Sandy B

 Sandra Barber jest wokalistką house z Nowego Jorku, który używa pseudonimu scenicznego Sandy B .


Znana jest przede wszystkim z dwóch jej solowych płyt , które osiągnęły # 1 na Billboard „Dance / Club Play ,"Make the World Go Round" i "Ain't No Need to Hide" w roku 1996 i 1997, odpowiednio.   Obie piosenki zostały wyprodukowane przez duet Deep Dish . Stonebridge (DJ) Onionz wypuścił również remiksy "Make The World Go Round".

W niezwykłym odwróceniu historii sukcesu konwencjonalnego przemysłu muzycznego, Sandy B miała swoje pierwsze hity po opuszczeniu dużej wytwórni dla niezależnej wytwórni. Chociaż jej dwa przeboje ukazały się w Champion Records , jej debiutancki singiel „Feel Like Singin” został wydany w 1992 roku przez Nervous Records . W 1994 roku wydała także singiel „Back Together” w King Street Sounds.

Po „Make the World Go Round” hicie # 1, Nervous wydała remix Davida Moralesa „Feel Like Singin” na tanecznej kompilacji albumu , 100% Pure Dance .

W 1998 roku Sandy B wystąpiła na ekranie w filmie Donnie Brasco z Alem Pacino i Johnnym Deppem w rolach głównych .

W 2000 i 2001 roku miała na koncie hity z singlami wydanymi przez grupę Karmadelic , na których wykonała główny wokal. „Check It Out” osiągnął 2. miejsce na liście Hot Dance Music / Club Play , a „Nothingness” zajął 10. miejsce na liście Hot Dance Music / Club Play. Obie piosenki zapewniły umiarkowaną emisję w formacie Rhythmic / Dance.

W 2003 roku wydała solową płytę „Lose Our Love” wydaną przez wytwórnię Junior Vasquez Music, a także ukazała się płyta „Love Burns”, napisana przez Janice Robinson i wyprodukowana przez Stonebridge.
 W 2004 roku dołożyła wokale do piosenki "Medicine", którą wykonywali DJ Mike Cruz Presents China Ro & Sandy B, w Nervous Records , zawierającej remiksy Dezroka. W tym samym roku wydała także „The Beat Is Inside You”, autorstwa DJ Exacta i Sandy B.

W 2005 roku Sandy napisała wspólnie z Janice Robinson piosenkę „Risen”, która zdobyła platynę w Belgii dla popowej artystki Natalii. W 2006 roku jej „Being True To Her Groove” wykorzystano w animacji Disneya Kronk's New Groove .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Feel Like Singin'	Sandy B	02.1993	60[1]	-	Nervous SANCD 1	[written by P. Scott, B. Thompson][produced by Paul Scott, Shank Thompson][5[13].Hot Disco/Dance;Nervous 864905 12"]
Make The World Go Round	Sandy B	05.1996	73[1]	-	Champion CHAMPCD 322	[written by Brinsley Evans, Thomas Del Grosso][produced by Paul Scott, Shank Thompson][1[2][13].Hot Disco/Dance;Champion 322 12"]
Back Together	Urban Soul featuring Sandy B	12.1996	-	-	S3 DANU 15	[written by Roland Clark][produced by Roland Clark][6[16].Hot Disco/Dance;King Street 1053 12"]
Make The World Go Round (Remix)	Sandy B	05.1997	35[2]	-	Champion CHAMPCD 327	[written by Brinsley Evans, Thomas Del Grosso][produced by Brinsley Evans, Thomas Del Grosso]
Ain't No Need to Hide	Sandy B	11.1997	60[2]	-	Champion CHAMPCD 331	[written by Eric Brown, Brinsley Evans][produced by Eric Brown, Brinsley Evans][1[1][12].Hot Disco/Dance;Champion 331 12"]
Make The World Go Round (2nd Remix)	Sandy B	02.1998	20[3]	-	Champion CHAMPCD 333	[written by Brinsley Evans, Thomas Del Grosso][produced by Brinsley Evans, Thomas Del Grosso]
Alone	Sal & Sandy B	07.2001	-	-	Nervous NE 20486 [US]	[produced by Sal Dano][28[9].Hot Disco/Dance;Nervous 20 486 12"]
Make The World Go Round	Sandy B	05.2004	51[4]	-	Champion CHAMPCD 780	[written by Brinsley Evans, Thomas Del Grosso]

Terry Melcher

Terrence „Terry” Melcher   (ur . 8 lutego 1942r w Nowym Jorku , zm. 19 listopada 2004r w Beverly Hills w Kalifornii ), amerykański producent muzyczny i autor tekstów . Był także jedynym dzieckiem aktorki filmowej Doris Day . Terry Melcher był najbardziej znany jako producent folkowo-rockowego zespołu The Byrds .

 
Terrence P. Jorden był synem Doris Day z pierwszego małżeństwa z puzonistą Alem Jordenem . Po porodzie dwudziestoletnia wówczas Day wystąpiła o rozwód. W wieku dziesięciu lat Terry został adoptowany przez trzeciego męża Daya, producenta filmowego Marty'ego Melchera , i został przemianowany na Terrence Melchera. Rodzina mieszkała w Beverly Hills .

Terry Melcher napisał wiele hitów. We wczesnych latach sześćdziesiątych współpracował z przyszłym Beach Boyem Brucem Johnstonem . Wydali wiele singli w modnym surfingu pod nazwami Bruce & Terry, The Hot Doggers i The Rip Chords , w tym Hey Little Cobra , który osiągnął numer 4 na liście Billboard Hot 100 w lutym 1964 roku .W połowie lat siedemdziesiątych Johnston i Melcher ożywili tę współpracę. Pomiędzy 1974 a 1976 Terry Melcher wydał dwa solowe albumy z pomocą Bruce'a Johnstona.

W wieku 22 lat Terry Melcher został producentem współpracującym w wytwórni Doris Days Columbia Records , gdzie był odpowiedzialny za dział „muzyki młodzieżowej”. Tutaj produkował muzykę surf  pod pseudonimami, takimi jak The Rip Chords, Bruce & Terry i The Rogues, ale także reżyserował nagrania skierowane do młodzieży Doris Day, Frankie Laine i Eddie Hodgesa. Kiedy muzyka rockowa rozwinęła się w połowie lat 60-tych , odegrał kluczową rolę w brzmieniu Rising Sons , wspólnej grupy Ry Coodera i Taj Mahala , a także Paula Revere & the Raiders .
 

Po tym, jak wytwórnia   Capitol Records była w stanie założyć solidną grupę rockową  Beach Boys , Columbia szukała podobnego figuranta. Postawili na folk-rockowy zespół The Byrds . Terry Melcher wyprodukował zarówno debiutancki album Mr. Tambourine Man, jak i równie udany następca Turn! Turn! Turn! Najsłynniejsza piosenka ze współpracy z The Byrds jest  tytułem Boba Dylana  Mr. Tambourine Man .
 

