Z archiwum...rocka

środa, 18 stycznia 2023

The The

The The to postać Matta Johnsona, wokalisty/autora tekstów, którego muzyka rozciąga się od nowej fali i post-punka po dance-pop i country. Pojawiający się w 1979 roku The The odniósł komercyjny sukces w latach 80-tych dzięki albumom Soul Mining, Infected i Mind Bomb, które umiejętnie połączyły melodyjny synth pop z mocnym społeczno-politycznym rockiem alternatywnym.

Samotny Johnson spędził następne 14 lat, koncentrując się na pracy nad ścieżką dźwiękową do filmów dokumentalnych, filmów i instalacji artystycznych, po czym wrócił do The The w 2017 roku na serię występów na żywo. W 2021 roku grupa wydała koncertowy LP The Comeback Special we własnej wytwórni Johnsona, Cinéola.

Urodzony 15 sierpnia 1961 roku w Londynie, Johnson wychowywał się w mieszkaniu nad pubem swojego ojca, Two Puddings, rajem dla znanych celebrytów i przestępców; był również narażony na muzykę w klubach nocnych i salach tanecznych należących do jego wuja, gdzie widywał wykonawców takich jak Howlin 'Wolf, The Kinks i Muddy Waters. Johnson założył swój pierwszy zespół, Roadstar, gdy miał 11 lat; w wieku 15 lat został zatrudniony jako herbaciarz w wydawnictwie muzycznym DeWolfe, a w ciągu trzech lat pracował w ich studiu nagraniowym jako asystent inżyniera. Po upadku duetu The Marble Index w 1979 roku, Johnson stworzył pierwsze wcielenie The The z graczem na syntezatorach Keithem Lawsem; po zagraniu debiutanckiego koncertu otwierającego dla Scritti Politti, grupa wydała swój pierwszy singiel „Controversial Subject” w wytwórni 4AD w 1980 roku. Rok później zobowiązania kontraktowe zmusiły Johnsona do wydania płyty LP Burning Blue Soul pod własnym nazwiskiem; w tym samym roku nagrywał także jako gitarzysta z zespołem The Gadgets, a The The The wniósł utwór do kompilacji Some Bizzare Album.

W 1982 roku The The - obecnie zasadniczo solowy projekt Johnsona, wspierany przez obracającą się koterię muzyków - nagrał album The Pornography of Despair, którego niezadowolony Johnson postanowił nie wydawać; singiel z 1983 roku, nagrany z Zeke Manyiką z Orange Juice, „This Is the Day”, stał się centralnym punktem właściwego debiutu The The , Soul Mining z 1983 roku, wycieczki do tanecznego popu. Choroba odstawiła na bok Johnsona przez większą część następnego roku, a The powrócił dopiero w 1986 r., z Infected komentarzem do stanu Wielkiej Brytanii we współczesnym świecie. Nagranemu z pomocą takich talentów, jak Neneh Cherry, Anne Dudley z Art of Noise i Roli Mosimann ze Swans, albumowi Infected towarzyszyło ambitne wideo o długości całego albumu.

Kiedy The The powrócili z dysonansowym Mind Bomb w 1989 roku, ponownie byli prawdziwym zespołem, z Johnsonem, do którego dołączyli były gitarzysta Smiths, Johnny Marr, a także basista James Eller i były perkusista ABC Dave Palmer. Ten sam skład pozostał skromniejszym na Dusk z 1993 roku, ale Hanky Panky z 1995 roku wyznaczył kolejny nowy kierunek, kiedy do Johnsona dołączyli gitarzysta Eric Schermerhorn, klawiszowiec D.C. Collard, harmonijkarz Jim Fitting i perkusista Brian MacLeod w kolekcji coverów na cześć muzyki wielkiego artysty country Hanka Williamsa.

Pomimo nagrania materiału w 1997 roku, Johnson powrócił z nowym albumem dopiero w 2000 roku, NakedSelf, który zawierał Schermerhorna oraz nową sekcję rytmiczną Spencera Campbella i Earla Harvina. Pomimo pewnych tras koncertowych w 2000 i większej części 2001 roku, zespół się rozpadł. Johnson był zajęty, tworząc własną niezależną firmę zajmującą się ścieżką dźwiękową do filmów Cineola, w ciągu następnych dziesięciu lat napisał muzykę do kilku filmów (w tym Tony z 2009 r., Moonbug z 2010 r. i Hyena z 2014 r.), Tworząc wydawnictwo, które wyda wspomnienia swojego ojca Eddiego z życia prowadzącego osławiony pub we wschodnim Londynie i od czasu do czasu wydaje pojedyncze single.Johnson rozpoczął także swoją Radio Cineola, audycję „radio krótkofalowe” w 2010 roku z zapowiedziami nadchodzących wydawnictw, prac w toku, czatami ze współpracownikami, których wcześniej nie słyszano, debatami politycznymi i społecznymi itp. Transmisje są prowadzone przez Johnsona i gości. Wiosną 2017 roku, w Record Store Day, The The wydali singiel „We Can't Stop What's Coming” (z gitarzystą Johnnym Marrem) i zagrali swoje pierwsze trasy koncertowe od 17 lat. Po dwóch koncertach w Londynie Johnson wydał potrójny album zatytułowany Radio Cineola Trilogy, składający się z albumów End of the Day (po raz pierwszy omawiany w 2007 roku, oferował współpracę nad piosenkami The The z niektórymi ulubionymi piosenkarzami i muzykami Johnsona z całego świata) , The Inertia Variations (z nastrojową ścieżką dźwiękową, w której Johnson opowiada epicki cykl poetycki Johna Tottenhama na temat pracy, unikania, zwlekania i marnowania czasu) oraz Midnight to Midnight (składający się z wywiadów i pejzaży dźwiękowych zaczerpniętych z 12-godzinnej transmisji na falach krótkich w brytyjskim Radiu Cineola w dniu wyborów oraz elektroniczna ścieżka dźwiękowa z filmu dokumentalnego The Inertia Variations w reżyserii Johanny St. Michaels). W 2018 roku nastąpił szereg dat tras koncertowych, które zostały uchwycone i wydany jako część multimedialnego wydania zatytułowanego The Comeback Special , zawierającego album koncertowy, książkę i film krótkometrażowy wyreżyserowany przez Tima Pope'a. Nagrany w The Royal Albert Hall w 2018 roku, The Comeback Special został wydany w 2021 roku.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Uncertain smile/Three orange kisses from Kazan	The The	10.1982	68[3]	-	Epic EPCA 2787	[written by Matt Johnson][produced by Mike Thorne][46[8].Hot Disco/Dance;Sire 29 878 12"]
Perfect /The nature of virtue	The The	02.1983	79[3]	-	Epic EPCA 3119	[written by Matt Johnson][produced by Mike Thorne]
This is the day/Menhal healing process	The The	09.1983	71[4]	-	Epic A 3710	[written by Matt Johnson][produced by Paul Hardiman, Matt Johnson]
Uncertain smile [reissue]	The The	12.1983	100[1]	-	Epic EPCA 2787
Sweet bird of truth/Harbour lights/Sleeping juice	The The	06.1986	55[5]	-	Epic TENSE 2	[written by Matt Johnson][produced by M. Johnson, R. Mosiman]
Heartland /Born in the New S.A.	The The	07.1986	29[11]	-	Epic TRUTH 2	[written by Matt Johnson][produced by Warne Livesey, M. Johnson]
Infected /Disturbed	The The	10.1986	48[8]	18.Hot Dance Music	Epic TRUTH 3	[written by Matt Johnson][produced by Warne Livesey, Matt Johnson][18[10].Hot Disco/Dance;Epic 05982 12"]
Slow train to dawn/Harbour lights	The The	01.1987	64[3]	-	Epic TENSE 1	[written by Matt Johnson][produced by Warne Livesey, Matt Johnson]
Sweet bird of truth/Sleeping juice	The The	05.1987	55[2]	-	Epic TENSE 2	[written by Matt Johnson][produced by M. Johnson, R. Mosiman]
The beat[en] generation/Angel	The The	02.1989	18[5]	-	Epic EMU 8	[written by Matt Johnson][produced by Warne Livesey, Matt Johnson]
Gravitate to me/The violence of truth	The The	07.1989	63[4]	-	Epic EMU 9	[written by Matt Johnson, J. Marr][produced by Roli Mosimann, Matt Johnson]
Armageddon days are here [again]	The The	09.1989	70[2]	-	Epic EMU 10	[written by Matt Johnson][produced by Warne Livesey, Matt Johnson]
Shades of blue EP.	The The	02.1991	54[2]	-	Epic 6557968	[produced by Matt Johnson]
Dogs of lust/The violence of truth	The The	01.1993	25[4]	-	Epic 6584572	[written by Matt Johnson][produced by Bruce Lampcov, Matt Johnson, Roli Mosimann]
Slow motion replay/Dogs of lust	The The	04.1993	35[3]	-	Epic 6590772	[written by Matt Johnson][produced by Bruce Lampcov, Matt Johnson]
Love is stronger than death	The The	06.1993	39[3]	14.Modern Rock Tracks	Epic 6593712	[written by Matt Johnson][produced by Bruce Lampcov, Matt Johnson]
Dis -Infected EP.	The The	01.1994	17[4]	-	Epic 6598112	[written by Matt Johnson][produced by Bruce Lampcov, Matt Johnson]
I saw the light EP.	The The	01.1995	31[8]	24.Modern Rock Tracks	Epic 6610912	[written by Matt Johnson][produced by Bruce Lampcov, Matt Johnson][oryginalnie nagrana przez Hanka Williamsa w 1953r]

