Pokazywanie postów oznaczonych etykietą South Yorkshire. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą South Yorkshire. Pokaż wszystkie posty

sobota, 12 października 2024

Tiny Dancers

Tiny Dancers to angielski zespół założony w Sheffield przez wokalistę (i gitarzystę akustycznego) Davida Kaya, gitarzystę Chrisa „Ev” Etheringtona, basistę Deza Watheya, perkusistę Duncana „Zeda” Morrisona i klawiszowca (również perkusistę i gitarzystę) Davida Glovera. Zespół powstał w 2005 roku, a później podpisał kontrakt z Parlophone. W 2006 roku supportowali różnych artystów, takich jak Bob Dylan i Babyshambles, i wydali EP-kę zatytułowaną „Lions and Tigers and Lions”. 

 W marcu 2007 roku wydali swój pierwszy singiel „I Will Wait For You”. Później tego samego roku wydali swój jedyny album Free School Milk i zagrali na kilku festiwalach, w tym Glastonbury. 

 W lutym 2005 roku zespół rozpoczął wspólne próby. Jego członkowie grali wcześniej w innych zespołach w South Elmsall, South Kirkby i Brierley.  W 2006 roku grupa koncertowała z Richardem Ashcroftem i supportowała Boba Dylana. W maju tego roku zagrali na festiwalu The Great Escape w Brighton. 10 stycznia supportowali Babyshambles w The Plug w Sheffield.

 20 listopada wydali EP-kę zatytułowaną „Lions and Tigers and Lions”.  12 lutego 2007 supportowali Larrikin Love na Shockwaves NME Awards Show w Londynie, wykonując wspólnie ostatnią piosenkę.19 marca wydali swój pierwszy singiel „I Will Wait For You”. Dotarł on do 36. miejsca na brytyjskiej liście przebojów. 20 kwietnia zagrali na festiwalu Camden Crawl. W czerwcu koncertowali z Slow Club.

 11 czerwca wydali swój jedyny album Free School Milk. Album został wyprodukowany przez Johna Leckiego i osiągnął 64. miejsce na liście przebojów w Wielkiej Brytanii. 24 czerwca zagrali na scenie Johna Peela na festiwalu w Glastonbury. 12 sierpnia zagrali na scenie Indoor na festiwalu Summer Sundae w Leicester. We wrześniu wystąpili na festiwalu Loopallu w Ullapool w Szkocji.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
I Will Wait For You Tiny Dancers03.200736[2]-Parlophone CDR 6733[written by David Kay, Tiny Dancers][produced by John Leckie]
Hannah, We KnowTiny Dancers06.200733[2]-Parlophone CDR 6740[written by David Kay, Tiny Dancers][produced by John Leckie]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Free School Milk Tiny Dancers06.200764[1]-Parlophone 3941602[produced by John Leckie, Tiny Dancers]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

środa, 9 października 2024

Richard Hawley

Richard Willis Hawley (ur. 17 stycznia 1967) to angielski piosenkarz, autor tekstów, gitarzysta i producent. Po rozpadzie jego pierwszego zespołu Treebound Story (założonego, gdy był jeszcze w szkole), Hawley odniósł sukces jako członek zespołu britpopowego Longpigs w latach 90-tych. Grał z Pulp, prowadzonym przez swojego przyjaciela Jarvisa Cockera, jako muzyk koncertowy przez krótki czas.Jako muzyk solowy Hawley wydał osiem albumów studyjnych. Był nominowany do nagrody Mercury dwa razy i raz do Brit Award. Współpracował z Lisą Marie Presley, Shakespears Sister, Arctic Monkeys, Manic Street Preachers, Elbow, Duane Eddy i Paulem Wellerem.

 Urodzony w Sheffield, Hawley dorastał z dwiema siostrami w robotniczej dzielnicy miasta. Urodził się z rozszczepem podniebienia, który wymagał licznych operacji. Oboje jego rodzice byli muzykami; jego ojciec Dave Hawley był gitarzystą w kilku lokalnych zespołach (po jego śmierci Sheffield Star nazwał go „legendą muzyki Sheffield”),a jego matka Lynne piosenkarką. Rozwiedli się, gdy miał 16 lat. Przez całe życie kibicuje lokalnemu klubowi piłkarskiemu Sheffield Wednesday. Zauważył, że „zawsze pisałem piosenki od dzieciństwa” i uświadomienie sobie, że „wtedy można było coś wymyślić samemu, było czymś wielkim”. Uczęszczał do Hucklow Middle School razem z przyszłym basistą Pulp Stevem Mackeyem i zdał egzaminy O-level. Hawley krótko pracował w lokalnym HMV. Jeszcze w szkole Hawley założył Treebound Story i w wieku 19 lat nagrał Peel Session razem z zespołem.

  Po rozpadzie zespołu Hawley na krótko założył Lovebirds, wydając singiel w 1992 roku, zanim został zwerbowany na gitarzystę Longpigs w 1993 roku. Hawley był członkiem Longpigs do końca dekady, zyskując uwagę krytyków i odnosząc pewien, choć ograniczony, sukces komercyjny w erze britpopu pod koniec lat 90-tych. Jako członek Longpigs, Hawley wydał dwa albumy, The Sun Is Frequency Out i Mobile Home. Po rozpadzie zespołu dołączył do Pulp jako gitarzysta koncertowy, jednocześnie pracując jako muzyk sesyjny.Podczas gry w obu zespołach mógł „cicho doskonalić” swoje umiejętności pisania piosenek, cytując, że „nigdy nie byłem zbyt dobry w narzekaniu na bycie autorem piosenek”.

Jego pierwszy album Richard Hawley ukazał się w 2000 roku jako minialbum, a rok później jako zwykły album z dodatkowymi utworami. Po raz pierwszy na brytyjskich listach przebojów znalazł się w 2002 roku wraz z singlem Baby, You're My Light ze swojego drugiego albumu . Jego trzecia płyta, Lowedges, wydana w 2003 roku, spotkała się z uznaniem krytyków muzycznych i sprawiła, że ​​stał się znany szerszej publiczności. Wydany w 2007 roku piąty album Lady's Bridge przyniósł mu największy jak dotąd komercyjny sukces: singiel Tonight the Streets Are Ours osiągnął 40. miejsce na listach przebojów singli, a sam album osiągnął 6. miejsce na listach przebojów. Tonight the Streets Are Ours posłużył  jako muzyka filmowa do filmu Exit Through the Gift Shop brytyjskiego artysty ulicznego Banksy'ego.  

We wrześniu 2009 roku ukazał się jego szósty album Truelove’s Gutter. Na albumie wykorzystano rzadkie instrumenty muzyczne, takie jak szklana harmonijka ustna, telefon wodny i Cristal Baschet, który zdaniem Hawleya nie zawiera żadnych numerów odpowiednich dla singli. 

Single
Tytu³ WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Baby You're My LightRichard Hawley02.200281[2]-Setanta SETCD 096[written by Richard Hawley][produced by Colin Elliot, Richard Hawley]
Run For Me/ Troublesome Waters / Aran LoopRichard Hawley05.2003186[1]-Setanta SETCD 124[written by Richard Hawley][produced by Colin Elliot, Richard Hawley]
The Ocean/Kelham IslandRichard Hawley05.2005102[2]-Mute MUTE 347[written by Richard Hawley][produced by Jonathan Quarmby, Kevin Bacon, Richard Hawley]
Coles Corner/A Bird Never Flew On One Wing Richard Hawley11.2005146[1]-Mute MUTE 352[written by Richard Hawley][produced by Colin Elliot, Richard Hawley]
Just Like The Rain/Room With A ViewRichard Hawley02.200694[2]-Mute MUTE 357[written by Richard Hawley][produced by Colin Elliot, Richard Hawley]
Born Under A Bad Sign/I'm Just Here To Get My Baby Out Of JailRichard Hawley04.200681[2]-Mute MUTE 362[written by Richard Hawley][produced by Colin Elliot, Richard Hawley]
Coles CornerRichard Hawley06.2006136[1]-Mute MUTE 367[written by Richard Hawley][produced by Colin Elliot, Richard Hawley]
Hotel Room/Some Candy TalkingRichard Hawley09.200664[3]-Mute MUTE 379[written by Richard Hawley][produced by Colin Elliot, Richard Hawley]
Tonight The Streets Are Ours/Vickers RoadRichard Hawley08.200740[4]-Mute MUTE 382[written by Richard Hawley][produced by Colin Elliot, Richard Hawley]
Serious/Poor BoyRichard Hawley10.200783[1]-Mute MUTE 385[written by Richard Hawley][produced by Mike Timm , Richard Hawley]
ValentineRichard Hawley02.2008134[1]-Mute MUTE 388[written by Richard Hawley][produced by Colin Elliot, Richard Hawley]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
LowedgesRichard Hawley02.2003169[1]-Setanta XLCD 165[produced by Colin Elliot, Richard Hawley]
Coles CornerRichard Hawley09.200537[19]-Mute STUMM 251[gold-UK][produced by Colin Elliot, Richard Hawley, Mike Timm]
Lady’s BridgeRichard Hawley09.20076[6]-Mute STUMM 278[gold-UK][produced by Colin Elliot, Richard Hawley, Mike Timm]
Truelove’s Gutter Richard Hawley10.200917[3]-Mute STUMM 312[silver-UK][produced by Colin Elliot, Richard Hawley]
Standing at the Sky’s Edge Richard Hawley05.20123[11]-Parlophone P 4636992[silver-UK][produced by Colin Elliot, Richard Hawley]
Hollow MeadowsRichard Hawley09.20159[7]-Parlophone 0825646054473[produced by Colin Elliot, Jon Trier , Richard Hawley, Shez Sheridan,Martin Gregory Smith]
Further Richard Hawley06.20193[3]-BMG 4050538478624[produced by Colin Elliot, Richard Hawley, Shez Sheridan]
Now Then – The Very Best Of Richard Hawley11.202315[1]-BMG 4050538933925-
In This City They Call You Love Richard Hawley06.20245[1]-BMG 4099964028768[produced by Colin Elliot, Richard Hawley,Shez Sheridan]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

