Kapp Records

 Kapp Records była niezależną wytwórnią płytową założoną w 1954 roku przez Davida Kappa w Nowym Jorku, brata Jacka Kappa (który założył American Decca Records w 1934 roku). David Kapp założył własną wytwórnię po pracy z Decca i RCA Victor .  Kapp udzielił licencji London Records na ich wydanie w Wielkiej Brytanii.

W 1967 roku David Kapp sprzedał swoją wytwórnię MCA Inc., a wytwórnia została przekazana pod zarząd Uni Records ; Kapp został skonsolidowany z innymi wytwórniami MCA w 1971 roku, a w 1973 roku MCA Records wydała ostatnią płytę Kappa. Albumy katalogowe, które nadal się sprzedawały, zostały ponumerowane i ponownie wydane przez wytwórnię MCA.

Filie Kappa to m.in. Medallion Records ( wytwórnia audiofilska ), Congress Records , Leader Records i Four Corners Records z logo „4 Corners of the World”. Four Corners powstało w celu promowania europejskich artystów, takich jak Françoise Hardy , Raymond Lefèvre i The Barclay Singers.

Obecnie katalog Kapp Records jest własnością następcy MCA Universal Music Group poprzez jej spółkę zależną Geffen Records. 

                         Albumy na listach przebojów Billboard 200 

Daydreams - Roger Williams [1956]   #19
Roger Williams Plays the Wonderful Music of the Masters - Roger Williams [1956]  #16
Almost Paradise - Roger Williams [1957]   #20
Fascination - Jane Morgan & The Troubadors [1957]   #13
Till - Roger Williams [1958]   #4
Near You - Roger Williams [1/59]   #9
More Songs of the Fabulous Fifties - Roger Williams [6/59]   #11
With These Hands - Roger Williams [9/59]   #8
 Christmas Time - Roger Williams [1961]   #105
Always: Meldoies That Will Last Forever - Roger Williams [1/60]  #25

More Jose Jimenez - Jose Jimenez (Bill Dana) [12/61]  , #109
Temptation - Roger Williams [1960]   #5
Roger Williams' Greatest Hits - Roger Williams [10/61]   #44
Mighty Day on Campus - Chad Mitchell Trio [11/61]  #39
Maria - Roger Williams [1962]   #9
Midnight in Moscow - Kenny Ball & His Jazzmen [2/62]   #13
At the Bitter End - Chad Mitchell Trio [7/62]  #81
Mr. Piano - Roger Williams [8/62]   #27
Country Style - Roger Williams [1963]  #122
Blowin' in the Wind - Chad Mitchell Trio [1963]   #87
Fly Me to the Moon and the Bossa Nova Pops - Joe Harnell & His Piano & Orchestra [1963] (  #3
Our Secret Weapon - Jose Jimenez (Bill Dana) [1963]   #30
The "President" Strikes Back! - Marc London [1963]   #35
Call Me Irresponsible and the Jack Jones Hits - Jack Jones [1963]   #98
Jose Jimenez in Jollywood - Jose Jimenez (Bill Dana) [1963]  #128
The Best of Chad Mitchell Trio - Chad Mitchell Trio [1963]  #63
For You - Roger Williams [1963]  #59
Wives and Lovers - Jack Jones [1963]  #18
The Solid Gold Steinway - Roger Williams [1964]  #27
Meet the Searchers/Needles & Pins - Searchers [3/64]   #22
Bewitched - Jack Jones [5/64] #43
Where Love Has Gone - Jack Jones [1964]  #62
Academy Award Winners - Roger Williams [1964]  #126
This Is Us - Searchers [1964] #97

The New Searchers LP - Searchers [1965]  #112
Roger Williams Plays the Hits - Roger Williams [1965] #118
Dear Heart - Jack Jones [1965]  #11
Summer Wind and Your Special Requests - Roger Williams [1965]  #63
Autumn Leaves - 1965 - Roger Williams [1965]  #130

For the "In" Crowd - Jack Jones [1966]  #147
Younger Girl - Critters [1966]   #147
The Impossible Dream - Jack Jones [1966]   #9
Jack Jones Sings - Jack Jones [1966]   #75
Born Free - Roger Williams [1966]   #7
Lady - Jack Jones [1967]  #23
Roger! - Roger Williams [1966]  #51
Golden Hits - Roger Williams [1967]   #87
Our Song - Jack Jones [1967]   #148
The New Born Free - Hesitations [1968]  #193
More Than a Miracle - Roger Williams [1968]   #164
What the World Needs Now Is Love! - Jack Jones [1968]   #167
Only for Lovers - Roger Williams [1968]  #131
 Love Theme from "Romeo & Juliet" - Roger Williams [1969]   #145
Roger Williams - Love Story [1971] (3-71, #112
Gypsies, Tramps & Thieves - Cher [1971]   #16
Summer of '42 - Roger Williams [1971]  #187
Sonny & Cher Live - Sonny & Cher [1971]   #35
All I Ever Need Is You - Sonny & Cher [1972]  #14
Love Theme from the Godfather - Roger Williams [1972]  #187
Foxy Lady - Cher [1972]  #43
Songs of the Fabulous Fifties - Roger Williams [1957]   #6
Songs of the Fabulous Forties - Roger Williams [1957]   #19

Roger Williams - Roger Williams  3-56, #19

 

Daydreams - Roger Williams [1956] (8-56, #19

 Roger Williams - Roger Williams [2/56] (3-56, #19

Roger Williams - Roger Williams [2/56] (3-56, #19Roger Williams - Roger Williams [2/56] (3-56, #19

Roger Williams - Roger Williams [2/56] (3-56, #19Roger Williams - Roger Williams [2/56] (3-56, #19 Williams - Roger Williams [2/56] (3-56, #19Roger Williams - Roger Williams [2/56] (3-56, #19

Racing Cars

 Racing Cars to walijski zespół popowy, założony w Rhondda Valleys w Walii w 1973 roku.Jedynym hitem był „They Shoot Horses, Don't They?”, który zadebiutował na czternastym miejscu na brytyjskiej liście singli w 1977 roku. , i został zainspirowany filmem  They Shoot Horses, Don't They? Trasa koncertowa obejmowała suportowanie Bad Company w 1976 roku.

Podpisali kontrakt z jedną z największych brytyjskich wytwórni płytowych tamtych czasów, Chrysalis Records .Debiutancki album Racing Cars przyniósł ich jedyny hit z utworem „They Shoot Horses, Don't They?”  Bez żadnych podobnych dalszych występów na listach bestsellerów, zespół ostatecznie uzyskały status artysty jednego przeboju. Jednak zespół był na tyle ugruntowany na trasach koncertowych, że w 1977 i 1978 roku wydał dwa kolejne albumy, które zawierały partie   sesyjnego pianisty Geraint Watkinsa ; amerykańskiego saksofonisty Jerry Jumonville ; The Bowles Brothers Band ( harmonie wokalne ); oraz Ray Ennis z Newport, który wcześniej grał z zespołem Good Habit . 

 Te nigdy nie osiągnęły takich samych wyżyn handlowych. Morty i Graham Williams grali razem w lokalnych zespołach, takich jak Morty and the Frantics, a także w późniejszych ewolucjach, w tym w Strawberry Dust. Byli bardzo dobrze znani w walijskim klubie.

 Racing Cars rozpadł się po raz pierwszy pod koniec lat 70-tych. W 1980 roku Morty wydał solowy album Love Blind . W 1981 roku Morty dołączył do zespołu The Bleeding Hearts z muzykami Paulem Rosserem, Bobem Watkinsem i Dave'em Ilesem. Morty zasugerował, że nazwają siebie Racing Cars. Kiedy ten zespół dobiegł końca, główny wokalista Morty śpiewał chórki dla takich artystów jak The Beach Boys , Tina Turner i Bryan Adams . Morty spotkał się z lokalnymi muzykami i założył Gareth Thomas Mortimer Band (GTM Band).

Morty, Graham Hedley Williams i Paul Rosser ponownie zjednoczyli się jako Racing Cars i grali koncerty w całej Europie, po zreformowaniu w 2000 roku nowym albumem, Bolt From The Blue, który został wydany przez DA Records  .

Ostatni album Racing Cars, Second Wind , został wydany w październiku 2007r.  

