Z archiwum...rocka

niedziela, 17 czerwca 2018

Godsmack

Godsmack - amerykański zespół hardrockowy/heavy metalowy, który powstał w 1995 roku w Bostonie.

Czwórka artystów: Sully Erna, Tony Rombola, Robbie Merrill i Shannon Larkin wydała w 1997 roku swój debiutancki album All Wound Up w niezależnej wytwórni EK Records. Później grupa podpisała kontrakt z wytwórnią Universal Records, która w sierpniu 1998 ponownie wypuściła płytę tym razem pod tytułem Godsmack. Dosyć szybko wielkie sieci handlowe usunęły album ze swoich półek, ze względu na obraźliwą zawartość. Wokół zespołu narastały kontrowersje. Pomimo tego, a może właśnie dzięki tym kontrowersjom album sprzedał się w ponad 4 milionach kopii. Pochodzenie nazwy Godsmack jest od słowa god (bóg) i "smack" (klaps, karcenie), co daje jednoznaczną translację słów na język polski "Klaps od Boga" i oznaczać może karę boską jak i jego pomoc w trudnych sprawach. Pierwotnie zespół miał się nazywać "Scam" co oznacza "przekręt".
W roku 2000 wydali kolejny krążek Awake. Odnosi on sukces m.in. dzięki takim hitom jak "Awake" oraz "Greed".

Na kolejny czwarty krążek trzeba było poczekać do roku 2003. Pojawiła się wtedy płyta Faceless, która jest mniej przebojowa niż poprzednia płyta, ale jednak dojrzalsza. Utwór "I Stand Alone" promował film Król Skorpion, a dwa lata później został wykorzystany w grze Prince of Persia: Dusza Wojownika.

Rok później Godsmack wydał akustyczną płytę The Other Side, ukazującą zespół w innym świetle.
W roku 2006 wydano płytę IV, która jest kontynuacją poprzednich dokonań Godsmacka.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Whatever	Godsmack	05.1999	-	116[11]	album cut	[written by Sully Erna, Tony Rambola]
Voodoo	Godsmack	02.2000	-	102[15]	Republic 58 341	[platinum-US][written by Sully Erna, Robbie Merrill]
Awake	Godsmack	11.2000	-	101[24]	album cut	[written by Salvatore Erna][produced by Mudrock Sully Erna]
Greed	Godsmack	07.2001	-	123[4]	album cut	[written by Sully Erna][produced by Mudrock Sully Erna]
I Stand Alone	Godsmack	03.2002	-	102[19]	album cut	[gold-US][written by Sully Erna][produced by Murdock, Sully Erna][piosenka z filmu "The Scorpion King"]
Straight Out of Line	Godsmack	04.2003	-	73[8]	Republic	[written by Sully Erna][produced by David Bottrill, Sully Erna]
Serenity	Godsmack	09.2003	-	113[9]	album cut	[written by Sully Erna, Tony Rombola][produced by David Bottrill, Sully Erna]
Running Blind	Godsmack	05.2004	-	123[2]	album cut	[written by Sully Erna][produced by Sully Erna]
Speak	Godsmack	04.2006	-	85[3]	Universal	[written by Sully Erna/Shannon Larkin/Tony Rombola/Robbie Merrill][produced by Sully Erna]
Good Times Bad Times	Godsmack	12.2007	-	124[1]	Universal	[written by Jimmy Page, John Paul Jones, John Bonham][produced by Sully Erna]
Whiskey Hangover	Godsmack	07.2009	-	102[3]	Universal	[written by Sully Erna][produced by Sully Erna, John Kurzweg]
Cryin' Like a Bitch	Godsmack	03.2010	-	74[3]	-	[gold-US][written by Sully Erna/Shannon Larkin/Tony Rombola/Robbie Merrill][produced by Dave Fortman/Sully Erna]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Godsmack	Godsmack	01.1999	-	22[92]	Republic 53 190	[4x-platinum-US][produced by Sully Erna/Mudrock]
Awake	Godsmack	11.2000	-	5[52]	Republic 159 688	[2x-platinum-US][produced by Mudrock]
Faceless	Godsmack	04.2003	154[1]	1[1][57]	Republic 067 854	[platinum-US][produced by Sully Ema]
The Other Side	Godsmack	04.2004	-	5[19]	Republic 001539	[gold-US][produced by Sully Ema]
IV	Godsmack	05.2006	-	1[1][26]	Republic 6548	[gold-US][produced by Andy Johns/Sully Erna]
Good Times, Bad Times... Ten Years of Godsmack	Godsmack	12.2007	-	40[19]	Republic	[produced by Sully Erna]
The Oracle	Godsmack	05.2010	-	1[1][30]	Republic 14235	[gold-US][produced by Sully Erna/Dave Fortman]
Live & Inspired	Godsmack	05.2012	-	19[5]	Republic 16856	[produced by Sully Erna]
1000hp	Godsmack	08.2014	-	3[15]	Republic 21281	[produced by Sully Erna,Dave Fortman]
When Legends Rise	Godsmack	04.2018	-	8[6]	BMG 538377292	[produced by Erik Ron, Sully Erna]

Godley & Creme

Godley & Creme - brytyjski duet w skład którego wchodził Kevin Godley i Lol Creme, wykonujący muzykę z gatunku progresywnego pop-rocka. Muzycy ci wcześniej działali jako członkowie zespołu 10cc. W drugiej połowie lat siedemdziesiątych stworzyli oryginalny styl bazujący na muzyce pop, odkrywczych brzemieniach i ambitnych, sięgających często do poetyki surrealizmu tekstach. Wykorzystywali technikę nakładania ścieżek, często odwołując się do różnych tradycji i wpływów, co sprawia, że ich synkretyczna muzyka ma cechy erudycyjnej gry ze słuchaczem.
Poszukiwania muzyków obejmowały również techniki wideo, jako pierwsi zastosowali technikę morfingu w wideoklipie "Cry". W drugiej połowie lat osiemdziesiątych i na początku lat dziewięćdziesiątych wspólnie reżyserowali wideoklipy dla wielu wykonawców muzyki pop, m.in. Stinga ("Set Them Free"), Petera Gabriela i Kate Bush ("Don't Give Up"), The Police ("Every Breath You Take", "Synchronicity") i Frankie Goes To Hollywood ("Relax", "The Power of Love").

