Genesis

Członkowie tego jednego z najsłynniejszych brytyjskich zespołów rockowych spotkali się po raz pierwszy w prywatnej szkole Charterhouse. Peter Gabriel (ur. 13.02.1950 r. w Woking w hrabstwie Surrey, Anglia; śpiew), Tony Banks (ur. 27.03.1950 r. w East Hoathly w hrabstwie Sussex, Anglia; instr. klawiszowe) i Chris Stewart (perkusja) tworzyli wspólnie zespół Garden Wall (skład uzupełniał Johnny Trapman) niebawem połączyli siły z Anthonym Phillipsem (ur. w grudniu 1951 r. w londyńskiej dzielnicy Putney, gitara, śpiew) i Mike'em Rutherfordem (ur. 2.10.1950 r. w Guildford w hrabstwie Surrey; bas, gitara, śpiew), którzy występowali w konkurencyjnej grupie Anon.
Wiosną 1967 r. pragnący rozpocząć poważną karierę młodzi muzycy przesłali swoją taśmę demo Jonathanowi Kingowi, absolwentowi szkoły Charterhouse, związanemu z wytwórnią Decca. King sfinansował dalsze nagrania grupy i nadał jej nazwę Genesis. W 1968 r. muzycy nagrali dwa single: "Silent Sun" i "A Winter's Tale" ale ich debiutancki album From Genesis To Revelation ukazał się dopiero w następnym roku. W jego nagraniu wziął udział nowy perkusista - John Silver, który zastąpił Stewarta w czerwcu 1968 r.
Longplay nie odniósł spodziewanego sukcesu i Genesis zostali bez ważnego kontraktu nagraniowego. Dopiero w 1970 r. przewidujący menedżer Tony Stratton-Smith przyjął ich pod opiekuńcze skrzydła swojej nowo założonej wytwórni Charisma. Po kolejnej zmianie perkusisty — Silvera zastąpił John Mayhew — muzycy zadebiutowali w nowej firmie longplayem Trespass wydanym w październiku 1970 r. i świadczącym o znacznym postępie w ich umiejętnościach i muzycznej wrażliwości. Niestety, w składzie formacji znów doszło do zmian personalnych, ale jak się miało wkrótce okazać przełomowych i prowadzących do stabilizacji składu. Nowym perkusistą został Phil Collins (ur. 30.01.1951 r. w londyńskiej dzielnicy Chiswick), który działał wcześniej w formacji Flaming Youth. To on właśnie odegrał kluczową rolę w osiągnięciu przez Genesis międzynarodowego sukcesu.
Równocześnie na miejsce Anthony'ego Phillipsa dołączył nowy gitarzysta Mick Barnard, szybko zastąpiony przez Steve'a Hacketta (ur. 12.02.1950 r. w Londynie). Zespół zdążył już zasłynąć z teatralnego rozmachu swoich koncertów i niezwykłych masek oraz kostiumów Gabriela - nie pomagało to jednak w sprzedaży płyt. Kiedy kolejne wydawnictwo Genesis, Nursery Cryme, poniosło komercyjną porażkę, muzycy stanęli w obliczu niebezpieczeństwa rozwiązania kontraktu z wytwórnią Charisma. Jednak odniesiony na kontynencie europejskim sukces przywrócił im wiarę w siebie, która pomogła im nagrać kolejny album, Foxtrot. Tym razem mieli się z czego cieszyć - płyta trafiła do Top 20 brytyjskiej listy przebojów, a pochodząca z niej epicka suita "Supper's Ready" na długo stała się ulubionym fragmentem koncertów.
Przez następne dwa i pół roku Genesis rośli w siłę, nagrywając bestsellerowe albumy Selling England By The Pound i The Lamb Lies Down On Broadway. Kiedy wyglądało na to, że wszystko układa się jak najlepiej, w maju 1975 r. szokiem stała się wiadomość o rozstaniu z zespołem Petera Gabriela. Wielu krytyków na tym etapie położyło już na Genesis przysłowiową kreskę, zwłaszcza kiedy ogłoszono, że rolę wokalisty przejmie... perkusista Phil Collins. Jednak osierocony kwartet nie stracił nic ze swego dobrze już znanego hartu ducha i powrócił w chwale z dwoma dobrze przyjętymi albumami: A Trick Of The Tail i Wind And Wuthering.
Latem 1977 r. kolegów opuścił Steve Hackett, pragnąc poświęcić się karierze solowej i Genesis od tej pory działają jako trio, wspomagane na koncertach przez Daryla Stuermera (ur. 27.11.1952 r. w Milwaukee w stanie Wisconsin, USA; gitary) i Chestera Thompsona (ur. 11.12.1948 r. w Baltimore, USA; perkusja). Ten drugi towarzyszył już zresztą zespołowi wcześniej, bo od początku 1977 r. (przedtem Genesis wspomagał sam Bill Bruford). Zdumiewający jest fakt, że wraz z odejściem kolejnych kluczowych członków, grupa zyskiwała coraz to większą popularność.
W 1978 r. otrzymała swoją pierwszą "złotą płytę" za niezwykle adekwatnie zatytułowany album And Then There Were Three ("I zostało ich trzech"), a dwa lata później na szczyty list przebojów trafiło kolejne wydawnictwo Genesis, Duke. Mimo prowadzonej równolegle działalności solowej muzyków, Genesis bez trudu zachowali własną tożsamość i stawali się coraz bardziej popularni, notując na swoim koncie przeboje także i w USA. Pod koniec 1981 r. znaleźli się w Top 10 amerykańskich zestawień wraz z albumem Abacab i cieszyli się sławą jednej z najpopularniejszych grup na świecie. Wspomagani przez ogromny sukces solowy Phila Collinsa, wydali bestsellerowe single "Mama", "That's All"' i "Illegal Alien". Albumy Genesis i Invisible Touch znalazły się na pierwszym miejscu brytyjskich list przebojów, a drugi z nich stał się numerem 1 także i w USA.
W połowie lat 80-tych format grupy okazał się zbyt ciasny, by pomieścić wszystkie plany muzyków. W konsekwencji Collins podjął równoległą działalność solową, a Rutherford założył grupę Mike And The Mechanics. Genesis nie składali jednak broni, nagrywając kolejne albumy i wyruszając w trasy koncertowe. Popularność zespołu bynajmniej nie malała - w 1986 r. ich singel "Invisible Touch" znalazł się na 1. miejscu amerykańskich zestawień, a cztery następne małe płyty trafiły do Top 5. Mimo że obecnie tworzą wspólnie rzadziej niż za dawnych czasów, nazwa Genesis wciąż raz na jakiś czas elektryzuje fanów.
W 1991 r. muzycy spotkali się ponownie, by nagrać album We Cant Dance. Chociaż była to pierwsza propozycja formacji po pięcioletniej przerwie, natychmiast trafiła na szczyty zestawień na całym świecie, potwierdzając niezbicie, że jej autorzy wciąż tworzą jeden z najpopularniejszych i najbardziej lubianych zespołów świata.Na tej bardzo długiej, trwającej ponad 70 minut płycie, grupa umieściła zarówno kompozycje rozbudowane o progresywnym charakterze, jak i pop-rockowe krótsze formy. Wielu krytyków, biografów zespołu i duża grupa fanów jest zdania, że to najlepszy album trzyosobowego składu Genesis.
W 1996 Phil Collins, który obok pracy w grupie rozwijał swą pełną sukcesów karierę solową, ogłosił odejście z grupy. Pozostali muzycy zatrudnili nowego wokalistę Raya Wilsona i wspólnie nagrali album Calling All Stations. Album w zamyśle autorów miał być powrotem do progresywnych korzeni grupy. Nowy CD nie spotkał się jednak z wielkim zainteresowaniem. Ostatecznie grupa uległa "zawieszeniu".
Przez cały okres od odejścia Petera Gabriela świat przebiegały plotki o ponownym zjednoczeniu grupy. Stało się tak tylko raz, 2 października 1982 roku, by dać jeden koncert. Miał on pomóc w ratowaniu upadających finansów Petera Gabriela, spowodowanych stratami na festiwalu WOMAD (World of Music, Arts and Dance). Koncert okazał się dużym, choć jednorazowym sukcesem.
7 listopada 2006 roku zespół na konferencji prasowej ogłosił reaktywację w składzie Collins, Rutherford, Banks. Zespół w czerwcu 2007 roku wyruszył w trasę "Turn It On Again Tour" i 21 czerwca 2007 roku zawitał na Stadion Śląski w Chorzowie. Z każdego występu w ramach trasy jest dostępny zapis wysokiej jakości dźwięku nagranego na żywo z konsoli miksera. Ukazały się też reedycje starych albumów w wersji SACD 5.1 oraz na płytach winylowych.
Obecnie zespół choć formalnie nadal istnieje, nie prowadzi żadnej aktywności muzycznej. Jego członkowie zajmują się nagrywaniem płyt solowych, z wyjątkiem Phila Collinsa, który w marcu 2011 r. ogłosił zakończenie kariery.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
I know what i like [In your wardrobe]/Twilight Alehouse	Genesis	04.1974	21[7]	-	Charisma CB 224/Charisma 26002	[written by Tony Banks, Phil Collins, Peter Gabriel, Steve Hackett, Mike Rutherford][produced by John Burns & Genesis]
Your own special way/In that quiet earth UK side B:It's yourself	Genesis	03.1977	43[3]	62[5]	Charisma CB 300/Atco 7076	[written by Mike Rutherford][produced by David Hentschel & Genesis]
Spot the Pigeon EP.	Genesis	05.1977	14[7]	-	Charisma GEN 001/-
Follow you,follow me/Inside & out UK side B:Ballad of big	Genesis	04.1978	7[13]	23[16]	Charisma CB 309/Atlantic 3474	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by David Hentschel & Genesis]
Many too many/The day the light went out in Vancouver	Genesis	04.1978	43[5]	-	Charisma CB 315/-	[written by Tony Banks][produced by David Hentschel & Genesis]