Albumy
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Soul mining	The The	10.1983	27[5]	38[4][06.87]	Some Bizzare EPC 25 525	[gold-US][produced by Paul Hardiman, Matt Johnson]
Infected	The The	11.1986	14[30]	89[18]	Some Bizzare EPC 26 770	[gold-US][produced by Warne Livesey ,Matt Johnson, Roli Mosimann ,Gary Langan]
Mind bomb	The The	05.1989	4[9]	138[12]	Epic 463319 1	[produced by Warne Livesey, Roli Mosimann, Matt Johnson]
Burning blue soul	The The	06.1993	65[1]	-	4AD CAD 113
Dusk	The The	02.1993	2[4]	142[4]	Epic 4724682	[produced by Matt Johnson,Bruce Lampcov]
Hanky panky	The The	02.1995	28[3]	-	Epic 4781392	[produced by Matt Johnson,Bruce Lampcov]
Nakedself	The The	02.2000	45[3]	-	Nothing 4905102	[produced by Matt Johnson,Bruce Lampcov]
45 RPM-The singles of The	The The	06.2002	60[2]	-	Epic 5044699	[produced by Matt Johnson, James Eller, Clive Langer, Warne Livesey, Roli Mosimann, Mike Thorne, Alan Winstanley]
The Comeback Special: Live at the Royal Albert hall	The The	11.2021	41[1]	-	Ear Music 0217026EMU	-

Daryl Hall & John Oates

Amerykański duet specjalizujący się w białej muzyce soulowej. Ich liczne przeboje potwierdzały stały popyt na tego typu nagrania, podobnie jak sukcesy The Righteous Brothers w latach 60. i kariera Michaela Boltona w ostatnich czasach.

Brzmienie grupy opierało się na połączeniu falsetu Halla i ciepłego barytonu jego partnera. Daryl Hall (właśc. Daryl Franklin Hohl, ur. 11.10.1949 r. w Pottstown w stanie Pensylwania, USA), student Temple University, debiutował jako refrenista grupy The Temptones, a w 1966 r. nagrał singel, którego producentem był Kenny Gamble. W późniejszym okresie występował solo i z własnym soft-rockowym zespołem Gulliver, w którym jako gitarzysta towarzyszył mu Tim Moore.
Po kilku nagraniach dla wytwórni Elektra poznał w 1969 r. Johna Oatesa (ur. 7.04.1949 r. w Nowym Jorku), eks-członka soulowej grupy The Masters z Filadelfii. Odkrywcą duetu był Tommy Mottola, wówczas kierownik miejscowej filii wydawnictwa Chappell Music, który jako menedżer doprowadził do podpisania przez Halla i Oatesa kontraktu z wytwórnią Atlantic.

Producentami trzech pierwszych albumów duetu byli wprawdzie renomowani artyści (Arif Mardin - Whole Oates; Todd Rundgren - War Babies), jednak płyty nie stały się bestsellerami. Przełomem okazał się longplay Abandoned Luncheonette, z którego pochodziła klasyczna ballada soulowa "She's Gone". Prawdziwym przebojem stał się jednak singlowy temat "Sara Smile" - pierwsze z nagrań wydanych przez RCA. W 1977 r. sukces powtórzyła piosenka "Rich Girl" (pierwsze miejsce na listach amerykańskich).

Longplay X~Static prezentował o wiele bardziej komercyjne oblicze formacji, oparte na modnych dyskotekowych rytmach. Dużo ambitniejszą próbą był album Voices z 1980 r. Do najpopularniejszych tematów z płyty należał remake "You've Lost That Lovin' Feelin'" (wielkiego przeboju The Righteous Brothers z 1965 r.) oraz "Every Time You Go Away" (singlowy bestseller Paula Younga z 1985 r.).
Następne pięć lat przyniosło duetowi całą serię trafiających bezbłędnie w gusta słuchaczy przebojów. w tym: "Maneater","I Can't Go For That (No Can Do)","Out Of Touch" (współprodukcji Arthura Bakera) i "Family Man" (autorstwa Mike'a Oldfielda). Na albumie Live At The Apollo duetowi towarzyszyli eks-członkowie The Temptations, Eddie Kendricks i David Ruffin.

Wkrótce potem drogi partnerów rozeszły się na trzy lata, podczas których Hall nagrał drugi solowy longplay. z Dave'em Stewartem w roli producenta. W 1988 r. duet reaktywował się, czego efektem był wydany przez wytwórnię Arista amerykański przebój "Everything Your Heart Desires". Dwa lata później muzycy zanotowali kolejny singlowy przebój, "So Close", którego producentami byli Jon Bon Jovi i Danny Kortchmar. Dodali oni soulowemu brzmieniu duetu rockowej pikanterii. W następnych latach piosenkarze wiele koncertowali, przygotowując równocześnie kolejny longplay. W wolnych chwilach Hall nagrał swoje trzecie solowe dzieło, Soul Alone.

