środa, 5 stycznia 2022

Glades Records

 Glades w okresie swojej świetności była oddziałem TK Productions, ale była to wytwórnia, która wyprzedziła wytwórnię TK o ponad dekadę. Założona w 1959 roku w Miami i nazwana na cześć Everglades, była własnością Henry'ego Stone'a. Stone przez lata wydawał sporadycznie single na Glade, zaczynając od grupy wokalnej prowadzonej przez Daveya Jonesa (nie mylić z późniejszym brytyjskim piosenkarzem Davy Jonesem, członkiem Monkees), który również nagrywał dla siostrzanej wytwórni Stone'a, Dade.  „No More Tears” Jonesa była balladą doo-wop, wspartą szybkim utworem „Tootsie Wootsie”, wydanym jako Glades 601 w 1959 roku.

 W następnym roku Davey Jones wykonał „I Was Blind”/„The Chase”  [Glades 605, 1960]. Bez sukcesu na listach przebojów. Pomiędzy tymi płytami znalazła się propozycja Wilberta Harrisona „Gonna Tell You A Story”/„Letter Edged in Black” [Polany 603, 1959]. „Kansas City” Harrisona był wielkim hitem w Bobby Robinsona w Fury Records , zajmując pierwsze miejsce zarówno na listach przebojów pop, jak i R&B, ale procesy sądowe zabroniły wytwórnii wydania   kolejnego albumu. 

Nagranie Glades zostało zaoferowane stacjom jako kontynuacja, ale albo stacje, albo publiczność nie mieli z niego nic. Aby zilustrować, jak sporadycznie wydawane były single, do 1972 roku, kiedy Stone podpisał kontrakt z Archie Bell & the Drells, zespołem z Houston, który miał kilka hitów w latach 60-tych dla Atlantic i wydał „Ain't Nothing for a Man in Love”, Glades miał numerację #615! W tym momencie Stone zaczął od nowa, przekształcając wytwórnię  tylko dla singli, przeprojektowując etykiety i rozpoczynając nową serię singli (1700) i albumów (6500). 

W końcu ponownie wydał nagranie  Glades 615 jako Glades 1711.  Glades z lat 70. była prawie wyłącznie wytwórnią soul/r&b, która w późniejszych latach okazjonalnie wkraczała w muzykę disco. Podobnie jak siostrzana wytwórnia TK Records, Glades umieściła dużą część swoich wydawnictw gdzieś na listach przebojów, czy to popowych, R&B, czy tanecznych, ale w tym przypadku był  to głównie R&B/Soul. Jednak pierwsze dwa single z serii 1700 nie znalazły się na listach przebojów. Zawierały dwóch artystów ze stajni Stone'a, Clarence Reida i George McCrae. Pierwszym singlem był "Why Baby Why, Parts 1 & 2" Clarence'a i Glorii [Glades 1701], a następnie "Love Who You Can"/"Back Dues" George'a McCrae'a [Glades 1702]. Jednak przy trzeciej próbie Glades uderzyła w złoto. Timmy Thomas pracował od lat w Memphis i nagrywał dla Goldwax, ale nie był w stanie sam znaleźć się w kręgu przebojów, więc przeniósł się do Miami. Chociaż umiał grać bardzo dobrze na kilku instrumentach, wybrał minimalistyczne podejście do automatu organowego i perkusyjnego do piosenki, którą napisał o rasowej harmonii, zatytułowanej „Why Can't We Live Together?” [Glades 1703, 11/72].

 Piosenka ze swoim unikalnym brzmieniem, żałosnym śpiewem i prostym przesłaniem dokładnie trafiła w nastrój tego kraju, ścigając się na 1. miejsce na listach R&B i 3. na popowe listy przebojów. Kontynuacje nie były aż tak udane, ale Thomas stworzył 13-płytową karierę na listach przebojów R&B, głównie ze średnimi notowaniami. Z dwunastu dodatkowych przebojów cztery znalazły się w pierwszej czterdziestce R&B: „People Are Changin'” [Glades 1709, 4/73, #23], „What Can I Tell Her” [Glades 1717, 11/73, #19] , „I've Got to See You Tonight” [Glades 1723, 11/74, #31] i „Gotta Give a Little Love (Ten Years After)” [Gold Mountain 82004, 4/84, #29]. Artysta soulowy Latimore   [Benjamin]   miał jeszcze bardziej udaną karierę R&B, mając 15 hitów, w tym „Let's Straighten It Out” [Glades 1722, 9/74, 31. pop./#1 R&B], „Keep the Home Fire Burnin'” [Glades 1726, 4/75, R&B nr 5], „There's a Red-Neck in the Soul Band” [Glades 1729, 9/75, nr 36 R&B], „Somethin' Bout Cha” [Glades 1739, 12/76, #37 pop/#7 R&B] i „I Get Lifted” [Glades 1743, 6/77, #104 pop/#30 R&B]. Z 57 znanych singli wydanych przez Glades z lat 70-tych Timmy Thomas i Latimore stanowili nieco ponad połowę (29). Inni artyści to: Little Milton, Archie Bell & the Drells, Clarence Reid, George McCrae, Gwen McCrae, Vanessa Kindrick, The Courtships, Smokey 007, Ruby Wilson & the Blue Chips, Seven Seas, Urban Crisis, Otis Clay, Jerry Washington, Universal Love, Blue Notes, Stone Island Band, True Image i Nate Calhoun. Wytwórnia Glades istniała do około 1981 roku, kiedy to firma TK Productions zamknęła swoje podwoje.

Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

wtorek, 4 stycznia 2022

Shola Ama

Brytyjska gwiazdeczka pop-soulu, popularna szczególnie pod koniec lat 90-tych.
Debiutancki singiel pochodzącej z Londynu piosenkarki - „You Might Need Somebody” - był jednym z największych hitów roku 1997. Melodyjnie zaśpiewany przez nastolatkę cover nagrania Randy Crawford dotarł do czwartego miejsca brytyjskiej listy przebojów, trafił na playlisty większości europejskich rozgłośni radiowych i do dziś pozostaje najbardziej znanym kawałkiem w dyskografii Amy.

 Obdarzona oryginalną urodą artystka, w której żyłach płynie karaibska, szkocka i irlandzka krew, zdobyła debiutanckim albumem Much Love (1997) tytuł platynowej płyty w Wielkiej Brytanii, a także nagrodę najlepszej angielskiej wokalistki na ceremonii brit awards. Odznaczenie było także zasługą innych przebojowych nagrań: energicznego „You' re the One I Love” i pościelowej ballady „Who' s Loving My Baby”.
 

Drugi album artystki - In Return (2000) - ukazał się także za Oceanem. Zachęcona sukcesem debiutu wytwórnia wea zainwestowała w produkcję materiału spore środki, angażując do produkcji albumu takie postaci, jak Angie Stone,  Rodney Jerkins,  Babyface, Ali Shaheed Muhammad ( Lucy Pearl, A Tribe Called Quest), David Foster i  Stargate. Silnie podchodzący dziewczęcym popem krążek nie spełnił jednak pokrywanych w nim komercyjnych nadziei, pomimo ciepłego przyjęcia w Europie singli „Imagine” i „Still Believe”. Słodki wokal Sholi nie podbił też uszu amerykańskich fanów, w związku z czym label wea zrezygnował ze współpracy wydawniczej z Brytyjką. Kiepska sprzedaż płyty oraz utrata kontraktu wpędziły wrażliwą artystkę w depresję, z powodu której na wiele miesięcy wycofała się z nagrywania płyt.
 

Ostatnim pełnym materiałem w dyskografii Sholi jest wydany we francuskim labelu inca Supersonic   (2002). Duża kontrola kreatywnej wokalistki i jednocześnie autorki piosenek nad materiałem pozwoliła jej nagrać nader dojrzałe i interesujące wydawnictwo. Spotkało się ono z największym zainteresowaniem w Japonii. Silniejszy od poprzednich materiałów głos artystki został połączony z brzmieniami r&b i soul, wielokrotnie silnie inspirowanymi hip-hopem i 2stepem. Romans artystki z elektronicznymi brzmieniami przeżywał największe chwile chwały w 2000 r., kiedy 2stepowy remiks nagrania „Imagine” (autor: Asylum) został jednym z największych klubowych hitów roku.
 