W 1968 Terry Melcher założył własną firmę nagraniową i produkcyjną Equinox Records , z którą  produkował Doris Day Show od 1968 do 1973r . Wraz ze swoją partnerką Candice Bergen przeprowadził się do domu przy 10050 Cielo Drive w Beverly Hills. Perkusista Beach Boys , Dennis Wilson , który mieszkał w sąsiedztwie , przedstawił Melchera Charlesowi Mansonowi i jego zwolennikom. Jednak po kilku próbnych nagraniach z Mansonem odmówił wyprodukowania z nim albumu. Manson był zdenerwowany i często odwiedzał Melchera niezapowiedziany w jego domu. Po tym, jak Melcher przeniósł się do Malibu w 1969 roku, właściciel Rudolph Altobelli wynajął nieruchomość reżyserowi Romanowi Polańskiemu i jego żonie Sharon Tate . Tate i kilku obecnych gości zostało tam zamordowanych 9 sierpnia 1969 roku przez tzw. Rodzinę Mansonów .

W latach 1969-1971 Terry Melcher wyprodukował trzy albumy Byrds Ballad of Easy Rider , (Untitled) i Byrdmaniax . W połowie lat siedemdziesiątych Melcher ponownie zaczął współpracować z Johnstonem, który opuścił Beach Boys, wskrzesił Equinox Records i wyprodukował z nim m.in. Barry'ego Manna, Jacka Jonesa, Billa House'a i Legendary Masked Surfers. W 1985 roku dołączył do zespołu Beach Boys jako autor tekstów za pośrednictwem Johnstona. Napisał dla zespołu utwory Getcha Back i Rock 'n' Roll to the Rescue . W 1988r napisał i wyprodukował w większości album Beach Boys Still Cruisin ' , który zawierał się hit  numer jeden Kokomo . Melcher był nominowany do Złotego Globu w 1988 roku z Kokomo . Album Summer in Paradise , który Melcher napisał i wyprodukował dla Beach Boys w 1992 roku, był najgorszym momentem w jego karierze, ponieważ źle przyjęty album został zdjęty z półek po kilku tygodniach.

Wraz ze swoją matką Doris Day Melcher prowadził także hotel „Cypress Inn” w Carmel w Kalifornii .  Kierował też działalnością charytatywną swojej matki. Niektóre z jego wcześniej niepublikowanych nagrań z nią pojawiły się na albumie My Heart Doris Day z 2011 roku .

Terry Melcher był trzykrotnie żonaty. Początkowo był mężem Melissy E. Brown przez cztery lata. Na ślubie przyjaciela poznał Jacqueline Carlin, która właśnie rozwiodła się z Chevy Chase . Pobrali się w 1981 roku i mieli syna Ryana w 1983. W latach 1998-2004 był żonaty ze swoją trzecią żoną Teresą.

Przed śmiercią Terry Melcher cierpiał na demencję , którą współcześni świadkowie widzą w wyniku długotrwałego spożywania alkoholu. Według Rogera McGuinna , Terry Melcher zaczął nadmiernie pić po „Historii Mansona”. Po zdiagnozowaniu raka skóry u Melchera odmówił leczenia. Zmarł w Beverly Hills 19 listopada 2004 roku w wieku 62 lat. 

Kompozycje Terry Melchera na listach przebojów

[with Bruce Johnston] 08/1963 Gone The Rip Chords 88.US 09/1964 Beach Girl Pat Boone 72.US [with Hal Kanter, Joe Lubin] 03/1964 Move Over Darling Doris Day 8.UK 12/1983 Move Over Darling Tracey Ullman 8.UK [with Mark Lindsay,Paul Revere & The Raiders] 10/1966 The Great Airplane Strike Paul Revere & The Raiders 20.US [with Mark Lindsay,Paul Revere] 12/1966 Good Thing Paul Revere & The Raiders 4.US [with Mark Lindsay] 02/1967 Ups and Downs Paul Revere & The Raiders 22.US 04/1967 Him or Me What's It Gonna Be? Paul Revere & The Raiders 5.US 08/1967 I Had a Dream Paul Revere & The Raiders 17.US 11/1967 Peace of Mind Paul Revere & The Raiders 42.US 05/1970 Gone Movin' On Paul Revere & The Raiders 120.US [solo] 12/1967 Do Unto Others Paul Revere & The Raiders 102.US [with Mike Love] 05/1985 Getcha Back The Beach Boys 97.UK/26.US 08/1989 Still Cruisin' The Beach Boys 93.US/78.UK [with John Phillips, Scott McKenzie, Mike Love] 09/1988 Kokomo The Beach Boys 25.UK/1.US

 

Roy Rogers

 Roy Rogers (urodzony 5 listopada 1911r w Cincinnati , Ohio jako Leonard Franklin Slye ; zm.  6 lipca 1998 w Apple Valley w Kalifornii ), amerykański piosenkarz country i aktor  , znany przede wszystkim jako „Singing Cowboy” w wielu westernach stał się znany między 1938 a 1953 rokiem. Jako założyciel zespołu Sons of the Pioneers był jedną z gwiazd muzyki country.

 

Rogers urodził się   biednej parze Andrew („Andy”) Slye i Mattie Womack. W 1912 roku ojciec Rogersa, rozczarowany życiem w mieście, zbudował łódź mieszkalną, którą rodzina podróżowała po rzece Ohio i osiedlała się w pobliżu Portsmouth w stanie Ohio. W 1919 roku rodzina kupiła gospodarstwo w Ohio. Jednak ojciec Rogersa szybko zdał sobie sprawę, że gospodarstwo nie jest w stanie utrzymać jego rodziny i pracował w różnych fabrykach. W międzyczasie jego syn Roy rozwinął umiejętności jeździeckie, które później pokazał w swoich filmach. Po latach biedy i ciężkiej pracy w 1930 roku pojechał autostopem do Kalifornii , gdzie przez jakiś czas utrzymywał się z pracy najemnej.
 
Wszedł na lokalną scenę muzyczną poprzez konkurs śpiewu. Tutaj poznał Boba Nolana i Tima Spencera, z którymi założył Pioneer Trio w 1933 roku, z którego wyłonili się Sons of the Pioneers. Grupa szybko odniosła wielki sukces. Pomimo regularnych koncertów i nagrań radiowych, Sons of the Pioneers znaleźli czas, aby podjąć drobne role w westernach. W 1937 roku Rogers zastąpił   gwiazdę Gene Autry'ego w filmie przygodowym Under Western Stars który pokłócił się ze swoim studiem. Już po kilku filmach przewyższył Autry'ego na korzyść publiczności i stał się najsłynniejszym aktorem kowbojskim. Pojawiły się figurki Roya Rogersa, powieści Roya Rogersa, komiks Roya Rogersa i ponad 2000 fanklubów. Zarabiał 50 milionów dolarów rocznie tylko z marketingu artykułów fanów.

W 1946 roku grupa aktorów i inwestorów, w tym Rogers and the Sons of the Pioneers , założyła osadę Pioneertown na północny zachód od doliny Yucca . Powinien służyć jako tło dla westernów , ale nadal powinien być dostępny dla ekip filmowych po zakończeniu zdjęć. W tym celu wzniesiono budynki przypominające typowe zachodnie miasteczko z XIX wieku. Wewnątrz mieściły się jednak nowoczesne obiekty, takie jak lodziarnie , kręgielnia czy motele . Pierwotnie nowe miejsce miało nosić imię Roya Rogersa Rogersville  . Ostatecznie jednak  nazwano je Sons of the Pioneers .