sobota, 29 lipca 2023

Louis Tomlinson

 Louis William Tomlinson (ur. 24 grudnia 1991r w Doncaster) - brytyjski wokalista, autor tekstów i model.


W latach 2010–2016 wokalista boys bandu One Direction, z którym wydał pięć albumów studyjnych, wielokrotnie nagradzanych, notowanych na pierwszym miejscu list przebojów i sprzedanych w rekordowej liczbie 70 mln płyt. Od 2016 artysta solowy, wydał album Walls (2020) oraz Faith in the Future (2022). W 2018 roku był jurorem w 15. brytyjskiej edycji programu The X Factor.

Jest synem Johannah Poulston (zm. 2016) i Troya Austina, którzy rozwiedli się, gdy ich syn był mały. Nie utrzymuje kontaktów z ojcem. Po ponownym ślubie matki przyjął nazwisko ojczyma, Marka Tomlinsona. Ma siedmioro przyrodniego rodzeństwa, w tym cztery przyrodnie siostry - Charlotte, Félicité (zm. 13 marca 2019 w wyniku zawału) oraz bliźniaczki Daisy i Phoebe, a także przyrodnią siostrę Georgię (córkę biologicznego ojca, z którą nie utrzymuje kontaktu) oraz siostrę i brata-bliźniaków, Doris i Ernesta (dzieci Johannah i Daniela Deakina).

Uczył się w Hayfield School i Hall Cross School, którą ukończył. W okresie nastoletnim pracował w kinie Vue i na stadionie piłkarskim Doncaster Rovers jako kelner w pokojach gościnnych. Uczęszczał do szkoły aktorskiej w Barnsley.

Zagrał niewielkie role w filmach dramatycznych If I Had You i Waterloo Road, a także w kilku produkcjach muzycznych w Hall Cross, m.in. rolę Danny'ego Zuko w muzycznej produkcji Grease Hall Cross.

W 2010 wziął udział w przesłuchaniach do siódmej edycji The X-Factor w Wielkiej Brytanii. Wkrótce został połączony w zespół One Direction, razem z czterema innymi uczestnikami konkursu - Harrym Stylesem, Niallem Horanem, Liamem Paynem i Zaynem Malikiem. Dotarli do finału, zajęli trzecie miejsce. Po udziale w programie podpisali kontrakt na opiewający na 2 mln funtów z wytwórnią Syco Records, po czym zaczęli pracować nad materiałem na debiutancki album pt. Up All Night, który ukazał się w 2011 i osiągnął międzynarodowy sukces komercyjny. 

W sierpniu 2015 z pozostałymi wokalistami ogłosił zawieszenie działalności zespołu, które miało rozpocząć się po zakończeniu trasy oraz wydaniu piątego albumu pt. Made in the A.M.. Do 2015 sprzedali ponad 35 mln egzemplarzy albumów i nagrań na całym świecie, zdobyli wiele nagród oraz odbyli trzy światowe trasy koncertowe, z czego ostatnia -One The Road Again - była drugą najbardziej sukcesywną trasą w 2015, zarabiając ponad 208 mln dolarów].

Od 2013 okazyjnie dołącza do składu lokalnej drużyny Doncaster Rovers. W 2014 pojawiła się informacja, że miał wykupić część udziałów klubu, jednak ostatecznie do tego nie doszło.

W 2015 otworzył wytwórnię Triple Strings Ltd, we współpracy z Simonem Cowellem oraz SYCO oraz był jurorem w konkursie Be In The Band 2015. Po zapowiedzianej przerwie nagrywał solowe piosenki. 10 grudnia 2016 wydał pierwszy singiel „Just Hold On”, który zaśpiewał premierowo w X Factor kilka dni po śmierci matki, Johannah Deakin. Teledysk do piosenki ukazał się 8 marca 2017r. Singiel zadebiutował na drugim miejscu UK Singles Charts i 52. miejscu Billboard Hot 100, zajmując pierwsze miejsce na liście Billboard Dance/Electronic Digital Song Sales. Za piosenkę odebrał Teen Choice Awards za „najlepszą współpracę”.

21 lipca 2017 wydał piosenkę „Back to You”, którą nagrał razem z Bebe Rexhą i Digital Farm Animals. 12 października ukazał się utwór "Just Like You". 9 listopada zadebiutował z piosenką "Miss You", śpiewając ją premierowo na 103 Key Live 2017 w Manchesterze. W 2018 był jurorem w 15. edycji brytyjskiego X Factora.

7 marca 2019r wydał piosenkę "Two of Us", w której śpiewa o mamie. 31 stycznia 2020r wydał debiutancki album studyjny pt. Walls. Promował go singlami "Kill My Mind", "Don't Let It Break Your Heart", "We Made It" i tytułowym. 11 lipca 2020 oświadczył, że zakończył współpracę z Syco Records.

Oprócz szerokiego wsparcia charytatywnego, które okazywał z zespołem (One Direction znalazło się na liście 10 najbardziej charytatywnych osób w Wielkiej Brytanii w 2015r), angażuje się w wiele akcji prywatnie. Jest patronem hospicjum dziecięcego Bluebell Wood, fundacji The Eden Dora Trust, Niamh's Next Step.

W 2015 we współpracy z fundacją Believe In Magic zorganizował Cinderella Bal, podczas którego odbyła się licytacja przedmiotów, które podarowali m.in. członkowie One Direction. Cały przychód został przekazany dla podopiecznych BIM, sam Tomlinson podarował 2 mln funtów.

