Blues Brothers

The Blues Brothers- amerykański zespół muzyczny.
Został założony w 1977 r. przez dwóch artystów komediowych Johna Belushi i Dana Aykroyda. Wcześniej związani z kabaretowym zespołem National Lampoon i programem telewizyjnym Saturday Night Live, utworzyli rewię w stylu soul, wzorowaną na podobnych w latach 60-tych. Soliści wcielili się w estradowe postaci Jolieta "Jake" Bluesa (Belushi) i Elwooda Bluesa (Aykroyd) i w towarzystwie znakomitych muzyków ruszyli na koncerty. W grupie grali m.in. gitarzysta Steve Cropper, basista Donald "Duck" Dunn, pianista Paul Shaffer oraz saksofonista Tom Scott. Nagrany w 1978 roku album Briefcase Full of Blues znalazł się na pierwszym miejscu bestsellerów płytowych i wywołał modę na muzykę rhythmandbluesową.

Sukces płyty zainspirował producentów z Hollywood do nakręcenia (w roku 1980) filmu The Blues Brothers, zgrabnej komedii muzycznej, z efektownymi scenami pościgów oraz udziałem gwiazd muzyki soul i bluesa: Arethy Franklin, Raya Charlesa, Jamesa Browna i Johna Lee Hookera. Śmierć Belushiego (w 1982), z powodu przedawkowania narkotyków, przerwała pasmo sukcesów zespołu, który znalazł na świecie wielu naśladowców.

Aykroyd skupił się na karierze filmowej, natomiast muzycy koncertowali od 1988 jako The Original Blues Brothers Band. W 1991 r. w Londynie wystawiono sceniczną wersję The Blues Brothers. Aykroyd stał się właścicielem klubów House of Blues, wziął jednak udział w nagraniu płyty zespołu Red, White and Blues. W 1998 zespół ponownie zagrał w filmie Blues Brothers 2000, który jednak nie powtórzył sukcesu pierwowzoru.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Soul Man	Blues Brothers	12.1978	79[2]	14[15]	Atlantic 3545	[written by Isaac Hayes/David Porter][produced by Isaac Hayes/David Porter]
Rubber Biscuit	Blues Brothers	03.1979	-	37[8]	Atlantic 3564	[written by C. Johnson][produced by Bob Tischler, Paul Shaffer]
Gimme Some Lovin'	Blues Brothers	05.1980	-	18[14]	Atlantic 3666	[written by Spencer Davis/Muff Winwood/Steve Winwood][produced by Bob Tischler][piosenka z filmu "The Blues Brothers"]
Who's Making Love	Blues Brothers	12.1980	-	39[11]	Atlantic 3785	[written by Homer Banks, Bettye Crutcher, Don Davis, Raymond Jackson][produced by Bob Tischler, Paul Shaffer]
Going Back To Miami/From The Bottom	Blues Brothers	03.1981	-	108[1]	Atlantic 3802	[written by Wayne Cochran][produced by Bob Tischler, Paul Shaffer]
Everybody Needs Somebody To Love/Think	Blues Brothers	04.1990	12[8]	-	East West A 7951	[written by Jerry Wexler, Bert Berns, Solomon Burke][produced by Bob Tischler]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Briefcase Full of Blues	Blues Brothers	12.1978	-	1[1][29]	Atlantic 19 217	[2x-platinum-US][produced by Bob Tischler]
The Blues Brothers	Blues Brothers	06.1980	-	13[19]	Atlantic 16 017	[platinum-US][produced by Bob Tischler]
Made in America	Blues Brothers	12.1980	-	49[12]	Atlantic 16 025	[produced by Bob Tischler]
Best of the Blues Brothers	Blues Brothers	01.1982	-	143[3]	Atlantic 19 331	[produced by Bob Tischler]
Blues Brothers 2000: Original Motion Picture Soundtrack	Blues Brothers	02.1998	-	12[10]	Universal 53 116	[gold-US][produced by Paul Shaffer]
The Definitive Collection	Blues Brothers	12.2004	64[10]	-	Atlantic 7567808405 [UK]	-

Haim

Haim - pochodzący z Los Angeles zespół muzyczny, którego brzmienie najczęściej porównywane jest z Fleetwood Mac. Członkiniami zespołu są trzy siostry: Este Haim (ur. 1986r - gitara klasyczna, gitara basowa), Danielle Haim (ur. 1989r - gitara klasyczna, bębny) i Alana Haim (ur. 1991r - gitara klasyczna, perkusja, keyboard), oraz perkusista Dash Hutton, poprzednio członek zespołów Wires on Fire i Slang Chicken.

Dziewczyny dorastały w San Fernando. W dzieciństwie występowały w rodzinnym zespole Rockinhaim stworzonym przez ich rodziców, Mordechaia (grającego na perkusji) i Donnę (grającą na gitarze). Danielle i Este należały do The Valli Girls, dziewczęcej grupy "inspirowanej Pat Benatar, Blondie, Gwen Stefani, The Pretenders, i Queen" z kontraktem w Columbia Records / Sony Records. Ich piosenka "Valli Nation" pojawiła się na ścieżce dźwiękowej 2005 Nickelodeon Kids' Choice Awards wspólnie z Avril Lavigne, Alicia Keys, Simple Plan, i Good Charlotte.

W 2006 r. siostry zdecydowały się na założenie własnego zespołu, grającego bardziej dojrzałe brzmienie. Od tamtej pory dziewczęta występowały na sporadycznych lokalnych koncertach. Este studiowała etnomuzykologię na UCLA, kończąc ją po dwóch latach (zamiast zwykłego cyklu pięciu lat). Danielle występowała m.in. z Julianem Casablancas z zespołu The Strokes  i Cee Lo Greenem. Sukcesy Este i Danielle stały się przyczyną, dla której Haim zdecydowały się na poważniejszy rozwój zespołu. Po roku dołączyła do nich także najmłodsza Alana, wcześniej przebywająca w college`u.

Dziewczęta wspierały na koncertach artystów grających w różnych stylach muzycznych (Edward Sharpe and the Magnetic Zeros, The Henry Clay People, Kesha). Ich pierwszym wydawnictwem stała się składająca się z trzech piosenek EP-ka zatytułowana Forever która ukazała się na ich stronie z możliwością darmowego pobrania dnia 10 lutego 2012. Haim podpisały kontrakt z Polydor Records w czerwcu 2012. W lipcu 2012 niezależna wytwórnia National Anthem wydała EP na płycie winylowej, z dodatkowym nagraniem - remiksem "Forever" autorstwa Dana Lissvika. W sierpniu tego roku dziewczyny towarzyszyły na trasie zespołowi Mumford & Sons. W październiku piosenka "Don't Save Me" została zagrana w show Zane'a Lowe w BBC Radio 1, trafiając następnie do playlisty tej stacji. W grudniu 2012 siostry supportowały Florence and the Machine.

Debiutancki album Haim pod nazwą Days Are Gone został wydany wiosną 2013r. Pierwszym singlem tego albumu jest nagranie zatytułowane "Falling". Wśród producentów piosenek znaleźli się Paul Epworth i James Ford z Simian Mobile Disco. Magazyn NME przyznał "Forever" 4 miejsce w podsumowaniu najlepszych singli 2012 roku. 4 stycznia 2013 r. dziewczyny zostały laureatkami prestiżowej nagrody BBC Sound Of 2013, jako pierwszy zespół który otrzymał to wyróżnienie.

Drugi studyjny album "Something To Tell You" pojawił się 7 lipca 2017 roku. Z tego albumu okazały się dwa single "Want You Back" oraz "Little Of Your Love".

