Bootleg Family

Grupę stworzył wokalista,kompozytor i producent Brian Cadd jako studyjny zespół niezależnej wytwórni Bootleg,którą razem z Caddem założył szef wytwórni Fable,Ron Tudor pod koniec 1972r.
Chodziło o to by powstały zespół towarzyszył nagrywąjacym artystom w studio i podczas ich koncertów. Pomysł został zainspirowany przez amerykańskiego muzyka Leona Russella, który miał połączyć wszystkie gwiazdy podczas swojego tournee i podczas nagrywania legendarnego Mad Dogs and Englishmen Joe Cockera i własnego Shelter Shelter .
 
Członkowie Bootleg byli weteranami muzycznej sceny Melbourne zarówno podczas koncertów jak i pracy w studio nagraniowym.Geoff Cox był jednym z najbardziej wziętych perkusistów studyjnych w Melbourne.Grał poprzednio w grupie Cycle [1969-1973].Był uczestnikiem słynnej sesji gwiazd podczas której powstał album Bloodstone dla Russella Morrisa.Trębacz Russell Smith dołączył do zespołu w kwietniu 1973r,czyniąc ją oktetem.Poprzednio był długoletnim członkiem Ram Jam Big Band, Levi Smith Clefs i Luke's Walnut.
 
Oprócz wspomagania innych artystów Bootleg Family Band nagrała samodzielnie cztery single i zanotowała dwa duże hity pod swoim szyldem oraz uczesticzyła w solowych sukcesach Cadda oraz Mississippi i Stephena Fostera. Ich debiutancki singiel wydany w lutym 1973r "Your Mama Don't Dance" był coverem Logginsa i Messiny trafił do Top5 australijskiej listy przebojów. Następny "Wake Up Australia" przepadł na listach,ale kolejny "Shoop Shoop Song" z własną wersją przeboju Betty Everett stała się sporym przebojem w Australii.
 
Zespół w maju 1974r odbył turnee po Stanach Zjednoczonych,występując minn. na Expo74 w Spokane,Waszyngtonie i w Roxy Club w Los Angeles.W 1975r stali się jedną z najbardziej wziętych grup koncertowych w swojej ojczyżnie,a skład skurczył się do kwartetu z Geoffem Coxem i Tony Naylorem oraz Ianem Masonem , który zastąpił Fitzgeralda [pozostał w USA] i Clivem Harrisonem zastępującym Fenwicka.Ich ostatnim nagraniem po serii koncertów był singiel "How Do I Try? /Rockin' Hollywood" wydany w pażdzierniku 1975r.Gdy Brian Cadd przeniósł się pod koniec 1975r do Stanów Zjednoczonych,Mason opuścił grupę zostając członkiem Ariel.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Your Mama Don't Dance / Honky Tonk Woman	Bootleg Family	01.1973	5[20]	-	Bootleg BL 155	[written by Loggins, Messina]
Shoop Shoop Song / Walking Home in the Morning (as The Bootleg Family Band)	Bootleg Family	07.1974	10[26]	-	Bootleg BL 220	[written by Clark]
Green Door / Kenny	Bootleg Family	03.1975	8[2]	-	Bootleg BL 231	[written by Davie, Moore]
How Do I Try?/Rockin' Hollywood	Bootleg Band	12.1975	60[6]	-	Bootleg BL 256	-

Debby Boone

Piosenkarka pop, autorka i aktorka Debby Boone znana jest ze swojego hitu „You Light Up My Life”, który pozostał na pierwszym miejscu przez dziesięć tygodni w 1977 roku i dał jej nagrodę Grammy dla najlepszego nowego artysty.

Urodzona w Hackensack w stanie New Jersey, młode życie Boone  było pełne muzyki. Jej ojciec ,Pat Boone był piosenkarzem i aktorem , a jej matka, Shirley Foley, była córką popularnej piosenkarki country Red Foley . W wieku 14 lat Boone rozpoczęła tournée ze swoimi trzema siostrami i ojcem, a później tylko ze swoimi siostrami jako Boones lub Boone Girls . Producent Mike Curb zachęcił ją do kontynuowania kariery solowej, a ona zdobyła złoto pierwszym solowym przedsięwzięciem „You Light Up My Life”, szybko zyskując sławę jedną z najpopularniejszych piosenek dekady.

Kolejne popowe single nie wywarły tak wielkiego wpływu, a Boone ostatecznie spróbowała swoich sił w muzyce country, odnosząc sukcesy pod koniec lat 70-tych dzięki albumom takim jak Midstream i Love Has No Reason . Na początku lat 80-tych Boone ponownie się zmieniła, rozpoczynając udaną karierę, nagrywając muzykę chrześcijańską . Podpisując kontrakt ze znaną wytwórnią CCM Sparrow Records, wydała w latach 80-tych With My Song , a następnie w 1983 roku Surrender , ostatecznie zdobywając kolejne dwie nagrody Grammy w kategorii chrześcijańskiej , a także dwie nagrody GMA Dove.

Przez większość lat 80. i 90-tych Boone poświęciła się swojej karierze aktorskiej, występując w całym kraju w produkcjach Siedmiu narzeczonych dla siedmiu braci, Camelot, The King and I oraz The Sound of Music, a także w telewizji. Od 1988 roku rozpoczęła kolejny etap swojej twórczej kariery, pisząc książki dla dzieci. Zainspirowany swoją czwórką dzieci, Boone napisała „Hours for Little Ones” i „Tomorrow Is a Brand New Day”. Jej książkę z 1997 roku, Nightlights, zilustrował jej mąż Gabriel Ferrer. Wyprodukowała także dwa filmy dla dzieci, Bobby Boone's Hug-A-Long Songs, Vol. 1 i Bobby Boone's Hug-A-Long Songs, Vol. 2.

W 2005 roku Boone powróciła do muzyki, wydając swój pierwszy album od jej wakacyjnego zestawu z 1989 roku, Home for Christmas . W hołdzie jej zmarłej teściowej, piosenkarce i aktorce Rosemary Clooney , Reflections of Rosemary   obejmuje klasyczne utwory jazzowe i popowe, które Clooney rozsławiła, a także piosenki, które jej zdaniem ciepło odzwierciedlały osobowość piosenkarki. W ciągu następnych kilku lat intensywnie koncertując, Boone kontynuował prace nad repertuarem jazzowym i popowym, wydając album Swing This! w 2013 r. W 2017 r. świętowała 40. rocznicę debiutanckiego albumu „ You Light Up My Life” z rozszerzoną reedycją luksusową.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
You Light Up My Life/Hasta Mañana	Debby Boone	09.1977	48[3]	1[10][25]	Warner/Curb 8455	[platinum-US][written by Joe Brooks][produced by Joe Brooks][4[10].Country Chart]
California/Hey Everybody	Debby Boone	02.1978	-	50[5]	Warner/Curb 8511	[written by Joe Brooks][produced by Joe Brooks]
God Knows/Baby, I'm Yours	Debby Boone	05.1978	-	74[7]	Warner/Curb 8554	[A:written by Franne Golde/Peter Noone/Allee Willis][B:written by Van McCoy][A:produced by Brooks Arthur][B:produced by Michael Lloyd, Mike Curb][A:22[5].Country Chart][B:33[5].Country Chart]
My Heart Has a Mind of Its Own/ I'd Rather Leave While I'm In Love	Debby Boone	02.1979	-	-	Warner/Curb 8739	[written by Jack Keller, Howard Greenfield][produced by Brooks Arthur][11[8].Country Chart]
Breakin' In A Brand New Broken Heart/When You're Loved	Debby Boone	06.1979	-	-	Warner/Curb 8814	[written by Jack Keller, Howard Greenfield][produced by Brooks Arthur][25[5].Country Chart]
Are You On The Road To Lovin' Me Again/When It's Just You And Me	Debby Boone	03.1980	-	-	Warner/Curb 49 176	[written by Bob Morrison, Debbie Hult][produced by Larry Butler][1[1][10].Country Chart]
Free To Be Lonely Again/Love Put A Song In My Heart	Debby Boone	08.1980	-	-	Warner/Curb 49 281	[written by Diane Pfeifer][produced by Larry Butler][14[7].Country Chart]
Perfect Fool/ Every Day I Have To Cry	Debby Boone	02.1981	-	-	Warner/Curb 49 652	[written by Diane Pfeifer][produced by Larry Butler][23[6].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
You Light Up My Life	Debby Boone	10.1977	-	6[37]	Warner/Curb 3118	[platinum-US][produced by Michael Lloyd, Mike Curb, Joe Brooks, Bob Gaudio]
Midstream	Debby Boone	08.1978	-	147[5]	Warner/Curb 3130	[produced by Brooks Arthur]