W 1947 roku Rogers poślubił swoją trzecią żonę, partnerkę filmową i wokalistkę, Dale  Evans . To małżeństwo zaowocowało córką, która urodziła się z zespołem Downa i zmarła na krótko przed swoimi drugimi urodzinami. Oprócz trojga dzieci z pierwszego małżeństwa, Rogers i Evans adoptowali inne dzieci. Razem zaśpiewali piosenkę przewodnią, którą napisała, Happy Trails to You, Until We Meet Again ... w  jej programie telewizyjnym The Roy Rogers Show .

Równolegle z działalnością aktorską Roy Rogers kontynuował nagrywanie, od czasu do czasu ze swoimi starymi przyjaciółmi z Sons of the Pioneers i żoną. W 1972 roku miał kolejny hit z Candy Kisses . W 1991 roku powstał album Tribute ,na którym wiele obecnych gwiazd muzyki country, takich jak Clint Black czy Randy Travis, uhonorowało 79-letniego Rogersa. Rogers został dwukrotnie wprowadzony do Country Music Hall of Fame , w 1980 roku jako członek Sons of the Pioneers oraz w 1988 jako artysta solowy.

Rogers był chrześcijaninem i masonem oraz zagorzałym przeciwnikiem kontroli broni, który pojawiał się w reklamach telewizyjnych NRA . Otrzymał nie tylko jedną gwiazdę na Hollywood Walk of Fame przy 1752 Vine Street za swój wkład w historię filmu, ale także drugą gwiazdę na 1733 Vine Street za swój wkład w historię radia i trzecią gwiazdę na 1620 Vine Street za wkład w przemysł telewizyjny .

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hi-Yo, Silver!/Ridin' Ropin'	Roy Rogers	07.1938	-	13[2]	Vocalion 04190	[written by Vaughn De Leath,Jack Erickson]
Think Of Me/I've Sold My Saddle For An Old Guitar	Roy Rogers	12.1943	-	18[1]	Decca 6092	[written by Richard Loring, Steven Cross, Roy Rogers]
A Little White Cross On The Hill/I Can't Go On This Way	Roy Rogers	07.1946	-	-	RCA Victor 20-1872	[written by Fred Rose][7[1].Country Chart]
My Chickashay Gal/I Never Had A Chance	Roy Rogers	03.1947	-	-	RCA Victor 20-2124	[written by Spade Cooley, Smoky Rogers][4[1].Country Chart]
Blue Shadows On The Trail/(There'll Never Be Another) Pecos Bill	Roy Rogers	06.1948	-	-	RCA Victor 20-2780	[A&B:written by Johnny Lange, Eliot Daniel][A:6[14].Country Chart][B:13[4].Country Chart]
Stampede/Church Music	Roy Rogers And The Sons Of The Pioneers	02.1950	-	-	RCA Victor 48-0161	[written by Darol Rice, Foy Willing][8[1].Country Chart]
Money Can't Buy Love/You And Me Against The World	Roy Rogers	10.1970	-	-	Capitol 2895	[written by Betty Craig][produced by George Richey][35[3].Country Chart]
Lovenworth/Vision At The Peace Table	Roy Rogers	02.1971	-	-	Capitol 3016	[written by J. Crutchfield, D. Earl, N. Nixon][produced by George Richey][12[10].Country Chart]
Hoppy, Gene And Me/Good News, Bad News	Roy Rogers	01.1975	-	65[7]	20th Century 2154	[written by Garrett, Dorff, Brown][produced by Snuff Garrett][15[6].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Christmas Is Always	Roy Rogers & Dale Evans	12.1967	-	92[2].Christmas Chart	Capitol 2818	-
Tribute	Roy Rogers	11.1991	-	113[9]	RCA 3024	[produced by Richard Landis]

Katja Ebstein

Katja Ebstein, wł. Karin Witkiewicz (ur. 9 marca 1945) – niemiecka piosenkarka i aktorka. Wydała ponad 30 albumów, w latach 1970, 1971, 1980 brała udział w Festiwalu Eurowizji, za pierwszym i drugim razem zajmując trzecie miejsce, za trzecim- drugie. Angażuje się w wiele projektów charytatywnych, m.in. w Mali i Peru oraz prowadzi własną fundację na rzecz biednych dzieci.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
The star of Mykonos	Katja Ebstein	12.1973	6[32]	-	United Artists K 5259

Evie Sands

Evie Sands (ur. 18 lipca 1946r) to amerykańska wokalistka, autorka tekstów i muzyk.


Kariera muzyczna Sands  trwa ponad 50 lat. Karierę rozpoczęła jako nastolatka w połowie lat 60-tych. Po trudnym początku w końcu odniosła sukces na listach przebojów w 1969 roku, zanim w 1979 roku przeszła na emeryturę, aby skoncentrować się na pisaniu i produkcji. Doświadczyła modnego wzrostu popularności  w Wielkiej Brytanii, począwszy od lat 90-tych i powróciła do występów na żywo w połowie 1998 roku. Sands nadal pisze i występuje.

Evie Sands urodziła się na Brooklynie w Nowym Jorku w muzycznej rodzinie. Jej matka była piosenkarką, a Sands dorastała słuchając takich artystów jak Billie Holiday , Dinah Washington , Frank Sinatra , Jackie Wilson , Little Willie John i The Beatles . Zainspirowali ją ci artyści, aby nauczyć się gry na klawiszach i gitarze oraz rozwinąć własne umiejętności jako piosenkarka i autorka tekstów. Swoje pierwsze single nagrała jako nastolatka: „The Roll / My Dog” (ABC 10458/1963), „ Danny Boy ” „I Love You So” / „I Was Moved” (Gold 215/1964).

W 1965 Sands podpisał kontrakt z wytwórnią Blue Cat Red Bird ; odbyła trasę koncertową z gwiazdą Red Bird, Shangri-Las  i rozpoczęła długotrwałą współpracę z producentem-kompozytorem Chipem Taylorem i Alem Gorgoni, wydając singiel Blue-Eyed Soul  Northern Soul „Take Me For a Little While” ( napisane przez Trade Martin ). Przed wydaniem próbne wydanie nagrania Sands  zostało skradzione przez promotora płyt z Chicago, który zabrał je do znanego artysty nagrywającego w  Chess, Jackie Ross , który był twórcą   hitu pop-soulowego „Selfish One”. Ross i jej producenci pokochali tę piosenkę i nagrywali,   i wydali płytę w ciągu 48 godzin, pokonując wersję Sands    o tydzień.   Późniejsza walka prawna zahamowała karierę Sands , zanim miała   szansę się zacząć. Zanim Chess wycofało singiel Ross  z rynku, wersja Sands  osiągnęła numer 114 na Billboard 's Bubbling Under Hot 100 Singles, ale tak naprawdę przebiła się tylko w kilku miastach - takich jak Los Angeles .  Ross nie zdawała sobie sprawy z dwulicowości i wkrótce potem opuścił Chess.

Kolejny singiel Sands , „ I Can't Let Go ”, zaginął w chaosie po „Take Me For a Little While”, będący coverem piosenki Hollies , by zostać przebojem wiosną 1966 roku. W tym samym roku, Sands zadebiutowała w Cameo-Parkway i kontynuowała pisząc piosenki, odnosząc sukcesy dla innych artystów. W 1967 roku, wersja   Sands  „ Angel of the Morning ” napisana przez Chipa Taylora została wciągnięta w problemy biznesowe wytwórni. Pomimo tego, że singiel był jednym z najbardziej poszukiwanych utworów radiowych,   a pierwsze 10 000 egzemplarzy się wyprzedało, zbliżające się bankructwo wytwórni przerwało potencjalny sukces płyty; kilka miesięcy później, wtedy nieznana Merrilee Rush weszła do pierwszej dziesiątki z tą piosenką. Ostatnim singlem wydanym przez Sands  na Cameo-Parkway był „Billy Sunshine” w styczniu 1968 roku, który osiągnął numer 133 na liście Billboard 's Bubbling Under Hot 100 Singles przed upadkiem Cameo. 