Gareth Mortimer zmarł 17 grudnia 2015 r. w swoim domu w Rhondda w Walii na raka w wieku 66 lat.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
They Shoot Horses Don't They?/Four Wheel Drive	Racing Cars	02.1977	14[7]	-	Chrysalis CHS 2129	[written by G. Mortimer][produced by Bill Price, Racing Cars]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Downtown Tonight	Racing Cars	02.1977	39[6]	-	Chrysalis CHR 1099	-

Racey

 Racey to brytyjska grupa popowa założona w 1976 roku w Weston-super-Mare w Somerset w Anglii przez Clive'a Wilsona i Phila Fursdona.  Odnieśli sukces w późnych latach siedemdziesiątych i wczesnych osiemdziesiątych dzięki hitom takim jak „ Lay Your Love on Me ” i „ Some Girls ”. Ich piosenka „Kitty” z 1979 roku stała się międzynarodowym hitem w 1981 roku   Toni Basil, kiedy przerobiła ją na „ Mickey ”.



W oryginalnym składzie znaleźli się Richard Gower (ur. 1955r w Hackney , Londyn, Anglia; wokal i instrumenty klawiszowe), Phil Fursdon (wokal i gitara), Pete Miller (wokal i bas) oraz Clive Wilson (wokal i perkusja). Po wczesnych sukcesach w lokalnych pubach zwrócili na siebie uwagę Mickie Mosta .  Pierwszy singiel Racey , „Baby It's You”, został napisany przez członków Smokie, Chrisa Normana i Pete'a Spencera i wydany w 1978 roku. Ich drugi singiel, „Lay Your Love on Me”, był pierwszym hitem grupy, osiągając  3 pozycję na UK Singles Chart od końca 1978 do początku 1979 roku.Trzeci singiel, „Some Girls”, został napisany dla amerykańskiego zespołu Blondie ,   którego Mike Chapman również był producentem, ale zamiast tego został przekazany Racey  jako kontynuacja „Lay Your Love on Me”.  

"Some Girls" zostało później nagrane przez Barry'ego Manilowa na jego album "Here Comes the Night" z 1982 roku). Następnie zespół rozstał się z Chinnem i Chapmanem po wydaniu albumu i chociaż kontynuowali grę i trasę koncertową, wydali tylko kilka innych singli, które nie dorównywały swoim poprzednim sukcesom. Jedynym albumem, jaki stworzyli w oryginalnym składzie, był ich debiutancki album z 1979 roku Smash and Grab .  

Zespół formalnie rozpadł się w 1985 roku i od tego czasu istnieją dwie odrębne grupy o nazwie Racey, jedna z członkiem zespołu Richardem Gowerem, a druga z Clive'em Wilsonem, Philem Fursdonem i Pete'em Millerem, oryginalnym basistą . Miller zmarł na raka 6 maja 2003 r  Kilka albumów i płyt CD z ponownymi nagraniami oryginalnych hitów, jak również nowy materiał jest dostępnych z obu obecnych wersji grupy.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Lay Your Love On Me/I Believed You	Racey	11.1978	3[14]	-	RAK RAK 284	[written by Nicky Chinn, Mike Chapman][produced by Mickie Most]
Some Girls/Fighting Chance	Racey	03.1979	2[11]	-	RAK RAK 291	[written by Nicky Chinn, Mike Chapman][produced by Mickie Most]
Boy Oh Boy/Sensational Buzz	Racey	08.1979	22[9]	-	RAK RAK 297	[written by Glo Macari, Roger Ferris][produced by Mickie Most]
Runaround Sue/Hold Me Close	Racey	12.1980	13[10]	-	RAK RAK 325	[written by Dion DiMucci,Ernie Maresca][produced by Mickie Most]

Rabbit

 Rabbit (pierwotnie The Cherries ) był australijskim zespołem glam rockowym z Newcastle , założonym w 1973 roku przez Jima Porteusa na gitarze basowej, Phila Screena na perkusji i Marka Tinsona na gitarze i wokalu. W październiku 1974 roku dołączył do nich Dave Evans (ex- AC / DC ) - wokal. Grupa przeniosła się do Sydney i wydała dwa albumy, Rabbit (1975) i Too Much Rock n Roll (1976), zanim rozpadła się pod koniec 1977 roku. Porteus, Screen i Tinson wrócili do Newcastle, gdzie utworzyli hardrockowy zespół Heroes, z Peterem de Jongiem -gitara i wokal. Wydali album zatytułowany Heroes w październiku 1980r i rozwiązali się w 1982r.

The Cherries powstało w 1973 roku w Newcastle jako glam rockowy zespół Jima Porteusa na gitarze basowej, Phila Screena na perkusji i Marka Tinsona na gitarze prowadzącej i wokalu.   Zostali przemianowani na Rabbit i zagrali mieszankę oryginałów i coverów Alice Cooper , The Who i Sweet . Wokalista Greg Douglas dołączył na początku 1974 roku i został zastąpiony w październiku tego samego roku przez Dave'a Evansa , wokalistę założyciela zespołu AC / DC . Evans widział grupę występującą „w nocnym klubie Chequers w Sydney i był pod wrażeniem ich konfrontacyjnej obecności na scenie”. 

Według australijskiego muzykologa, Iana McFarlane'a , Rabbit grał „  komercyjny glam-boogie (gdzieś pomiędzy amerykańskimi grupami, takimi jak Kiss i Brownsville Station), a członkowie wystroili się w jedwabne bluzki z nagą klatką, spandexowe legginsy i wysokie buty na obcasie ... Punktem kulminacyjnym występów zespołu były spektakularne pokazy ziejące ogniem  ”.  Grupa przeniosła się do Sydney, gdzie podpisała kontrakt z CBS Records Australia .   Debiutancki singiel Rabbit, "Lady La Di Da",   był coverem utworu szwedzkiej grupy New Quidesty Blaise (aka NQB), napisanego przez gitarzystę i wokalistkę tego zespołu, Elisabeth Åhlander. 

Następnie wydali swój debiutancki album w 1975 roku.   Ich drugi singiel, „Running Bear”, ukazał się w grudniu tego roku. David Hinds (były Marshall Brothers) dołączył do składu na gitarze prowadzącej w 1976 roku.  Zespół został opisany jako szalony i gwałtownie hedonistyczny. Przed swoim drugim albumem, Too Much Rock n Roll (październik 1976), wydali dwa kolejne single, „Wildfire” (maj) i utwór tytułowy (sierpień) - oba znalazły się w pierwszej setce listy Kent Music Report Singles Chart.  Album dotarł do pierwszej 60 na liście albumów Kent Music Report.

Tinson i Screen opuścili zespół na początku 1977 roku; Barry Lytten dołączył jako perkusista, a Tinson nie został zastąpiony.  Cover hitu Paula Revere & the Raiders z 1969 roku, "Let Me", została wydana przez Rabbit jako singiel w lipcu 1977r.  Evans opuścił grupę w październiku i wkrótce po rozwiązaniu Rabbit. Porteus, Screen i Tinson utworzyli hardrockową grupę Heroes w Newcastle, która wydała swój album zatytułowany w październiku 1980; rozpadli się w 1982 roku. Hinds dołączył do grupy hardrockowej z Sydney, Finch w 1977r.   Po tym, jak Heroes podzielił się Screen i Tinson obaj dołączyli do Swanee, a następnie byli członkami Tex Pistols.Evans był członkiem wielu innych zespołów: Dave Evans and the Line-Ups, Hot Cockerel, David Evans and Thunder Downunder oraz Surprise Party.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Wildfire/Bad Girls	Rabbit	05.1976	86[7]	-	CBS BA 222207/-	[written by D. Van Eaton, L. Van Eaton][produced by Peter Dawkins]
Too Much Rock 'N' Roll/Shake That Thing	Rabbit	08.1976	64[14]	-	CBS BA 222227/-	[written by M. Tinson][produced by Peter Dawkins]
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	US	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Too Much Rock n Roll	Rabbit	09.1976	53[9]	-	CBS SBP 234866/-	-

 

John Wesley Ryles

 John Wesley Ryles (urodzony 2 grudnia 1950r) to amerykański artysta muzyki country. Ryles nagrał serię hitów country, poczynając od 1968 roku, kiedy był jeszcze nastolatkiem, i kontynuując przez lata 80-te. Nie nagrywa już jako główny artysta, ale pozostaje aktywny w przemyśle muzycznym jako muzyk sesyjny .

