Olly Murs

Olly Murs, właściwie Oliver Stanley Murs (ur. 14 maja 1984 w Witham) – angielski kompozytor i wokalista muzyki pop.
Olly Murs zajął drugie miejsce w szóstej edycji angielskiego programu rozrywkowego X Factor w 2009 roku. Na początku 2010 roku otrzymał propozycję współpracy z wytwórnią muzyczną Syco Music oraz Epic Records, z którą do dziś jest związany.Piosenkarz zadebiutował na liście UK Singles Chart singlem "Please Don't Let Me Go" który odniósł wielki sukces, plasując się na 1. miejscu listy przebojów, zastępując zarazem na pierwszej pozycji przebój "Teenage Dream" Katy Perry.

 Drugi singel wokalisty "Thinking of Me" również osiągnął popularność, ostatecznie plasując się na miejscu czwartym. Debiutancki krążek artysty zatytułowany "Olly Murs" znalazł się na 2. pozycji UK Albums Chart pod względem najlepiej sprzedających się płyt w całej Wielkiej Brytanii. 28 listopada 2011 zostanie wydany drugi album zatytułowany "In Case You Didn't Know".



Obecnie Olly należy do czołówki najpopularniejszych brytyjskich wokalistów, ale jeszcze kilkanaście lat temu nic nie wskazywało na to, że to muzyka stanie się jego największą życiową pasją. W liceum interesowała go bowiem jedynie piłka nożna. Z czasem jednak zainteresowania sportowe zaczęły ustępować miejsca pasji muzycznej. Wśród najważniejszych dla siebie artystów Murs wymienia Queen, George’a Michaela, Beatlesów i… Robiego Williamsa z którym zresztą miał przyjemność wystąpić w duecie podczas jednego z finałowych odcinków X Factor.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Please Don't Let Me Go	Olly Murs	09.2010	1[1][32]	-	Epic/Syco Music 88697758702	[gold-UK][written by Olly Murs/Claude Kelly/Steve Robson][produced by Future Cut/Steve Robson]
This One's for the Girls	Olly Murs	09.2010	69[2]	-	Epic/Syco Music MIUCT 7148	[written by Olly Murs/James McCollum/George Astasio/Jason Pebworth/John Shave][produced by The Invisible Men]
Thinking of Me	Olly Murs	12.2010	4[34]	-	Epic/Syco Music GBARL 1001319	[gold-UK][written by Olly Murs/Wayne Hector/Steve Robson][produced by Future Cut/Steve Robson]
Heart on My Sleeve	Olly Murs	02.2011	20[10]	-	Epic/Syco Music GBARL 1001336	[written by John Shanks/James Morrison][produced by Adam Argyle/Martin Brammer]
Busy	Olly Murs	05.2011	45[17]	-	Epic/Syco Music GBARL 1001322	[written by Olly Murs/Adam Argyle/Martin Brammer][produced by Future Cut/Steve Robson]
Heart Skips a Beat	Olly Murs featuring Rizzle Kicks	09.2011	1[1][50]	96[2]	Epic/Syco Music GBARL 1100728	[platinum-UK][written by Alex Smith/Sam Preston/Jim Eliot/Jordan Stephens/Harley Alexander-Sule][produced by The Fearless/Rachel Rumbold/Liz Kessler]
Dance with Me Tonight	Olly Murs	12.2011	1[1][72]	123[1]	Epic GBARL 1101197	[platinum-UK][written by Olly Murs/Claude Kelly/Steve Robson][produced by Rachel Rumbold/Liz Kessler]
I Need You Now	Olly Murs	12.2011	199[1]	-	Epic	-
Oh My Goodness	Olly Murs	03.2012	13[15]	-	Epic GBARL 1101196	[written by Adam Argyle/Martin Brammer/Olly Murs][produced by Adam Argyle/Martin Brammer]
Troublemaker	Olly Murs featuring Flo Rida	12.2012	1[2][50]	25[20]	Epic GBARL 1201891	[platinum-UK][platinum-US][written by Olly Murs/Steve Robson/Claude Kelly/Tramar Dillard][produced by Steve Robson]