Daniel Boone

Daniel Boone (znany również jako Peter Lee Stirling ,  urodzony jako Peter Charles Green , 31 lipca 1942 r., Birmingham , Anglia) jest angielskim muzykiem pop, który miał jeden hit  w Stanach Zjednoczonych dzięki singlowi „ Beautiful Sunday ” w 1972r. Piosenka została napisana przez Boone i Roda McQueena i sprzedana w ponad 2 000 000 egzemplarzy na całym świecie.Osiągnął # 15 na liście przebojów Billboard Hot 100 pod koniec lata 1972 r., osiągając też # 21 na brytyjskiej liście przebojów wcześniej w tym samym roku.  W 1972 roku Boone został laureatem nagrody „Most Likeable Singer” magazynu Rolling Stone .

Peter Green (później znany jako Peter Lee Stirling) rozpoczął karierę jako gitarzysta i wokalista w zespole o nazwie Beachcombers, który grał w okolicach Birmingham w latach 1958–1962. Ich losy się zmieniły, gdy spotkali Tommy'ego Bruce'a , który miał hit nr 3 w 1960 roku utworem „Ain't Misbehavin”.   To i kilka kolejnych wydawnictw przypisano „Tommy Bruce and the Bruisers”, pomimo faktu, że instrumentalne podkłady zostały dostarczone przez muzyków sesyjnych w EMI .

Relacja Bruce'a ze spotkania była następująca:
„Spotkałem ich w Birmingham. Pracowali w klubie Plaza. Tam koncertowałem. Byli wspaniali. Wokal, chórki, dużo. Szczególnie Pete (Peter Green) na gitarze . Był wspaniały. Zapytałem„ czy chciałbyś grać w The Bruisers? Zgodził się i pokochał to. Peter „Mac” McGinty grał na basie (urodzony jako  Peter Julian McGinty, 16 sierpnia 1941 r., Birmingham, Warwickshire), Donald McGinty grał na perkusji (urodzony 23 czerwca 1946 r., Birmingham, Warwickshire), Bobby Coral urodzony jako John Ship, 1 września 1940 r., Birmingham, Warwickshire), wokalista z Petem Greenem. 

The Bruisers rozpoczęli karierę nagraniową w EMI z Bruce'em i jego menedżerem Barry  Masonem , który później stał się znanym twórcą piosenek.  Peter Green wydał solowe nagranie piosenki „My Heart Commands Me” pod szyldem „Lee Stirling” w marcu 1963 r. Mason i (obecnie przemianowany) Stirling współpracowali wtedy nad tym, co było dla nich obu ich pierwszym wysiłkiem pisania piosenek. Mason przypomina to w następujący sposób:

„Pierwszą osobą, z którą pisałem, był Peter Lee Stirling, który później został Danielem Boone, a pierwotnie Peter Green. Był z grupą o nazwie The Beachcombers, która stała się The Bruisers, która wspierała Tommy'ego Bruce'a! . 

„Blue Girl” została wydana 11 lipca 1963 r.   i weszła na brytyjskie listy przebojów 8 sierpnia, ostatecznie osiągając 31 miejsce.  Dzięki sile tego hitu zespół pojawił się w programie telewizyjnym Thank Your Lucky Stars w 26 października, wykonując   "I Could If I Wanted To". Był to prawdopodobnie jedyny występ Bruiserów w telewizji jako grupy, chociaż Peter Lee Stirling pojawił się solo w późniejszych edycjach programu, a także w Ready Steady Go! . "I Could if I Wanted To" i kolejne nagrania, "Your Turn To Cry" i "I Believe", zakończyły się niepowodzeniem. Pierwsze użycie pełnej nazwy „Peter Lee Stirling” miało miejsce w 1964 roku w „Sad, Lonely and Blue”, ale żadne z ośmiu nagrań wydanych między 1964 a 1970r pod tą nazwą nie pojawiło się na brytyjskiej liście przebojów. Jednak Stirling napisał lub napisał wspólnie „I Think of You”   i „Don't Turn Around”, które były hitami   The Merseybeats ,   i był współautorem „ I Belong ”   Kathy Kirby  , która zajęła drugie miejsce w Konkursie Piosenki Eurowizji w 1965 r.

Bruisers rozpadli się w 1967 roku, a Stirling został współwłaścicielem, wraz z Bernardem Mattimore  studia nagraniowego przy londyńskiej Whitechapel Road, które specjalizowało się w produkcji coverów.  Następnie dołączył do zespołu studyjnego „Hungry Wolf” na jednym albumie,  a kiedy stali się „Rumpelstiltskin”, pracował z nimi przy kolejnych dwóch albumach.  Napisał także partytury muzyczne do filmów Groupie Girl i Goodbye Gemini . 

W 1971 roku Peter Green dołączył do wytwórni Penny Farthing ,Larry Page'a ( Penny Farthing Records ) jako piosenkarz / autor tekstów i zmienił pseudonim z Petera Lee Stirling  na Daniela Boone , po amerykańskim bohaterze ludowym. Jego pierwszym wydawnictwem dla wytwórni była ballada zatytułowana „ Daddy Don't You Walk So Fast ”, napisana przez Geoffa Stephensa i Petera Callandera, która nagrodziła go pierwszym i jedynym przebojem w pierwszej dwudziestce w Wielkiej Brytanii, osiągając  17 miejsce. Następnie Boone współpracował z Rodem McQueenem, innym twórcą piosenek pracującym dla Penny Farthing, w celu stworzenia kontynuacji. Rezultatem była „Mamma”, która nie wywarła żadnego wpływu na listy przebojów.

To, co stało się potem, wyjaśnia Terry Noon, który w tym czasie był dyrektorem zarządzającym Penny Farthing Publishing Company:

„Dwaj pisarze, Daniel Boone i Rod McQueen, podpisali z nami umowę na jakiś czas i pewnego ranka weszli do mojego biura, mówiąc:„ Napisaliśmy tę wspaniałą piosenkę ”. A ja powiedziałem:„ Jasne, dobrze usiądź i napijemy się herbaty ”. A oni powiedzieli:„ Nie, naprawdę, musimy zagrać ci tę piosenkę ”. Więc zadzwoniłam do Larry'ego Pagea, a on powiedział:„ Już idę ”. mały pokój z pianinem, a to naprawdę było małe. Czworo z nas poszło do tego pokoju i było zatłoczone. A Daniel Boone usiadł przy fortepianie i zaczął grać tę melodię i oboje śpiewali, chociaż  teksty nie były skończone, a Larry po prostu tam stał, a kiedy było już po wszystkim, powiedział: „To hit, zamierzam nagrać to w następnym tygodniu”. Odwrócił się do mnie, a ja powiedziałem: „Tak, Myślę, że to będzie hit ".

Nagraniem był utwór „Beautiful Sunday”. Został wydany w marcu 1972 roku i osiągnął 21 miejsce w brytyjskiej liście singli .  Radził sobie raczej lepiej w USA, osiągając numer 15 na liście Billboard Hot 100. Zdobył również listy przebojów w Australii i Nowej Zelandii ( złota płyta ), Argentynie, Belgii, Francji, Włoszech, Meksyku, Afryce Południowej, Skandynawii, Holandia i Niemczech. Boone stał się szczególnie popularny w Niemczech i wydał wersje „Pięknej niedzieli” oraz kontynuację „Annabelle” w języku niemieckim. „Beautiful Sunday” zajmowała pierwsze miejsce w Niemczech od maja do końca czerwca 1972 r.