W 2006 r. Brytyjką zapowiedziała powrót na scenę r&b. Ograniczył się on jednak głównie do wspierania, idącej w ślady Sholi młodszej siostry - Sadie Amy. Wyjątkowym wydarzeniem w karierze artystki był występ w 1999 r. na prywatnym koncercie w Watykanie dla papieża Jana Pawła II.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
You're the One I LoveShola Ama11.199681[1]-WEA WEA 087CD[written by Shaun LaBelle, Stevie Bensusen][produced by Shaun LaBelle]
You Might Need SomebodyShola Ama04.19974[14]-WEA WEA 097CD[written by Nan O'Byrne ,Tom Snow][produced by D'Influence]
You're the One I LoveShola Ama08.19973[8]-WEA WEA 21CD[written by Shaun LaBelle, Stevie Bensusen][produced by Shaun LaBelle]
Who's Loving My BabyShola Ama11.199713[9]-WEA WEA 145CD[written by Jorge Corante,Melvin Britt,Livio Harris][produced by Livio Harris]
Much LoveShola Ama02.199817[5]-WEA WEA 145CD[written by Shaun Labelle,Stevie Bensusen][produced by Shaun LaBelle]
Someday I'll Find YouShola Ama featuring Craig Armstrong04.199828[3]-EMI CDTCB 001[written by Noel Coward]
TabooGlamma Kid featuring Shola Ama04.199910[8]-WEA WEA 203CD[written by Iyael Constable, Sade Adu, Martin Ditcham][produced by Karl Gordon]
Still BelieveShola Ama11.199926[3]-WEA WEA 239CD[written by Mikkel SE,Hallgeir Rustan][produced by StarGate]
ImagineShola Ama04.200024[4]-WEA WEA 252CD[written by Johnson,Mason,Shola Ama,Sa,Jerkins]
ImagineShola Ama10.200082[2]-WEA WEA 299CD[written by Shaun LaBelle, Stevie Bensusen][produced by Shaun LaBelle]
This I Promise YouShola Ama with D'Influence and D-Vas05.200295[1]-Dome CDDOME 161-
You Should Really KnowThe Pirates featuring Shola Ama, Naila Boss, Ishani and Enya09.20048[8]-Relentless RELCD 9[written by Mario Winans,Enya,Nicky Ryan,Roma Ryan,Lo Down,Chauncey Hawkins,Erick Sermon,Parrish Smith][produced by The Pirates]
Take It BackToddla T featuring Shola Ama and J2K05.201159[5]-Ninja Tune GBCFB 1101702-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Much Love Shola Ama09.19976[35]-WEA 3984200202[gold-UK][produced by Shaun LaBelle,D'Influence,Livio Harris,Paul Waller]
In ReturnShola Ama11.199992[1]-WEA 8573801732[produced by Stargate,Fred Jerkins III,D'Influence,Ali Shaheed Muhammad,Shaun LaBelle,Paul Waller,Wayne Laws,Bradley Spalter,Soulshock and Karlin]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Allure

 Popularna w drugiej połowie lat 90-tych formacja r&b, której w muzycznej karierze pomagały tak znane osobistości, jak   Mariah Carey i   The Trackmasters.

Kwartet założyły w połowie lat 90-tych w Nowym Jorku trzy uczennice słynnego liceum artystycznego laguardia - Alia Davis, Lalisha McLean i Akissa Mendez. Do składu dokooptowały też przyjaciółkę Alii - Linnie Belcher. W 1996 r. grupie udało się zainteresować swoją twórczością producenta The Trackmasters - Pokea, który zdecydował się zainwestować w dziewczyny. Z jego pomocą Allure podpisały kontrakt z nowo założoną przez Marię Carey wytwórnią crave records, stając się pierwszą grupą w ramach labelu.
 

Kwartet zadebiutował w 1997 r. płytą Allure. Gwiazdorsko obsadzony (wśród gości byli m.in. Nas, LL Cool J,  112, Raekwon i oczywiście Mariah Carey), przebojowo wyprodukowany przez The Trackmasters krążek nie zyskał jednak wielkiego uznania. Co prawda wielkimi przebojami stały się single „Head over Heels” z Nasem (złoty nakład) i „All Cried Out” z 112 (platyna), jednak album nie dotarł nawet do setki billboardu. Dziennikarze docenili płytę jako doskonale dopracowany produkt, ale wokalistkom zarzucono brak własnego stylu, wyróżniających się głosów i oceniono bardziej jako efektowne opakowanie niż w pełni wartościowe, oryginalne artystki. 

Niepowodzenie marketingowe debiutanckiego krążka Allure, skłoniło szefów wytwórni-CRAVE do rozwiązania kontraktu z grupą. Nowym labelem formacji w 2000 r. zostało mca records i tam ukazał się rok później drugi krążek kwartetu - Sunny Days. Tym razem produkcją materiału podzielili się mniej znani twórcy tacy, jak Scott Booker, Ike Lee III, Troy Johnson czy Rhemario Webber, na płycie nie było znanych gości. 

W połączeniu z beznadziejną promocją wydawnictwa zaowocowało to niemal zupelnym brakiem zainteresowania, a także tym,że  Sunny Days, pomimo przyzwoitych recenzji, nie pojawiło się nawet w dwusetce billboardu. Niepowodzenie to spowodowało kryzys w zespole i odejście z niego Linnie Belcher. Allure, w trzyosobowym składzie, zdecydowały też o kolejnej zmianie wytwórnii i przejściu do podziemnego labelu Tru Warier Records, którego założycielem był koszykarz NBA - Ron Artest.
 

Po trzech latach pracy, w 2004 r. formacja powrócila płytą Chapter III, na której znalazły się m.in. przebojowe single „Uh Oh” z Elephant Manem i „I Think in Love”, w którym gdścinnie zarapował Joe Bidden. Płyta jednak przeszła bez większego echa, zarówno w Stanach Zjednoczonych jak i Wielkiej Brytanii, gdzie w 2006 r. wydano wzbogaconą o dwa niedostępne w amerykańskiej edycji nagrania wersję.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Head Over HeelsAllure featuring Nas03.199718[3]35[15]Crave 78 522[written by Jean-Claude Olivier, Samuel Barnes, Marlon Williams, Shawn Moltke, Mariah Carey, Nasir Jones][produced by Mariah Carey, Jean-Claude Olivier, Samuel Barnes][17[20].R&B Chart][sample z "The Bridge"-MC Shan]
All Cried OutAllure featuring 11208.199712[5]35[15]Crave 78 678[gold-US][written by Curt Bedeau, Gerry Charles, Hugh L Clarke, Brian George, Lucien George, Paul George][produced by Cory Rooney, Walter Afanasieff, Mariah Carey][9[22].R&B Chart]
Enjoy YourselfAllure08.2001--MCA 155 860[written by Kay Gee, Tanya Von, Chris Liggio & Kobie Brown][50[18].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
AllureAllure05.1997-108[27]Crave 67 848[gold-US][produced by Walter Afanasieff ,Darrell "Delite" Allamby, Mariah Carey, Gordon Chambers ,George Pearson, Poke & Tone ,Timothy "Tyme" Riley, Cory Rooney]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Surface

 Surface to soft soulowe trio znane w popularne w latach 80-tych,znane głównie z pięknej ballady "Closer Than Friends" ,singla o milionowej sprzedaży "Shower Me With Your Love" i popowego #1- "The First Time".Byli jedną z pierwszych grup nagrywających dla pionierskiej wytwórni specjalizujacej się w muzyce dance-Salsoul.Jednym z pierwszych hitów zespołu była piosenka "Falling in Love",współautorstwa członka grupy Davida Conley'a,która trafiła na listy bestsellerów r&b; w USA i listy pop w W.Brytanii w 1983r.

 

Wokalista Surface,Bernard Jackson urodzony w Stamford/Connecticut trafił do muzycznego biznesu dzięki kuzynowi ,który mieszkał w Nowym Jorku.Po pierwszych występach w rodzinnym Stamford,jego dziadek polecił mu kontakt z wspomnianym kuzynem, Davidem Townsendem,gitarzystą Isley Brothers,,który był synem znanego kompozytora,wokalisty i producenta Eda Townsenda.
 

W 1973r Townsend zakłada ansambl Port Authority w którym spotyka Davida Conley'a,z którym zaczyna wspólnie pisać piosenki.Po jakimś czasie do tej spółki kompozytorskiej dołącza Jackson.Ten team stał się częścią personelu EMI.Ich piosenki nagrywali New Edition ("Let's Be Friends") i Sister Sledge ("You're So Fine").Trio rozpoczęło też występy estradowe jako Surface przenosząc się do Los Angeles.Jedna z ich piosenek "Let's Try Again" zróciła uwagę Larkina Arnolda z Columbia Records,który podpisał z grupą kontrakt płytowy.
 