Misunderstanding/Behind the lines UK side B:Evidence of autumn	Genesis	05.1980	42[5]	14[18]	Charisma CB 369/Atlantic 3662	[written by Phil Collins][produced by David Hentschel & Genesis]
Duchess/Open door	Genesis	05.1980	46[5]	-	Charisma CB 363/-	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by David Hentschel & Genesis]
Turn it on again/Evidence of autumn UK side B: Behind the line [Part.2]	Genesis	09.1980	8[10] [03.80]	58[8]	Charisma CB 356/Atlantic 3751	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by David Hentschel & Genesis]
No reply at all/Naminanu / Dodo	Genesis	09.1981	-	29[18]	-/Atlantic 3858	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis]
Keep it dark/Naminanu	Genesis	10.1981	33[4]	-	Charisma CB 391 /-	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Hugh Padgham & Genesis]
Abacab/Who dunnit? UK side B:Another record	Genesis	12.1981	9[8][08.81]	26[14]	Charisma CB 388/Atlantic 3891	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis][43[9].Hot Disco/Dance;Atlantic 416 12"]
Man on the corner/Submarine	Genesis	03.1982	41[5]	40[11]	Charisma CB 393/Atlantic 4025	[written by Phil Collins][produced by Genesis]
3 X 3 EP.	Genesis	05.1982	10[8]	-	Charisma GEN 1/-
Paperlate/You might recall	Genesis	06.1982	-	32[14]	-/Atlantic 4053	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis]
Mama/It's gonna get better	Genesis	10.1983	4[10]	73[9]	Virgin MAMA 1/Atlantic 89770	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Hugh Padgham]
That' s all/Second home by the sea UK side B:Taking it all too hard	Genesis	11.1983	16[11]	6[20]	Virgin TATA 1/Atlantic 89724	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Hugh Padgham]
Illegal alien/Turn it on again [live]	Genesis	03.1984	46[4]	44[10]	Virgin AL 1/Atlantic 89698	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Hugh Padgham]
Taking it all too hard/Silver rainbow	Genesis	06.1984	-	50[12]	-/Atlantic 89656
Invisible touch/The last domino	Genesis	05.1986	15[8]	1[1][17]	Virgin GENS 1/Atlantic 89407	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Hugh Padgham][1[3].Album Rock]
Throwing it all away/Do the neurotic UK side B:I'd rather be with you	Genesis	08.1986	22[8]	4[16]	Virgin GENS 5/Atlantic 89372	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Hugh Padgham]
Land of confusion/Feeding the fire	Genesis	11.1986	14[12]	4[21]	Virgin GENS 3/Atlantic 89336	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Hugh Padgham]
Tonight, tonight,tonight/In the glow of the night [Part.1]	Genesis	02.1987	18[6]	3[15]	Virgin GENS 4/Atlantic 89290	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Hugh Padgham]
In too deep/I'd rather be you	Genesis	04.1987	19[9][08.86]	3[17]	Virgin Gens 2/Atlantic 7-89316	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Hugh Padgham][1[3].Album Rock][1[2].Adult Contemporary Chart]
No son of mine/Living forever	Genesis	11.1991	6[7]	12[20]	Virgin GENS 6/Atlantic 7-87571	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Nick Davis, Robert Colby]
I can' t dance/On the shoreline	Genesis	02.1992	7[9]	7[20]	Virgin GENS 7/Atlantic 87532	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Nick Davis, Robert Colby]
Hold on my heart/Way of the world	Genesis	05.1992	16[5]	12[20]	Virgin GENS 8/Atlantic 87481	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Nick Davis][1[5].Adult Contemporary Chart]
Jesus he knows me/Hearts of fire	Genesis	08.1992	20[7]	23[20]	Virgin GENS 9/Atlantic 87 454	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Nick Davis]
Never a time/Tonight,tonight,tonight [live]/Invisible touch [live]	Genesis	11.1992	-	21[20]	-/Atlantic 87 411	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Nick Davis]
Invisible touch [live]/Abacab [live]	Genesis	11.1992	7[4]	-	Virgin GENS 10/-	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis,Hugh Padgham]
Tell my why/Dreaming while you sleep	Genesis	02.1993	40[3]	-	Virgin GENS 11/-	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Nick Davis, Robert Colby ]
Congo/Papa he said/Banjo man	Genesis	09.1997	29[5]	-	Virgin GENS 12/-	[written by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford][produced by Genesis, Nick Davis]
Shipwrecked/No son of mine/Lovers leap/Turn it on again	Genesis	12.1997	54[4]	-	Virgin GENS 14/-	[written by Tony Banks, Mike Rutherford][produced by Genesis, Nick Davis]
Not about us	Genesis	02.1998	66[4]	-	Virgin GENS 15/-	[written by Tony Banks, Mike Rutherford, Ray Wilson][produced by Nick Davis, Tony Banks and Mike Rutherford]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US/UK]	Komentarz
Foxtrot	Genesis	10.1972	12[7]	-	Charisma CAS-1058/Charisma CAS 1058 [UK]	[produced by David Hitchcock of Gruggy Woof]
Genesis live	Genesis	08.1973	9[10]	105[14]	Charisma 1666/Charisma CLASS 1	[produced by John Burns and Genesis]
Selling England by the pound	Genesis	12.1973	3[21]	70[29]	Charisma 6060/Charisma CAS 1074	[gold][silver-UK][produced by John Burns and Genesis]
Nursery cryme	Genesis	05.1974	39[2]	-	Charisma CAS-1052 /Charisma CAS 1052	[produced by John Anthony]
From Genesis to revelation	Genesis	10.1974		170[4]	London 643/Decca LK 4990	[nagrany w 1969r][produced by Jonathan King]
The lamb lies down on Broadway	Genesis	12.1974	10[6]	41[16]	Atco 401/Charisma CGS 101	[gold][gold-UK][produced by John Burns and Genesis]
A trick of the tail	Genesis	03.1976	3[39]	31[19]	Charisma CDS 4001/Atco 129	[gold][gold-UK][produced by David Hentschel and Genesis]
Wind and wuthering	Genesis	01.1977	7[22]	26[21]	Atco 144/Charisma CDS 4005	[gold][gold-UK][produced by David Hentschel and Genesis]
Seconds out	Genesis	12.1977	4[17]	47[16]	Atlantic 9002/Charisma GE 2001	[produced by David Hentschel and Genesis]
...And then there were three	Genesis	04.1978	3[32]	14[33]	Atlantic 19 173/Charisma CDS 4010	[platinium][gold-UK][produced by David Hentschel and Genesis]
Duke	Genesis	04.1980	1[2][30]	11[31]	Atlantic 16 014/Charisma CBR 101	[platinium][platinium-UK][produced by David Hentschel and Genesis]
Abacab	Genesis	10.1981	1[2][27]	6[64]	Atlantic 19 313/Charisma CBR 102	[2x-platinium][gold-UK][produced by Genesis]
Three sides live	Genesis	06.1982	2[19]	10[25]	Atlantic 2000/Charisma GE 2002	[gold][produced by Genesis]
Genesis	Genesis	10.1983	1[1][51]	9[50]	Atlantic 80 116/Charisma GENLP 1	[4x-platinium][2x-platinium-UK][produced by Genesis, Hugh Padgham]
Trespass	Genesis	04.1984	98[1]	-	ABC/Impulse AS-9205/Charisma CHC 12	[nagrany w 1969r][produced by John Anthony]
Invisible touch	Genesis	06.1986	1[3][96]	3[85]	Atlantic 81 641/Charisma GENLP 2	[6x-platinium][4x-platinium-UK][produced by Genesis, Hugh Padgham]
We can' t dance	Genesis	11.1991	1[1][69]	4[72]	Atlantic 82 344/Virgin GEN 3	[4x-platinium][5x-platinum-UK][produced by Genesis, Nick Davis]
The Way We Walk, Vol I: The Shorts	Genesis	12.1992	3[26]	35[23]	Atlantic 82 452/Virgin GEN 4	[gold][2x-platinum-UK][produced by Nick Davis, Robert Colby and Genesis]
The Way We Walk, Vol II: The Longs	Genesis	02.1993	1[2][12]	20[9]	Atlantic 82 461/Virgin GEN 5	[gold][produced by Nick Davis, Robert Colby and Genesis]
Calling all stations	Genesis	09.1997	2[19]	54[5]	Atlantic 83 037/Virgin GEN 6	[gold-UK][produced by Nick Davis, Tony Banks and Mike Rutherford]
Archive 1967-1975	Genesis	07.1998	35[3]	-	Atlantic 82858/Virgin CDBOX 6	[produced by Genesis, Nick Davis, Geoff Callingham]
Turn it on again-The Hits	Genesis	11.1999	4[59]	65[9]	Atlantic 83 244/Virgin GEN 8	[gold][platinum-UK][produced by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford, David Hentschel, Hugh Padgham, Nick Davis, Peter Gabriel, Steve Hackett, John Burns, Trevor Horn]
Archive No 2 1976-1992	Genesis	11.2000	103[1]	-	Virgin/-	[produced by Genesis, Hugh Padgham, David Hentschel, Nick Davis]
The Platinum Collection	Genesis	12.2004	21[23]	100[3]	Atlantic 78 446/Virgin GENCDX9	[platinum-UK][produced by Genesis, Nick Davis, Hugh Padgham, David Hentschel, John Burns, David Hitchcock, John Anthony]
Turn It On Again - The Hits - The Tour Edition	Genesis	06.2007	5[4]	132	Virgin GENCDZ 8/-	[produced by Tony Banks, Phil Collins, Mike Rutherford, David Hentschel, Hugh Padgham, Nick Davis, Peter Gabriel, Steve Hackett, John Burns, Trevor Horn]
Live over Europe 2007	Genesis	11.2007	51[4]	-	-/Virgin GENCD10	[produced by Nick Davis]
Genesis 1970–1975	Genesis	11.2008	151[1]	-	Atlantic/Rhino/ EMI	[produced by Genesis, John Anthony, David Hitchcock, John Burns]