Dear Darlin	Olly Murs	12.2012	5[42]	-	Epic GBARL 1201982	[platinum-UK][written by Olly Murs/Ed Drewett/Jim Eliot][produced by Ed Drewett/Jim Eliot]
Army of Two	Olly Murs	02.2013	12[24]	-	Epic GBARL 1201980	[silver-UK][written by Olly Murs/Wayne Hector/Iyiola Babalola/Darren Lewis][produced by Future Cut]
Right Place Right Time	Olly Murs	06.2013	27[13]	-	Epic GBARL 1201983	[written by Olly Murs/Claude Kelly/Steve Robson][produced by Steve Robson]
Hand on Heart	Olly Murs	11.2013	25[8]	-	Epic GBARL 1201984	[written by Olly Murs/Ben Kohn/Pete Kelleher/Tom Barnes/Hector/Iain James][produced by TMS]
I Wan'na Be like You	Robbie Williams featuring Olly Murs	11.2013	78[7]	-	Island GBPS 61300001	[written by Richard Sherman, Robert Sherman][produced by Guy Chambers]
I Wish It Could Be Christmas Everyday	Olly Murs	12.2013	172[1]	-	Epic	[written by Roy Wood]
Wrapped Up	Olly Murs featuring Travie McCoy	11.2014	3[20]	-	Epic GB 1101400322	[gold-UK][written by Olly Murs, Travie McCoy ,Steve Robson, Claude Kelly][produced by Steve Robson]
Never Been Better	Olly Murs	11.2014	80[1]	-	Epic GBARL 1401277	-
Up	Olly Murs featuring Demi Lovato	12.2014	4[37]	-	Epic GBARL 1401280	[platinum-UK][written by Wayne Hector, Daniel Davidsen, Maegan Cottone, Peter Wallevik, Mich Hansen][produced by Daniel Davidsen, Cutfather, Peter Wallevik]
Seasons	Olly Murs	04.2015	34[7]	-	Epic GBARL 1401281	[written by Ryan Tedder, Ammar Malik, Noel Zancanella][produced by Ryan Tedder, Noel Zancanella]
Beautiful to Me	Olly Murs	06.2015	93[1]	-	Epic GB 1101400614	[written by Olly Murs, Martin Johnson, Steve Robson,Sam Hollander][produced by Martin Johnson, Kyle Moorman, Brandon Paddock]
Kiss Me	Olly Murs	10.2015	11[25]	-	Epic GBARL 1501272	[gold-UK][written by Olly Murs, Zacharie Raymond, Yannick Rastogi, Steve Robson, Gary Derussy, Lindy Robbins, Taio Cruz ][produced by Zacharie Raymond, Yannick Rastogi, Banx & Ranx, Steve Robson]
You Don't Know Love	Olly Murs	07.2016	15[21]	-	Epic GBARL 1600726	[silver-UK][written by Olly Murs, Steve Robson, Camille Purcell, Wayne Hector][produced by Steve Robson]
Grow Up	Olly Murs	10.2016	25[9]	-	RCA	[written by Olly Murs, Steve Robson, Camille Purcell, Wayne Hector][produced by Steve Robson]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Olly Murs	Olly Murs	12.2010	2[84]	-	Epic/Syco Music 88697765022	[2x-platinum-UK][produced by Matt Prime/Isaak/Future Cut/Steve Robson/Adam Argyle/Martin Brammer/Professor Green/Steven Fitzmaurice/John Shanks/Jerry Abott/Grant Black/Paddy Byrne/The Invisible Men/Mark Taylor/Trevor Horn]
In Case You Didn't Know	Olly Murs	12.2011	1[1][97]	-	Epic 88697940942	[3x-platinum-UK][produced by The Fearless/Adam Argyle/Martin Brammer/Steve Robson/Future Cut/Andrew Frampton/Patrick Jordan-Patrikios/Alex Smith/Matt Prime/Metrophonic]
Right Place Right Time	Olly Murs	12.2012	1[2][63]	19[5]	Epic 88725416352	[4x-platinum-UK][produced by Ed Drewett/Steve Kipner/Lucas Secon/Andrew Frampton/Future Cut/Wayne Hector/TMS/Claude Kelly/Steve Robson]
Never Been Better	Olly Murs	12.2014	1[1][51]	42	Epic 88843085862	[2x-platinum-UK][produced by Jason Evigan, Steve Robson, Martin Johnson, Peter Wallevik, Daniel Davidsen, Cutfather, Ryan Tedder, TMS, Steve Mac, Paul Weller, Jamie Scott, Matt Prime, Future Cut]
24 Hrs	Olly Murs	11.2016	1[1][5]	-	RCA 88985347242	[gold -UK][produced by Steve Robson]