Ich pierwszy album Surface przyniósł kilka hitów:"Happy" [#2 na R&B; Chart] na początku 1987r,"Lately" [#8 R&B; Chart] i wznowiony "Let's Try Again" .Następny 2nd Wave przynosi "I Missed" [#3 R&B; Chart], "Closer Than Friends" [#1 R&B; Chart] i weselny standard "Shower Me With Your Love".
 

Ich największy hit "The First Time" powstał dzięki współpracy Jacksona ze swoim przyjacielem Brianem Simpsonem.Pierwsza wersja powstała w studio nagraniowym Simpsona w jego garażu,póżniej przeniesiona na profesjonalną 24-śladowy magnetofon.Dobrą passę kontynuowali singlami "All I Want Is You" z 1991r i "Never Gonna Let You Down".Ostatnim singlem który trafił na listy bestsellerów rhytm'n'bluesowych było nagranie "A Nice Time for Lovin'".

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Falling in loveSurface07.198367[3]-Salsoul 7056[written by D. Conley, T. Byrd][Produced by David (Pic) Conley, Toni Byrd][84[4].R&B Chart]
Let's Try Again/We're All SearchingSurface10.1986--Columbia 06273[written by B. Jackson, D. Townsend, D. Conley][Produced by David "Pic" Conley, David Townsend, Bernard Jackson][80[5].R&B Chart]
Let's Try Again/We're All SearchingSurface11.1987--Columbia 07644[written by B. Jackson, D. Townsend, D. Conley][Produced by David "Pic" Conley, David Townsend, Bernard Jackson][22[18].R&B Chart]
When your "ex" wants you backSurface06.198452[4]-Salsoul SG 427[written by D. Conley, T. Byrd, J. Thompson][Produced by David Conley & Tony Byrd]
Happy/Let's try againSurface05.198756[5]20[14]Columbia 06611[written by David Conley, Bernard Jackson, David Townsend][Produced by Bernard Jackson , David "Pic" Conley, David Townsend][2[22].R&B Chart]
I MissedSurface09.1988--Columbia 08018[written by D. Conley, B. Jackson, E. Collins][Produced by Bernard Jackson , David "Pic" Conley, David Townsend][3[17].R&B Chart]
Closer than friendsSurface04.1989-57[13]Columbia 08537[written by Bernard Jackson, David Townsend][Produced by Bernard Jackson , David "Pic" Conley, David Townsend][1[2][23].R&B; Chart]
Shower me with your loveSurface07.1989-5[19]Columbia 68 746[gold-US][Produced by Bernard Jackson , David "Pic" Conley, David Townsend][written by Bernard Jackson][1[1][20].R&B; Chart]
You are my everything/Feels so goodSurface11.1989-84[5]Columbia 69 016[1[2][16].R&B; Chart][written by David Conley, Derrick Culler, David Townsend, Everett Collins][Produced by Bernard Jackson , David "Pic" Conley, David Townsend][written by Bernard Jackson]
Can We Spend Some Time/Who Loves YouSurface12.1989--Columbia 73 028[5[17].R&B; Chart][written by B. Jackson][Produced by Bernard Jackson , David "Pic" Conley, David Townsend]
The first time/Closer than friendsSurface11.199060[2]1[2][25]Columbia 73 502[gold-US][1[1][22].R&B; Chart][1[2].Adult Contemporary Chart][written by Bernard Jackson, Bernard Simpson][Produced by Surface]
All I Want Is You/Who Loves YouSurface with Regina Belle02.1991--Columbia 73 684[8[15].R&B; Chart][written by D. Conley, D. Culler][Produced by Surface]
Never gonna let you down/Gotta make love tonightSurface04.1991-17[17]Columbia 73 646[written by Bernard Jackson][Produced by Surface][24[13].R&B; Chart]
You're the One/We Don't Have to Say Good-byeSurface feat. Bernard Jackson08.1991--Columbia 73 964[written by David Townsend,David Conley, Derrick Culler][Produced by Surface][35[11].R&B; Chart]
A Nice Time for Lovin'Surface02.1992--Columbia 74 031[written by Ed Townsend & David Conley][52[7].R&B; Chart]
Closer Than FriendsMs. Lydia feat. Surface08.1997--Ichiban 446[written by Ed Townsend & David Conley][91[2].R&B; Chart]
Shower me with your loveSurface07.1989-5[19]Columbia 68 746[gold][Produced by Bernard Jackson , David "Pic" Conley, David Townsend][written by Bernard Jackson][1[1].R&B; Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
SurfaceSurface05.1987-55[19]Columbia 40 374[produced by Surface,Larkin Arnold,David Rivkin]
2nd waveSurface11.1988-56[39]Columbia 44 284[platinum-US][produced by Surface]
3 DeepSurface11.1990-65[34]Columbia 46 772[gold-US][produced by Surface]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

sobota, 1 stycznia 2022

Surfaris

 Zespół założony w Glendale w Kalifornii w 1962 r. Jego skład tworzyli: Jim Fuller (ur. w 1947 r.; gitara prowadząca), Jim Pash (ur. w 1949 r.; gitara), Bob Berryhill (ur. w 1947 r.; gitara), Pat Connolly (ur. w 1947 r. ; bas) i Ron Wilson (ur. w 1945 r.; perkusja).
Surfaris odnieśli w 1963 r. światowy sukces instrumentalną kompozycją "Wipe Out", przeznaczoną początkowo na stronę B singla, a uważaną potem za jeden ze sztandarowych utworów nurtu "surfing". Jej sukces byłby, być może, jeszcze większy, gdyby jej twórców nie oskarżono o popełnienie plagiatu. 

Były gitarzysta grupy The Impacts, Merrell Fankhauser, miał pretensje o skopiowanie jego kompozycji o tym samym tytule. Kolejne nieporozumienia miały miejsce, kiedy The Surfaris odkryli, że muzyka pochodząca z ich debiutanckiego albumu jest grana przez rywalizujący z nimi zespół The Challengers. Jednak mimo uzasadnionego gniewu ze strony The Surfaris, podobne zakulisowe machinacje często towarzyszyły ich późniejszej karierze.
Trzeci album Hit City '64 ukoronował początek współpracy z producentem Garym Usherem, który podczas kolejnych sesji nagraniowych kwintetu zatrudnił grupę doświadczonych muzyków sesyjnych. 

W 1965 r. zespół porzucił styl "plażowo-surfingowy" na rzecz folk rocka. Wilson rozwinął swój talent wokalny i po odejściu ze składu Connolly'ego, którego zastąpił na basie Ken Forssi, The Surfaris nagrali obiecującą płytę I Ain't Me Baby. Wkrótce jednak Usher rozstał się z grupą, która rozpadła się po odejściu ostatniego już członka z pierwszego składu, Jima Pasha.
 

Wilson zmarł w 1989 r. w wyniku wylewu krwi do mózgu. Ken Forssi dołączył do formacji Love. W 1981 r. Berryhill reaktywował The Surfaris.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Wipe out/Surfer JoeSurfaris06.19635[14]2[16] side B:62[6]Dot 16 479[A:written by Jim Fuller, Berryhill, Patrick Connolly, Ron Wilson][B:written by Ron Wilson]
Point panic/Waikiki runSurfaris09.1963-49[8]Decca 31 538[written by Bob Berryhill, Pat Connolly, Jim Fuller, Jim Pash, Ron Wilson]
Wipe out/Surfer JoeSurfaris07.1966-16[14]Dot 144-
Wipe out/Surfer JoeSurfaris08.1970-110[5]Dot 144-

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Wipe outSurfaris08.1963-15[51]Dot 25 535[produced by Richard Delvy]
The Surfaris play Wipe out and othersSurfaris11.1963-94[11]Decca 74 470[produced by Charles Bud Dant]
Hit City 64Surfaris03.1964-120[5]Decca 74 487-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

piątek, 31 grudnia 2021

After 7

 W skład popularnego na początku lat 90-tych trio wchodzili Kevon i Melvin Edmonds, bracia uznanego producenta/ wokalisty   Babyface a, oraz Keith Mitchell, kuzyn blisko związanego z Kennethem Edmondsem beatmakera i kompozytora Antonio „ L.A.” Reida. Dzięki wsparciu wpływowych krewnych, stanowiących najbardziej rozchwytywany duet producencki na przełomie lat 80. i 90-tych, trio zdobyło kontrakt płytowy w labelu virgin records, związanym ze słynnym brytyjskim przedsiębiorcą Richardem Bransonem. Wydany w barwach wytwórni krążek After 7(1989) błyskawicznie okazał się sukcesem, generując trzy hity wśród słuchaczy soul i pop: „Ready or Not”, „Cant Stop” i „Heat of the Moment”. 