Stał się również popularną piosenką wśród fanów szkockiego klubu piłkarskiego Dundee United . Boone jest znanym fanem Dundee United przez całe życie i kilkakrotnie próbował zainwestować w klub. Boone i McQueen napisali także „ Blue Is The Colour ”, hymn piłkarski dla Chelsea . 

Boone kontynuował karierę jako kompozytor, a w 1992 roku współpracował z Larrym Page'em, aby dostarczyć The Troggs dwie piosenki do albumu Athens Andover („Tuned into Love” i „Hot Stuff”). 

W 2016 roku Boone został aresztowany w swoim domu za nielegalne podnajęcie nieruchomości komunalnej, przy użyciu fałszywych tożsamości przez ponad 20 lat, w ramach kręcenia serialu BBC Council House Crackdown . Boone został eksmitowany, a własność wkrótce wróciła do użytku publicznego.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Daddy Don't You Walk So Fast / Tiger Woman	Daniel Boone	08.1971	17[15]	-	Penny Farthing PEN 764 [UK]	[written by Geoff Stephens/Peter Callander][produced by Larry Page]
Beautiful Sunday / Mamma	Daniel Boone	04.1972	21[10]	15[20]	Mercury 73281	[written by Daniel Boone/Rod McQueen][produced by Larry Page]
Annabelle / Sleepyhead	Daniel Boone	11.1972	-	86[5]	Mercury 73339	[written by Daniel Boone/Rod McQueen][produced by Larry Page]
Run Tell The People/Rock And Roll Bum	Daniel Boone	05.1975	-	93[3]	Pye 71011	[written by Daniel Boone/Rod McQueen][produced by Larry Page]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Beautiful Sunday	Daniel Boone	10.1972	-	142[9]	Mercury 649	[produced by Larry Page]

Boogie Box High

Boogie Box High to projekt muzyczny kierowany przez Androsa Georgiou pod koniec lat osiemdziesiątych, w którym udział wzięło wielu współpracowników, w tym drugi kuzyn Georgiou, George Michael ,  gitarzysta Nick Heyward (z Haircut One Hundred ), klawiszowiec Mick Talbot (z The Style Council ), gitarzysta i autor tekstów David Austin , basista Deon Estus i inni.
Pierwszym singlem Boogie Box High, wydanym w lipcu 1987 roku w Wielkiej Brytanii, był „ Jive Talkin ' ”, który w 1975 roku był pierwszym hitem Bee Gees .


Wersja piosenki Bee Gees autorstwa Georgiou została pierwotnie nagrana jako demo, z zespołem studyjnym składającym się z Nicka Heywarda z Haircut One Hundred (gitara), Micka Talbota z Style Council (instrumenty klawiszowe) oraz członków zespołu studyjnego George'a Michaela.

Po zakończeniu demo Andros zagrał kopię dla swojego kuzyna George'a Michaela, który natychmiast pokochał ten utwór. George zabrał taśmy-matki do duńskiego PUK Studios (gdzie nagrał utwory do swojego albumu Faith ) i spędził trzy dni nagrywając wokale prowadzące i wspierające. Wokal Androsa jest nadal słyszalny w miksie tła. Ze względu na zobowiązania umowne wobec Epic Records , George Michael nigdy nie był przypisany do oryginalnego wydania.

Outrageous , jedyny album Boogie Box High, został wydany w 1989 roku. Pierwotnie zatytułowany Outrageously Brilliant , tytuł był pozornie hołdem dla  debiutanckiego albumu Wham!,Fantastic , który pierwotnie miał się nazywać Brilliant . 
Outrageous został początkowo wydany w Stanach Zjednoczonych, a SBK Records zdecydowało się wydać licencję na album na całym świecie. Album zrodził dwa single: „Gave It All Away” i „Nervous”. „Jive Talkin '” zostało dołączone do nowego albumu, który w dużej mierze polegał na muzykach związanych z Georgem Michaelem, Nickiem Heywardem, Mickiem Talbotem i studiem PWL podczas sesji nagraniowych. 

Wkład Michaela do albumu to dwie wcześniej niepublikowane piosenki, które napisał dla Wham! na debiutancki album Fantastic , „Golden Soul” i „Soul Boy”. David Austin zaśpiewał główny wokal na singlu „Gave It All Away”. Po raz kolejny, z powodu zobowiązań umownych wobec Epic Records, Michaelowi nie przypisano żadnego z nich.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Jive Talkin'/Rhythm Talkin' (Part 1)	Boogie Box High	07.1987	7[11]	-	Hardback 7 BOSS 4	[written by B. Gibb, R. Gibb, M. Gibb][produced by Chris Porter, Andros Georgiou]
Gave It All Away/Thats It	Boogie Box High	09.1987	88[3]	-	Hardback 7 BOSS 5	[written by Lord Monty][produced by Boogie Box High]

Betty Boo

Betty Boo (Alison Clarkson),ur. 16 marca 1970r w Kensington,brytyjska wokalistka ,kompozytorka nurtu dance music.Przed zaistnieniem na scenie muzycznej studiowała inżynierię dżwięku. Pierwszą kapelę The She Rockers założyła w wieku 16 lat, współpracowała również z Public Enemy. Jej debiutancki singiel "I Can't Dance (To That Music You're Playing)" nagrany z Beatmasters okazał się wielkim hitem na rynku brytyjskim.Następny,"Doin' The Do",trafił na 7 pozycję brytyjskiej Top40 i na listę bestsellerów tanecznych w Stanach Zjednoczonych w 1990r.

Rok pózniej firma komputerowa Magic Pockets Amiga użyła ten utwór w grze komputerowej.Debiutancki album Boomania został przyjęty jako udane dzieło wspólczesnego popu i sprzedawał się bardzo dobrze.Największym hitem Betty Boo był singiel "Where Are You Baby?",jako #3 na liście przebojów w sierpniu 1990r.Ostatni singiel a albumu Boomania,"24 Hours" trafił też na listy przebojów ,ale nie dorównywał poprzednikom.

Pomimo tego,Boo podpisuje nowy kontrakt nagraniowy z wytwórnią WEA w 1992r i wydaje następny album GRRR! It's Betty Boo,który przyniósł rozczarowujące wyniki sprzedaży.Mimo tego latem wydaje przebojowy singiel "Let Me Take You There" . W 1999r dobrze sprzedawała się jej kompilacja Best Of,będąca rozszerzoną wersją Boomanii o dodatkowe remiksy.

Po zakończeniu swojej kariery solowej,oddaje się z sukcesami komponowaniu piosenek,minn."Pure and Simple" dla Hear’Say.Pisze także dla Girls Aloud, Louise Nurding, Dannii Minogue i The Tweenies.

W 2006r zakłada zespół WigWam, z Alexem Jamesem, basistą grupy Blur.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hey DJ / I Can't Dance (To That Music You're Playing) / Ska Train	Beatmasters feat Betty Boo	08.1989	7[11]	-	Rhythm King LEFT 34T	[written by M. Glanfield, P. Carter , R. Walmsley][Backing Vocals - Claudia Fontaine][8[11].Hot Disco/Dance]
Doin' The Do/Shame	Betty Boo	05.1990	7[12]	90[4]	Rhythm King LEFT 39	[written by Alison Clarkson,Kenny Young,Ben Yardley][Produced - Beatmasters][sample z Captain on our ship-Reparata & The Delrons][1[1][10].Hot Disco/Dance]
Where Are You Baby?/Boo's Boogie	Betty Boo	08.1990	3[10]	-	Rhythm King LEFT 43	[written by Boo][Produced -Boo, King John]
24 Hours	Betty Boo	12.1990	25[8]	-	Rhythm King LEFT 45	[written by Alison Clarkson,Paul Myers,Dean Ross][produced by Betty Boo,Paul Myers Dean Ross,William Orbit]
Let Me Take You There	Betty Boo	08.1992	12[8]	-	WEA International Inc. YZ 677	[written by Boo , Coxon][produced by Boo , Coxon][sample z It's all in the game-Four Tops]
I'm On My Way	Betty Boo	10.1992	44[3]	-	WEA International Inc. YZ 693	[written by John Lennon,Paul McCartney,Boo , Coxon][produced by Betty Boo,John Coxon]
Thing Goin On	Betty Boo	01.1993	-	5[12].Hot Disco/Dance	Sire 40 639 [US]	[written by Boo , Saunders , Coxon , Young , Logan , McCauley][produced by Boo , Coxon, Streets Ahead]
Hangover	Betty Boo	04.1993	50[3]	-	WEA International Inc. YZ 719	[written by Boo ][produced by Boo]
Catch Me	Betty Boo	05.1993	-	14[10].Hot Disco/Dance	Sire 40 819 [US]	[written by Boo , Meyers , Ross][produced by Boo, Ross*, Sweet Paulino]
Take Off	Jack Rokka vs Betty Boo	10.2007	92[1]	-	Gusto CDGUS 53	[written by A. Clarkson, M. Lindsay, N. Mace, S. Cornish, T. Kent][produced by Digital Dog]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Boomania	Betty Boo	09.1990	4[24]	-	Rhythm King LEFT LP 12	[platinum-UK][produced by King John, Betty Boo, The Beatmasters, Yvonne Ellis, Paul Myers, Dean Ross, William Orbit]
Grrr! It's Betty Boo	Betty Boo	10.1992	62[1]	-	WEA 4509909082	[produced by Betty Boo, John Coxon, Paul Myers, Dean Ross]

