czwartek, 20 kwietnia 2023

Lil' Kim

 

Lil' Kim to amerykańska raperka, piosenkarka, producentka muzyczna, modelka i aktorka. Lil' Kim rozpoczęła karierę od freestylowania dla rapera The Notorious B.I.G. Później występowała w jego grupie Junior M.A.F.I.A., a w końcu rozpoczęła solową karierę.

Lil' Kim, a właściwie Kimberly Jones urodziła się 11 lipca 1974 lub 1975 roku. Artystka wychowywała się na Brooklynie. Do dziewiątego roku życia mieszkała z matką i ojcem, później jej rodzice się rozeszli i wychowywał ją tylko ojciec, który wyrzucił ją z domu, gdy była jeszcze nastolatką. Mieszkała z przyjaciółmi, zdarzało jej się także być bez dachu nad głową. Cały czas szkoliła się w rymowaniu, zwracając na siebie uwagę Biggiego Smallsa. To dzięki niemu została członkinią grupy Junior M.A.F.I.A., słychać ją na debiutanckim krążku zespołu, wydanym w 1995 roku "Conspiracy". Raperka szybko postanowiła jednak rozpocząć działalność solową. Można ją było usłyszeć  na krążka takich wykonawców, jak Mona Lisa, The Isley Brothers, Total i Skin Deep.  

W 1996 roku wydała własną płytę "Hard Core". Przy jej powstaniu pomagali jej tacy producenci, jak: Sean "Puffy" Combs, High Class, Jermaine Dupri, czy SKI. Płyta dotarła do 11 miejsca popowej listy przebojów, a promujący ją singel "No Time" dotarła na sam szczyt zestawienia rapowego. Drugi album, "Notorious K.I.M." ukazał się w styczniu 2000 roku. Tylko w USA znalazł on 1,3 miliona nabywców. Lil' Kim nagrała także z Queen Latifah i Macy Gray piosenkę "Cell Block Tango (He Had It Comin')", którą można znaleźć na ścieżce dźwiękowej "Chicago" oraz współpracowała ze Swizz Beatz i 3LW przy ich płytach. Największy sukces odniosła jednak wraz z Myą, Pink i Christiną Aguilerą - ich wspólne wykonanie kompozycji "Lady Marmalade" (na potrzeby filmu i ścieżki muzycznej "Moulin Rouge") zaowocowało statuetkami Grammy Award i MTV Video Music Award.

W 2003 roku ukazał się jej kolejny krążek solowy - "La Bella Mafia". W premierowych utworach pojawiają się gościnnie m.in. Missy Elliott, Method Man i Styles P. Za produkcję materiału odpowiedzialni byli natomiast: Timbaland, Swizz Beatz, Kanye West, DJ Twinz, Havoc oraz Scott Storch. Tego samego roku raperka użyczyła głosu postaci o imieniu Soledad - jednej z bohaterek animowanego filmu science-fiction "Those Who Walk In Darkness". W 2005 roku Lil' Kim została skazana na rok i jeden dzień pozbawienia wolności. Ponadto nowojorski sąd nałożył na raperkę grzywnę w wysokości 50 tysięcy dolarów.

Artystkę uznano winną krzywoprzysięstwa. Złożyła ona fałszywe zeznania w sprawie strzelaniny z lutego 2001 roku przed budynkiem rozgłośni radiowej Hot 97 w Nowym Jorku. Jedna osoba została wtedy ranna. Zanim jednak gwiazda trafiła do więzienia, widzowie, dzięki specjalnemu programowi reality show, mogli zobaczyć ostatnie dni spędzone przez Lil' Kim na wolności. Filmowanie trwało do 19 września, kiedy to raperka znalazła się w więzieniu w Connecticut, gdzie spędzi 366 dni.

Kilka dni później, 27 września, ukazała się nowa płyta raperki - "Naked Truth". Płyta powstała z pomocą szeregu producentów, są wśród nich m.in.: Kanye West, Scott Storch i 7 Aurelius. Jest to pierwszy krążek nagrany przez kobietę, któremu magazyn "The Source" dał pięć mikrofonów (na pięć możliwych). W późniejszych latach jej muzyczna kariera nieco wyhamowała. Lil' Kim wciąż nagrywała, jednak były to głównie pojedyncze kolaboracje z innymi artystami. Można ją usłyszeć na płytach Dr. Dre czy 50 Centa. W 2009 roku zdecydowała się na występ w dziewiątej edycji programu.