Połączenie zmysłowych, nastrojowych brzmień soulu dla dojrzałego słuchacza z energią new jack swingu, okazało się strzałem w dziesiątkę. Śpiewający wysokimi głosami wokaliści odebrali za debiut tytuł platynowej płyty (łącznie sprzedało się ponad 1,5 miliona sztuk) i wspaniale wpasowali w stylistykę czarnych brzmień popularną na początku lat 90-tych: liczne romantyczne akcenty, silnie uwydatnione harmonie czułych głosów poszczególnych wokalistów, oparta na „rozmytych” partiach instrumentów klawiszowych warstwa muzyczna, często o potencjale tanecznym.
 

W kolejnych latach grupa przyzwyczaiła fanów do systematycznego dostarczania kolejnych porcji
brzmień sypialnianych, nie zapominając oczywiście o sympatykach rytmicznego r&b. Wyprodukowane już bez wsparcia L.A. i Babyface'a następne dwa krążki tria: Takin My Time (1992) i Reflections (1995) okryły się w USA złotem, do czego przyczyniły się głównie  melodyjne ballady „Baby Im for Real” remake utworu grupy The Originals) i „Til You Do Me Right” oraz żywiołowy „Kickin’ It”. 

Wkrótce po premierze trzeciego materiału z zespołu odszedł Keith Mitchell, zainteresowany prowadzeniem solowej kariery. Dwójka braci przez jakiś czas kontynuowała wspólną działalność pod nowym szyldem,The Edmonds Brothers. Kevon wydał w 1999r album 24/7 Przepełniony dojrzałym, łagodnym soulem materiał - z wyjątkiem tytułowego singla -nie spotkał się z szerszym odzewem na scenie soul i r&b.

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Heat of the Moment/SayonaraAfter 707.198987[3]5[18]Virgin 99 204[written by L.A. Reid, Babyface][produced by L.A. Reid, Babyface, Daryl Simmons, Kayo][5[18].R&B Chart]
Don't Cha' ThinkAfter 711.1989-5[18]Virgin 99 143[written by Don Parks, Daryl Simmons, Kayo][produced by De' Rock, Kayo][25[12].R&B Chart]
Ready or NotAfter 703.1990-7[21]Virgin 98 995[gold-US][written by L.A. Reid, Babyface][produced by L.A. Reid, Babyface][1[2][22].R&B Chart]
Can't StopAfter 707.199054[4]6[25]Virgin 98 961[gold-US][written by L.A. Reid, Babyface][produced by L.A. Reid, Babyface][1[1][20].R&B Chart]
My Only WomanAfter 710.1990--Virgin 98 921[written by Daryl Simmons, Kayo , L.A. Reid][produced by De'Rock, Kayo][36[9].R&B Chart]
Nights Like ThisAfter 705.1991-24[15]Virgin 98 798[written by Keith Lewis][produced by Jesse Johnson][7[16].R&B Chart][piosenka z filmu "The Five Heartbeats"]
Kickin' ItAfter 708.1992-45[13]Virgin 12 594[written by Langston Richey, Randy Ran, Dallas Austin][produced by Dallas Austin][6[16].R&B Chart]
Baby, I'm for Real/Natural HighAfter 711.1992-55[18]Virgin 12 623[written by Marvin Gaye,Anna Gordy Gaye][produced by Daryl Simmons, Kayo, Vincent Herbert][5[24].R&B Chart]
Can He Love U Like ThisAfter 704.1993-103[10]Virgin 12 643[written by Antonio Reid , Daryl Simmons][22[20].R&B Chart]
Truly Something SpecialAfter 706.1993--Virgin 12 670[written by Babyface][produced by Daryl Simmons][49[11].R&B Chart]
Gonna Love You RightAfter 704.1994-87[6]Fox/Beacon 10 006[written by Tim Harris,Ricky Jones,Warres Carey][produced by Keith Andes][15[20].R&B Chart][piosenka z filmu "Sugar Hill"]
Not Enough Hours in the NightAfter 712.1994--Giant 18 006[written by Dianne Warren][produced by Keith Andes][56[13].R&B Chart]
'Til You Do Me RightAfter 707.1995-31[22]Virgin 38 494[written by Babyface,Kevon Edmonds,Melvin Edmonds][produced by Babyface][5[31].R&B Chart]
Damn Thing Called LoveAfter 711.1995--Virgin 38 521[written by Jon B][produced by Babyface, Jon B][33[17].R&B Chart]
Sara SmileAfter 702.1997--Virgin[written by Daryl Hall, John Oates][produced by Babyface, Keith Andes][31[16].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
After 7After 710.1989-35[72]Virgin 91 061[platinum-US][produced by Gemma Corfield ,L.A. Reid ,Babyface De'Rock , Kayo]
Takin' My TimeAfter 709.1992-76[36]Virgin 86 349[platinum-US][produced by Daryl Simmons & Kayo,Dallas Austin,Randy Ran]
ReflectionsAfter 708.1995-40[17]Virgin 40 547[gold-US][produced by Babyface, Jon B., The Boom Brothers, Keith Andes]
The Very Best of After 7After 703.1997-97[8]Virgin 42 756-
TimelessAfter 710.2016-198 eOne Music 5480[produced by Babyface, Daryl Simmons, Kevon Edmonds]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

czwartek, 30 grudnia 2021

Swans

 Historia muzyki rockowej, jak i innych dziedzin sztuki, uczy, iż kreują ją wybitne indywidualności. W rock'n'rollu tworzą one ciąg nazwisk od Presleya, Lennona, Jaggera, Popa, Reeda po Rottena, Curtisa czy Cave'a. Wśród tych geniuszy nie może zabraknąć jeszcze jednego nazwiska: Michaela R. Giry. Jest on poetą, autorem tekstów, multiinstrumentalistą, kompozytorem, wokalistą i liderem amerykańskiej formacji SWANS.

 

Swoją działalność artystyczną rozpoczął w Los Angeles, gdzie studiował sztuki piękne na tamtejszej akademii. Pisał wtedy wiersze, które ukazywały się na łamach czasopism podziemnych. Koniec lat 70-ych przyniósł zwrot jego zainteresowań w kierunku ruchu punk. Jego poezje zaczynają się ukazywać w fanzinie "No Magazine", wokół którego skupiła się ówczesna czołówka twórców, wykorzystujących ekspresję punk-rocka dla zrealizowania swej własnej sztuki. Czasopismo to publikuje również jego artykuły oraz teksty tworzone dla współpracujących z nim zespołów LITTLE CRIPPLES, BP PEOPLE, CIRCUS MORT.
 

W roku 1980 Girą przenosi się do Nowego Jorku. Miasto to tętni swym podziemnym życiem. Był to okres dominacji kończącego się ruchu "no wave", którego głównymi przedstawicielami byli James Chance (alias James White) i jego grupa CONTORTIONS oraz Lydia Lunch z zespołem TEENAGE JESUS AND THE JERKS. Rodzą się bowiem już nowe prądy: wykluwający się z punk-rocka hard-core i awangarda, której Girą staje się jednym z prekursorów. Wraz z dwójką przyjaciół, Jonathanem Kane na perkusji i Sue Hanel na gitarze, zakładają grupę, której z czasem dają nazwę SWANS. Obok niego zaczynają działać inne, nowe indywidualności nowojorskiego podziemia, wspierane przez bardziej doświadczonych twórców: Glena Branca i Lydię Lunch. Pojawia się "noise scene", którą tworzą właśnie SWANS i SONIC YOUTH z Nowego Jorku oraz artyści spoza tej metropolii, a nawet USA: BUTTHOLE SUR FERS, NICK CAVE, JIM FOETUS, DIAMANDA GALAS i EINSTURZENDE NEUBAUTEN.
 