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Under Your Thumb/Power Behind The Throne	Godley & Creme	09.1981	3[11]	-	Polydor POSP 322	[written by Godley & Creme][produced by Godley & Creme]
Wedding Bells/Babies	Godley & Creme	11.1981	7[11]	-	Polydor POSP 369	[written by Godley & Creme][produced by Godley & Creme]
Cry/Love Bombs	Godley & Creme	03.1985	19[12]	16[17]	Polydor POSP 732	[written by Godley & Creme][produced by Godley, Creme, Horn][22[8].Hot Disco/Dance;Polydor 881786 12"]
Cry/Love Bombs	Godley & Creme	08.1986	66[5]	-	Polydor POSP 732	[written by Godley & Creme][produced by Godley, Creme, Horn]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
L	Godley & Creme	09.1978	47[2]	-	Mercury 9109611	[produced by Kevin Godley, Lol Creme]
Ismism	Godley & Creme	10.1981	29[12]	-	Polydor POLD 5043	[produced by Kevin Godley, Lol Creme]
The History Mix Volume 1	Godley & Creme	08.1985	-	37[15]	Polydor 825981	[produced by Kevin Godley, Lol Creme, Nigel Gray, J. J. Jeczalik, Eric Stewart, Graham Gouldman, Trevor Horn]

Goddess

Goddess była holenderskim projektem eurodance,producentów Roba i Ferdiego Bollanda , z udziałem wokalistki Elviry Valentine. Są najbardziej znani z singla "Sexual" z 1992 roku.

Valentine (urodzona w Amsterdamie 28 stycznia 1962 r.) Rozpoczęła karierę jako wokalistka wspierająca artystów takich jak Falco i Joe Cocker ; była także częścią duetów Say When! (z Ingrid "BB Queen" Simons) i Club Risqué (z Daryl White).

Goddess wydali The Sexual Album w 1992 r., ale nie wszedł na listy przebojów, singiel "Sexual" osiągnął # 74 na liście Billboard Hot 100 , pozostając na listach przebojów przez dziesięć tygodni. Później wydali jeszcze kilka singli, bez sukcesu.

Valentine zmarła na raka w 2002 roku. Bracia Bolland, którzy od początku lat 70-tych tworzyli wiele płyt z muzyką elektroniczną, byli nieaktywni od końca lat 90-tych.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sexual	Goddess	12.1992	-	74[10]	Big Beat 98 457	[written by R. Bolland, F. Bolland][produced by R. Bolland, F. Bolland]

sobota, 16 czerwca 2018

Goanna

Goanna to australijski zespół, który łączy protest społeczny z muzyką popularną.
Zespół został założony przez Shane'a Howarda w 1970 roku jako The Goanna Band . Nazwę tę używano do 1979 r., a następnie przekształcili się w Goanna . Goanna to nazwa warana, który mieszka w Australii i Tasmanii .
Zespół wyprodukował Spirit of Place , który został wybrany Najlepszym Albumem Roku przez Australian Music Industry ( ARIA ) w 1982; Solid Rock został wybrany najlepszym singlem roku. Piosenka została sprzedana na całym świecie. W starciach między ruchem środowiskowym wokół Franklin Dam i rządem tasmańskim nagrali piosenkę Let the Franklin Flow . Stało się to protestem tego ruchu i osiągnęł 12 miejsce na australijskich listach przebojów. Wydali także piosenkę Sorry , piosenkę o skradzionym pokoleniu aborygenów.

Zespół wykonał trzy utwory ( Common Ground , Song for Africa , Solid Rock ) w Sydney Sports & Entertainment Center w 1985 roku podczas koncertu Oz for Africa na światowych koncertach. Jej ostatni album " Oceania" ukazał się w kwietniu 1985 roku. Album ten pojawił się w maju 1985 roku na 20 miejscu w australijskich listach przebojów. Zespół Goanna znany jest w całej Australii.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	US	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Solid Rock/Four Weeks Gone	Goanna	06.1983	3[26]	71[7]	Atco 99 895 [US]	[written by S. Howard][produced by Trevor Lucas]
Razor's Edge/On The Platform	Goanna	03.1983	36[15]	-	WEA 7-259963	[written by S. Howard, I. Morrison][produced by Trevor Lucas]
That Day...Is Comin' Sooner/Comes The Rain	Goanna	12.1983	67[12]	-	WEA 7-259736	[written by S. Howard][produced by Tony Buettel, Shane Howard]
Common Ground/Oceania (Instrumental)	Goanna	12.1984	42[13]	-	WEA 7-259238	[written by S. Howard][produced by Billy Payne]
Dangerous Dancing/Shadow Of Your Love	Goanna	06.1985	91[2]	-	WEA 7-259072	[written by S. Howard][produced by Bill Payne, Trevor Lucas]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Spirit of Place	Goanna	12.1982	2[43]	-	WEA 600 127	[produced by Trevor Lucas]
Oceania	Goanna	04.1985	29[14]	-	WEA 251556-1	-

Gnarls Barkley

Amerykański projekt Gnarls Barkley to owoc muzycznej kooperacji wokalisty Cee-Lo Greena oraz producenta Danger Mouse'a. Cee-Lo czyli Thomas Calloway jest wokalistą solowym i byłym członkiem znanej hip-hopowej formacji z Atlanty - Goodie MOb. Natomiast Danger Mouse (Brian Burton) to słynny DJ i producent, który na koncie ma między innymi współpracę z Gorillaz.

Muzycy spotkali się pod koniec lat 90-tych. w Atlancie. W 2003 roku Danger Mouse z Jemini nagrał płytę "Ghetto Pop Life". Następnie Danger Mouse współnie z Cee-Lo nagrali jeszcze kilka innych utworów, które zyskały popularność na lokalnym rynku. Przełomem okazał się singiel "Crazy", który ukazał się jedynie w wersji cyfrowej i cieszył się ogromną popularnością w Europie - uplasował się na szczycie brytyjskiego zestawienia.