Single
Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
She' s gone/I' m just a kid	Daryl Hall & John Oates	02.1974	-	60[8]	Atlantic 2993	[written by Daryl Hall, John Oates][produced by Arif Mardin][93[3].R&B Chart]
Alone Too Long/ Nothing At All	Daryl Hall & John Oates	11.1975	-	-	RCA Victor 10436	[written by John Oates][produced by Christopher Bond, Daryl Hall, John Oates][98[3].R&B Chart]
Sara smile/Soldering	Daryl Hall & John Oates	01.1976	-	4[28]	RCA 10 530	[gold-US][written by Daryl Hall, John Oates][produced by Daryl Hall,John Oates,Christopher Bond][23[21].R&B Chart]
She' s gone/I' m just a kid [re-issued]	Daryl Hall & John Oates	07.1976	42[4]	7[20]	Atlantic 3332	[written by Daryl Hall, John Oates][produced by Arif Mardin][oryginalnie nagrana przez Tavares in 1974]
Do what you want,be what you are/Your never learn	Daryl Hall & John Oates	10.1976	-	39[15]	RCA 10 808	[written by Daryl Hall, John Oates][produced by Christopher Bond][23[15].R&B Chart]
Rich girl/London luck and love	Daryl Hall & John Oates	01.1977	-	1[2][20]	RCA 10 860	[gold-US][silver-UK][written by Daryl Hall, John Oates][produced by Christopher Bond][64[11].R&B Chart]
Back together again/Room to breathe	Daryl Hall & John Oates	05.1977	-	28[10]	RCA 10 970	[written by John Oates][produced by Christopher Bond][70[6].R&B Chart]
It' s uncanny/Lily [Are you happy]	Daryl Hall & John Oates	07.1977	-	80[3]	Arista 3397	[written by Daryl Hall][produced by Arif Mardin, Daryl Hall, John Oates]
Why do lovers break each other hearts/The girl who used to be	Daryl Hall & John Oates	10.1977	-	73[6]	RCA 11 132	[written by Daryl Hall,Sara Allen][produced by Christopher Bond]
It' s a laugh/Serious matter	Daryl Hall & John Oates	08.1978	-	20[14]	RCA 111 371	[written by Daryl Hall][produced by David Foster]
I don' t wanna lose you/August day	Daryl Hall & John Oates	12.1978	-	42[10]	RCA 11 424	[written by Daryl Hall,John Oates][produced by David Foster]
Wait for me/No brain no pain	Daryl Hall & John Oates	10.1979	-	18[19]	RCA 11 747	[written by Daryl Hall][produced by Daryl Hall,John Oates]
Who said the world was fair/All you want is heaven	Daryl Hall & John Oates	03.1980	-	110[3]	RCA 11 920	[written by D. Hall, S. Allen][produced by David Foster]
Running from paradise/Bebop-drop	Daryl Hall & John Oates	06.1980	41[6]	-	RCA RUN 1 [UK]	[written by D. Hall, S. Allen][produced by David Foster]
How does it feel to be back/United State	Daryl Hall & John Oates	07.1980	-	30[13]	RCA 12 048	[written by John Oates][produced by Daryl Hall, John Oates]
You' ve lost that lovin' feeling/Diddy doo wop [I hear the voices]	Daryl Hall & John Oates	09.1980	55[3]	12[20]	RCA 12 103	[written by P. Spector, B. Mann, C. Weil][produced by Daryl Hall, John Oates]
Kiss on my list/Africa	Daryl Hall & John Oates	01.1981	33[8]	1[3][23]	RCA 12 142	[gold-US][written by Daryl Hall,Janna Allen][produced by Daryl Hall,John Oates]
You make my dreams/Gotta lotta nerve [Perfect Perfect]	Daryl Hall & John Oates	05.1981	-	5[21]	RCA 12 217	[written by Daryl Hall,Sara Allen,John Oates][produced by Daryl Hall,John Oates]
Private eyes/Tell me what you want	Daryl Hall & John Oates	08.1981	32[7][04.82]	1[2][23]	RCA 12 296	[gold-US][written by Daryl Hall,Janna Allen,John Oates][produced by Daryl Hall,John Oates]
I can' t go for that [No can do]/Unguarded minute	Daryl Hall & John Oates	11.1981	8[10][01.82]	1[1][21]	RCA 12 361	[gold-US][silver-UK][written by Daryl Hall,Sara Allen,John Oates][produced by Daryl Hall,John Oates][1[1][17].R&B Chart]
Did it in a minute/Head above water	Daryl Hall & John Oates	03.1982	-	9[16]	RCA 13 065	[written by Daryl Hall, Sara Allen and Janna Allen][produced by Daryl Hall,John Oates]
Your imagination/Sara smile	Daryl Hall & John Oates	06.1982	-	33[11]	RCA 13 252	[written by Daryl Hall][produced by Daryl Hall,John Oates][45[10].R&B Chart]
Maneater /Delayed reaction	Daryl Hall & John Oates	10.1982	6[11]	1[4][23]	RCA 13 354	[gold-US][gold-UK][written by Daryl Hall,Sara Allen,John Oates][produced by Daryl Hall,John Oates][78[5].R&B Chart]
One on one/Art of heartbreak	Daryl Hall & John Oates	01.1983	63[3]	7[18]	RCA 13 421	[written by Daryl Hall][produced by Daryl Hall,John Oates][8[17].R&B Chart]
Family man/Open all night	Daryl Hall & John Oates	04.1983	15[7]	6[16]	RCA 13 507	[written by Mike Oldfield,Tim Cross,Rick Fenn,Mike Frye,Morris Pert,Maggie Reilly][produced by Daryl Hall,John Oates][81[5].R&B Chart]
Say it isn' t so/Kiss on my list	Daryl Hall & John Oates	10.1983	69[5]	2[18]	RCA 13 654	[written by Daryl Hall][produced by Daryl Hall, John Oates, Bob Clearmountain][45[14].R&B Chart]
Adult education/Maneater	Daryl Hall & John Oates	02.1984	63[2]	8[17]	RCA 13 714	[written by Daryl Hall,John Oates][produced by Daryl Hall,John Oates][50[11].R&B Chart]
Out of touch/Cold dark and yesterday	Daryl Hall & John Oates	09.1984	48[5]	1[2][23]	RCA 13 916	[silver-UK][written by Daryl Hall,John Oates][produced by Daryl Hall,John Oates, Bob Clearmountain][24[15].R&B Chart]
Method of modern love/Bank on your love	Daryl Hall & John Oates	12.1984	21[8]	5[19]	RCA 13 960	[written by Daryl Hall,Janna Allen][produced by Daryl Hall,John Oates, Bob Clearmountain][21[14].R&B Chart]
Some things are better left unsaid/All american girl	Daryl Hall & John Oates	03.1985	-	18[13]	RCA 14 035	[written by Daryl Hall][produced by Daryl Hall,John Oates, Bob Clearmountain][85[3].R&B Chart]
Out of the touch [live]/Dance on your knees	Daryl Hall & John Oates	05.1985	62[3]	-	RCA PB 49 967 [UK]
Possession obsession/Dance on your knees	Daryl Hall & John Oates	06.1985	-	30[12]	RCA 14 098	[written by Daryl Hall, John Oates, Sara Allen][produced by Daryl Hall, John Oates, Bob Clearmountain, Arthur Baker][69[6].R&B Chart]
The way you do the things you do-my girl/Every time you go away	Daryl Hall & John Oates	08.1985	58[2]	20[11]	RCA 14 178	[written by William Robinson Jr., R. Rogers, R. White][produced by Daryl Hall, John Oates, Bob Clearmountain][40[9].R&B Chart]
Dream time/Let it out	Daryl Hall	08.1986	28[8]	5[15]	RCA 14 387	[written by Daryl Hall,John Beeby][produced by Daryl Hall][36[5].Hot Disco/Dance;RCA 5714 12"]
Foolish pride/What' s going to happen to us	Daryl Hall	10.1986	-	33[13]	RCA 5038	[written by Daryl Hall][produced by Daryl Hall, David A. Stewart, Tom "T-Bone" Wolk][91[6].R&B Chart]
I Wasn't Born Yesterday/What's Gonna Happen To Us	Daryl Hall	12.1986	-	93[2]	RCA HALL 2	[written by Daryl Hall, David A. Stewart, Sara Allen][produced by Daryl Hall, David A. Stewart, Tom "T-Bone" Wolk]
Someone like you	Daryl Hall	01.1987	-	57[8]	RCA 5105	[written by Daryl Hall][produced by Daryl Hall, David A. Stewart, Tom "T-Bone" Wolk]
Everything your heart desires/Realove	Daryl Hall & John Oates	04.1988	-	3[16]	Arista 9684	[written by Daryl Hall][produced by Daryl Hall,John Oates,Tom "T-Bone" Wolk][13[12].R&B Chart]
Missed opportunity/Soul love	Daryl Hall & John Oates	07.1988	-	29[11]	Arista 9727	[written by Daryl Hall,John Oates,Sara Allen][produced by Daryl Hall,John Oates,Tom "T-Bone" Wolk][68[6].R&B Chart]
Downtown life	Daryl Hall & John Oates	10.1988	-	31[9]	Arista 9753	[written by Daryl Hall,John Oates,Rick Iantosca][produced by Daryl Hall,John Oates,Tom "T-Bone" Wolk]
So close	Daryl Hall & John Oates	09.1990	69[3]	11[19]	Arista 2085	[written by Daryl Hall, George Green, Jon Bon Jovi, Danny Kortchmar][produced by Danny Kortchmar, Jon Bon Jovi]
Don' t hold back your love/Change of season	Daryl Hall & John Oates	01.1991	-	41[11]	Arista 2157	[written by R. Page, G. O'Brien, D. Tyson][produced by Dave Tyson]
Everywhere i look/Sometimes a mind changes	Daryl Hall & John Oates	01.1991	74[1]	-	Arista 113980 [UK]	[written by Daryl Hall][produced by T-Bone Walk, Daryl Hall, John Oates]
I' m in a Philly Mood/Money changes everything	Daryl Hall	10.1993	52[5]	82[2]	Epic 77 139	[written by D. Hall, P. L. Moreland, V. J. Smith, A. Gorrie][produced by Daryl Hall, V. Jeffrey Smith, Peter Lord Moreland]
Stop loving me,stop loving you/Money changes everything	Daryl Hall	01.1994	30[6]	-	Epic 659 9982 [UK]	[written by M. Gaye, D. Hall, S. Allen ][produced by Michael Peden][oryginalnie nagrana przez Marvina Gay'a]
Help me find a way to your heart/Power of seduction	Daryl Hall	05.1994	70[2]	-	Epic 6604102 [UK]	[written by A. Gorrie, D. Hall, M. Carey, P.L. Moreland, V.J. Smith, W. Afanasieff][produced by Daryl Hall, Peter Lord Moreland, V. Jeffrey Smith]
Gloryland	Daryl Hall & Sounds Of Blackness	06.1994	36[5]	-	Mercury MERCD 404 [UK]	[written by Traditional]
Wildfire	Daryl Hall	09.1994	99[1]	-	Epic 6607192 [UK]	[produced by Daryl Hall, Peter Lord Moreland, V. Jeffrey Smith]
Wherever would I be	Dusty Springfield & Daryl Hall	06.1995	44[3]	-	Columbia 6620592 [UK]	[written by Diane Warren][produced by Tom Shapiro]
Di it for love	Daryl Hall & John Oates	08.2002	-	114[6]	album cut
Jingle bell rock	Daryl Hall & John Oates	01.2022	80[1]	-	Legacy Recordings USRC 10400165 [UK]	-

Albumy

*101*

Tytu³

Wykonawca

Data wydania

Wytwórnia
[US]

Komentarz

Abandoned Luncheonette

Daryl Hall & John Oates

02.1974

33[38]

Atlantic 7269

[platinum-US][silver-UK][produced by Arif Mardin]

War babies

Daryl Hall & John Oates

10.1974

86[10]

Atlantic 18 109

[produced by Todd Rundgren]

Daryl Hall & John Oates

09.1975

56[1]

17[76]

RCA Victor 1144

[gold-US][produced by Daryl Hall, John Oates, Christopher Bond]