[Written by: Christina Aguilera/Matt Morris/Scott Storch][produced by Christina Aguilera, Kimberly Jones ,Scott Storch, Matt Morris]
Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
No more gamesSkindeep feat Lil' Kim of Junior M.A.F.I.A.04.1996-92[5]Loose Cannon 852706[sample z "In all my wildest dreams"-Joe Sample][Written by: Rico Desire/Rodolfo Franklin/Gaetan Gilsaint/Tracy Hester/Kim Jones/Joe Sample][39[13].R&B Chart]
No timeLil' Kim feat Puff Daddy11.199645[3][04.97]18[20]Undeas/Big Beat 98 044[gold-US][sample z "Take me just as i am"-Lyn Collins][Written by: James Brown/Sean Combs/Kim Jones][produced by Steven "Stevie J" Jordan for The Hitmen,Puff Daddy][9[29].R&B Chart]
Crush on youLil' Kim feat Lil' Cease03.199736[14]52[8].Hot 100 Airplay ChartAtlantic AT 0002CD [UK][Written by: Cameron Giles,Andreao Heard,Christopher Wallace,Kimberly Jones][produced by Andraeo "Fanatic" Heard][sample z Rain dance-Jeff Lorber][9[26].R&B Chart]
Call meToo Short & Lil' Kim05.1997-90[3]Jive 42 447[piosenka z filmu Body call][Written by: Robert Haynes/Nosie Katzmann/Gerald Saraf/Uwe Wagenknecht ][30[20].R&B Chart]
I Can Love YouMary J. Blige featuring Lil' Kim05.1997-28[19]MCA 55 362[Written by: Mary Blige,LaTonya Blige-DaCosta,Rodney Jerkins,Kimberly Jones,Carlos Broady,Nashiem Myrick][produced by Rodney Jerkins][2[29].R&B Chart]
Not tonightLil' Kim feat Da Brat,Left Eye,Missy Elliott & Angie Martinez07.199711[13]6[21]Undeas/Big Beat 98 019[platinum-US][Written by: Kimberly Jones, Lisa Lopes, Shawntae Harris, Angela Martinez, Melissa Elliott][produced by Armando Colon, Rashad "Ringo" Smith][sample z Ladies night-Kool & The Gang][piosenka z filmu Nothing to lose][3[30].R&B Chart]
It' s all about The Benjamins/Been around the world [Puff Daddy]Puff Daddy & The Family feat Notorious B.I.G.,Lil' Kim and other12.199718[7]2[6]Bad Boy 79 130[platinum-US][Written by: Deric Angelettie/Sean Combs/Sean Jacobs/Kim Jones/Jason Phillips/David Styles/Christopher Wallace ][produced by Deric "D-Dot" Angelettie for the Hitmen][sample z "I did it for love"-Kool & The Gang][utwór z filmu Nothing to lose][7[38].R&B Chart]
Money,power & respectThe LOX [feat DMX & Lil' Kim]04.1998-17[20]Bad Boy 79 156[gold-US][Written by: Deric Angelettie/S. Jacobs/Ron Lawrence/J. Phillips/E. Simmons/J. Smith/D. Styles][produced by The Hitmen][8[20].R&B Chart][sample z The beginning-Dexter Wansel]
Hit'em wit da heeMissy 'Misdemeanor' Elliott Feat. Lil' Kim And Mocha08.199825[6]-EastWest[Written by: Melissa Elliott ,Timothy Mosley, Kimberly Jones, Björk Mocha][produced by Timbaland][61[6].R&B Chart]
Quiet Storm (Remix)Mobb Deep featuring Lil' Kim04.1999-106Loud/RCA 65 718[Written by: Albert Johnson, Kejuan Muchita, Melvin Glover, Kimberly Jones, William Robinson ][produced by Havoc][35[43].R&B Chart]
Play aroundLil' Cease feat Lil' Kim,Mr.Bristal and Joe Hooker08.1999-41[6].Hot 100 Singles SalesQueen Bee/Undeas 84 482[Written by:James Lloyd, Kimberly Jones][produced by Bink Dogg][52[20].R&B Chart][sample z "One more chance"-Notorious B.I.G.]
Notorious B.I.G.Notorious B.I.G. Feat Puff Daddy & Lil' Kim12.199916[12]82[7]Bad Boy[Written by: Nicholas Bates/Simon LeBon/John Taylor/D. Vanderpool/Christopher Wallace ][produced by Daven Vanderpool,Sean Combs][30[20].R&B Chart][sample z "Notorious"-Duran Duran]
No matter what they sayLil' Kim07.200035[6]60[10]Queen Bee/Undeas 84 703[Written by: Ed Archer/Eric Barrier/Robert Beavers/Bernard Edwards/Jose Feliciano/William Griffin/Darren Henson/Jack Hill/Kimberly Jones/Peter Jovner/Nile Rogers/Dennis Taylor/Howard Thomas][produced by Darren "Limitless" Henson][sample z Esto es El Guaguanco-Jose Feliciano]
How many licks?Lil' Kim feat Sisqo11.2000-75[9]Queen Bee/Undeas 85 032[Written by: Kimberly Jones ,Mario Winans, Mark Andrews, Sean Combs ][produced by Mario Winans ,Sean Combs]
Lady MarmaladeChristina Aguilera,Lil' Kim,Mya and Pink04.20011[1][35]1[5][20]Interscope 497066[platinum-US][2x-platinum-UK[piosenka z filmu Moulin Rouge][Written by: Bob Crewe/Kenny Nolan][produced by Missy Elliott,Rockwilder][43[12].R&B Chart]
Wait a minuteRay-J feat Lil' Kim05.200154[2]30[17]Atlantic 85 066[Written by: Chad Hugo/Kimberly Jones/Pharrell Williams ][produced by The Neptunes][8[20].R&B Chart]
In the air toniteLil' Kim feat Phil Collins09.200126[2]-WEA WEA 331 [UK][Written by: Kimberly Jones, Phil Collins]
Do u wanna roll/Lookin' for loveR.L. Snoop Dogg and Lil' Kim10.2001-84[16]J Records 21 132[Written by: Calvin Broadus/Kevin Gilliam/Robert Huggar/Kimberly Jones/Larry Troutman/Roger Troutman][sample z Doo wa ditty-Zapp][piosenka z filmu Dr Dolittle]
Fresh from yardBeenie Man & Lil' Kim05.2002-50[3].Hot 100 Singles SalesShocking Vibes 38 827[sample z "Flex-Mad" Cobra i "Roots & culture"-Shabba Ranks][85[7].R&B Chart]
Shake Ya BodyR. Kelly and Jay-Z featuring Lil' Kim06.2002--Roc-A-Fella[72[6].R&B Chart]
The jump offLil' Kim feat Mr. Cheeks05.200316[16]17[20]Queen Bee 88036[Written by: Osten Harvey/Kim Jones/Terry Kelly/Tim Mosley/Tim Patterson ][produced by Timbaland][sample z "Jeeps,Les Coups,Bimaz & Benz"-Lost Boyz][8[24].R&B Chart]
Thug LuvLil' Kim feat Twista05.2003--Queen Bee 88246[60[20].R&B Chart]
Magic stickLil' Kim with 50 Cent04.2003-2[24]Queen Bee[Written by: Michael Clervoix/Carlos Evans/Roy Hawkins/Curtis Jackson/Kim Jones/Rick Ravon][produced by Carlos "Phantom of the Beat" Evans][sample z "The thrill is gone"-B.B.King][2[26].R&B Chart]
Can' t hold,us downChristina Aguilera feat Lil' Kim09.20036[16]12[20]RCA 54 526
Sugar [Gimme some]Trick Daddy Featuring Ludacris, Lil' Kim And Cee-Lo05.200561[3]20[26]Slip n Slide 93 644[gold-US][Written by: R. Daisley, C. Bridges, D. Byrne][produced by Mike Caren][36[20].R&B Chart]
Shut UpLil' Kim 07.2005--Queen Bee 93 958[72[6].R&B Chart]
Lighters up/WhoaLil' Kim11.200512[25]31[13]Queen Bee 94000[Written by: Kimberly Jones, Scott Storch, Derek Miller Sean Monty][produced by Scott Storch][9[20].R&B Chart]
WhoaLil' Kim05.200643[7]104[5]Atlantic 94000[Written by: Lil' Kim, J.R. Rotem, Derrick Miller, Sean Monty][produced by J. R. Rotem][30[25].R&B Chart]
Let It GoKeyshia Cole feat. Missy Elliott & Lil Kim07.2007-19[7]Imani 009976[platinum-US][Written by: Keyshia Cole, Kimberly Jones, Melissa Elliott ,Jack Knight, Cainon Lamb ,James Mtume][produced by Missy Elliott][1[3][40].R&B Chart]
DownloadLil Kim Featuring T-Pain & Charlie Wilson06.2009-109[6]Brookland[Written by: Kimberly Jones,Faheem Najm][produced by Trackmasters][21[20].R&B Chart]
Hey HoLudacris Featuring Lil' Kim & Lil' Fate03.2010-108[1]Brookland[Written by: Kimberly Jones,Faheem Najm][produced by Trackmasters]
Wake Me UpRemy Ma Featuring Lil' Kim12.2017-115[2]Columbia[Written by: Remynisce Mackie,Kimberly Jones,Marcello Valenzano,Andre Lyon,Rayshon Cobbs,Alexander Smith,Don Taylor,Tierra Douglas,Ted Kay][produced by Cool & Dre,Smittybeatz,808-Ray]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Hard coreLil' Kim11.1996116[2]11[47]Undeas 92 733[2x-platinium-US][produced by Jacob York, Carlos Broady ,Sean Combs, Cornbread, Jermaine Dupri, Fabian Hamilton ,Andraeo "Fanatic" Heard, Nashiem Myrick, The Notorious B.I.G. ,Prestige, Ski, Rashad Smith, Stevie J ,Stretch Armstrong, Brent "Faraoh" Toussaint]
The Notorious KIMLil' Kim07.200067[11]4[37]Queen Bee 92840[platinium-US][produced by Deric "D-Dot" Angelettie,Carlos Broady,Sean "Puffy" Combs,Jerome "Knobody" Foster,Richard "Younglord" Frierson,Fury,Jay "Waxx" Garfield,Daniel Glogower,Darren "Limitless" Henson,Kimberly "Lil' Kim" Jones,MasNashiem Myrick,Rated R,Rockwilder,Shaft,Kanye West,Mario "Yellowman" Winans]
La bella mafiaLil' Kim03.200380[7]5[29]Queen Bee 83572[platinum-US][Producers: Full Force , Scott Storch , Havoc , Timbaland , Ez Elpee]
The naked truthLil' Kim09.2005-6[9]Queen Bee 83818[Producers: John White , Scott Storch , Fredwreck Nassar , Kevin Cates , Big Hill]
"Dancing With The Stars". W 2012 roku Lil' Kim miała rozpocząć pracę nad nowym albumem.

Kay Kyser and His Orchestra

 James Kern ("Kay") Kyser [ur.18.06.1905r Rocky Mount,Płn.Karolina-zm. 23.07.1985r Chapel Hill,Płn.Karolina,popularny lider orkiestry i osobowość radiowa w latach 30 i 40-tych zeszłego stulecia.Był synem farmaceuty Paula Bynuma Kysera i Emily Royster (Howell).Ukończył uniwersytet North Carolina w Chapel Hill.Przystąpił do orkiestry utworzonej przez studentów uczelni,ucząc się gry na klarnecie,ale uzyskał większe powodzenie jako konferansjer niż muzyk.Prowadził też quizy muzyczne w Mutual Radio w 1938r i póżniej w NBC Radio od 1939r do 1949r.Dużym powodzeniem cieszył się jego show Kay Kyser’s Kollege of Musical Knowledge w którym występował jako "Old Professor".

Znany był z śpiewanych tytułów piosenek wykonywanych przez solistę Harry Babbitta,kopiując przy tym Sammy Kay'a i Blue Barrona.W 1941r był pierwszym bandleaderem dającym występy dla wojska.W odróżnieniu od innych big bandów tego okresu,które koncentrowały się wokół lidera,członkowie orkiestry Kysera zyskali dużą indywidualną popularnośc jak wspomniany Babbitt,trębacz Bruce King, saksofonista Jack Martin-który śpiewał przebojową "Strip Polka"; Ginny Simms,odnoszący sukcesy wokalista po opuszczeniu bandu Kysera; Sully Mason; Mike Douglas i Georgia Carroll, aktorka i modelka,a w końcu żona Kysera od 1944r.
Pod koniec lat 30-tych i początku 40-tych orkiestra Kysera wystapiła z powodzeniem w kilku filmach,rozpoczynając od That’s Right—You’re Wrong (1939) i You'll Find Out (1940).Każdy z tych obrazów miał fabułę zbudowaną wokół bandu.Around the World z 1943r pokazywał fikcyjne turnee orkiestry po świecie podczas wojny.Dwa najbardziej znane filmy z udziałem bandu to obrazy z 1943r Stage Door Canteen i Thousands Cheer,mające podnosić morale wojska i ich rodzin.Kyser wystąpił także jako aktor komediowy z Johnem Barrymore w filmie Playmates z 1941r.Jako jeden z nielicznych liderów orkiestr śpiewa i tańczy podczas występu orkiestry w filmie Thousands Cheer i paru innych.
Po wojnie orkiestra Kysera kontynuje nagrywanie hitów z nową wokalistką Jane Russell.W utworze It’s All Up to You użyczają głosu Frank Sinatra i Dinah Shore.Sam Kyser zamierzał z końcem wojny wycofać się,ale kontrakty nagraniowe i koncertowe spowodowały przedłużenie działalności do końca lat 40-tych.W okresie 1944-1946r Kyser przystąpił do kościoła scientystycznego,wbrew woli matki,jedynej farmaceutce w okolicy, aby niekonwencjonalnymi metodami wyleczyć nasilający się artretyzm.To ta choroba była przyczyną jego wycofania się z życia muzycznego.Na początku lat 60-tych członkowie jego orkiestry już bez lidera nagrali nowe wersje wielkich przebojów orkiestry. W latach 70-tych funkconował w departamencie filmu i telewizji kościoła scjentystycznego w Bostonie,stając się jedną z najważniejszych figur w wspomnianym kościele.Pozostawał w związku z Georgią Carroll aż do śmierci,mając troje dzieci.