Karla Bonoff

Karla Bonoff (ur. 27 grudnia 1951 r.)  to amerykańska piosenkarka i autorka tekstów, znana przede wszystkim z pisania piosenek. Jako autorki tekstów piosenki Bonoff  były interpretowane przez innych artystów, takie jak „Home” Bonnie Raitt , „ Tell Me Why ” Wynonna Judd oraz „Isn't It Always Love” Lynn Anderson .

Linda Ronstadt nagrała wiele jej piosenek, w szczególności trzy utwory z albumu Hasten Down the Wind z 1976 roku („Someone To Lay Down Beside Me”, „Lose Again” i „If His Ever Near”), które wprowadziły Bonoff do masowej publiczności oraz „ All My Life ”, duetu z 1989 roku   Ronstadt z Aaronem Neville'em .

Bonoff urodziła się jako córka Chestera i Shirley (z domu Kahane) Bonoff. Jej rodzina była Żydami. Jej pradziadkowie ze strony ojca i jeden z pradziadków ze strony matki byli imigrantami z Imperium Rosyjskiego. Jedna z babć jej matki urodziła się w Pensylwanii z żydowskich rodziców z Węgier, podczas gdy inni dziadkowie jej matki urodzili się w Austrii i Niemczech. 

W swojej wczesnej karierze Bonoff śpiewała w chórkach dla Ronstadt i Wendy Waldman, a następnie wydała swój debiutancki album w 1977 r. zatytułowany Karla Bonoff . Inne jej albumy to Restless Nights (1979), Wild Heart of the Young (1982), New World (1988) i All My Life (kolekcja największych przebojów) w 1999 roku. Bonoff jest najbardziej znana jako autorka tekstów, ale jest również znana za jej hitowe nagranie „ Personally ”, które stało się hitem nr 19 na liście Billboard Hot 100 oraz numerem 3 na liście Adult Contemporary w połowie 1982 roku. Nagrała także utwór Somebody's Eyes do Footloose (1984) ) ścieżki dźwiękowej i „Standing Right To Me” na ścieżce dźwiękowej 8 Seconds (1994).

Pierwszy album na żywo Bonoff został wydany we wrześniu 2007 roku. Ta podwójna płyta zawiera wiele jej najbardziej znanych piosenek wykonanych na żywo podczas koncertu 24 października 2004 roku w Santa Barbara w Kalifornii (z wyjątkiem jednej piosenki nagranej 30 lipca 2005 roku w Japonii ). Wspierał ją zespół koncertowy, w skład którego wchodził nieżyjący już Kenny Edwards (gitara, bas, mandolina, wiolonczela, wokal) i Nina Gerber (gitara) oraz wieloletni współpracownik Scott Babcock (perkusja i wokal).

Bonoff była także członkiem grupy Bryndle , w skład której wchodzili Wendy Waldman i Kenny Edwards (który wyprodukował również trzy pierwsze albumy Bonoffa). W skład zespołu wchodził także Andrew Gold, dopóki nie odszedł w 1996 roku. Zespół powstał po raz pierwszy pod koniec lat 60-tych XX wieku, ale nie wydał żadnych albumów dopiero 20 lat później z dwoma albumami studyjnymi i albumem na żywo w latach 1995-2002.

Karla Bonoff pojawiła się także na płycie Keiko Matsui zatytułowanej „Sapphire”.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
I Can't Hold On/Falling Star	Karla Bonoff	02.1978	-	76[4]	Columbia 10618	[written by K. Bonoff][produced by Kenny Edwards]
When You Walk In The Room/Never Stop Her Heart	Karla Bonoff	12.1979	-	101[7]	Columbia 11130	[written by J. De Shannon][produced by Kenny Edwards][#35 hit for The Searchers in 1964]
Baby Don't Go/The Letter	Karla Bonoff	03.1980	-	69[7]	Columbia 11206	[written by K. Bonoff, K. Edwards][produced by Kenny Edwards]
Personally	Karla Bonoff	05.1982	-	19[18]	Columbia 02916	[written by P. Kelly][produced by Kenny Edwards][#22 hit r&b for Jackie Moore in 1978]
Please Be The One/Just Walk Away	Karla Bonoff	09.1982	-	63[7]	Columbia 03172	[written by K. Bonoff][produced by Kenny Edwards]
Somebody's Eyes/Just Walk Away	Karla Bonoff	07.1984	-	109[1]	Columbia 04472	[written by T. Snow, D. Pitchford][produced by John Boylan][piosenka z filmu "Footloose"]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Karla Bonoff	Karla Bonoff	10.1977	-	52[40]	Columbia 34 672	[gold-US][produced by Kenny Edwards]
Restless Nights	Karla Bonoff	09.1979	-	31[26]	Columbia 35 799	[produced by Kenny Edwards]
Wild Heart of the Young	Karla Bonoff	04.1982	-	49[35]	Columbia 37 444	[produced by Kenny Edwards]

                     Kompozycje Karli Bonoff na listach przebojów

[solo] 12/1976 Someone to Lay Down Beside Me Linda Ronstadt 42.US 06/1977 Lose Again Linda Ronstadt 76.US 02/1978 I Can't Hold On Karla Bonoff 76.US 03/1979 Isn't It Always Love Lynn Anderson 10.Country Chart 09/1982 Please Be the One Karla Bonoff 63.US 02/1990 All My Life Linda Ronstadt 11.US/96.UK 07/1993 Tell Me Why Wynonna Judd 77.US [with Kenny Edwards ] 03/1980 Baby Don't Go Karla Bonoff 69.US .1989 Baby Don't Go Dianne Davis 75.Country Chart

Graham Bonnet

Graham BONNET (12.12.1947, Skegness, Lincolnshire, Wielka Brytania) -voc. Kuzyn Barry'ego, Maurice'a i Robina Gibbów z zespołu The Bee Gees. Pierwszy sukces odniósł w końcu lat sześćdziesiątych, wykonując ich piosenki, m.in. Only One Woman (wielki przebój w 1968), w duecie z Trevorem Gordonem pod szyldem The Marbles. Zniechęcił się jednak do kariery estradowej i na początku lat siedemdziesiątych poświęcił się aktorstwu; wystąpił m.in. w filmie Three For All.

Dopiero w drugiej połowie dekady wrócił do śpiewania. W tym czasie nagrał dla firmy Ringo Starra Ring O Records kilka singli oraz popową płytę "Graham Bonnet", jednakże sukcesy odnosił tylko w Australii. Od kwietnia 1979 do listopada 1980 był wokalistą zespołu Rainbow Ritchiego Blackmore'a; nagrał z nim płytę "Down to earth".W 1981r przypomniał się jako solista poprockowym albumem "Line up" zrealizowanym z udziałem wielu znanych muzyków, m.in. Micka Moody'ego -g, Jona Lorda - k i Cozy'ego Powella -dr, a zawierającym dwa przeboje: Night Games i Liar.