Bigger than both of us

Daryl Hall & John Oates

08.1976

25[7]

13[57]

RCA Victor 1467

[gold-US][produced by Christopher Bond]

No goodbyes

Daryl Hall & John Oates

03.1977

92[6]

Atlantic 18 213

[produced by Arif Mardin, Todd Rundgren]

Beauty on a back street

Daryl Hall & John Oates

09.1977

40[2]

30[17]

RCA Victor 2300

[gold-US][produced by Christopher Bond]

Livetime

Daryl Hall & John Oates

05.1978

42[10]

RCA Victor 2802

[produced by Mark Pines, Bernard Yervanian]

Along the red ledge

Daryl Hall & John Oates

09.1978

27[22]

RCA Victor 2804

[gold-US][produced by David Foster]

X-Static

Daryl Hall & John Oates

10.1979

33[24]

RCA Victor 3494

[produced by David Foster]

Voices

Daryl Hall & John Oates

08.1980

17[100]

RCA Victor 3646

[platinum-US][produced by Daryl Hall & John Oates]

Private eyes

Daryl Hall & John Oates

09.1981

8[21]

5[61]

RCA Victor 4028

[platinium-US][silver-UK][produced by Daryl Hall,John Oates,Neil Kernon]

H2O

Daryl Hall & John Oates

10.1982

24[35]

3[68]

RCA Victor 4383

[2x-platinum-US][platinum-UK][produced by Daryl Hall,John Oates,Neil Kernon]

Rock' n' soul ,Part 1

Daryl Hall & John Oates

11.1983

16[45]

7[44]

RCA Victor 4858

[2x-platinum-US][silver-UK][produced by Daryl Hall ,John Oates, Bob Clearmountain, Christopher Bond, Arif Mardin, Neil Kernon]

Big bam boom

Daryl Hall & John Oates

10.1984

28[13]

5[51]

RCA Victor 5309

[2x-platinium-US][silver-UK][produced by Daryl Hall ,John Oates, Bob Clearmountain]

Live at The Apollo with David Ruffin & Eddie Kendrick

Daryl Hall & John Oates

09.1985

32[5]

21[18]

RCA Victor 7035

[gold-US][produced by Daryl Hall ,John Oates]

Ooh yeah!

Daryl Hall & John Oates

05.1988

52[3]

24[26]

Arista 8539

[platinium-US][produced by Daryl Hall ,John Oates,Tom "T-Bone" Wolk]

Change of season

Daryl Hall & John Oates

10.1990

44[2]

60[29]

Arista 8614

[gold-US][produced by Daryl Hall, John Oates, Danny Kortchmar, Jon Bon Jovi, David Tyson, Dave Stewart, Tom "T-Bone" Wolk, Ric Wake]

The best of Hall and Oates-Looking back

Daryl Hall & John Oates

10.1991

9[11]

Arista pl. 90 388 [UK]

[gold-UK][produced by Daryl Hall,John Oates,Arif Mardin,Christopher Bond,Neil Kernon,Bob Clearmountain,Tom "T-Bone" Wolk,Danny Kortchmar,Jon Bon Jovi]

Marigold sky

Daryl Hall & John Oates

10.1997

179[1]

95[5]

Push 90 200

[produced by Daryl Hall, John Oates, David Bellochio, Peter Moshay]

The essential collection

Daryl Hall & John Oates

10.2001

26[3]

RCA 74321886972 [UK]

Do it for love

Daryl Hall & John Oates

04.2003

37[3]

77[7]

U-Watch 80 100

[produced by Daryl Hall, Brian Rawling, Sheppard Goodman, Kenny Gioia, Mark Taylor]

Ultimate Daryl Hall + John Oates

Daryl Hall & John Oates

04.2004

194

63[3]

BMG Heritage

Our Kind of Soul

Daryl Hall & John Oates

11.2004

86[1]

69[2]

U-Watch 80 103

[produced by Daryl Hall, T-Bone Wolk, Greg Bieck]

Home for Christmas

Daryl Hall & John Oates

04.2003

37[3]

77[7]

RCA 65105

[produced by Daryl Hall, Brian Rawling, Sheppard Goodman, Kenny Gioia, Mark Taylor]

Do it for love

Daryl Hall & John Oates

04.2003

37[3]

77[7]

RCA 65105

[produced by Daryl Hall, Brian Rawling, Sheppard Goodman, Kenny Gioia, Mark Taylor]

The Singles

Daryl Hall & John Oates

06.2008

29[4]

Sony BMG 88697312422 [UK]

[gold-US]

Do What You Want, Be What You Are: The Music of Daryl Hall & John Oates

Daryl Hall & John Oates

10.2009

89[1]

RCA 36974 2

The Very Best of Daryl Hall & John Oates

Daryl Hall & John Oates

08.2011

34[182]

RCA

[platinum-US][silver-UK]

Timeless Classics

Daryl Hall & John Oates

11.2017

12[3]

Sony Music CG 88985489112 [UK]

Daryl Hall

Sacred songs

Daryl Hall

03.1980

58[12]

RCA Victor 3573

[produced by Robert Fripp]

Three hearts in The Happy Ending Machine

Daryl Hall

09.1986

26[5]

29[26]

RCA Victor 7196

[produced by Daryl Hall, David A. Stewart, Tom "T-Bone" Wolk]

Soul alone

Daryl Hall

09.1993

55[4]

177[3]

Epic 53 937

[produced by Daryl Hall,Peter Lord Moreland,Michael Peden,V. Jeffrey Smith]

Laughing Down Crying

Daryl Hall

09.2011

142

Verve Forecast 15927

[produced by Greg Bieck, John Fields, Daryl Hall, Paul Pesco, T-Bone Wolk]

wtorek, 17 stycznia 2023

Connie Haines

Connie Haines [prawdziwe nazwisko Yvonne Marie Antoinette Ja Mais ]-ur.20.01.1922r w Savannah/Georgia.Już bardzo wcześnie uczyła się śpiewu.Jej matka pracowała zarówno jako nauczycielka śpiewu jak i tańca.Już w Jacksonville,gdzie przenieśli się jej rodzice po rozwodzie,rozpoczęła występy w radio.W 1931r wystąpiła w radio NBC jako Baby Yvonne Marie, Little Princess of the Air ,rok póżniej śpiewa z orkiestrą Paula Whitemana,a w 1934r wygrała rywalizację w The Fred Allen Show.

Swój pierwszy kontrakt podpisała z Howardem Lally,jednak mając 16 lat śpiewała z bandem Harry Jamesa.Pierwsze profesjonalne turnee odbyła z Frankiem Sinatrą.Problemy finansowe zmusiły Jamesa do rozstania się z obojgiem wokalistów,którzy poszukując nowego zajęcia trafili pod skrzydła Tommy Dorsey'a.W 1940r Haines, Sinatra, i Pied Pipers stanowią jedną z silniejszych ekip w nurcie muzyki tanecznej.Haines w tym czasie nagrywa kilka hitów: "Two Dreams Met", "Oh, Look at Me Now", "Kiss the Boys Goodbye" i "What Is This Thing Called Love?"

Po odejściu z orkiestry Dorsey'a Connie Haines śpiewa z orkiestrą Boba Crosby'ego.Jako samodzielna solistka nagrywa szereg płyt dla różnych wytwórni (Coral, Capitol, Mercury, Columbia, and Dot) w następnych kilku dekadach.

Single

Tytu³	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
The Darktown Strutters' Ball/Little Boy Blues	Connie Haines and Alan Dale	08.1948	-	29[1]	Signature 15 197	[with Ray Bloch Swing Eight ][written by Shelton Brooks][#1 hit for Arthur Collins & Byron Harlan in 1918r]
How it lies,how it lies,how it lies!/You told a lie	Connie Haines	04.1949	-	19[2]	Coral 60 044	[with 4 Hits And A Miss-chorus][written by Sonny Burke/Paul Francis Webster]
Maybe it' s because/Hang on the bell,Nellie	Connie Haines	09.1949	-	20[1]	Coral 60 070	[with The Highlighters-backing vocals][written by Harry Ruby/Johnnie Scott][piosenka z musicalu na Broadway' u Along Fifth Avenue]
Make a joyful noise unto the lord-do lord	Jane Russell,Connie Haines,Beryl David & Della Russell	05.1954	-	27[1]	Coral 61 113	[with Lyn Murray Orchestra]

Robin Thicke

Robin Charles Thicke (ur. 10 marca 1977r w Los Angeles) - amerykańsko-kanadyjski wokalista, autor tekstów, producent muzyczny, tancerz, muzyk i aktor, który największą rozpoznawalność zdobył po wydaniu singla „Blurred Lines” z 2013r.

Urodził się w Los Angeles w Kalifornii jako syn amerykańskiej piosenkarki Glorii Loring (z domu Gloria Jean Goff) i kanadyjskiego aktora Alana Thicke (z domu Alan Willis Jeffrey). Jego matka miała pochodzenie angielskie, norweskie i walijskie, a ojciec miał korzenie szkockie, irlandzkie i angielskie. Miał brata Brennana (ur. 1974r). Swoją przygodę z muzyką rozpoczął w wieku dwunastu lat od gry na pianinie.