W przypadku tych wykonawców nie ma jednak mowy o jakiejkolwiek wspólnocie podobnej ruchowi punk. Była to grupa twórców, których łączyło zafascynowanie estetyką hałasu i brzydoty oraz dawanie wyrazu swemu przekonaniu o rozpadzie cywilizacji przy pomocy rozkręconego na full wzmacniacza. Każdy z tych wykonawców proponował jednak odmienną od poprzedniego, oryginalną i niezwykle nowoczesną muzykę. Szczególnie bliskie związki połączyły SWANS i SONIC YOUTH. W listopadzie 1982 roku odbyło się "Savage Blunder Tour" obu zespołów. Lee Ranaldo ozdobił swoimi zdjęciami okładkę płyty SWANS Cop, zaś Gira udostępnił swój tekst "The World Looks Red" grupie SONIC YOUTH, która wykorzystała go na albumie Confusion Is Sex.
 

Rok 1982 przyniósł debiuty obu zespołów. Ukazuje się EP-ka zatytułowana po prostu The Swans, a wydana przez wytwórnię Labor w minimalnym nakładzie. Dziś jest to płyta praktycznie nieosiągalna i nawet nie wliczana do oficjalnej dyskografii zespołu.
Rok później zaszły zmiany w składzie grupy. Odchodzi Sue, a dołączają: Norman Westberg, gitarzysta, Harry Crosby, grający na basie, oraz bębniarz Roli Mosimann, współtwórca niespotykanego brzmienia grupy i współproducent wczesnych płyt.
 

W kwietniu 1983 zespół w nowym składzie zrealizował dla firmy Neutral, pierwszą długą płytę zatytułowaną Filth. Zawierała ona muzykę taką, jakiej nikt do tej pory nie zagrał. Dominowało potężne brzmienie przytłaczające swą siłą. Głos Giry dobywający się z najgłębszych zakamarków ciała rozdzierał gęstą masę dźwięków. Muzyka, bardzo mimo to prosta, wręcz prymitywna, przypominała rytualne rytmy, do których wykrzykiwano nieskomplikowane językowo teksty. Ten powrót do pierwszego rytuału, zafascynowanie brzydotą i zwulgaryzowanie rockowych form przywodziło na myśl ewentualne odniesienia do THE STOOGES, BIRTHDAY PARTY i industrialu, jakich można by było, choć z wielkim trudem, doszukiwać się w muzyce SWANS. O ile pierwsza płyta była brudna i pełna wszechogarniającego żywiołu, to drugi album zatytułowany Cop, a zrealizowany w 1984 już bez Cane'a, przynosił czystsze i klarowniejsze brzmienie. Uzupełniony EP-ką Raping A Slave wydany był przez firmę K.422, filię Some Bizarre. Na obu tych krążkach muzyka uzyskała nowy wymiar. Kompozycje stały się wolniejsze, miało się wrażenie, że odtwarzane są z niewłaściwą prędkością. Potęgowało to wrażenie sennego koszmaru emanujące z całej płyty. Podstawą tej ponurej muzyki był miażdżący bas i perkusja, zwracała też uwagę gra gitarzysty, który zabłysnął już na poprzedniej płycie. Dźwięki wydobywające się z jego instrumentu były długie, rozciągnięte i nie przypominały niczego, co zagrano do tej pory w rocku.
 

Muzyka, całkowicie pozbawiona melodii, skupiała się jednak wokół głosu Giry, wyrzucającego z siebie teksty posiadające w twórczości grupy, z racji poetyckiej przeszłości ich twórcy, duże znaczenie. Tematyka krążyła wokół dwóch problemów: poniżenia oraz deformacji ludzkiego ciała. Autor z masochistyczną wręcz satysfakcją obsesyjnie odkrywał swoje kompleksy. Współczesny świat jawił się tu jako znakomicie funkcjonujący układ niewolników i ich panów, z których ci pierwsi stale byli poniżani, deptani i gwałceni przez tych drugich za pomocą sprawdzających się od wieków sposobów: bezmyślnej pracy i aparatu bezpieczeństwa. Podstawą tego ostatniego był oczywiście "glina", który jak nikt inny potrafi uczyć zginać kark. Owo "gięcie" było wyrazem umysłowej i fizycznej deformacji, jakiej poddawane były ciało i świadomość. Stąd już tylko krok do koncepcji "glinianego człowieka", którego łatwo odkształcić zgodnie z życzeniem. Ciało przedstawione jest jako coś niezwykle kruchego zniszczalnego.. Ta fascynacja rozkładem i psuciem się ludzkiej powłoki przypomina obsesje surrealistów, a szczególnie Salvadora Dali i jego "Płonącą Żyrafę".
 

Rok 1985 przyniósł zasadnicze zmiany dla zespołu. Opuścił go Roli Mosimann, który po krótkiej współpracy z Jimem Foetusem w zespole WISEBLOOD zajął się produkcją innych artystów, m. in. debiutanckiej płyty YOUNG GODS. W jego zastępstwie przewija się równocześnie aż trzech bębniarzy: Ivan Nahem, Renaldo Gonzales i Ted Parsons. W składzie SWANS pojawia się również inna, bardzo ważna dla grupy osoba. Jest nią awangardowa wokalistka, kompozytorka i autorka tekstów, Jarboe.
 

Przed przyjazdem do Nowego Jorku i przed spotkaniem z Girą, związana ona była z podziemiem muzycznym w Atlancie. Tam zrealizowała swe solowe prace umieszczone na albumach Dry Lungs, które były zadziwiającą syntezą elektroniki, industrialnych szumów i głosów. Jej przyłączenie się do SWANS wpłynęło zasadniczo na zmianę brzmienia. W czerwcu 1985 zespół wszedł do studia, aby w toku prawie rocznej pracy z niewielkimi przerwami zarejestrować materiał na cykl płyt oznaczony wypalonym znakiem dolara. Składały się nań dwa maxi single: "Time Is Money (Bastard)" i "A Screw", oraz albumy Greed i Holy Money. Już pierwszy z tych krążków przynosił zasadnicze zmiany w stylistyce grupy. Muzyka nie była już tak ciężka i brutalna, a nowy ton nadawało wprowadzenie samplerów. Rozwinięcie tej koncepcji zawierała duża płyta Greed. Dominowało na niej mechaniczne ponure brzmienie, tworzące przytłaczający, senny klimat. Nie była to już tak fizyczna muzyka, jak na poprzednich płytach. Odwoływała się ona do doznań typowo Lies", czy też "Real Love". Wiodącą rolę spełniają jednak samplery obsługiwane przez parę liderów SWANS. Najmocniejszymi punktami płyty są otwierający "New Mind", ekstatyczny "Sex God Sex" oraz przerażający "Blind Love". Niezwykle efekty przyniosło również zastosowanie przez Girę seksualno-biologicznej metafory do tak kontrowersyjnego tematu jak religia. Dzięki temu teksty stały się wieloznaczne. Część z nich podejmuje problematykę relacji człowiek-człowiek, eksponując takie jej elementy jak zdrada, samotność, odrzucenie, niezaak-ceptowanie swego ciała lub uczuć ("In My Garden", "Blood And Honey", "You're Not Real Girl").
 

Główną tematyką jest jednak inna relacja: człowiek-Bóg. Bohater pierwszego utworu przybiera postać telewizyjnego kaznodziei, by w "Our Love Lies" przeobrazić się niemal w proroka ukazującego Bogu swój przerażony, zastraszony lud. "Sex God Sex" jest z kolei zapisem religijnej ekstazy, która nabiera seksualnego charakteru. Na płycie następuje też początkowo odwrócenie tej tradycyjnej zależności: to człowiek staje się stworzycielem Boga, który później żyje jego miłością i wiarą ("Real Love"). Śmierć wydaje się więc być warunkiem istnienia owej ślepej miłości, wiary, która kreuje Boga. Odkrycie tego faktu przez umierającego człowieka, bohatera utworu "Blind Love", daje mu ukojenie. Kiedy jednak zostaje przekroczony próg, nie ma już cierpienia, poniżenia, bólu i kłamstwa. Nie ma ciała. Istniejemy jednak nadal. Okazuje się, że to my narodziliśmy się z woli Boga, a nie na odwrót ("Children Of God"). Przejście przez wrota śmierci, sprawiającej, że wiara musi być ślepa (co rodzi cierpienie, wątpliwości i bluźnierstwo), powoduje, że miłość staje się prawdziwą jednością z Bogiem. Dlatego też ostatnie słowa z "Blind Love": "Feel good now: one love" — stały się tytułem kolejnego albumu, znów koncertowego, dokumentującego tournee grupy. W jego ramach zespół dał również koncert "W Warszawie, który osobiście uważam za najlepszy koncert rockowy, jaki kiedykolwiek u nas się odbył.
 