Również pierwszy album Gnarls Barkley, zatytułowany "St. Elsewhere" osiągnął top notowania na Wyspach. Płyta w Wielkiej Brytanii ukazała się 24 kwietnia 2006 roku, a w USA dwa tygodnie później.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Crazy	Gnarls Barkley	04.2006	1[9][60]	2[29]	Warner Bros. WEA 401	[4x-platinum-US][2x-platinum-UK][written by Brian Burton,Thomas Callaway,Gian Franco Reverberi,Gian Piero Reverberi][produced by Danger Mouse][53[19].R&B Chart][sample z "Last Man Standing"-GianFranco Reverberi]
Smiley Faces/Go-Go Gadget Gospel	Gnarls Barkley	07.2006	10[33]	-	Warner Bros. WEA 410	[written by Brian Burton/Thomas Calloway ][produced by Danger Mouse]
Who Cares?/Gone Daddy Gone	Gnarls Barkley	11.2006	60[4]	-	Warner Bros. WEA 413	[written by Brian Burton/Thomas Calloway/Keith Mansfield ][produced by Danger Mouse]
Run (I'm a Natural Disaster)/Who's Gonna Save My Soul?	Gnarls Barkley	02.2008	32[14]	114[1]	Warner Bros.	[written by Dangermouse/Cee-Lo/Keith Mansfield ][produced by Gnarls Barkley]
Going On	Gnarls Barkley	06.2008	143[1]	88[1]	Warner Bros.	[written by Brian Burton/Thomas Callaway/P.Dunton ][produced by Danger Mouse]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
St. Elsewhere	Gnarls Barkley	05.2006	1[1][69]	4[46]	Warner Music Bros 2564632672	[platinum-US][2x-platinum-UK][produced by Danger Mouse ]
The Odd Couple	Gnarls Barkley	03.2008	19[6]	12[13]	Warner Bros 2564695680	[produced by Danger Mouse ]

piątek, 15 czerwca 2018

O Mega

Antoine Clamaran (ur. 8 listopada 1964 w Villeurbanne) - francuski DJ tworzący i remiksujący muzykę z gatunku house i dance.
W 1992 roku wydał singiel I 've got music in me, który sprzedał się w samej Francji w nakładzie 100,000 kopii. Następnie stworzył remiksy Oxygène Jeana Michela Jarre’a, Party time Glorii Estefan i You spin me round Dead or Alive.

Kolejnym sukcesem była produkcja trzech singli pod pseudonimem Omega: Dreaming Of A Better World, Peace & Harmony oraz The Mission, które zdobyły status złotej płyty we Francji (250 000 kopii) ale nie były sprzedawane poza jej granicami. W 1999 wydał kolejne single : Do The Funk, Get Up. Obecnie pracuje nad nową płytą hiszpańskiej piosenkarki Soraya Arnelas.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Dreaming Of A Better World	O Mega	03.1998	23[11]	-	-	-	-	-	-	-	Hot Tracks SHT 3395	[written by A. Clamaran, L. Pautrat]
Peace And Harmony	O Mega	05.1998	52[4]	-	-	-	-	-	-	-	Hot Tracks SHT 3414	[written by A. Clamaran, L. Pautrat]
The Mission	O Mega	05.1999	89[1]	-	-	-	-	-	-	-	Hot Tracks SHT 3451	[written by A. Claraman Danzelle, Bob Marshall, John Miles]

OMC

OMC, znany także jako Otara Millionaires Club - nowozelandzki zespół muzyczny, założony w 1993 roku przez Philippa oraz Pauly’ego Fuemana’ego i uznawany za grupę jednego przeboju dzięki światowej popularności utworu „How Bizarre”.

Zespół Otara Millionaires Club został wymyślony w 1993 roku przez Phillipa Fuemana’ego, wcześniej grającego w grupach muzycznych Houseparty oraz Fuemana. Muzyk do współpracy nad projektem zaprosił swojego młodszego brata, Pauly’ego Fuemana’ego, z którym nagrał na wydany przez producenta Alana Janssona album Proud: An Urban-Pacific Streetsoul Compilation utwory „We R The OMC” oraz „Bassed on a Lost Cause”. Wkrótce potem zespół został ograniczony do Pauly’ego jako wokalisty oraz Janssona jako twórcy piosenek.

15 grudnia 1995 roku zespół wydał singel „How Bizarre”, który promował debiutancki album o tym samym tytule. Utwór znalazł się na szczytach list przebojów w Austrii, Kanadzie, Australii i Nowej Zelandii. W 1996 roku piosenka zdobyła nagrodę w kategorii Single of the Year podczas ceremonii New Zealand Music Awards.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
How Bizarre	OMC	07.1996	5[16]	-	Polydor 5776202	[written by Alan Jansson, Pauly Fuemana][produced by Alan Jansson]
On The Run	OMC	01.1997	56[2]	-	Polydor 5732452	[written by Alan Jansson, Pauly Fuemana][produced by Alan Jansson]

czwartek, 14 czerwca 2018

T99

Duet, w którym występują Patrick De Meyer i Oliver Abeloos. Ich muzyczne korzenie tkwią w belgijskim new beacie. W 1991 r. nagrali jeden z najsłynniejszych utworów rave’owych-„Anasthasia”, a po jego wydaniu przenieśli się z wytwórni XL do Columbia Records.

Następną propozycją T99 był utwór „Nocturne”, na którym zaśpiewała Perla Den Boer, a rapował Zenon Zevenbergen. W nagraniach do debiutanckiego albumu uczestniczył jeszcze drugi raper. Niestety, mimo starań zespołowi nie udało się osiągnąć poziomu weteranów techno z Detroit, choć sample z chwytliwej „Anasthasii” wykorzystał później zespół 2 Unlimited, a nawet Kylie Minogue.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Anasthasia	T99	05.1991	14[6]	-	XL Recordings XLS 19	[written by Olivier Abbeloos, Patrick De Meyer][produced by Olivier Abbeloos, Patrick De Meyer]
Nocturne	T99	10.1991	33[4]	-	Emphasis 6574097	[written by Olivier Abbeloos, Patrick De Meyer, Perla Den Boer, Zénon Zevenbergen][produced by T99][5[11].Hot Disco/Dance;Columbia 74 139 12"]

Time Records

Wytwórnia płytowa z Nottingham (Anglia), kierowana przez Dave’a Thompsona i Chrisa Allena w oparciu o działalność studia Sqaredance i imprezy klubowe pod hasłem Venus. Firma co miesiąc wydaje nową pozycję, którą nabyć można drogą wysyłkową; dorobiła się już pokaźnego katalogu.

Nakładem Time Records ukazują się podwójne EP-ki, na których nagrania uznanych zespołów, np. Moodswings czy Deja Vu, sąsiadują z utworami nowych grup. Dobrym przykładem działalności firmy może być EP-ka Back In Time z kwietnia 1993 r., na której umieszczono cztery utwory, „Excommunicate” zespołu DIY, „Ciao” Association, „India Kinda” formacji Mad i „Family” grupy IDCr, zremiksowane przez The God Squad, Back To Basics, Sure Is Pure i Muggy.