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Just Hold OnSteve Aoki & Louis Tomlinson12.20162[15]52[6]Syco Music USUS 11600504[platinum-UK][gold-US][written by Louis Tomlinson ,Steve Aoki, Eric Rosse, Sasha Sloan, Nolan Lambroza][produced by Aoki ,Sir Nolan ,Jay Pryor]
Back to YouLouis Tomlinson Featuring Bebe Rexha & Digital Farm Animals08.20178[14]40[10]Syco Music GBHMU 1700037[platinum-UK][platinum-US][written by Louis Tomlinson, Nicholas Gale ,Pablo Bowman ,Richard Boardman, Sarah Blanchard][produced by Digital Farm Animals, Tommy Danvers]
Miss YouLouis Tomlinson12.201739[2]106[1]Syco Music GBHMU 1700102[written by Louis Tomlinson,Richard Boardman,Julian Bunetta,Asia Whiteacre,Andrew Haas,Ian Franzino,Pablo Bowman][produced by Julian Bunetta,Afterhrs]
Two of UsLouis Tomlinson03.201964[2]-Syco Music GB 1101900243[written by Louis Tomlinson ,Jamie Hartman ,Sean Douglas][produced by Jamie Hartman]
Kill My MindLouis Tomlinson09.201993[1].Downloads Chart-Syco Music GBHMU 1900047[written by Louis Tomlinson, Jamie Hartman, Sean Douglas][produced by Jamie Hartman]
Don't Let It Break Your Heart Louis Tomlinson12.201949[1].Downloads Chart-Syco Music GBHMU 1900137[written by Louis Tomlinson,Stuart Crichton,Cole Citrenbaum,James Newman,Stephen Wrabel][produced by Stuart Crichton,Steve Mac]
Walls Louis Tomlinson01.202077[1].Downloads Chart-Syco Music GBHMU 1900056[written by Louis Tomlinson,Jamie Hartman,Noel Gallagher,Dave Gibson,Jacob Manson][produced by Jamie Hartman]
Bigger Than MeLouis Tomlinson09.202239[2].Downloads Chart-BMG GB5KW 2201831[written by George Tizzard,Louis Tomlinson,Rick Parkhouse,Robert Harvey][produced by Mike Crossey]
Out of My SystemLouis Tomlinson10.202271[1].Downloads Chart-BMG GB5KW 2202498-
Just Like YouLouis Tomlinson10.201799[1]-Syco Music GBHMU 1700059[written by Louis Tomlinson,Jesse Thomas,Matthew Burns][produced by BURNS]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
WallsLouis Tomlinson02.20204[3]9[1]Syco Music 19075809691[silver-UK][produced by ADP, Duck Blackwell, Julian Bunetta, BURNS ,Johan Carlsson, Mark Crew, Stuart Crichton, DJ Frank E, Yei Gonzalez, Dan Grech-Marguerat, Jamie Hartman, Andrew Jackson ,Joe Janiak ,Levi Lennox ,Danny Majic ,Dan Priddy, John Ryan ,Jamie Scott ,Andrew Watt]
Faith in the FutureLouis Tomlinson11.20221[1][5]5[2]BMG 4050538827385[produced by Mike Crossey,Nicolas Rebscher,Joe Cross,Red Triangle,James Vincent McMorrow,Jay Mooncie,Frederik Ball]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety:

czwartek, 25 marca 2021

ABC

 ABC-grupa brytyjska. Powstała latem 1980r w Sheffield. Na jej czele stanął Martin Fry (9.03.1958r, Manchester) - voc. Wcześniej był wydawcą fanzinu "Modern Drugs", ale postanowił spróbować trudów kariery estradowej. Wsparli go dwaj muzycy zespołu Vice Versa, znanego m.in. z czwórki "Music 4" (Neutron, 1979) w stylu Cabaret Voltaire: Mark White (1.04.1961r, Sheffield) -g; voc i Stephen Singleton (17.04.1959r Sheffield) -s.
Składu dopełnili Mark Lickey - b i David Robinson - dr, którego niebawem, na początku 1982r zastąpił David Palmer (29.05.1961r, Chesterfield, Derbyshire) - dr.

 

Zespół stopniowo się zmniejszał: w 1982 odszedł Lickey, w 1983r - Palmer, a w 1984r -Singleton.
Od tej pory z ABC gościnnie współpracowali m.in. Palmer, David Clayton - k, Alan Spenner - b, Brad Lang - b, Andy Newmark - dr i Graham Broad - dr.
W połowie lat dziewięćdziesiątych jedynym stałym członkiem formacji został Fry.
 

Zwróciła na siebie uwagę, koncertując w klubach Sheffield. Już pierwsze płyty przyniosły jej ogromną popularność. Były to single Tears Are Not Enough/Alphabet Soup z października 1981r, Poison Arrow/Theme From Mantrap ze stycznia 1982r, The Look Of Love/The Look Of Love Part 2 z maja i All Of My Heart/Overture z sierpnia tego roku oraz album "The Lexicon Of Love "z czerwca 1982r (wydała je, tak jak późniejsze, nakładem własnej firmy Neutron, powiązanej kontraktem dystrybucyjnym z wytwórnią Phonogram).
 

Sukces zapewniły jej urzekająco melodyjne, bezwstydnie melodramatyczne, zaraźliwie rytmiczne piosenki Martina Fry, ujęte w przesadnie bogate, ocierające się o kicz opracowania Trevora Horna (lider ABC zaangażował byłego muzyka The Buggles jako aranżera i producenta urzeczony owocami jego współpracy w tej roi z popowym zespołem Dollar).
Niektórzy ujrzeli w twórczości grupy jedynie echo dokonań Davida Bowiego i  Roxy Music, a także soulowych gwiazd związanych z wytwórnia Motown, inni wszakże docenili niezwykle udaną próbę odświeżenia muzyki pop.
Zaraz po ukazaniu się "The Lexicon Of Love" formacja wyruszyła w wielką trasę dookoła świata, a podczas tej wyprawy powstał film dokumentalny Mantrap (1982, reż. Julien Tempie).
Wydana w listopadzie 1983r płyta "Beauty Stab", wynik współpracy z innym producentem - Garym Langanem, dokumentowała zaskakujący zwrot ABC ku muzyce bliższej rocka. Nie odniosła już takiego sukcesu jak debiut.
Towarzyszyły jej single That Was Then But This Is Now/Vertigo z października 1983r i S.O.S./United Kingdom ze stycznia 1984r.
 

Album następny, "How To Be... A Zillionaire!" z października 1985r był wynikiem fascynacji nową muzyką taneczną rodem z Nowego Jorku (m.in. hip hopem) i zyskał większą popularność w Stanach niż w Wielkiej Brytanii.
To samo dotyczy singli z tego okresu: How To Be A Millionaire/How To Be A Billionaire z października 1984r, Be Near Me/A To Z z marca 1985r i Vanity Kills/Judy's Jewels z czerwca tego roku oraz Ocean Blue/Tower Of London ze stycznia 1986r.
Nagrana po dłuższej przerwie w działalności ABC (spowodowanej przewlekłą chorobą lidera) płyta "Alphabet City" z października 1987r miała w sobie wiele z uroku albumu "The Lexicon Of Love" i niemal powtórzyła jego sukces.
 

Towarzyszyły jej kolejne przebojowe single: When Smokey Sings (hołd dla Smokeya Robinsona)/Chicago Part 1 z maja 1987r, The Night You Murdered Love/ Minneapolis z sierpnia i King Without A Crown/The Look Of Love (wersja koncertowa) z listopada tego roku.
 

Niestety, w późniejszym okresie Fry znowu zagubił się w poszukiwaniach nowej formuły muzyki pop i żadna z następnych płyt ABC nie zyskała większej popularności oprócz świetnej składanki "Absolutely ABC" z kwietnia 1990.
Fry w duecie z Glennem Gregorym z Heaven 17 nagrał utwór Seven Day Weekend wydany na filmowej płycie "When Saturday Comes" (Polystar, 1996), a jako solista m.in. piosenkę Thunderball, wydaną na "Shaken Not Stirred" (East West, 1997) z przebojami z filmów o przygodach Jamesa Bonda w opracowaniu Davida Arnolda.
Palmer w 1986 krótko współpracował z zespołem Echo And The Bunnymen.

 

 