Od lutego do kwietnia 1982 występował w The Michael Schenker Group; wziął udział w powstaniu jej płyty "Assault Attack" (Chrysalis, 1982). Od 1982 do 1987 kierował z powodzeniem własnym zespołem metalowym - Alcatrazz. W 1988 związał się z inną formacją o podobnym charakterze- Impellitteri gitarzysty Chrisa Impellitteriego.

W 1989r wraz z takimi muzykami, jak Jan Akkerman - g, Ray Fenwick - g i Powell, wziął udział w nagraniu płyty "Forcefield III - To Oz And Back" (President, 1989) studyjnej grupy Forcefield. I znowu działał jakiś czas jako solista - w 1991 nagrał kolejny poprockowy album "Here Comes The Night".

W 1993 stanął na czele zespołu Blackthorne (m.in. Bob Kulick -g), który zaprezentował się udaną hardrockową płytą "Afterlife" (Music For Nations, 1993). W 1997 znowu jako solista zrealizował album "Underground" z bardzo urozmaiconym repertuarem - od nastrojowych ballad przez przeróbkę The Wind Cries Mary Jimiego Hendrixa po utwory bliskie grunge'u.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Night Games / Out on the Water	Graham Bonnet	03.1981	6[11]	-	Vertigo VER 1	[written by E. Hamilton][produced by Francis Rossi, John Eden][oryginalnie nagrana przez Fast Buck]
Liar / Bad Days Are Gone	Graham Bonnet	06.1981	51[4]	-	Vertigo VER 2	[written by Russ Ballard][produced by John Eden ]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Line-Up	Graham Bonnet	11.1981	62[3]	-	Vertigo 6302 151	[produced by Francis Rossi, John Eden]

Austin Mahone

Austin Carter Mahone (ur. 4 kwietnia 1996r w San Antonio) - amerykański piosenkarz i kompozytor muzyki. Obecnie współpracuje z wytwórniami takimi jak Young Money Entertainment, Cash Money Records czy Republic Records.

Mahone urodził się w San Antonio, w stanie Teksas 4 kwietnia 1996r. Jego ojciec zmarł (popełnił samobójstwo) kiedy Austin miał półtora roku i po tym był wychowywany samotnie przez matkę-Michelle. Uczęszczał do Lady Bird Johnson High School.

Od czerwca 2010 roku Mahone zaczął udostępniać filmiki w serwisie YouTube wraz ze swoim przyjacielem Alexem Constancio. Od stycznia 2011 roku zaczął wrzucać teledyski na swój kanał, dzięki czemu jego filmy zyskiwały spore ilości odsłon. W pewnym momencie zaczęły się nim interesować internetowe serwisy informacyjne i przeprowadziły z nim kilka wywiadów. W październiku 2011 roku Austin nagrał cover piosenki Justina Biebera pod tytułem: "Mistletoe", który w niespełna 2 tygodnie zyskał milion odsłon.

W dniu 28 sierpnia 2012 roku Mahone oficjalnie ogłosił, że podpisał kontrakt z Universal Republic Records. Pierwszym singlem Austina była piosenka zatytułowana "11:11". 5 czerwca 2012 roku Mahone wypuścił drugi singiel nazwany "Say Somethin".

Austin Mahone został wybrany, jako jeden z artystów otwierających akt trzeciej trasy koncertowej Taylor Swift - nazwanej "The Red Tour". W Listopadzie 2012 Mahone podpisał kontrakt z firmą Trukfit, aby stać się jej nowym "Teen Ambasador" (obecnie był nim Lil Wayne) dla modnej linii ubrań. W grudniu 2013 Austin został nazwany "Digital and Brand Strategist" przez firmę Aquafina, dla nowej linii aromatyzowanej wody gazowanej ukierunkowanej na nastolatków.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
11:11	Austin Mahone	03.2012	-	116[1]	Republic	-
Say You're Just a Friend	Austin Mahone Featuring Flo Rida	03.2013	-	104[2]	Republic	[written by Leon Huff, Kenny Gamble, Tramar Dillard ,Justin Franks ,Nick Bailey, Mike Freesh, Trent Mazur, Ryan Ogren, Ahmad Belvin][produced by DJ Frank E, Mike Freesh Mazur]
What About Love	Austin Mahone	10.2013	83[1]	66[9]	Island USCM 51300447	[gold-US][written by Austin Mahone ,Nadir Khayat, Mohombi ,Achraf Janussi, Bilal Hajji, Jimmy Joker, Rivington Starchild][produced by RedOne, Jimmy Joker]
U	Austin Mahone	03.2014	-	119[1]	Republic	-
Mmm Yeah	Austin Mahone Featuring Pitbull	05.2014	34[3]	49[15]	Cash Money/Republic USCM 51400015	[gold-US][written by Austin Mahone, Armando Pérez, Alex Schwartz ,Joe Khajadourian, William Lobban-Bean, Ethan Lowery, Lamar Mahone, Keith Mayberry, Chase Lett, Craig Simpkins, Lidell Townsell][produced by The Futuristics, Cook Classics]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
The Secret	Austin Mahone	06.2014	-	5[11]	Republic 0020842	[produced by Rocco Valdes,Michael Blumstein,David Abram,RedOne,Bryan "Baby Birdman" Williams,Ronald "Slim Tha Don" Williams,Austin Mahone, Jimmy Joker ,The Futuristics, Cook Classics, Alex Schwartz ,Fredrik Thomander ,Tiny Island, Maejor Ali]

Mike Will Made It

Mike Will Made It , właściwie Michael Len Williams II (ur. 23 marca 1989 r. w Marietta) -amerykański producent muzyczny, DJ, raper i autor tekstów.
Michael Len Williams II urodził się w Marietcie w Georgii. Ma dwie starsze siostry. Jego ojciec, Michael Williams Sr., jest byłym dyrektorem IBM, gdzie pracował jako DJ w latach 70-tych. Jego matka, Shirley Williams, pracowała w banku, była kiedyś w grupie gospel, śpiewając dla Dottie Peoples. Wychował się w rodzinie muzycznej, jego wujek był gitarzystą, a jedna z jego starszych sióstr grała na perkusji na olimpiadzie. Mike Will bardzo lubił sport, grał m.in. w koszykówkę, baseball i piłkę nożną. Marzył też o zawodowej karierze sportowej.
Jego życie skupiało się także wokół muzyki hip-hop. Mike najpierw rozwijał swój talent muzyczny odtwarzając popularne instrumentale, które usłyszał w radiu, a on i jego przyjaciele do nich rapowali.

W wieku 14 lat Mike Will zaczął tworzyć muzykę na maszynie Korg ES1, którą jego ojciec kupił dla niego jako prezent świąteczny w lokalnym sklepie muzycznym Mars Music. W późniejszym czasie, Mike Will zaczął także używać m.in. Korg Triton, Akai MPC1000, Yamaha Motif i Roland Fantom. Do czasu, gdy Mike Will miał 16 lat, spędzał czas w lokalnych studiach nagraniowych w Atlancie. Początkowo był ignorowany, ale ostatecznie kilka jego utworów usłyszał Gucci Mane, który następnie zaprosił go do studia nagraniowego Patchwerk w Atlancie.

Po ukończeniu liceum, Mike Will zapisał się na Georgia State University, by kontynuować studia licencjackie głównie ze względu na presję ze strony rodziców, ale zdecydował się na przerwę i ostatecznie po kilku semestrach zrezygnował, aby skupić się na swojej karierze muzycznej. Podczas tej przerwy wyprodukował piosenkę "Tupac Back" który zaczęła cieszyć się dużą popularnością. Od tego czasu doradzał początkującym producentom muzyki, aby nie porzucali studiów, jeśli nie są pewni własnej przyszłej kariery lub nie mają na nią określonego planu.