Wytwórnia ma na swym koncie kilka prawdziwych klejnotów techno i house; licencyjnie nagrania te wydają firmy R&S i Flying. W 1993 r. powstała filia Time - Emit, której nakładem ukazują się nagrania z muzyką ambient, m.in. Kalifomijczyka Carla Stone’a, który mówi. „Ambient to następny krok w rozwoju house. Nie należy Time Records mylić z firmą z włoskiego miasta Brescia, która wydawała płyty takich wykonawców, jak Carol Bailey, Deadly Sins, Usura czy Silvia Coleman.

Three Beat Records

Liverpoolska taneczna wytwórnia fonograficzna, kierowana przez miejscowego organizatora rave, Hywela Williamsa, Dave’a Nicolla, Jonathana Barlowa i Phillipa Southalla. Jak wiele innych wytwórni muzyki tanecznej, Three Beat Records powstała ze sklepu płytowego; początkowo wydawała płyty winylowe na zasadzie równego podziału kosztów z miejscowymi zespołami, które do firmy dostarczały taśmy demo.

Ekipa Three Beat organizuje w hrabstwie Merseyside regularne imprezy taneczne - G-Love, Grin i Heaven. Jedną z pierwszych płyt wydanych nakładem finny był singel „Insanity” grupy Oceanic, który po ponownym wydaniu przez wytwórnię Dead Dead Good zawędrował aż do Top 3. Inne ważniejsze wczesne nagrania to „Just Dance” Zenany, „Keep Giving” grupy Dub Federation, „Feel It” zespołu 1st Team, „The Deep” formacji The World Upstairs i „Take Off Some Time” grupy New Atlantic.

Na początku lat 90-tych w katalogu wytwórni można było jeszcze znaleźć takich wykonawców, jak Cordial, Neuro Project (znakomity album Electric Mothers Of Invention), Jeaney Tracey, Bong Devils, Supemature, Bandito i Vicki Shepherd. Mając ustaloną reputację Three Beat podpisała potem umowę licencyjną z wytwórnią London/FFRR. Choć firma pozostała niezależna, FFRR ma prawo do wyboru i wydawania dowolnych produkcji Three Beat. Pierwszą płytą po podpisaniu kontraktu był wielki przebój zespołu 2 Cowboy, „Everybody’s Gonfi-Gon”.

Todd Terry

Terry to innowator w dziedzinie produkcji nagrań house’owych, największy chyba ekspert w tej dziedzinie (niektórzy brytyjscy dziennikarze dla uproszczenia nazywajągo „Bogiem”). Pierwsze szlify zdobywa), grając jako DJ wczesne nagrania house’owe i hiphopowe na imprezach w Nowym Jorku. Znak Todd Terry Project nosił „Bongo (To The Batmobile)”, ważny singel w historii acid house’u, oraz wiele innych nagrań (album i single licencjonowane przez wytwórnię Champion).

Wiele z nowatorskich nagrań Terry’ego ukazało się podjego niezliczonymi pseudonimami: jako Giggles nagrał wydany przez Cutting „Love Letter”, jako Fascination - „Why You Wanna Go” i „Don’t You Think It’s Time” (wydane przez Vinyl Mania), jako LA Girls - „No More No More” (Easy Street), jako Royal House - „Party People” i „Can You Party?” (Idlers), jako Black Riot - „A Day In The Life Of", a jako Orange Lemon - „Tire Texcian” (Idlers).

Ostatnio wydaje swe nagrania nakładem wytwórni Strictly Rhythm, Nervous i Freeze („This Will Be Mine” pod pseudonimem SAX). U podstaw techniki produkcyjnej i remiksowej Terry’ego leży wyjątkowe traktowanie samplingu „Chcę z samplowania uczynić sztukę” - mówi. Sprowadza się to do wielopłaszczyznowej „kradzieży twórczej”, dokonanej tak, by słuchacz nie mógł nic zauważyć.

Terry remiksował nagrania grup Bizarre Inc („I’m Gonna Get You”) i Snap!, a ze starym znajomym Tonym Humphriesem pracował nad remiksem „Make It On My Own” Alison Limerick. „Kiedy robię remiks, rozkładam wokal na części pierwsze i wykorzystuję tylko mały wycinek. Dlatego robię niewiele remiksów - daleko w nich do oryginału”. Doskonałym przykładem kunsztu Terry’ego może być jego remiks utworów „Alabama Blues” St Germain, „Wrong” Everything But The Girl (dzięki Terry’emu zespól znów wrócił do łask) czy „From A Watcher’s Point Of View” PM Dawn.

Tym ostatnim zajął się po części dlatego, że członkowie tego zespołu pracowali z nim w wytwórni Warlock Records. Terry posiada własne studio nagraniowe Loudhouse w rodzinnym Brooklynie i jest niezwykle skromny. „Umiar jest zdrowy. Nie chcę być muzykiem. Jestem po prostu producentem, który robi nagrania” - mówi.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Bango (To The Batmobile)/Back To The Beat	Todd Terry Project	05.1988	83[3]	-	Sleeping Bag HAK 16	[written by T. Terry, A. Russell][produced by Todd Terry][8[10].Hot Disco/Dance;Fresh 80 117 12"]
Weekend/Just Wanna Dance	Todd Terry Project	11.1988	56[3]	-	Sleeping Bag SBUK1T	[written by Leroy Burgess, James Galloway][produced by Todd Terry][1[1][10].Hot Disco/Dance;Fresh 80 125 12"]
The Circus/It's Just In House	The Todd Terry Project	05.1989	-	-	-	[written by J. Calloway, L. Burgess,Todd Terry][produced by Todd Terry][23[5].Hot Disco/Dance;Fresh 80 128 12"]
Sound Design (Back From The Dead)	Todd Terry	07.1995	85[1]	-	Hard Times HT 6CD	[written by T. Terry][produced by Todd Terry]
Weekend `95	Todd Terry	10.1995	28[5]	-	Ore AG 13CD	[written by J. Calloway, Leroy Burgess][produced by Todd Terry]
Just Make That Move	Todd Terry Featuring Tonya Wynne	06.1996	85[2]	-	Sound Of Ministry SOMTCD 23	[written by T. Terry][produced by Todd Terry]
Keep On Jumpin'	Todd Terry Feat. Martha Wash & Jocelyn Brown	07.1996	8[14]	-	Manifesto FESCD 11	[written by Patrick Adams ,Ken Morris, Todd Terry ][produced by Todd Terry]
Something Goin' On	Todd Terry feat. Martha Wash & Jocelyn Brown	07.1997	5[38]	-	Manifesto FESCD 25	[written by T. Terry][produced by Todd Terry][1[1][12].Hot Disco/Dance;Logic 48 213 12"]
It's Over Love	Todd Terry pres. Shannon	12.1997	16[16]	-	Manifesto FESCD 37	[written by T. Terry,Shannon][produced by Todd Terry][1[1][12].Hot Disco/Dance;Logic 54 697 12"]
Ready For A New Day	Todd Terry	04.1998	20[11]	-	Manifesto FESCD 40	[written by T. Terry][produced by Todd Terry]
Reach Out Preacher	Todd Terry	05.1998	-	-	-	[48[3].Hot Disco/Dance;Logic 57 517 12"]
Let It Ride	Todd Terry	07.1999	58[4]	-	Innocent RESTCD 1	[written by T. Terry][produced by Todd Terry]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
A Day In The Life Of	Todd Terry	08.1995	73[2]	-	Sound Of Ministry SOMCD 2	[produced by Todd Terry]
Ready For A New Day	Todd Terry	07.1997	84[2]	-	Manifesto 5360762	[produced by Todd Terry]
Resolutions	Todd Terry	07.1999	198[1]	-	Innocent CDRESTX 1	[produced by Todd Terry]