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Tears are not enough/Alphabet soupABC11.198119[8]-Neutron NT 101[written by Martin Fry, Mark White, Stephen Singleton, Mark Lickley][produced by Trevor Horn, Steve Brown]
Poison arrow/Theme from Mantrap US side B:Tears are not enoughABC03.19826[11]25[15][01.83]Neutron NT 102[silver-UK][39[12].Hot Dance/Disco;Mercury 811 329 12"]][written by Martin Fry, Mark White, Stephen Singleton, Mark Lickley][produced by Trevor Horn]
The look of love Part.1/Part.2 side B in US:Theme from MantrapABC05.19824[12]18[25]Neutron NT 103[silver-UK][1[1][26].Hot Dance/Disco;Mercury 4023 12"]][written by Martin Fry, Mark White, David Palmer, Stephen Singleton][produced by Trevor Horn, Martin Fry, Mark White]
All of my heart/OvertureABC08.19825[8]-Neutron NT 104[written by Martin Fry, Mark White, David Palmer, Stephen Singleton][produced by Trevor Horn]
That was then but this is now/VertigoABC11.198318[4]89[3][02.84]Neutron NT 105[written by Martin Fry, Mark White, Gary Langan, Stephen Singleton][produced by Gary Langan, Martin Fry, Mark White Stephen Singleton]
SOS/United KingdomABC01.198439[5]-Neutron NT 106[written by Martin Fry, Mark White, Gary Langan, Stephen Singleton][produced by Martin Fry, Mark White, Stephen Singleton]
How to be a millionaire US side B:Tower of LondonABC11.198449[4]20[14][01.86]Neutron NT 107[58[7].Hot Dance/Disco;Mercury import 12"]][written by Martin Fry, Mark White][produced by Martin Fry, Mark White]
Be near me/A to ZABC04.198526[4]9[22][08.85]Neutron NT 108[1[2][8].Hot Dance/Disco;Mercury 884 052 12"]][written by Martin Fry, Mark White][produced by Martin Fry, Mark White]
Vanity kills/Judy's jewelsABC06.198570[1]91[4][05.86]Neutron NT 109[7[6].Hot Dance/Disco;Mercury 884 714 12"]][written by Martin Fry, Mark White][produced by Martin Fry, Mark White]
Ocean blue/Tower of LondonABC01.198651[3]-Neutron NT 110[written by Martin Fry, Mark White][produced by Martin Fry, Mark White]
How to be a zillionare/Tower of LondonABC01.1986-[4[10].Hot Dance/Disco;Mercury 884 382 12"]]Mercury 884382-
When smokey sings/Chicago Part.1ABC06.198711[10]5[19]Neutron NT 111[1[2][11].Hot Dance/Disco;Mercury 888 726 12"][written by Martin Fry, Mark White][produced by Bernard Edwards, Martin Fry, Mark White]
The night you murdered love/MinneapolisABC09.198731[8]-Neutron NT 112[3[9].Hot Dance/Disco;Mercury 888864 12"][written by Martin Fry, Mark White][produced by Bernard Edwards, Martin Fry, Mark White]
King without a crown/The look of love [live]ABC11.198744[3][17[7].Hot Dance/Disco;Mercury 870 102 12"]Neutron NT 113[written by Martin Fry, Mark White][produced by Martin Fry, Mark White]
One better worldABC05.198932[4]-Neutron NT 114[written by Martin Fry, Mark White][produced by Martin Fry, Mark White]
The real thing/The greatest love of allABC09.198968[1]-Neutron NT 115[written by Martin Fry, Mark White][produced by Martin Fry, Mark White]
The look of love [1990 mix]/Ocean blueABC04.199068[1]-Neutron NT 116-
Love conquers all/What's good about goodbyeABC07.199147[2]-Parlophone R 6292[written by Martin Fry, Mark White][produced by Dave Bascombe, Martin Fry, Mark White]
Say itABC01.199242[3]-Parlophone R 6298[3[12].Hot Dance/Disco;MCA 54 055 12"][written by Martin Fry, Mark White][produced by Dave Bascombe, Martin Fry, Mark White]
Stranger things/The world spins onABC03.199757[2]-Blatant 74321453632[written by Martin Fry, Glenn Gregory, Keith Lowndes][produced by Martin Fry, Glenn Gregory, Keith Lowndes]
Skyscraping/Light yearsABC05.199793[1]-Blatant 74321485252[written by Martin Fry, Glenn Gregory, Keith Lowndes][produced by Martin Fry, Glenn Gregory, Keith Lowndes]
Rolling SevensABC07.1997130[1]-Blatant 74 321 49 8374[written by Martin Fry, Glenn Gregory, Keith Lowndes][produced by Glenn Gregory ]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
The lexicon of loveABC07.19821[4][50]24[39]Neutron NTRS 1[gold-US][platinum-UK][produced by Trevor Horn,Steve Brown]
Beauty stabABC11.198312[13]69[14]Neutron NTRL 2[gold-UK][produced by ABC, Gary Langan]
How to be a zillionaireABC10.198328[3]30[41]Neutron NTRH 3[produced by Mark White ,Martin Fry]
Alphabet cityABC10.19877[10]48[25]Neutron NTRH 4[gold-UK][produced by Mark White ,Martin Fry, Bernard Edwards]
UpABC10.198958[1]-Neutron 838646[produced by Mark White ,Martin Fry,Blaze]
AbsolutelyABC04.19907[12]-Neutron 8429671[gold-UK]
AbracadabraABC08.199150[1]-Parlophone PCS 7355[produced by Mark White ,Martin Fry]
SkyscrapingABC04.199797[1]- Deconstruction 7432145653[produced by Martin Fry, Glenn Gregory, Keith Lowndes]
The look of love-The very best of ABCABC08.200169[2]-Mercury 5862372[silver-UK]
The Lexicon of Love IIABC06.20165[7]-EMI 4788215[produced by Martin Fry,Gary Stevenson]
The Essential ABCABC10.202062[1]-Spectrum Music 5392819-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

niedziela, 31 stycznia 2021

Saxon

 Grupa założona w 1976 r. w Sheffield (Anglia) i występująca początkowo pod nazwą Son Of A Bitch w klubach i małych lokalach całej Anglii. Po zmianie nazwy na Saxon, zespół podpisał kontrakt z francuską wytwórnią Carrere, lepiej znaną ze swoich dyskotekowych nagrań, niż z pracy z zespołami heavymetalowymi.

Saxon tworzyli wówczas Peter "Biff" Byford (ur. 15.01.1951 r. w Hanley; śpiew), Graham Oliver (ur. 6.07.1954 r. w Sheffield, gitara), Paul Quinn (ur. 26.01.1951 r. w Thurcroft; gitara), Steve Dawson (ur. 24.02.1952 r. w Sheffield,bas) i Pete Gill (ur. 9.06. 1951 r. w Sheffield; perkusja).
 

Pod koniec lat 70-tych w Anglii pojawiło się wiele młodych zespołów, które zakwestionowały supremację starej gwardii heavy metalu. Saxon był częścią tego ruchu, razem z innymi znanymi grupami takimi jak Iron Maiden i Diamond Head. Ich pierwszy album Saxon, wydany w 1979 r., był solidnym, choć mało oryginalnym wypadem w kierunku heavy rocka. Za to pojawienie się rok później longplaya Wheels Of Steel stanowiło prawdziwy przełom. Popularność Saxon gwałtownie wzrosła, a w angielskiej Top 20 znalazły się dwa single formacji "Wheels Of Steel" i "747 (Strangers In The Night)".
Zespół zdyskontował ten sukces jeszcze w tym samym roku, nagrywając album Strong Arm Of The Law. Zawierał on następny hit "And The Bands Played On". Rzecz miała się podobnie z wydanym rok później longplayem Denim And Leather i przebojem "Never Surfender". Grupa odbyła wówczas udane tournee po USA i pojawiła się na festiwalu "Monsters Of Rock" w Castle Donington.
 

Kiedy w 1982 r. ukazała się koncertowa płyta The Eagle Has Landed -najbardziej udane dzieło zespołu,które dotarło do pierwszej piątki w zestawieniu napopularniejszych albumów w Anglii-formacja była u szczytu sławy.W tym samym roku Pete'a Gilla zastąpił perkusista Nigel Glockler, który przedtem współpracował z Toyah. Saxon dorównywał wówczas popularnością Iron Maiden.
 

Wydanie w 1983 r. longplaya Power And The Glory wzmocniło pozycję zespołu jako ważnej grupy heavymetalowej. Kolejny album Innocence Is No Excuse, choć starannie dopracowany, zakończył swoją karierę w dolnych rejonach listy najpopularniejszych płyt. Stanowił on zapowiedź okresu niepewności w historii grupy i znacznego spadku jej popularności. Odejście w tym czasie Steve'a Dawsona (zastąpił go Paul Johnson) nie polepszyło sytuacji. Nie poprawił jej także wydany w 1986 r. longplay Rock The Nations.
Wcześniej, w 1985 r., miejsce Glocklera zajął Nigel Durham, lecz rok później opuścił grupę, by zwolnić miejsce ... Glocklerowi. Mniej więcej w tym samym czasie Johnsona zastąpił Nils Carter. 

 W 1990 r. Saxon przypomniał się publiczności odbywając tournee po Anglii, podczas którego zaprezentował zbiór swoich starszych, lecz popularnych utworów. Grupa nie poddała się. Albumy Solid Ball Of Rock z 1991 r. i wydany dwa lata później Forever Free ocenione zostały jako "nie najgorsze w ich karierze".Jednak swe najlepsze lata Saxon ma już bez wątpienia za sobą. 