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Don't Save Me	Haim	12.2012	32[9]	-	Polydor GBUM 71207022	[silver-UK][written by Alana Haim,Danielle Haim,Este Haim][produced by James Ford,Haim]
Forever	Haim	01.2013	75[3]	-	National Anthem GBGCA 1200381	[written by Alana Haim,Danielle Haim,Este Haim][produced by Ludwig Göransson,Haim]
Falling	Haim	02.2013	30[14]	-	Polydor GBUM 71300113	[silver-UK][written by Alana Haim,Danielle Haim,Este Haim,Morgan Meyn Nagler][produced by Ariel Rechtshaid,Alana Haim,Danielle Haim,Este Haim]
Better Off	Haim	04.2013	163[2]	-	Secret S 79	-
The Wire	Haim	10.2013	16[6]	-	Polydor GBUM 71304660	[silver-UK][written by Alana Haim,Danielle Haim,Este Haim][produced by Ariel Rechtshaid,Alana Haim,Danielle Haim,Este Haim]
Let Me Go	Haim	10.2013	125[1]	-	-	-
If I Could Change Your Mind	Haim	03.2014	27[7]	-	Polydor GBUM 71304659	[silver-UK][written by Alana Haim,Danielle Haim,Este Haim,James Ford][produced by James Ford,Alana Haim,Danielle Haim,Este Haim]
My Song 5	Haim featuring A$AP Ferg	08.2014	183[1]	-	Polydor	[written by Haim,Ariel Rechtshaid][produced by Haim,Ariel Rechtshaid]
Pray to God	Calvin Harris featuring Haim	02.2015	35[12]	106[6]	Columbia GBARL 1401205	[silver-UK][written by Calvin Harris,Haim,Ariel Rechtshaid][produced by Calvin Harris,Ariel Rechtshaid]
Want You Back	Haim	05.2017	56[5]	-	Polydor GBUM 71701862	[written by Alana Haim,Danielle Haim,Este Haim,Ariel Rechtshaid][produced by Ariel Rechtshaid,BloodPop,Haim]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Days Are Gone	Haim	10.2013	1[1][53]	7[1]	Polydor 3750814	[platinum-UK][produced by James Ford,Ludwig Göransson,Alana Haim,Danielle Haim,Este Haim,Ariel Rechtshaid]
Something to Tell You	Haim	07.2017	2[9]	11[2]	Polydor 5766903	[silver-UK][produced by Haim,Ariel Rechtshaid,BloodPop,Rostam Batmanglij,George Lewis Jr]

London Grammar

London Grammar to trio zaliczane do szerokiego nurtu trip-hopu założone przez Hanne Reid, Dota Majora oraz Dana Rothmana. Projekt London Grammar został powołany do życia w Nothingham i jest aktywny od 2012 roku.



Hannah Reid oraz Dan Rothman poznali się na pierwszym roku studiów na University of Nottingham - był to rok 2009. Geneza ich spotkania była błaha ale nie obyło się bez wykorzystania współczesnych środków komunikacji. Rothman zauważył bowiem Reid na Facebooku - dziewczyna na jednym ze zdjęć trzymała gitarę i Dan postanowił wysłać do niej wiadomość z pytaniem o ewentualną współpracę. Multiinstrumentalista Dot Major został przedstawiony wspomnianemu wyżej duetowi nieco później przez dziewczynę Rothmana. Grupa postanowiła nie tracić czasu i bardzo szybko zaczęła występować w lokalnych barach.

W grudniu 2012 roku trio umieściło w serwisie YouTube utwór "Hey Now". Znowu okazało się że współczesne serwisy społecznościowe mają spory wpływ na rozwój różnego rodzaju inicjatyw. Do listopada 2013 roku utwór odsłuchano ponad 2 miliony razy.

W lutym 2013 roku zespół wydał minialbum zatytułowany "Metal & Dust", który znalazł się się w pierwszej "5" australijskiego zestawienia iTunes. W czerwcu 2013 roku grupa wydała singiel "Wasting My Young Years", który dotarł do 31 pozycji UK Singles Chart. Zespół London Grammar pojawił się także na krążku "Settle" grupy Disclosure; umiejętności Hanny, Dota i Dana można usłyszeć w kompozycji "Help Me Lose My Mind". Kolejne tygodnie upłynęły kapeli na występach podczas letnich festiwali na terenie całej Europy.

We wrześniu 2013 roku zespół wypuścił utwór "Strong", który dotarł do 16 pozycji w zestawieniu brytyjskich singli (UK Singles Chart). Tydzień później London Grammar zaprezentował swój studyjny pełnometrażowy debiut zatytułowany "If You Want". Krążek został bardzo dobrze przyjęty o czym świadczy 2 pozycja w zestawieniu UK Albums Chart. Materiał był także numerem 2 w Australii, we Francji pojawił się na 11, w Irlandii na 13, a w Nowej Zelandii na 22 miejscu.

Melancholijna gitara, mieszanka dźwięków otoczenia oraz niezwykłe umiejętności wokalne Hanny Reid, której zdolności są porównywane z takimi postaciami jak Judie Tzuke czy Florence Welch składają się na sukces grupy London Grammar oraz są zapowiedzią tego, że najbliższe lata mogą należeć do grupy z Nottingham.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Metal & Dust	London Grammar	03.2013	105[4]	-	Metal & Dust Recordings Ltd MAD 001T	[written by Dot Major ,Hannah Reid, Dan Rothman]
Wasting My Young Years	London Grammar	06.2013	31[4]	-	Metal & Dust Recordings GBCEN 1300372	[silver-UK][written by Hannah Reid]
Strong	London Grammar	09.2013	16[21]	-	Metal & Dust Recordings GBCEN 1300609	[gold-UK][written by Dot Major ,Hannah Reid, Dan Rothman][produced by Tim Bran, Roy Kerr, London Grammar]
Help Me Lose My Mind	Disclosure featuring London Grammar	10.2013	56[4]	-	PMR GBUM 71302630	[silver-UK][written by Guy Lawrence ,Howard Lawrence, Hannah Reid][produced by Disclosure]
Nightcall	London Grammar	12.2013	53[6]	-	Metal & Dust Recordings GBCEN 1300610	[written by Kavinsky ,Guy-Manuel de Homem-Christo][produced by Tim Bran, Roy Kerr, London Grammar]
Hey Now	London Grammar	03.2014	37[4]	-	Metal & Dust Recordings GBCEN 1300088	[silver-UK][written by Dot Major ,Hannah Reid, Dan Rothman][produced by Tim Bran, Roy Kerr, London Grammar]
Rooting for You	London Grammar	01.2017	58[2]	-	Ministry Of Sound GBCEN 1602906	[written by Dot Major ,Hannah Reid, Dan Rothman][produced by Paul Epworth,MyRiot]
Big Picture	London Grammar	02.2017	73[1]	-	Ministry Of Sound GBCEN 1603022	[written by Dot Major ,Hannah Reid, Dan Rothman][produced by London Grammar,Jon Hopkins]
Oh Woman Oh Man	London Grammar	06.2017	85[2]	-	Ministry Of Sound GB 1101700549	[written by Dot Major ,Hannah Reid, Dan Rothman][produced by London Grammar,Paul Epworth]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
If You Wait	London Grammar	09.2013	2[116]	91[2]	Metal & Dust Recordings MADART 1	[2x-platinum-UK][produced by Tim Bran, Roy Kerr, London Grammar]
Truth Is a Beautiful Thing	London Grammar	06.2017	1[1][31]	129[1]	Ministry Of Sound MADART 2	[gold-UK][produced by Simon Askew, Ben Baptie ,Tom Elmhirst, Paul Epworth, Jon Hopkins ,Greg Kurstin, London Grammar, Myriot]

Marvelettes

Kariera grupy obrazuje pełną zakrętów twórczą drogę licznych dziewczęcych zespołów wokalnych z pierwszej połowy lat sześćdziesiątych. Pomimo kilku amerykańskich przebojów — The Marvelettes nigdy nie udało się występować przez dłuższy czas w tym samym składzie, skutkiem czego słuchaczom trudno było utożsamić z nagraniami konkretne osoby.