General Public

Po rozwiązaniu flirtującej z muzyką ska grupy Beat z angielskiego Birmingham jej dwaj wokaliści - Dave Wakeling  i Ranking Roger założyli formację General Public. Pozostałymi muzykami zespołu zostali były basista The Specials - Horace Panter (gitara basowa), Stoker (perkusja), Micky Bitiingham (instrumenty klawiszowe) i Kevin White (gitara) oraz weteran saksofonu Saxa.

 Singel debiutancki wydany przez firmę Virgin Records łączył mocny pop z elementami , muzyki tanecznej i otarł się o brytyjskie listy, przebojów. Wydany w październiku utwór „Tenderness" miał większe powodzenie w USA (gdzie ukazał się nakładem IRS). Wkrótce potem wydano świetny album debiutancki - All The Rage. Choć płyta czerpała z różnych źródeł i ukazywała wszechstronność Rogera, została przez większość odbiorców i recenzentów zignorowana; żaden z pochodzących z niej singli nie wszedł na brytyjskie listy przebojów.

 Kolejną próbę  podbicia brytyjskiego rynku zespół podjął w  1986 r- wydano album Hand To Mouth. Choć utwór „Faults And All" ukazał się   na singlu, odbiorcy nie zwrócili nań uwagi i zespół zniknął , z firmamentu. Dużo później Ranking Roger wypłynął znów   w reaktywowanym International Beat. W 1995r ukazał się w końcu nowy album General Public nagrany w składzie; Wakeling, Ranking Roger, Michael Railton (śpiew, instrumenty klawiszowe), Norman Jones (śpiew, instrumenty perkusyjne), Wayne Lothian (gitara basowa) i Dan Chase (perkusja). Producentem tej świeżo i dynamicznie brzmiącej płyty był  Jerry Harrison. Poza pełnymi energii własnymi kompozycjami   w rodzaju „It Must Be Tough” czy „Rainy Days" na płycie  znalazła się też interesująca, utrzymana w stylu ska/reggae  wersja „Warm Love” z repertuaru Vana Morrisona.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
General Public/Dishwasher	General Public	03.1984	60[5]	-	Virgin VS 659	[written by Charlery, Wakeling][produced by General Public, Colin Fairley]
Tenderness/Limited Balance	General Public	09.1984	95[3]	27[18]	Virgin VS 673	[written by General Public][produced by General Public, Gavin MacKillop, Colin Fairley][15[18].Hot Disco/Dance;I.R.S. 70 980 12"]
Never You Done That/All The Rage	General Public	03.1985	-	105[3]	I.R.S. 9935 [US]	[written by General Public][produced by General Public, Gavin MacKillop, Colin Fairley][13[8].Hot Disco/Dance;I.R.S. 70 413 12"]
Hot You're Cool/Day-To-Day	General Public	06.1985	-	-	I.R.S. 9937 [US]	[written by General Public][produced by General Public, Gavin MacKillop, Colin Fairley][16[9].Hot Disco/Dance;I.R.S. 70 415 12"]
Too Much Or Nothing/Taking The Day Off	General Public	11.1986	-	-	I.R.S. 52941 [US]	[written by General Public][produced by David Leonard, Dave Wakeling, Ranking Roger ][21[10].Hot Disco/Dance;I.R.S. 23 683 12"]
In Conversation	General Public	04.1987	-	-	-	[written by General Public][produced by Dave Wakeling, David Leonard, Ranking Roger][23[8].Hot Disco/Dance;I.R.S. 23 734 12"]
I'll Take You There	General Public	07.1994	73[2]	22[20]	Epic 6605532	[written by Al Bell][produced by General Public, Ralph Sall, Tony Phillips][1[1][13].Hot Disco/Dance;Epic Soundtrax 77 460 12"][#1 hit for Staple Singers in 1972][piosenka z filmu Threesome"]
Rainy Days	General Public	05.1995	-	93[3]	Epic 77 866 [US]	[written by General Public][produced by Jerry Harrison]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
All the Rage	General Public	10.1984	-	26[39]	I.R.S. 70 046	[produced by Colin Fairley, Gavin MacKillop, General Public]
Hand to Mouth	General Public	10.1986	-	83[16]	I.R.S. 5782	[produced by Dave Wakeling, David Leonard, Ranking Roger]

Gene Loves Jezebel

Bracia bliźniacy Jay (John) i Mike Astonowie występujący pod szyldem Gene Loves Jezebel zdobyli sporą grupę fanów w Wielkiej Brytanii głównie w kręgach rocka gotyckiego, ale większe sukcesy odnosili w USA. Bracia dorastali w południowowalijskim mieście Porthcawl, obok gitarzysty Iana Hudsona.

 Po przeprowadzce do Londynu zadebiutowali pod koniec 1981r, występując przed koncertem formacji The Higsons. Kontrakt nagraniowy z wytwórnią Situation 2 zaowocował wydaniem singla „Shavin’ My Neck" w maju następnego roku (był to zbiór nagrań demo). Gęste, eksperymentalne brzmienie dobrze sprawdzało się podczas koncertów, w których brali udział basistka Julianne Regan i perkusista Dick Hawkins. Niemal etniczne rytmy mieszały się z wściekłymi atakami gitary.

Miejsce Hawkinsa zajmowali potem inni perkusiści, m.in; John Murphy (dawniej w Associates i SPK) i Steve Goulding. Regan odeszła natomiast do All About Eve. Jej miejsce zajął Hudson, a obowiązki gitarzysty przejął Albio De Luca (potem w Furyo). W takim składzie zespół nagrał singel („Screaming (For Emmalene)” w 1983r. Po odejściu Luki i Gouldinga Hudson znów „przesiadł” się na gitarę, a Hawkins i Murphy zasiedli za dwoma zestawami perkusyjnymi.

 Przed wydaniem trzeciego singla - mocnego, komercyjnego „Bruises” (1983) odszedł Murphy. Wkrótce potem ukazał się bardzo dobry album debiutancki, Promise, promowany sesją radiową z DJ Johnem Peelem. W 1984r zespół wyjechał do USA, gdzie pracował z Johnem Cale’em, po czym powrócił do Europy, by nagrać dwa „szybkie" single -„Influenza (Relapse)" i „Shame (Whole Heart Now!)”.