Pavlov's Dog

W składzie tej założonej w 1973 r. w St. Louis w stanie Missouri grupy znaleźli się: David Surkamp (śpiew, gitara), Siegfried Carver (skrzypce), Steve Scorfma (eks-REO Speedwagon; gitara), David Hamilton (instr. klawiszowe), Rick Stockton (bas), Doug Rayburn (melotron, flet) i Mike Safron (perkusja). Muzycy początkowo podpisali kontrakt z wytwórnią ABC i zarejestrowali album Pampered Menial, którego produkcji podjęli się Sandy Pearlman i Murray Krugman. Zespół przekazano potem wytwórni Columbia (za grupę Poco), która ponownie wydała doskonały debiutancki longplay formacji. W zaprezentowanym na nim materiale dominował wysoki głos Surkampa (mieszczący się gdzieś pomiędzy Jonem Andersenem i Tiny Timem), uzupełniony hipnotycznym brzmieniem skrzypiec Carvera.
Mimo że nie odniósł sukcesu komercyjnego, cieszył się wielkim uznaniem wiernych fanów grupy, którym przypadło do gustu zwłaszcza otwierające go nagranie "Julia". Przed nagraniem płyty At The Sound Of The Bell w zespole doszło do kilku zmian personalnych, z których najpoważniejszą była utrata Carvera. Skład poszerzono o gitarzystę Toma Nickesona, a Safrona zastąpił Bill Bruford — były członek Yes i King Crimson.
Choć nowy album niewiele ustępował (jeśli w ogóle ustępował) debiutanckiemu, muzycy najwyraźniej nie mieli szczęścia. Ich menedżer trafił do więzienia (na 12 lat), a firma płytowa podziękowała za współpracę. Mimo to grupa przystąpiła do dalszych nagrań, rejestrując dziesięć utworów, które światło dzienne ujrzały dopiero w 1994 r. na płycie Third. Wcześniej dostępne były wyłącznie na bootlegu St. Louis Hounds. W sesjach udział wzięli: Surkamp, Scorfma, Nickeson, Stockton, Rayburn i perkusista Kirk Sarkisian.
Po zawieszeniu działalności przez formację, Surkamp i Rayburn przenieśli się do Seattle, gdzie założyli zespół Madshadows. Po zarejestrowaniu 60 minut premierowego materiału wytwórnia z którą się związali zbankrutowała. Obaj muzycy połączyli wtedy siły z Ianem Matthewsem (eks-Fairport Convention) w zespole Hi Fi, lecz po nagraniu zaledwie jednego longplaya Demonstration Record Surkamp opuścił formację.
Później krótko liderował własnej - Memphis Underground. W 1990 r. postanowił reaktywować Pavlov's Dog. Do współpracy zaprosił Douga Rayburna, Franka Kriege, Roberta Lloyda i Michele Isa.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Julia / Episode	Pavlov's Dog	10.1975	-	-	CBS S CBS 3671	[written by N. Morris][produced by N. Morris][2[22].R&B/Hip-Hop Songs]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Pampered Menial	Pavlov's Dog	04.1975	-	181[6]	ABC 866	[produced by Murray Krugman , Sandy Pearlman ]
At the Sound of the Bell	Pavlov's Dog	.1976	-	-	Columbia PC 33964	[produced by Murray Krugman , Sandy Pearlman ]

Rita Pavone

Ur. 23.08.1945 r. w Turynie, Włochy. Mała, piegowata córka mechanika samochodowego z zakładów Fiata, zabłysnęła w 1962 r. na "Festiwalu Nieznanych Gwiazd" zorganizowanym w Ariccia przez niezależnego producenta nagraniowego Teddy'ego Reno. Jej pierwszy singel, "La Partita Di Pallone" (poświęcony, jak przystało artystce z miasta Juventusu, tematyce piłkarskiej), wydany przez RCA Italia, rozszedł się w milionowym nakładzie. Popularność piosenkarki umocniły występy w telewizyjnym, estradowym programie Studio I. W 1963 r. piosenka "Come To Non C'E' Nessumo" stała się największym włoskim singlowym bestsellerem, otwierając Ricie drogę na listy przebojów w Hiszpanii, Południowej Ameryce, Japonii, Niemczech, a z czasem w Wielkiej Brytanii, gdzie w 1966 r. sieci telewizyjne BBC i ITV wylansowały jej pochodzący sprzed trzech lat przebój "Cuore".
Kompozycja Barry'ego Manna i Cynthii Weill, wyprodukowana przez Luisa Enriqueza, trafiła pod angielskim tytułem "Heart" do Top 30 przed świętami Bożego Narodzenia. Temat — z ciekawą aranżacją imitującą bicie serca - był największym komercyjnym sukcesem piosenki.
W późniejszym okresie Pavone występowała z powodzeniem na estradach Europy, a nawet USA (udział w telewizyjnym programie ("The Ed Sullivan Show"), próbując też szczęścia w filmie ("Rita The Mosąuito" z 1966 r.).