Zespół powstał pod koniec lat pięćdziesiątych, założony przez uczennice Inkster High School w Michigan, USA: Gladys Horton, Georgeannę Marie Tillman, Wandę Young, Katherine Anderson i Juanitę Grant. Podczas konkursu szkolnych talentów grupę dostrzegł Robert Bateman z The Satintones i zarekomendował ją Berry Gordy'emu, szefowi założonej niewiele wcześniej wytwórni Tamla Motown. Bateman był też wraz z Brianem Hollandem producentem wczesnych nagrań Marvelettes, z których już pierwsze — "Please Mr Postman", trafiło w 1961 r. na szczyt amerykańskiej listy przebojów, będąc wówczas największym rynkowym sukcesem koncernu.

Pełen witalności, łączący elementy pop i rhythm'n'bluesa temat przypadł do gustu amerykańskim nastolatkom, a popularność piosenki wzrosła niepomiernie po wykorzystaniu jej (w dość wiernej zresztą wersji) przez Beatlesów na ich drugim albumie. Po mechanicznej próbie powtórzenia chwytliwej formuły singlem "Twistin' Postman" —zespół powrócił do Top 20 w 1962 r. tematami "Playboy" i szczebiotliwym "Beechwood 4-5789". Zmiany w składzie zespołu zapoczątkowało odejście Juanity Grant. Niepowodzenie kilku kolejnych singli spowodowało wycofanie się w 1965 r. Tillman. Pozostałe trio, sporadycznie wzmacniane przez Florence Ballard z The Supremes, podjęło wówczas pracę z producentem i kompozytorem Smokey Robinsonem, autorem serii ambitnych, singlowych przebojów, z których największą popularność zdobył "Don't Mess Around With Bill" z 1966 r., choć jakościowo ustępował tematowi "The Hunter Gets Captured By The Game".

W 1967 r. z zespołu odeszła główna wokalistka Gladys Horton, zastąpiona przez Annę Bogan. Do końca dekady Marvelettes próbowały z rzadka przypominać się tematami soulowymi ("When You're Young And In Love"), by ostatecznie rozwiązać się w 1970 r. Wymogi kontraktu z Motown zrealizowała Wanda Young albumem The Return Of The Marvelettes, na którym towarzyszyły jej wokalistki sesyjne.

W 1989 r. założycielki grupy: Wanda Rogers i Gladys Horton wraz z Echo Johnson i Jean McLain podjęły współpracę z wytwórnią Motor City Iana Levine'a, nagrywając dyskotekowy singel "Holding On With Both Hands" oraz longplay Now. Johnson i McLain zastąpiły wkrótce siostry Jackie i Regina Holleman.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Please Mr. Postman / So Long Baby	Marvelettes	09.1961	-	1[1][23]	Tamla 54 046	[gold-US][1[7][23].R&B; Chart][written by Brian Holland, Georgia Dobbins, William Garrett, Robert Bateman, Freddie Gorman][produced by Brian Holland & Robert Bateman]
Twistin' Postman / I Want A Guy	Marvelettes	01.1962	-	34[9]	Tamla 54 054	[written by Brian Holland, William "Mickey" Stevenson, Robert Bateman][produced by Brian Holland & Robert Bateman, William "Mickey" Stevenson][13[6].R&B Chart]
Playboy / All The Love I've Got	Marvelettes	05.1962	-	7[15]	Tamla 54 060	[written by Brian Holland,Robert Bateman,Gladys Horton,Mickey Stevenson][produced by Brian Holland & Robert Bateman][4[13].R&B Chart]
Beechwood 4-5789 / Someday, Someway	Marvelettes	08.1962	-	17[11]	Tamla 54 065	[A:written by William "Mickey" Stevenson][B:written by Holland, Dozier, Gorman][A:produced by William "Mickey" Stevenson][B:produced by Brian Holland][A:7[11].R&B Chart][B:8[12].R&B Chart]
Strange I Know / Too Strong To Be Strung Along	Marvelettes	12.1962	-	49[14]	Tamla 54 072	[written by Lamont Dozier, Brian Holland, Freddie Gorman][produced by Brian Holland][10[10].R&B Chart]
Locking Up My Heart/Forever	Marvelettes	03.1963	-	44[9] side B:78[6]	Tamla 54 077	[written by Lamont Dozier, Brian Holland, Edward Holland, Jr.][side B:written by Lamont Dozier, Brian Holland, Freddie Gorman][produced by Brian Holland,Lamont Dozier][A:25[1].R&B Chart][B:24[4].R&B Chart]
My Daddy Knows Best /Tie A String Around My Finger	Marvelettes	08.1963	-	67[6]	Tamla 54 082	[written by Berry Gordy, Jr.][produced by Berry Gordy Jr.]
As Long As I Know He's Mine / Little Girl Blue	Marvelettes	11.1963	-	47[13]	Tamla 54 088	[written by William Robinson][produced by Smokey][3[13].R&B Chart]
Too Hurt To Cry, Too Much In Love To Say Goodbye / Come On Home	The Darnells	11.1963	-	117[2]	Gordy 7024	[written by Lamont Dozier, Brian Holland, Edward Holland, Jr.][produced by Holland, Dozier]
He's A Good Guy (Yes He Is) / Goddess Of Love	Marvelettes	02.1964	-	55[7]	Tamla 54 091	[written by William Robinson][produced by Smokey][18[10].R&B Chart]
You're My Remedy / A Little Bit Of Sympathy, A Little Bit Of Love	Marvelettes	07.1964	-	48[7]	Tamla 54 097	[written by William Robinson][produced by Smokey][16[10].R&B Chart]
Too Many Fish In The Sea / A Need For Love	Marvelettes	11.1964	-	25[12]	Tamla 54 105	[written by Norman Whitfield, Edward Holland, Jr.][produced by Norman Whitfield][5[12].R&B Chart]
I'll Keep Holding On / No Time For Tears	Marvelettes	05.1965	-	34[7]	Tamla 54 116	[written by Ivy Hunter, William "Mickey" Stevenson][produced by Stevenson, Hunter][11[8].R&B Chart]
Danger, Heartbreak Dead Ahead / Your Cheating Ways	Marvelettes	08.1965	-	61[8]	Tamla 54 120	[written by Ivy Hunter, Clarence Paul, William "Mickey" Stevenson][produced by Ivy Hunter, Clarence Paul][11[8].R&B Chart]
Don't Mess With Bill / Anything You Wanna Do	Marvelettes	01.1966	-	7[12]	Tamla 54 126	[gold-US][written by William Robinson][produced by Smokey][3[15].R&B Chart]
You're The One / Paper Boy	Marvelettes	04.1966	-	48[6]	Tamla 54 131	[written by William Robinson][produced by William Robinson][20[5].R&B Chart]
The Hunter Gets Captured By The Game / I Think I Can Change You	Marvelettes	01.1967	-	13[11]	Tamla 54 143	[written by William Robinson][produced by William Robinson][2[14].R&B Chart]
When You're Young And In Love / The Day You Take One, You Have To Take The Other	Marvelettes	04.1967	13[10]	23[10]	Tamla 54 1507	[written by Van McCoy][produced by J. Dean, Wm. Weatherspoon][9[10].R&B Chart]
My Baby Must Be A Magician / I Need Someone	Marvelettes	12.1967	-	17[11]	Tamla 54 158	[written by William Weatherspoon][produced by Smokey][8[12].R&B Chart]
Here I Am Baby / Keep Off, No Trespassing	Marvelettes	06.1968	-	44[9]	Tamla 54 166	[written by William Robinson][produced by Smokey][14[9].R&B Chart]
Destination: Anywhere / What's So Easy For Two Is So Hard For One	Marvelettes	10.1968	-	63[5] side B:114[2]	Tamla 54 171	[A:written by Nickolas Ashford, Valerie Simpson][B:written by William Robinson][A:produced by Nickolas Ashford, Valerie Simpson][B:produced by Smokey][A:28[7].R&B Chart][#29 hit for Mary Wells in 1964]
I'm Gonna Hold On As Long As I Can / Don't Make Hurting Me A Habit	Marvelettes	01.1969	-	76[3]	Tamla 54 177	[written by F. Wilson, L. Manns][produced by Frank Wilson]
That's How Heartaches Are Made / Rainy Mourning	Marvelettes	11.1969	-	97[1]	Tamla 54 186	[written by Bill Halley, Ben Raleigh][produced by Clay McMurray]
Here I Am Baby / Keep Off, No Trespassing	Marvelettes	06.1968	-	44[9]	Tamla 54 166	[written by William Robinson][produced by Smokey]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Greatest Hits	Marvelettes	03.1966	-	84[16]	Tamla 253	-
The Marvelettes	Marvelettes	04.1967	-	129[8]	Tamla 274	-

Blue Zone

Blue Zone (znany jako Blue Zone UK w Stanach Zjednoczonych z powodu sporu o nazwę) był brytyjskim zespołem z lat 80-tych. W skład grupy wchodzili Lisa Stansfield ( wokal prowadzący ), Ian Devaney ( puzon , instrumenty klawiszowe , gitara , wokal wspierający) i Andy Morris ( trąbka , flugelhorn , instrumenty elektroniczne, wokal wspierający).