Po ich wydaniu odszedł Marshall, a przez pewien czas gitarę rytmiczną na basową zamienił Mike Aston; później zaangażowany został Peter Rizzo. Miejsce Hawkinsa zajął były perkusista Spear Of Destiny - Chris Bell, ale dopiero rok później singel „The Cow” wszedł na niezależne brytyjskie listy przebojów. W czerwcu 1985 ukazał się album Immigrant.W listopadzie tego samego roku wyszedł „Desire”, a zespół wybrał się w kolejną trasę koncertową po USA. Było to przedsięwzięcie bardzo nieudane i doprowadziło do odejścia Hudsona (jego miejsce zajął były gitarzysta Genereation X - James Stevenson).

 Zespół wszedł do Top 75 ze „Sweetest Thing” i Discover (album ten zawierał darmową płytę koncertową). Natomiast w utworze „Heartache” słychać było echa muzyki tanecznej. Później grupa skoncentrowała swoje wysiłki na rynku amerykańskim. Jednak wewnątrz zespołu trwały tarcia; Mike Aston odszedł w połowie 1989r.W 1993r zespół w składzie Jay Aston, Rizzo, Stevenson i Robert Adam wydał album Heavenly Bodies.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sweetest Thing/Psycho II	Gene Loves Jezebel	03.1986	75[2]	-	Beggars Banquet BEG 156	[written by J. Aston][produced by Gary Lyons]
Heartache/Heartache Part II	Gene Loves Jezebel	06.1986	71[3]	-	Beggars Banquet BEG 161	[written by J. Aston, M. Aston, P. Rizzo, J. Stevenson, M. Gilvear][produced by Gary Lyons]
Desire/Message	Gene Loves Jezebel	11.1986	95[2]	-	Beggars Banquet BEG 173	[written by J. Aston][produced by Peter Walsh]
The Motion Of Love	Gene Loves Jezebel	09.1987	56[3]	87[3]	Beggars Banquet BEG 192	[written by J. Aston, M. Aston, P. Rizzo, J. Stevenson][produced by Jimmy Iovine]
Gorgeous/Someone On The 6th Floor (At The Jezebel Palace)	Gene Loves Jezebel	12.1987	68[2]	-	Beggars Banquet BEG 202	[written by J. Aston, M. Aston, J. Stevenson, C. Bell, P. Rizzo][produced by Peter Walsh]
Jealous/Last Year	Gene Loves Jezebel	08.1990	-	68[10]	Beggars Banquet BEG 236	[written by Aston, Stevenson][produced by Tim Palmer, Paul Fox]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Discover	Gene Loves Jezebel	07.1986	32[4]	155[19]	Beggars Banquet BEGA 73	[produced by Gary Lyons]
The House Of Dolls	Gene Loves Jezebel	10.1987	81[1]	108[22]	Beggars Banquet BEGA 87	[produced by Peter Walsh]
Kiss Of Life	Gene Loves Jezebel	08.1990	-	123[14]	Geffen 24 260 [US]	[produced by Paul Fox, Tim Palmer]

Gene & Eunice

Pochodzący z zachodniego wybrzeża duet Gene & Eunice miał pierwszy przebój z  "Kokomo", nagrany dla wytwórni Combo pod koniec 1954 roku. Jednak, na szczęście, niedługo potem Perry Como z RCA nagrał swoją własną wersję i  Snooky Lanson wykonał piosenkę w programie telewizyjnym "Your Hit Parade", skutecznie wymazując krótkoterminową pamięć publiczną o oryginalnej wersji hitu.

 Gene & Eunice byli odpowiedzią Los Angeles na Shirley & Lee z Nowego Orleanu (ich koledzy z wytwórni w Aladdin Records), z tym, że duet Gene & Eunice były bardziej liryczny.  Również w przeciwieństwie do Shirley i Lee, Gene i Eunice byli w rzeczywistości  małżeństwem i mieli razem kilkoro dzieci.

Eunice Levy spotkała się z Gene Forrestem na lokalnym konkursie talentów Huntera Hancocka w Los Angeles. Gene szukał dziewczyny, która mogłaby śpiewać w harmonii z  jego grupą, The Four Feathers (nazwa pochodzi od marki napoju). To się zmieniło, gdy zaczęli się spotykać, a następnie zaczęli ćwiczyć i pisać w garażu Gene'a. Starszy i bardziej doświadczony niż Eunice, Gene dominował  w związku od początku, ale Eunice była  współautorką piosenek od samego początku. Gene i Eunice napisali większość własnych piosenek.

Dwójka ponownie nagrała piosenkę dla Aladdin, a następnie ponownie weszli na listy r&b z utworem "This Is My Story". Do tej pory Gene i Eunice byli szczęśliwą parą, ale ich kolejne single nie weszły na listy przebojów. Dopiero w 1959 roku odnieśli sukces dzięki "Poco Loco" nagranemu dla małej niezależnej wytwórni Case. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ko Ko Mo/You And Me	Gene & Eunice	01.1955	-	-	Combo 64	[written by F. Wilson, J. Porter, E. Levy ][6[7].R&B Chart]
This Is My Story/Move It Over, Baby	Gene & Eunice	05.1955	-	-	Aladdin 3282	[written by G. Forrest, E. Levy ][8[8].R&B Chart]
Poco-Loco/Go-On Kokomo	Gene & Eunice	08.1959	-	48[13]	Case 1001	[written by F. Wilson]

Gene And Debbe

Gene and Debbe był pseudo- pop / country duetem pochodzącym z Nashville , Tennessee .
Mieli krótki okres sukcesów na amerykańskiej liście Billboard Hot 100 Singles . Gene Thomas (ur. Gene Thomasson w dniu 28 grudnia 1938 r., Palestyna , Texas , zmarł 26 sierpnia 2012 w Fredericksburg , Teksas) miał kilka drobnych sukcesów w na początku lat 60-tych z piosenkami "Sometimes" i "Baby Gone". Po tej ostatniej,zajął się pisaniem muzyki na kilka lat przed przed karierą początkującej croonerki , Debbe Neville (lub Nevills jak niektóre źródła mówią). W stylu harmonii wokalnych braci Everly zaczęli karierę w firmie wydawniczej Acuff-Rose , śpiewając romantyczne popowe melodie w stylu country.

Podpisali kontrakt płytowy z filią Hickory Records ( Sue Thompson , Don Gibson , Newbeats itp.), TRX, gdzie zarejestrowali swoje dwa największe przeboje : "Go With Me" i "Playboy". Ostatni miał łączną liczbę sprzedaży miliona egzemplarzy za którą przyznano Złotą Płytę w czerwcu 1968 roku. Po mocnym uderzeniu na listach przebojów z singlem "Playboy" jako # 17, duet odszedł w zapomnienie.

Para wydała jeden album Hear and Now,który jest rzadkością na rynku wydawniczym. Zawiera on singiel "Playboy". Gene Thomas zmarł 26 sierpnia 2012 na raka płuc w wieku 73 lat.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sometime/Every Night	Gene Thomas	10.1961	-	53[7]	United Artists UA 338	[written by Gene Thomas][3131 hit for Paul Revere and The Raiders in 1965 jako "Sometimes"]
Baby's Gone	Gene Thomas	11.1963	-	84[5]	United Artists UA 640	[written by R. Orbison, B. Goldsboro][produced by Orbison Associates Inc.]
Go With Me/The Torch I Carry	Gene And Debbe	10.1967	-	78[6]	TRX 5002	[written by Gene Thomas]
Playboy/I'll Come Running	Gene And Debbe	02.1968	-	17[16]	TRX 5006	[written by Gene Thomas][produced by Don Gant]
Lovin' Season/Love Will Give Us Wings	Gene And Debbe	06.1968	-	81[4]	TRX 5010	[written by Gene Thomas][produced by Don Gant]
Make a noise like love/Rings of gold	Gene And Debbe	11.1968	-	127[1]	TRX 5014	[written by Bobby Bond][produced by Don Gant]
Memories Are Made Of This/The Sun Won't Shine Again	Gene And Debbe	02.1969	-	114[5]	TRX 45-T-5017	[written by Terry Gilkyson, Rick Dehr, Frank Miller][produced by Don Gant][#1 hit for Dean Martin in 1956]

Nomad

Zespół znany przede wszystkim z dwóch powodów. Po pierwsze, jego wokalistka Sharon Dee Clarke była niegdyś czarną pielęgniarką w telewizyjnym serialu „The Singing Detective”, znalazła się też w łóżku obok Michelle, gdy ta rodziła w serialu „Eastensders”.

 Po drugie, singel „Devotion” zawierał sample z zamieszek wywołanych wprowadzeniem w Wielkiej Brytanii tzw. podatku pogłównego - znalazł się wśród nich nawet jeden z „wybuchów” Margaret Thatcher. Nagranie to było wielkim przebojem - dotarło do 2. miejsca list przebojów i było najlepiej sprzedającym się singlem tanecznym 1991 r. Współautorem utworu był późniejszy producent nagrań zespołu Undercover, Steve Mac. Pozostali członkowie grupy to  MC Mikee Freedom (ur. ok. 1969 r. w Bristolu) oraz Damon Rochefort (ur. ok. 1965 r. w Cardiff, Walia).