W wieku 17 lat zadebiutował w 1968 roku singlem „ Kay ”, który znalazł się w pierwszej dziesiątce list przebojów Billboard Hot Country Singles (obecnie Hot Country Songs ) oraz utworem tytułowym do jego debiutanckiego albumu dla Columbia Records . 

Później Ryles nagrał jeden album, Reconsider Me , dla wytwórni Plantation, który w utworze tytułowym wyprodukował singiel nr 39. Potem pojawiły się dwa nie-albumowe single, „Tell It Like It Is” i „When a Man Loves a Woman”, oba wydane przez wytwórnię Music Mill w 1976 roku. 

Następnie przeniósł się do Dot Records . Jego pierwszy singiel w ABC / Dot, „Fool”, uplasował się na 18 miejscu listy Hot Country, a następnie jego singiel z największym sukcesem - „Once in a Lifetime Thing” nr 5.  Kiedy ta wytwórnia połączyła się z MCA Records , wydał tam album Let the Night Begin . Pierwszy singiel „Liberated Woman” uplasował się na 14. miejscu listy Billboard Hot Country. Potem nastąpiło wykonanie utworu „ Always on My Mind” , który zajął 20 miejsce na liście Billboard Hot Country.   Ostatnia piosenka z tego albumu, „Perfect Strangers”, osiągnęła 24 miejsce na liście Billboard .

Potem pojawiły się dwa kolejne single, które ukazały się w wytwórni Primero: „We've Got to Start Meeting Like This” i „Just Once”, a następnie „She Took It Too Well” z 16th Avenue Records w 1984 roku.  Ostatnia wytwórnia, dla której nagrywał to Warner Bros. Records pomiędzy 1987 a 1988 rokiem. Mimo że dotarł do Top 20 z „Louisiana Rain” podczas pobytu w Warner, nie wydał albumu dla tej wytwórni. 

Od czasu wydania swojego ostatniego singla w 1988 roku, Ryles służył głównie jako wokalista w chórkach, śpiewając na płytach z Randym Travisem, Brooksem i Dunnem, Alanem Jacksonem, Rebą McEntire, Toby Keith, George'em Jonesem, Martiną McBride, Garth Brooksem innymi. Był głównym głosem w reklamach telewizyjnych i radiowych dla Wal-Mart, McDonald's, Sears, The American Dairy Association, Dollar General Stores i Coors Beer. Dodatkowo dodał chórki do reklam American Airlines, Ford Trucks, GMC Trucks, Dodge Trucks, General Electric i Applebee's. Jego głos można również usłyszeć w filmach Beverly Hillbillies, Honeymoon in Vegas, Hope Floats, Prince Of Egypt, Lawless, Babe: Pig In The City, Scooby Doo And The Witch's Ghost oraz Billy: The Early Years.
 

Ryles jest żonaty z Joni Lee Twitty, córką piosenkarza country Conway'a Twitty.

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Kay/Come On Home	John Wesley Ryles	12.1968	-	83[5]	Columbia 44682	[written by Hank Mills][produced by George Richey][9[12].Country Chart]
I've Just Been Wasting My Time/The House On The Hill	John Wesley Ryles	05.1970	-	-	Columbia 45119	[written by J. Foster, B. Rice][produced by Glenn Sutton][17[8].Country Chart]
Reconsider Me/ Mobile	John Wesley Ryles	12.1971	-	-	Plantation 81	[written by Mira Smith, Margaret Lewis][produced by Tommy Allsup][39[1].Country Chart]
Fool/I Fought The Law	John Wesley Ryles	06.1977	-	-	ABC Dot 17679	[written by T. Skinner][produced by Johnny Morris][18[8].Country Chart]
Once In A Lifetime Thing/Wild Rose Of Virginia	John Wesley Ryles	09.1977	-	-	ABC Dot 17698	[written by Jerry Foster, Bill Rice][produced by Johnny Morris][5[10].Country Chart]
Shine On Me (The Sun Still Shines When It Rains)/ Warming Love	John Wesley Ryles	01.1978	-	-	ABC Dot 17733	[written by Terry Skinner, Jerry Wallace][produced by Johnny Morris][13[7].Country Chart]
Love Ain't Made For Fools/It's Raining Outside Your Door	John Wesley Ryles	01.1979	-	-	ABC 12432	[written by Terry Skinner, Jerry Wallace][produced by Johnny Morris][33[4].Country Chart]
Liberated Woman/She's On My Mind	John Wesley Ryles	06.1979	-	-	MCA 41033	[written by Wayne Carson][produced by Bob Montgomery][14[9].Country Chart]
You Are Always On My Mind/My Angel Got Her Wings Today	John Wesley Ryles	11.1979	-	-	MCA 41124	[written by Wayne Carson, Mark James, John Christopher][produced by Bob Montgomery][20[7].Country Chart]
Perfect Strangers/Nothing But Love	John Wesley Ryles	03.1980	-	-	MCA 41184	[written by Sam Lorber, Jeff Silbar][produced by Bob Montgomery][24[5].Country Chart]
Midnight Blue/Starting Over Again	John Wesley Ryles	06.1987	-	-	Warner Bros. 28377	[written by Don Goodman, John Wesley Ryles][produced by Barry Beckett][36[3].Country Chart]
Louisiana Rain/Strong Heart	John Wesley Ryles	01.1988	-	-	Warner Bros. 28228	[written by Richard Alves, Roger Murrah][produced by Barry Beckett][20[9].Country Chart]

Mitch Ryder & The Detroit Wheels

Mitch Ryder And The Detroit Wheels, właśc. William Sherille Levise Jnr., ur. 26.02.1945 r. w Detroit w stanie Michigan, USA. Utalentowany młody piosenkarz będący pod silnym wpły wem Little Richarda; dużo czasu spędzał w klubach przy Woodward Avenue, gdzie występowały gwiazdy wytwórni Tamla Motown.

 

Początkowo był członkiem dwóch zespołów szkolnych (m.in. Peps), a w 1963 r. założył grupę Billy Lee And The Rivieras, której skład ponadto tworzyli: Jim McCarty (gitara prowadząca, później członek Buddy Miles Express i Cactus), Joe Cubert (gitara rytmiczna), Earl Elliott (bas) i "Little" John Badanjek (perkusja). Zespół nagrał dwa single w lokalnych wytwórniach, zanim "odkrył" go producent Bob Crewe. Kwintet zmienił wtedy nazwę na Mitch Ryder And The Detroit Wheels i w 1965 r. nagrał swój największy przebój - dynamiczny utwór "Jenny Take A Ride".
 

Kolejne nagrania formacji Rydera, czerpiące inspirację z czarnej muzyki, były równie ekspresyjne, lecz szczyt swoich możliwości zespół osiągnął w znakomitej wiązance tematów "Devil With A Blue Dress On" i "Good Golly Miss Molly". Od tego momentu formuła, którą zaproponowali, zaczęła się powtarzać i przestała być oryginalna, a grupa nie była w stanie podtrzymać swojej popularności. W 1967 r. po odejściu lidera, członkowie The Wheels zostali zmuszeni do zakończenia wspólnej działalności. Ryder rozstał się z Crewem w nieprzyjemnych okolicznościach, lecz za to współpraca nawiązana później z gitarzystą Stevem Cropperem zaowocowała znakomitym albumem Detroit/Memphis Experiment.
 

W 1971 r. artysta sformował zespól o nazwie Detroit, grający hard rocka, który jednak mimo dużych możliwości wkrótce się rozpadł. Wokalista przestał potem występować z powodu choroby gardła i powrócił do muzycznego życia dopiero pod koniec lat 70. Nowym nagraniom brakowało jednak ekspresji charakterystycznej dla pierwszych produkcji. Styl stworzony przez Mitcha Rydera stał się inspiracją m.in. dla Bruce'a Springsteena, MC5 i The Stooges.  