 

Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Wheels of Steel / Stand Up and Be CountedSaxon03.198020[11]-Carrere CAR.143 [written by Biff Byford/Graham Oliver/Paul Quinn/Steve Dawson/Pete Gill ][produced by Saxon/Pete Hinton ]
747 (Strangers in the Night)/See the Light ShiningSaxon06.198013[9]-Carrere CAR.151 [written by Biff Byford/Graham Oliver/Paul Quinn/Steve Dawson/Pete Gill ][produced by Saxon/Pete Hinton ]
Big Teaser/Rainbow Theme / Frozen RainbowSaxon06.198066[2]-Carrere HM 5 [written by Biff Byford/Graham Oliver/Paul Quinn/Steve Dawson/Pete Gill ][produced by John Verity ]
Backs to the WallSaxon06.198064[2]-Carrere HM 6[written by Saxon (Biff Byford/Graham Oliver/Paul Quinn/Steve Dawson/Pete Gill) ][produced by John Verity]
Strong Arm of the LawSaxon11.198063[3]-Carrere CAR.170 [written by Saxon (Biff Byford/Graham Oliver/Paul Quinn/Steve Dawson/Pete Gill) ][produced by Saxon/Pete Hinton ]
And the Bands Played On / Hungry Years / Heavy Metal ThunderSaxon04.198112[8]-Carrere CAR.180 [written by Saxon ][produced by Nigel Thomas/Sanon ]
Never Surrender / 20.000 ftSaxon07.198118[6]-Carrere CAR.204 [written by Saxon ][produced by Nigel Thomas/Sanon ]
Princess of the Night / Fire in the SkySaxon10.198157[3]-Carrere CAR.208[written by Saxon ][produced by Nigel Thomas ]
Power and the GlorySaxon04.198332[5]-Carrere SAXON 1[written by Saxon (Biff Byford/Steve Dawson/Peter Gill/Graham Oliver/Paul Quinn) ][produced by Jeff Glixman ]
Nightmare/Midas TouchSaxon07.198350[4]-Carrere CARP 284[written by Saxon (Paul Quinn/Peter Byford/Stephen Dawson/Graham Oliver) ][produced by Jeff Glixman ]
Sailing to America/A Little Bit Of What You FancySaxon01.198481[4]-Carrere CAR.301 [written by Saxon][produced by Kevin Beamish]
Back on the Streets/Live Fast Die YoungSaxon08.198575[6]-Parlophone RP 6103[written by Saxon ][produced by Simon Hanhart ]
Rock `n`Roll Gypsy/KrakatoaSaxon03.198671[2]-Parlophone RP 6112B[written by Biff Byford/Stephen Dawson ][produced by Simon Hanhart ]
Waiting for the NightSaxon08.198666[2]-EMI 12 EMI 5575[written by Biff Byford/Nigel Glockler ][produced by Gary Lyons ]
Rock the Nations/747 (Strangers In The Night)Saxon11.198680[2]-EMI EMI 5587-
Northern LadySaxon01.198791[1]-EMI[written by Graham Oliver,Paul Quinn,Nigel Glockler,Peter Biff Byford][produced by Gary Lyons ]
Ride Like the Wind/Red AlertSaxon02.198852[5]-EMI EM 43[written by Christopher Cross ][produced by Stephen Galfas ]
I Can't Wait AnymoreSaxon04.198871[2]-EMI EM 54[written by Paul Quinn,Biff Byford,Paul Johnson][produced by Stephen Galfas ]

Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia
[UK] 		Komentarz
Wheels of SteelSaxon04.19805[29]-Carrere CAL 115[platinum-UK][produced by Saxon/Pete Hinton]
Strong Arm of the LawSaxon11.198011[13]-Carrere CAL 120[gold-UK][produced by Saxon/Pete Hinton]
Denim and LeatherSaxon10.19819[11]-Carrere CAL 128[gold-UK][produced by Nigel Thomas ]
The Eagle Has Landed Saxon05.19825[19]-Carrere CAL 137[produced by Saxon]
Power & the GlorySaxon03.198315[9]155[10]Carrere CAL 147[produced by Jeff Glixman]
CrusaderSaxon02.198418[7]174[5]Carrere CAL 200[produced by Kevin Beamish ]
Innocence Is No ExcuseSaxon09.198536[4]130[8]Parlophone SAXON 2[produced by Simon Hnahart ]
Rock the NationsSaxon09.198634[3]149[6]EMI EMC 3515[produced by Gary Lyons]
DestinySaxon04.198849[2]-EMI EMC 3543[produced by Stephen Galfas/T. E. Savage Inc. ]
The Inner SanctumSaxon03.2007102[1]-Steamhammer SPV 95922 CD[produced by Saxon/Pete Hinton]
Into The Labyrinth Saxon01.2009119[1]-Steamhammer SPV 91711 2LP[produced by Charlie Bauerfeind]
Call to ArmsSaxon01.2009119[1]-Steamhammer SPV 91711 2LP[produced by Charlie Bauerfeind]
SacrificeSaxon03.201387[1]-UDR UDR 0152CD[produced by Biff Byford, Andy Sneap]
Battering Ram Saxon10.201550[1]-UDR UDR 037P01[produced by Andy Sneap]
ThunderboltSaxon02.201829[1]-Militia Guard Music SLM 065P01[produced by Andy Sneap]
The Eagle Has Landed 40: LiveSaxon08.201946[1]-Militia Guard Music 0190296911934-
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

niedziela, 22 grudnia 2019

Thompson Twins

Początki tej syntezatorowo-popowej grupy są o wiele mniej konwencjonalne, niż wskazywałyby ich nagrania. Zespół wziął nazwę z serii rysunkowych książeczek "Herg'go Tin Tin" i zadebiutował w 1977r w składzie: Tom Bailey (ur. 18.06.1957 w Halifax w hr. Yorkshire, Anglia; śpiew, instrumenty klawiszowe i perkusyjne), Peter Dodd (ur. 27.10.1953; gitara) i John Roog (gitara, śpiew, instrumenty perkusyjne).

Wszyscy trzej znali się od dawna z Chesterfield, gdy postanowili poeksperymentować z muzyką. Po kilku występach przenieśli się do Londynu, gdzie do tria dołączył perkusista Chris Bell (później w Spear Of Destiny i Gene Loves Jezebel). W 1981 doszli Joe Leeway(ur. 15.11.1957 w Islington w Londynie; perkusja, śpiew), Allanah Currie (ur. 20.09.1959 w Auckland, Nowa Zelandia; perkusja, saksofon) i Matthew Seligman (bas, wcześniej w Soft Boys).

Siedmioosobowa grupa stała się londyńską kultową atrakcją, a stałym elementem koncertów było zapraszanie publiczności na scenę i wybijanie przez nią rytmu do piosenek wykonawców. Po albumowym debiucie A Product Of zespół postanowił skon­centrować się bardziej na pracy studyjnej. Realizatorem longplaya Set był Steve Lillywhite, a singel "In The Name Of Love" zyskał umiarkowaną popularność w Anglii, za to sporą w USA, gdzie przez długi czas trwał na szczycie listy dyskotekowej "Billboardu".

Zanim wieści o tym doszły do Anglii, z oryginalnego składu pozostali jedynie Bailey, Currie i Leeway, którzy skutecznie pozbyli się pozostałych partnerów. Improwizowane cygańskie przedsięwzięcie zmieniło się w sprawnie działające przedsiębiorstwo, w którym każdy miał zakres czynności (muzyka, efekty wizualne, produkcja), co mocno przypominało Public Image Limited. Trójka przybrała pseudonimy Snap, Crackle i Pop zaczerpnięte tym razem z płatków owsianych Kelloga. W 1983r "Love On Youe Side" stało się pierwszym brytyjskim przebojem grupy, a longplay Quick Step And Side Kick trafił na drugie miejsce listy.

Popularnością cieszyły się też single "Hold Me Now", "Doctor Doctor" i "You Take Me Up", a ostrzegający przed heroiną temat "Don't Mess With Doctor Dewam" spełniał w dodatku dydaktyczną funkcję. Z końcem 1986r odszedł Leeway i zespół po latach stał) się znów duetem. Wprawdzie kompozycja "I Want That Man" stała się w 1989 przebojem Deborah Harry, ale jej twórcom nie udało się nawiązać do dobrych czasów. W 1994 Bailey i Currie założyli grupę Babble.



Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
In the Name of LoveThompson Twins03.1982--Arista 712[written by Tom Bailey,Thompson Twins][produced by Steve Lillywhite][1[5][21].Hot Disco/Dance]
Lies/Beach cultureThompson Twins11.198267[3]30[16]Arista 1024[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Alex Sadkin][1[2][18].Hot Disco/Dance;Arista 725 12"]
Love on Your Side/Love on your backThompson Twins01.19839[13]45[9]Arista 1056[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Alex Sadkin][6[16].Hot Disco/Dance;Arista 6607 12"]
We Are Detective/Lucky Day Thompson Twins04.19837[9]-Arista ARIST 526 [UK][written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Alex Sadkin]
Watching (You Watching Me)/Dancersaurus Thompson Twins07.198333[6]-Arista TWINS 1 [UK][written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Alex Sadkin , Tom Bailey ][1[2][18].Hot Disco/Dance;Arista 725 12"]
Hold Me Now/Let loving startThompson Twins11.19834[15]3[21]Arista 9164[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Tom Bailey,Alex Sadkin][1[1][13].Hot Disco/Dance;Arista 9201 12"]
Doctor! Doctor!/Nurse sharkThompson Twins02.19843[12]11[16]Arista 9209[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Tom Bailey,Alex Sadkin][18[11].Hot Disco/Dance;Arista 9209 12"]
You Take Me Up/Passion planetThompson Twins03.19842[11]44[96]Arista 9244[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Tom Bailey,Alex Sadkin]
Sister of Mercy/Out Of The Gap Thompson Twins07.198411[9]-Arista TWINS 5 [UK][written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Tom Bailey,Alex Sadkin]
The GapThompson Twins11.1984-69[6]Arista 9290[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Tom Bailey,Alex Sadkin]
Lay Your Hands on Me/The Lewis Carol (Adventures In Wonderland)Thompson Twins12.198413[9]6[20]Arista 9396[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Tom Bailey,Alex Sadkin][46[2].Hot Disco/Dance;Arista 9397 12"]
Don't Mess With Doctor Dream/Big BusinessThompson Twins08.198515[6]-Arista TWINS 9 [UK][written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Tom Bailey,Alex Sadkin]
King for a Day/RollunderThompson Twins10.198522[6]8[16]Arista 9450[written by Tom Bailey/Alannah Currie/Joe Leeway ][produced by Tom Bailey,Alex Sadkin]
Revolution/The Fourth SundayThompson Twins12.198556[4]-Arista TWINS 10 [UK][written by John Lennon,Paul McCartney][produced by Nile Rodgers,Tom Bailey]
Nothing in Common/Nothing to loseThompson Twins07.1986-54[10]Arista 9511[written by Tom Bailey/Alannah Currie][38[2].Hot Disco/Dance;Arista 9519 12"][piosenka z filmu "Nothing in Common"]
Get That Love/Perfect dayThompson Twins03.198766[4]31[11]Arista 9577[written by Tom Bailey/Alannah Currie]
In the Name of Love '88Thompson Twins10.198846[3]-Arista 111 808 [UK][written by Tom Bailey,Thompson Twins][produced by Steve Lillywhite][1[1][10].Hot Disco/Dance;Arista 9731 12"]
Sugar Daddy/Monkey manThompson Twins09.1989-28[20]Warner 22 819[written by Tom Bailey/Alannah Currie][2[12].Hot Disco/Dance;Warner 21 320 12"]
Come Inside / The SaintThompson Twins09.199156[4]-Warner Bros. W 0058 [UK][written by Tom Bailey/Alannah Currie][produced by Tom Bailey/Alannah Currie][7[10].Hot Disco/Dance;Warner 40 071 12"]
The SaintThompson Twins01.199253[2]-Warner Bros. W0080[written by Tom Bailey/Alannah Currie][produced by Tom Bailey/Alannah Currie]
Babble
Take Me AwayBabble03.1994-18[11].Hot Disco/DanceReprise 41 309[written by Tom Bailey/Alannah Currie][produced by Tom Bailey/Alannah Currie]
Love Has No NameThompson Twins03.1996-10[12].Hot Disco/DanceReprise 43 644[written by Tom Bailey/Alannah Currie][produced by Tom Bailey/Alannah Currie,Fernley]



Albumy

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[US] 		Komentarz
SetThompson Twins03.198248[3]-T Records TELP 2[produced by Steve Lillywhite]
In the Name of LoveThompson Twins06.1982-148[8]Arista 6601[produced by Steve Lillywhite, Mike Howlett and Dennis Bovell]
Quick Step & Side KickThompson Twins02.19832[56]34[25]Arista 6607[platinum-UK][produced by Alex Sadkin]
Into the GapThompson Twins02.19841[3][51]10[53]Arista 8200[2x-platinum-UK][platinum][produced by Alex Sadkin and Tom Bailey]
Here's to Future DaysThompson Twins09.19855[9]20[35]Arista 8276[gold][gold-UK][produced by Nile Rodgers and Tom Bailey]
Close To The BoneThompson Twins05.198790[1]76[14]Arista 8449[produced by Rupert Hine and Tom Bailey]
The Best of Thompson Twins: Greatest Mixes Thompson Twins08.1988-175[6]Arista 8542[produced by Steve Lillywhite, Alex Sadkin, Nile Rodgers, Rupert Hine, Tom Bailey and Shep Pettibone]
Big TrashThompson Twins10.1989-143[6]Warner 25 921[produced by Tom Bailey, Alannah Currie, Steve Lillywhite and Keith Fernley]
Thompson Twins - Greatest HitsThompson Twins03.199023[8]-Stylus Music SMR 092[silver-UK]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

czwartek, 10 października 2019

Dave Berry

Właśc. David Holgate Grundy, ur. 6.02.1941 r. w Woodhouse koło Sheffield w hrabstwie Yorkshire, Anglia. Razem ze swą grupą akompaniującą - The Cruisers, która długo pozostawała mu wierna, podpisał kontrakt z wytwórnią Kennedy Street Enterprises Danny Betesha, z siedzibą w Manchesterze.
 
Swój pierwszy przebój własną wersję "Memphis Tennessee" Chucka Berry'ego — nagrał w 1963 r. po zapewnieniu sobie umowy z firmą Decca Records. Hitami, choć mniejszego kalibru były też nowe wersje "My Baby Left Me" Arthura Crudupa i "Baby It's You" Burta Bacharacha. Prawdziwym przełomem stało się jednak dopiero nagranie piosenki "The Crying Game" Geoffa Stevensa. która w sierpniu 1964 r. doszła do brytyjskiej Top 5.
 
Nagranie to zwracało uwagę nie tylko "cierpiącym" barytonem Barry'ego, ale także łkającym legato gitarowym Sullivana uzyskanym przy pomocy prymitywnej wersji przystawki wah-wah. Wizerunek Berry'ego i jego zachowanie sceniczne były jak na tamte czasy śmiałe: ubrany na czarno wyginał swe ciało w erotycznych pozach, bawiąc się mikrofonem jak wijącym się wężem. Kolejny sukces przyniosło mu żwawe nagranie "Little Things" Bobby'ego Goldsboro, a także piosenka "This Strange Effect" Raya Davisa, która w Holandii stała się najlepiej sprzedającym się hitem w historii.
 
W sierpniu 1966 r. na listy przebojów dostała się także jego własna wersja kompozycji "Mama" B.J. Thomasa. W latach 70-tych był jedną z nielicznych gwiazd minionej dekady cieszących się pewnym szacunkiem w kołach punkowych, czego wyrazem stało się nagranie przez Sex Pistols jego piosenki "Don't Gimme No Lip Child" pochodzącej ze strony B jednego z singli z 1964 r.
 
W następnej dekadzie wznowił karierę nagraniową i trasy koncertowe występując często w kabaretach i koncer tach wspominkowych. W 1992 r. nastąpił renesans popularności jego starych przebojów za sprawą nominowanego do Oscara filmu "The Crying Game" (w reżyserii Neila Jordana), w którym wykorzystano śpiewaną przez Berry'ego wersję tego przeboju sprzed 28 lat.


Single
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Memphis Tennessee/Tossin' And Turnin' Dave Berry And The Cruisers09.196319[13]-Decca F 11 734[written by Chuck Berry][produced by Mike Smith]
My Baby Left Me/ Hoochie Coochie ManDave Berry And The Cruisers01.196437[9]-Decca F 11 803[written by Arthur Crudup][produced by Mike Smith]
Baby It's You/Sweet And LovelyDave Berry04.196424[6]-Decca F 11 876[written by Barney Williams/Burt Bacharach/Hal David][produced by Mike Smith]
The Crying Game/Don't Gimme No Lip ChildDave Berry08.19645[12]-Decca F 11 937[written by Chuck Berry][produced by Mike Smith/Reg Guest]
One Heart Between Two/You're Gonna Need SomebodyDave Berry11.196441[3]-Decca F 12 020[written by Geoff Stephens][produced by Mike Smith]
Little Things/I've Got A Tiger By The TailDave Berry03.19655[12]-Decca F 12 103[written by Bobby Goldsboro][produced by Mike Smith]
This Strange Effect/NowDave Berry07.196537[6]-Decca F 12 188[written by Ray Davies][produced by Mike Smith]
Mama/Walk, Walk, Talk, TalkDave Berry06.19665[16]-Decca F 12 435[written by Mark Charron][produced by Ivor Raymonde]
Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,

sobota, 11 maja 2019

Human League

Brytyjska grupa The Human League należy do pionierów synthpopu i muzyki nowofalowej. Choć formacja działa do dziś, największe triumfy święciła w latach 80-tych, kiedy wylansowała przeboje "Don't You Want Me" czy "Mirror Man". The Human League wywarło wpływ na kolejne pokolenie artystów, wliczając w to Pet Shop Boys, Madonnę czy George'a Michaela.