Single

Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
[I've grown so lonesome] Thinking of youKay Kyser and His Orchestra06.1935-20[1]Brunswick 7449[written by Paul Ash/Walter Donaldson]
Star gazingKay Kyser and His Orchestra07.1935-14[5]Brunswick 7465-
'Cause my baby says it's soKay Kyser and His Orchestra07.1937-12[3]Brunswick 7891[written by Al Dubin/Harry Warren][piosenka z filmu "The singing marine']
Cry Baby Cry / Something Tells MeKay Kyser and His Orchestra04.1938-3[9]Brunswick 8114[written by Jim Eaton/Terry Shand][vocals:Sully Mason]
Music, Meastro, Please! / So You Left Me for the Leader of a Swing BandKay Kyser and His Orchestra07.1938-5[6]Brunswick 8149[written by Herbert Magidson/Allie Wrubel][vocals:Ginny Simms]
Stop Beatin' Round the Mulberry BushKay Kyser and His Orchestra08.1938-6[7]Brunswick 8197-
Don't Cross Your Fingers, Cross Your Heart / Love Is Where You Find ItKay Kyser and His Orchestra08.1938-14[4]Brunswick 8193[vocals:Sully Mason]
Ya Got Me/There's No Place Like in Your ArmsKay Kyser and His Orchestra10.1938-9[5]Brunswick 8220[written by Clay Boland/Bix Reichner][vocals:Sully Mason]
Monday Morning/Let This Be a Warning to You, BabyKay Kyser and His Orchestra10.1938-11[3]Brunswick 8234[vocals:Ginny Simms]
Two Sleepy People/Have You Forgotten So SoonKay Kyser and His Orchestra11.1938-7[4]Brunswick 8244[written by Hoagy Carmichael/Frank Loesser][utwór z filmu "Thanks for the memory"][vocals:Ginny Simms,Harry Babbitt]
The Umbrella Man/Sixty Seconds Got TogetherKay Kyser and His Orchestra12.1938-1[1][11]Brunswick 8225[written by James Cavanaugh/Vincent Rose/Larry Stock][vocals:Ginny Simms,Harry Babbitt]
Hark the sound of tar heel voicesKay Kyser and His Orchestra12.1938-16[1]Bluebird 7892-
I Promise You / Heaven Can WaitKay Kyser and His Orchestra02.1939-7[5] side B:14[2]Brunswick 8317[written by Alice Faye/Sammy Lerner/Ben Oakland][vocals:Harry Babbitt
Cuckoo in a Clock / [Gotta Get Some ]ShuteyeKay Kyser and His Orchestra02.1939-5[3] side B:6[7]Brunswick 8312[written by Walter Donaldson/Johnny Mercer][vocals:Sully Mason]
Chopsticks / I Get Along Without You Very Well Kay Kyser and His Orchestra03.1939-20[2]Brunswick 8308[vocals:Sully Mason]
Three Little Fishes / Show Your Linen, Miss RichardsonKay Kyser and His Orchestra05.1939-1[2][9]Brunswick 8368[written by Saxie Dowell][vocals:Ginny Simms,Ish Kabibble,Harry Babbitt]
The Tinkle Song / The Lamp Is LowKay Kyser and His Orchestra06.1939-5[2]Brunswick 8377[written by Andrews, Vincent/Kay Armen/Beekman]
Stairway to the Stars / You Don't Know How Much You Can SufferKay Kyser and His Orchestra06.1939-4[7]Brunswick 8381[vocals:Harry Babbitt
Concert in the Park / All I Remember Is YouKay Kyser and His Orchestra07.1939-10[2]Brunswick 8385-
Day-in,day-outKay Kyser and His Orchestra10.1939-11[5]Columbia 35 202[vocals:Harry Babbitt]
The little Red Fox [N'Ya N'Ya N'Ya Can't Catch Me]/I'm fit to be tiedKay Kyser and His Orchestra12.1939-4[5]Columbia 35 295[vocals:Harry Babbitt][piosenka z filmu "That's right-You're wrong]
Chatterbox/This changing worldKay Kyser and His Orchestra01.1940-6[4]Columbia 35 307[vocals:Harry Babbitt][piosenka z filmu "That's right-You're wrong"]
Hello,Mr. KringleKay Kyser and His Orchestra12.1939-13[1]Columbia 35 248[vocals:Ginny Simms,Ish Kabibble,Sully Mason,Harry Babbitt]
Confucius sayKay Kyser and His Orchestra03.1940-17[2]Columbia 35 343-
You,you darlin'Kay Kyser and His Orchestra04.1940-10[6]Columbia 35 395[vocals:Ginny Simms,Ish Kabibble,Sully Mason,Harry Babbitt]
Playmates/On the isle of mayKay Kyser and His Orchestra05.1940-2[14]Columbia 35 375[vocals:Harry Babbitt][piosenka z filmu "That's right-You're wrong"]
With the wind and the rain in your hair/Way back in 1939 A.D.Kay Kyser and His Orchestra06.1940-4[7]Columbia 35 350[vocals:Ginny Simms][#21 hit for Pat Boone in 1959][written by Clara Edwards/Jack Lawrence]
Let there be loveKay Kyser and His Orchestra05.1940-15[4]Columbia 35 439-
Friendship/Palms of ParadiseKay Kyser and His Orchestra07.1940-12[1]Columbia 35 368[vocals:Harry Babbitt,Ish Kabibble,Ginny Simms,Jack Martin][piosenka z musicalu na Broadway'u "DuBarry was a lady"][written by Cole Porter]
Blue love birdKay Kyser and His Orchestra06.1940-7[6]Columbia 35 488[vocals:Ginny Simms][piosenka z filmu "Lilian Russell"]
Tennessee fish fryKay Kyser and His Orchestra07.1940-9[4]Columbia 35 574-
Blueberry Hill/Who's Yehoodi?Kay Kyser and His Orchestra09.1940-15[2] side B:12[2]Columbia 35 554[vocals:Harry Babbitt]
Ferry-Boat Serenade/The Call of The CanyonKay Kyser and His Orchestra11.1940-6[5]Columbia 35 627[vocals:Harry Babbitt,Jack Martin,Ginny Simms,Max Williams][written by Harold Adamson/E.DiLazzaro]
The bad humor manKay Kyser and His Orchestra12.1940-24[1]Columbia 35 767[vocals:Harry Babbitt,Sully Mason,Ginny Simms][written by McHugh/Mercer][piosenka z filmu "You'll find out"]
You've got me this wayKay Kyser and His Orchestra12.1940-12[7]Columbia 35 762[vocals:Harry Babbitt][written by Jimmy McHugh/Johnny Mercer][piosenka z filmu "You'll find out"]
We'll meet againKay Kyser and His Orchestra04.1941-24[1]Columbia 35 870[written by Jimmy McHugh/Johnny Mercer]
Aleksander The Swoose [Half Swan-Half Goose]/Why cry baby?Kay Kyser and His Orchestra04.1941-3[3]Columbia 36 040[vocals:Harry Babbitt,Jack Martin,Ginny Simms,Max Williams][written by Burrs, Glenn/Forrest, Ben/Furlett, Frank/Keller, Leonard]
The wise old owl/Tell it to The MarinesKay Kyser and His Orchestra05.1941-19[1]Columbia 36 051[vocals:Sully Mason & His Playmates][written by Joe Ricardel]
[Light's out]'Til reveille/Say whenKay Kyser and His Orchestra07.1941-6[4]Columbia 36 137[vocals:Harry Babbitt,Jack Martin,Ginny Simms,Max Williams][written by Stanley Cowan/Bobby Worth]
The cowboy serenadeKay Kyser and His Orchestra08.1941-13[9]Columbia 36 244-
Why don't we do this more often?/I've been drafted [Now i'm drafting you]Kay Kyser and His Orchestra11.1941-18[2]Columbia 36 253[vocals:Harry BabbittGinny Simms][written by Charles Newman/Allie Wrubel]
[There'll be bluebirds over]The White Cliffs of Dover/The NadockyKay Kyser and His Orchestra01.1942-7[3]Columbia 36 445[vocals:Harry Babbitt][written by Nat Burton/Walter Kent]
A Zoot Suit [For my sunday gal]/When the roses bloom againKay Kyser and His Orchestra03.1942-8[1]Columbia 36 517[vocals:Trudy Erwin,Jack Martin,Sully Mason & His Playmates][written by Ray Gilbert/O'Brien, Bob]
Who wouldn't love you/How do I know it's realKay Kyser and His Orchestra04.1942-2[22]Columbia 36 526[gold][vocals:Harry Babbitt,Erwin Trudy,Jack Martin,Sully Mason & His Playmates,Max Williams][written by Bill Carey/Terry Fischer]
Johnny Doughboy Found a Rose in Ireland / Me and My MelindaKay Kyser and His Orchestra06.1942-8[3]Columbia 36 558[written by Al Goodheart/Twomey][vocals:Glee Club]
Got the moon in my pocketKay Kyser and His Orchestra05.1942-17[2]Columbia 36 575-
Jingle jangle jingle/He wears a pair of silver wingsKay Kyser and His Orchestra07.1942-1[8][13] side B:2[11]Columbia 36 604[gold][vocals:Harry Babbitt][written by J.J. Lilley/Frank Loesser][piosenka z filmu "The forest rangers"][side B:Michael Carr/Eric Maschwitz]
Strip polka/Ev'ry night about this timeKay Kyser and His Orchestra10.1942-5[3] side B:18[2]Columbia 36 635[gold][vocals:Jack Martin][written by Johnny Mercer][vocals:Glee Club]
Praise the Lord and Pass the Ammunition! / I Came Here to Talk for JoeKay Kyser and His Orchestra10.1942-2[13]Columbia 36 640[gold][written by Frank Loesser]
Moonlight Mood/Can't Get Out of This MoodKay Kyser and His Orchestra02.1943-17[3] side B:18[2]Columbia 36 657[vocals:Harry Babbitt,Julie Convay,Erwin Trudy,Jack Martin,Max Williams][side B:written by Frank Loesser/Jimmy McHugh][utwór z filmu "Seven days leave"]
Let's Get Lost / Fuddy Duddy WatchmakerKay Kyser and His Orchestra06.1943-4[5] side B:16[1]Columbia 36 673[vocals:Harry Babbitt,Erwin Trudy,Jack Martin,Max Williams][utwory z filmu "Happy-Go-Lucky"]
Pushin' Sand / You're So Good to MeKay Kyser and His Orchestra07.1943-18[1]Columbia 36 676[written by R.Hillman]
There goes that song again/I'm gonna see my babyKay Kyser and His Orchestra01.1945-7[4]Columbia 36 757[vocals:Georgia Carroll][written by Sammy Cahn/Jule Styne][piosenka z filmu "Carolina Blues"]
Ac-cent-thu-ate the Positive / Like Someone in LoveKay Kyser and His Orchestra02.1945-12[2]Columbia 36 771[vocals:Dolly Mitchell Trio][written by Harold Arlen/Johnny Mercer][piosenka z filmu Here come the waves"]
Bell Bottom Trousers / Can't You Read Between the LinesKay Kyser and His Orchestra06.1945-3[10] side B:10[1]Columbia 36 801[vocals:Slim Ferdy Quartet,Dolly Mitchell Trio][written by Moe Jaffe][side B:written by Sammy Cahn/Jule Styne]
Rosemary/Horses Don't Bet on PeopleKay Kyser and His Orchestra08.1945-10[4] side B:11[2]Columbia 36 824[vocals:Michael Douglas,Clyde Rogers][written by Jimmie Dodd/John Jacob Loeb][side B:written by John Jacob Loeb]
That's for Me/Choo Choo PolkaKay Kyser and His Orchestra11.1945-12[2]Columbia 36 844[vocals:Campus Kids,Michael Douglas][written by Oscar Hammerstein II/Richard Rodgers][piosenka z filmu "State fair"]
Slowly / I Don't Wanna Do It AloneKay Kyser and His Orchestra02.1946-11[1]Columbia 36 900[vocals:Campus Kids,Michael Douglas][written by Kermit Goell/David Raksin]
One-Zy, Two-Zy/There's No One but YouKay Kyser and His Orchestra04.1946-5[2]Columbia 36 960[vocals:Moonbeams][written by D. Andrew Franklin]
Ole Buttermilk Sky/On the Wrong Side of You Kay Kyser and His Orchestra09.1946-1[2][19]Columbia 37 073[vocals:Campus Kids,Michael Douglas][written by Jack Brooks/Hoagy Carmichael][piosenka z filmu "Canyon passage"][#25 hit for Bill Black's Combo in 1961]
Old Lamplighter/Huggin' and Chalkin'Kay Kyser and His Orchestra11.1946-3[13]Columbia 37 095[vocals:Campus Kids,Michael Douglas,Jack Martin][written by Nat Simon/Charles Tobias][#5 hit for The Browns in 1960]
Managua, Nicaragua / That's the Beginning of the EndKay Kyser and His Orchestra02.1947-6[12]Columbia 37 214[vocals:Campus Kids,Gloria Wood][written by Irving Fields/Albert Gamse]
Serenade of the Bells/Pass That Peace PipeKay Kyser and His Orchestra01.1948-13[1]Columbia 37 956[vocals:Harry Babbitt,Campus Kids][written by Al Goodhart,Kay Twomey,Al Urbano]
Woody Woodpecker / When Veronica Plays the HarmonicaKay Kyser and His Orchestra06.1948-1[6][15]Columbia 38 197[gold][vocals:Gloria Wood][written by Ramez Idriss/George Tibbles]
On a Slow Boat to China/In the Market Place of Old MontereyKay Kyser and His Orchestra10.1948-2[20]Columbia 38 301[vocals:Harry Babbitt,Gloria Wood][written by Frank Loesser]