środa, 13 czerwca 2018

Danny Tenaglia

Amerykański muzyk włoskiego pochodzenia. Razem z grającym na instrumentach klawiszowych Peterem Dauo ma na koncie całą serię przebojów w stylu garage/house, które nagrywał w latach 90-tych w Nowym Jorku. Muzyką taneczną zainteresował się, usłyszawszy taśmę z miksami pewnego wykonawcy - potem zresztą rozprowadzał mu takie taśmy. Byl entuzjastą wczesnego disco, a swój pierwszy koncert dal w pubie w Bayside w nowojorskiej dzielnicy Queens w wieku zaledwie 14 lat.

Z biegiem czasu podążał za zmieniającymi się modami - szczególne wrażenie zrobiły na nim innowacje wprowadzone przez Kevina Saundersona i Davida Moralesa. Tenaglia zdobył godną pozazdroszczenia renomę swymi produkcjami techno-jazzowych nagrań swego partnera Dauo i singla Glammer Girl grupy Look (w hołdzie Jonowi Watersowi). Piął się w górę, podobnie jak dwaj inni nowojorczycy - DJ Duke i Junior Vasquez.

Pomagało to w zdobywaniu zamówień na re- miksy (m.in. od grup Right Said Fred i Yothu Yindi). Choć Tenaglii muzycznego talentu z pewnością nie brakuje, nie odniósł on jeszcze w USA takiego sukcesu, na jaki zasługuje, w odróżnieniu od Europy, a nawet Dalekiego Wschodu. W zdobyciu popularności w Wielkiej Brytanii z pewnością pomogły mu występy w słynnym z gościnnej atmosfery klubie Ministry Of Sound.

Niektórzy jego fani uważają go za twórcę "progressive garage". W jego utworach i remiksach odnajdujemy mieszankę różnych house'owych brzmień. Jego utwory znajdziemy na produkcjach wielu wytwórni muzycznych, chociaż Tenaglia najbardziej związany jest z Tribal America i Twisted; twórca wielu miksów utworów Depeche Mode.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Bottom Heavy	Danny Tenaglia	02.1995	-	-	Tribal UK TRIUK 023	[written by Danny Tenaglia][produced by Danny Tenaglia][31[9].Hot Disco/Dance;Tribal America 58 224 12"]
Look Ahead	Danny Tenaglia feat. Celeda	03.1995	85[3]	-	Tribal UK TRIUK 025CD	[written by G. Jones, J. Burvick][produced by Russ Russell]
Look Ahead	Danny Tenaglia feat. Carole Sylvan	08.1995	94[1]	-	Tribal UK TRIUK 043	[written by G. Jones, J. Burvick][produced by Russ Russell][9[12].Hot Disco/Dance;Tribal America 5832 12"]
Ohno	Danny Tenaglia	10.1996	94[1]	-	Twisted UK TWUKCD 10002	[written by Danny Tenaglia][produced by Danny Tenaglia][17[11].Hot Disco/Dance;Twisted/MCA 55 242 12"]
Harmonica Track 97	Soulboy	05.1997	-	-	-	[written by Danny Tenaglia][produced by Danny Tenaglia][26[11].Hot Disco/Dance;Maxi Trax 2055 12"]
Elements	Danny Tenaglia	09.1998	-	-	-	[written by Danny Tenaglia][produced by Danny Tenaglia][1[2][12].Hot Disco/Dance;Twisted/MCA 55 408 12"]
Music Is The Answer (Dancin' And Prancin')	Danny Tenaglia + Celeda	09.1998	36[3]	-	Twisted UK TWCD 10038	[written by Victoria Sharpe,Danny Tenaglia][produced by Danny Tenaglia][15[12].Hot Disco/Dance;Twisted/MCA 55 443 12"]
Turn Me On	Danny Tenaglia feat. Liz Torres	04.1999	53[2]	-	Twisted UK TWCD 10045	[written by Danny Tenaglia, Liz Torres][produced by Danny Tenaglia][47[3].Hot Disco/Dance;Twisted/MCA 55 527 12"]
Music Is The Answer (Dancin' And Prancin')	Danny Tenaglia feat. Celeda	10.1999	50[2]	-	Twisted UK TWCD 10052	[written by Victoria Sharpe,Danny Tenaglia][produced by Danny Tenaglia]
From Here To Eternity	Giorgio Moroder vs. Danny Tenaglia	08.2000	-	-	-	[written by Moroder, Bellotte][produced by Danny Tenaglia][20[9].Hot Disco/Dance;Logic 77 589 12"]

Ten City

Chicagowska grupa house’owa, której znakiem rozpoznawczym jest falset absolwenta wydziału filozofii Byrona Stingily’ego. Pozostali dwaj członkowie zespołu to Byron Burke i Herb Lawson. Poznali się podczas przesłuchań w jednym z chicagowskich studiów w 1985 r. - Herb grał wcześniej w rythm’n’ bluesowej grupie Rise, a Stingily był podówczas liderem zespołu B Rude Inc.