W 1969 r. Sands ostatecznie nagrała singiel dla A&M „Any Way That You Want Me”, kompozycją Chipa Taylora nagraną wcześniej zarówno przez American Breed, jak i Troggs w 1966 r. Płyta osiągnęła 53 miejsce na liście Hot 100 . 

Również w 1969 roku Sands nagrała utwór „Maybe Tomorrow”, skomponowany przez Quincy'ego Jonesa z tekstami Alana i Marilyn Bergman, do filmu John and Mary . Piosenka została wydana jako singiel przez A&M Records i znalazła się również na ścieżce dźwiękowej A&M LP.
 

Debiutancki album Sands   Any Way That You Want Me został wydany w A & M w 1970 roku kilka miesięcy po singlu. Sands zadebiutowała jako autorka tekstów na albumie „It's This I Am” - nagranym po latach odpowiednio przez Beck i Beth Orton .

Album Sands, który ma być wyprodukowany przez Vala Garay'a dla Buddah, został zapowiedziany w marcu 1971 roku, ale nie doszedł do skutku. Zamiast tego, wydanie Estate of Mind z 1975 roku przez wytwórnię Capitol Haven zakończyło pięcioletnią nieobecność Sands  w studio nagrań. Album wyprodukowany przez Dennisa Lamberta i Briana Pottera oznaczał kontynuację twórczości Sands jako autora tekstów, współpracując również z Richardem Germinaro i weteranem   Benem Weismanem . Dwa utwory z tego albumu, „You Brought The Woman Out Of Me” Lamberta i Pottera oraz „I Love Makin 'Love To You” zespołu Sands-Weisman-Germinaro, osiągnęły status przeboju .    Kilka innych piosenek Sands z albumu Estate of Mind zostało również nagranych przez wielu artystów, w tym Dionne Warwick , Dobie Gray , Dusty Springfield, Frankie Valli , Gladys Knight , Arthur Prysock , The Manhattans , Cher / Gregg Allman , Jose Feliciano i Phyllis Hyman .

Po wydaniu ostatniego singla z 1976 roku w Haven, remake'u „ The Way You Do the Things You Do ”, następne wydawnictwo Sands  ukazało się w RCA . Firma wydała album Suspended Animation , wyprodukowany przez Sands  i Michaela Stewarta wiosną 1979 r.  , chociaż Sands rozpoczął współpracę ze współproducentem Michaelem Stewartem w maju 1977 r. Do muzyków albumu należeli członkowie Toto, David Hungate , Steve Lukather i Greg Phillinganes , a także Lee Ritenour i Buzz Feiten . Wśród wokalistów wspierających Sands znaleźli się frontman Toto Bobby Kimball ,Bill Champlin z Chicago oraz w utworze „Lady of the Night” Dusty Springfield . Pomimo swojego personelu Suspended Animation nie wywarło realnego wpływu na listy przebojów na swoich singlach. Podobnie jak w przypadku jej poprzedniego albumu, kilka piosenek zostało nagranych przez innych artystów, w tym Helen Reddy , Lindę Clifford , Phyllis Hyman , June Pointer , The Weather Girls i Shirley Bassey . Karen Carpenter nagrała dwie piosenki Sands na swój solowy album , ale nie zostały one wydane.

Po wydaniu tego albumu Sands wycofała się w 1979 roku z wykonywania, ale nadal pracowała jako autor tekstów i producent.
 

W 1982 roku Sands była współproducentem (z Leslie Ann Jones ) albumu Holly Near Speed ​​Of Light . Podstawowy zespół składał się z klawiszowca Adrienne Torf, basisty Carrie Barton, perkusji Cam Davis oraz gitar elektrycznych i akustycznych Raya Obiedo .  Album został nagrany i zmiksowany w San Francisco w Kalifornii w The Automatt .

Pod koniec 1996 roku Sands poszła zobaczyć Chipa Taylora występującą na koncercie klubowym i zaprosił ją na scenę, aby wystąpiła z nim. Pomimo braku aktywnego kontaktu przez poprzednie lata, doświadczenie było tak udane, że oboje ponownie podjęli współpracę, wraz z Alem Gorgoni, co zaowocowało uznanym przez krytyków albumem Women In Prison  , który ukazał się w 1999 roku (i ponownie w 2000) na płytach Taylor's Train Wreck. Bardziej  korzenny projekt niż blue-eyed soul z jej dorobku późnych lat 60. i 70-tych XX wieku, album zawierał różne utwory Sands-Taylor-Gorgoni, w tym duet z Lucindą Williams w utworze „Cool Blues Story”. Kilka utworów wypadło dobrze na niezależnych listach przebojów UK / Euro. Po ponownym połączeniu z Taylorem, Sands powróciła do występów w 1998 roku. Sands i Taylor dali kilka koncertów w Wielkiej Brytanii i Europie, kiedy album został wydany, między innymi w Londynie, Glasgow, Brukseli i na kilku koncertach w Holandii.

Wcześniejsze albumy Sands Any Way ... i Estate ... zostały wznowione odpowiednio we wrześniu 2005 i czerwcu 2006 roku w brytyjskim wydawnictwie Rev-Ola współzałożyciela Creation Joe Fostera. Sands wykonała swój własny materiał solowy, a także wystąpiła jako główny gitarzysta w eklektycznej grupie z Los Angeles, Adam Marsland 's Chaos Band.  Wykonywała również obszerne prace wokalne i gitarowe na podwójnej płycie Marsland z 2009 roku Go West, w tym wokal prowadzący w jednym utworze. 

 

 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Take Me For A Little While/Run Home To Your Mama	Evie Sands	08.1965	-	114[5]	Blue Cat 118	[written by Trade Martin][produced by Al Gorgoni, Chip Taylor][#38 hit for Vanilla Fudge in 1968]
Billy Sunshine/It Makes Me Laugh	Evie Sands	04.1968	-	133[2]	Cameo 2002	[written by Al Gorgoni, Chip Taylor][produced by Al Gorgoni, Chip Taylor]
Any Way That You Want Me/I'll Never Be Alone Again	Evie Sands	08.1969	-	53[17]	A&M 1090	[written by Chip Taylor][produced by Al Gorgoni, Chip Taylor]
Crazy Annie/Maybe Tomorow	Evie Sands	01.1970	-	116[5]	A&M 1157	[written by Al Gorgoni, Chip Taylor][produced by Al Gorgoni, Chip Taylor]
But You Know I Love You/Maybe Tomorrow	Evie Sands	03.1970	-	110[3]	A&M 1175	[written by Mike Settle][produced by Al Gorgoni, Chip Taylor][#19 hit for The First Edition in 1969]
You Brought The Woman Out Of Me/Early Morning Sunshine	Evie Sands	03.1975	-	50[8]	Haven 7010	[written by Dennis Lambert, Brian Potter][produced by Dennis Lambert, Brian Potter]
I Love Makin' Love To You/One Thing On My Mind	Evie Sands	08.1975	-	50[10]	Haven 7013	[written by Weisman, Sands, Germinaro][produced by Dennis Lambert, Brian Potter]