W wywiadzie dla XXL Mike powiedział: "Gucci Mane był pierwszym raperem, który kiedykolwiek rapował na moich beatach." Mike pierwszy raz spotkał Gucci Mane'a w studio nagraniowym w Atlancie, PatchWerk Recording Studios, gdzie dał mu kilka beatów, pod które Gucci Mane zaczął freestyle. Następnie zaproponował Mike'owi 1000 $ za jeden z jego beatów. Obaj zaczęli wspólnie wydawać piosenki, takie jak "East Atlanta 6" i kilka piosenek z mixtape Gucci Mane, No Pad, No Pencil. Po nawiązaniu bliskich relacji z Gucci Mane rozpoczął współpracę z innymi znanymi raperami z Atlanty, takimi jak Future, Waka Flocka Flame, Rocko i 2 Chainz.

W 2011 roku Mike Will wydał swój pierwszy singiel "Tupac Back" w wykonaniu Meek Mill'a i Rick Ross'a z albumu Self Made Vol. 1. Singiel został wydany 5 kwietnia 2011 roku i znalazł się na 31 miejscu listy Hot R&B/Hip-Hop Songs. Nastąpiło to po tym, jak Mike Will przekazał część swoich beatów wytwórni Maybach Music Group Rick Ross'a.

Również w 2011 roku Mike Will współpracował z raperem Future, produkując kilka popularnych m.in. "Is not No Way Around It", "Itchin" i trzy utwory z debiutanckiego albumu Future z 2012 roku Pluto: "Neva End", "Truth Go Be You You" i "Turn On the Lights". "Turn the Lights" było promowane jako singiel i znalazł się na 2 miejscu na liście Hot R&B/Hip-Hop Songs.

27 grudnia 2011 r. Mike Will wydał swój pierwszy mixtape, Est. in 1989 (Last of a Dying Breed). Został wydany na popularnej stronie do wydawania mixtape'ów LiveMixtapes.com. Est. in 1989 zawiera mix piosenek Mike'a z artystami takimi jak Gucci Mane, Future, Waka Flocka Flame, Kanye West, 2 Chainz, Lil Boosie, Ludacris, Lil Wayne.

23 marca 2012 roku Mike Will nawiązał współpracę z popularną stroną muzyczną The FADER, aby ogłosić drugi mixtape, Est. in 1989 r. Pt. 2, i wydać pierwszy singiel z mixtape'u "Back 2 the Basics", w którym występuje Gucci Mane i Waka Flocka Flame. Na mixtape'ie gościnnie udzielili się Diddy, 2 Chainz, Juicy J, Future, Lil Wayne, T.I., Mac Miller, French Montana, Jeremih i inni. Album został wydany ponownie 24 lipca 2012 roku we współpracy z LiveMixtapes.com.

Mike pracował również z raperem 2 Chainz. Wyprodukował piosenkę "La La", w którym występuje Busta Rhymes, z mixtape'u 2 Chainz'a, Codeine Cowboy i "Got One" z mixtape'u T.R.U. REALigion. W wywiadzie dla magazynu Complex, Mike Will powiedział, że pracuje z 2 Chainz'em "od 2008 roku ... Jesteśmy trochę jak rodzina". W 2012 roku Mike Will wyprodukował singiel,"No Lie", z debiutanckiego albumu 2 Chainz'a, Based on a T.R.U. Story, wydane przez Def Jam. Singiel, w którym występuje Drake, został wydany 8 maja 2012 roku i zadebiutował w pierwszej 50 na liście Billboard Hot 100, osiągając 1 miejsce na liście Hot R&B/Hip-Hop Songs. Singiel uzyskał złoty status przyznany przez RIAA.

W 2012 roku Mike WiLL Made-It wyprodukował "Bandz a Make Her Dance", piosenkę dla rapera Juicy J, w której wystąpili gościnnie Lil Wayne i 2 Chainz. Piosenka została uznana za jedną z 25 najlepszych piosenek lata 2012 przez magazyn Complex, a we wrześniu 2012 r. piosenka znalazła się na 14 miejscu na liście Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs.

Mike Will, wraz z Kanye Westem, Mikiem Deanem, Lifted i Anthonym Kilhofferem, wyprodukował singiel "Mercy", w którym występują Kanye West, Big Sean, 2 Chainz i Pusha T. "Mercy", wydany 3 kwietnia 2012 roku, służył jako główny singiel z albumu wytwórni G.O.O.D. Music Cruel Summer znalazł się na 1 miejscu listy Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs, i osiągając 13 miejsce na liście Billboard Hot 100. Mike wyprodukował również single "Way Too Gone" z udziałem Future z albumu studyjnego Young Jeezy'ego Thug Motivation 103: Hustlerz Ambition, "Just a Sign" z drugiego studyjnego albumu artysty B.o.B Strange Clouds i "Pour It Up" ze studyjnego albumu Rihanny Unapologetic.

W wywiadzie udzielonym w 2012 r. Mike Will wspomniał o nadchodzących współpracach z Kanye Westem, Brandy, Big Seanem i Pushą T.

Trzeci mixtape zatytułowany Est. w 1989 r. 2.5 ukazał się 24 grudnia 2012 r. W mixtape pojawili się gościnnie Gucci Mane, Future, Rihanna, Big Sean, Trinidad Jame$, Lil Wayne i inni.
Mike Will był producentem czwartego studyjnego albumu Miley Cyrus Bangerz , w tym singiel "We Can not Stop". Wyprodukował osiem utworów na Bangerz i sześć utworów na Miley Cyrus & Her Dead Petz.

9 września 2013 roku Mike Will wydał swój debiutancki singiel "23", z udziałem Wiz Khalify, Juicy J i Miley Cyrus. Ujawnił również, że podpisał kontrakt z Interscope Records, aby wydać swój debiutancki album. Na jego debiutanckim albumie pojawili się także Beyonce, Future, Kendrick Lamar i 2 Chainz.

Został nazwany producentem roku przez HipHopDX 18 grudnia 2013 r.

17 czerwca 2014 roku Mike WIll Made It wydał pierwszy singiel z nadchodzącego mixtape'u Buy the World z Future, Lil Wayne'em i Kendrick Lamarem. 15 grudnia 2014 roku wydał swój piąty mixtape Ransom. Udzielili się na nim Big Sean, Juicy J, 2 Chainz, Lil Wayne i Kendrick Lamar.

24 marca 2017 r. Mike wydał Ransom 2, udzielili się na nim m.in. Rihanna, Kendrick Lamar, Future, Pharrell, Lil Wayne, Big Sean, Migos, YG.

Mike wyprodukował również 3 piosenki na albumie Kendrick Lamara DAMN. który został wydany 27 kwietnia 2017.

16 listopada 2018 r. wyprodukował album, będący ścieżką dźwiękową do filmu Creed II, o nazwie Creed II: The Album, na którym znaleźli się m.in. Kendrick Lamar, Pharrell, Lil Wayne, Nas, czy Gucci Mane.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
23	Mike Will Made It featuring Miley Cyrus, Wiz Khalifa and Juicy J	10.2013	85[3]	11[23]	Interscope USUM 71312049	[written by Miley Cyrus,Jordan Houston,Cameron Thomaz,Theron Thomas,Timothy Thomas,Pierre Ramon Slaughter][produced by Mike Will Made It][2[26].R&B Chart]
Buy the World	Mike WiLL Made-It Featuring Future, Lil Wayne & Kendrick Lamar	07.2014	-	-	-	[42[1].R&B Chart]
Nothing Is Promised	Mike WiLL Made-It x Rihanna	06.2016	64[1]	75[1]	Interscope USUM 71605081	[written by Michael Williams II,Asheton Hogan,Nayvadius Wilburn,Robyn Fenty][produced by Mike Will Made It,Pluss][26[6].R&B Chart]
Black Barbies	Nicki Minaj X Mike WiLL Made-It	12.2016	-	65[2]	Interscope	[written by Onika Maraj,Khalif Brown,Aaquil Brown,Radric Davis,Michael Williams][produced by Mike Will Made It][30[2].R&B Chart]
Gucci On My	Mike WiLL Made-It Featuring 21 Savage, YG & Migos	03.2017	-	110[3]	Interscope	[41[1].R&B Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Ransom 2	Mike Will Made It	04.2017	-	24[7]	Interscope 26974	[produced by Mike Will Made It,Steve "The Sauce" Hybicki ,30 Roc,DJ Fu,Ducko McFli,Ez Elpee,GT,Marz,Micah Weston,Pluss,Resource,S1]
Gotti Made-It	Yo Gotti & Mike WiLL Made-It	06.2017	-	85[2]	EMPIRE	[produced by Mike WiLL Made-It, Pluss, Scooly, 30 Roc, TL On The Beat,Resource, Blue Cheeze]
Edgewood	Mike Will Made It with Trouble	04.2018	-	130[1]	Interscope	[produced by Mike WiLL Made-It ,30 Roc,Scooly,Stoopid Beats,Plu$$,ATL Jacob,Cassius Jay,TM88,Zaytoven,Marz]
Creed II: The Album	Mike Will Made It	12.2018	-	49[3]	Interscope	[produced by Mike Will Made It,Anthony Burrell, B Rackz, Blue Cheeze, C Millz, Lil Jay on the Track, Ludwig Göransson, Myles Harris ,Nez & Rio, Pluss ,Qwyatt Mystique, Vince Staples]