Rochefort studiował prawo, a Freedoma odkrył, gdy ten rapował utwór zespołu Fresh Connection „Love Don’t Live Here Anymore”. Rochefort przyczynił się zresztą do powstania przeboju grupy FPI Project, „Going Back To My Roots” (1990).

Niestety, na debiutanckim albumie zespołu brak było oryginalnych utworów - znalazły się na nim aż trzy wersje „Devotion”, a poza tym tylko sztampowy euro-dance. Choć singel „Just A Groove” zdołał jeszcze dotrzeć do Top 20, następne propozycje („Something Special”, nagrany początkowo przez Clarke solo na album kompilacyjny, „Your Love Is Lifting Me” i „24 Hours A Day”) nie powtórzyły sukcesu pierwszego singla.

Rochefort podjął działalność pod szyldem Serious Rope (i tu współpracował z Clarke) - w  1993 r. singel „Happiness”, nagrany jako epitafium dla manchesterskiego klubu Flesh, odniósł spory sukces. Freedom zajął się karierą solową jako TEK; jego debiutem był singel „Set You Free”, wydany przez należącą do Dave’a Pearce’a wytwórnię Reachin’.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
(I Wanna Give You) Devotion/Sang-Froid	Nomad Featuring MC Mikee Freedom	11.1990	2[13]	-	Rumour RUMA 25	[written by D. Rochefort, S. McCutcheon, M. Freedom][produced by Damon Rochefort]
Just A Groove/I Don't Wanna Be The Last	Nomad	05.1991	16[6]	-	Rumour RUMA 33	[written by D. Rochefort, S. McCutcheon][produced by Damon Rochefort]
Something Special	Nomad	09.1991	73[1]	-	Rumour RUMA 35	[written by D. Rochefort][produced by Damon Rochefort]
Your Love Is Lifting Me	Nomad	04.1992	60[2]	-	Rumour RUMA 48	[written by D. Rochefort][produced by Damon Rochefort]
24 Hours A Day/(I Wanna Give You) Devotion	Nomad	11.1992	61[1]	-	Rumour RUMA 60	[written by Ian Levine, D.R. Leake][produced by Damon Rochefort]
(I Wanna Give You) Devotion	Nomad	11.1995	42[4]	-	Rumour RUMA 75	[written by D. Rochefort, S. McCutcheon, M. Freedom][produced by Damon Rochefort]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Changing Cabins	Nomad	06.1991	48[2]	-	Rumour RULCD 100	[produced by Damon Rochefort]

N-Joi

Grupa z angielskiego hrabstwa Essex. W jej skład wchodzą Mark Franklin, Nigel Champion i Saffron (śpiew). Pięć minut sławy przyniósł zespołowi szalony singel „Malfunction” (DeConstruction 1991), który bardzo spodobał się sąsiadowi - Liamowi Howlettowi z grupy The Prodigy.

Ta sama wytwórnia w lutym 1992r. wydała  Album Manchester z materiałem wykonywanym zwykle przez N-Joi na żywo; znalazł się na niej także megamiks składający się z kilkunastu utworów. Następna propozycja zespołu była bardziej konwencjonalna - był to maksisingel, zawierający m.in. przygotowany przez Moby’ego remiks utworu „Mindflux”, wydanego niegdyś w USA na singlu przez wytwórnię RCA.

Saffron podjęła w 1992 r. próbę działalności solowej w stylu garage - efektem był singel „One Love”, wydany przez WEA.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Anthem	N-Joi	10.1990	45[7]	-	Deconstruction PB 44041	[written by Romeo, Davis, Franklin, Champion, Dunbar][produced by N-Joi]
Adrenalin EP	N-Joi	03.1991	23[5]	-	Deconstruction PT 44344	[written by N-Joi ][produced by N-Joi]
Anthem [1991]	N-Joi	04.1991	8[8]	-	Deconstruction PB 44445	[written by Romeo, Davis, Franklin, Champion, Dunbar][produced by Mark Ryder]
Live In Manchester	N-Joi	02.1992	12[5]	-	Deconstruction PT 45252	[written by M. Franklin, N. Champion]
The Drumstruck E.P.	N-Joi	07.1993	33[3]	-	Deconstruction 74321154832	[written by M. Franklin, N. Champion][produced by M. Franklin, N. Champion]
Papillon	N-Joi	12.1994	70[6]	-	Deconstruction/RCA 74321252132	[written by N. Champion][produced by N-Joi]
Bad Things	N-Joi	07.1995	57[4]	-	Deconstruction 74321277292	[written by M. Franklin, N. Champion][produced by N-Joi]
Screeem! (Anthem 98)	N-Joi versus Tact	11.1998	91[1]	-	Deconstruction 74321615612	-

Ninja Tune

Mekka artystów, znak firmowy który sprawia, że muzyka staje się obiektem obsesyjnego pożądania, marka i firma. Chyba nie znajdzie się wśród osób nawet jedynie jako-tako interesujących sie muzyką elektroniczną (w bardzo szerokim znaczeniu tego pojęcia) nikt, kto by nie znał kultowej juz wytwórni Ninja Tune.

Wytwórnię Ninja Tune założyli w 1990 roku Matt Black oraz Jonathan More, londyńscy DJ-e. Panowie poznali się wcześniej: w jesieni roku 1986 Black zaprezentował swój remiks Say Kids, What Time Is It? byłemu nauczycielowi sztuki More’owi, wówczas pracującemu w sklepie muzycznym. Niedługo potem powstała znana do dziś formacja Coldcut, jedna z najważniejszysch w świecie muzyki elektronicznej. Black’a i More’a uznaje się dziś za prekursorów sztuki VJ-skiej jak i twórców jednych z pierwszych remiksów, w dzisiejszym tego słowa znaczneiu. Jak podkreśla jednak Matt, nie uważają się oni za "wynalazców" czegokolwiek, a raczej za przedłużenie i rozwinięcie idei.


Drugim przedsięwzięciem tandemu Black-More była audycja radiowa, Coldcut Solid Steel, która ruszyła w roku 1987 w pirackiej rozgłośni KissFm. W roku 1999 audycja została włączona do radio BBC w Londynie. Podczas dwugodzinnego czasu antenowego prezentowane są improwizowane DJskie sety, co było absolutną nowością w latach 80?. Wszystkie sety są nagrywane, a niektóre z nich zostają wydane w Ninja Tune, oczywiście pod nazwą Solid Steel. Pierwszym wydanym w ten sposób artystą był DJ Food, pojawili się także Amon Tobin, Bonobo czy Mr. Scruff.


Wróćmy jednak do samej wytwórni. Kiedy Matt z Jonathanem coraz odważniej rozszerzali swoją działalność, podczas powrotu z trasy koncertowej w Japonii powstał pomysł założenia własnej wytwórni płytowej. Miały tu być wydawane dokonania nie tylko Coldcut (co gwarantowało panom sporą niezależność), ale przede wszystkim muzyka młodych twórców muzyki niezależnej – elektronicznej i nie tylko, ciekawej, “innej”. Wytwórnia miała także pomóc w promocji sztuki DJ-skiej i VJ-skiej. Ninja Tune rozpoczęło pracę w malutkim biurze w północnym Londynie, a do firmy dołączyli się grafik – Mark Poter (autor jakże rozpoznawalnego logo) i Peter Quick. Dziś wytwórnia opiekuje się wieloma artystami z kręgów muzyki elektronicznej, abstrakt hip-hopu, nu-jazzu, drum and bassu, ambient dance, instrumental hip-hopu i chilloutu.

Pierwszym albumem, który został wydany nakładem Ninja Tune było Zen Brakes Vol 1 Bogusa Ordera, a następnymi trzy kompilacje Jazz Brakes autorstwa DJ Fooda. W 1994 Matt i Jonathan wydali Coldcut’owe Philosophy. Ponadto z ważniejszych artystów z Ninja Tune związali się Kid Koala, Amon Tobin, DJ Vadim, Mr. Scruff, The Cinematic Orchestra, Jaga Jazzist, Luke Vibert (pod pseudonimem Wagon Christ), a w 2004 ukazał się album polskiego kolektywu Skalpel – "Skalpel".
Oprócz wydawnictw Solid Steel od 1995 roku ukazują się także kompilacje Ninja Cuts, a w roku 2008 ukazało się trzy płytowe You Don’t Know – Ninja Cuts zawierające remiksy utworów artystów związanych z wytwórnią.