Kursaal Flyers

KURSAAL FLYERS, grupa brytyjska. Powstała w w październiku 1973 w Southend w hrabstwie Essex. Nazwę wzięła od jednej z atrakcji karnawału w rodzinnym mieście - kolejki rodem z Dzikiego Zachodu. Założył ją Dave Hatfield - b, voc, były muzyk Saints 'N' Sinners, a w składzie znaleźli się też: Paul "The Cracker" Shuttleworth (24.10.1947, Burnt Oak, Londyn) - voc, Greame Douglas (właśc. Greame John Douglas; 22.01.1950, Rochford, Essex) - g, k, voc i Will Birch (12.09.1948, Londyn) - dr, którzy na początku lat siedemdziesiątych występowali razem w zespole Surly Bird (później Douglas pojawił się w Saints 'N' Sinners), oraz Richie Bull (23.10.1948, Corringham, Essex) - g, bnjo, voc i Vic Collins (10.09.1950, Rochford, Essex) - g, voc. Gdy w grudniu 1974 odszedł Hatfield, obowiązkami basisty podzielili się Bull i Collins. Na początku 1977 Douglasa zastąpił Barry Martin - g. W sierpniu tego roku miejsce Collinsa zajął Johnny Wicks - g. Gdy w listopadzie 1977 z formacją rozstał się też Shuttleworth, zakończyła działalność. Kilkakrotnie ją wznawiała, m.in. w 1985 (w składzie z Hatfieldem, Shuttleworthem, Douglasem, Birchem i Collinsem), 1988 (w składzie z Hatfieldem, Shuttleworthem, Douglasem, Birchem i Collinsem) oraz w 2001 (w składzie z Shuttleworthem i Douglasem).

Grupa zadebiutowała w lutym 1974 w pubie Blue Boar w Southend, pół roku później zaprezentowała się na zaproszenie zespołu Dr. Feelgood publiczności Kensington Hotel w Londynie, a wiosną 1975 otwierała koncerty The Flying Burrito Brothers na trasie tego zespołu po Europie. Podpisała już wówczas kontrakt z firmą UK, założoną przez piosenkarza, kompozytora i producenta nagrań - Jonathana Kinga. I niebawem dorobiła się pierwszych płyt: singli Speedway/ Chocks Away z czerwca 1975 i Hit Records/Brakeman z listopada oraz albumu "Chocs Away" z lipca tego roku (produkcja: Hugh Murphy). Zaproponowała bezpretensjonalny, urzekająco melodyjny repertuar rockowy z domieszką country, zwracający zwłaszcza uwagę dowcipnymi tekstami o komiksowej poetyce, m.in. Pocket Money, Kung Fu, Tennessee, Chocs Away, Yellow Sox. Zaliczana do hołubionego przez brytyjską prasę muzyczną w tym czasie nurtu pubrockowego, zebrała mimo amatorskiego poziomu wykonania i płaskiego brzmienia nagrań bardzo dobre recenzje, ale nie zyskała popularności.

Otrzymała mimo wszystko jeszcze jedną szansę przebicia się: w lutym 1976 dorobiła się drugiej płyty, "The Great Artiste", nagranej przy współudziale Brinsleya Schwartza - s i Digby'ego Fairweathera - tp (produkcja własna przy pomocy Barry'ego Hammonda) i bardzo podobnej do debiutu, m.in. Ugly Guys, Fall Like The Rain, Pain And Mysery, Drinking Alone oraz Television Nicka Lowe'a. Ukazał się też singel z wygładzoną pod kierunkiem Mike'a Batta wersją jednej z piosenek, Cruisin' For Love (na stronie B utwór Slimmin' For The Women). Ale i tym razem nie było mowy o sukcesie i King nie przedłużył muzykom umowy.

Grupie udało się wszakże podpisać kontrakt z gigantem fonograficznym - CBS. Wynikiem był album "Golden Mile" z października 1976, promowany singlami Little Does She Know/Drinking Socially z października tego roku i Radio Romance/Girl Talk z lutego 1977. Nowe dzieło, zrealizowane przy pomocy Batta jako producenta, zawierało muzykę w wielu stylach, często o lekko pastiszowym odcieniu, od swingu przez ska po różne odmiany popu lat sześćdziesiątych, np. Little Does She Know, One Arm Bandit, Two Left Feet, Radio Romance, Ready To Go. Także ono nie podbiło serc słuchaczy, ale piosenka Little Does She Know, zakorzeniona w country, opracowana zaś z rozmachem charakterystycznym dla Phila Spectora, okazała się przebojem. Wydawało się, że będzie to początek wielkiej kariery Kursaal Flyers, ale gdy na początku 1977 odszedł Douglas (pokłócił się z Battem, nadającym twórczości Kursaal Flyers coraz bardziej komercyjny szlif), formacja zaczęła tracić pewność siebie. Nagrała jeszcze przy pomocy Muffa Winwooda, przed laty muzyka Traffic, i Rhetta Davisa jako producentów dwa single, The Sky's Falling In On Our Love/Revolver, wydany w lipcu 1977, i Television Generation/Revolver, wydany w listopadzie, oraz świetny, przesycony już duchem epoki punk rocka album koncertowy "Five Live Kursaals!", wydany we wrześniu tego roku.