Trio nagrało dwa single jako Ragtyme - „I Can’t Stay Away” i „Fix It Man”. W 1986 r. zespół podpisał umowę z wytwórnią Atlantic i zmienił nazwę. Debiutancki singel dla nowej firmy, „Devotion”, od razu stal się dużym przebojem (później wykorzystała go w swym hicie „(I Wanna Give You) Devotion” grupa Nomad). Produkcją nagrań kierował Marshall Jefferson, który miał duży wpływ na kształtowanie brzmienia Ten City na początku kariery zespołu.

Pod koniec lat 80-tych grupa zaczęła się piąć coraz wyżej - w 1987 r. weszła na brytyjskie listy przebojów z utworem „That’s The Way Love Is”. Po nagraniu trzeciego albumu zespół zakończy! współpracę z Jeffersonem, muzycy Ten City są zresztą sami niezłymi kompozytorami - napisali kilka utworów dla Adevy i Ultra Nate. Grupa grywa często na żywo - jej członkowie twierdzą, że są „pierwszymi prawdziwymi muzykami, którzy grają house”. Jeśli to, że się jest ofiarą plagiatów, o czymś świadczy, to trzeba tu wspomnieć, że linie basowe, rytmiczne i melodyczne z wielu utworów Ten City pojawiały się na tylu nagraniach, że grupa musiała wywrzeć spory wpływ na rozwój muzyki tanecznej.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Right Back To You/One Kiss Will Make It Better	Ten City	06.1988	80[4]	-	Atlantic A 9088	[written by M. Jefferson, B. Stingly, H. Lawson, B. Burke][produced by Marshall Jefferson, Byron Stingly][8[10].Hot Disco/Dance;Atlantic 86 574 12"]
That's The Way Love Is	Ten City	01.1989	8[10]	-	Atlantic A 8963	[written by Lawson, Burke, Stingly][produced by Marshall Jefferson, Ten City][1[1][12].Hot Disco/Dance;Atlantic 86 464 12"]
Devotion/One Kiss Will Make It Better	Ten City	04.1989	29[4]	-	Atlantic A 8916	[written by M. Jefferson, B. Stingly, H. Lawson, B. Burke][produced by Marshall Jefferson, Byron Stingly][17[9].Hot Disco/Dance;Atlantic 86 652 12"]
Where Do We Go?	Ten City	07.1989	60[2]	-	Atlantic A 8864	[written by Guy Vaughn, Byron Stingily][produced by Guy Vaughn, Byron Stingily][28[5].Hot Disco/Dance;Atlantic 86 409 12"]
Whatever Makes You Happy	Ten City	10.1990	60[3]	-	Atlantic A 7819	[written by B Stingily, B Burke, H Lawson][produced by Ten City, Marshall Jefferson][16[10].Hot Disco/Dance;Atlantic 86 123 12"]
Superficial People/Nothing's Changed	Ten City	12.1990	96[1]	-	Atlantic A 7780	[written by B. Stingely, B. Burke, M. Inrgam, O. Davis][produced by Ten City, Marshall Jefferson][22[7].Hot Disco/Dance;Atlantic 86 077 12"]
Only Time Will Tell/My Peace Of Heaven	Ten City	08.1992	63[2]	-	East West A 8516	[written by M. Jefferson, B. Stingly, H. Lawson, B. Burke][produced by Marshall Jefferson, Byron Stingly][A:17[10].Hot Disco/Dance;Atco 96 102 12"][B:2[13].Hot Disco/Dance;Atco 96 153 12"]
Fantasy	Ten City	09.1993	45[2]	-	Columbia 6595042	[written by Ten City][produced by Ten City][20[9].Hot Disco/Dance;Columbia 77 131 12"]
Goin' Up In Smoke	Ten City	05.1994	-	-	Columbia 660316	[written by A. Felder, N. Harris][produced by David Shaw, Ten City][21[10].Hot Disco/Dance;Columbia 77 266 12"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Foundation	Ten City	02.1989	22[12]	-	Atlantic WX 249	[produced by Marshall Jefferson]

wtorek, 12 czerwca 2018

Glitterati

The Glitterati byli angielskim zespołem hard rockowym , pochodzącym z Leeds , ale głównie bazującym w Londynie przez większość swojej kariery. Zespół podpisał kontrakt z Atlantic Records, a później z DR2 Records / Global Music.
W 2004 roku zespół wydał EP-kę "Here Comes a Close Up". Ograniczona do pewnej liczby egzemplarzy, nie kwalifikowała się do brytyjskiej listy singli , ale udało się sprzedać wszystkie egzemplarze z limitowanej edycji .
Zespół wydał swój debiutancki album The Glitterati w dniu 25 kwietnia 2005 r. w Atlantic Records. Album wyprodukował Mike Clink , który wcześniej pracował z Guns N 'Roses (przy Appetite for Destruction i Use Your Illusion I i II) oraz Metallica . Album został ukończony w studiu nagraniowym w Los Angeles . Następnie odbyło się szerokie turnee "Back In Power" w Wielkiej Brytanii .

Na początku 2005 roku zespół włamał się do Top 40 brytyjskiej Singles Chart z singlem "You Got Nothing On Me". Ich kolejny singiel "Heartbreaker" również znalazł się w Top 40 w Wielkiej Brytanii.

Zostali nominowani w kategorii The Best New Band w Kerrang Awards.

W 2005 roku zespół był współuczestnikiem drugiej trasy koncertowej "New School of Rock", wraz z The Black Velvets and Hurricane Party .

W lecie 2005 roku The Glitterati grał na festiwalach w Wielkiej Brytanii, takich jak T in the Park i Download Festival w Donington Park oraz The Leeds & Reading Festival.

W 2009 roku The Glitterati nagrał swój drugi album z producentem płyt , Mattem Hyde (znany również z jego pracy z Gallows , Acroama , Trivium i Slipknot ).

We wrześniu 2009 roku The Glitterati podpisało międzynarodową umowę z DR2 Records / Global - poddziałem Demolition Records . W listopadzie 2009 roku zespół wydał "Fight Fight Fight" jako darmowy singiel.

W maju 2010 roku Glitterati wydali Are You One Of Us? z mocnymi recenzjami w brytyjskiej prasie muzycznej, w tym w The Sun.

W czerwcu 2010 roku zespół wydał singiel "Overnight Superstar".