Lynn Rogers

Lynn Rogers dorastała w Mt Isa i rozpoczęła karierę wokalną we wczesnych latach 60-tych. Wystąpiła w Bandstand, In Melbourne Tonight i innych programach telewizyjnych. Choć w Australii zdobyła niewielkie uznanie, wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie w 1965 roku regularnie pracowała w Latin Quartet w Las Vegas. Podpisała akces do wytwórni Astor ,gdzie wydała trzy single i EP. Pomimo sukcesu na scenie klubowej, tylko raz pojawiła się na liście przebojów z „Just Loving You”.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Just Loving You/Fresh Start	Lynn Rogers	12.1968	18[19]	-	Astor A-7128/-	[written by Tom Springfield]

Julie Rogers

Właśc. Julie Rolls, ur. 6.04. 1943 r. w Londynie, Anglia. Po zakończeniu nauki w szkole średniej w Bermondsey w 1959 r. pracowała jako tancerka w Hiszpanii, była też sekretarką i stewardesą na statku. Później dołączyła do grupy prowadzonej przez Teddy’ego Fostera, z którym występowała
w duecie kabaretowym. 

W 1962 r. już pod pseudonimem Rogers zadebiutowała w radiowym programie BBC, „Music With A Beat”. Po przesłuchaniach, zorganizowanych przez menedżera firmy Philips Johnny’ego Franza, otrzymała propozycję nagrania debiutanckiego singla. „It’s Magic”, bo o nim mowa, ukazał się w 1963 r. Kariera artystki osiągnęła punkt kulminacyjny rok później, kiedy piosenka „The Wedding” (przeróbka argentyńskiego utworu Joaquina Prieto), którą po raz pierwszy usłyszała w Hiszpanii, dotarła do brytyjskiej Top 3, i była lansowana przez lokalny magazyn telewizyjny ITV „Day By Day”. 

W USA singel znalazł się w pierwszej „dziesiątce”, pomimo dwóch wcześniejszych wersji tego utworu z 1961 r„ których wykonawcami byli Anita Bryant i Malcolm Vaughan. Kolejny, bożonarodzeniowy singel „Like A Child” i opublikowany w 1965 r. „Hawaiian Wedding Song” nie odniosły sukcesu, a Julie Rogers pozostała do końca dekady artystką cenioną i popularną w środowiskach klubowych i kabaretowych.
 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Wedding (La Novia)/The Love Of A Boy	Julie Rogers	08.1964	3[24]	10[11]	Mercury MF 820	[written by J. Prieto, F. Jay][produced by Johnny Arthey]
Like A Child/Our Day Will Come	Julie Rogers	12.1964	20[9]	67[5]	Mercury MF 88	[written by J. Breedlove, L. Breedlove][produced by Johnny Arthey]
Hawaiian Wedding Song/Turn Around, Look At Me	Julie Rogers	03.1965	31[5]	-	Mercury MF 89	[written by C. King, A. Hoffman, D. Manning][produced by Johnny Arthey]

Ginger Rogers

 Ginger Rogers, właśc. Virginia Katherine McMath (ur. 16 lipca 1911r w Independence, zm. 25 kwietnia 1995r w Rancho Mirage) - amerykańska aktorka, tancerka i piosenkarka, zdobywczyni Oscara, znana głównie z serii filmów muzyczno-tanecznych, w których wystąpiła w parze z Fredem Astaire'em.


American Film Institute umieścił ją na czternastym miejscu na liście największych aktorek wszech czasów (The 50 Greatest American Screen Legends).
 

Krótko po jej urodzeniu rodzice aktorki rozwiedli się. Virginia wychowywała się u matki; ojciec zmarł w 1922 roku. Po przeprowadzce do dziadków do Kansas City występowała w filmach reklamowych. Silnie związana emocjonalnie z matką-dziennikarką, wielokrotnie musiała zmieniać miejsce zamieszkania ze względu na charakter pracy matki. W Fort Worth w Teksasie chodziła do szkoły średniej i zainteresowała się teatrem. W wieku 17 lat zadebiutowała na nowojorskim Broadwayu w musicalu Top Speed.

W 1929 wystąpiła po raz pierwszy w filmie. Przełomowe role wykreowała w filmach Suicide Fleet (1931) i Carnival Boat (1932). W duecie z Astaire'em nagrała 10 filmów, m.in. Karioka (1933), Wesoła rozwódka (1934) czy Lekkoduch (1936). Dużą popularność przyniósł jej film Poszukiwaczki złota (Gold Diggers) (1933). W 1940 podjęła próbę zmiany emploi i wystąpiła w dramacie Kitty Foyle, za który zdobyła Oscara. Zasłynęła z komedii Pewnego razu podczas miesiąca miodowego (1942) i Małpia kuracja (1952), gdzie partnerował jej Cary Grant. 

W kolejnych latach występowała m.in. w Oh Men!, Oh Women! (1957) i Harlow (1965) oraz w teatrach broadwayowskich. Była pięciokrotnie zamężna i do końca życia wspierała partię republikańską. W 1991 wydała autobiografię Ginger, moja historia.

 Zmarła 25 kwietnia 1995r. Jej prochy pochowano w Oakwood Memorial Park, gdzie wcześniej spoczęły również szczątki jej ekranowego partnera, Freda Astaire'a. 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
My One And Only Highland Fling/You'd Be Hard To Replace	Ginger Rogers And Fred Astaire	09.1949	5[16]	-	MGM MGM.5007 /-	[written by Warren, I. Gershwin]

Roger Roger

 Roger Roger ( ur, 5 sierpnia 1911r-zm. 12 czerwca 1995r) był francuskim kompozytorem filmowym i liderem zespołu . Jego aliasy obejmowały Eric Swan i Cecil Leuter, z których ostatni był pseudonimem, którego używał w swoich produkcjach elektronicznych . Był jednym z pierwszych, wraz z Pierre'em Henry'm i Jean-Jacques'em Perreyem , który eksperymentował z syntezatorem Mooga ; jego album Pop Electronique został wydany w 1969 roku, pięć lat po tym, jak Bob Moog wprowadził na rynek swoje urządzenie elektroniczne.


Roger Roger urodził się w Rouen w Normandii. Jego ojciec Edmond Roger był dyrygentem operowym, który był kolegą z klasy Claude'a Debussy'ego : podobno nazwał swojego syna Roger  „by zaspokoić osobiste kaprysy”.  Uczył się w tradycji klasycznej, na którą wpłynął zwłaszcza Ravel , ale szybko odkrył także amerykańską piosenkę popularną, analizując kompozycje i aranżacje George'a Gershwina , Jerome'a ​​Kerna , Cole'a Portera i Irvinga Berlina . Zaczął dyrygować w wieku 18 lat w salach muzycznych i szybko przeniósł się do świata muzyki radiowej, a pod koniec lat 30-tych komponował do francuskich filmów fabularnych i dokumentalnych.