Jednakże trasa jesienią 1977 po kraju z punkowym zespołem The Cortinas zamknęła jej działalność. Shuttleworth, zmuszony przez menażera do rozwalania siekierą w finale każdego koncertu odbiornika telewizyjnego, miał tego dość, a jego odejście przesądziło o losie Kursaal Flyers.
W późniejszych latach grupa odradzała się na koncerty, a w sierpniu 1988 przedstawiła też kolejną udaną płytę, "A Former Tour De Force Is Forced To Tour", promowaną singlem Monster-In-Law/Old Men Need Some Lovin' Too, a oprócz obydwu tych utworów zawierającą też m.in. If Only You Would Talk To Me (Like You Talk To The Dog), Man In Mohair, My Sugar Turns To Alcohol i Paranoid Weekend.

Po rozwiązaniu Kursaal Flyers w 1977 Shuttleworth nagrał kilka singli, m.in. Mixed-Up Shook-Up Girl/Take-Away Love (Epic, 1978), a później założył z Martinem zespół Latest Craze. Martin, który grał też w The Hamsters, przypomniał się albumem "Butt Scootin' Doggie" (Intersound,. 1999). Birch i Wicks kontynuowali karierę w The Records. Birch działał też jako producent nagrań.

Opublikował książkę No Sleep Till Canvey Island - The Great Pub Rock Revolution (2000). Douglas z powodzeniem występował w Eddie And The Hot Rods, później zaś kierował The Red Bats, ale jego karierę skomplikowała choroba - zapadł w śpiączkę, po przebudzeniu nie pamiętał, kim jest. Przerwał karierę muzyka, studiował astronomię i fizykę, został nauczycielem. Jednakże w końcu wrócił do grania, m.in. z The Engineers oraz reaktywowanymi Kursaal Flyers i Eddie & The Hot Rods.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Little Does She KnowKursaal Flyers11.197614[10]-CBS 4689[written by Graeme Douglas,Paul Shuttleworth,Will Birch][produced by Mike Batt]

Albumy
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Chocs Away!Kursaal Flyers.1975-- UK Records 2330 101[produced by Hugh Murphy]
Golden MileKursaal Flyers.1976-- CBS S 81622[produced by Mike Batt]
The Great ArtisteKursaal Flyers.1976-- UK Records UKAL 1018[produced by Kursaal Flyers]
Five Live KursaalsKursaal Flyers.1977--CBS CBS 82253[produced by Vic Maile]

Krystol

Krystol był R & B grupą dziewczęcą lat 80-tych, która składała się z Karon Floyd, Robyrdy Stinger, Tiny Scott, D'Marie Warren.Choć nigdy nie osiągnęła olśniewających sukcesów, jej dokonania w połowie lat 80-tych pomogły utorować drogę dla późniejszych luminarzy sceny r&b; takich jak Exposé i En vogue. Grupa została założona w liceum , spotkały producenta Leona Sylversa, który pomagał grupie zdobyć kontrakt płytowy. Dziewczyny w końcu podpisały kontrakt z Epic Records w 1984 roku i Sylvers pomógł wyprodukowć ich debiutancki album.
Ich pierwszy album, "Getting Ready" został wydany w 1984 roku,a singiel "After The Dance is Through" był popularnym nagraniem klubowym w Europie i osiągnął # 40 na Hot Billboard Dance Music\Club Play Chart w Stanach Zjednoczonych Ich drugi singiel "Same Time, Same Place" był spokojną balladą. W 1985 roku grupa wydała swój drugi album "Talk of the Town",na którym znalazł się cover The Supremes "Love is Like an Itching in My Heart". Piosenka została # 86 na Billboard Hot R&B;\Hip-Hop Singles & Tracks. Był to ostatni album z udziałem D'Marie Warren przed jej śmiercią w wypadku samochodowym w lutym 1985 roku. Karon Floyd nie wróciła do grupy po jej urlopie macierzyńskim, zastąpiona przez Robbie Danzie. W 1986 roku grupa wydała swój trzeci album "Passion from A Woman". Single "Precious, Precious" i tytułowa piosenka weszły na listy R & B . Album zadebiutował jako # 55 na Billboard Hot R & B \ Hip-Hop Albums chart. Dwa kolejne single to: "The Things That Men Do" ( # 90 na Hot Billboard R& B \ Hip-Hop Singles & Tracks) i tytułowy z albumu ( # 18 na Hot Billboard R & B \ Hip-Hop Singles & Tracks ) . Trzy lata później w 1989 roku, wydały swój ostatni album, "I Suggest You Don't Let Go", który nie odniósł sukcesu na listach bestsellerów. Po flopie ich ostatniego albumu, Epic Records zerwał współpracę z grupą. Zespół popadł w zapomnienie, ale Robbie Danzie dawała solowe występy w Anglii,a póżniej przystapiła do Masters of Funk nagrywajacej na rynek japoński w latach 90-tych.
Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Nobody's Gonna Get This Lovin' but YouKrystol06.1984--Epic 04412[produced by Leon F. Sylvers III, William Zimmerman][87[4].R&B; Chart]
After The Dance Is Through Krystol10.1984--Epic 05084[written by P. Phillips Oland, W. Zimmerman, W. Raglin][produced by Leon Sylvers III, William Zimmerman][40[6].Hot Disco/Dance]
Love Is Like An Itchin' In My HeartKrystol08.1985--Epic 04942[produced by Leon F. Sylvers III][86[5].R&B; Chart]
The Things That Men DoKrystol01.1986--Epic 05715[produced by Leon Sylvers, William Bryant III][90[5].R&B; Chart]
Passion From A WomanKrystol07.1986--Epic 06046[written by L. Jackson, N.M. Walden, R. Jackson, R. Stiger, T. Scott][produced by Randy "La King" Jackson][18[16].R&B; Chart]
Precious PreciousKrystol11.1986--Epic 06382[produced by Randy "La King" Jackson][25[13].R&B; Chart]

poniedziałek, 30 stycznia 2023

Hal Blair

 Hal Blair, jeden z czołowych przedstawicieli społeczności twórców piosenek country na Zachodnim Wybrzeżu, współtworzył piosenki do większości filmów Elvisa Presleya nakręconych w latach 1961-1967. Pisał także dla hollywoodzkich gwiazd śpiewających kowbojów. Blair pochodził  z Kansas City i był  formalnie szkolony w Kansas City Institute of Music i Denver Institute of Music, gdzie uczył  się śpiewu. Występował jako piosenkarz i gitarzysta w hotelach i klubach nocnych, a także w produkcjach teatralnych podczas swojej wczesnej kariery. 

 
 Służył w Army Signal Corps podczas II wojny światowej. Wznawiając karierę muzyczną, przyjechał do Los Angeles jako wykonawca country w zespole Rhythm Rangers. Wkrótce dostarczał melodie dla zachodnich gwiazd filmowych, zwłaszcza Eddiego Deana. Ich współpraca przy pisaniu piosenek pojawiła się w dziewięciu hollywoodzkich filmach Deana o śpiewających kowbojach w latach 1946-1948. Byli także współautorami przeboju z 1948 roku „One Has My Name (The Other Has My Heart)”, który został nagrany przez ponad 70 artystów. Oprócz pisania do filmów Blair tworzył materiały do takich programów telewizyjnych, jak The Big Valley (1965-1969).  
 
We wczesnych latach pięćdziesiątych nawiązał współpracę z hollywoodzkim współscenarzystą Donem Robertsonem, który został także członkiem Nashville Songwriters Hall of Fame. Ich standardy country obejmują „Please Help Me, I'm Falling”, a także hity Hanka Snowa, Farona Younga, Jima Reevesa i Skeetera Davisa. Blair był głównie autorem tekstów, ale w razie potrzeby potrafił także komponować muzykę. Kompozycje Hala Blaira na listach przebojów


[with Eddie Dean, Dearest Dean]
10/1948 One Has My Name (The Other Has My Heart) Jimmy Wakely 10.US
11/1965 One Has My Name (The Other Has My Heart) Barry Young 13.US

[with Aaron Schroeder, Bill Peppers, Claude Demetrius ]
03/1956 I Was the One Elvis Presley 19.US

[with Ella Robertson, Donald Robertson]
12/1959 Not One Minute More Della Reese 16.US

[with Don Robertson]
03/1960 Please Help Me, I'm Falling Hank Locklin 8.US/9.UK
07/1960 Please Help Me I'm Falling Rusty Draper 54.US
10/1960 Please Help Me, I'm Falling Homer and Jethro 101.US
10/1963 Ninety Miles an Hour (Down a Dead End Street) Hank Snow 124.US
10/1964 Ringo Lorne Greene 1.US/22.UK
08/1965 I'm Yours Elvis Presley 11.US

[with Don Robertson & Skeeter Davis]
06/1960 (I Can't Help You) I'm Falling Too Skeeter Davis 39.US

sobota, 28 stycznia 2023

Rebecca Ferguson

Rebecca Ferguson z Wielkiej Brytanii to uduchowiona piosenkarka jazzowa i inspirowana R&B, najlepiej znana z drugiego miejsca w brytyjskim telewizyjnym konkursie wokalnym The X Factor; pierwsza kobieta, która osiągnęła ten poziom w ciągu siedmiu lat serialu. 