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Jenny Take A Ride /Baby Jane [Mo-Mo Jane]	Mitch Ryder And The Detroit Wheels	.11.1965	33[5]	10[12]	New Voice 806	[written by Bob Crewe/E. Johnson/Penniman, R.][produced by Bob Crewe]
Little latin lupe lu/I hope	Mitch Ryder And The Detroit Wheels	03.1966	-	17[9] side B:114[1]	New Voice 808	[A:written by Bill Medley][B:written by Bob Crewe][produced by Bob Crewe]
Breakout /I need help	Mitch Ryder And The Detroit Wheels	05.1966	-	62[5]	New Voice 811	[written by Herb Bernstein/G. Knight][produced by Bob Crewe]
Talkin' All I Can Get /You get your kicks	Mitch Ryder And The Detroit Wheels	07.1966	-	100[1]	New Voice 814	[written by Bob Crewe/G. Knight][produced by Bob Crewe]
Devil With A Blue Dress On-Good Golly Miss Molly/I had it made	Mitch Ryder And The Detroit Wheels	09.1966	-	4[16]	New Voice 817	[written by W. Stevenson, F. Long, J. Marascalco, R. Blackwell][produced by Bob Crewe][oryginalnie nagrana przez Shorty Longa w 1964r]
Sock It To Me Baby /I never had it better	Mitch Ryder And The Detroit Wheels	01.1967	-	6[11]	New Voice 820	[written by Russell Brown/Bob Crewe][produced by Bob Crewe]
Too Many Fish In The Sea /One grain of sand	Mitch Ryder And The Detroit Wheels	04.1967	-	24[6]	New Voice 822	[written by Whitfield, Holland ; Saxie Dowell][produced by Bob Crewe]
Joy /I' d rather go to jailII' d'd Rather Go To Jail	Mitch Ryder And The Detroit Wheels	07.1967	-	41[6].Hot 100 Singles Sales	New Voice 824	[written by Raymond Bloodworth/J. Brown/Mitch Ryder][produced by Bob Crewe]
You Are My Sunshine /Wild Child	Mitch Ryder	10.1967	-	88[3]	New Voice 826	[written by J. Davis, C. Mitchell][produced by Bob Crewe][klasyczna piosenka country napisana przez Jimmie Davisa w 1940r]
Come See About Me /Take The Time	Mitch Ryder And The Detroit Wheels	12.1967	-	113[2]	New Voice 828	[#1 hit for Supremes in 1964r][written by Lamont Dozier/Eddie Holland/Brian Holland][produced by Bob Crewe]
What Now My Love /Blessings In Disguise	Mitch Ryder	09.1967	-	30[7]	Dyno Voive 901	[written by Becaud, Delanoe, Sigman][produced by Bob Crewe][wersja francuskiej piosenki napisanej przez Gilberta Becauda w 1962r jako Et Maintenant]
(You've Got)Personality - Chantilly Lace /I Make A Fool Of Myself	Mitch Ryder	01.1968	-	87[4]	Dyno Voive 905	[written by Logan/Price/Richardson][produced by Bob Crewe]
You Get Your Kicks /Ruby Baby & peaches on a cherry tree	Mitch Ryder And The Detroit Wheels	05.1968	-	106[2]	New Voice 830	[written by B. Crewe, L. Weiss][produced by Bob Crewe]
The lights of night/I need loving you	Mitch Ryder	06.1968	-	122[2]	Dyno Voive 916	[written by Bob Crewe/G. Knight][produced by Bob Crewe]
Baby I Need Your Lovin' (& Theme For Mitch) /Ring Your Bell	Mitch Ryder And The Spirit Feel	01.1969	-	Side B:125[1]	Dyno Voive 934	[B:written by Mitch Ryder]
Rock And Roll /Box Of Old Roses	Detroit feat Mitch Ryder	.1972	-	107[5]	Paramount PAA 0133	[written by Lou Reed][produced by Bob Ezrin]
When You Were Mine /Stand	Mitch Ryder	07.1983	-	87[4]	Riva 213	[written by Prince][produced by Little Bastard ]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Take a ride	Mitch Ryder & The Detroit Wheels	03.1966	-	78[7]	New Voice 2000	[produced by Bob Crewe]
Breakout...!!!	Mitch Ryder & The Detroit Wheels	08.1966	-	23[34]	New Voice 2002	[produced by Bob Crewe]
Sock it to me!	Mitch Ryder & The Detroit Wheels	04.1967	-	34[16]	New Voice 2003	[produced by Bob Crewe]
All Mitch Ryder Hits!	Mitch Ryder & The Detroit Wheels	10.1967	-	37[26]	New Voice 2004
Never kick a sleeping dog	Mitch Ryder	07.1983	-	120[9]	Riva 7503

Charlie Ryan

 Charles Ryan (ur. 19 grudnia 1915 r. w Graceville w stanie Minnesota - zm. 16 lutego 2008 r. w Spokane w stanie Waszyngton ) był amerykańskim piosenkarzem i autorem tekstów, najbardziej znanym ze współtworzenia i pierwszego nagrania przeboju rockabilly „ Hot Rod Lincoln ”.

 

Ryan dorastał w Polson w stanie Montana i przeniósł się do Spokane w 1943 roku. Służył w armii Stanów Zjednoczonych podczas wojny koreańskiej. Po wojnie pracował jako muzyk i autor tekstów, koncertując z takimi artystami jak Jim Reeves i Johnny Horton . W 1955r napisał „Hot Rod Lincoln”, a Ryan nagrał pierwszą wersję piosenki (jako „Charley Ryan and The Livingston Brothers”).

Ryan wydał remake w 1959 roku jako „Charlie Ryan and The Timberline Riders”; piosenkę wykonali później między innymi Johnny Bond (1960) i Commander Cody and His Lost Planet Airmen (1972) (# 7, Kanada). 

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hot Rod Lincoln/Thru The Mill	Charlie Ryan	05.1960	-	33[19]	4 Star 1733	[written by C. Ryan, W. S. Stevenson]
Side Car Cycle/Steel Rock	Charlie Ryan	10.1960	-	84[6]	4 Star 1745	[written by C. Ryan, W. S. Stevenson]

Paul & Barry Ryan

Właśc. Paul i Barry Sapherson, ur. 24. 10. 1948 r. w Leeds, Anglia. Bracia bliźniacy, synowie popularnej piosenkarki Marion Ryan (żony impresaria Harolda Davidsona), zadebiutowali singlem „Don’t Bring Me Your Heartaches”, który w 1965 r. znalazł się w brytyjskiej Top 20. Dwa następne wydawnictwa, „Have Pity On The Boy” i „I Love Her” odniosły mniejszy sukces. 

Bracia odeszli od wcześniejszego stylu, nagrywając swoje wersje kompozycji The Hollies i Cata Stevensa: „Have You Ever Loved Somebody” (z 1966 r.) oraz „Keep It Out Of Sight” (z 1967 r.), jednak bez większego powodzenia. Ich drogi rozeszły się w 1968 r. Paul postanowił pisać piosenki, a Barry rozpoczął karierę solową. Wspólnie skomponowali utwór „Eloise”, który opublikowany na singlu przez Barry’ego, dotarł do 2. miejsca listy bestsellerów, a jego sprzedaż osiągnęła milion egzemplarzy. Kolejne single nie poszły jednak w ślady swojego poprzednika.