Po singlach „ On Fire ”, „ Thinking About His Baby ” (wydanych w 1987 r.), „ Jackie ” i albumie Big Thing (wydanym w 1988 r.) Trio i wytwórnia Arista postanowiła skoncentrować się na karierze solowej Stansfield. Morris napisał i wyprodukował trzy pierwsze albumy Stansfield przed odejściem z trio. Devaney i Stansfield w końcu się pobiorą i będą teraz właścicielami wydawnictwa muzycznego, a jednocześnie będą nadal pisać i nagrywać razem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
On Fire/Be The Sugar	Blue Zone	11.1987	99[1]	-	Rockin' Horse RH 116	[written by Stansfield, Devaney, Morris][produced by Paul Staveley O'Duffy]
Thinking About His Baby/Big Thing	Blue Zone	02.1988	79[6]	-	Rockin' Horse RH 115	[written by Stansfield, Devaney, Morris][produced by Paul Staveley O'Duffy]
Jackie/Chance It	Blue Zone	08.1988	-	54[9]	Arista 9725 [US]	[written by Stansfield, Devaney, Morris][produced by Paul Staveley O'Duffy][37[3].Hot Disco/Dance;Arista 9726 12"]

Blue Train

BLUE TRAIN,  kwartet rockowy z Nottingham w Anglii, wywarł znaczące wrażenie na amerykańskich listach przebojów latem 1991 roku, kiedy ukazał się ich debiutancki singiel „ALL I NEED IS YOU”. Singiel miał tego lata ponad 70 000 odtworzeń radiowych, spędzając 13 tygodni na liście Billboard Hot 100, stając się hitem w Top 40 w USA, zanim stracił popularność.  

Album, z którego wzięto singiel „THE BUSINESS OF DREAMS”, został uznany za świetną kolekcję współczesnych piosenek rockowych. Niestety, sukces był krótkotrwały, a zespół się podzielił, pozostawiając ogromne zaległości w niewydanym materiale i straconą obietnicę wielkich rzeczy, które nadejdą.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
All I Need Is You	Blue Train	10.1991	-	46[13]	Zoo 14 018	[written by A. Fearn, P. Betts, S. Husbands, T. Osborne][produced by Blue Train, George Daly]
Get Movin'	Blue Train	12.1997	-	-	-	[14[12].Hot Disco/Dance;MAW 0017 12"]

Blue Swede

Blue Swede to szwedzki zespół rockowy, na którego czele stał Björn Skifs, który działał w latach 1973–1975. Blue Swede wydało dwa albumy wersji coverowych , w tym wersję „ Hooked on a Feeling ”, która przyniosła im międzynarodowy sukces na listach przebojów.Zespół składał się z Andersa Berglunda (fortepian), Björna Skifsa (wokal prowadzący), Bosse Liljedahla (bas), Hinke Ekestubbe (saksofon), Jana Guldbäcka (perkusja), Michaela Areklewa (gitara) i Tommy Berglunda (trąbka).  Rozpadł  się po tym, jak Skifs postanowił rozpocząć karierę solową.

Blue Swede powstał po raz pierwszy w 1973 roku, kiedy Björn Skifs , najlepszy wokalista w Szwecji, szukał zespołu, który mógłby mu towarzyszyć podczas jego koncertów. 
Zespół pierwotnie nazywał się „Blåblus” (szwedzkie określenie „niebieska bluzka” lub „niebieskie dżinsy ), a Skifs śpiewał główny wokal. Zespół dokonał międzynarodowego przełomu w 1974 r. wraz z coverem piosenki BJ Thomasa z 1968 r. „ Hooked on a Feeling ”. Blue Swede nagrał piosenkę Thomasa w 1973 roku, ale oparł ją na wersji z 1971 roku wydanej przez ekscentrycznego  brytyjskiego artystę Jonathana Kinga . Blue Swede wydał utwór „Hooked on a Feeling” w Szwecji w maju 1973 r. oraz w Stanach Zjednoczonych w lutym 1974 r. Piosenka osiągnęła numer jeden w Stanach Zjednoczonych przez tydzień w kwietniu 1974 r. i pozostała na liście Billboard Hot 100 przez 18 tygodni. Utwór ten znalazł się także na szczycie list przebojów w Australii, Kanadzie i Holandii , gdzie osiągnął   26 miejsce. Aby wykorzystać sukces piosenki, Blue Swede wydał album o tej samej nazwie w tym samym roku.

Przez resztę 1974 r. wydano dwa kolejne single z tego samego albumu: „Silly Milly”, który osiągnął   71 pozycję w USA, oraz cover „ Never My Love ” The Association , która znalazła się w Top10 , osiągając pozycję 7. Z kolejnego albumu zespołu z 1975 roku, Out of the Blue , nagrali składankę „ Hush ” Deep Purple i „I'm Alive” Tommy'ego Jamesa & Shondells (nie The Hollies ” piosenka o tej samej nazwie), osiągając pozycję 61 w USA i osiągając największy sukces w Skandynawii .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hooked On A Feeling/Gotta Have Your Love	Blue Swede	02.1974	90[1]	1[1][17]	EMI 3627	[written by Mark James][produced by Bengt Palmers]
Silly Milly/Lonely Sunday Afternoon	Blue Swede	06.1974	-	71[4]	EMI 3893	[written by Harald Braschoss/Christian Bruhn/Hartmut Priess][produced by Bengt Palmers]
Never My Love/Pinewood Rally	Blue Swede	08.1974	-	7[11]	EMI 3938	[written by Dick Addrisi/Don Addrisi][produced by Bengt Palmers]
Hush / I'm Alive/Lonely Sunday Afternoon	Blue Swede	02.1975	-	61[5]	EMI 4029	[written by Tommy James/Peter Lucia/Joe South][produced by Bengt Palmers]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Hooked On A Feeling	Blue Swede	04.1974	-	80[17]	EMI 11 286	[produced by Bengt Palmers]

Naughty Boy

Shahid Khan znany lepiej pod pseudonimem Naughty Boy to brytyjski kompozytor, producent oraz muzyk. Artysta urodził się 1 stycznia 1985 roku w Watford. W 2013 roku Naughty Boy wydał swój debiutancki, pełnometrażowy album zatytułowany "Hotel Cabana".



Khan rozpoczął studia biznesowe i marketingowe w londyńskim Metropolitan University, ale po pierwszym semestrze został usunięty ze szkoły. Pracował w wielu miejscach - m.in w placówce Dominos Pizza w szpitalu Watford. Właśnie w tym okresie Shahid uznał, że chce spróbować swoich sił jako producent i kompozytor. Miał już zresztą za sobą pierwsze próby z nagraniami jakie prowadził w jednym z pomieszczeń znajdujących się w ogrodzie rodzinnego domu.

Oszczędności pozwoliły muzykowi przenieść swoją aktywność do studia mieszczącego się w zachodniej częsci Londynu. Umiejętności Khana szybko zostały zauważone co zaowocowało podpisaniem kontraktu z Sony ATV. Międzyczasie powołał do życia swój autorski projekt - Naughty Boy Recordings.