Swoistą niespodzianką dla fanów SWANS było wydanie w 1987 i 1988, a zrealizowanych jesienią '86, płyt formacji SKIN, czyli indywidualnych wypowiedzi Jarboe i Michaela Giry. Zarówno Blood, Women, Roses, jak i Shame, Humility, Revenge, na których inżynierem dźwięku był John Fryer z 4 AD, to elektroniczno-akustyczne pieśni, zdradzające muzyczne fascynacje obojga twórców (jazz, gospel, blues, country i folk). Tekstowo bardzo kobieca płyta Jarboe podejmuje głównie tematykę niespełnienia. Zrodzone z poniżenia, odrzucenia, braku miłości, przynosi ono obsesje i szaleństwo. Miłość przeradza się z kolei w całkowite oddanie, zapamiętanie się w drugiej osobie mającej nad nami totalną przewagę.
Girą podejmuje również temat uzależnienia zrodzonego z miłości które nie likwiduje obcości i zaniku uczuć. Rodzi to samotność, która prowadzi do obłędu lub samobójstwa. Pojawia się również motyw niemożności uwolnienia się od cierpienia wyrządzonego innemu człowiekowi i zemsty dosięgającej winowajcę po latach.
 

Obie te mroczne płyty stanowiły jedynie odskocznię od działalności SWANS. Zgodnie z zapowiedzią na Feel Good Now, album ten stanowił pożegnanie z dotychczasową stylistyką, a dowodem tego stał się maxi singiel "Love Will Tear Us Apart", zawierający rewelacyjne "cover versions" utworu JOY DIVISION oraz akustyczne wersje dwóch utworów z Children Of God. Współproducentem płyty był stary znajomy ze SWANS Roli Mosimann. Po jej wydaniu Girą odbył podróż do Maroka, gdzie miał się spotkać ze swoim ulubionym pisarzem Paulem Bowlesem. Do spotkania nie doszło, ale dzięki zetknięciu z inną kulturą powstał pomysł na nową płytę. Po powrocie do USA grupa zredukowana do trio: Jarboe — Gira — Westberg przystąpiła do pracy w studio. Okazało się, że nie jest ono już niezależne, bo zespół podpisał kontrakt z firmą MCA. Celem tego kroku było pozyskanie do współpracy innych artystów. Wśród nich znalazły się takie znakomitości jak Bill Laswell jako producent, Fred Frith czy Shankar. Efekty, czyli maxi singiel "Saved" oraz album The Burning World ujrzały światło dzienne wiosną tego roku.
 

Zaskoczenie było zupełne. Płyty zawierały bowiem bardzo bogatą, melodyjną, tradycyjną niemal muzykę rockową z silnymi elementami country, folk, ballady oraz różnych afrykańsko-azjatyckich kultur muzycznych. Girą śpiewał jak mistrzowie: Cohen, Cash czy Merle Haggart, a Jarboe rozwinęła w pełni skalę swego głosu. Teksty bardziej skomplikowane, pełne jednoczącej ludzi i naturę miłości, mieniły się różnymi odcieniami: od smutku i rozpaczy do euforycznej radości.. Ten urzekająco piękny album spotkał się z przychylną opinią krytyki, która jednomyślnie obwieściła, iż SWANS na dobre wypisał się z towarzystwa zwariowanych twórców w rodzaju BUTTHOLE SUFFERS czy EINSTURZENDE NEUBAUTEN.
 

Kiedyś Michael R. Gira mówiąc o swej muzyce z typową dla siebie zwięzłością i prostotą stwierdził, że stanowią ją: Bóg, życie, miłość, kobiety, ślina, świat,.. Tak, właśnie to. Synteza tych elementów mogła przynieść coś interesującego. Poprzez projekcję w jego umyśle dała genialny efekt. Taka bowiem była, jest i miejmy nadzieję będzie muzyka Michaela R. Giry, Jarboe i innych, którzy stanowili lub stanowią to, co kryje się pod nazwa-SWANS.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Love will tear us apartSwans05.198885[3]-Product Inc. PROD 23[written by Joy Division][produced by Michael R. Gira, Roli Mosimann]
SavedSwans/No cruel angel05.198996[1]-MCA MCA 1332[written by M. Gira][produced by Bill Laswell, Michael R.Gira]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
The SeerSwans08.2012167114Young God YG 45 [US][produced by Michael Gira]
To Be KindSwans05.201438[1]114Mute CDSTUMM 364[produced by Michael Gira]
The Glowing ManSwans06.201661[1]151Mute CDSTUMM 389[produced by Michael Gira]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

środa, 29 grudnia 2021

Sweet Sable

 Sweet Sable (prawdziwe nazwisko Ceybil Jefferies) była wokalistką rhythm'n'bluesowa nagrywająca w latach 90-tych.Zaczynała karierę wydając album pod własnym nazwiskiem w 1991r i mając kilka niewielkich hitów jak "Love So Special" i "Let the Music Take Control".

W 1994r wydaje album "Old Times' Sake" już pod szyldem Sweet Sable ,który trafił na 70 miejsce Top R&B;\Hip-Hop Albums tygodnika Billboard.Tytułowa piosenka trafiła do Top100 listy singli tego czasopisma oraz na ścieżkę dżwiekową filmu "Above the Rim".
Jej drugi singiel "Tonight" osiąga 45 pozycję na Billboard's Hot R&B;\Hip-Hop Singles & Tracks,a trzeci "Love Thang" ląduje na 74 miejscu tej listy.W 1996r Sweet Sable wydaje swój pożegnalny album "Love on My Mind" ,który niestety nie powtórzył powodzenia debiutu.Pracuje też w chórkach towarzysząc Guru na jego płycie "Jazzmatazz Volume II".

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Old Times' SakeSweet Sable05.1994-93[3]Street Life 75 380[written by Garry Glenn, Nicole Miller, Angelisa Strong][produced by Nikke Nicole][piosenka z filmu "Above the rim"][15[20].Hot R&B;/Hip-Hop Singles & Tracks]
Tonight Sweet Sable.1994--Street Life 78 008[45[9].Hot R&B;/Hip-Hop Singles & Tracks][written by Nikke Nikole][produced by Nikke Nikole][sample z "Forget me nots"-Patrice Rushen]
Love ThangSweet Sable.1994--Street Life 78014 [74[8].Hot R&B;/Hip-Hop Singles & Tracks][written by Sybil Jefferies, Guru, Nikke Nicole, Mark Sparks][produced by Joe Quinde]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Old Times' SakeSweet Sable.1994-70.R&B; ChartStreet Life 75448[produced by Nikke Nikole, Sweet Sable ]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Swinging Blue Jeans

 Zespół założony w 1958 r. przez kilku znanych muzyków liverpoolskiej sceny skifflowej, zdecydowanych grać rock'n'rolla. Pierwszy skład występował pod nazwą The Bluegenes, a tworzyli go: Ray Ennis (ur. 26.05. 1942 r.; śpiew, gitara prowadząca), Ray Ellis (ur. 8.03. 1942 r.; gitara rytmiczna), Les Braid (właśc. William Leslie Braid, ur. 15.09.1941 r.; bas), Norman Kuhlke (ur. 17.06. 1942 r; perkusja) i Paul Moss (banjo) - wszyscy urodzeni w Liverpoolu.

 

Po odejściu Mossa i zmianie nazwy na The Swinging Blue Jeans grupa stała się jedną z czołowych gwiazd Merseybeatu, występując także w Hamburgu. Po pierwszym sukcesie Beatlesów zespół podpisał kontrakt nagraniowy z filią koncernu EMI - HMV.
 

Debiutancki singel "It's Too Late", naśladujący brzmienie Beatlesów, nie był wielkim przebojem. Dopiero trzeci, "Hippy Hippy Shake", zdobył wielką popularność docierając do drugiego miejsca brytyjskiej listy bestsellerów. Pełna dynamizmu interpretacja piosenki Chana Romero pozostaje jednym z największych muzycznych osiągnięć lat 60.
Zespół nie zdołał już później powtórzyć tak wielkiego sukcesu. Kolejny singel, na którym znalazła się przeróbka kompozycji "Good Golly Miss Molly", dotarł do miejsca 11. listy, a jego następca, "You're No Good" (nastrojowa wersja soulowej ballady Betty Everett) do 3.
 