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Remember Me / Just Once More	Rita Pavone	06.1964	-	26[9];B:123[1]	RCA Victor 1415	[written by Shelly Coburn]
Wait for me/It's not easy	Rita Pavone	10.1964	-	104[3]	RCA Victor 8420 [US]	[written by Sylvia Dee, Arthur Kent][produced by Joe Rene]
Heart / The Man Who Made Music	Rita Pavone	12.1966	27[12]	-	RCA Victor 1553	[written by B.Mann,K.Weil][produced by Norman Newell]
You Only You / Before You Go	Rita Pavone	01.1967	21[7]	-	RCA Victor 1561	[written by Luis Enriquez][produced by Norman Newell]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Rita Pavone	Rita Pavone	06.1964	-	60[14]	RCA Victor 2900	-

Passions

Angielska grupa postpunkowa założona w czerwcu 1978r w składzie:Barbara Gogan [ur. w Dublinie,Irlandia;śpiew, gitara), Mitch Barker (śpiew), Clive Timperley (gitara, śpiew), Claire Bidwell (Bas, śpiew) i Richard Williams (perkusja). Wcześniej wszyscy z wyjątkiem Timperleya występowali w zespole Rivers Of Passion i z wyjątkiem Bidwell w Derelitcts. Timperley występował też w Joe Strmmer's 101ers. Gogan opuściła rodzinny Dublin w 18 roku życia i zamieszkała we Francji w marksistowskiej komunie. Do Londynu przyjechała w 1979 i zaaangażowała się w lewacki ruch "squatersów" (zajmowanie siłą prywatnych pustostanów), którego uboczną działalnością była grupa Derelicts. Pod nazwą Passion nagrali singel "Needles And Pills" dla wytwórni Soho promującej też grupy Nips i Inmates.
W 1979 Barker odszedł ze składu skutkiem złamania nogi. Reszta podpisała kontrakt z wytwórnią Fiction, dla której nagrała longplay i singel "Hunted". W czerwcu 1980 Bidwell opuściła grupę, by założyć własną, Schwarze Kapelle, a później przyłączyć się do Wall. W jej miejsce przyszedł David Agar ze Spandau Ballet. Trzy dni później Fiction wypowiedziało kontrakt, ale rekompensatą był jeszcze lepszy z renomowanym Polydorem.
Drugi nagrany dla nowej firmy singel, "I'm In Love With A German Film Star", odniósł sukces, ale późniejsze dokonania przeszły bez echa. W grudniu 1981 Timperley postanowił założyć sklep ze zdrową żywnością. Pozyskanie gitarzysty Kevina Armstronga (wcześniej Local Heroes SW9) i keyboardzisty Jeffa Smitha (Lene Lovich Band) nie pomogło w podboju rynku. W sierpniu 1982 Armstronga zastąpił Steve Wright, a wkrótce potem zespół zniknął ze sceny.

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Needles And Pills/Body and Soul	Passions	03.1979	-	-	Soho SH 5	[written by Passions, Dyde][Producer - Passions, The , Phil Gaston]
Hunted/Oh No, It's You	Passions	11.1979	-	-	Fiction FICS 008	[written by Passions, Dyde][Producer - Passions, The , Phil Gaston]
The Swimmer/War Song	Passions	10.1980	-	-	Polydor POSP 184	[written by Passions][Producer - Peter Wilson, The Passions]
I'm In Love With A German Film Star/(Don't Talk To Me) I'm Shy	Passions	01.1981	25[8]	-	Polydor POSP 222	[Producer - Producer - Peter Wilson ][Written-By - Passions]
Skin Deep/I Radiate	Passions	07.1981	-	-	Polydor POSP 256	[written by Passions][Producer - Nigel Gray]
Jump For Joy/The Story	Passions	05.1982	-	-	Polydor POSP 435	[written by Passions][Producer - Mick Glossop]
Sanctuary/Tempting Fate	Passions	09.1982	-	-	Polydor POSPX 487	[written by Passions][Producer - Mick Glossop]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Michael & Miranda	Passions	.1980	-	-	Fiction FIX 003	[Producer -Chris Parry]
Thirty Thousand Feet Over China	Passions	10.1981	92[1]	-	Polydor POLS 1041	[Producer -Peter Wilson,Nigel Gray ]
Sanctuary	Passions	10.1982	-	-	Polydor POLS 1066	[Producer -Peter Wilson,Mick Glossop ]
Passion Plays	Passions	.1995	-	-	Polydor 529 860-2	-