Thicke współpracował z artystami takimi jak Nicki Minaj, 3T, T.I., Christina Aguilera, Jessie J, Pharrell, Usher, Jennifer Hudson, Flo Rida, Brandy, Kid Cudi, Mary J. Blige i komponował piosenki dla Marca Anthony’ego. Thicke pracował nad albumami takimi jako Confessions (2004) Ushera i Tha Carter III (2008) Lil Wayne.

W swojej muzycznej karierze Thicke wydał sześć albumów. Pierwszy z nich ukazał się w 2002 i nosił tytuł A Beautiful World. Następnie kolejno do sprzedaży trafiły krążki: The Evolution of Robin Thicke (2006), Something Else (2008), Sex Therapy (2009) oraz Love After War (2011). Nagrał kilka singli R&B w Stanach Zjednoczonych, w tym „Lost Without U” (2006), „Magic” (2008) i „Sex Therapy” (2009). Szósty studyjny album Robina Thicke, Blurred Lines ukazał się 30 lipca 2013r. Promujący go utwór pod tym samym tytułem „Blurred Lines” stał się światowym hitem i zdobył pierwsze miejsce zestawienia „Billboard” Hot 100 i osiągając szczyty list przebojów w ponad 13 krajach.

11 czerwca 2005 wstąpił w związek małżeński z aktorką Paulą Patton. 6 kwietnia 2010 na świat przyszedł ich syn, Julian Fuego Thicke. 14 kwietnia 2015 nastąpił rozwód pary.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Wanna Love You Girl	Robin Thicke featuring Pharrell	03.2006	-	-	Star Trak 006 837	[written by Robin Thicke,Pharrell Williams][produced by The Neptunes][65[20].R&B Chart]
Shooter	Lil Wayne Featuring Robin Thicke	09.2006	-	-	Cash Money 007 493	[written by Dwayne Carter,Robin Thicke][produced by Robin Thicke][97[2].R&B Chart]
Lost Without U	Robin Thicke	12.2006	11[9]	14[23]	Polydor MIUCT 7605 [UK]	[platinum-US][written by Robin Thicke,Sean Hurley][produced by Robin Thicke,Pro J][1[11][56].R&B Chart]
Can U Believe	Robin Thicke	08.2007	-	99[2]	Star Trak	[written by Robin Thicke,R. Daniels][produced by Robin Thicke][15[36].R&B Chart]
Got 2 Be Down	Robin Thicke featuring Faith Evans	12.2007	-	-	Star Trak 006 837	[written by Robin Thicke,James Gass,Faith Evans][produced by Robin Thicke][60[11].R&B Chart]
Magic	Robin Thicke	06.2008	95[1]	59[17]	Star Trak 011 379	[written by Robin Thicke,James Gass,Paula Patton][produced by Robin Thicke,Best Kept Secret,Mark Ronson][6[36].R&B Chart]
The Sweetest Love	Robin Thicke	11.2008	-	105[7]	Star Trak	[written by Robin Thicke][produced by Robin Thicke][20[33].R&B Chart]
You're My Baby	Robin Thicke	02.2009	-	-	Star Trak	[written by Robin Thicke & Pro-Jay][91[1].R&B Chart]
Sex Therapy	Robin Thicke	01.2010	-	54[19]	Star Trak	[written by Robin Thicke ,Ester Dean, Jamal Jones, Herb Wiener, Seymour Gottlieb ,John Gluck ,Walter Gold][produced by Polow da Don, Robin Thicke ,Hot Sauce][1[2][34.R&B Chart]
It's in the Mornin'	Robin Thicke featuring Snoop Dogg	07.2010	-	117[4]	Star Trak	[written by Calvin Broadus, Robin Thicke, Teddy Riley, Jay Mathis][produced by Teddy Riley, Robin Thicke ][25[20].R&B Chart]
Love After War	Robin Thicke	12.2011	-	105[8]	Star Trak	[written by Robin Thicke,Marvin Gaye,Leon Ware][produced by Polow da Don,Hollywood Hot Sauce][14[30].R&B Chart]
Pretty Lil' Heart	Robin Thicke featuring Lil Wayne	11.2011	-	106[1]	Star Trak	[written by Robin Thicke][51[20].R&B Chart]
All Tied Up	Robin Thicke	04.2012	-	-	Star Trak	[written by Robin Thicke][23[25].R&B Chart]
Blurred Lines	Robin Thicke featuring T.I. and Pharrell	03.2006	1[5][63]	1[12][48]	Interscope USUM 71302150 [UK]	[diamond-US][4x-platinum-UK][written by Robin Thicke ,Pharrell Williams ,Clifford Harris Jr., Marvin Gaye][produced by Pharrell Williams][1[16][46].R&B Chart]
For the Rest of My Life	Robin Thicke	02.2014	-	-	Star Trak	[written by Robin Thicke,ProJay][produced by Robin Thicke,ProJay][42[9].R&B Chart]
Give It 2 U	Robin Thicke Featuring Kendrick Lamar	09.2013	15[12]	25[12]	Interscope USUM 71306755 [UK]	[written by Robin Thicke, Kendrick Duckworth, William Adams ,Lukasz Gottwald ,Henry Walter][produced by Dr. Luke ,Cirkut][7[17].R&B Chart]
Get Her Back	Robin Thicke	07.2014	-	82[1]	Star Trak	[written by Robin Thicke,Bobby Keyes][produced by Robin Thicke][25[7].R&B Chart]
I Don't Like It, I Love It	Flo Rida Featuring Robin Thicke & Verdine White	07.2015	7[20]	43[14]	Atlantic USAT 21500395 [UK]	[written by Alexander Izquierdo,Breyan Stanley Isaac,Geoffrey Early,Gary Hill,Jamie Sanderson,Pierre-Antoine Melki,Raphaël Judrin,Thomas Troelsen,Tramar Dillard][produced by soFLY & Nius,Yoan Chirescu,Ryan Gladieux,Aton Ben-Horin]
Back Together	Robin Thicke Featuring Nicki Minaj	08.2015	-	125[1]	Interscope	[written by Ali Payami, Savan Kotecha, Max Martin, Robin Thicke, Onika Maraj][produced by Ali Payami, Max Martin][41[2].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
A Beautiful World	Robin Thicke	05.2003	-	152[1]	Nu America 493 375	[produced by Robin Thicke, Pro Jay]
The Evolution of Robin Thicke	Robin Thicke	10.2006	30[3]	5[56]	Interscope 1735710 [UK]	[platinum-US][silver-UK][produced by Pharrell Williams,Robin Thicke, Pro J, The Neptunes]
Something Else	Robin Thicke	10.2008	83[1]	3[28]	Interscope 1782778 [UK]	[gold-US][produced by Pharrell, Robin Thicke, Pro J ,Best Kept Secret, Mark Ronson]
Sex Therapy: The Session	Robin Thicke	01.2010	-	9[28]	Star Trak 1375802	[gold-US][produced by Jeff Bhasker, Toby Gad, Hot Sauce, Polow da Don, Pro Jay, Rich Skillz, Teddy Riley, Robin Thicke ,Vidal Dre Productions]
Love After War	Robin Thicke	12.2011	-	22[11]	Star Trak 16291	[produced by André Harrell,Neil Jacobson,Pro-J,Kam Sangha,Robin Thicke]
Blurred Lines	Robin Thicke	08.2013	1[1][23]	1[1][36]	Interscope 3745689 [UK]	[gold-US][gold-UK][produced by KSHMR, Cirkut, Dr. Luke ,Jerome "J-Roc" Harmon, Pharrell, ProJay, Robin Thicke, Timbaland, will.i.am]
Paula	Robin Thicke	07.2014	200	9[5]	Star Trak 21107	[produced by Robin Thicke, Pro Jay]

piątek, 13 stycznia 2023

Weird Al Yankovic

Weird Al Yankovic, właśc. Alfred Matthew Yankovic (ur. 23 października 1959r w Lynwood w Kalifornii) - amerykański muzyk, satyryk, parodysta, akordeonista i producent telewizyjny.

Jest głównie znany ze swoich dowcipnych piosenek na tematy popkulturowe i parodii znanych utworów innych artystów.

Zaczął grać na akordeonie na dzień przed siódmymi urodzinami, osiągając biegłość na tym instrumencie w wieku dziesięciu lat. Al, opowiadał, że jako dziecko pobierał lekcje gry na akordeonie, ponieważ jego rodzice znali twórczość wokalisty i akordeonisty, "amerykańskiego króla polki" Frankie Yankovica i postanowili, że „powinien być jeszcze jeden grający na akordeonie Yankovic na świecie”. Muzycy nie byli spokrewnieni, ale w pewnym okresie współpracowali ze sobą. Al wykonał partię akordeonu w słynnym przeboju "Who Stole the Kishka?" na jednym z ostatnich albumów Frankiego "Songs of the Polka King, Vol. 1". Fragment utworu Frankiego „The Tick Tock Polka” znajduje się w utworze „Polka Face” na płycie "Weird Al's Alpocalypse".