Znakomita interpretacja hitu Dionne Warwick "Don't Make Me Over" nie zmieściła się już w pierwszej trzydziestce będąc zarazem ostatnim znaczącym utworem zespołu. Późniejsze single, a wśród nich "Promise You'll Tell Her" (z 1964 roku) i "Crazy 'Bout My Baby"'(z 1965 r.) nie przyniosły grupie większego sukcesu. Ani kilka zmian personalnych, do składu dołączyli m.in. dwaj byli członkowie The Escorts (Terry Sylvester i Mike Gregory), ani chwilowa zmiana nazwy na Musie Motor, nie spowodowały oczekiwanego wzrostu popularności.
 

W 1968 r. po przyjęciu kolejnej nazwy Ray Ennis And The Blue Jeans, Sylvester opuścił zespół, by zastąpić Grahama Nasha w The Hollies, a pozostali członkowie podjęli decyzję o rozwiązaniu formacji. W 1973 r. wzrost zainteresowania muzyką lat 60. zachęcił Ennisa do reaktywowania The Swinging Blue Jeans. Powstała wtedy nowa wersja "Hippy Hippy Shake" umieszczona na albumie wydanym przez Dart Records.
 

Ennis pełnił funkcję lidera i kierował zespołem przez następne dwie dekady, pozostając w kręgu zainteresowań brytyjskich miłośników rock'n'rolla. Reedycja płyty w 1992 r. zawierała dziewięć nie publikowanych wcześniej utworów, m.in. "Ready Teddy" Little Richarda i "Three Little Fishes" - oryginalną piosenkę nagraną wcześniej przez Kaya Kysera.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK/US] 		Komentarz
It's Too Late Now/Think Of MeSwinging Blue Jeans06.196330[2]-HMV POP 1170/-[written by Ray Ennis]
Hippy Hippy Shake/Now I Must GoSwinging Blue Jeans12.19632[14]24[8]HMV POP 1242/Imperial 66021[original by Chan Romero][written by Chan Romero][produced by Walter J. Ridley]
Good Golly Miss Molly/Shakin' Feelin'Swinging Blue Jeans03.196411[9]43[7]HMV POP 1273/Imperial 66030[utwór Little Richarda][written by Robert "Bumps" Blackwell, John Marascalco][produced by Walter J. Ridley]
You're No Good/Don't You Worry About MeSwinging Blue Jeans06.19643[12]-HMV POP 1304/Imperial 66049[63 US hit-Betty Everett][written by Clint Ballard Jr.][produced by Walter J. Ridley]
Promise you'll tell her/Tutti FruttiSwinging Blue Jeans10.1964-130[1]-/Imperial 66059[written by Ray Ennis, Les Braid, Ralph Ellis, Norman Kuhlke][produced by Walter J. Ridley]
Don't Make Me Over/What Can I Do TodaySwinging Blue Jeans01.196631[4]116[2]HMV POP 1501/Imperial 66154[#21 hit for Dionne Warwick in 1963r][written by Burt Bacharach, Hal David][produced by Walter J. Ridley]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Hippy hippy shakeSwinging Blue Jeans05.1964-90[9]Imperial 12 261
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

Texas Tornados

The Texas Tornados to amerykański zespół Tex-Mex, w skład którego wchodzą Doug Sahm (gitara, wokal), Freddy Fender (gitara, wokal), Augie Meyers (klawisze, akordeon, wokal) i Flaco Jiménez (akordeon, wokal). W skład zespołu wchodzą teraz Augie Meyers, Flaco Jimenez, Shawn Sahm, Louie Ortega, Ernie Durawa, Speedy Sparks i Nunie Rubio. 

 Texas Tornados powstało w 1989 roku z pomysłu założenia podobnej supergrupy w stylu Tex-Mex w ramach sukcesu Traveling Wilburys. Doug Sahm i Augie Meyers z Sir Douglas Quintet, a także wokalista country Freddy Fender i legenda akordeonu Flaco Jiménez mogli spojrzeć wstecz na dziesięciolecia kariery, kiedy zespół został założony. W rezultacie Texas Tornados miało szeroki repertuar przebojów rocka, bluesa, country i conjunto. Ich pierwszy występ odbył się pod nazwą „Tex-Mex Revue”. Muzycy ze środowiska Douga Sahma towarzyszyli Texas Tornados na scenie i w studiu. 

Trzonem grupy byli głównie Louis Ortega (gitara), Speedy Sparks (bas), Ernie Durawa (perkusja) i Oscar Tellez (Bajo Sexto). Od czasu do czasu dodawane były rogi West Side Horns wokół saksofonisty Rocky Moralesa. Texas Tornadoes śpiewali swoje piosenki po angielsku i hiszpańsku, często zmieniając języki w utworze. Jej debiutancki album został również wydany na rynek hiszpańskojęzyczny w wersji czysto hiszpańskojęzycznej. Za piosenkę Soy De San Luis, kompozycję Santiago Jimeneza seniora, ojca Flaco Jimeneza z debiutanckiego albumu, Texas Tornados otrzymali nagrodę Grammy w kategorii Best Mexican-American Performance.

 Kolejne nominacje poszły za albumy Zone of Our Own (1991) i Hangin 'on by a Thread (1993) oraz piosenkę A Little Bit Is Better than Nada (1997), która została również wykorzystana jako piosenka przewodnia w komedii Tin Cup (z Kevinem Costnerem). 

 Chociaż kariera solowa zaangażowanych muzyków również zyskała nowy impuls dzięki współpracy, Texas Tornados rozpadł się w 1993 roku, ponieważ wielki sukces komercyjny, na który liczyli, nie urzeczywistnił się. Jednak w 1996 roku wrócili do siebie i nagrali kolejną płytę studyjną z Four Aces. Tym razem do centrum przesunął się śpiew Freddy'ego Fendera. W 1999 roku ukazał się album koncertowy Live from the Limo Vol. 1. Druga część nie pojawiła się jednak, ponieważ przedwczesna śmierć Douga Sahma w listopadzie 1999 roku przedwcześnie zakończyła rozdział grupy. Ostatnia wspólna piosenka pojawiła się w 2000 roku jako część ścieżki dźwiękowej do filmu Price of Glory, hiszpańskiej wersji przeboju Johnny'ego Casha Ring of Fire, śpiewanego przez Freddy'ego Fendera.W listopadzie 2005 roku pozostali członkowie zespołu, Fender, Meyers i Jimenez, ponownie pojawili się w studiu, aby nagrać dwanaście nowych tytułów. Planowany album powrotny nie został wydany z powodu złego stanu zdrowia Freddy'ego Fendera. 

Fender zmarł na raka płuc w październiku 2006 roku. W kwietniu 2010 roku pozostali członkowie zespołu, Augie Meyers i Flaco Jiménez, wydali album Esta Bueno!, razem z synem Sahma, Shawnem. Zawiera niektóre z ostatnich nagrań Freddy'ego Fendera. Tytułowa piosenka opowiada o konsekwencjach przejadania się jalapeños. 

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Texas TornadosTexas Tornados09.1990-154[10]Reprise 26 251[produced by Texas Tornados, Bill Halverson]
Autor: o Brak komentarzy:

Joe Tex

Właśc. Joseph Arrington Jnr., ur. 8. 08. 1933 r. w Rogers w stanie Teksas, USA, zm. 13. 08. 1982 r. Profesjonalna kariera tego popularnego wokalisty zaczęła się na scenie w Apollo. W 1954 r. otrzymał pierwszą nagrodę w konkursie młodych talentów, co umożliwiło mu podpisanie kontraktu nagraniowego. Po nieudanych wydawnictwach zarejestrowanych dla wytwórni King, Ace i Anna, Tex obdarzony również talentem kompozytorskim, zaczął pisać piosenki. Utwór „Baby You’re Right” (z 1962r.) w wykonaniu Jamesa Browna dotarł do 2. miejsca amerykańskiej listy rhythm’n’bluesowej. Wkrótce Tex nawiązał współpracę z Buddy Killenem, producentem i wydawcą z Nashville, który założył wytwórnię Dial. Pierwsze nagrania były obiecujące, ale większy sukces Tex odniósł dopiero w 1965 r. 