Po wojnie Roger Roger zwrócił na siebie uwagę londyńskiego wydawnictwa Chappell & Co , które zarejestrowało go w ramach dążenia do rozbudowy Chappell Recorded Music Library, założonej w 1941 roku.   Nagrał ponad 20 albumów własnych kompozycji dla nich od połowy lat pięćdziesiątych.   Zmarł w Paryżu w 1995 roku. Od czasu jego śmierci, ponowne zainteresowanie muzyką rozrywkową dowiodło kilku wydanych płyt CD, zarówno w dedykowanych albumach, jak i na kompilacjach, w tym z muzyką używaną na podstawie karty testowej przez BBC .

Charakterystyczne utwory orkiestrowe Rogera Rogera obejmują Busy Streets , (1962) Greenland Sleigh Dogs (aka Alaska ) , które stały się podstawą ścieżek dźwiękowych BBC Test Card w latach 60. i 70-tych XX wieku oraz czteroczęściowy pakiet Snapshots Suite.   Jest wymieniony jako kompozytor w dwóch odcinkach serialu telewizyjnego Flash Gordon (1954) oraz przy muzyce incydentalnej.

W 1971 roku ukazał się album Jungle Obssession ,w Neuilly Records , z częstym współpracownikiem przyjaciela z dzieciństwa Nino Nardinim.


Jego utwór „Komic Kapers” był używany w latach 50-tych XX wieku przez firmę dystrybuującą kreskówki Commonwealth. Postawili to jako muzykę otwierającą, dodając dźwięk do wielu cichych kreskówek Paula Terry'ego Farmer Alfalfa z lat 20-tych XX wieku (znanych również jako Farmer Grey). Chociaż nigdy nie został wybrany przez Terry'ego, utwór Rogersa został trwale odciśnięty na całym pokoleniu dzieci jako melodia charakterystyczna dla tych dziwnych, niesamowitych, szalonych kreskówek.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Dalilia / Cha Cha Charlie	Roger Roger	12.1962	26[16]	-	Festival FK-296/-	-
Dalilia / Cha Cha Charlie	Roger Roger	03.1967	33[16]	-	Festival FK-1680/-	-

Joe and Jake

 Joe and Jake - brytyjski duet muzyczny założony w 2016 roku, w którego skład wchodzą Joe Woolford i Jake Shakeshaft. Duet reprezentował Wielką Brytanię w 61. Konkursie Piosenki Eurowizji w 2016 roku. 

Joe Woolford i Jake Shakeshaft poznali się podczas trwania czwartej edycji brytyjskiej wersji programu The Voice, w którym obaj wzięli udział. Podczas pobytu w programie wokaliści zaprzyjaźnili się, a po odpadnięciu z talent-show postanowili stworzyć duet. Niedługo potem zgłosili się do udziału w brytyjskich eliminacjach eurowizyjnych Eurovision: You Decide z utworem „You’re Not Alone”. 

26 lutego 2016 roku wystąpili w finale selekcji, który odbył się w The O2 Forum, i zdobyli ostatecznie największą liczbę głosów od telewidzów, dzięki czemu zostali reprezentantami Wielkiej Brytanii w 61. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Sztokholmie. 11 marca ogłoszono, że duet podpisał kontrakt płytowy z wytwórnią Sony Music UK. 14 maja wystąpili w finale Konkursu Piosenki Eurowizji i zajęli w nim 24. miejsce z 62 punktami na koncie. 

 

.1979

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
You're Not Alone	Joe and Jake	05.2016	81[1]	-	Sony Music CG GBARL 1600334	[written by Schwartz,Justin J. Benson,S. Kanes][produced by Matt Schwartz]

Sandpipers

Sandpipers,amerykański kwartet wykonujący tzw. muzykę środka,który znalazł dla siebie niszę w świecie folk rocka.Założyli go Jim Brady (ur. 24 sierpnia 1944), Mike Piano (ur. 26 października 1944) i Richard Shoff (ur. 30 kwietnia 1944) ,występujący razem wcześniej w chłopięcym chórze.Pierwotnie chcieli się nazwać Four Seasons,ale musieli ją zmienić na The Grads,ponieważ zespół o tej nazwie już istniał.

 

Mimo,że nie umieścili swych wczesnych nagrań na listach przebojach,to występowali w nocnym klubie w Lake Tahoe,gdzie zwrócili uwagę na siebie słynnego trębacza i szefa wytwórni A&M; Herba Alperta.Po wydaniu kilku singli bez sukcesu rynkowego postanowili zmienić nazwę na Sandpipers,nie wiedząc o tym,że takiej samej nazwy używa dziewczęca grupa z Florydy.
 

Po zmianie nazwy ich producent Tommy LiPuma zaproponował im kubański temat "Guantanamera", który okazał się ich pierwszym wielkim przebojem.Nową postacią w grupie została Pamela Ramcier,której liryczny wokal jak i dodane smyczki ukształtowały brzmienie grupy.
 

"Guantanamera" trafiła na listy przebojów w Ameryce we wrześniu 1966r,a w W.Brytanii miesiąc póżniej ,stając się ich największych przebojów.Na listy przebojów trafił też słynny cover "Louie Louie",oraz "Come saturday morning" z filmu The Sterile Cuckoo.Nie mając w kolejnych kilku latach żadnego sukcesu ,grupa rozwiązała się w 1975r.

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Guantanamera / What Makes You Dream Pretty Girl?	Sandpipers	07.1966	7[17]	9[11]	A&M; 806	[written by Hector Angulo/Jose Marti/Pete Seeger ][produced by Tommy LiPuma][adaptacja Pete Seegera kubańskiego poematu Jose Marti]
Louie, Louie / Things We Said Today	Sandpipers	10.1966	-	30[7]	A&M; 819	[written by Richard Berry/Nick DeCaro/Carlos Ortega][produced by Tommy LiPuma]
Glass/It's Over	Sandpipers	05.1967	-	112[2]	A&M; 851	[written by Ernie Sheldon,Larry Marks][produced by Tommy LiPuma]
Quando M’innamoro / Wooden Heart	Sandpipers	06.1968	33[6]	124[1]	A&M; 939	[written by R. Livraghi, D. Pace, M. Panzeri][produced by Tommy LiPuma][włoska wersja przeboju Engelberta Humperdincka "A man without love"]
Kumbaya/Lo Mucho Que Te Quiero	Sandpipers	03.1969	38[2]	-	A&M; AMS 744 [UK]	[written by A. Lawton][produced by Tommy LiPuma]
Come Saturday Morning / Pretty Flamingo	Sandpipers	12.1969	-	17[20]	A&M; 1185	[written by Fred Karlin/Dory Previn][produced by Allen Stanton ][piosenka z filmu "The sterile cuckoo"]]
Free to Carry On / (He’s Got The) Whole World in His Hands	Sandpipers	12.1970	-	94[4]	A&M; 1227	[written by Dale Bobbitt/Jim Brady ][produced by Bob Alcivar ]
Hang on sloopy/Skidrow Joe	Sandpipers	11.1976	32[8]	-	Satril SAT 114 [UK]	[written by Russell, Farrell][produced by Henry Hadaway, The Sandpipers]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Guantanamera	Sandpipers	10.1966	-	13[37]	A&M; 4117	[gold-US][produced by Tommy LiPuma]
The Sandpipers	Sandpipers	05.1967	-	53[28]	A&M; 4125	[produced by Tommy LiPuma]
Misty Roses	Sandpipers	01.1968	-	135[5]	A&M; 4135	[produced by Tommy LiPuma]
Softly	Sandpipers	09.1968	-	180[5]	A&M; 4147	[produced by Tommy LiPuma]
The Wonder of You	Sandpipers	05.1969	-	194[5]	A&M; 4180	[produced by Allen Stanton]
Greatest Hits	Sandpipers	04.1970	-	160[10]	A&M; 4246	-
Come Saturday Morning	Sandpipers	08.1970	-	96[11]	A&M; 4262	[produced by Bob Alcivar]

Tommy Roe

 Ur. 9.05. 1942 r. w Atlancie w stanie Georgia, USA. Swoją wokalną karierę rozpoczął jeszcze w szkolnym zespole o nazwie The Satins, który miał w repertuarze kilka jego kompozycji, m. in. piosenkę "Sheila" nagraną w 1960 r. Singel nie odniósł jednak znaczącego sukcesu. Roe nagrał "Sheilę" ponownie 2 lata późnej po podpisaniu kontraktu solowego. Ten klasyczny, rockowy utwór inspirowany stylem Buddy'ego Holly dotarł na szczyt amerykańskiej listy bestsellerów, a w Wielkiej Brytanii, gdzie artysta też cieszył się dużą popularnością, znalazł się w Top 3.