Warto nadmienić że w 2005 roku Shahid skorzystał z programu fundacji "The Prince's Trust" założonej z inicjatywy księcia Karola, która wspiera młodych ludzi chcących spróbować swoich sił jako samodzielni przedsiębiorcy. Khan w jednym z wywiadów wyjaśnił, że chciał tworzyć muzykę, ale nie miał niezbędnych do tego narzędzi - fundacja i program przez nią prowadzony okazały się bardzo pomocne. W tym samym roku muzyk wziął udział w programie telewizyjnym "Deal or No Deal" gdzie wygrał 44 tysiące funtów, które także pozwoliły mu na sfinansowanie zakupów dotyczących sprzętu muzycznego.

Jak producent współpracował z raperem Chipmunk przy płycie " Diamond Rings " oraz i Wiley'em " Never Be Your Woman ", Leoną Lewis, JLS, Cheryl Cole, Jennifer Hudson, Aleshą Dixon i Tinie Tempah. W 2012 roku skomponował i napisał słowa piosenki "Wonder" Emeli Sande, która ukazała się na specjalnej edycji jej albumu - "Our Vision Of Events".

Debiutanckie, autorskie wydawnictwo Naughty Boya - "Hotel Cabana" - miało premierę 23 sierpnia 2013 roku. Gościnnie na płycie pojawili się m.in. Sande, Ed Sheeran oraz Gabrielle.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Never Be Your Woman	Naughty Boy presents Wiley featuring Emeli Sandé	03.2010	8[9]	-	Relentless/Virgin RELCD 65	[written by Shahid Khan,Richard Cowie,Bing Crosby,Jyoti Mishra,Irving Wallman,Max Wartell][produced by Naughty Boy]
Daddy	Emeli Sandé featuring Naughty Boy	12.2011	43[2]	-	Virgin GBAAA 1100415	[written by Emeli Sandé ,Shahid Khan, James Murray, Mustafa Omer ,Grant Mitchell][produced by Naughty Boy,Mojam]
Wonder	Naughty Boy featuring Emeli Sandé	11.2012	10[11]	-	Virgin GBAAA 1200679	[silver-UK][written by Hugo Chegwin,Harry Craze,Shahid Khan,Emeli Sandé][produced by Naughty Boy,Craze & Hoax ]
La La La	Naughty Boy featuring Sam Smith	06.2013	43[1]	19[20]	Virgin GBAAA 1300148	[2x-platinum-UK][2x-platinum-US][written by Shahid "Naughty Boy" Khan,Al-Hakam El-Kaubaisy,Frobisher Mbabazi,Sam Smith,James Napier,James Murray,Mustafa Omer,Jonny Coffer][produced by Naughty Boy,Komi,Mojam ]
Lifted	Naughty Boy featuring Emeli Sandé	08.2013	8[5]	-	Virgin GBUM 71304628	[written by Shahid Khan,Emeli Sandé,Hugo Chegwin,Harry Craze,Mustafa Omer,James Murray][produced by Naughty Boy,Mojam,Craze & Hoax]
Think About It	Naughty Boy featuring Wiz Khalifa and Ella Eyre	11.2013	78[2]	-	Virgin GBUM 71303770	[written by Shahid Khan,Andrea Martin,Cameron Jibril Thomaz,Luke Juby,Mustafa Omer,James Murray][produced by Naughty Boy,Mojam]
Home	Naughty Boy featuring RØMANS	08.2014	45[1]	-	Virgin GBUM 71402292	[written by Naughty Boy,Sam Romans,Shakil Ashraf][produced by Naughty Boy]
Runnin' (Lose It All)	Naughty Boy featuring Beyoncé and Arrow Benjamin	10.2015	4[29]	90[1]	Virgin GBUM 71504056	[platinum-UK][written by Jonny Coffer,Naughty Boy,Beyoncé,Arrow Benjamin,Carla Marie Williams][produced by Naughty Boy,Jonny Coffer,Carla Marie Williams]
Should've Been Me	Naughty Boy featuring Kyla and Popcaan	12.2016	61[9]	-	Virgin GBUM 71606091	[silver-UK][written by James Murray,Shahid Khan,Mustafa Omer,Emily Warren,Scott Harris,Kyla Reid,Andrae Sutherland][produced by Naughty Boy,Mojam,MiniE5]
Dimelo	Rak-Su featuring Wyclef Jean and Naughty Boy	12.2017	2[10]	-	Syco Music GBHMU 1700278	[written by Ashley Fongo,Jamaal Shurland,Myles Stephenson,Mustafa Rahimtulla,Wyclef Jean,Brahim Fouradi,Carlos Vrolijk,Edwin Serrano,Ian Franzino,Andrew Haas][produced by Wesley Muoria-Chaves,KIN,BIFFCO,Naughty Boy]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Hotel Cabana	Naughty Boy	09.2013	2[7]	-	Virgin CDV 3114	[silver-UK][produced by Craze & Hoax, Komi, Mojam, Naughty Boy, Wez Clarke]

Thompson Twins

Początki tej syntezatorowo-popowej grupy są o wiele mniej konwencjonalne, niż wskazywałyby ich nagrania. Zespół wziął nazwę z serii rysunkowych książeczek "Herg'go Tin Tin" i zadebiutował w 1977r w składzie: Tom Bailey (ur. 18.06.1957 w Halifax w hr. Yorkshire, Anglia; śpiew, instrumenty klawiszowe i perkusyjne), Peter Dodd (ur. 27.10.1953; gitara) i John Roog (gitara, śpiew, instrumenty perkusyjne).

Wszyscy trzej znali się od dawna z Chesterfield, gdy postanowili poeksperymentować z muzyką. Po kilku występach przenieśli się do Londynu, gdzie do tria dołączył perkusista Chris Bell (później w Spear Of Destiny i Gene Loves Jezebel). W 1981 doszli Joe Leeway(ur. 15.11.1957 w Islington w Londynie; perkusja, śpiew), Allanah Currie (ur. 20.09.1959 w Auckland, Nowa Zelandia; perkusja, saksofon) i Matthew Seligman (bas, wcześniej w Soft Boys).

Siedmioosobowa grupa stała się londyńską kultową atrakcją, a stałym elementem koncertów było zapraszanie publiczności na scenę i wybijanie przez nią rytmu do piosenek wykonawców. Po albumowym debiucie A Product Of zespół postanowił skon­centrować się bardziej na pracy studyjnej. Realizatorem longplaya Set był Steve Lillywhite, a singel "In The Name Of Love" zyskał umiarkowaną popularność w Anglii, za to sporą w USA, gdzie przez długi czas trwał na szczycie listy dyskotekowej "Billboardu".

Zanim wieści o tym doszły do Anglii, z oryginalnego składu pozostali jedynie Bailey, Currie i Leeway, którzy skutecznie pozbyli się pozostałych partnerów. Improwizowane cygańskie przedsięwzięcie zmieniło się w sprawnie działające przedsiębiorstwo, w którym każdy miał zakres czynności (muzyka, efekty wizualne, produkcja), co mocno przypominało Public Image Limited. Trójka przybrała pseudonimy Snap, Crackle i Pop zaczerpnięte tym razem z płatków owsianych Kelloga. W 1983r "Love On Youe Side" stało się pierwszym brytyjskim przebojem grupy, a longplay Quick Step And Side Kick trafił na drugie miejsce listy.