Urodzona w Liverpoolu w 1986 roku, Ferguson dorastała w rodzinie imigrantów z Jamajki i spędziła wczesne lata w Huyton, zanim przeniosła się do Woolton, gdzie uczęszczała do szkoły podstawowej i średniej. Śpiewając i pisząc piosenki od dzieciństwa, Ferguson po raz pierwszy zaczęła poważnie myśleć o występach w wieku około 15 lat, kiedy zaczęła brać lekcje śpiewu. Również jako nastolatka przeniosła się na Anfield, gdzie zaszła w ciążę ze swoim pierwszym dzieckiem, córką. Kilka lat później urodziła drugie dziecko, syna. Pomimo trudności związanych z wychowywaniem dzieci i chodzeniem do szkoły, Ferguson wytrwała, ostatecznie zdobywając certyfikat sekretarza prawnego w Hugh Baird College.  

Ferguson po raz pierwszy znalazła się w centrum uwagi w 2004 roku, kiedy pracując jako sekretarka prawna, po raz pierwszy wzięła udział w przesłuchaniu do The X Factor, ale udaremniła ją nieśmiałość i brak pewności siebie. W 2010 roku była gotowa na kolejną próbę, tym razem imponując jurorom X Factor swoim przydymionym, przejmującym głosem i różnorodnymi utworami, które wystarczyły, by wylądować w programie tego roku, w którym zachwyciła Nicole Sherzinger wykonaniem piosenki Corinne Bailey Rae na obozie dla rekrutów i dotarła do finału w duecie ze swoją idolką, Christiną Aguilerą. Chociaż zabrakło jej konkurenta Matta Cardle'a, Ferguson podpisała kontrakt z przedsięwzięciem Cowell / Sony Music Entertainment   i rozpoczęła pracę nad swoim debiutanckim albumem na początku 2011 roku.  

Singiel „Nothing's Real But Love” dotarł do brytyjskiej pierwszej dziesiątki, a jej album Heaven zajął trzecie miejsce i dobrze notował listy przebojów w większości krajów Europy. Na początku 2012 roku ogłosiła gigantyczną trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, która wyprzedała się pomimo dodania kilku dodatkowych dat. Luksusowa wersja Heaven pojawiła się w październiku wraz z jej czwartym singlem „Backtrack”, który wykonała w 2012 roku w programie The X Factor. 

  Na początku 2013 roku Ferguson wyruszyła w swoją pierwszą trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych, po czym rozpoczęła pracę nad swoim drugim wydawnictwem, Freedom. Zaczęła pracę nad płytą natychmiast po powrocie do Wielkiej Brytanii. Połączyła siły z autorem piosenek Eg White (Adele, Duffy, Joss Stone), aby napisać zbiór materiałów i album został wydany w grudniu 2013 roku. Zamiast kontynuacji z kolejnym zestawem nowego materiału, Ferguson postanowiła oddać hołd jednej ze swoich idoli, legendarnej wokalistce jazzowej Billie Holiday, albumem Lady Sings the Blues z 2015 roku. Wyprodukowany przez perkusistę Troya Millera (Laura Mvula, Zara McFarlane, Mika Urbaniak) album zawierał interpretacje utworów mocno kojarzonych z Holiday. 

W 2016 roku Ferguson powróciła do oryginalnego materiału wydając swój czwarty album studyjny, Superwoman. Wyprodukowany przez Millera, a także Phila Cooka i Matta Prime, album zawierał singiel „Bones”.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK]
Komentarz
Nothing's Real but LoveRebecca Ferguson12.201110[11]-Epic GBARL 1101210[silver-UK][written by Rebecca Ferguson, Eg White][produced by Eg White]
Teach Me How To Be LovedRebecca Ferguson05.2012128[1]-Epic [written by Rebecca Ferguson, Johnny Lattimer][produced by Johnny Lattimer]
Too Good To LoseRebecca Ferguson03.2012186[1]-RCA[written by Rebecca Ferguson, Eg White][produced by Eg White, Mike Spencer ]
Glitter & GoldRebecca Ferguson05.2012116[4]-RCA[written by Rebecca Ferguson, Alex Smith, Paul Barry][produced by Mark Taylor, Alex Smith]
BacktrackRebecca Ferguson10.201215[4]-RCA GB 1101200734[written by Rebecca Ferguson, Jonny Lattimer][produced by Jonny Lattimer, Tim Baxter]
I HopeRebecca Ferguson12.201315[4]-RCA GB 1101300690[written by Rebecca Ferguson, Jarrad Rogers][produced by Jarrad Rogers]
All That I've GotRebecca Ferguson03.2014150-RCA[written by Rebecca Ferguson, Jarrad Rogers][produced by Jarrad Rogers, J Loos]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
HeavenRebecca Ferguson12.20113[46]-RCA 88697888022[2x-platinum-UK][produced by Tim Baxter, Steve Booker, Sam Holden, Jonny Latimer, Alex Smith, Fraser T. Smith, Mark Taylor, Eg White, Xenomania]
FreedomRebecca Ferguson12.20136[13]-RCA 88883777102[gold-UK][produced by Jarrad Rogers, Eg White, TMS, Toby Gad, Mr Hudson, Steve Robson, Matt Hales ,Steve Booker]
Lady Sings the BluesRebecca Ferguson03.20157[10]-RCA 88875053342[produced by Troy Miller]
SuperwomanRebecca Ferguson10.20167[4]-RCA 88985361062[produced by Troy Miller,Phil Cook,Matt Prime]

Prestige Records

 Prestige Records to jazzowa wytwórnia i wytwórnia płytowa założona w 1949 roku przez Boba Weinstocka w Nowym Jorku, która wydawała nagrania w idiomach mainstreamowych, bopowych i cool jazzowych. Firma nagrała setki albumów wielu czołowych ówczesnych muzyków jazzowych, czasami wydając je w wytwórniach zależnych. 

 W 1971 roku firma została sprzedana firmie Fantasy, która później została wchłonięta przez Concord.  Biuro Prestige znajdowało się pod adresem 446 West 50th Street w Nowym Jorku. W jej katalogu znaleźli się Gene Ammons, John Coltrane, Miles Davis, Stan Getz, Wardell Gray, Thelonious Monk i Sonny Rollins. Inżynier dźwięku Rudy Van Gelder był inżynierem nagrań wielu albumów Prestige w latach pięćdziesiątych i od początku do połowy lat sześćdziesiątych. 

Prestige stworzyło nowe wytwórnie w 1960 roku: Swingville, Moodsville, obejmujące jazz, Bluesville z artystami odrodzenia bluesa, Lively Arts z nagraniami mówionymi oraz Prestige International, Prestige Folklore, Irish and Near East z muzyką folkową i światową. W późnych latach pięćdziesiątych Weinstock przestał bezpośrednio nadzorować sesje nagraniowe, zatrudniając między innymi Chrisa Albertsona, Ozziego Cadenę, Esmonda Edwardsa, Dona Schlittena i producenta / kierownika muzycznego Boba Portera. Wśród muzyków nagrywających dla wytwórni w latach 60-tych byli Jaki Byard i Booker Ervin, podczas gdy Prestige utrzymywał się na rynku, nagrywając wielu artystów soul jazzowych, takich jak Charles Earland. 

W 1966 roku siedziba firmy znajdowała się przy 203 South Washington Avenue w Bergenfield w stanie New Jersey. Firma została sprzedana Fantasy Records w 1971 roku, a oryginalne wydania tej wytwórni stanowiły znaczną część jej linii Original Jazz Classics. Fantasy zostało zakupione przez Concord Records w 2005 roku. W 2017 roku Concord Music Group reaktywowała wytwórnię Prestige. Pierwszym albumem wydanym w ramach reaktywacji wytwórni był A Social Call pochodzącej z Teksasu Jazzmei Horn.

Richard Holmes

Richard Arnold „Groove” Holmes (ur. 2 maja 1931r - zm. 29 czerwca 1991r) był amerykańskim organistą jazzowym, który występował w gatunku hard bop i soul jazz . Najbardziej znany jest z nagrania „Misty” z 1965 roku. 

 Pierwszy album Holmesa, w Pacific Jazz z gościem Benem Websterem, został nagrany w marcu 1961 roku. Nagrał wiele albumów dla Pacific Jazz, Prestige, Groove Merchant i Muse, wiele z nich z Houston Person. 