Gdy usłyszał radiowe show Dr. Demento w 1976 roku wysłał mu kasetę z nagraniem swojej piosenki pt. Belvedere Cruising. Od tego zaczęła się jego kariera.

Trzy lata później Al był studentem architektury i DJ-em w radiu uniwersyteckim. Na antenie używał pseudonimu Weird Al, który stosuje do dziś. Kiedy znany z przeboju My Sharona zespół The Knack miał przyjechać na uniwersytet Cat Poly, Al zagrał na akordeonie parodię tego hitu zatytułowaną My Bologna. Spodobała się ona zespołowi, który doprowadził do wydania jej przez wytwórnię płytową, co dało Alowi sześciomiesięczny kontrakt. Słuchacze Dr. Demento umieścili to nagranie na czele listy przebojów Funny five.

W 1980 roku Al pracując w jednej z największych sieci radiowych stworzył parodię słynnej piosenki zespołu Queen „Another One Bites The Dust”, nazywając ją „Another One Rides The Bus”. Piosenka ta stała się tak popularna, że Al po raz pierwszy pojawił się w telewizji, w programie The Tomorrow Show Toma Snydera.

W 1981 roku Al, występując u boku Dr. Demento zachwycił Jaya Leveya, który wkrótce został jego managerem. Poradził Alowi aby zamiast występować solo stworzył zespół, w którym Jim West grał na gitarze elektrycznej, Steve Jay - basowej, Bermuda Schwartz - na bębnach. W 1992 do zespołu dołączył klawiszowiec Rubén Valtierra.

W 1985 roku Al współtworzył i wystąpił w częściowo fikcyjnym dokumencie na temat swojego życia pod tytułem The Compleat Al. W 1989 zagrał w oryginalnej komedii UHF, w której jak w swoich piosenkach m.in. parodiuje aktorów z klasyki kina. Scenariusz Weird Al stworzył wraz z Jayem Levey, który z kolei go wyreżyserował.

W styczniu 1998 roku Al przeszedł operację wzroku i zgolił wąsy, radykalnie zmieniając swój wygląd.

Alfred Matthew „Weird Al” Yankovic jest jedynym synem Nicolasa Louisa Yankovicia (pół Jugosłowianina, pół Amerykanina) i Mary Elizabeth Vivalda. Poślubił Suzanne Krajewski 10 lutego 2001 roku. Ich córka Nina przyszła na świat 11 lutego 2003 roku.

9 kwietnia 2004 roku rodzice Ala zostali znalezieni martwi w swoim domu w Fallbrook w Kalifornii. Prawdopodobnie ulegli zaczadzeniu na skutek pożaru. W noc po znalezieniu ciał Al dał koncert, mówiąc, że tak jak kiedyś jego muzyka pomagała fanom, tak teraz pomoże jemu w tych trudnych chwilach.

Oprócz bardzo znanych parodii, Al nagrał także wiele oryginalnych, dowcipnych piosenek, takich jak „Why Does This Always Happen to Me?” czy „Hardware Store”. Ostrze satyry jest wymierzane przez niego w elementy popkultury, takie jak telewizja („I Can't Watch This”), filmy („The Saga Begins”), fastfoody („Eat It”), muzykę pop (polki).

Parodie Ala rzadko mają na celu ośmieszenie autora piosenki, najczęściej ich dowcip polega na tworzeniu niespodziewanego, kontrastowego zestawienia wizerunku artysty z tematem utworu. Niektóre z jego piosenek są pastiszami, imitującymi bardziej styl danego zespołu niż konkretny utwór. Niektórzy z wykonawców „uhonorowanych” w ten sposób to: Coolio („Amish Paradise”), Devo („Dare To Be Stupid”), The B-52’s („Mr. Popeil”), Talking Heads („Dog Eat Dog”), Nine Inch Nails („Germs”), The Beach Boys („Trigger Happy”), Frank Zappa („Genius In France”), Oingo Boingo („You Make Me”), Nirvana („Callin' In Sick”, „Smells Like Nirvana”), The Police („Velvet Elvis”), AC/DC („Young, Dumb And Ugly”), James Taylor („Good Old Days”), Beastie Boys („Twister”), Cyndi Lauper („Girls Just Want To Have Lunch”), They Might Be Giants („Everything You Know Is Wrong”), Bob Dylan („Bob”), Green Day („Canadian Idiot”), The Kinks („Don't Wear Those Shoes”), Madonna („Like A Surgeon”), R.E.M. („Frank's 2000” TV”), Harry Chapin oraz Gordon Lightfoot („The Biggest Ball of Twine in Minnesota”), Chamillionaire („White & Nerdy”), Crash Test Dummies („Headline News”), Red Hot Chili Peppers („Bedrock Anthem”), Michael Jackson („Fat”, „Eat It”), Lady Gaga („Perform This Way”), James Blunt („You're Pitiful”), Miley Cyrus („Party in the CIA”).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Another One Rides The Bus/Gotta Boogie	Weird Al Yankovic	03.1981	-	104[2]	T.K. 1043	[written by John Deacon][produced by "Weird Al" Yankovic]
Ricky/Buckingham Blues	Weird Al Yankovic	04.1983	-	63[8]	Rock 'N' Roll 03849	[written by N. Chinn, M. Chapman, A. Yankovic, H. Adamson, E. Daniel][produced by Rick Derringer]
I Love Rocky Road/Happy Birthday	Weird Al Yankovic	08.1983	-	106[2]	Rock 'N' Roll 03998	[written by A. Merrill, J. Hooker, A. Yankovic][produced by Rick Derringer]
Eat It/That Boy Could Dance	Weird Al Yankovic	03.1984	36[7]	12[12]	Rock 'N' Roll 04374	[gold-US][written by M. Jackson, A. Yankovic][produced by Rick Derringer]
King Of Suede/Nature Trail To Hell	Weird Al Yankovic	05.1984	-	62[6]	Rock 'N' Roll 04451	[written by Sting, A. Yankovic][produced by Rick Derringer]
I Lost On Jeopardy/I'll Be Mellow When I'm Dead	Weird Al Yankovic	06.1984	-	81[3]	Rock 'N' Roll 04469	[written by G. Kihn, S. Wright, A. Yankovic][produced by Rick Derringer ]
Like A Surgeon/Slime Creatures From Outer Space	Weird Al Yankovic	06.1985	-	47[8]	Rock 'N' Roll 04937	[written by B. Steinberg, T. Kelly, A. Yankovic][produced by Rick Derringer]
Fat/You Make Me	Weird Al Yankovic	05.1988	80[4]	99[2]	Rock 'N' Roll 07769	[written by M. Jackson, A. Yankovic][produced by Rick Derringer]
Smells Like Nirvana/Waffle King	Weird Al Yankovic	04.1992	58[1]	35[11]	Rock 'N' Roll 75 314	[written by Kurt Cobain, Dave Grohl, Krist Novoselic, "Weird Al" Yankovic][produced by "Weird Al" Yankovic]
Headline News/Christmas at Ground Zero (Alternate Mix)	Weird Al Yankovic	10.1994	-	104[8]	Scotti Brothers 78 011	[written by Brad Roberts, Al Yankovic][produced by "Weird Al" Yankovic]
Amish Paradise/Everything You Know Is Wrong	Weird Al Yankovic	03.1996	-	53[16]	Rock 'N' Roll 78 061	[written by Artis Ivey, Jr.,Larry Sanders,Doug Rasheed,Stevie Wonder,"Weird Al" Yankovic,Sherwood Schwartz,George Wyle]
Gump/Spy Hard (Theme from the Motion Picture Spy Hard)	Weird Al Yankovic	05.1996	-	102[9]	Rock 'N' Roll 78 073	[written by Chris Ballew,"Weird Al" Yankovic][produced by "Weird Al" Yankovic]
White & Nerdy/Don't Download This Song	Weird Al Yankovic	10.2006	80[2]	9[20]	Way Moby	[platinum-US][written by "Weird Al" Yankovic, H. Seriki, A. Henderson][produced by "Weird Al" Yankovic]
Canadian Idiot	Weird Al Yankovic	10.2006	-	82[3]	Way Moby	[written by "Weird Al" Yankovic, Green Day][produced by "Weird Al" Yankovic]
Whatever You Like	Weird Al Yankovic	10.2008	-	104	Volcano	[written by Clifford Harris, James Scheffer, David Siegel, "Weird Al" Yankovic][produced by "Weird Al" Yankovic]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
"Weird Al" Yankovic	Weird Al Yankovic	05.1983	-	139[8]	Rock 'N' Roll 38 679	[gold-US][produced by Rick Derringer]
"Weird Al" Yankovic in 3-D	Weird Al Yankovic	03.1984	-	17[23]	Rock 'N' Roll 39 221	[platinum-US][produced by Rick Derringer]
Dare to Be Stupid	Weird Al Yankovic	07.1985	-	50[16]	Rock 'N' Roll 40 033	[platinum-US][produced by Rick Derringer]
Polka Party!	Weird Al Yankovic	11.1986	-	177[4]	Rock 'N' Roll 40 520	[produced by Rick Derringer]
Even Worse	Weird Al Yankovic	05.1988	-	27[26]	Rock 'N' Roll 44 149	[platinum-US][produced by Rick Derringer]
UHF – Original Motion Picture Soundtrack and Other Stuff	Weird Al Yankovic	08.1989	-	146[4]	Rock 'N' Roll 45 265	[produced by Rick Derringer]
Off the Deep End	Weird Al Yankovic	05.1992	-	17[27]	Scotti Brothers 75 256	[platinum-US][produced by "Weird Al" Yankovic]
Alapalooza	Weird Al Yankovic	10.1993	-	46[24]	Scotti Brothers 75 415	[gold-US][produced by "Weird Al" Yankovic]
Greatest Hits Volume II	Weird Al Yankovic	12.1994	-	198[1]	Scotti Brothers 75 456	-
Bad Hair Day	Weird Al Yankovic	03.1996	-	14[56]	Scotti Brothers 75 500	[2x-platinum-US][produced by "Weird Al" Yankovic]
Running with Scissors	Weird Al Yankovic	07.1999	-	16[32]	Way Moby 32 118	[platinum-US][produced by "Weird Al" Yankovic]
Poodle Hat	Weird Al Yankovic	06.2003	-	17[15]	Way Moby 31 294	[produced by "Weird Al" Yankovic]
Straight Outta Lynwood	Weird Al Yankovic	09.2006	-	10	Way Moby 89951	[gold-US][produced by "Weird Al" Yankovic]
The Essential "Weird Al" Yankovic	Weird Al Yankovic	10.2009	-	178	Way Moby 88697	[produced by Rick Derringer, "Weird Al" Yankovic]
Alpocalypse	Weird Al Yankovic	06.2011	-	9	Way Moby 89328	[produced by "Weird Al" Yankovic]
Mandatory Fun	Weird Al Yankovic	07.2014	71[1]	1	Way Moby 09375	[produced by "Weird Al" Yankovic]