Na przestrzeni lat, skład formacji wielokrotnie ulegał zmianom - jedynym członkiem obecnym we wszystkich jej wcieleniach jest wokalista Philip Oakey. Historia The Human League zaczyna się w 1977 roku w angielskiej miejscowości Sheffield. Wtedy właśnie po raz pierwszy spotkali się Martyn Ware oraz Ian Craig Marsh, dwaj komputerowcy, których łączyła wspólna pasja, jaką była muzyka elektroniczna (ze szczególnym uwzględnieniem twórczości Niemców z Kraftwerk). Pod koniec lat 70-tych ceny sprzętu elektronicznego spadły do przystępnego poziomu, dzięki czemu po zsumowaniu oszczędności panowie mogli pozwolić sobie na zakup syntezatora marki KORG 700s. Co ciekawe, w tamtym okresie nie mieli jeszcze pojęcia jak grać na instrumencie. Kiedy rozpracowali nową zabawkę, postanowili zaprezentować się przed publicznością. Po raz pierwszy zagrali na 21. urodzinach pewnego kumpla. Na potrzeby występu przyjęli nawet nazwę, The Dead Daughters.

Po kilku pomniejszych koncertach, artyści postanowili zająć się muzyką na poważne. Zmienili szyld na The Future i dokooptowali nowego członka, w osobie Adiego Newtona, a także załatwili kolejny syntezator. Kapela nagrała kilka kaset demo, które wypełniła całkowicie instrumentalna muzyka elektroniczna. Formacja nie miała jednak długiego żywota, bo Newton podziękował za współpracę. Zarówno Ware, jaki i Marsh zdawali sobie sprawę, że jeśli chcą odnieść sukces i zwrócić uwagę wytwórni płytowych, muszą zacząć tworzyć muzykę o bardziej komercyjnym potencjale. Najlepszym sposobem, aby to osiągnąć było zatrudnienie wokalisty, który uatrakcyjniłby brzmienie kapeli. Był jednak jeszcze jeden powód podjęcia takiej decyzji - artystów zwyczajnie nie było stać na zakup trzeciego syntezatora. Początkowo, chcieli żeby funkcję obsadził ich kumpel Glenn Gregory, ten jednak zajęty był już innym projektem. Tak też doszło do zaproszenia innego znajomego, Philipa Oakeya. - Chodziłem z nim do tej samej szkoły od szesnastego roku życia - wspominał Martyn. - Odkąd pamiętam wyglądał jak prawdziwa gwiazda popu. Jedynym problemem był to, że Oakey nie miał żadnego doświadczenia - nigdy nie występował przed publicznością, nie potrafił także grać nad jakimkolwiek instrumencie. Niemniej po tym, jak dostarczył tekst do utworu "Being Boiled", pozostała dwójka wiedziała, że dokonała trafnego wyboru. Wraz z obsadzeniem fotela frontmana doszło także do zmiany nazwy, na którą obrano The Human League. Szyld został zaczerpnięty z popularnej w latach 70-tych gry planszowej science-fiction "Starforce: Alpha Centauri".

W 1978 roku, już jako The Human League artyści zarejestrowali kolejne kasety demo, a także, co istotniejsze, wydali również debiutancki singel z "Being Boiled" (pojawił się w czerwcu). Nagranie, choć nie zawojowało list przebojów, zapisało się w historii jako najprawdopodobniej pierwsze wydawnictwo w Wielkiej Brytanii zawierające całkowicie elektroniczną odmianę popu. - Widzieliśmy ludzi pokroju Donny Summer, która odniosła spory sukces, a prezentowała coś zupełnie innego, niż było wtedy w modzie - opowiadał Philip gazecie "Sunday Sun". - Syntezatory stały się dostępne dla przeciętnych ludzi i pomyśleliśmy, że możemy wydobyć z nich całkiem ciekawe brzmienie.

Mniej więcej w tym samym czasie grupa zagrała pierwszy koncert w knajpie w Sheffield. Ponieważ występ miał dosyć statyczny charakter, muzycy postanowili zaprosić do grupy dodatkowego członka, Philipa Adriana Wrighta, który poza graniem na klawiszach zajął się także wizualnym aspektem koncertów. - Powiedzieli do mnie: "Słyszeliśmy, że masz całkiem fajną kolekcję slajdów...jesteśmy strasznie nudni na scenie, nie mógłbyś wykorzystać swojego projektora aby trochę nas uatrakcyjnić?" - wyznał Wright. Tak narodził się klasyczny, czteroosobowy skład The Human League.

W czerwcu 1979 roku grupa udała się na trasę u boku Iggy'ego Popa, a trzy miesiące później w sprzedaży pojawił się w końcu album, zatytułowany "Reproduction". Krążek, podobnie jak wybrany na pierwszy singel "Empire State Human" nie wzbudził zainteresowania. Na tyle nie spodobało się to ówczesnej wytwórni zespołu (Virgin), że ta odwołała zaplanowane na grudzień koncerty. O wiele lepiej poradził sobie wydany niecały rok później longplay "Travelogue", który na brytyjskich zestawieniach dotarł do 16. pozycji. Wraz z pierwszym poważniejszym sukcesem, wewnątrz grupy zaczęły pojawiać się konflikty. Główną ich osią był artystyczny kierunek rozwoju kapeli - Oakey był bardziej zainteresowany popowym brzmieniem, natomiast Ware chciał skupić się na elektronicznych elementach. Sytuacja stała się na tyle nieznośna, że muzycy rozważali nawet założenie dwóch kapel. Ostatecznie stanęło na tym, że od tamtej pory Philipowi i Wrightowi pozwolono kontynuowanie działalność jako The Human League, natomiast Martyn i Ian powołali wspólnie formację Heaven 17 (frontman zobowiązał się jednak wypłacić im 1 procent zysków z kolejnego albumu grupy). - Byłem bardziej skłonny ku komercyjnej odmianie muzyki, być może, dlatego iż dorastałem z trzema starszymi braćmi, którzy słuchali głównie popu - opowiadał Phil serwisowi Thisisnottingham.co.uk. - Wychowałem się na muzyce popowej i naprawdę ją kocham. Kolesie z The Heaven 17 mieli bardziej filozoficzne i głębsze podejście do tworzenia. Ja zawsze chciałem być w popowej kapeli, zależało mi na tym, aby moja twarz pojawiała się na okładkach gazet.

Oakey z Wrightem po odejściu kolegów wcale nie mieli łatwo. Magazyn "New Musical Express" napisał, że formację opuściło dwóch najbardziej utalentowanych muzyków, a za kilka dni miała rozpocząć się trasa, co było o tyle problematyczne, iż nie mieli skompletowanego składu. Szybko rozpoczęli poszukiwania nowych członków - tak dołączyły Susanne Sulley i Joanne Catherall, które zostały dodatkowymi wokalistkami (obydwie nie miały jeszcze wtedy 20 lat) oraz klawiszowiec Ian Burden. Tournée nie okazało się wielkim sukcesem, podobnie jak pierwszy materiał nowej inkarnacji The Human League, w postaci singla "Boys and Girls". Sytuacja zmieniła się wraz z wydaniem kolejnej małej płytki, z utworem "The Sound of the Crowd", która dotarła do 12. pozycji brytyjskich zestawień. Wytwórnia Virgin postanowiła szybko wysłać zespół do studia, aby zarejestrował pełen album. Efektem prac był wydany w październiku longplay "Dare", który wypełniła znacznie komercyjna, synthpopowa muzyka. Krążek okazał się szczytowym osiągnięciem komercyjnym w karierze bandu. W Wielkiej Brytanii uzyskał status potrójnej platyny, a pochodząca z niego piosenka "Don't You Want Me" stała się numerem jeden po obu stronach Atlantyku i do dzisiaj jest największym przebojem z katalogu The Human League. Na Wyspach rozeszło się blisko półtora miliona egzemplarzy singla, co plasuje go wśród najlepiej rozchodzących się w historii tamtejszej fonografii. W utworze, poza elektroniką pojawiły się także partie zagrane na gitarze, które zostały w rzeczywistości dodane bez wiedzy Oakeya. - Byłem przekonany o tym, że powinniśmy używać wyłącznie syntezatorów - wspominał wokalista. - Po nagraniu piosenki wziąłem kilka dni wolnego, kiedy wróciłem do studia zauważyłem, że ktoś dodał do niej małe partie gitarowe. Myliłem się i jestem bardzo szczęśliwy, przyznając to.