 Wśród kompozycji Paula znalazła się piosenka „I Will Drink The Wine”, nagrana przez Franka Sinatrę. Żadnemu z braci nie udało się potórzyć wcześniejszych sukcesów.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Don't Bring Me Your Heartaches/To Remind You Of My Love	Paul & Barry Ryan	11.1965	13[9]	-	Decca F 12 260	[written by Les Reed & Robin Conrad][produced by Les Reed]
Have Pity On The Boy/There You Go	Paul & Barry Ryan	02.1966	18[6]	-	Decca F 12 319	[written by Les Reed & Barry Mason][produced by Les Reed]
I Love Her/Gotta Go Out To Work	Paul & Barry Ryan	05.1966	17[8]	-	Decca F 12 391	[written by Ivor Raymonde & Peter Callander][produced by Ivor Raymonde]
I Love How You Love Me/Baby I'm Sorry	Paul & Barry Ryan	07.1966	21[7]	-	Decca F 12 445	[written by Barry Mann & Larry Kolber][produced by Chris Curtis]
Have You Ever Loved Somebody/I'll Tell You Later	Paul & Barry Ryan	10.1966	49[1]	-	Decca F 12 494	[written by Allan Clarke, Tony Hicks & Graham Nash][produced by Chris Curtis]
Missy, Missy/Rainbow Weather	Paul & Barry Ryan	12.1966	43[4]	-	Decca F 12 520	[written by Charles Mills & Mike Leander][produced by Mike Leander]
Keep It Out Of Sight/Who Told You?	Paul & Barry Ryan	03.1967	30[6]	-	Decca F 12 567	[written by Cat Stevens][produced by Mike Hurst]
Claire/I'll Make It Worth Your While	Paul & Barry Ryan	07.1967	47[2]	-	Decca F 12 633	[written by Geoff Stephens & Les Reed][produced by Les Reed]
Eloise/Love I Almost Found You	Barry Ryan	10.1968	2[12]	86[4]	MGM MGM 1442	[written by Paul Ryan][produced by Bill Landis]
Love Is Love/I'll Be On My Way Dear	Barry Ryan	02.1969	25[4]	-	MGM MGM 1464	[written by Paul Ryan][produced by Bill Landis]
The Hunt/Oh, For The Love Of Me	Barry Ryan	10.1969	34[5]	-	Polydor 56348	[written by Paul Ryan][produced by Bill Landis]
Magical Spiel/Caroline	Barry Ryan	02.1970	49[1]	-	Polydor 56370	[written by Paul Ryan][produced by Paul Ryan]
Kitsch/Give Me A Sign	Barry Ryan	05.1970	37[6]	-	Polydor 2001 035	[written by Paul Ryan][produced by Paul Ryan]
Can't Let You Go/When I Was A Child	Barry Ryan	01.1972	32[5]	-	Polydor 2001 256	[written by Russ Ballard][produced by Wayne Bickerton]

Kompozycje Paula Ryana na listach przebojów

[solo] 10/1968 Eloise Barry Ryan 86.US/2.UK 02/1969 Love Is Love Barry Ryan 25.UK 04/1969 Colour of My Love Jefferson 68.US/22.UK 10/1969 The Hunt Barry Ryan 34.UK 02/1970 Magical Spiel Barry Ryan 49.UK 05/1970 Kitsch Barry Ryan 37.UK 02/1971 Who Put the Lights Out Dana 14.UK 03/1971 I Will Drink the Wine Frank Sinatra 16.UK 06/1971 Today Dana 52.UK 02/1980 Love's Only Love Engelbert Humperdinck 83.US 02/1986 Eloise The Damned 3.UK

 

Sylvia Moy

 Sylvia Rose Moy (ur. 15 września 1938r-zm. 15 kwietnia 2017r), amerykańska autorka tekstów i producentka muzyczna , wcześniej związana z grupą Motown Records . Pierwsza kobieta w wytwórni muzycznej z siedzibą w Detroit , która pisała i produkowała dla Motown, jest prawdopodobnie najbardziej znana ze swoich piosenek napisanych z i dla Steviego Wondera .



Urodzona i wychowana w północno-wschodniej części Detroit , Moy studiowała i wykonywała jazz i muzykę klasyczną w Northern High School , zanim zobaczył  ją w klubie w 1963 roku Marvin Gaye i Mickey Stevenson . Dostała kontrakty na nagrywanie i pisanie piosenek od Motown, ale nalegano, aby nadała priorytet jej pisaniu, ponieważ firmie brakowało materiału dla swoich artystów. 

Według autobiografii Berry'ego Gordy'ego To Be Loved , Moy była bezpośrednio odpowiedzialna za wytwórnię, która utrzymywała Steviego Wondera . Gordy napisał, że po tym, jak głos Steviego zaczął się zmieniać w wyniku dojrzewania, miał zamiar usunąć go z wytwórni. To wtedy Moy podeszła do Gordy'ego i zapytała „czy mogłaby wymyślić przebój dla Steviego, czy on by to ponownie rozważył”; zgodził się. Jej pierwszy sukces w pisaniu przyszedł wraz z utworem „ Uptight (Everything's Alright) ”, którego współautorką była z Henrym „Hankiem” Cosbym po wysłuchaniu Wondera improwizującego na fortepianie. Moy napisała tekst do piosenki, którą przekazała Wonderowi, śpiewając do jego słuchawek jedną linijkę do przodu podczas nagrywania.

Wśród kolejnych hitów, które Moy napisała i   lub wyprodukowała w Motown, były „ My Cherie Amour ” , „ I Was Made to Love Her ” i „ Never Had a Dream Come True ” Steviego Wondera; oraz „ Honey Chile ” i „ Love Bug Leave My Heart Alone ” Marthy and the Vandellas .  Jest także współautorką  „ This Old Heart of Mine (Is Weak for You) ” z Holland-Dozier-Holland dla Isley Brothers ; oraz „ It Takes Two ” z Williamem „Mickeyem” Stevensonem dla Marvina Gaye'a i Kim Weston . 

Później napisała piosenki tematyczne do kilku programów telewizyjnych i była zaangażowana w pisanie muzyki filmowej.  Została wprowadzona do Songwriters Hall of Fame wraz z innym autorem piosenek i producentem Motown Hankiem Cosby w 2006r.  Założyła także grupę non-profit, Centre for Creative Communications, pracującą z upośledzonymi dziećmi w Detroit . 

Moy zmarła z powodu powikłań zapalenia płuc w Dearborn w stanie Michigan 15 kwietnia 2017 r. w wieku 78 lat.

W 1969 roku Moy zdobyła trzy nagrody BMI za piosenki „Honey Chile”, „I Was Made to Love Her” i „Shoo-Be-Doo-Be-Doo-Da-Day”. 

Kompozycje Sylvi Moy na listach przebojów

[with Stevie Wonder,Henry Cosby] 12/1965 Uptight (Everything's Alright) Stevie Wonder 3.US/14.UK 04/1966 Uptight The Crusaders 95.US 07/1966 Uptight (Everything's Alright) Nancy Wilson 84.US 10/1966 Uptight Ramsey Lewis 49.US 09/1967 Little Ole' Man (Uptight Everything's Alright) Bill Cosby 4.US 10/1967 I'm Wondering Stevie Wonder 12.US/22.UK 04/1968 Shoo-Be-Doo-Be-Doo-Da-Day Stevie Wonder 9.US/46.UK 05/1969 My Cherie Amour Stevie Wonder 4.US/4.UK 02/1970 Never Had a Dream Come True Stevie Wonder 26.US/6.UK 08/1977 My Cherie Amour Soul Train Gang 92.US 07/1994 Everything Is Alright (Uptight) CJ Lewis 10.UK 01/2015 Wish You Were Mine Philip George 2.UK [with William "Mickey" Stevenson ,Ivy Jo Hunter] 01/1966 My Baby Loves Me Martha and the Vandellas 22.US 12/1969 My Baby Loves Me David T. Walker 128.US [with Brian Holland, Lamont Dozier, Eddie Holland Jr.] 02/1966 This Old Heart of Mine (Is Weak for You) The Isley Brothers 12.US/3.UK 01/1969 This Old Heart of Mine (Is Weak for You) Tammi Terrell 67.US 04/1972 This Old Heart of Mine (Is Weak for You) Donnie Elbert 52.UK 11/1975 This Old Heart of Mine Rod Stewart 83.US/4.UK [with Vicki Basemore, Henry Cosby] 03/1966 With a Child's Heart Stevie Wonder 131.US 05/1973 With a Child's Heart Michael Jackson 50.US [with Henry Cosby,William "Mickey" Stevenson] 04/1966 Nothing's Too Good for My Baby Stevie Wonder 20.US [with William "Mickey" Stevenson] 06/1966 What Am I Going to Do without Your Love Martha and the Vandellas 71.US 01/1967 It Takes Two Marvin Gaye & Kim Weston 14.US/16.UK 11/1990 It Takes Two Rod Stewart & Tina Turner 5.UK [with Harvey Fuqua, Johnny Bristol] 10/1966 These Things Will Keep Me Loving You The Velvelettes 102.US/34.UK [with Stevie Wonder, Lula Mae Hardaway, Henry Cosby] 06/1967 I Was Made to Love Her Stevie Wonder 2.US/5.UK 12/1967 I Was Made to Love Her King Curtis 76.US [with Richard Morris ] 08/1967 Love Bug Leave My Heart Alone Martha and the Vandellas 25.US/56.UK 11/1967 Honey Chile Martha and the Vandellas 11.US/30.UK 04/1969 (We've Got) Honey Love Martha and the Vandellas 56.US 02/1971 Forget Me Not Martha and the Vandellas 11.UK [with Oisin Lunny, Stephen Daley, Hollis Byrne, Stevie Wonder, Henry Cosby] 03/1993 All About Eve Marxman 28.UK [with William "Mickey" Stevenson, Henry Cosby,Ivy Jo Hunter] 05/1994 Lucky Lucky Me Marvin Gaye 67.UK [with Dario Caminita, Mario Caminita, Henry Cosby, Tiziana Venrurelli & Stevie Wonder] 07/1999 Just Round A Very Good Friend of Mine 55.UK