ATB

ATB to nazwa jaką w swoich produkcjach posługuje się Andre Tanneberger, urodzony w 1973 roku w Freiberg/Thüringen, wraz z rodzicami opuścił Wschodnie Niemcy w 1984 roku. Pod koniec lat 80, André spędził wiele weekend`owych wieczorów w Tarm Center (Bochum) na słuchaniu mixów Thomas`a Kukula. W 1992 roku zdecydował się nagrywać muzykę. Mając do dyspozycji tylko komputer Amiga i mały syntezator, zaczął robić muzykę we własnej sypialni. Wkrótce jednak poznał Thomas`a Kukulę (a.k.a. General Base), który był pod dużym wrażeniem pierwszych eksperymentów muzycznych Andre. Zaoferował także możliwość skorzystania z własnego studia, w celu dokonania ostatecznych poprawek w utworze, który zrodził się w sypialni... W owym studiu, gdzie było dużo sprzętu, André korzystał z syntezatora Sequential Pro One, który dał później nazwę dla pierwszego projektu Tanneberger`a o którym zrobiło się głośno mianowicie - Sequential One. "Dance" to pierwszy singiel Sequential One. Został wydany w lutym 1993 roku, a po nim wiele innych ciekawych nagrań w tym m.in. "Dreams" i "Inspiration Vibes". Następne hity "Let me hear U" , "Happy feelings" i "Back to Unity" sprawiły, że oczy wielu słuchaczy nowoczesnej jak na owe czasy muzyki, dążyły ku projektowi "Sequential One".
W roku 1995 Andre wstąpił do wytworni Dance Street / Housenation. Tam zabłysnął wydawnictwami z takimi gwiazdami jak Woody Van Eydeb znanym jako DJ'Bochumer, czy też Spacekid. Później Andre wkręcił się do Kontor Records w Hamburgu, dzięki czemu jego melodyjne kawałki mogły stać się hitami - jak też dobrze wiemy, że tak się stało. ATB odnosi sukcesy również jako specjalista od remixów. Z jego usług korzystały takie gwiazdy jak Technotronic, Future Breeze, Haddaway, Moby, William Orbit czy U 96, to właśnie Andre jest autorem klubowych wersji ich utworów.
André powoli udoskonalał swoje własne studio, do czasu... Do czasu, gdy pod koniec roku 1998 zaczął produkować pod swoim własnym imieniem Andre Tannenberger i jako ksywę przyjął skrót - ATB aż ukazało się "9 PM (Till I Come)", które wydał jako oczywiście w Kontor Records. Popularność utworu "9PM Till I Come" eksplodowała energią prawie w wszystkich klubach świata..., który w jednej chwili stał się jednym z klubowych hymnów. Efekt - nagrody w postaci złotych i platynowych płyt, sprzedaż ponad miliona egzemplarzy w Wielkiej Brytanii! To sprawiło, że "9 PM..." stał się najlepiej sprzedającym singlem dance w historii Wyspy!.
Album z którego pochodził ten utwór także stał się wielkim sukcesem, nie tylko na klubowej scenie muzycznej. Unikalna, charakterystyczna dla ATB gitara, powróciła w "Don`t Stop" Kolejny singiel z równie "chwytliwym motywem" powtórzył ten sukces i również zdobył miano wielkiego przeboju także nagranie "Killer", który jest coverem klasyka nagranego przez Adamski`ego wraz z Seal`em. To wszystko spowodowało, że niedługo potem ukazał się debiutancki album ATB zatytułowany "Movin` Melodies" okazała się strzałem w dziesiątkę! Bez wątpienia ATB dokonał coś niezwykłego! Te gitarowe melodyjne wstawki zawojowały całym światem! Nic więc dziwnego, że sprzedaż tego krążka wstrząsnęła światem!. Jednym zdaniem mówiąc jest to "Doskonała mieszanka taneczna tworząca house'owe rytmy zmiksowane z naturalnymi instrumentami". Oto cała filozofia popularności ATB .
Czwarty singiel ATB - "The Summer", wydany latem 2000 pokazał, że André nagrywa bardzo konkretne kawałki. Również projekt ATB Meets York "Fields Of Love" - to także niesamowicie klubowa jazda!. Najnowsza płyta ATB - "Two worlds" to podwójny kompakt, z którego możemy odtworzyć sobie aż 20 nagrań. Są tam dobrze znane nam utwory "The summer" oraz "The Fields Of Love" oraz ostatnio promowane przez niektóre stacje radiowe nagrania: "See U Again" oraz "Let U Go". Druga część płyty to utwory relaksujące. Wszystkie te utwory nadają się idealnie do odpoczynku czy posłuchania do poduszki. Istna rewelacja! Tym bardziej, że między tymi utworami nie ma żadnych przerw.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
9 Pm [Till i come]	ATB featuring Yolanda Rivera	03.1999	1[2][11]	-	Sound Of Ministry DATA1	[platinium-UK][written by André Tanneberger][produced by André Tanneberger][7[12].Hot Disco/Dance;Radikal 99 004 12"]
Don' t stop	ATB featuring Yolanda Rivera	06.1999	3[16]	-	Sound Of Ministry MOS 134	[silver-UK][written by André Tanneberger][produced by André Tanneberger]
Killer	ATB with Woody van Eyden and Drue Williams	03.2000	4[14]	-	Sound Of Ministry MOS 138	[written by Adamski,Seal][written by Woody van Eyden,André Tanneberger][36[8].Hot Disco/Dance;Radikal 99 034 12"]
The fields of love	ATB feat York	01.2001	16[16]	-	Club Tools 0124095CLU	[written by André Tanneberger,Torsten Stenzel][produced by André Tanneberger][16[10].Hot Disco/Dance;Radikal 99 044 12"]
Let U go	ATB featuring Roberta Harrison	06.2001	34[3]	-	Kontor 0117335KTR	[written by André Tanneberger,Ken Harrison,Robert Michaels][produced by André Tanneberger][18[11].Hot Disco/Dance;Radikal 99 080 12"]
I Don't Wanna Stop	ATB featuring Roberta Harrison	06.2003	-	-	-	[written by André Tanneberger,Ken Harrison][produced by André Tanneberger][26[9].Hot Disco/Dance;Radikal 99 180 12"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Movin' melodies	ATB	04.2000	32[5]	-	Ministry Of Sound ATBCDZ1	[silver-UK][produced by ATB]