Boney M

Grupa założona w 1976 r. przez niemieckiego producenta i kompozytora Franka Fariana z myślą o promowaniu jego singlowego tematu "Baby Do You Wanna Bump?, popularnego w Belgii i Holandii. W jej skład weszli:
Marcia Barrelt (ur. 14.10.1948 r. w St. Catharine's na Jamajce śpiew),
Bobby Farrell (ur. 6.10.1949 r. na Arubie, wyspie w archipelagu Antyli Holenderskich; śpiew),
Liz Mitchell (ur. 12.07.1952 r. w Clarendon na Jamajce; śpiew) i
Maisie Williams (ur. 25.03.1951 r. w Monserrat, Indie Zachodnie; śpiew).

W latach 1976-1977 w brytyjskiej Top 10 gościły liczne przeboje zespołu: "Daddy Cool", "Sunny", "Ma Baker" i "Belfast". Szczyt popularności grupy przypadł na rok 1978, kiedy singel z tematami "Rivers Of Babylon" i "Brown Girl In The Ring" pozostawał przez czterdzieści tygodni na liście brytyjskiej, a jego sprzedany nakład był trzecim w dziejach tamtejszej popowej fonografii. Przebój "Rasputin" trafił na drugie miejsce Top 20, a rok 1978 zamknęła mała płyta "Mary's Boy Child-Oh My Lord", która weszła na szczyt listy.

Podobne sukcesy Boney M odnosili na kontynencie europejskim (ponad 50 milionów sprzedanych płyt). Niekonwencjonalny dobór materiału zaowocował w 1979 r. dziesiątym miejscem singla "Painter Man" z repertuaru Creation. W tym samym roku grupa pojawiła się na koncertach w Polsce. Ostatnimi goszczącymi na listach przebojami były "Hooray Hooray It's A Holi-Holiday" i "Gotta Go Home/El Lute".

Pomimo spadku popularności, zespołowi udało się w 1980 r. zwieńczyć najwspanialszy okres kariery przebojowym albumem The Magic Of Boney M.

W 1992 r. Boney M powrócił na listy przebojów wiązanką "Boney M Megamix". która dotarła aż do 7. miejsca w Wielkiej Brytanii. Wiosną 1993 r. grupa - w której ze starego składu pozostała jedynie Liz Mitchell - odbyła brytyjskie tournee. Później odwiedziła Europę, w tym - po raz drugi - Polskę (jako gwiazda festiwalu w Sopocie).

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK/US]	Komentarz
Daddy Cool / No Woman No Cry US side B:Lovin' or leavin'	Boney M	12.1976	6[13]	65[5]	Atlantic K 10 827/Atco 7063	[silver-UK][written by Frank Farian,George Reyam][produced by Frank Farian][11[13].Hot Disco/Dance]
Sunny / New York City	Boney M	03.1976	3[10]	-	Atlantic K 10 892/Atco 7080	[66 hit- Bobby Hebb][written by Bobby Hebb][produced by Frank Farian]
Ma Baker / Still I'm Sad US side B:A Woman Can Change a Man	Boney M	05.1977	2[13]	96[3]	Atlantic K 10 965/Atlantic 3422	[gold-UK][written by Fred Jay,Frank Farian,Günter Reyam][produced by Frank Farian][31[7].Hot Disco/Dance]
Belfast / Plantation Boy	Boney M	10.1977	8[13]	-	Atlantic K 11 020/-	[written by Jimmy Bilsbury,Drafi Deutscher,Joe Menke][produced by Frank Farian]
Rivers of Babylon / Brown Girl in the Ring	Boney M	04.1978	1[5][40]	30[17]	Atlantic-Hansa K 11 120/Sire 1027	[platinum-UK][written by Frank Farian,Hans-Jörg Mayer,Brent Dowe,Trevor McNaughton][produced by Frank Farian]
Rasputin / Painter Man	Boney M	09.1978	2[10]	-	Atlantic -Hansa K 11 192/-	[gold-UK][written by Fred Jay,Frank Farian,Hans-Jörg Mayer][produced by Frank Farian]
Mary's Boy Child / Oh My Lord/Dancing in the streets	Boney M	12.1978	1[4][8]	85[5] B2:103[6]	Atlantic-Hansa K 11 221/Warner 49 144	[platinum-UK][written by Fred Jay,Frank Farian,Jester Hairston,Lorin Maazel][produced by Frank Farian]
Painter Man / He Was a Steppenwolf	Boney M	03.1979	10[6]	-	Atlantic -Hansa K 11 255/-	[66 hit-Creation][silver-UK][written by Kenny Pickett,Eddie Phillips][produced by Frank Farian]
Hooray! Hooray! It's a Holi-Holiday / Ribbons of Blue	Boney M	04.1979	3[9]	-	Atlantic -Hansa K 11 279/-	[silver-UK][written by Fred Jay,Frank Farian][produced by Frank Farian]
Gotta go home/El Lute	Boney M	08.1979	12[11]	-	Atlantic -Hansa K 11 351/-	[silver-UK][written by Fred Jay,Frank Farian,Heinz Huth,Jürgen Huth][produced by Frank Farian]
I'm Born Again / Bahama Mama	Boney M	12.1979	35[7]	-	Atlantic -Hansa K 11 410/-	[written by Fred Jay,Stefan Klinkhammer,Helmut Rulofs][produced by Frank Farian]
My friend Jack/I See a Boat on the River	Boney M	04.1980	57[5]	-	Atlantic -Hansa K 11 463/-	[written by Smoke][produced by Frank Farian]
Children of Paradise / Gadda-Da-Vida	Boney M	02.1981	66[2]	-	Atlantic -Hansa K 11 637/-	[written by Fred Jay,Frank Farian,Hans-Jörg Mayer,Helmut Rulofs][produced by Frank Farian]
We Kill the World (Don't Kill the World) / Boonoonoonoos	Boney M	11.1981	39[5]	-	Atlantic -Hansa K 11 689/-	[written by Frank Farian, Giorgio Sgarbi][produced by Frank Farian]
Kalimba de Luna	Boney M	01.1985	-	49[8].Hot Disco/Dance	-/Carrere 05134	[written by Tony Esposito,Mauro Malavasi,Giuseppe Amoruso,Gianluigi Di Franco,Remo Licastro][produced by Frank Farian]
Boney M megamix	Boney M	11.1992	7[9]	-	Arista 74321 12512 7/-	[written by Trad./Frank Farian/George Reyam/Brent Dowe/Trevor McNaughton/Bobby Hebb/Frank Farian/Fred Jay][produced by Frank Farian]
Brown girl in the ring [remix]	Boney M	04.1993	38[3]	-	Arista 74321137052/-	[written by Frank Farian/George Reyam/Fred Jay/Re-Run/Oliver Wallner][produced by FM Productions/Re-Run/Oliver Wallner]
Ma Baker-Somebody scramed	Boney M vs Horny United	05.1999	22[6]	-	Logic 74321653872	[written by Franz Reuter ][produced by Frank Farian]
Daddy cool 2001	Boney M	12.2001	47[2]	-	BMG 74321 91351 2	[written by Frank Farian/George Reyam][produced by Frank Farian]
Mary's Boy Child/Oh My Lord	Boney M	12.2007	26[19]	-	Sony Music DED 160000096