Popularnością cieszyły się też single "Hold Me Now", "Doctor Doctor" i "You Take Me Up", a ostrzegający przed heroiną temat "Don't Mess With Doctor Dewam" spełniał w dodatku dydaktyczną funkcję. Z końcem 1986r odszedł Leeway i zespół po latach stał) się znów duetem. Wprawdzie kompozycja "I Want That Man" stała się w 1989 przebojem Deborah Harry, ale jej twórcom nie udało się nawiązać do dobrych czasów. W 1994 Bailey i Currie założyli grupę Babble.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
In the Name of Love	Thompson Twins	03.1982	-	-	Arista 712	[written by Tom Bailey,Thompson Twins][produced by Steve Lillywhite][1[5][21].Hot Disco/Dance]
Lies/Beach culture	Thompson Twins	11.1982	67[3]	30[16]	Arista 1024	[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Alex Sadkin][1[2][18].Hot Disco/Dance;Arista 725 12"]
Love on Your Side/Love on your back	Thompson Twins	01.1983	9[13]	45[9]	Arista 1056	[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Alex Sadkin][6[16].Hot Disco/Dance;Arista 6607 12"]
We Are Detective/Lucky Day	Thompson Twins	04.1983	7[9]	-	Arista ARIST 526 [UK]	[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Alex Sadkin]
Watching (You Watching Me)/Dancersaurus	Thompson Twins	07.1983	33[6]	-	Arista TWINS 1 [UK]	[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Alex Sadkin , Tom Bailey ][1[2][18].Hot Disco/Dance;Arista 725 12"]
Hold Me Now/Let loving start	Thompson Twins	11.1983	4[15]	3[21]	Arista 9164	[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Tom Bailey,Alex Sadkin][1[1][13].Hot Disco/Dance;Arista 9201 12"]
Doctor! Doctor!/Nurse shark	Thompson Twins	02.1984	3[12]	11[16]	Arista 9209	[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Tom Bailey,Alex Sadkin][18[11].Hot Disco/Dance;Arista 9209 12"]
You Take Me Up/Passion planet	Thompson Twins	03.1984	2[11]	44[96]	Arista 9244	[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Tom Bailey,Alex Sadkin]
Sister of Mercy/Out Of The Gap	Thompson Twins	07.1984	11[9]	-	Arista TWINS 5 [UK]	[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Tom Bailey,Alex Sadkin]
The Gap	Thompson Twins	11.1984	-	69[6]	Arista 9290	[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Tom Bailey,Alex Sadkin]
Lay Your Hands on Me/The Lewis Carol (Adventures In Wonderland)	Thompson Twins	12.1984	13[9]	6[20]	Arista 9396	[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Tom Bailey,Alex Sadkin][46[2].Hot Disco/Dance;Arista 9397 12"]
Don't Mess With Doctor Dream/Big Business	Thompson Twins	08.1985	15[6]	-	Arista TWINS 9 [UK]	[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Tom Bailey,Alex Sadkin]
King for a Day/Rollunder	Thompson Twins	10.1985	22[6]	8[16]	Arista 9450	[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Tom Bailey,Alex Sadkin]
Revolution/The Fourth Sunday	Thompson Twins	12.1985	56[4]	-	Arista TWINS 10 [UK]	[written by John Lennon,Paul McCartney][produced by Nile Rodgers,Tom Bailey]
Nothing in Common/Nothing to lose	Thompson Twins	07.1986	-	54[10]	Arista 9511	[written by Tom Bailey/Alannah Currie][38[2].Hot Disco/Dance;Arista 9519 12"][piosenka z filmu "Nothing in Common"]
Get That Love/Perfect day	Thompson Twins	03.1987	66[4]	31[11]	Arista 9577	[written by Tom Bailey/Alannah Currie]
In the Name of Love '88	Thompson Twins	10.1988	46[3]	-	Arista 111 808 [UK]	[written by Tom Bailey,Thompson Twins][produced by Steve Lillywhite][1[1][10].Hot Disco/Dance;Arista 9731 12"]
Sugar Daddy/Monkey man	Thompson Twins	09.1989	-	28[20]	Warner 22 819	[written by Tom Bailey/Alannah Currie][2[12].Hot Disco/Dance;Warner 21 320 12"]
Come Inside / The Saint	Thompson Twins	09.1991	56[4]	-	Warner Bros. W 0058 [UK]	[written by Tom Bailey/Alannah Currie][produced by Tom Bailey/Alannah Currie][7[10].Hot Disco/Dance;Warner 40 071 12"]
The Saint	Thompson Twins	01.1992	53[2]	-	Warner Bros. W0080	[written by Tom Bailey/Alannah Currie][produced by Tom Bailey/Alannah Currie]
Babble
Take Me Away	Babble	03.1994	-	18[11].Hot Disco/Dance	Reprise 41 309	[written by Tom Bailey/Alannah Currie][produced by Tom Bailey/Alannah Currie]
Love Has No Name	Thompson Twins	03.1996	-	10[12].Hot Disco/Dance	Reprise 43 644	[written by Tom Bailey/Alannah Currie][produced by Tom Bailey/Alannah Currie,Fernley]

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Set	Thompson Twins	03.1982	48[3]	-	T Records TELP 2	[produced by Steve Lillywhite]
In the Name of Love	Thompson Twins	06.1982	-	148[8]	Arista 6601	[produced by Steve Lillywhite, Mike Howlett and Dennis Bovell]
Quick Step & Side Kick	Thompson Twins	02.1983	2[56]	34[25]	Arista 6607	[platinum-UK][produced by Alex Sadkin]
Into the Gap	Thompson Twins	02.1984	1[3][51]	10[53]	Arista 8200	[2x-platinum-UK][platinum][produced by Alex Sadkin and Tom Bailey]
Here's to Future Days	Thompson Twins	09.1985	5[9]	20[35]	Arista 8276	[gold][gold-UK][produced by Nile Rodgers and Tom Bailey]
Close To The Bone	Thompson Twins	05.1987	90[1]	76[14]	Arista 8449	[produced by Rupert Hine and Tom Bailey]
The Best of Thompson Twins: Greatest Mixes	Thompson Twins	08.1988	-	175[6]	Arista 8542	[produced by Steve Lillywhite, Alex Sadkin, Nile Rodgers, Rupert Hine, Tom Bailey and Shep Pettibone]
Big Trash	Thompson Twins	10.1989	-	143[6]	Warner 25 921	[produced by Tom Bailey, Alannah Currie, Steve Lillywhite and Keith Fernley]
Thompson Twins - Greatest Hits	Thompson Twins	03.1990	23[8]	-	Stylus Music SMR 092	[silver-UK]

Third World powstała na Jamajce w 1973 roku. Ich brzmienie inspirowane przez soul, funk oraz disco sprawiło że reggae w ich wykonaniu staje się niesamowitą mieszanką wybuchową. Za początki działalności zespołu uznaje się moment w którym klawiszowiec Michael „Ibo” Cooper i gitarzysta/wiolonczelista Stephen „Cat” Coore (grający wcześniej m.in. z The Alley Cats oraz Inner Circle) postanowili założyć swój zespół. Skład zasilił bębniarz – Cornel Marshall, który wcześniej udzielał się w jednym z najbardziej znanych jamajskich zespołów lat 60. Tomorrow’s Children. Ponadto grupę uzupełniał wokalista Milton „Prilly” Hamilton oraz perkusista Irving „Caąrrot” Jarrett i to ten skład nagrywa w1976 roku debiutancki album „Third World„. To tutaj znalazła się ich wersja utworu „Satta Massagana„, z repertuaru grupy The Abyssinians, który uważa się za jedną z najbardziej fundamentalnych kompozycji w historii reggae.

Third World powstała na Jamajce w 1973 roku. Ich brzmienie inspirowane przez soul, funk oraz disco sprawiło że reggae w ich wykonaniu staje się niesamowitą mieszanką wybuchową. Za początki działalności zespołu uznaje się moment w którym klawiszowiec Michael „Ibo” Cooper i gitarzysta/wiolonczelista Stephen „Cat” Coore (grający wcześniej m.in. z The Alley Cats oraz Inner Circle) postanowili założyć swój zespół. Skład zasilił bębniarz – Cornel Marshall, który wcześniej udzielał się w jednym z najbardziej znanych jamajskich zespołów lat 60. Tomorrow’s Children. Ponadto grupę uzupełniał wokalista Milton „Prilly” Hamilton oraz perkusista Irving „Caąrrot” Jarrett i to ten skład nagrywa w1976 roku debiutancki album „Third World„. To tutaj znalazła się ich wersja utworu „Satta Massagana„, z repertuaru grupy The Abyssinians, który uważa się za jedną z najbardziej fundamentalnych kompozycji w historii reggae.