Aston Villa

Aston Villa ,francuska grupa rockowa powstała w styczniu 1994r w Ivry-sur-Seine pod Paryżem.
Historia grupy ma początek w latach 80-tych gdy Frédéric Franchitti (ur. 1969) i gitarzysta Hossa Hocine Hallef (ur. 1964) studiowali ekonomię. Fred urodził się bez lewego przedramienia, co uniemożliwia mu grę na instrumencie,w związku z tym wybrał śpiew.Ich pierwsza grupa Dagstaff została poszerzona o trzech członków:basistę Jean-Baptiste Mory (ur. 1970),gitarzystę Francka Pilanta i Laurenta Mullera (ur. 1969),grającego na perkusji.Po jakimś czasie zmienili nazwę na Aston Villa,z trzech powodów,są fanami piłki nożnej,ze względu na markę samochodu-Aston i rewolucjonistę Pancho Villę.
Debiutują w styczniu 1994r w Silencers na przedmieściach Paryża.W tym samym roku biorą udział w festiwalu Transmusicales w Rennes,gdzie ich występ został zauważony przez wytwórnię BMG.Ukoronowaniem jest album wydany w 1996r z którego pochodzą cztery single:Bonne nouvelle, On verra demain, Raisonne, Si les anges.
Biorą udział jako support w prestiżowych francuskich koncertach ZZ Top (wiosna-lato 1996), Deep Purple (jesień 96) i Bryana Adamsa (czerwiec 97 w Bercy).Koncertują intensywnie po Francji ,ale także Belgii, Szwajcarii, Quebecu i Argentynie.Niestety nikła sprzedaż debiutanckiej płyty powoduje niesnaski między członkami grupy a managementem.
W 1998r przenoszą się do małej wytwórni Double Music T.,gdzie nagrywają drugą płytę długogrającą Extraversion,która pojawiła się na rynku w kwietniu 1999r.Album wyprodukowany przez Manu Chao i Renauda Létanga przyniósł typowe rockowe melodyjne utwory.Niestety jej sprzedaż [20.000egz] była niewiele większa od debiutu.Kilka miesięcy póżniej upada ich wytwórnia zostając przejęta przez Sony.Mimo tych przeciwności losu grupa nie poddaje się wiele koncertując i biorąc udział w letnich festiwalach.W zespole pojawiają się nowi ludzie; Alain Souchon, Nicolas Muller, zastępujący brata Doca Mullera.
Już dla nowej wytwórni Naive nagrywają swój pierwszy koncertowy album Live Acoustic w 2001r.Odnosi on komercyjny sukces plasując się wśród najlepiej sprzedających się albumów roku,pojawiając się też na antenie radiowej i telewizyjnej.Zespół angażuje się też w działalnośc polityczną biorąc udział w koncercie w Zenith de Paris na rzecz Stowarzyszenia ATTAC,a następnie Survival International.
Kolejny album,Strange z 2002r,wyprodukowany przez Manu Chao,sprzedał się w 45.000 egzemplarzy,niestety odejście Laurenta i Mullera spowodowało zamilknięcie zespołu do 2005r. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Raisonne (Unplugged 2001)	Aston Villa	09.2001	40[7]	-	-	[written by Hocine Hallaf,Frédéric Franchitti,Jean-Baptiste Mory]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Aston Villa / Live Acoustic	Aston Villa	10.2001	107[6]	-	Naive NV 38812	-
Strange	Aston Villa	09.2002	30[8]	-	Naive NV 803111	-
De Jour Comme De Nuit	Aston Villa	08.2005	41[7]	37[4]	Naive NV 38812	-
Live	Aston Villa	11.2008	185[1]	-	Naive 815111	-

Lys Assia

Lys Assia (właściwie Rosa Mina Schärer) (ur.3 marca 1926 w Rupperswil, Szwajcaria) - szwajcarska piosenkarka, zwyciężczyni pierwszej edycji Eurowizji 1956 w szwajcarskim Lugano.
Assia rozpoczęła swoją karierę jako tancerka. Podczas jednego z występów w 1940 roku zaproponowano jej pojawienie się na miejscu brakującego wokalisty. Wtedy zaczęła zajmować się śpiewaniem.
 Wystąpiła również w kilku filmach: w 1952 pojawiła się w produkcji Palace Hotel, a w 1955r – w Ein Mann Vergißt die Liebe. W tamtym czasie nagrała single – „Moulin Rouge (Ein Lied aus Paris)” (1953), „O Mein Papa”, „Schwedenmädel” (1954) i   „Jolie Jacqueline” (1955). Podczas drugiej wojny światowej pracowała w wenezuelskiej firmie nadawczej.