11 kwietnia 2011 r. frontman Paul Gautrey ogłosił, że zespół zdecydował się na rozwiązanie, po trudnościach promocyjnych i koncertowych z drugim albumem zespołu.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Do You Love Yourself	Glitterati	11.2003	76[2]	-	Poptones MC 5087SCD	-
You Got Nothing on Me	Glitterati	03.2005	36[2]	-	Atlantic ATUK 005CD	[written by Glitterati][produced by Mike Clink]
Heartbreaker	Glitterati	06.2005	45[1]	-	Atlantic ATUK 008CD	[written by Glitterati][produced by Mike Clink]
Back in Power	Glitterati	11.2005	62[1]	-	Atlantic ATUK 015CD	[written by Glitterati][produced by Mike Clink]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Glitterati	Glitterati	05.2005	128[1]	-	Atlantic 5050467	[produced by [produced by Mike Clink]]

Glitterbox

Glitterbox powstał w londyńskiej szkole artystycznej w 1993 roku; w składzie: wokalista Jonny Green, gitarzysta Miles Heseltine, basista Tony Holland i perkusista Mark Servaes, grupa pierwotnie przyjęła nazwę She, a po niekończących się miesiącach bez sukcesu wylądowali otwierając występy m.in. The Lemonheads, Everclear.

Po podpisaniu kontraktu z Atlantic i ukończeniu debiutanckiej płyty "Tied and Tangled", zespół był zagrożony postępowaniem prawnym przez zespół rapowy, zwany także She.Wkrótce potem nastąpiła zmiana nazwy na Glitterbox, ale wydanie albumu zostało jednak opóźnione, ostatecznie ukazał się w 1997 roku. Grupa rozpadła się w następnym roku, a Heseltine i Servaes ponownie spotkali się w Lapland.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Today, Tonight, Tomorrow	Glitterbox	04.2000	174[1]	-	Radar SCAN 28	[written by Green, Servaes, Heseltine, Holland][produced by Dave Eringa]

Glitterbug

Glitterbug powstał w 1996 roku w Londynie przez Leightona Cartera (wokal) i Tima Smytha (bas), Richie Bennetta (gitara) i Ringo (perkusja) kompletując skład.

Choć bez kontraktu nagraniowego, grali w programie telewizyjnym This Morning TV, jako Richard and Judy. Glitterbug podpisał kontrakt z Edel Records w 1999 roku i wydał 3 single: The Music Saved Us, Today Tonight Tomorrow oraz London's Burning. W 2001 roku koncertowali z islandzką grupą pop Bellatrix w 2000 roku.

Krótko po tym Glitterbug nagrał płytę demo zatytułowaną Moon Sessions. Materiał z tej sesji to szkice tego, co w połączeniu z trzema singlami stworzyłyby ich debiutancki album. Niestety, zanim ten album został nagrany, Edel Records rozwiązała się. W 2001 r. Glitterbug powrócił z EP-ką zatytułowaną "The Time Is Now", nazwaną tak od piosenki "ulubionej przez fanów". W 2002 roku Glitterbug wyglądał, jakby chciał zaatakować brytyjskie listy przebojów z mocną wersją "Just Like A Prayer" Madonny po występach na żywo w telewizji BBC i dobrze odebranym teledysku trafiającym na playlistę w muzycznym kanale telewizyjnym "Scuzz".

Na kilka tygodni przed premierą nastąpiła katastrofa , gdy MadHouse wydała taneczną wersję Like A Prayer; w związku z tym wersja Glitterbug nigdy nie została oficjalnie wydana. Glitterbug tworzył historię muzyki jako pierwszy brytyjski zespół grający w Chinach; gwiazda festiwalu w Szanghaju w 2003 roku.

Po powrocie do Wielkiej Brytanii Glitterbug wszedł do studia i nagrał jeszcze kilka utworów, uzupełniając swój pełny album - "Everything In Colour". Muzyka Glitterbug żyje do dziś w formie musicalu "Everything In Colour" napisanego i wyreżyserowanego przez Leightona Cartera , który zadebiutował w The New Wimbledon Theatre w 2012 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Today, Tonight, Tomorrow	Glitterbug	04.2000	174[1]	-	Edel 0069005	-

Global Communication

Cosmos, Global Communication, Jedi Knights, Chameleon... to tylko niektóre z pseudonimów pod jakimi kryje się TOM MIDDLETON - wybitny brytyjski dj, producent i remikser, od ponad dekady człowiek-instytucja na światowej scenie nowych brzmień klubowych, również zdeklarowany fan "Gwiezdnych Wojen", żywa kopalnia muzycznej wiedzy. Jego sety miksowane w zawrotnym tempie z mistrzowską precyzją i okraszone dziesiątkami przedziwnych sampli usłyszymy już 17 grudnia w klubie SQ!!!

Klasycznie wykształcony w grze na fortepianie i wiolonczeli, flirt z taneczną elektroniką rozpoczął na przełomie lat 80. i 90-tych za sprawą Richarda D Jamesa alias Aphex Twin. Niedługo potem na długie lata połączył siły z Markiem Pritchardem. To ich album "New School Science" wydany pod szyldem Jedi Knights wywarł duży wpływ na twórczość m.in. Chemical Brothers czy Daft Punk, a i po dziś dzień inspiruje kolejne rzesze klubowych producentów.

Gdy za sprawą interwencji prawników George'a Lucasa duet zmuszony został zawiesić działalność Jedi Knights, Middleton wypłynął pod banderą Cosmos, najbardziej znanym ze swoich licznych pseudonimów. Tą właśnie nazwą sygnował swoje najpopularniejsze produkcje - "Summer In Space" oraz "Take Me With You". Równolegle zaczął zdobywać rozgłos jako rozchwytywany twórca remiksów - m.in. Depeche Mode, Lamb, Jamiroquai, Goldfrapp, Royksopp, Incognito, Gotan Project, Pulp i Coldplay.

Ważnym elementem twórczości Brytyjczyka są również kompilacje firmowane jego nazwiskiem. Do świetnie przyjętych wydawnictw "The Sound Of The Cosmos" i "The Trip" Middleton dołączył właśnie album "Cosmosonica: Crazy Covers vol. 1", który wypełniła kolekcja zaskakujących coverów nagrań z repertuarów m.in. Beyonce, White Stripes, U2, Prince'a, Blur i Rolling Stones.