Slow Moving Millie

Amelia Warner (ur. Amelia Catherine Bennett ; 4 czerwca 1982r) to angielska muzyk, kompozytorka i była aktorka. Warner urodziła się jako Amelia Catherine Bennett w Birkenhead w Merseyside jako jedyne dziecko aktorów Annette Ekblom i Aluna Lewisa. Jej wujem ze strony ojca jest aktor Hywel Bennett.

Warner rozpoczęła karierę aktorską jako członek młodzieżowej grupy teatralnej Royal Court. Zagrała także w adaptacji BBC Lorny Doone z 2000 roku i zagrała drugoplanowe role w filmach takich jak Æon Flux i Stoned . W 2015 roku samodzielnie wydała klasyczną instrumentalną EP-kę zatytułowaną Arms. W 2016 roku Amelia zaczęła pisać muzykę do filmów, zaczynając od Mum's List, a następnie Mary Shelley.

W 2017 roku wydała swoją drugą EP-kę zatytułowaną Visitors pod swoim nazwiskiem, Amelia Warner. W 2018 roku Amelia Warner zdobyła nagrodę Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Muzyki Filmowej dla Przełomowej Kompozytorki Roku za swoją debiutancką ścieżkę dźwiękową do filmu Mary Shelley. 28 września 2020 roku Fearne Cotton ogłosiła, że wydaje album „Happy Place”, na którym znajduje się muzyka wielu artystów, którzy koncentrują się na zdrowiu psychicznym i dobrym samopoczuciu. Pierwszym singlem, który ukazał się tego samego dnia co ogłoszenie, jest piosenka „Lockdown Kittens Dancing”, zawierająca muzykę Amelii Warner, zaczerpniętą z jej piosenki „For Love” z jej EP-ki „Haven” wydanej w czerwcu 2020 roku. w tym samym roku została zaproszona do Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej.

Wolno poruszająca się kariera Millie Warner rozpoczęła się w lipcu 2009 roku, kiedy napisała i wykonała piosenkę „Beasts” pod pseudonimem Slow Moving Millie dla reklamy telewizyjnej Virgin Media. Utwór został następnie wydany 17 sierpnia 2009 roku. Jej drugi singiel, „Rewind City”, został również wykorzystany w innej reklamie dla Orange UK i wyreżyserował go Ringan Ledwidge. W październiku 2011r Warner podpisała kontrakt płytowy z Island Records. Jej cover utworu The Smiths z 1984 roku B-Side „ Please, Please, Please, Let Me Get What I Want ” został wydany 11 listopada 2011 roku i został wybrany jako ścieżka dźwiękowa do świątecznej reklamy Johna Lewisa 2011 .

Od czasu wydania albumu Renditions komponowała także muzykę do reklam i filmów krótkometrażowych. Jej pierwszą główną ścieżką dźwiękową był brytyjski film krótkometrażowy Mam. Wkrótce potem Warner wydała swoją wyprodukowaną przez Fyfe Dangerfield EP-kę Arms pod szyldem Universal Music. W 2016 roku napisała muzykę do swojego pierwszego filmu pełnometrażowego, Mum's List, a następnie do filmu Mary Shelley.

Warner poślubiła Colina Farrella podczas nielegalnej ceremonii w 2001 roku; zakończyli związek cztery miesiące później. Wyszła za mąż za Jamiego Dornana w 2013 roku. Ma trzy córki.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Please, Please, Please, Let Me Get What I Want	Slow Moving Millie	11.2011	31[8]	-	Island GBUM 71110049	[written by Johnny Marr, Morrissey]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Renditions	Slow Moving Millie	12.2011	89[1]	-	Island 2791229	-

wtorek, 10 stycznia 2023

Ron Holden

Rolan Webster Holden (ur. 7 sierpnia 1939r - zm. 22 stycznia 1997r) był amerykańskim wokalistą popowym i rytmicznym i bluesowym z Seattle w stanie Waszyngton w Stanach Zjednoczonych. Występował w The Lloyd Thaxton Show, Mike Douglas Show, American Bandstand (z Connie Francis, The Crests, Bobby Freeman i Conway Twitty) oraz The Dick Clark Show. Występował w Apollo Theatre z artystami Jackiem Wilsonem, The Crests i Redd Foxx. Najbardziej godne uwagi były przystanki w trasie koncertowej USO z Elvisem Presleyem, Patem Boone i Connie Francis.

W latach 1958-1965 Holden koncertował z Hank Ballard & the Midnighters , James Brown , Brook Benton , Etta James , Cleve Duncan & the Penguins , Rosie and the Originals , the 5 Royales , the Coasters , Freddy Cannon , the Crests , Marvin & Johnny , Don i Dewey, Big Joe Turner, Marv Johnson, Mickey & Silvia, Harvey Fuqua & the Moonglows, Jimmy Clanton, the Olympics, Donnie Brooks i Bill Haley. W 1969 roku Holden, jako wokalista / artysta estradowy, założył sześcioosobowy zespół rockowy i R&B: Ron Holden & Good News. Good News występował w różnych klubach i na festiwalach w okolicach Seattle/Tacoma przez około osiem miesięcy. Członkami grupy byli Charles Jefferson (trąbka), Bob Cozzetti (trąbka), Tim Gemmill (saksofon tenorowy i flet), Steve Swartz (perkusja), Toby Cyer (gitara elektryczna) i Bruce Ransom (bas elektryczny i gitara). Wpływy obejmowały Jamesa Browna, Chicago i Blood, Sweat & Tears.

Holden został odkryty przez Larry'ego Nelsona, który właśnie porzucił pracę jako policjant, aby założyć własną wytwórnię płytową. Holden rozpowszechnił plotkę, że Nelson słyszał, jak śpiewał, gdy był przetrzymywany w więzieniu hrabstwa King po aresztowaniu za posiadanie marihuany i alkoholu, ale historia nie została potwierdzona. W 1959 roku Holden nagrał singiel „ Love You So ”, który stał się hitem w Stanach Zjednoczonych, osiągając 11. miejsce na liście Billboard R&B w USA i 7. miejsce na liście Billboard Hot 100 w kwietniu 1960 r. Donna Records, własność wytwórni płytowej Boba Keane, wkrótce potem kupił prawa do nagrań Holdena i wydał pełny album zatytułowany Love You So; ta płyta została ponownie wydana przez Del-Fi Records w 1994 roku.