Drugi album „96 Degrees In The Shade” ukazał się w 1977 roku i zawierał wiele hitów jak „Jah Glory„, „Rhythm Of Life” czy jeden z klasycznych już numerów grupy „1865 (96 Degrees In The Shade)„. W tym czasie wykrystalizował się też legendarny skład zespołu. Milton”Prilly” Hamilton został zastąpiony przez charyzmatycznego Williama „Bunny Rugs” Clarke’a. Zmieniła się też sekcja rytmiczna i tak do składu dołączają basista Richard Daley oraz współzałożyciel Inner Circle, bębniarz William Stewart.

Największy sukces Third World przyszedł bez wątpienia na przełomie lat 70-tych i 80-tych wraz ich wersją utworu „Now That We Found Love” amerykańskiej grupy O’Jays, z albumu „Journey To Addis” która stała się wielkim przebojem po obu stronach Atlantyku w 1978 roku. Kolejny krążek „The Story’s Been Told” z 1979 roku, to kolejna fuzja stylów, jest tutaj funk, jest disco, jest przede wszystkim zabawa dźwiękiem. To właśnie dzięki tym kompozycją swoją uwagę skupił na nich Stevie Wonder, który wraz z MelodyMcCully nawiązał z nimi współpracę.  Ich pierwsze spotkanie miało miejsce jeszcze w 1976 roku, a ponowie spotkali się na scenie festiwalu Reggae Sunsplash w 1982 roku, którego Wonder był gościem. Razem wykonali utwór „Master Blaster” w hołdzie Marley’owi. Dzięki tej znajomości w 1982 roku powstał kolejny wielki hit zespołu „Try Jah Love„, który ukazał się na albumie „You’ve Got The Power„. Third World byli też gośćmi w trzecim sezonie kanadyjskiego serialu komediowego „SCTV (Second City Television)„.

W połowie lat 80. z powodu różnic artystycznych zespół opuszcza Iving „Carrot” Jarrett, w rezultacie pięcioosobowy zespół postanawia nagrać bardziej komercyjne utwory takie jak „Sense Of Purpose” (1985), „Reggae Ambassador„(1989) czy „Forbidden Love” (1989). W międzyczasie nastąpiły zmiany składu. W 1997 roku z zespołu odeszli Ibo Cooper oraz William Stewart, którego zastąpił Tony „Ruption” Williams. Pomimo zmian personalnych zespół odnosił i wciąż odnosi sukcesy nagrywając i koncertując nieprzerwanie na całym świecie po dzień dzisiejszy. Zagrali m.in. na otwarciu Mistrzostw Świata w Krykiecie, które w 2007 roku odbywały się w stolicy Jamajki – Kingston, a także na najważniejszych festiwalach muzycznych. Wtedy też krystalizuje się skład grupy kiedy dołączają klawiszowcy Norris „Noreiga” Webb (2007) i Maurice Gregory (2010).

Od 1973 roku grupa wydała 21 albumów. W 2011 ukazał się ostatni album z wokalistą Bunny Rugsem zatytułowany na „Patriots” na którym znalazło się wielu znakomitych gości m.in. Damian „Jr. Gong” Marley, Stephen Marley, Gregory Isaacs, Marcia Griffiths, Dean Fraser, Toots Hibbert czy Tarrus Riley. Third World przeszło istne trzęsienie ziemi wraz z początkiem lutego 2014 roku. 2 lutego umiera dotychczasowy wokalista William „Bunny Rugs” Clarke, przegrywając walkę z rakiem, którego zdiagnozowano u niego rok wcześniej, przez co musiał odwołać swój udział w ogólnoświatowej  trasie koncertowej celebrującej 40-lecia istnienia grupy. Na jego miejscu pojawił się wieloletni przyjaciel zespołu AJ Brown, który od 2013 roku towarzyszy zespołowi nie tylko na scenie, ale także w studio. Dwudziesty pierwszy album grupy „Under The Magic Sun” pojawił się na rynku w 2015 roku. W 2019 roku Third World połączyło siły z Damianem Marleyem, który wyprodukował ich 22. studyjny krążek „More Works To Be Done„. Ten ukazał się nakładem Ghetto Youths International.

 Zespół wielokrotnie był nagradzany rozmaitymi wyróżnieniami, m.in New York City Ambassador Award w listopadzie 2009 roku w Brooklyn Academy of Music, United Nations Peace Medal w 1986 roku, Jamaican Music Industry Awards of Best Show w 1992 i 1996 roku, oraz 10-cioma nominacjami do nagrody Grammy. Na swoim koncie mają wiele ponadczasowych hitów jak: „Now That We’ve Found Love„, „1865 (96 Degrees in the Shade)„, „Cool Meditation„, napisany przez Stevie’ego Wondera „Try Jah Love„, „Sense of Purpose„, „Forbidden Love„, „Reggae Ambassador„, „Committed” czy „Reggae Party„. Ponadto grupa współpracowała z największymi nazwiskami sceny muzycznej jak Jackson Five, Bob Marley and The Wailers oraz Stevie Wonder.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Now That We Found Love/Night Heat	Third World	09.1978	10[17]	47[8]	Island IS 8663	[written by Kenny Gamble/Leon Huff][produced by Alex Sadkin/Third World]
Cool Meditation/Cool Meditation (Part II)	Third World	01.1979	17[10]	-	Island WIP 6469	[written by Michael Cooper][produced by Alex Sadkin/Third World]
Talk To Me/Talk To Me (Part II)	Third World	06.1979	56[5]	-	Island WIP 6496	[written by William Clarke][produced by Third World]
Dancing On The Floor (Hooked On Love)/Who Gave You (Jah Rastafari)	Third World	06.1981	10[15]	-	CBS A 1214	[written by Bunny Clarke][produced by Third World]
Try Jah Love/Inna Time Like This	Third World	03.1982	47[9]	101[10]	CBS A 2063	[written by A McCully/Stevie Wonder][produced by Stevie Wonder]
One More Time/Girl From Hiroshima	Third World	02.1986	99[1]	-	CBS A 6854	[written by A. Bayyan, Meekaaeel][produced by Amir Bayyan]
It's The Same Old Song/Reggae Ambassador	Third World	10.1989	80[2]	-	Mercury MER 306	[written by Holland, Dozier, Holland][produced by Lionel Job]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Journey To Addis	Third World	10.1978	30[6]	55[24]	Island 9554	[produced by Alex Sadkin/Third World]
The Story's Been Told	Third World	07.1979	-	157[5]	Island 9569	[produced by Third World]
Prisoner in the Street	Third World	08.1980	-	186[2]	Island 9616	[produced by Alex Sadkin, Chris Blackwell]
Rock the World	Third World	07.1981	-	186[3]	Columbia 37 402	[produced by Third World]
You've Got the Power	Third World	03.1982	87[3]	63[27]	Columbia 37 744	[produced by hird World/Stevie Wonder]
All the Way Strong	Third World	10.1983	-	137[7]	Columbia 38 687	[produced by Third World]
Sense of Purpose	Third World	04.1985	-	119[11]	Columbia 39 877	[produced by Amir Bayyan, Third World]
Serious Business	Third World	07.1989	-	107[14]	Mercury 836 952	-

Then Jerico

Then Jerico to angielski zespół rockowy, który był popularny pod koniec lat 80-tych.
W skład zespołu wchodzi wokalista Mark Shaw , basista Jasper Stainthorpe, perkusista Steve Wren i gitarzysta Scott Taylor.

Zespół grał w The Limelight Club w Nowym Jorku w 1983 roku i podpisał kontrakt z London Records w 1984 roku. Singiel „The Big Sweep” został nagrany dla London, ale sprzeciwił się lirycznej tematyce (anty- Robert Maxwell / Rupert Murdoch ) . Został wydany początkowo przez producenta utworu Martina Rushenta w jego własnej wytwórni Immaculate w 1985 roku, a później jako limitowana edycja London Records wraz z nową piosenką „Fault”. 