 Zmarł na atak serca po walce z rakiem prostaty, ostatnie koncerty wykonywał na wózku inwalidzkim.Jeden z jego ostatnich koncertów odbył się na Chicago Blues Festival w 1991 roku ze swoim wieloletnim przyjacielem, piosenkarzem Jimmy'm Witherspoonem.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Misty/Groove's Groove"Groove" Holmes06.1966-44[11]Prestige 401[written by Erroll Garner][12[11].R&B Chart]
What Now My Love/Living Soul"Groove" Holmes10.1966-96[3]Prestige 427[written by G. Becaud][produced by Cal Lampley]
Secret Love/Hallelujah, I Love Her SoRichard "Groove" Holmes10.1966-99[2]Pacific Jazz 88130[written by S. Fain, P. Webster][produced by Richard Bock]
Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
Soul MessageRichard "Groove" Holmes05.1966-89[26]Prestige 7435[produced by Cal Lampley]
Living SoulRichard "Groove" Holmes10.1966-143[3]Prestige 7468[produced by Cal Lampley]
MistyRichard "Groove" Holmes12.1966-134[6]Prestige 7485[produced by Cal Lampley]

Eddie Holman

 Urodzony 3 czerwca 1946 roku w Norfolk/Virginia.Od najmłodszych lat pasjonował się muzyką czego ukoronowaniem było studiowanie jej po przeprowadzcce do Nowego Jorku.Opanował wówczas grę na fortepianie i gitarze.

Pierwsze nagranie zrealizował dla małej wytwórni Leopard Records w 1962 roku,śpiewając charakterystycznym falsetem.W 1965 r zaproponowała mu kontrakt znana wytwórnia Cameo/Parkway Records dla której nagrał kilka pomniejszych przebojów-"This Can't Be True," "I'm A Loser," "Never Let Me Go" .
 

W 1968 r traci z nią kontrakt i nawiązuje współpracę z filadelfijskim producentem Peterem DeAngelisem [wcześniej pracującym z Fabianem i Frankie Avalonem].Jego aranżacje dla Holmana przyniosły temu ostatniemu kilka hitów na rhythm' n' bluesowej liście przebojów za sprawą "I Love You" ,"Don't Stop Now" .
 

W 1970 roku nagrywa swój największy hit "Hey there be lonely man" dla ABC Paramount Records,będący przeróbką przeboju Ruby and The Romantics.Dochodzi on do 2 miejsca na liście singli Bilboardu,a w W.Brytanii stał się dużym przebojem cztery lata póżniej.
Następne wydawane przez niego nagrania nie miały już tak dużej popularności.Około roku 1976 nawiązuje współpracę z producentem znanej wytwórni disco Salsoul,Normanem Harrisem.Przyniosła ta współpraca dwa hity -"This Will Be A Night To Remember" i "You Make My Life Complete" ale także zmianę jego charakterystycznego stylu.
 

W Salsoul pozostaje do 1978 roku,póżniej nagrywa w latach 80-tych płytę z muzyką gospel [LP "United"] dla New Cross ale bez większych sukcesów,pozostając w pamięci jako wykonawca dwóch hitów z różnych epok-rhythm' n' bluesa w 1970r i ery disco w 1977r.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
This can' t be true/A free countryEddie Holman01.1966-57[11]Parkway 960[written by E. Holman, S. Soloman][produced by Harthon Productions][17[16].R&B Chart]
Don' t stop now/Eddie's my nameEddie Holman04.1966-104[6]Parkway 981[written by E. Holman, S. Soloman][produced by A Harthon Production By Randolph, Stiles, McDougal]
Am I a loser [From the start]/You know that I willEddie Holman10.1966-101[6]Parkway 106[written by E. Holman, S. Soloman][produced by Harthon Productions][17[9].R&B; Chart]
I Love You/I SurrenderEddie Holman06.1969--ABC 11149[written by T. Marks, S. Holman][produced by Peter DeAngelis][30[5].R&B; Chart]
Hey there lonely girl/It's all in the gameEddie Holman12.19694[13][05.1974]2[14]ABC 11240[gold-US][written by E. Shuman, L. Carr][produced by Peter De Angelis][4[17].R&B; Chart][oryginalnie nagrana przez Ruby & The Romantics w 1963r jako "Hey there lonely boy"]
Don' t stop now/Since i don't have youEddie Holman04.1970-48[8]ABC 11 261[written by E. Holman, S. Soloman][produced by Peter DeAngelis][24[4].R&B Chart]
I'll be there/Cause you're mine little girlEddie Holman06.1970-115[3]ABC 11 265[written by E. Shuman,Peter De Angelis][produced by Peter DeAngelis]
Cathy Called/I Need SomebodyEddie Holman11.1970--ABC 11 276[written by E. Shuman,Peter De Angelis][produced by Peter DeAngelis][28[6].R&B Chart]
My Mind Keeps Telling Me (That I Really Love You, Girl)/Stranded In A DreamEddie Holman09.1972--GSF 6873[written by E. Holman, S. Soloman][produced by Peter DeAngelis][20[9].R&B Chart]
You're My Lady (Right Or Wrong)/You're My Lady (Right Or Wrong) - Part IIEddie Holman03.1974--Silver Blue 807[written by Joel Diamond, A. Kenneth][produced by Bobby Martin, Joel Diamond][73[6].R&B Chart]
This will be a night to remember/Time will tellEddie Holman06.1977-90[2]Salsoul 2026[written by Ron Tyson, Ron Baker][produced by Ron Baker][25[12].R&B Chart]
You make my life complete/Somehow You Make Me FeelEddie Holman09.1977--Salsoul 2043[written by Ron Tyson, Ron Baker][produced by Ron Baker][96[2].R&B Chart]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[US]
Komentarz
I love youEddie Holman02.1970-75[13]ABC 701[produced by Peter De Angelis]

piątek, 27 stycznia 2023

Specialty Records

 Firma Specialty Records została założona przez Arta Rupe'a w Los Angeles w Kalifornii w 1944 roku. Pierwotny adres firmy to 2719 West Seventh St. w Los Angeles, ale znajdowała się również pod adresem 311 Venice Blvd. we wczesnych latach.W 1949 roku firma została przeniesiona pod bardziej znany adres 8508 Sunset Blvd. w Hollywoodzie. Specjalność była bardzo selektywna w tym, co nagrywała; jazz, rytm i blues, gospel i rock & roll .

Rupe nagrywał początkowo w okolicach Los Angeles, odnosząc znaczny sukces z płytami Joe Ligginsa, Percy'ego Mayfielda   i Roya Miltona, a także bardzo udanym katalogiem gospel. Na szczególną uwagę zasługuje Roy Milton, który prowadził zespół jump blues, w którym grał na perkusji i śpiewał. W 1945 roku Rupe nagrał Miltona w piosence „RM Blues”. Ta piosenka była jedną z pierwszych, która zreorganizowała rytm boogie i nadała mu niecodzienny akcent, i dlatego Milton ma jedno z najsilniejszych twierdzeń, że jest „wynalazcą rytmu rock and rolla”. „RM Blues” ostatecznie osiągnął sprzedaż w liczbie ponad miliona egzemplarzy i był pierwszą piosenką, która to zrobiła na rynku „wyścigowym”. 

W 1952r Rupe odbył swoją pierwszą wyprawę na południe, będąc pod wrażeniem muzyki Fatsa Domino z innej wytwórni z Los Angeles, Imperial. Udał się do rodzinnego miasta Fatsa, Nowego Orleanu, w poszukiwaniu talentów. W audycji radiowej ogłosił, że szuka talentów i artystów, którzy przyjdą do studia nagraniowego Cosimo Matassy na przesłuchania. Przesłuchania nie przyniosły niczego wartego nagrania, a Rupe pakował się, by wrócić do Los Angeles, kiedy przyszedł 17-latek o imieniu Lloyd Price i zaśpiewał własną kompozycję „Lawdy Miss Clawdy”. Rupe odwołał swój bilet na samolot do domu i został w Nowym Orleanie, aby nagrać piosenkę. Namówił Fatsa Domino do gry na pianinie i Dave'a Bartholomew do zebrania innych muzyków wspierających. Płyta stała się hitem nr 1 R&B w 1952 roku zarówno na listach przebojów Billboard, jak i Cash Box, a Lloyd Price był „Najlepszym nowym piosenkarzem R&B 1952 roku” Cash Box. 

 Kolejne nagrania Price'a dla Specialty nie dorównywały ani oryginalnością, ani sprzedażą „Lawdy Miss Clawdy”, a Price został powołany do armii w 1953 roku, przerywając karierę w Specialty. Po wyjściu ze służby, w 1956 roku Price nagrał kilka singli dla KRC Records z Waszyngtonu, w tym „Just Why” i „Lonely Chair”. ABC-Paramount tak polubiła tę pierwszą, że kupiła mastera i wydała go we własnej wytwórni.  Price zaczął nagrywać dla ABC i wskrzesił swoją karierę serią hitów dla wytwórni ABC-Paramount, w tym przebojem nr 1 „Stagger Lee” z 1959 roku. 

 Johnny Vincent, promotor Specialty w Nowym Orleanie (który później założył Ace Records w Jackson, Mississippi), odkrył Guitar Slima i zwrócił na niego uwagę Arta Rupe'a. Rupe nie był w stanie dostać się do Nowego Orleanu, aby nagrać Slima, więc przekazał Vincentowi przez telefon instrukcje, jak chce przeprowadzić sesję nagraniową. Efektem sesji było "The Things That I Used to Do". Vincent wykorzystał mało znanego pianistę, Raya Charlesa, do zaaranżowania i zagrania na nagraniu. To była płyta, która miała wszystko: niesamowitą melodię z płaczącym, zabarwionym gospel wokalem Slima, interpretującym udręczone teksty, wraz z jego niewiarygodną grą na gitarze, co uczyniło ją jednym z najbardziej wpływowych nagrań, jakie kiedykolwiek powstały w Nowym Orleanie. Piosenka okazała się zasłużonym hitem. Niestety, pomimo kilku potężnych kolejnych nagrań, kariera Guitar Slim przygasła, a on zmarł w 1959 roku, zapijając się na śmierć w wieku 32 lat. 