Sublabelami Ninja Tune są:
- NTone – powstałe równocześnie z Ninja Tune, które zajmowało się mocno eksperymentalną elektroniką, a niestety upadło w roku 2001.
- Big Dada – założone w 1997 roku, przez dziennikarza Willa Ashona w celu promocji brytyjskiego hip-hopu. Pierwszym wydawnictwem, wypuszcoznym pod plakietką Big Dada, było Misanthropic’s stworzone w wyniu współpracy Luke’a Viberta i Juice Aleema (czyli Alpha Prhyme). Label jest takeże wydawcą Roots Manuva.
- Counter Records – powstałe w 2006 roku na potrzeby wydania debiutanckiego krążka Pop Levi’ego. Wydawana tu muzyka oscyluje wokół rocku, r&b; a nawet hardcore’u.
Jako hip-hopowy oddział Ninja Tune powstało także Son Records, które dziś funkcjonuje już jako niezależna wytwórnia hip-hopowa.

Hity na singlowej liście przebojów UK Chart

Coldcut Everything Is Under Control(Ninja Tune) 2005 93 The Herbaliser Generals(Ninja Tune) 2005 161 One Self Be Your Own(Ninja Tune) 2005 106 One Self Bluebird(Ninja Tune) 2005 The Cinematic Orchestra Horizons(Ninja Tune) 2002 93 The Cinematic Orchestra Man With A Movie Camera(Ninja Tune) 2003 174 Coldcut More Beats & Pieces(Ninja Tune) 1997 37 Coldcut & Hexstatic Timber(Ninja Tune) 1998 91 Drive Curfew(Ninja Tune) 1994 163 Fog Pneumonia(Ninja Tune) 2002 159 Funki Porcini Rockit Soul Music(Ninja Tune) 1999 177 The Herbaliser feat. What What The Blend(Ninja Tune) 1997 133 The Herbaliser The Missing Suitcase(Ninja Tune) 1999 99 The Herbaliser feat. Seaming To Something Wicked (This Way Comes)(Ninja Tune) 2002 93 Kid Koala Basin Street Blues(Ninja Tune) 2003 133 Mr. Scruff Get A Move On!(Ninja Tune) 1999 139 Mr. Scruff Honey Dew(Ninja Tune) 1999 129 Mr. Scruff Get A Move On / Ug(Ninja Tune) 2001 83 Mr. Scruff Shrimp!(Ninja Tune) 2002 78 Mr. Scruff & Seaming Beyond / Sweetsmoke(Ninja Tune) 2002 125 Ryuichi Sakamoto Anger & Grief Remixes EP(Ninja Tune) 1998 169

Albumy na liście przebojów UK Chart

Mr. Scruff MRS. CRUFF(Ninja Tune) 2005 195 Bonobo DIAL `M' FOR MONKEY(Ninja Tune) 2003 181 The Cinematic Orchestra EVERYDAY(Ninja Tune) 2002 54 The Cinematic Orchestra MAN WITH A MOVIE CAMERA(Ninja Tune) 2003 102 Coldcut LET US PLAY!(Ninja Tune) 1997 33 Coldcut LET US REPLAY!(Ninja Tune) 1999 166 Coldcut & The Guilty Party Re:volution(Ninja Tune) 2001 67 DJ Food KALEIDOSCOPE(Ninja Tune) 2000 155 Funki Porcini LOVE, PUSSYCATS & CARWRECKS(Ninja Tune) 1996 117 The Herbaliser BLOW YOUR HEADPHONES(Ninja Tune) 1997 171 The Herbaliser VERY MERCENARY(Ninja Tune) 1999 104 The Herbaliser SOMETHING WICKED THIS WAY COMES(Ninja Tune) 2002 71 Kid Koala CARPAL TUNNEL SYNDROME(Ninja Tune) 2000 182 Kid Koala SOME OF MY BEST FRIENDS ARE DJS(Ninja Tune) 2003 196 Mr. Scruff KEEP IT UNREAL(Ninja Tune) 1999 175 Mr. Scruff TROUSER JAZZ(Ninja Tune) 2002 29 Amon Tobin OUT FROM THE WHERE(Ninja Tune) 2002 197

Nexus 21

Duet, w którym występują Mark Archer i Chris Peat. Para ta jest niektórym zapewne lepiej znana z nagrań wydawanych pod szyldem Altern 8. Karierę muzyczną Archer i Peat zaczynali jednak jako Nexus 21 -singlem „Still Life” wydanym przez firmę Blue Cat we wrześniu 1989r; kilka miesięcy później ukazał się nakładem Blue Chip Rhythm Of Life.

 Po promocyjnym singlu „Self-Hypnosis” duet wydał w październiku 1990r maksisingel Logical Progression (R&S), a w dwa miesiące później jeszcze jedną EP-kę-Progressive Logic. Archer i Peat wydali też dwa single („Another Night” i „Flutes”) jako C&M Connection.

Archer nagrywał poza tym solo dla wytwórni Stafford North jako DJ Nex (EP-ki DJ Nex i Poundstretcher) i Xen Mantra (EP-ka Midas).

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
(Still) Life Keeps Moving	Nexus 21 feat. Donna Black	07.1990	91[2]	-	Blue Chip BLUE C34	[written by Peat/Archer/Great Bach/Desouza][produced by Nexus 21]
Progressive Logic EP	Nexus 21 feat. Donna Black	12.1990	81[2]	-	Network NWKT 15	[written by Chris Peat, Mark Archer][produced by Chris Peat, Mark Archer]

Neutron 9000

Właśc. Dominic Woosey. Globtroter, który karierę zaczynał jako inżynier w studiu nagraniowym Sonet w Londynie. Niebawem pracował już z gwiazdami, np. Adonisem czy Markiem Moore’em (S’Express), a nawet z Georgem Michaelem.

Później zajął się działalnością w charakterze DJ-a - występował na kilku liczących się imprezach europejskich (np. na niemieckim festiwalu Mayday i na wszystkich berlińskich Love Parade), a także tokijskich i nowojorskich. Popularność zdobył wydanymi pod pseudonimem Neutron 9000 singlami „Sentinel” (Profile) i „Trance- plant” (MFS) oraz dwoma albumami - The Greenhouse Effect i Walrus, także wydanymi nakładem Profile.

Równocześnie udzielał się jako remikser i również na tym polu ma dziś dobrą renomę - pracował ze Svenem Vathem („Ritual Of Life”), grupami Talk Talk („It’s My Life”) i Test Department („New World Order")' Westbamem („Liberation”), zespołem Shriekback („Black Light Trap”) i Niną Hagen („Farbfilm”).

Po przeprowadzce do Berlina w 1991 r. zaczął blisko współpracować z Cosmic Babym; założył też na krótko własną wytwórnię- United Frequencies Communications (seria „kompilacji” United Frequencies Of Trance i na których jednak za wszystkimi pseudonimami krył się sam Wodsey, wspomagany sporadycznie przez żonę Heike, znaną dziennikarkę niemieckiego miesięcznika ;,Frontpage”). Pod banderą tej firmy  Woosey pracował z innymi renomowanymi muzykami, np. z Drem Motte; należący do niego klub Bassic Instinct założył wytwórnię - filię pod tą samą nazwą (singel ,;Bad, Wicked & Wild”).

Woosey nagrywa też dla innych firm nagraniowych, np. Recycle Or Die (pierwszy album w jej katalogu - Straylight) i Rising High (nagrany wspólnie z Dennisem Elliotem-Potterem album Lady Bunming Sky, ze słynnym nagraniem „Indian Prayer”). Ostatnim pseudonimem nagraniowym Wooseya jest Mysteries Of Science, pod którym zrealizował dwa albumy dla nowojorskiej wytwórni Instinct.

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Cybersculpture	Neutron 9000	05.1990	97[1]	-	Profile PROFT 295	[written by Dominic Woosey][produced by Dominic Woosey]

Logic

Wytwórnia założona we Frankurcie (Niemcy) przez Luke Anzilottiego i Michaela Munziga. Znana z wydania wielkich europrzebojów, np. utworu "Exterminate" zespołu Snap! .Firma powstała, ponieważ "w Logic mamy pełną kontrolę twórczą nad całością formy wydawanych płyt: nad miksowaniem, grafiką, promocją - nad wszystkim". Praca w wytwórni jest dla Anzilottiego i Munziga rozwinięciem działalności w klubie Omen.

Logic Records ma w swym katalogu zaawansowane techno Blake'a Baxtera ("One More Time") i grupy Rapination z Kym Mazelle ("Love Me The Right Way") oraz singel grupy Pressure Drop ("Release Me"), solowy debiut Durgi McBroom (ex-Blue Pearl), Gat Decor ("Passion"), Heller i Farley Project ("Ultra Flava"), DJ-a Bassface Sascha ("Future Sound Of Music"), Cord Boys, Tzant ("Hot & Wet"), X-Press 2 ("The Sound").

Firma zajmuje się dystrybucją w Niemczech m.in produktów wytwórni Bonzai, Fur Elise, Junior Boy's Own (zespół Underworld), DeConstruction (Dave CTarke) i Tresor (Robert Hood, Joey Beltram, grupa System 01).