W 1956 roku Assia wzięła udział w pierwszym Konkursie Piosenki Eurowizji, podczas którego reprezentowała Szwajcarię z utworami „Refrain” i „Das alte Karussell”. Ostatecznie pierwsza propozycja wygrała finał imprezy, który odbył się 24 maja. Z powodu niezachowania się oficjalnych rezultatów zajętych przez reprezentantów,  nieznane są wyniki drugiego utworu. W tym samym roku wokalistka wzięła udział także w niemieckich selekcjach do konkursu piosenką „Ein kleiner Goldner Ring”.

Rok później Assia wystartowała w barwach Szwajcarii w 2. Konkursie Piosenki Eurowizji, tym razem z utworem „L'enfant que j'étais”. W finale, który odbył się 3 marca 1957 roku, zdobyła 5 punktów i zajęła 8. miejsce, remisując z reprezentantem Belgii – Bobbejaanem Schoepenem. W 1958 roku wokalistka ponownie reprezentowała swój kraj podczas finału konkursu, będąc tym samym pierwszą w historii uczestniczką, która uczestniczyła w trzech kolejnych konkursach. Podczas finałowego koncertu, który zorganizowano 12 marca, zajęła drugie miejsce, zdobywając 24 punkty za piosenkę „Giorgio”.
W 1963 roku ukazały się dwie płyty Assi: Songs oraz Lys Assia. W 1974 roku ukazał się debiutancki album kompilacyjny wokalistki, zatytułowany O Mein Papa], którego re-edycja miała premierę w 1995 roku.

W sylwestrową noc z 2004 na 2005 rok Assia została zaatakowana i pobita przez złodzieja, który usiłował okraść ją w jej domu w Cannes. Po napadzie piosenkarka musiała poddać się operacji oka. Podczas rabunku bandyta zabił jej jamnika, Lucky’ego.

W 2007 artystka nawiązała współpracę z Beatrice Egli, z którą nagrała materiał na krążek pt. Sag mir wo wohnen die Engel. Cztery lata później wydała kolejny album kompilacyjny – Lys Assia.

We wrześniu 2011 roku Assia zgłosiła się do szwajcarskich selekcji do 57. Konkursu Piosenki Eurowizji z utworem „C'était ma vie”. Wokalistka zakwalifikowała się do finału eliminacji, zajęła w nich 8. miejsce. Pojawiła się jednak podczas koncertów konkursowych organizowanych w Baku jako gość honorowy. Rok później Assia wyraziła chęć udziału we szwajcarskich selekcjach Die grosse Entscheidungs Show do konkursu w 2013 roku, zgłaszając się do krajowych eliminacji z utworem „All in Your Head”, nagranym z gościnnym udziałem hip-hopowej formacji New Jack. Propozycja nie zakwalifikowała się do finałowej dziesiątki kandydatów, którzy otrzymali największą liczbę głosów internautów w internetowej platformie konkursowej. 
Artystka nie kryła rozczarowania, o czym napisała na swoim profilu na Facebooku. Po finale selekcji pojawiły się głosy, jakoby Assia miała reprezentować San Marino podczas konkursu w 2013 roku, sama zainteresowana podsycała atmosferę dwuznacznymi wpisami na portalach społecznościowych. Jednak kilka dni później zaprzeczyła doniesieniom, a sanmaryński nadawca potwierdził wybór swojej reprezentantki – Valentiny Monetty. Assia pojawiła się jednak podczas konkursu jako gość honorowy.

Assia biegle rozmawia w ośmiu językach: niemieckim, francuskim, włoskim, angielskim, hiszpańskim, portugalskim, szwedzkim i duńskim.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwaj	Wytwórnia [Fra]	Komentarz
Sucu, Sucu	Lys Assia	05.1961	24[4]	-	Philips 345 278 PF	[written by Fernad Bonifay - Ferreri ]

Sam La More

Sam Littlemore, znany również jako Sam La More,producent muzyczny którego produkcje osiągały wielokrotnie status platynowych płyt ,  nagrody ARIA, nagrody APRA -jako autor piosenek  i wokalista pracujący w Sydney i Los Angeles . Littlemore jest najbardziej znany z " What You Waiting For? " (2004)  nagranego przez Gwen Stefani , "Changes " (2013) autorstwa Faul i Wad Ad vs. Pnau , " Can not Get Better Than This " (2012)  Parachute Youth " High " (2013)   Peking Duk , " Do not Hold Back " (2007) The Potbelleez i piosenek   Nellee Hooper , Ricka Nowelsa , Nelly Furtado na albumie Loose (2006), Arthura Bakera , Pnau i Tonite  Only.
Samuel Littlemore urodził się 2 lutego 1975 w Sydney , Australia , i wychował w Wahroonga . Littlemore uczęszczał do Barker College w Hornsby i College of Fine Arts , University of New South Wales , gdzie otrzymał tytuł Bachelor of Fine Arts (wyróżnieniem, 1. klasa) na kierunku sztuki nowych mediów .