 

Jack Rhodes

Andrew Jackson „Jack” Rhodes (ur. 12 stycznia 1907r - zm. 9 października 1968r)  był amerykańskim producentem muzyki country i autorem tekstów,   autorem ponad 625 wydanych piosenek. Kilka jego piosenek zostało przebojami, w tym „ A Satisfied Mind ”, „ Silver Threads and Golden Needles ”, „Conscience I'm Guilty”, „The Waltz of the Angels”, „Beautiful Lies” i „Till the Last Leaf Shall Fall”. Wprowadzony do Nashville Songwriters Hall of Fame w 1972 r. (pośmiertnie), ostatnio uznawany jest za jednego z ojców założycieli rockabilly.Został wprowadzony do Rockabilly Hall of Fame w 2009 roku. Pamiątki po Jacku Rhodesie są obecnie wystawiane w Muzeum Historycznym Mineola w Mineola w Teksasie oraz w Nashville Songwriters Hall of Fame w Nashville.


Rhodes jest znany z przełomowych piosenek rockabilly „Rockin 'Bones”, „Action Packed” i „Woman Love”. Czczony jako wpływowy mentor wielu początkujących artystów od połowy do późnych lat pięćdziesiątych, on i jego współpracownicy napisali wiele piosenek dla Gene Vincenta , pracując dla wytwórni Capitol .

BMI nagrodziło go za ponad milion odtworzeń radiowych za „Silver Threads and Golden Needles” i otrzymał wiele złotych płyt za różne wydawnictwa. Jednym z nich był hit numer 1 amerykańskiej muzyki country z utworem „A Satisfied Mind” Portera Wagonera .

Jack Rhodes urodził się 12 stycznia 1907 r.   w Martin's Mill w Teksasie , w gminie nieposiadającej osobowości prawnej w hrabstwie Van Zandt . Niewiele wiadomo o jego wczesnym dzieciństwie, poza tym, że nigdy nie ukończył szkoły. Spis ludności Stanów Zjednoczonych z 1940 r. wskazuje, że najwyższy poziom edukacji Rodos sięgał szóstej klasy w szkole podstawowej.Podobnie jak wiele dzieci w wieku szkolnym w tym okresie rzucił palenie, aby pomóc w utrzymaniu rodziny. Miał pięcioro rodzeństwa i przyrodniego brata.

Podczas II wojny światowej pracował w stoczni Houston w Teksasie . Rhodes rozpoczął karierę jako autor tekstów po złamaniu kręgosłupa w wypadku przy pracy. Wracając do zdrowia, zaczął pisać piosenki, starając się powstrzymać nudę leżenia w łóżku.

Rhodes był właścicielem kawiarni w Grand Saline w Teksasie , a później otworzył The Trail 80 Motor Courts, stację benzynową i restaurację w Mineola w Teksasie .

Leon Payne (przyrodni brat Rhodesa) napisał „ I Love You Because ”, które były coverami m.in. Elvisa Presley'a ( Elvis Presley LP, 1956), Al Martino (Billboard Hot 100 # 3, 1963), Jim Reeves (UK Singles Chart # 5, 1964), Johnny Cash , Matt Monro i Slim Whitman .

Rhodes poślubił Gladyce Lucile Yates w 1929 roku.   Mieli trzech synów, Bobby'ego, Billy'ego Jacka i Dona oraz córkę Wandę.

Rhodes rozwiódł się z Lucile na jakiś czas przed ślubem z drugą żoną Lorettą Joyce Williams w 1955 roku. Rhodes i Loretta mieli jednego syna Buddy'ego w 1956 roku.

W październiku 1968 roku Rhodes zmarł na atak serca w domu, po powrocie z Nashville z zamiarem przejścia na emeryturę.

We wczesnych latach życia Jack Rhodes wraz ze swoim przyrodnim bratem Leonem Payne'em założył kilka grup hillybilly/western  . Grupa wydała kilka singli i regularnie występowała w The Louisiana Hayride , a także występowała w całym wschodnim Teksasie i Luizjanie. Rhodes często nagrywał dema w KWKH w Shreveport i innych okolicznych stacjach radiowych, zanim stworzył własne studio w Mineola, Tx.

Założył także The Jack Rhodes Ramblers, Jack Rhodes & The Trail 80 Boys oraz Jack Rhodes & The Trail 80 Roundup.

Rhodes założył własną wytwórnię płytową „National Sounds” w ramach swojej firmy All-Roads Music Publishing. Rhodes był również właścicielem Red Ball Music Publishing.

Wydania z jego wytwórni „National Sounds” są rzadkie i poszukiwane przez kolekcjonerów. Większość wydawnictw to utwory rockabilly, chociaż powstały również standardowe utwory country.

Kompozycje Jacka Rhodesa na listach przebojów

[with Red Hayes] .1955 A Satisfied Mind Red Foley & Betty Foley 3.Country Chart .1955 A Satisfied Mind Jean Shepard 4.Country Chart .1955 A Satisfied Mind Porter Wagoner 1.Country Chart 10/1966 A Satisfied Mind Bobby Hebb 39.US/32.UK .1973 Satisfied Mind Roy Drusky 25.Country Chart [solo] .1955 Beautiful Lies Jean Shepard 4.Country Chart .1961 Conscience, I'm Guilty Rose Maddox 14.Country Chart [with Dick Reynolds] .1956 Conscience I'm Guilty Hank Snow 4.Country Chart .1956 Waltz of the Angels Wynn Stewart 14.Country Chart .1962 Waltz of the Angels Margie Singleton 11.Country Chart 08/1962 Silver Threads and Golden Needles The Springfields 20.US 06/1965 Silver Threads and Golden Needles Jody Miller 54.US 10/1969 Silver Threads and Golden Needles The Cowsills 74.US 04/1974 Silver Threads and Golden Needles Linda Ronstadt 67.US [with Audrey Allison, Joe Allison, Faron Young, Gertrude Cox] .1956 It's a Great Life (If You Don't Weaken) / For the Love of a Woman Like You Faron Young 5.Country Chart [with Ferlin Husky] .1959 Black Sheep Ferlin Husky 21.Country Chart [with Billy E. Spears & Buck Owens] .1979 Hangin' In and Hangin' On Buck Owens 30.Country Chart

 

Tommy Sands

 Thomas Adrian Sands (ur. 27 sierpnia 1937r) , amerykański piosenkarz muzyki pop i aktor . Pracując w showbiznesie jako dziecko, Sands stał się z dnia na dzień sensacją i idolem nastolatków, kiedy pojawił się w Kraft Television Theatre w styczniu 1957 roku jako „The Singin 'Idol”. Piosenka z serialu „ Teen-Age Crush ” zajęła drugie miejsce na liście Billboard Hot 100 i pierwsze miejsce na liście Cashbox.