Holden powrócił na listy przebojów w 1974 roku z „Can You Talk?” (R&B w USA nr 49). Zmarł na atak serca w Rosarito Beach w Baja California w Meksyku w 1997 roku.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Love You So/My Babe	Ron Holden	04.1960	-	7[19]	Donna 1315	[written by Ron Holden][11[9].R&B Chart]
Can You Talk?/I Need Ya	Ron Holden	03.1974	-	-	Now 6	[written by Williams, Green][produced by Brian Ross][49[10].R&B Chart]

poniedziałek, 9 stycznia 2023

Modern Records

W przypadku wszystkich nieoficjalnych/bootlegowych wydań tej wytwórni proszę używać Modern Records . „Hollywood” czasami dodawany do grafiki etykiety. Ta wytwórnia została założona wiosną 1945 roku (jako Modern Music w Los Angeles w Kalifornii przez braci Joe Bihari, Saula Bihari i Julesa Bihari. Les Bihari dołączył do swoich braci po drugiej wojnie światowej.

Nazwa wytwórni zmieniła się na Modern Records w 1948 roku. Bihari Brothers nagrywali country i western, jazz, popularny, blues i gospel, ale głównym celem był r&b. Bracia przekształcili Modern w dużą wytwórnię bluesową i R&B. Ich pierwszym sukcesem był „Swingin' the Boogie” Haddy Brooks. Kupili tłocznię i podzielili między siebie zadania po równo: Jules był odpowiedzialny za wykrywanie talentów i nagrywanie, Saul za produkcję, a Lester za dystrybucję. Joe pracował z Ikiem Turnerem jako łowca talentów w rejonie Memphis, odkrywając między innymi Johnny'ego „Guitar” Watsona.

We wczesnych latach pięćdziesiątych Biharis założyli kilka spółek zależnych: RPM Records, Flair Records i Meteor Records, która została założona w Memphis w 1952 roku i była kierowana przez Lestera Bihari. Odnoszący sukcesy artyści z wytwórni Biharis to między innymi BB King , Elmore James , John Lee Hooker , Etta James , Lightnin 'Hopkins , Lowell Fulson , Rufus Thomas i Charlie Feathers .

Później otworzyli więcej spółek zależnych: Crown Records z artystami takimi jak Johnny Cole, Vic Damone, Trini Lopez z Johnnym Torresem, Jerry Cole, Dave Clark Five i United Superior Records. W latach sześćdziesiątych założyli spółkę zależną Yuletide Series, która specjalizowała się w płytach bożonarodzeniowych (głównie z Johnnym Cole'em i Robertem Evansem Chorus).

W połowie lat 60-tych Modern Records zbankrutowało i przestało działać, ale katalog trafił wraz z kierownictwem do Kent Records. Po śmierci Saula, Lestera i Julesa Bihari, poprzedni katalog wytwórni został licencjonowany przez Ace Records Ltd. (Wielka Brytania) w połowie lat 80-tych, kiedy to wytwórnia stała się Kent Records, a następnie została przez nich zakupiona w latach 90-tych.

Single na listach przebojów

John Lee Hooker & His Guitar  	Hobo Blues / Hoogie Boogie   	.1949 5.R&B Chart
John Lee Hooker & His Guitar Sally May / Boogie Chillen' .1948 1.R&B Chart
John Lee Hooker & His Guitar Crawlin' King Snake .1949 6.R&B Chart
John Lee Hooker & His Guitar I'm In The Mood / How Can You Do It .1951 1.R&B Chart
Floyd Dixon Dallas Blues / Helen .1949 10.R&B Chart
Lightnin' Hopkins Tim Moore's Farm / You Don't Know   .1949 13.R&B Chart
Hadda Brooks Trio Humoresque Boogie / That's My Desire  .1947 4.R&B Chart
Hadda Brooks Out Of The Blue / Bully Wully Boogie  .1948 9.R&B Chart
Hadda Brooks Tootsie Timesie / What Have I Done  .1948 3.R&B Chart
Jimmy Witherspoon No Rollin' Blues / Big Fine Girl  .1949 4.R&B Chart
Jimmy Witherspoon The Wind Is Blowin / Would My Baby Make A Change .1952 7.R&B Chart
Pee Wee Crayton  Blues After Hours / I'm Still In Love With You .1948  1.R&B Chart
Pee Wee Crayton  Texas Hop / Central Avenue Blues .1948  5.R&B Chart
Pee Wee Crayton  "The Bop Hop" / I Love You So .1949  6.R&B Chart
Roy Hawkins  Why Do Things Happen To Me / Royal Hawk  .1950 2.R&B Chart
Roy Hawkins  The Thrill Is Gone / Trouble Makin' Woman  .1951 6.R&B Chart
 Helen Humes  Million Dollar Secret / I'm Gonna Let Him Ride 	.1950 6.R&B Chart
Little Willie Littlefield  It's Midnight (No Place To Go) / Midnight Whistle .1949  3.R&B Chart
Little Willie Littlefield  Farewell / Drinkin' Hadacol .1949  5.R&B Chart
Little Willie Littlefield And Little Lora Wiggins   I've Been Lost / Once Was Lucky .1951  10.R&B Chart
Jimmie Lee & Artis  My Heart's Desire / Blue And Lonesome .1952 7.R&B Chart
Johnny Moore's Three Blazers  You Left Me Forsaken / So Long  .1946  4.R&B Chart
Johnny Moore's Three Blazers Playing Numbers / Dragnet Blues .1953  8.R&B Chart
Marvin And Johnny  	Tick Tock / Cherry Pie  .1954 9.R&B Chart
Etta James And "The Peaches"  	The Wallflower / Hold Me, Squeeze Me .1955 	1.R&B Chart
Cadets Stranded In The Jungle / I Want You .1956  15.US

Smokey Hogg

Andrew „Smokey” Hogg (ur. 27 stycznia 1914 r- zm. 1 maja 1960r) był amerykańskim powojennym muzykiem bluesowym i country bluesa z Teksasu . Hogg urodził się niedaleko Westconnie w Teksasie i dorastał na farmie. Gry na gitarze nauczył go jego ojciec, Frank Hogg. Będąc jeszcze nastolatkiem, połączył siły z gitarzystą slide i wokalistą BK Turnerem, znanym również jako Black Ace, i para podróżowała razem, grając na torze terpentyny i obozach drwali, w wiejskich salach tanecznych i grach koncertowych wokół Kilgore, Tyler, Greenville i Palestyna, we wschodnim Teksasie.

W 1937 roku Decca Records sprowadziła Hogga i Black Ace'a do Chicago w celu nagrania. Pierwsza płyta Hogga, „Family Trouble Blues” wspierana przez „Kind Hearted Blues”, została wydana pod nazwiskiem Andrew Hogg. To był odosobniony przypadek - nie wrócił do studia nagraniowego przez ponad dekadę. Na początku lat czterdziestych Hogg był żonaty i dobrze zarabiał na życie, grając w okolicy Deep Ellum w Dallas w Teksasie. Hogg został powołany w połowie lat czterdziestych. Po krótkim pobycie w armii amerykańskiej kontynuował pracę w rejonie Dallas, gdzie stawał się dobrze znany.

W 1947 roku zwrócił na siebie uwagę Herberta T. Rippy Sr., szefa wytwórni płytowej Bluebonnet Records z Dallas, który nagrał z nim kilka utworów i wydzierżawił mastery firmie Modern Records. Pierwszym wydawnictwem w Modern była piosenka Big Billa Broonzy'ego „Too Many Drivers”. Sprzedawał się na tyle dobrze, że Modern sprowadził Hogga do Los Angeles, aby połączył więcej utworów ze swoim zespołem muzyków studyjnych. Te piosenki obejmowały jego dwa największe hity, „Long Tall Mama” z 1949 roku i inny utwór Broonzy'ego, „Little School Girl”.

W styczniu 1950 roku „Little School Girl” osiągnął 5. miejsce na liście Billboard Retail R&B i 9. miejsce. na liście najczęściej granych Juke Box R&B. Jego dwuczęściowy „Penitentiary Blues” (1952) był remakiem więziennej piosenki „Ain't No More Cane on the Brazos”. Na styl Hogga wpłynęli Broonzy, Peetie Wheatstraw i Black Ace. Jego gra była zwykle niespójna rytmicznie; autor i krytyk Peter Guralnick zauważył, że „w muzyce Smokey Hogg nigdy nie ma rytmu jako takiego, chociaż czasami można wykryć puls”.

Jego muzyka była popularna wśród nabywców płyt na Południu w późnych latach czterdziestych i wczesnych pięćdziesiątych XX wieku, a on kontynuował pracę i nagrywanie do końca lat pięćdziesiątych. Zmarł w McKinney w Teksasie w 1960 roku na krwotoczny wrzód w wieku 46 lat.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Long Tall Mama/I Feel Good	Smokey Hogg	08.1948	-	-	Modern 574	[written by Smokey Hogg][9[1].R&B Chart]
Little School Girl / Suitcase Blues	Smokey Hogg	01.1950	-	-	Modern 704	[written by Smokey Hogg][5[5].R&B Chart]