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Take the heat off me	Boney M	04.1976	40[15]	-	Atlantic K 50 314	[silver-UK][produced by Frank Farian]
Love for sale	Boney M	08.1977	13[10]	206[2]	Atlantic K 50 385	[gold-UK][produced by Frank Farian]
Nightflight to Venus	Boney M	07.1978	1[4][65]	134[10]	Atlantic-Hansa K 50 496	[platinum-UK][produced by Frank Farian]
Oceans of fantasy	Boney M	09.1979	1[1][18]	-	Atlantic-Hansa K 50 610	[platinum-UK][produced by Frank Farian]
The Magic Of Boney M	Boney M	04.1980	1[2][32]	-	Atlantic-Hansa BMTV 1	[gold-UK][produced by Frank Farian]
The best of 10 years	Boney M	09.1986	35[5]	-	Stylus SMR 621	[produced by Frank Farian]
The greatest hits	Boney M	03.1993	14[10]	-	Telstar TCD 2656	[produced by Frank Farian]
The greatest hits	Boney M	12.2001	66[5]	-	BMG 74321896142	[produced by Frank Farian]
The Magic of Boney M.	Boney M	12.2006	45[4]	-	MCI 88697034772	[produced by Frank Farian]
Platinum Hits	Boney M	10.2013	188[3]	-	Music Club	-
Gold	Boney M	11.2019	41[3]	-	Crimson CRIMCD 651	-

Grahame Bond

Grahame Bond - ur. 1943r,australijski aktor,pisarz,reżyser,kompozytor,który rozpoczął karierę występami na uniwersytecie w Sydney w latach 60-tych,jako założyciel studenckiego Sydney University Architecture Revue ze swoimi kolegami Geoffrey Atherden (pisarzem- Mother and Son, Grass Roots),Peterem Weirem (reżyserem- Gallipoli, The Truman Show),Peterem Bestem (kompozytorem- Crocodile Dundee, Wildside) i Rory O'Donoghue.
 
W Australii jest najbardziej znany ze swojej komediowej roli Aunty Jacka w The Aunty Jack Show.Ma też znaczące role w teatrze i telewizji.Na rynku międzynarodowym popularność przyniosła mu rola The Ancient One w serialu telewizyjnym Beastmaster z 1999r.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Farewell Aunty Jack / Doin' the Aunty Jack	Grahame Bond	01.1974	1[3][26]	-	Picture PRS 012	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Aunty Jack Sings Wollongong	Grahame Bond	11.1974	39[21]	-	Polydor 2907 012	-

Ram Records

Ram Records to brytyjska wytwórnia dance, która koncentruje się na gatunku drum & bass. Została założona przez legendarnego producenta elektroniki Andy C. w 1992 roku. Andy C. pomógł wówczas jego bliski przyjaciel Ant Miles, ale dziś zarządza nią Scott Bourne (Red One).

Od momentu powstania w 1992 roku Ram Records zdobyła wiele nagród za wydawnictwa muzyczne, działalność wytwórni i artystów, którzy pojawili się na liście. W 1993 roku ich pierwszym wydawnictwem była Valley of the Shadows autorstwa Origin Unknown, z Andy C i Randall, a także nagrania First Shimon  rok później. Ram Records kontynuował współpracę z Origin Unknown i w 1997 roku wydał Moving Fusion's Turbulence, aby zyskać szerokie uznanie. Inne ważne momenty dla wytwórni to 1999r The Beginning EP   Moving Fusion, 2001 Body Rock, która osiągnęła 28. pozycję w brytyjskich oficjalnych listach przebojów, a w 2007 r. podpisano kontrakt z Chaste & Status i Xample.

W 2008 roku Ram Records podpisuje umowę z Lomaxem, podczas gdy Chase & Status wydali swój debiutancki album, a w 2009r Sub Focus wydali „Rock It” znalazł się na liście 40 najlepszych w Wielkiej Brytanii. Ram Records podpisał kontrakt z kolejnymi artystami w 2010 roku , takimi jak: Wilkinson, Mind Vortex i Delta Heavy. Wydała także „Could This Be Real” i „Splash” autorstwa Sub Focus, które znalazły się na liście BBC Radio 1 B.

  Wytwórnia stała się również znana z nocnych klubów, które rozpoczęły się od legendarnego klubu nocnego „The End”, otwartego przez 11 lat do grudnia 2008 r. Następnie wytwórnia przeniosła się do super klubu Matter w 2009 r., Gdzie liczba uczestników   klubów nocnych potroiły się do ponad 3000 osób w ciągu zaledwie 2 miesięcy. Trwało to do czerwca 2010 r.,kiedy Matters również został zamknięty. Ram Records nazywa teraz London Fabric swoim klubowym domem.

Ram Records podpisało kontrakty z imponującą listą artystów drum & bass w ciągu ostatniej dekady, poprzedni artyści na ich liście to: Chase & Status , Andy C, Ant Miles, BCK, Culture Shock , DC Breaks, Gridlok, Fierce, Flatliner, DJ Fresh , Noisia, Loadstar , Mayhem, Moving Fusion, Sparfunk, Nightbred, Desired State, Fierce, Dynamite MC, Concord Dawn, Concept 2, Hamilton, Red One, Wilkison and Plan B. Członkowie Lomax, Loadstar i Xample .

                 Single na listach przebojów:

Ant Miles & Red One Bring It On / Musica  .2001   107.UK
 Bad Company Spacehopper / Tonight .2002   56.UK
 Chase & Status feat. Plan B Pieces .2008   70.UK
 Concept 2 No Mistake .2003  126.UK
 Chase & Status feat. Kano Against All Odds . 2009   45.UK
 Dynamite MC & Origin Unknown Hotness .2003  66.UK
 Fresh BC Signal / Big Love .2003   58.UK
 Fresh BC Colossus .2004   74.UK
 Fresh Capture The Flag / Twister .2004   70.UK
 Moving Fusion Atlantis EP . 2001  84.UK
 Moving Fusion Thunderball / Lazy Bones . 2001  80.UK
 Moving Fusion Star Sign / Party People . 2002  81.UK
 Nightbreed Pack Of Wolves .2004   45.UK
 Origin Unknown Valley Of The Shadows .1996  60.UK
 Origin Unknown Truly One .2002  53.UK
 Ram Trilogy - Part 1 No Reality / Scanners .1998  117.UK
 Ram Trilogy - Part 2 Mind Overload .1998  124.UK
 Ram Trilogy Evolution .1999   92.UK
 Ram Trilogy Chapter 4 EP: Beast Man / Electro Melody .2002  71.UK
 Ram Trilogy Chapter 5 EP: Brainwash / Milky Way .2002  62.UK
 Ram Trilogy Huggy Bear / Superfly .2002  60.UK
 Shimon feat. Kimani Jazz Freak / Malice .2005  165.UK
 Shimon & Andy C Quest .2003   95.UK
 Shimon & Andy C Body Rock .2002   28.UK
 Sparfunk feat. Joe Solo Rapture / Blazin' Jazz .2005   151.UK
 Sub Focus X-Ray / Scarecrow . 2005  60.UK
 Sub Focus Frozen Solid / X-Ray \ Juno . 2005 102.UK
 Sub Focus Airplane / Flamenco . 2006 101.UK
 Sub Focus Timewarp / Join The Dots. 2008 92.UK
 Sub Focus Rock It / Follow The Light . 2009 38.UK
 Sub Focus Could This Be Real . 2010 41.UK
 Sub Focus feat. Coco Splash .2010  41.UK

 
                 Albumy na listach przebojów:

 Chase & Status MORE THAN ALOT  .2008   49.UK
 Fresh MUSIC MAKER EP .2003   151.UK
 Moving Fusion THE START OF SOMETHING .2002 171.UK
 Ram Trilogy MOLTEN BEATS .1999  179.UK
 Ram Trilogy SCREAMER EP .2003  162.UK
 Sub Focus SUB FOCUS .2009   51.UK