Sands urodził się w muzycznej rodzinie w Chicago w stanie Illinois; jego ojciec, Ben, był pianistą, a jego matka, Grace, śpiewaczką big- bandową.  Przeprowadził się z rodziną do Shreveport w Luizjanie. Zaczął grać na gitarze w wieku ośmiu lat i po roku pracował dwa razy w tygodniu w lokalnej stacji radiowej. Na początku swoich nastoletnich lat przeniósł się do Houston w Teksasie, gdzie uczęszczał do Lamar High School i dołączył do zespołu „Jimmie Lee Durden and the Junior Cowboys”, w skład którego wchodzili Sands, Durden i Billy Reno. Występowali w radiu, na jarmarkach powiatowych .  Miał zaledwie 15 lat, kiedy pułkownik Tom Parker usłyszał o nim i podpisał z nim kontrakt z RCA Records .
Pierwsze nagrania Sandsa niewiele osiągnęły pod względem sprzedaży, ale na początku 1957 roku miał okazję zagrać w odcinku Kraft Television Theatre zatytułowanym „ The Singing Idol ”. Grał rolę piosenkarza, który był bardzo podobny do Elvisa Presleya , z gitarą, włosami pompadour i podekscytowanymi nastoletnimi fanami.

W tym show, jego prezentacja piosenki z Joe Allison  o nazwie „ Teen-Age Crush ” zyskała aplauz młodej publiczności , a wydany jako singiel przez Capitol Records , doszedł do nr 2 na liście Billboard Hot 100   i Nr 1 na liście Cashbox .  Stał  się złotą płytą .

Jego utwór, „The Old Oaken Bucket”, zadebiutował na 25 miejscu listy UK Singles Chart w 1960 roku.
Wydał swój debiutancki album  Steady Date with Tommy Sands (1957).

Nagła sława Sandsa przyniosła mu propozycję śpiewania na gali rozdania Oscarów . Nakręcił kolejny odcinek Kraft Television Theatre , „Flesh and Blood” (1957) grając syna gangstera. Nakręcił także „The Promise” dla Zane Gray Theatre (1957) w roli syna Gary'ego Merrilla .

Sands- idol nastolatek dostał filmowy kontrakt z 20th Century Fox jako gwiazda w 1958 roku w dramacie muzycznym  Sing Boy,Sing , filmową wersję „Singin' Idol”. Fox odniósł sukces w filmach z innymi idolami nastolatków, takimi jak Elvis Presley i Pat Boone, ale Sing, Boy, Sing był finansową porażką.

Sands pojawił się w telewizji CBS 9 stycznia 1958 roku w odcinku Shower of Stars i zagrał inną śpiewającą gwiazdę w „The Left-handed Welcome” dla Studio One w Hollywood (1958).

Sands wspierał Pata Boone w musicalu dla Foxa, Mardi Gras (1958), który okazał się umiarkowanym hitem. Wydał także albumy Sands Storm (1958), This Thing Called Love (1959) i When I'm Thinking of You (1959).

Sands pojawił się w 1960 roku w odcinku Wagon Train zatytułowanym „The Larry Hanify Story”, a także w późniejszym odcinku Wagon Train w 1963 roku „The Gus Morgan Story”. Jego późniejsze albumy to Sands at the Sands (1960) i Dream with Me ( 1960) Od maja do listopada 1960 służył w Rezerwach Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych .

Drugą główną rolą Sandsa w filmie fabularnym była komedia dla nastolatków Love in a Goldfish Bowl (1961) z Fabianem Forte , która nie odniosła sukcesu. Bardziej popularny był musical fantasy, który nakręcił w Disney, Babes in Toyland (1961), z udziałem Annette Funicello .
Sands wystąpił gościnnie w "The Inner Panic" dla The United States Steel Hour i był jedną z kilku gwiazd muzyki pop, która zagrała US Rangers w The Longest Day (1962).

Sands poślubił Nancy Sinatrę, której ojciec Frank zaproponował Sandsowi rolę w Come Blow Your Horn, ale odrzucił ją. Sands studiował aktorstwo w Nowym Jorku. 

Sands pojawił się u boku Freda Astaire w „Blow High, Blow Clear” dla Alcoa Theatre (1963).
Później, w 1963 roku, Sands wystąpił kilka razy w Wagon Train, w tym w „The Davey Baxter Story”, „The Gus Morgan Story” (z Peterem Falk ) i „The Bob Stuart Story”. 

Sands miał drugoplanową rolę w filmie fabularnym Ensign Pulver (1964) w Warners. Wystąpił gościnnie w filmie Slattery's People i zagrał drugoplanową rolę w wojennym filmie „ None But the Brave” (1965), z udziałem i wyreżyserowanym przez Franka Sinatrę .

Sands rozwiódł się z Nancy Sinatra w 1965 roku. „Wydawało się, że drzwi do Hollywood zatrzasnęły się po rozwodzie z Nancy”, powiedział. „Nie mogłem dostać ról aktorskich, moja kariera wokalna w telewizji i filmach dobiegła końca”. 

Jego ostatnim filmem fabularnym był The Violent Ones (1967), w którym Sands zagrał drugoplanową rolę. Przeprowadził się na Hawaje w 1967 roku.

Na Hawajach Sands prowadził Tommy Sands Nightclub Tour przez pięć lat, otworzył główny salon Outrigger i prowadził dystrybucję odzieży. Ożenił się po raz drugi i został ojcem.

Późniejsze występy Sandsa obejmują więcej odcinków Hawaii Five-O („Hit Gun for Sale”, „A Sentence to Steal”) i The Hardy Boys / Nancy Drew Mysteries („Mystery on the Avalanche Express”). Od czasu do czasu wracał na kontynent do pracy, występując w teatrze .

Sands powrócił na stałe na kontynent Stanów Zjednoczonych w 1981 roku, osiedlając się w Fort Wayne w stanie Indiana . Regularnie koncertował. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Teen-Age Crush/Hep Dee Hootie (Cutie Wootie)	Tommy Sands	02.1957	-	2[17]	Capitol 3639	[written by Audrey Allison, Joe Allison][10[3].R&B Chart]
Ring-A-Ding-Ding/My Love Song	Tommy Sands	04.1957	-	A:50[5];B:62[7]	Capitol 3690	[A:written by Guy Singer][B:written by Gordon Charles, Billy Towne]
Goin' Steady/Ring My Phone	Tommy Sands	05.1957	-	16[13]	Capitol 3723	[written by Faron Young]
Sing Boy Sing/Crazy 'Cause I Love You	Tommy Sands	02.1958	-	24[11]	Capitol 3867	[written by Tommy Sands, Rod McKuen][piosenka tytułowa z filmu]
Teen-Age Doll/Hawaiian Rock	Tommy Sands	05.1958	-	81[2]	Capitol 3953	[written by Bobbie Carroll]
Blue Ribbon Baby/I Love You Because	Tommy Sands And The Raiders	09.1958	-	50[11]	Capitol 4036	[written by Allison Dowd, Diane Lampert]
The Worryin' Kind/Bigger Than Texas	Tommy Sands And The Raiders	12.1958	-	69[9]	Capitol 4082	[written by Diane Lampert, Allison Dewar]
I'll Be Seeing You/That's The Way I Am	Tommy Sands	09.1959	-	51[5]	Capitol 4259	[written by Sammy Fain, Irving Kahal][produced by Ken Nelson][piosenka z musicalu na Broadway'u "Right This Way"][#1 hit for Bing Crosby in 1944]
The Old Oaken Bucket/These Are The Things You Are	Tommy Sands	08.1960	25[7]	73[4]	Capitol 4405	[written by Ervin Drake][produced by Karl Engemann]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Steady Date with Tommy Sands	Tommy Sands	05.1957	-	4[18]	Capitol 848	-
Sing Boy Sing	Tommy Sands	02.1958	-	17[4]	Capitol 929	-

Jodie Sands

 Jodie Sands (ur. Eleanor DiSipio ) była amerykańską popularną piosenkarką , która urodziła się w Filadelfii , Pensylwania , Stany Zjednoczone.

Miała tylko jeden  przebój „With All My Heart”,   angielski  cover „ Gondolier ”, który osiągnął nr 15 na liście Billboard Hot 100 Chart w 1957 roku .

Jej drugie nagranie „ Someday (You Want Me to Want You) ” ledwo znalazło się na liście Top 100 w następnym roku, osiągając 95. miejsce, ale lepiej wypadło w Wielkiej Brytanii, gdzie osiągnęło 14. miejsce na brytyjskiej liście singli . 

Wystąpiła także w filmie Jamboree z 1957 roku .