 

W 1963 r. Roe opublikował dwa single, które dotarły do Top 10: "The Folk Singer" i "Everybody". Kolejny, "Sweet Pea", także uplasował się w pierwszej dziesiątce i często gościł na antenie pirackich rozgłośni radiowych. Jego następca "Hooray For Hazel" zyskał podobną lokatę na liście bestsellerów. Największym jednak hitem była piosenka "Dizzy", która w 1969 r. osiągnęła szczyt zestawień po obu stronach Atlantyku.
 

Wokalista opublikował jeszcze dwa udane single "Heather Honey" i "Jam Up Jelly Tight", by w latach 70-tych skoncentrować się na karierze o lokalnym zasięgu, obejmującej występy w rodzinnym stanie. Roe pojawił się później z utworami "Energy" i "Full Bloom", ale nie zyskały one zbyt wysokich notowań. Echa dawnych sukcesów powróciły, kiedy utwór "Dizzy" w 1991 r. ponownie znalazł się na szczycie brytyjskich bestsellerów w wykonaniu zespołu The Wonder Stuff i aktora komediowego Vica Reevesa. 

 

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sheila /Save your kisses	Tommy Roe	07.1962	3[14]	1[2][14]	ABC-Paramount 10 329	[gold-US][written by Tommy Roe][produced by Felton Jarvis]
Susie darlin' /Piddle the pat	Tommy Roe	10.1962	37[5]	35[8] side B:108[1]	ABC-Paramount 10 362	[A:written by R. Luke][B:written by T. Roe][produced by Felton Jarvis]
The folk singer/Count on me	Tommy Roe	05.1963	4[13]	84[3]	ABC-Paramount 10 423	[written by Merle Kilgore][produced by Felton Jarvis]
Everybody /Sorry I' m late,Lisa	Tommy Roe	10.1963	9[14]	3[14]	ABC-Paramount 10 478	[written by Tommy Roe][produced by Felton Jarvis]
Come on/There will be better years	Tommy Roe	01.1964	-	36[8]	ABC-Paramount 10 515	[written by Ernie Hall/Dan Penn][produced by Felton Jarvis]
Carol /Be a good little girl	Tommy Roe	04.1964	-	61[6]	ABC-Paramount 10 543	[written by Chuck Berry][produced by Felton Jarvis]
Party girl/Oh how i could love you	Tommy Roe	12.1964	-	85[3]	ABC-Paramount 10 604	[written by Buddy Buie][produced by Felton Jarvis]
Sweet pea/Much more love	Tommy Roe	06.1966	-	8[14]	ABC 10 762	[gold-US][written by Tommy Roe][produced by Steve Clark ]
Hooray for Hazel/Need your love	Tommy Roe	09.1966	-	6[13]	ABC 10 852	[written by Tommy Roe][produced by Steve Clark ]
It' s now winters day/Kick me Charlie	Tommy Roe	12.1966	-	23[11]	ABC 10 888	[written by Tommy Roe][produced by Steve Clark ]
Sing along with me/Nightime	Tommy Roe	04.1967	-	91[1]	ABC 10 908	[written by Tommy Roe][produced by Steve Clark ]
Little miss sunshine/The you i need	Tommy Roe	06.1967	-	99[1]	ABC 10 945	[written by Tommy Roe][produced by Steve Clark ]
Dottie i like it/Soft words	Tommy Roe	02.1968	-	114[4]	ABC 11 039	[written by Tommy Roe][produced by Butch Parker, T. Roe]
Dizzy /The you i need	Tommy Roe	02.1969	1[1][19]	1[4][15]	ABC 11 164	[gold-US][written by Tommy Roe/Freddy Weller][produced by Steve Barri]
Heather honey/Money is my pay	Tommy Roe	04.1969	24[9]	29[8]	ABC 11 211	[written by Tommy Roe / Freddy Weller][produced by Steve Barri]
Jack and Jill/Tip Toe Tina	Tommy Roe	07.1969	-	53[13]	ABC 11 229	[written by Tommy Roe/Freddy Weller][produced by Steve Barri]
Jam up jelly tight/Moontalk	Tommy Roe	11.1969	-	8[14]	ABC 11 247	[written by Tommy Roe/Freddy Weller][produced by Steve Barri]
Stir it up and serve it/Firefly	Tommy Roe	02.1970	-	50[6]	ABC 11 258	[written by Tommy Roe/Freddy Weller][produced by Steve Barri]
Pearl /Dollars worth of pennies	Tommy Roe	06.1970	-	50[9]	ABC 11 266	[written by Tommy Roe/Freddy Weller][produced by Steve Barri]
We can make music/Gotta keep rolling away	Tommy Roe	09.1970	-	49[6]	ABC 11 273	[written by Lou T.Josie][produced by Steve Barri]
Brush a little sunshine/King of fools	Tommy Roe	11.1970	-	117[3]	ABC 11 281	[written by S. Gelber][produced by Steve Barri]
Little Miss goodie two shoes/Traffic jam	Tommy Roe	01.1971	-	104[3]	ABC 11 287	[written by R. W. Laws, A. McCollum][produced by Steve Barri]
Pistol legged mama/King of fools	Tommy Roe	04.1971	-	124[1]	ABC 11 293	[written by Tommy Roe][produced by Steve Barri]
Stagger Lee/Black streets and alleys	Tommy Roe	08.1971	-	25[12]	ABC 11 307	[written by Harold Logan/Lloyd Price][adaptacja starej ludowej melodii ' Stack O-Lee' ][produced by Steve Barri]
Mean little woman,Rosalie/Skyline	Tommy Roe	09.1972	-	92[3]	MGM South 7001	[written by Richard Laws ][produced by Troupe One ]
Working class hero/Sun in my eyes	Tommy Roe	05.1973	-	97[4]	MGM South 7013	[written by Tommy Roe][produced by Tommy Roe/Mike Curb/Don Costa ]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Sheila	Tommy Roe With The Jordonaires	11.1962	-	110[3]	ABC-Paramount 432
Sweet pea	Tommy Roe	11.1966	-	94[13]	ABC-Paramount 575	[produced by Steve Clark]
It' s now winters day	Tommy Roe	04.1967	-	159[3]	ABC 594	[produced by Steve Clark]
Dizzy	Tommy Roe	04.1969	-	25[18]	ABC 683	[produced by Steve Barri]
12 in a Roe/A collection of Tommy Roe' s Greatest Hits	Tommy Roe	12.1969	-	21[29]	ABC 700
We can make music	Tommy Roe	10.1970	-	134[6]	ABC 714	[produced by Steve Barri]

Eileen Rodgers

Eileen Rodgers (ur. 10 lipca 1930r-zm. 13 lipca 2003r), amerykańska wokalistka i artystka na Broadwayu.