Posadę specjalisty d/s artystycznych zajmował w wytwórni przez kilka łat Mark Spoon (znany z duetu Jam & Spoon). Firma jest też znana ze swoich imponujących kompilacji, np. Logic Trance 1& 2, ma również filię Save The Vinyl ("ratujcie winyl"), która wydaje wyłącznie płyty winylowe.

Hity na singlowej liście przebojów UK Top

 

Eiffel 65 Blue (Da Ba Dee) (Logic/Arista) 1999 39
Erire Shine(Logic) 1995 182
Nicki French Te Amo(Logic UK) 1997 99
Phil Fuldner The Final [rm](Kosmo/Logic/Arista) 1999 95
Snap! Rhythm Is A Dancer 1992 1
Snap! Exterminate 1993 2
Dr. Alban It's My Life 1992 2
Dr. Alban One Love 1992 45
Dr. Alban Sing Hallelujah! 1993 16
Dr. Alban Look Who's Talking 1994 55
Dance 2 Trance Power Of American Natives 1993 25
Dance 2 Trance Take A Free Fall 1993 36
Dance 2 Trance Warrior 1995 56
U96 Inside Your Dreams 1994 44
Haddaway What Is Love 1993 2
Haddaway Life 1993 6
Haddaway I Miss You 1993 15
Haddaway Rock My Heart 1994 9
MC Star & The Real McCoy Another Night 1994 2
MC Star & The Real McCoy Run Away 1995 6
Lyte Funkie Ones Girl On TV 2000 6
Snap! The Madman's Return 1992 20
Gloria Gaynor The Last Night(Logic/Arista) 2000 67
Gloria Gaynor Just Keep Thinking About You(Logic/Arista) 2001 99
Apollo pres. House Of Virginism Exclusive(Logic/Arista) 1996 67
House Traffic Every Day Of My Life [rm](Logic/Arista) 1997 24
Jode feat. Yo-Hans Walk ... (The Dog) Like An Egyptian(Recognition/Logic) 1998 48
Sonny Jones Follow You, Follow Me(Logic/Arista) 2000 42
Love Inc. You're A Superstar(Logic/Arista) 2000 109
Lyte Funkie Ones Can't Have You(Logic/Arista) 1999 54
Lyte Funkie Ones Summer Girls(Logic/Arista) 1999 16
Lyte Funkie Ones Every Other Time(Logic/Arista) 2002 24
CB Milton It's A Loving Thing(Logic/Arista) 1995 34
Giorgio Moroder The Chase(Logic/Arista) 2000 46
Nalin I.N.C. Planet Violet(Kosmo/Logic) 1998 51
Rapination with Kym Mazelle Love Me The Right Way `96(Logic/Arista) 1996 55
50:50 Bad Boys Holler Boo(Logic/Arista) 2002 73
Amadin feat. Swing Alrabaiye (Take Me Up)(Logic) 1994 82
Bell Book & Candle Rescue Me(Logic/Arista) 1998 63
Boney M Ma Baker / Somebody Screamed(Logic/Arista) 1999 22
Le Click Call Me(Logic/Arista) 1997 38
Clubzone Hands Up(Logic/Arista) 1994 50
Cosmic Baby Loops Of Infinity(Logic) 1994 70
D'Lux Love Resurrection(Logic) 1996 58

Locust

Pseudonim Marka Van Hoena. Wśród całej plejady wykonawców z nurtu ambient. którzy "wypłynęli" na fali popularności zespołu The Orb, jest jednym z nielicznych, podchodzących do swej twórczości z przymrużeniem oka.

Na przykład o historii utworu "Xenophobia" mówi: "Zacząłem od sampla japońskiego śpiewu i pomyślałem, że powinienem go umieścić w kontekście japońskiej muzyki pentatonicznej. Jednak w końcu poddałem się - zwyciężyła ksenofobia".
Poza tym na jego debiutanckim albumie znaleźć można było raczej tradycyjne utwory ambientowe utrzymane w dziwnych, zwiewnych klimatach; stanowiły one coś więcej niż ukłon w stronę kompozytorów grających w stylu Steve'a Reicha.

Locust dał się zauważyć dzięki EP-ce Skyline. która w dużych ilościach importowana była do Anglii. Później podpisał kontrakt na sześć albumów z R&S; Apollo, filią belgijskiej wytwórni. Wywiązał się z niego dopiero w połowie. W odróżnieniu od innych muzyków z tego nurtu, Van Hoen nie ma ambicji remikserskich - koncentruje się na własnej twórczości (choć ma plany wystąpienia w roli producenta muzyki innych wykonawców spoza sceny techno).

Poza karierą solową realizuje się także w kilku innych projektach. Autocreation jest jego ambientowym zespołem razem z Tarą Paterson i Kevinem Hectorem. Obok doskonale przyjętego albumu Mettie dla wytwórni Inter-Modo, wydali później jeszcze dwa single dla firm Template ("Sauce"/"Grurf") i OP-ART ("Tide Of Filth" w 1996 r.). Z kolei Aurobindo to atmosferyczno-industrialny duet z Darrenem Seymourem (kiedyś Seefeel, dzisiaj Scala - ich debiutancki singel "VDT" wyprodukował Van Hoen.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
No-one in the World	Locust	06.1998	82[2]	-	Apollo APOLLO 035	[written by G. Geld, M. Van Hoen, P. Udell][produced by Mark Van Hoen]

Liquid

Duet, który tworzą Eamon Downes i Shane Honegan. Jeden z pierwszych zespołów z nurtu progresywnego house'u, które dotarły do Top 20.

Przebój "Sweet Harmony" z 1992 r. miał być antidotum na tendencję "szybciej-głośniej", zaznaczającą się w ortodoksyjnym techno. Mimo że nagranie singla kosztowało duet tylko 200 funtów, Liquid wystąpił po jego wydaniu w programie "Top OfThe Pops".

Niestety, po wydaniu "Sweet Harmony" Honegan odszedł. Downes powrócił na plac boju w 1993 r. pod szyldem wytwórni XL; wydał wtedy EP-kę Time To Get Up. Dalej występuje pod nazwą Liquid (czyli "płyn"), gdyż, jak twierdzi, lubi od czasu do czasu spożyć coś mokrego. Inspirację czerpie z dokonań mistrzów dubu, np. Bamngtona Levy'ego. Jedynym dotychczasowym albumem grupy jest Culture, zawierający melodyjne, techno-popowe przeboje.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Sweet harmony EP.	Liquid	03.1992	15[6]	-	XL Recordings XLT 28	[written by Ame, Jefferson, Model][produced by Ame, Model]
The future music EP.	Liquid	09.1992	59[2]	-	XL Recordings XLS 33	[written by Ame, Model][produced by Ame, Model, Jezz Wright]
Time to get up	Liquid	03.1993	46[2]	-	XL Recordings XLS 40	[written by Ame][produced by Ame,Jezz Wright]
Liquid love EP.	Liquid	01.03.1994	93[1]	-	XL Recordings XLT 48	[written by Ame][produced by Ame]
Sweet harmony EP. [remix]	Liquid	07.1995	14[12]	-	XL Recordings XLS 65
Closer	Liquid	10.1995	47[4]	-	XL Recordings XLS 66	[written by Ame][produced by Ame]
Strong	Liquid	07.1998	59[3]	-	Higher Ground HIGHS 7CD	[written by Ame, Luca Santucci][produced by Ame]
Orlando dawn	Liquid	10.2000	53[4]	-	Xtravaganza Recordings XTRAV 16 CDS	[written by Ame][produced by Ame]
Sweet harmony/Phog/Feel 3	Liquid	02.2005	87[9]	-	XL Recordings XLXV 1503
Sweet harmony	Danny Byrd feat. Liquid	02.2010	64[1]	-	Hospital NHS160

Limbo

Wytwórnia fonograficzna z kwaterą główną przy Bath Street w Glasgow (Szkocja). Od wydania singla "Schtoom" zespołu Havanna w sierpniu 1992 r. Limbo zdobyła sobie godną pozazdroszczenia renomę na rynku podziemnego house'u. Firmę założyli Billy Kiltie (ur. ok. 1973 r.) i Davey McKenzie jako "oddział" sklepu płytowego 23rd Precinct Records. Obydwaj mieli już wtedy spory staż - od paru lat pracowali jako DJ-e i prowadzili kluby w Glasgow i okolicach.

Początkowo wytwórnia nosiła taką samą nazwę, jak sklep - 23rd Precinct. Już w 1992 r. zaczęły do niej napływać dziesiątki taśm demo - nie bez znaczenia był zapewne fakt, że sklep rozprowadzał gazetkę szkockiej sceny tanecznej. Jedną z taśm dostarczyła Kilti'emu lokalna grupa Q-Tex; zaowocowało to wydaniem EP-ki Equaior- pierwszej płyty nowej wytwórni Stoatin.