Nagrany dla wytwórni Fame i rozprowadzany przez Atlantic singel „Hold On To What You’ve Got” wszedł do amerykańskiej Top 5. W podobnym stylu utrzymane były dwa kolejne: „A Woman Can Change A Man” i „The Love You Save (May Be Your Own)”. Jednak Joe śpiewał również rytmiczne, pełne życia piosenki w stylu „S.Y.S.L.J.F.M. (The Letter Song)” (z 1966 r.) i „Show Me” (z 1967 r.). 

Późniejsze wydawnictwa osiągnęły mniejszy sukces i mimo że kompozycje „Skinny Legs And All” i „Men Are Gettin’ Scarce” potwierdzały jego duże możliwości, wokalista sprawiał wrażenie, jakby nie potrafił zdecydować się, w jakim kierunku podążać. Ten etap w karierze artysty zamknął dynamiczny singel „I Gotcha” (z 1972 r.). Tex postanowił wycofać się z aktywnego życia muzycznego.

 Po przejściu na islam w 1966 r. zmienił nazwisko na Yusuf Hazziez i podróżował z wykładami o tematyce religijnej. Do muzyki powrócił w 1975 r., a dwa lata później przeżył udany powrót po sukcesie piosenki „Ain’t Gonna Bump No More (With No Big Fat Woman)”. W latach 80-tych artysta znów przestał nagrywać i poświęcił się trzem pasjom: islamowi, swojemu rancho w Teksasie i drużynie futbolowej Houston Oilers. W 1982 r. zmarł na atak serca. 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
All I Could Do Was Cry (Part 1)/All I Could Do Was Cry (Part 2)Joe Tex08.1960-102[3]Anna 1119[written by B. Davis][produced by Roquel Davis][#33 hit for Etta James in 1960]
I'd Rather Have You/ Old Time LoverJoe Tex07.1964--Dial 3020[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][44[3].R&B Chart]
Hold What You've Got/Fresh Out Of TearsJoe Tex12.1964-5[11]Dial 4001[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][1[2][14].R&B Chart]
You Better Get It/You Got What It TakesJoe Tex02.1965-A:46[7];B:51[6]Dial 4003[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][A:15[9].R&B Chart][B:10[8].R&B Chart]
A Woman Can Change A Man/Don't Let Your Left Hand KnowJoe Tex04.1965-A:56[7];B:95[1]Dial 4006[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][A:12[7].R&B Chart]
One Monkey Don't Stop No Show/Build Your Love (On A Solid Foundation)Joe Tex06.1965-65[4]Dial 4011[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][20[7].R&B Chart]
I Want To (Do Everything For You)/Funny BoneJoe Tex08.1965-23[13]Dial 4016[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][1[3][15].R&B Chart]
A Sweet Woman Like You/Close The DoorJoe Tex12.1965-29[9]Dial 4022[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][1[1][14].R&B Chart]
The Love You Save (May Be Your Own)/If Sugar Was As Sweet As YouJoe Tex03.1966-56[8]Dial 4026[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][2[12].R&B Chart]
S.Y.S.L.J.F.M. (The Letter Song)/I'm A ManJoe Tex05.1966-39[7]Dial 4028[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][9[8].R&B Chart]
I Believe I'm Gonna Make It/You Better Believe It BabyJoe Tex07.1966-67[5]Dial 4033[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][8[8].R&B Chart]
I've Got To Do A Little Bit Better/What In The WorldJoe Tex10.1966-64[5]Dial 4045[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][20[7].R&B Chart]
Papa Was Too/The Truest Woman In The WorldJoe Tex12.1966-44[7]Dial 4051[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][15[8].R&B Chart]
Show Me/A Woman Sees A Hard Time (When Her Man Is Gone)Joe Tex03.1967-35[8]Dial 4055[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][24[8].R&B Chart]
Woman Like That, Yeah/I'm Going And Get ItJoe Tex06.1967-54[7]Dial 4059[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][24[6].R&B Chart]
A Woman's Hands/C.C. RiderJoe Tex08.1967-63[5]Dial 4061[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][24[8].R&B Chart]
Skinny Legs And All/Watch The One (That Brings The Bad News)Joe Tex10.1967-10[15]Dial 4063[gold-US][written by J. Tex][produced by Buddy Killen][2[15].R&B Chart]
Men Are Gettin' Scarce/You're Gonna Thank Me, WomanJoe Tex02.1968-33[7]Dial 4069[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][7[8].R&B Chart]
I'll Never Do You Wrong/Wooden SpoonJoe Tex05.1968-59[5]Dial 4076[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][26[5].R&B Chart]
Keep The One You Got/Go Home And Do ItJoe Tex08.1968-52[5]Dial 4083[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][13[6].R&B Chart]
You Need Me Baby/Baby, Be GoodJoe Tex10.1968-81[3]Dial 4086[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][29[6].R&B Chart]
That's Your Baby/Sweet, Sweet WomanJoe Tex01.1969-88[3]Dial 4089[written by J. Tex][produced by Buddy Killen]
Buying A Book/Chicken CrazyJoe Tex04.1969-47[8]Dial 4090[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][10[7].R&B Chart]
That's The Way/Anything You Wanna KnowJoe Tex07.1969-94[3]Dial 4093[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][46[2].R&B Chart]
It Ain't Sanitary/We Can't Sit Down NowJoe Tex10.1969-117[3]Dial 4094[written by J. Tex][produced by Buddy Killen]
(When Johnny Comes Marching Home Again) I Can't See You No More/Sure Is GoodJoe Tex11.1969-105[3]Dial 4095[written by J. Tex][produced by Buddy Killen]
Give The Baby Anything The Baby Wants/Takin' A ChanceJoe Tex10.1971-102[2]Dial 1008[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][20[9].R&B Chart]
I Gotcha/A Mother's PrayerJoe Tex01.1972-2[21]Dial 1010[gold-US][written by J. Tex][produced by Buddy Killen][A:1[1][17].R&B Chart][B:41[3].R&B Chart]
You Said A Bad Word/It Ain't Gonna Work BabyJoe Tex05.1972-41[8]Dial 1012[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][12[9].R&B Chart]
Woman Stealer/Cat's Got Her TongueJoe Tex02.1973--Dial 1020[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][41[8].R&B Chart]
Under Your Powerful Love/Sassy Sexy WiggleJoe Tex07.1975--Dial 1154[written by J. Tex][produced by Buddy Killen][27[11].R&B Chart]
Have You Ever/Baby, It's Rainin'Joe Tex02.1976--Dial 1156[written by J. Tex][produced by Joe Tex, Norman Thrasher, Buddy Killen][74[5].R&B Chart]
Ain't Gonna Bump No More (With No Big Fat Woman)/I Mess Up Everything I Get My Hands OnJoe Tex04.19772[11]12[18]Epic 50313[gold-US][written by B. L. McGinty, B. Killen][produced by Buddy Killen][7[22].R&B Chart]
Hungry For Your Love/I Almost Got To Heaven OnceJoe Tex09.1977--Epic 50426[written by J. Tex, L. Johnson, J. King][produced by Buddy Killen][84[4].R&B Chart]
Rub Down/Be Kind To Old PeopleJoe Tex01.1978--Epic 50494[written by J. Tex, L. Hadley][produced by Buddy Killen][70[6].R&B Chart]
Loose Caboose/Music Ain't Got No ColorJoe Tex12.1978--Dial 2800[written by Joe Tex, Gloria Thompson][produced by Buddy Killen][48[9].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US] 		Komentarz
Hold What You've GotJoe Tex02.1965-124[7]Atlantic 8106[produced by Buddy Killen]
The New BossJoe Tex11.1965-142[7]Atlantic 8115[produced by Buddy Killen]
The Love You SaveJoe Tex05.1966-108[8]Atlantic 8124[produced by Buddy Killen]
The best of Joe TexJoe Tex09.1967-168[4]Atlantic 8144[produced by Buddy Killen]
Live And LivelyJoe Tex02.1968-84[17]Atlantic 8156[produced by Buddy Killen]
Soul CountryJoe Tex07.1968-154[7]Atlantic 8187[produced by Buddy Killen]
Buying A BookJoe Tex07.1969-190[5]Atlantic 8231[produced by Buddy Killen]
I GotchaJoe Tex04.1972-17[21]Dial 6002[produced by Buddy Killen]
Bumps & BruisesJoe Tex05.1977-108[9]Epic 34 666[produced by Buddy Killen]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: , , ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)