W 1955 roku, pracując jako zmywacz do naczyń na dworcu autobusowym Greyhound w Macon w stanie Georgia, Richard Penniman wysłał Artowi Rupe'owi taśmę z przesłuchaniem. Rupe był pod takim wrażeniem taśmy, że zapłacił Donowi Robeyowi 600 dolarów za zakup umierającego kontraktu nagraniowego Richarda od Peacock Records. Richard Penniman nagrał kilka bluesów w stylu Roya Browna dla RCA w 1951 roku, a następnie podpisał kontrakt z Peacock, aby nagrać dla nich trochę bluesa, ale nie powiodło się to w obu wytwórniach. Art Rupe wysłał swojego producenta Bumpsa Blackwella do Nowego Orleanu, aby nagrał Little Richarda Pennimana. Podczas przerwy w sesji Little Richard zaczął śpiewać obsceniczną piosenkę zatytułowaną „Wop Bop Aloo Bop”. Blackwell wyczuł, że może to być hit, więc wezwał lokalną autorkę tekstów Dorothy La Bostrie, aby uporządkowała tekst. Kiedy skończyła pisać nowe teksty, pozostało tylko 15 minut czasu w studio i nie było czasu na nauczenie piosenki pianisty, Hueya „Piano” Smitha, więc Blackwell przestawił mikrofony, aby Little Richard mógł zarówno śpiewać i grać na pianinie. W co dziś trudno uwierzyć, ta piosenka „Tutti Frutti” była jedynym rockowym utworem nagranym podczas tej pierwszej sesji. Został nagrany w zaledwie 3 ujęciach i jest jednym z najbardziej znaczących nagrań rock and rolla, jakie kiedykolwiek powstały. Little Richard zebrał 500 000 w sprzedaży płyt, ale Pat Boone nagrał cover utworu i sprzedał więcej płyt. Elvis Presley również wykonał cover utworu i zaśpiewał go podczas swojego drugiego występu w ogólnokrajowej telewizji w programie Dorsey Brothers Show.

 Little Richard był z pewnością najważniejszym artystą, który nagrywał dla Specialty. Jego niepohamowany śpiew, krzyki i wrzaski podczas uderzania w pianino uczyniły go jednym z ojców założycieli rock & rolla. Little Richard był jednym z nielicznych piosenkarzy, który był bardziej wyrazisty w przypadku niepowiązanych fraz i obrazów niż w przypadku odpowiednio skonstruowanych piosenek (innym był James Brown). Niektóre z jego najlepszych piosenek to „Good Golly Miss Molly”, „Lucille” i „Hey-Hey-Hey-Hey”, których teksty były niewiele bardziej wyszukane niż ich tytuły. W 1959 roku, po nękanym kłopotami locie do Australii, Little Richard zinterpretował ten lot jako wiadomość od Boga, że jest niezadowolony z tego, że gra muzykę rock and rolla. Little Richard wyrzucił całą swoją biżuterię do rzeki, porzucił rock and rolla (przynajmniej na kilka lat) i wstąpił do college'u biblijnego, aby studiować służbę. Płyty wytwórni straciły najbardziej konsekwentnego twórcę hitów i chociaż Art Rupe usilnie starał się go zastąpić, nigdy nie był w stanie znaleźć nikogo bliskiego kalibru Little Richarda. 

 Innym rockmanem, który odniósł pewien sukces w Specialty, był  Larry Williams. Art Rupe przekonał Williamsa do nagrania coveru utworu „Just Why” Lloyda Price'a. Williams odniósł ograniczony sukces z coverem, ale kontynuował to kilkoma oryginalnymi, nowatorskimi piosenkami, „Short Fat Fannie”, „Bony Moronie” i „Dizzy Miss Lizzie”, z których wszystkie stały się wielkimi hitami. Jego utwór „Slow Down” został później wskrzeszony przez Beatlesów, którzy nagrali także „Dizzy Miss Lizzie”, zapewniając Williamsowi znaczną opłatę licencyjną, a także dużo rozgłosu jako autorowi piosenek. 

Specialty Records miał imponującą listę zespołów gospel. Najważniejszą grupą   byli Soul Stirrers. Wokalistą zespołu Soul Stirrers był Sam Cooke, który w wieku zaledwie 21 lat był już gwiazdą muzyki gospel. Kiedy Cooke chciał śpiewać muzykę popularną w 1956 roku, Bumps Blackwell zaaranżował sesję z niepowtarzalnym Cooke'em pod słabo zamaskowanym nazwiskiem Dale Cook. Kiedy Art Rupe odkrył, że Cooke nagrywa muzykę popularną, był wściekły, obawiając się, że zaszkodzi to wiarygodności Soul Stirrers wśród ich fanów muzyki gospel. Z perspektywy czasu, co było niezwykłym błędem, Rupe zwolnił Blackwella i jako część ugody dał Blackwellowi kontrakt płytowy Sama Cooke'a. Blackwell zabrał Cooke'a  do Keen Records i nagrał „You Send Me”, dzięki czemu Cooke stał się jednym z najpopularniejszych piosenkarzy w Ameryce przed swoją tragiczną śmiercią w 1964 roku.  

W 1960 roku Art Rupe zmęczył się brudnym biznesem płacenia payoli, aby jego płyty były słyszane w radiu, a Specialty Records prawie zostało zamknięte. Albumy Little Richarda były drukowane, ale nie było żadnej działalności nagraniowej. Rupe zainwestował swoje pieniądze w ropę i nieruchomości i skutecznie porzucił biznes muzyczny na wiele lat. Utrzymywał biuro Specialty w Hollywood otwarte tylko po to, by sprzedawać swoje istniejące zapasy płyt. W 1968 roku, z powodu zwiększonego zainteresowania początkami rock and rolla, Rupe reaktywował wytwórnię i większość starego materiału została ponownie wydana pod kierunkiem badacza Barreta Hansena (Dr. Demento). Specialty Records pod kierownictwem Arta Rupe'a i Sun Records pod kierownictwem Sama Phillipsa to dwie wytwórnie, które całkowicie poświęciły się rock and rollowi. Kiedy nie odnosili już sukcesów w produkcji przebojów z tego gatunku, obaj mężczyźni raczej wycofali się z biznesu, niż iść na kompromis w muzyce. 

  W czasach świetności Specialty Records na przełomie lat 50. i 60-tych wydano tylko 13 albumów z serii 2100 i 3 z serii 5000. Obejmowały one cztery albumy Little Richarda, jeden album Lloyda Price'a, jeden album Larry'ego Williamsa oraz albumy gospel Sama Cooke & the Soul Stirrers, Dorothy Love Coates & the Original Gospel Harmonettes oraz Alexa Bradforda. Wydano jeden album kompilacyjny zawierający po 3 piosenki autorstwa Little Richarda, Sama Cooke'a, Larry'ego Williamsa i Lloyda Price'a. Było kilka albumów jazzowych, płyta honky tonk na fortepian i album komediowy Katie Lee. Kiedy Specialty zostało ponownie otwarte pod koniec lat 60-tych, w skarbcu wydobyto albumy z singlami i niewydanymi materiałami. Wśród reedycji na uwagę zasługują świetne albumy Guitar Slima, Dona i Deweya, Percy'ego Mayfielda oraz pierwsze nagrania Cliftona Cheniera, króla muzyki Zydeco. Wydano wiele świetnych albumów z muzyką gospel, na szczególną uwagę zasługuje SP-2153, Gospel Stars In Concert.  


                                  Single na listach przebojów

I' ll come running back to you/Forever	Sam Cooke	12.1957	 	A:18.US/B:60.US
Tutti Frutti/ I'm Just A Lonely Guy	Little Richard 	01.1956	 17.US
Long Tall Sally / Slippin' And Slidin' Little Richard 	04.1956	 A:6.US/B:33.US
Rip It Up / Ready Teddy	Little Richard 	07.1956	 	A:17.US/B:44.US
The Girl Can't Help It / All Around The World	Little Richard 	01.1957	 49.US
Lucille / Send Me Some Lovin'	Little Richard 	03.1957	10.UK/A:21.US/B:54.US
Jenny, Jenny / Miss Ann	Little Richard 	06.1957	11.UK/A:10.US/B:56.US
Keep A Knockin' / Can't Believe You Wanna Leave	Little Richard 	09.1957	21.UK/8.US
Good Golly, Miss Molly / Hey-Hey-Hey-Hey!	Little Richard 	02.1958	8.UK/10.US
Ooh! My Soul / True Fine Mama	Little Richard 	06.1958	22.UK/A:31.US/B:68.US
Baby Face / I'll Never Let You Go	Little Richard 	09.1958	2.UK/41.US
Kansas City / Lonesome And Blue	Little Richard 	05.1959	26.UK/95.US
Just Because  Lloyd Price
Short Fat Fannie / High School Dance Larry Williams .1957 5.US
Bony Moronie / You Bug Me, Baby Larry Williams .1957 14.US
Dizzy, Miss Lizzy Larry Williams .1958 69.US

           Albumy na listach przebojów

Here's Little Richard - Little Richard  .1957 13.US