 

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
With All My Heart/(Can't We Be) More Than Only Friends	Jodie Sands	05.1957	-	15[18]	Chancellor 1003	[written by Peter De Angelis, Robert Marcucci]
Someday (You'll Want Me To Want You)/Always In My Heart	Jodie Sands	10.1958	14[10]	95[1]	Chancellor 1023	[written by Jim Hodges]

Sandpebbles

 The Sandpebbles to amerykańska grupa wokalna R&B , w skład której weszli Calvin White, Andrea Bolden i Lonzine Wright. Nagrywali dla Calla Records i miała jeden przebój w USA , „Love Power ”, która trafiła jako  # 14 na Billboard Black Singles w 1967 i # 22 na Billboard Hot 100 chart następnego roku. Album zawierający ich nagrania   został wydany na płycie kompaktowej w 2000 roku.


Pozostają archetypowym przykładem artysty jednego przeboju . Jedyny hit grupy został wznowiony w 1991 roku przez Luthera Vandrossa w części składanki zatytułowanej „Power of Love / Love Power”. Wersja Vandrossa odniosła znacznie większy sukces niż oryginał, zajmując 4. miejsce na liście Billboard Hot 100 i spędzając tydzień na 1. miejscu listy R&B. Został również nagrany przez brytyjską piosenkarkę Dusty Springfield na jej album z 1968 roku  Dusty... Definitely .

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Forget It/Psychedelic Technicolor Dream	Sandpebbles	09.1967	-	81[3]	Calla 134	[written by Vann, White][produced by Teddy Vann][10[11].R&B Chart]
Love Power/Because Of Love	Sandpebbles	11.1967	-	22[12]	Calla 141	[written by Teddy Vann][produced by Teddy Vann][14[10].R&B Chart]
If You Didn't Hear Me The First Time (I'll Say It Again)/Flower Power	Sandpebbles	04.1968	-	122[1]	Calla 148	[written by Teddy Vann][produced by Teddy Vann][42[4].R&B Chart]
Never My Love/Who Knows What Will Be Tomorrow	Sandpebbles	10.1968	-	98[2]	Calla 155	[written by Don Addrisi, Dick Addrisi ][produced by Teddy Vann]
You Are The Circus/I've Fallen In Love	Sandpebbles	04.1969	-	-	Cotillion 44024	[written by J. Williams, Jr.][produced by J. Williams, Jr.][25[7].R&B Chart]
Good Morning Starshine/On Your Way Home/td>	C And The Shells	05.1969	-	-	Cotillion 44033	[written by J. Rado, G. Ragni, G. MacDermot][produced by Jerry Williams Jr.][46[2].R&B Chart]

Bruce Dickinson

 Paul Bruce Dickinson urodził się 7.08.1958 r. w Worksop w hrabstwie Nottinghamshire (Anglia), ale od czwartego roku życia wychowywał się w Sheffield. Uczył się w ekskluzywnej szkole prywatnej, później wstąpił do wojska, by następnie studiować historię na uniwersytecie londyńskim. Debiutował, jeszcze w Sheffield, w amatorskim zespole Styx. Później, już w Londynie, zatrudnił się w formacji Speed, by w latach 1977-79 śpiewać w grupie Shots.

 

W 1979 roku po ukończeniu studiów, został głównym wokalistą zespołu Samson. Występował w nim pod pseudonimem Bruce Bruce. W czasie jednego z koncertów dostrzegli go muzycy Iron Maiden i w sierpniu 1981 r. zaproponowali dołączenie do grupy. Zadebiutował z nią 15 listopada tego samego roku. Bruce szybko stał się równoprawnym członkiem zespołu i godnym następcą Di'Anno. Tym bardziej, że pierwszy album nagrany z jego udziałem - Number Of The Beast z 1982 roku - dostał się na szczyt brytyjskiej listy bestsellerów płytowych.
 

Jako zdolny amator szermierki Dickinson zajął kiedyś 7. miejsce w rozgrywkach florecistów w kategorii męskiej w Wielkiej Brytanii. W 1989 roku wziął udział - obok m.in. Roberta Planta, Iana Gillana i Briana Maya - w rejestracji- nowej wersji utworu "Smoke On The Water". Dochód ze sprzedaży singla z tym nagraniem zasilił fundusz na rzecz ofiar trzęsienia ziemi w Armenii.
 

Rok 1990 to początek solowych poszukiwań Dickinsona. Literackie aspiracje muzyka spełniły się dzięki wydaniu napisanej przez niego powieści-komedii "The Adventures Of Lord Iffy Boatrace". Było to raczej mierne naśladownictwo stylu Toma Sharpe'a, ale legiony fanów Iron Maiden nadały tej powieści status bestselleru. Wydany w tym samym roku solowy album Tattooed Millionaire osiągnął 14. miejsce na listach, a utwór tytułowy znalazł się w brytyjskiej Top 20.
 

Nowa wersja utworu "All The Young Dudes", nagranego kiedyś przez zespół Mott The Hoople, także zagościła w pierwszej trzydziestce na brytyjskiej liście przebojów. W 1992 roku na rynku ukazała się druga książka Dickinsona, będąca swego rodzaju kontynuacją przygód Lorda Iffy'ego Boatrace'a. W tyn samym czasie w Polsce ukazała się reedycja jego debiutanckiej powieści ("Przygody Lorda Ślizgacza", wyd. Dom Wydawniczy Rebis).
 

W 1993 r. Bruce postanowił rozstać się na zawsze z zespołem Iron Maiden i poświęcić karierze solowej, pisaniu książek i rodzinie. 28 sierpnia 1993 r. odbył się jego pożegnalny koncert z grupą, w której spędził dwanaście lat.

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Tattooed Millionaire/Ballad Of Mutt	Bruce Dickinson	04.1990	18[5]	-	EMI EM 138	[written by Bruce Dickinson][produced by Chris Tsangarides ]
All the Young Dudes/Darkness Be My Friend	Bruce Dickinson	06.1990	23[5]	-	EMI EM 142	[written by David Bowie][produced by Chris Tsangarides ]
Dive! Dive! Dive!/Riding With The Angels (Live)	Bruce Dickinson	08.1990	45[2]	-	EMI EM 151	[written by Bruce Dickinson,J. Gers][produced by Chris Tsangarides ]
Born in '58	Bruce Dickinson	10.1990	81	-	EMI EM 185	[written by Bruce Dickinson][produced by Chris Tsangarides ]
Tears of the Dragon/Fire Child	Bruce Dickinson	05.1994	28[4]	-	EMI EM 322	[written by Bruce Dickinson][produced by Shay Baby ]
Shoot All the Clowns	Bruce Dickinson	08.1994	37[3]	-	EMI CDEM 341	[written by Bruce Dickinson][produced by Shay Baby ]
Back from the Edge	Bruce Dickinson	03.1996	68[3]	-	Raw Power RAWX 1013	[written by Bruce Dickinson,Alex Dickson][produced by Jack Endino ]
Accident of Birth	Bruce Dickinson	05.1997	54[3]	-	Raw Power RAWX 1042	[written by Bruce Dickinson, Roy Z][produced by Roy Z ]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Tattooed Millionaire	Bruce Dickinson	05.1990	14[9]	100[17]	EMI EMC 3574	[produced by Chris Tsangarides]
Balls to Picasso	Bruce Dickinson	06.1994	21[3]	185[1]	EMI 7243 8 29136 1 0	[produced by Shay Baby]
Alive in Studio A	Bruce Dickinson	03.1995	96[1]	100[17]	Castle RAWDD 102	-
Skunkworks	Bruce Dickinson	02.1996	41[2]	-	Raw Power RAW LP 106	[produced by Jack Endino]
Accident of Birth	Bruce Dickinson	06.1997	53[3]	-	Raw Power RAW LP 124	[produced by Roy Z]
The Chemical Wedding	Bruce Dickinson	07.1998	55[2]	-	Castle Music CMRCD 416	[produced by Roy Z]
Scream for Me Brazil	Bruce Dickinson	11.1999	177[1]	-	Sanctuary NR 4502	[produced by Roy Z]
The Best of Bruce Dickinson	Bruce Dickinson	09.2001	141[1]	-	Metal-Is MISCD 014	[produced by Roy Z, Jack Endino, Shay Baby]
Tyranny of Souls	Bruce Dickinson	05.2005	65[2]	-	Sanctuary MYNCD 035	[produced by Roy Z]