Wychowany równolegle na pionierskim hip hopie, gotyckim rocku, Detroit techno, jazzie, funku i brzmieniach acid house, z muzycznego eklektyzmu Middleton uczynił znak firmowy swoich dj-skich setów. Ci, którzy słyszeli jego niedawny Essential Mix w BBC Radio 1 wiedzą, że gdy Tom staje za gramofonami, dozwolone są wszystkie chwyty. I tak, deep house sąsiaduje z drum'n'bassem, breakbeat z muzyką filmową, do tego soul, hip hop, broken beat. Wszystko razem zmiksowane w zawrotnym tempie z mistrzowską precyzją i okraszone dziesiątkami przedziwnych sampli.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Wytwórnia
[UK]

Komentarz

Maiden Voyage

Global Communication

11.1994

83[2]

Dedicated GLOBA 001CD

[written by Mark Pritchard , Tom Middleton][produced by Mark Pritchard , Tom Middleton]

The Way / The Deep

Global Communication

11.1997

51[4]

Dedicated GLOBA 002CD

[written by Mark Pritchard , Tom Middleton][produced by Mark Pritchard , Tom Middleton]

The Groove

Global Communication & VCF Band

12.1997

76[2]

Dedicated GLOBA 003CD

[written by Mark Pritchard , Tom Middleton][produced by Mark Pritchard , Tom Middleton]

Cosmos

Summer In Space

Tom Middleton pres. Cosmos

09.1999

49[3]

Island Blue 12PFA3

[written by Tom Middleton][produced by Tom Middleton]

Take Me With You

Cosmos

10.2002

32[8]

Polydor 659952

[written by Tom Middleton, Andrew Roachford][produced by Tom Middleton]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
76:14	Global Communication	08.1994	83[1]	-	Dedicated DEDCD 014	[produced by Mark Pritchard, Tom Middleton]

Globus

Globus (oficjalnie, Globus Music, Inc.) - zespół muzyczny, którego właścicielem jest Immediate Music w Santa Monica w Kalifornii. Muzyka tworzona jest do zwiastunów filmowych, a zespół składa się z producentów filmowych, muzyków i wokalistów.
Główni kompozytorzy Yoav Goren i Jeffrey Fayman wydają albumy poprzez wytwórnię Imperativa Records. Styl muzyczny to przede wszystkim symfoniczny rock i elementy symfonicznego metalu.

Światowa premiera zespołu miała miejsce w Wielkiej Sali w Wembley w Londynie 26 lipca 2006 roku a miesiąc później został wydany ich pierwszy album Epicon.
Styl muzyczny Globus jest bardzo zróżnicowany, począwszy od brzmień orkiestry, a kończąc na pompatycznym symfonicznym rocku. Niekiedy pojawiają się elementy muzyki światowej oraz symfonicznego metalu. Niektóre utwory zostały użyte jako muzyka w zwiastunie Spider-Man 2.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Epicon	Globus	08.2006	117[1]	-	Imperativa GLOBUSCDA 1	[produced by Yoav Goren]

Crispin J. Glover

Crispin J. Glover to brytyjskim DJ-em , producentem muzyki tanecznej i inżynierem dźwięku, który pracował dla różnych wytwórni, w tym własnej Matrix Records. W 2002 roku wydał album Rhythm Graffiti , a pod koniec dekady podpisał kontrakt z One Little Indian Records, z powstałym albumem, Which Way Is Up , z coverem piosenki PIL "This Is Not a Love Song".
Glover związał się z branżą muzyczną już w młodości, krótko po ukończeniu nauki. Poszukując pracy w studiu nagraniowym, poznał takich artystów jak Peter Frampton , Paul Young i China Crisis, a w końcu awansował na inżyniera dźwięku w Level 42 i u Terence Trent D'Arby'ego .

Zakupił syntezatory i automat perkusyjny Roland TR-808 , współpracował z DJ Rev, a jego wynik sprzedał się w kilku egzemplarzach. Również jego remiks utworu Mariah Carey " Someday " sprzedał się w 500 egzemplarzach w jeden dzień, a główne wytwórnie, w tym Sony , zaoferowały mu zlecenia. Przez następne kilka lat wydawał albumy dla wielu wytwórni, w tym Matrix, dla których nagrał swój własny projekt " Crime" , sprzedając się w ponad 10 000 egzemplarzy.

Na początku 2010 roku Crispin J. Glover kontynuował pracę i tworzył muzykę, w tym nową wersję, What Way Is Up .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Presents The Contemporary Discotheque EP	Crispin J. Glover & D'Musik	05.2002	122[1]	-	One Little Indian 910TP12	[written by Crispin J. Glover, Denise Bayliss][produced by Crispin J. Glover, Denise Bayliss]
This Is Not A Love Song	Crispin J. Glover	02.2005	132[1]	-	One Little Indian 420TP 12	[produced by Crispin J. Glover]

G. Love & Special Sauce

G. Love & Special Sauce jest grupą pochodzącą z Filadelfii, wykonującą alternatywny hip-hop połączony z unikatowymi rytmami bluesa i R&B.

Grupa powstała w styczniu 1993 roku kiedy Garrett Dutton dając jeden ze swoich koncertów w barze The Tam O’Shanter w Bostonie poznał perkusistę Jeffreya Clemensa. Rozpoczęli wtedy pracę jako duet. Parę miesięcy później dołączył do nich basista Jim Prescott. Po tym fakcie powstał zespół. W 1994 roku wydali swój debiutancki album. Album ten odniósł duży sukces, po części zawdzięczając go singlowi „Cold Beverage” często emitowanego w stacji MTV.

W 1995 roku ukazał się ich drugi album zatytułowany „Coast to Coast Motel”. Mimo że nie odniósł takiego sukcesu jak ich pierwszy album, przez wielu krytyków uważany jest za dużo lepszy. Podczas tournée po wydaniu drugiej płyty omal nie doszło do rozpadu zespołu z powodu nieporozumień na temat finansów grupy. Wtedy też 3 członków grupy poszło własnymi drogami, a Dutton kontynuował karierę solową.

W październiku 1997 roku wydali kolejny album który miał połączyć ich oddzielne pomysły. Do nagrania albumu „Yeah, It’s That Easy” grupa zaprosiła do współpracy takie zespoły jak All Fellas Band, Philly Cartel, King’s Court oraz Dr. John. Album ten w dużym stopniu przypominał debiutancki album.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Stepping Stones	G. Love & Special Sauce	04.1998	82[1]	-	Epic 6658332	[produced by G. Love, Stiff Johnson]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Coast To Coast Motel	G. Love & Special Sauce	01.1996	137[1]	-	Okeh EK 67152	[produced by G. Love & Special Sauce, Jim Dickinson, Keith Keller]