Piosenki zespołu „Muscle Deep” i „ The Motive ” znalazły się na liście przebojów w 1987 roku. Odnieśli sukces z dwoma albumami, First (The Sound of Music) (1987) koprodukowanymi przez Marka Shawa i Owena Daviesa, który osiągnął  35. miejsce na brytyjskiej liście albumów , a następnie w 1989 r. The Big Area, która zyskała złoto i osiągnęła 4 miejsce na brytyjskiej liście albumów.  Producent Rick Nowels zadbał o ponad połowę utworów na tym albumie, co doprowadziło również do pojawienia się Belindy Carlisle w chórkach na singlu „What Does It Take”.

Wydany w 1988 roku, przed drugim albumem grupy, „ Big Area ” osiągnął największy sukces na listach przebojów, osiągając 13 miejsce na brytyjskiej liście singli . 

Pierwotny skład zespołu   rozpadł się na początku 1990 r. , a Mark Shaw opuścił zespół, aby kontynuować karierę solową. Wydał swój jedyny album studyjny, Almost dla EMI w 1991 roku. Został wyprodukowany przez gitarzystę Andy'ego Taylora i zawiera dwa single „Love So Bright” i „Under Your Spell”.  Mark Shaw pracował także z wokalistą Spandau Ballet, Tony Hadley'em i SAS Band. 

W 1998 roku Shaw ponownie aktywował Then Jerico, pisząc materiały do Orgasmaphobia , samofinansującego się albumu   wydanego w Eagle Rock . Album był koprodukowany przez Marka Shawa i Andy'ego Taylora przy współpracy , klawiszowca Simple Minds Micka MacNeila i autora Iaina Banksa . W 2000 roku  wydany na żywo album Alive & Exposed !  w Yeaah! Records sygnowany jako  „Then Jerico ... Mark Shaw Etc.”.  Było to nagranie wykonane latem 1992 roku z koncertu w The Grand Theatre, Clapham w Londynie.  Zawiera nową piosenkę „Step into The Light”. 

Trasa koncertowa Reprise Tour została uruchomiona w 2013 r. w celu promowania wydania kompilacji „Reprise”  w Warner / Rhino Music z wieloma występami, w tym w Henley's Rewind the 80s Music oraz w festiwalu Let's Rock Bristol. 

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Muscle deep/Clank (Countdown To Oblivion)	Then Jerico	03.1986	48[6]	-	London LON 86	[written by Then Jerico (Mark Shaw/Stephen Wren/Jasper Stainthorpe/David Taylor/Ben Angwin)][produced by Owen Davies]
Let her fall/Searching	Then Jerico	01.1987	65[4]	-	London LONX 97	[written by Then Jerico (Mark Shaw/Stephen Wren/Jasper Stainthorpe/David Taylor/Alex Mungo)][produced by Steve Brown]
Prairie rose/Electric	Then Jerico	05.1987	89[1]	-	London LONX 131	[written by Bryan Ferry, Phil Manzanera][produced by Owen Davies]
The motive/The Word	Then Jerico	07.1987	18[14]	-	London LONX 145	[written by Then Jerico (Mark Shaw/Stephen Wren/Jasper Stainthorpe/David Taylor/Alex Mungo)][produced by Owen Davies]
Muscle deep/Fault	Then Jerico	10.1987	48[4]	-	London LONB 156	[written by Then Jerico (Mark Shaw/Stephen Wren/Jasper Stainthorpe/David Taylor/Ben Angwin)][produced by Owen Davies]
Big area/The Big Sweep	Then Jerico	01.1989	13[7]	-	London LONX 204	[written by Mark Shaw/Jasper Stainthorpe/Stephen Wren/David Taylor/Rob Downes/Alex Mungo][produced by Gary Langan]
What does it take?/Jungle	Then Jerico	04.1989	33[4]	-	London LONX 223	[written by Sandy Stewart/David Munday][produced by Rick Nowels]
Sugar box/The Happening	Then Jerico	08.1989	22[6]	-	-	[written by Then Jerico (Mark Shaw/Bob Downes/David Taylor/Jasper Stainthorpe/Stephen Wren)][produced by Rick Nowels]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
First [The sound of music]	Then Jerico	10.1987	35[7]	-	London LONLP 26	[produced by Owen Davies]
The big area	Then Jerico	03.1989	4[17]	-	London 8281221	[produced by Gary Langan/Rick Nowels/Rhett Davies/Bruce Lampcov/Mark Shaw/Peter Henderson]

Theatre of Hate

Brytyjska postpunkowa grupa założona we wrześniu 1981 w składzie: Kirk Brandon (śpiew, poprzednio w Pack), John Lennard (saksofon), Stan Stammers (bas), Billy Duffy (gitara) i Nigel Preston (perkusja).
Był to w istocie drugi skład zespołu, a pierwszy złożony z kolegów Brandona z Pack: Jonathan Werner (bas), Jim Walker (perkusja) i Simon Weener (gitara) został rozwiązany przez lidera po nagraniu na żywo kilku longplayów i singli.

Po zdobyciu popularności dzięki koncertom, podczas których prowokacyjnym tekstom towarzyszyła równie wojownicza muzyka, Theatre Of Hate nagrał w 1982 pierwszy album Westworld.

Westworld wszedł do brytyjskiej listy Top 20. Wkrótce po wydaniu albumu Billy Duffy dołączył do zespołu jako gitarzysta, a Nigel Preston zastąpił Luke'a Rendle'a na perkusji. Z chwilą nagrania Westworld Brandon pozostał jedynym oryginalnym członkiem Theatre of Hate: Stan Stammers został basistą, a John Boy Lennard saksofonistą. Pomimo ciągłych zmian w składzie Westworld zajął 17 miejsce na listach przebojów albumów w Wielkiej Brytanii, a singiel Do you believe in the Westworld? wszedł do top 40 singli .

W lutym 1982 roku Theatre of Hate wydał kolejny album na żywo „ He who dares wins: Live in Berlin”, po czym Billy Duffy opuścił zespół, aby dołączyć do Death Cult . W tym samym roku The Hate rozpadł się, a Brandon i Strammer dołączyli do Spear of Destiny . „Revolution”, kompilacja wydana po rozwiązaniu zespołu, pozostaje na brytyjskich listach albumów przez trzy tygodnie.

 W 1991 roku Theatre of Hate zreformował się na 8 tras, podczas których niektórzy oryginalni członkowie, tacy jak Brandon, Stammers i John Lennard,grali na perkusji i gitarze odpowiednio Pate Barnacle i Mark 'Gemini' Thwaite . W lipcu / sierpniu 1994 r. zarejestrowali Retribution, który został jednak opublikowany nie wcześniej niż w 1996 r., w 25. rocznicę Westworld.

Towarzyszący mu singel "Do You Believe In The Westworld?" wszedł na brytyjską Top 40, czego nie udało się powtórzyć następnym. Prestona zastąpił przy perkusji Luke Rendle, a Duffy odszedł, by założyć Cult. Wkrótce zespół rozpadł się, a Brandon i Stammers stworzyli Spear Of Destiny.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Original Sin/Legion	Theatre of Hate	12.1980	-	-	SS Label SS 3	[produced by Liam Sternberg][5[33].Indie Chart]
Rebel Without A Brain/My Own Invention	Theatre of Hate	04.1981	-	-	Burning Rome BRR 1	[written by Brandon][produced by Mick Jones][3[19].Indie Chart]
Nero	Theatre of Hate	08.1981	-	-	Burning Rome BRR 1931>	[2[13].Indie Chart]
Do You Believe in the West World? / Propaganda	Theatre of Hate	01.1982	40[7]	-	Burning Rome BRR 2	[written by Brandon,Theatre Of Hate][produced by Mick Jones][1[3].Indie Chart]
The Hop / Conquistador	Theatre of Hate	05.1982	70[2]	-	Burning Rome BRR 3	[written by Brandon][produced by Mick Jones]
Eastworld/Assegai	Theatre of Hate	11.1982	-	-	Burning Rome BRR 4	[written by Brandon][produced by Mick Jones]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Westworld	Theatre of Hate	03.1982	17[6]	-	Burning Rome TOH 1	[produced by Mick Jones ]
Revolution	Theatre of Hate	08.1984	67[3]	-	Burning Rome TOH 2	-