Drugi maksisingel Q-Tex High, można już było kupić w całej Wielkiej Brytanii dzięki umowie dystrybucyjnej zawartej z firmą Revolver. Większość wydawanego przez Limbo materiału to kołyszący, łatwy w odbiorze house, oparty na charakterystycznych, łamanych rytmach. Właściciele firmy twierdzą, że sukces Limbo bierze się stąd. że w przygotowywaniu każdej płyty spory udział mają DJ-e, więc nagrania skierowane są do odbiorcy klubowego.


Z wytwórnią współpracują (poza Q-Tex) Gipsy, ("I Trance You" i "Skinnybumblebee"), Mukkaa (czyli Kiltie i Stuart Crichton - single "Buruchacca", "Neebro" i "Yurchucked"), Deep Piece ("Bup Bup Biri Biri" i "Panoramie Shuffle") oraz Sublime ("Sublime", "Trahsamerican" i "TGV"). Bardziej eksperymentalną muzykę wydaje filia Limbo - Out On A Limb (debiutancki singel Space Buggy-czyli jed nego z członków Havanny), a później m.in Spaces ("Freeflow", "Look"), Distant Drums ("Work That Body"), Recycle ("Dragon Drums"), QORG ("Factor").
Inne, mniej znane oddziały Limbo to Kore i Marimba (wydają funkujące undergroundowe rytmy).

Hity na singlowej liście przebojów UK Chart

Gypsy I Trance You (Remixes)(Limbo) 1996 96
Gypsy / Sublime I Trance You [rm] / The Theme(Limbo) 1999 199
Pro-Active Cult House(Limbo) 1996 120
Q-Tex Believe(Limbo) 1994 41
Ritmo Da Vida Havara(Limbo) 1995 198
Tocayo All Night(Limbo) 1995 155
Umboza Cry India(Limbo/Positiva) 1995 19
Umboza Sunshine(Limbo/Positiva) 1996 14
Winc Thoughts Of A Tranced Love(Limbo) 1996 81
Yosh pres. Lovedeejay Akemi It's What's Upfront That Counts(Limbo) 1995 31
Yosh pres. Lovedeejay Akemi The Screamer(Limbo) 1996 38
Mukkaa Buruchacca 1993 74[1]
Havana / Stealth Sonic Soul Ethnic Prayer / Stealth Sonic Sun In Her Hair 1993 71

Lil' Louis

Właśc. Louis Jordan. Syn Bobby'ego Simsa, jednego z czołowych chicagowskich gitarzystów bluesowych, który grał z BB Kingiem i Bobbym "Blue" Blandem. Najważniejszą chwilą w karierze LilaLouisa był sin- gel "French Kiss" z 1989 r., który dotarł do 2. miejsca brytyjskich list przebojów - wytwórnia FFRR wy kupiła podobno od Diamond Records prawa autor skie za 30 000 funtów.

Radio BBC zakazało, emisji utworu ze względu na damski glos. który był chyba zbyt sugestywny (bardzo ciężki oddech..,). Cenzo rzy niechętnie spoglądali na Louisa nie tylko w Wiel kiej Brytanii. Nowojorski D.j Frankie Bones stracił posadę w jednym z klubów zagrawszy "French Kiss" mimo wcześniejszych zakazów. Przed tym singlem Lil' Louis zdążył już wydać "War Games", "Video Ciash" i "Seven Days", a po "French Kiss" miał jeszcze kilka przebojów z gatunku fortepianowego house'u, m.in. "I Called U But You Weren't There".

I tym razem nie był to efemeryczny singel taneczny—opowiadał o związku z dziewczyną, który wymknął się spod kontroli. Debiutancki album muzyka, okazał się zaskakująco mity w odbiorze i zróżnicowany -można było na nim znaleźć nawet soul i jazz; w nagraniach brał udział jego ojciec. Louis zaśpiewał i zagrał na wielu instrumentach.

 Powrócił na rynek po długiej przerwie w 1992 r.. wydając single "The Club Lonely" i "Saved My Life". Przeprowadził się z Chicago do Nowego Jorku; długi urlop poświęcił na pogłębienie swej znajomości instrumentów klawiszowych i na przypomnienie nagrań jazzowych, których słuchał w młodości.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
French kiss/New York	Lil' Louis	07.1989	2[11]	50[13]	FFRR F 115	[written by Lil Louis,Karlana Johnson][produced by Lil Louis][1[2][14].Hot Disco/Dance;Epic 68 875 12"]
I called U/Blackout	Lil' Louis and The World	01.1990	16[6]	-	FFRR FXR 123	[ Producer, Written By - Lil' Louis][28[5].Hot Disco/Dance;Epic 73 153 12"]
Club Lonely	Lil' Louis and The World	05.1992	-	-	FFRR FX 189	[written by Lil Louis][ produced by Lil' Louis][1[1][12].Hot Disco/Dance;Epic 74 282 12"]
Saved my life	Lil' Louis and The World	09.1992	74[1]	-	Epic 49 74410	[written by Lil Louis][ produced by Lil' Louis][1[1][13].Hot Disco/Dance;Epic 74 410 12"]
Clap Your Hands	Lil' Louis & The Party	11.1997	80[2]	-	Go.Beat GOBX 4	[written by Lil Louis,ML Burns][ produced by Lil' Louis,ML Burns][25[11].Hot Disco/Dance;ffrr57 003 12"]
How' s Your Evening So Far	Josh Wink & Lil' Louis	08.2000	23[3]	-	FFRR FCD 384	[written by Marvin Burns][Producer - Josh Wink ]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
French kiss	Lil' Louis	08.1989	35[5]	50[13]	FFRR 828 170-2

Oliver Lieb

Ur. w l970 r. we Frankfurcie (Niemcy). Dobrze znany i szanowany muzvk ze stajni Rye Q/Harthouse Svena Vatha. Jego najpopularniejsze nagrania ukazywały się do tej pory pod kryptonimem Spicelab -stylistycznie należały do hard house'u. acidu i trance'u.

Bardziej przestrzenny, "transcendentalny" singel "Airbom" ukazał się natomiast pod szyldem Mirage. Innym ważnym projektem Lieba jest Ambush -jego debiutancki album pod tym pseudonimem był czarującym zbiorem utworów "world techno" z niezwykle interesującą warstwą rytmiczną:
"Programowałem najpierw rytmy, na wyczucie, a potem dogrywałem do nich wokale z kompaktów i starych płyt".
Lieb występuje też pod pseudonimami Force Legato, True Minds, Metrixx, Freddy Spins, Superspy, Infinite Aura, LSG, Psilobycin, Genetix, Java, Mind-space, Azid Force, Arte Bionico i DP-Sol.

Z Torstenem Stenzlem tworzy duet Paraghders (singel "Para-gliders"), a na swój warsztat remikserski brał nagrania takich wykonawców, jak Vatli, Vapourspace czy Messiah. Wspólnie z Dr Anno nagrał ambientowy album "Music For Films", wydany nakładem wytwórni Fax Pete'a Namlooka - miała to być alternatywa dJa muzyki napisanej do słynnego filmu "Koyaanisquatsi" przez Philipa Glassa.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [UK]

Komentarz

Subraumstimulation

Oliver Lieb

02.2000

94[6]

-

Data/London DATA 7

[written by Oliver Lieb][produced by Oliver Lieb]

Metropolis

Oliver Lieb pres Smoked

09.2000

72[3]

-

Duty Free 019

[written by Oliver Lieb][produced by Oliver Lieb]

Subsonik

Oliver Lieb

07.2002

99[2]

-

Data DATA 37T

[written by Oliver Lieb][produced by Oliver Lieb]

Metropolis [remix]

Oliver Lieb pres Smoked

03.2003

99[2]

-

Duty Free DF 052

[written by Oliver Lieb][produced by Oliver Lieb]

as L.S.G.

Hidden sunof Venus

L.S.G.

04.1997

98[2]

-

Platipus PLAT 28

[written by Oliver Lieb][produced by Oliver Lieb]

Netherworld

L.S.G.

05.1997

63[5]

-

Hooj Choons HOOJ 52

[written by Oliver Lieb][produced by Oliver Lieb]

Shecan

L.S.G.

07.1999

115[2]

-

Hooj Choons HOOJ 76

[written by Oliver Lieb][produced by Oliver Lieb]

Risin'

L.S.G.

06.2000

146[1]

-

Superstition SUK 004

[written by Oliver Lieb][produced by Oliver Lieb]

as Paragliders [Oliver Lieb & Torsten Stenzel]

Lithium EP.:Lithium 1/Lithium 2

Paragliders

03.2000

82[3]

-

Phoolish Rec PLAT 74

[written by Oliver Lieb][produced by Oliver Lieb]

Albumy

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

UK

US

Wytwórnia [UK]

Komentarz

as L.S.G.

Into the deep

L.S.G.

03.2000

172[1]

-

Superstition 2107