i Julii" Prokofiewa.

25 lipca 1992 r. formacja wystąpiła przed ponad 10-tysięczną publicznością w Jones Beach Theatre w Wantagh w stanie Nowy Jork w czasie swojej pierwszej od 15 lat amerykańskiej trasy. We wrześniu muzyczny szlak zaprowadził ich do Japonii, gdzie zagrali m.in. w Shi Kikaido w Nagoyi.

Październikowe koncerty tria w londyńskiej Royal Albert Hall zostały zarejestrowane i wydane w styczniu 1993 r. na albumie Live At The Royal Albert Hall. Pod koniec tego samego roku na rynku pojawił się 4-kompaktowy zestaw The Return Of The Manticore z publikowanymi i nie publikowanymi nagraniami grupy. W 1994 r. zespół zaproponował kolejny, niestety mniej udany od poprzedniego, longplay studyjny In The Hot Seat.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [US]

Komentarz

Lucky man/Knife edge

Emerson ,Lake & Palmer

03.1971

-

48[12]

Cotillion 44 106

[written by Greg Lake][produced by Greg Lake]

Stone of years/A time and a place

Emerson ,Lake & Palmer

09.1971

-

-

Cotillion 44 131

[written by Greg Lake,Keith Emerson ][produced by Greg Lake]

Nut rocker/The great gates of Kiev

Emerson ,Lake & Palmer

03.1972

-

70[6]

Cotillion 44 151

[written by Greg Lake,Modest Musorgsky ][produced by Greg Lake]

From the beginning/Living sin

Emerson ,Lake & Palmer

08.1972

-

39[11]

Cotillion 44 158

[written by Greg Lake][produced by Greg Lake]

Lucky man [reissue]/Knife's edge

Emerson ,Lake & Palmer

12.1972

-

51[7]

Cotillion 44 106

Jerusalem/When the apple blossom blooms....

Emerson ,Lake & Palmer

12.1973

-

-

Manticore K 13 503

[written by Blake, Charles Hubert Hastings Parry][produced by Greg Lake]

Brain salad surgery/Still you turn me on

Emerson ,Lake & Palmer

12.1973

-

-

Manticore 2003

[written by Carl Palmer,Greg Lake,Keith Emerson][produced by Greg Lake]

Fanfare for the common man/Brain salad surgery

Emerson ,Lake & Palmer

06.1977

2[13]

-

Atlantic 3398

[silver-UK][written by Aaron Copland][produced by Greg Lake]

Touch and go/Learning to fly

Emerson ,Lake & Powell

07.1986

-

60[8]

Polydor POSP 804

[written by Keith Emerson, Greg Lake][produced by Tony Taverner, Greg Lake]

Affairs of the heart/Better days

Emerson ,Lake & Palmer

11.1992

-

-

London LON 327 [UK]

[written by Greg Lake,Geoff Downes][produced by John Van Tongeren,Ian Morrow,Mark Mancia]

Greg Lake

I believe in Father Christmas/Humbug

Greg Lake

11.1975

2[7]

95[3]

Manticore 3305

[written by Greg Lake,Peter Sinfield][produced by Greg Lake,Peter Sinfield]

C' est la vie/Jeremy Bender

Greg Lake

08.1977

-

91[2]

Atlantic 3405

[written by Greg Lake,Peter Sinfield][produced by Greg Lake,Peter Sinfield]

Watching over you/Hallowed be thy name

Greg Lake

01.1978

-

-

[written by Greg Lake,Peter Sinfield][produced by Greg Lake]

Love you too much/Someone

Greg Lake Band

09.1981

-

-

Chrysalis CHS 2553 [UK]

[written by Bob Dylan,Greg Lake,Helena Springs]

Let me love you once/Retribution drive

Greg Lake Band

12.1981

-

48[10]

Chrysalis CHS 2571

[written by Steve Dorff, Molly Ann Leiken][produced by Greg Lake]

I believe in Father Christmas/Humbug reissue]

Greg Lake

11.1982

72[3]

-

Manticore 3305

[written by Lake, Sinfield][produced by G. Lake, P. Sinfield]

I believe in Father Christmas/Humbug [reissue]

Greg Lake

12.1983

65[2]

-

Manticore 3305

Keith Emerson

Honky tonk train blues/Barrel house shake down

Keith Emerson

04.1976

21[5]

-

Manticore K 13 513 [UK]

[written by Meade Lux Lewis][produced by Keith Emerson]

Taxi ride [Rome]/Mater Tenebarum

Keith Emerson

09.1980

-

-

Atlantic K 11 612

[written by Keith Emerson]

Albumy

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [UK]

Komentarz

Emerson ,Lake & Palmer

Emerson ,Lake & Palmer

12.1970

4[28]

18[42]

Island ILPS 9132

[gold-US][gold-UK][produced by Greg Lake]

Tarkus

Emerson ,Lake & Palmer

06.1971

1[1][17]

9[26]

Island ILPS 9155

[gold-US][gold-UK][produced by Greg Lake]

Pictures at an exhibition

Emerson ,Lake & Palmer

12.1971

3[5]

10[23]

Island HELP 1

[gold-US][silver-UK][produced by Greg Lake]

Trilogy

Emerson ,Lake & Palmer

07.1972

2[29]

5[37]

Island ILPS 9186

[gold-US][gold-UK][produced by Greg Lake]

Brain salad surgery

Emerson ,Lake & Palmer

12.1973

2[17]

11[47]

Manticore K 53 501

[gold-US][gold-UK][produced by Greg Lake]

Welcome back my friends to the show that never ends-Ladies and gentlemen:Emerson,Lake & Palmer

Emerson ,Lake & Palmer

08.1974

5[5]

4[24]

Manticore K 53 500

[gold-US][produced by Greg Lake]

Works

Emerson ,Lake & Palmer

04.1977

9[25]

12[26]

Atlantic K 80009

[gold-US][gold-UK][produced by Keith Emerson,Greg Lake,Carl Palmer,Peter Sinfield]

Works Vol.2

Emerson ,Lake & Palmer

12.1977

20[5]

37[14]

Atlantic K 50422

[gold-US][produced by Greg Lake]

Love beach

Emerson ,Lake & Palmer

12.1978

48[4]

55[9]

Atlantic K 50552

[gold-US][silver-UK][produced by Greg Lake]

In concert

Emerson ,Lake & Palmer

12.1979

-

73[10]

Atlantic K 50652

[produced by Greg Lake]

The best of Emerson,Lake & Palmer

Emerson ,Lake & Palmer

11.1980

-

108[7]

Atlantic 19 283 [US]

[gold-UK][produced by Keith Emerson,Greg Lake,Carl Palmer,Mark Mancina,Ian Morrow,John Van Tongeren]

Emerson ,Lake & Powell

Emerson ,Lake & Powell

06.1986

35[5]

23[26]

Polydor POLD 5191

[produced by Tony Taverner & Greg Lake]

The power of three

3

02.1988

-

97[10]

Geffen 24181 [US]

[produced by Carl Palmer, Robert Berry]

Black moon

Emerson ,Lake & Palmer

06.1992

-

78[4]

Victory 480 003 [US]

[produced by Mark Mancina,Ian Morrow,John Van Tongeren]

The Ultimate Collection

Emerson ,Lake & Palmer

06.2004

43[4]

-

Sanctuary TDSAN 009

-

Keith Emerson

Nighthawks [soundtrack]

Keith Emerson

04.1981

-

183[3]

MCA MCF 3107

Greg Lake

Greg Lake

Greg Lake

10.1981

62[3]

62[17]

Chrysalis CHR 1357