Urodziła się w Pittsburghu w Pensylwanii w 1930 roku . Swoją karierę rozpoczęła jako artystka w klubach nocnych, później zaśpiewała jako główna wokalistka z orkiestrą Charliego Spivaka . Później nagrała ponad 30 singli i dwa LP dla Columbia Records , jej najbardziej udany singiel „ Miracle of Love ” w 1956 roku, która osiągnęła numer 18 i 24, odpowiednio, na listach Billboard i Cash Box.

Jej debiut na Broadwayu był w 1959 roku w Fiorello! , gdzie zaśpiewała zapierający dech w piersiach utwór „Gentleman Jimmy”. W 1960 roku pojawiła się w Tenderloin . Dwa lata później, w 1962 roku, pojawiła się na off-Broadway'u w  „ Anything Goes" Cole Portera,w roli Reno Sweeney, którego zapis jest obecnie dostępny na CD. Spektakl zdobył nagrodę New York Outer Circle Critics 'Best Revival 1962. 

W 1965 roku Rodgers pojawiła się na niesławnej muzycznej klapie Kelly, która zamknęła się na Broadwayu po jednym występie. „ Saturday Evening Post” donosi, że Rodgers rozpłakała się po występie podczas próby w Filadelfii , mówiąc: „Chciałbym wrócić do Tenderloin . To była klapa, ale przynajmniej ludzie byli przyjaźni”.Wystapiła obok Ethel Merman w odrodzeniu Annie Get Your Gun w 1966 roku .  Rodgers często pojawiał się w telewizyjnych programach telewizyjnych i wraz z Artem Carneyem wystąpiła w specjalnym programie  z okazji 50. rocznicy powstania Chevroleta.


Eileen Rodgers Thompson zmarła na raka płuc 13 lipca 2003 roku w Charlotte w Północnej Karolinie , trzy dni po swoich 73. urodzinach. Pozostawiła   męża, dwóch synów i dwoje wnuków. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Miracle Of Love/Unwanted Heart	Eileen Rodgers	05.1956	-	18[17]	Columbia 40708	[written by Bob Merrill]
Give Me/I Wish I Didn't Have To Dream So Far	Eileen Rodgers	12.1956	-	61[18]	Columbia 40791	[written by Bob Merrill]
The Wall/This Day	Eileen Rodgers	04.1957	-	62[2]	Columbia 40850	[written by O. Diamond, Dreyer, C. Owens]
Don't Call Me Sweetie (Cause I'm Bitter)/Everything But Love	Eileen Rodgers	06.1957	-	83[2]	Columbia 40908	[written by Leven, B. Sherman]
Third Finger - Left Hand/Crazy Dream	Eileen Rodgers	09.1957	-	82[2]	Columbia 40956	[written by Eddie Deane,Ben Weisman]
Treasure Of Your Love/A Little Bit Bluer	Eileen Rodgers	08.1958	-	26[15]	Columbia 41 214	[written by Barry De Vorzon]

Clodagh Rodgers

 Clodagh Rodgers , również Cloda Rogers (ur. 5.03.1947r w Ballymena , Irlandia Północna ) to brytyjska piosenkarka i prezenterka telewizyjna .

Clodagh Rodgers podpisała swój pierwszy kontrakt płytowy z Decca Records w 1961 roku w wieku 14 lat . Zanim przeniosła się do Columbia Records , nagrała cztery single , dla których wystąpiła pod pseudonimem „Cloda Rogers”. Nagrała singiel Stormy Weather w 1966 roku (z Lonely Room na stronie B).

Po raz pierwszy trafiła na listy przebojów w 1969 roku, kiedy dwa z jej singli znalazły się w pierwszej piątce - Come Back and Shake Me i Goodnight Midnight; żadna inna piosenkarka nie sprzedała w tym roku tylu płyt co ona. Wiele z twoich tytułów w tej fazie zostało napisanych przez Amerykanina Kenny'ego Younga . Wraz z nim wzięła udział w singlu Give Me Just a Little More Line w 1970 roku ; pod nazwą „Moonshine” duet odniósł umiarkowany sukces.
 

W 1971 roku Rodgers została wybrana wewnętrznie przez BBC do reprezentowania Wielkiej Brytanii w Konkursie Piosenki Eurowizji . Zgodnie ze zwyczajem w tamtym czasie przedstawiła sześć tytułów jako przedstawicielka we wstępnej decyzji pod tytułem A Song for Europe , spośród których regionalne jury wybrało jako zwycięzcę piosenkę Jack in the Box, skomponowaną przez Johna Worsleya i napisaną przez Davida Myersa .
 

Na Konkursie Piosenki Eurowizji w Dublinie w 1971 roku odniosła spory sukces: z 98 punktami zajęła czwarte miejsce na 18 uczestników. Piosenka odniosła również sukces komercyjny, dzięki czemu piosenkarka zajęła trzecie miejsce w pierwszej dziesiątce w Wielkiej Brytanii i Irlandii . Singiel trafił także na listy przebojów w Niemczech .

Po wzięciu udziału w konkursie Rodgers odniosła tylko umiarkowane sukcesy na listach przebojów, ale od tego czasu pracowała również jako prezenterka telewizyjna. Zdobyła między innymi nagrodę na „ Złotej Róży z Montreux ” za własny program The Clodagh Rodgers, pojawiła się także w niektórych programach, takich jak Seaside Special (była gospodarzem pierwszego odcinka serialu) . Później zaśpiewała swój własny program na londyńskim West Endzie i zagrała   w dwóch musicalach Pump Boys and Dinettes oraz Blood Brothers . Z tym ostatnim w latach 1995-1998 odbyła tournee po Wielkiej Brytanii.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Come Back And Shake Me/I Am A Fantasy	Clodagh Rodgers	04.1969	3[14]	-	RCA Victor RCA 1792	[written by Kenny Young][produced by Kenny Young]
Goodnight Midnight/Together	Clodagh Rodgers	07.1969	4[12]	-	RCA Victor RCA 1852	[written by Kenny Young][produced by Kenny Young]
Biljo/Spider	Clodagh Rodgers	11.1969	22[9]	-	RCA Victor RCA 1891	[written by Kenny Young][produced by Kenny Young]
Everybody Go Home The Party's Over/Joseph I'm Calling You	Clodagh Rodgers	04.1970	47[2]	-	RCA Victor RCA 1930	[written by Kenny Young][produced by Kenny Young]
Jack In The Box/Someone To Love Me	Clodagh Rodgers	03.1971	4[10]	-	RCA Victor RCA 2068	[written by John Worsley, David Myers][produced by Kenny Young]
Lady Love Bug/Stand By Your Man	Clodagh Rodgers	10.1971	28[12]	-	RCA Victor RCA 2117	[written by D R Ziggy][produced by Kangaroo Music Productions]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Clodagh Rodgers	Clodagh Rodgers	09.1969	27[1]	-	RCA Victor SF 8033	-