W 1998r Littlemore był współzałożycielem Selen Interactive, projektu agencji nowych mediów.  Realizował prace dla klientów australijskich i międzynarodowych, w tym Coca-Cola, HSBC, TWI / IMG, Indy, Greater Union i Sony PlayStation, 23-letni dyrektor kreatywny prowadził zespoły projektowe w Sydney i Londynie . W ciągu 18 miesięcy  otworzył  biura w San Francisco , Hong Kongu i Szanghaju . W 2000 roku sprzedał swoje udziały by kontynuować karierę w branży muzycznej.

Pierwsze kroki w branży muzycznej stawiał dzięki młodszemu bratu Nickowi z zespołu Pnau , jednemu z najbardziej szanowanych australijskich elektronicznych duetów muzycznych. Od 2001 roku do chwili obecnej, Littlemore z przerwami działał jako współ-producent , współautor piosenek i współ-wykonawca. On i jego brat Nick grali razem dla tłumów ponad 12-tysięcznych (np Big Day Out ,  Good Vibrations Festival ) z Fatboy Slim , Erickiem Morillo , Derrickiem Carterem i Darrenem Emersonem między innymi.

Littlemore przeniósł się do Londynu w 2001 roku by wspólpracować z Darrenem Emersonem ( Underworld ),przy produkcji jego debiutanckiego singla "Takin' Hold" jako Sam La More.
W 2004 roku   Littlemore rozpoczął produkcję muzyki pop, łącząc siły z londyńskim producentem   Nellee Hooperem , wyprodukowali debiutancki solowy singiel Gwen Stefani  "What You Waiting For".  W Los Angeles wyprodukowali   jeszcze jej sześć piosenek . "What You Waiting For" został   numerem jeden na liście singli w Australii przez wiele tygodni.

Littlemore kontynuował pracę w Londynie i Los Angeles,pisząc piosenki, produkując płyty i remiksy takich artystów jak Pnau , Kaskade , Freestylers , Sneaky Sound System , Robbie Williams , Gus Gus , TV Rock , The Similou , P. Diddy / Kelis , Empire of the Sun , Cassidy , Ladytron , The Doors , ESG , Mutiny, Random House Projekt / Robert Owens , Percy Filth.

W 2006r Littlemore był współzałożycielem zespołu Tonite Only . Ministry of Sound licencjonowała ich dwa debiutanckie utwory "Danger (The Bomb)" i "Where the Party's At". Oni zremiksowali "All This Love" dla The Similou, który spędził 11 tygodni na pierwszym miejscu na ARIA Club Chart .  Oprócz remiksów dla Princess Superstar , TVRock i innych, wydali kompilację w Ministry of Sound "Mashed III". Regularnie koncertowali w Ameryce Północnej i mieli liczne  przeboje crossover m.in. "We Run The Nite", uznany za najlepszy taneczny utwór  w 2011 roku przez InTheMix.

W 2007 roku Littlemore powraca do solowej kariery jako Sam La More,odbywając  tournee po Australii, Nowej Zelandii, Japonii, Europie i Ameryce Północnej. Miksuje kompilację Pacha  dla Europy i Australii oraz jest współautorem i producentem trzeciej płyty Pnau   .Album został wyróżniony przez Eltona Johna,który na swoim  nowym albumie umieścił gościnnie single "Embrace", "With you Forever", "Baby" i "Wild Strawberries". Jego umiejętności produkcyjne i autorskie można również usłyszeć na "Do not Hold Back" i "Are You With Me?"  The Potbelleez . Oba utwory spędził wiele tygodni na australijskich listach bestsellerów tanecznych.


Littlemore nadal pisze, produkuje i i miksuje płyty w Sydney i Los Angeles.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Takin' Hold	Sam La More	04.2003	70[3]	-	Underwater H2O 023 X	[written by Nicholas Littlemore, Sam Littlemore][produced by Sam Littlemore]

Produkcje i kompozycje Sama Littlemore:

 Faul & Wad Ad vs. Pnau Changes .2013 1.Ger [composed]
 Parachute Youth Can't Get Better Than This .2012 2.Bel [composed]
 Pnau Baby .2008 34.Aus [composed & produced]
The Potbelleez Are You With Me .2008 15.Aus [composed]
 The Potbelleez Don't Hold Back .2007 54.UK [composed & produced]
 Tonite Only We Run The Nite .2011 [composed & produced]