Choć grupie nigdy nie udało się przebić sukcesu "Dare", jej kolejne dwa albumy "Hysteria" (1984) oraz "Crash" (1986) nadal cieszyły się powodzeniem (obydwa w Wielkiej Brytanii pokryły się złotem). W międzyczasie, frontmanowi grupy udało się do współpracy zaprosić Giorgio Morodera, który był jego największym idolem. Na początku we dwójkę zrealizowali singel "Together in Electric Dreams" (powstał do filmu "Electric Dreams"), ostatecznie skończyło się na pełnej płycie, zatytułowanej po prostu "Philip Oakey & Giorgio Moroder". W 1986 roku niezadowolony ze współpracy z resztą składu, z grupą postanowił rozstać się Adrian, rok później w jego ślady poszedł Burden (ich miejsce w kolejnych latach zajmowali różni dodatkowi muzycy).

Pod koniec lat 80-tych Oakey zbudował w rodzimym Sheffield domowe studio, aby ograniczyć koszty związane z nagrywaniem płyt. W 1990 roku zespół zarejestrował w nim materiał na kolejny album "Romantic?", którego premiera odbyła się w październiku. Na tle poprzednich wydawnictw grupy, sprzedawał się on znacznie gorzej, a wydane do jego promocji single "Heart Like a Wheel" i "Soundtrack to a Generation" okazały się klapami komercyjnymi. Choć pierwszy z nich załapał się do Top 30, drugi uplasował się dopiero na 77. pozycji zestawień. W efekcie w 1992 roku wytwórnia Virgin postanowiła zerwać kontrakt z grupą. W połowie lat 90-tych rękę do kapeli wyciągnął label East West, dzięki czemu w 1995 roku ukazała się nowa płyta zespołu, pod tytułem "Octopus". Grupie udało się powrócić na listy przebojów, niemniej po tym jak kilka lat później uległ zmianie zarząd wytwórni, znowu została ona pozbawiona wydawcy.

W nowym stuleciu działalność grupy ograniczała się niemal wyłącznie do koncertów (w pierwszej dekadzie do rąk fanów trafił tylko jeden album, "Secrets", w 2001 roku), które nadal gromadziły spore tłumy. W 2008 roku formacja ruszyła we wspólną trasę z Heaven 17. Było to pierwsze spotkanie od 1980 roku oryginalnych trzech muzyków The Human League. Oakey, Sulley i Catherall zadeklarowali wówczas, że nie mają zamiaru przechodzić na muzyczną emeryturę. - Dopóki ludzie przychodzą na nasze koncerty i chcą słuchać naszej muzyki będziemy dla nich grać - zapewniali artyści. W 2010 roku band poinformował, że zaczął prace nad pierwszym od dziesięciu lat albumem. Krążek został zatytułowany "Credo", a jego premierę wyznaczono na marzec 2011 roku.


Single

Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
Holiday ' 80 EP.Human League05.198056[5]-Virgin SV 105[written by Gary Glitter/Mike Leander/Ian Craig Marsh/Martyn Ware/Philip Oakey][produced by The Human League/John Leckie]
Empire State Human/IntroducingHuman League06.198062[2]-Virgin VS 294[written by Martyn Ware,Phil Oakey,Ian Craig Marsh][produced by The Human League]
Boys & girlsHuman League Red02.198148[4]-Virgin VS 395[written by Philip Wright/Phil Oakey][produced by The Human League]
The sound of the crowdHuman League Red04.198112[10]-Virgin VS 416[written by Ian Burden,Phil Oakey][produced by The Human League,Martin Rushent]
Love action (I Believe In Love)/Hard timesHuman League Red07.19813[13]-Virgin VS 435[silver-UK][written by Ian Burden,Phil Oakey][produced by The Human League,Martin Rushent]
Open your heart/Non-stopHuman League Blue10.19816[9]-Virgin VS 453[silver-UK][written by Jo Callis,Phil Oakey][produced by The Human League,Martin Rushent]
Don' t you want me/SecondsHuman League 10011.19811[5][16]1[3][28]Virgin VS 466[platinum-UK][gold-US][written by Jo Callis,Phil Oakey,Philip Adrian Wright][produced by The Human League,Martin Rushent]
Being boiled/Circus of death [reissued]Human League01.19826[9]-EMI FAST 4[written by Martyn Ware,Phil Oakey,Ian Craig Marsh][produced by The Human League]
Mirror man/You remind me of goldHuman League11.19822[11]30[12]Virgin VS 522[silver-UK][written by Ian Burden/Jo Callis/Phil Oakey][produced by Human League/Martin Rushent]
Holiday ' 80 EP. [reissue]Human League02.198246[5]-Virgin SV 105[written by Gary Glitter/Mike Leander/Ian Craig Marsh/Martyn Ware/Philip Oakey][produced by The Human League/John Leckie]
[Keep falling]Fascination/Total panicHuman League04.19832[9]8[20]Virgin VS 569[silver-UK][written by Jo Callis,Phil Oakey][produced by The Human League,Martin Rushent]
The lebanon/ThirteenHuman League04.198411[8]64[5]Virgin VS 672[written by Jo Callis,Phil Oakey][produced by The Human League,Chris Thomas,Hugh Padgham]
Life on your own/The world tonightHuman League06.198416[7]-Virgin VS 688[written by Jo Callis,Phil Oakey,Philip Adrian Wright][produced by The Human League,Chris Thomas,Hugh Padgham]
Louise /The signHuman League11.198413[10]-Virgin VS 723[written by Jo Callis,Phil Oakey,Philip Adrian Wright][produced by The Human League,Chris Thomas,Hugh Padgham]
HumanHuman League08.19868[8]1[1][20]Virgin VS 880[written by James Harris III,Terry Lewis][produced by Terry Lewis,Jimmy Jam]
I need your lovingHuman League11.198672[2]44[11]Virgin VS 900[written by Herman Davis/Dave Eiland/Jimmy Jam/Terry Lewis/Langston Richey/Danny Williams][produced by Terry Lewis,Jimmy Jam]
Love is all that matters/Love you too muchHuman League09.198841[5]-Virgin VS 1025[written by James Harris III,Terry Lewis][produced by Terry Lewis,Jimmy Jam]
Heart like a wheelHuman League08.199029[5]32[11]Virgin VS 1262[written by Jo Callis,Eugene Reynolds][produced by Martin Rushent]
Soundtrack to a GenerationHuman League11.199077[2]-Virgin VS 1303[written by Philip Oakey, Neil Sutton][produced by Bob Kraushaar]
Tell me whenHuman League01.19956[16]31[12]East West YZ 882[written by Phil Oakey,Paul Beckett][produced by Ian Stanley]
One man in my heart/These are the daysHuman League03.199513[12]-East West YZ 904[written by Phil Oakey/Neil Sutton][produced by Ian Stanley]
Filling up with heavenHuman League06.199536[12]-East West YZ 944[written by Phil Oakey/Ian Stanley][produced by Ian Stanley]
Don' t you want me[remix]Human League10.199516[11]-Virgin VS 1557[written by Jo Callis/Phil Oakey/Philip Wright][produced by Martin Rushent/Human League]
Stay with me tonightHuman League01.199640[4]-East West EW 20[written by Phil Oakey, Ian Stanley][produced by Ian Stanley]
All i ever wanted/TranquilityHuman League07.200147[2]-Papillon BTFLYS 0012[written by Phil Oakey, Sutton][produced by Toy]



Albumy
Tytuł WykonawcaData wydania UK US Wytwórnia

[UK] 		Komentarz
TraveloqueHuman League05.198016[42]-Virgin V 2160[gold-UK][produced by Human League,The/John Leckie/Richard Manwaring]
ReproductionHuman League08.198149[23]-Virgin V 2133[gold-UK][produced by Colin Thurston/Human League]
DareHuman League10.19811[4][77]3[38]Virgin V 2192[gold-US][3x-platinum-UK][produced by Human League/Martin Rushent]
Love and dancingThe League Unlimited Orchestra09.19824[53]135[7]A&M; 3209 [US][platinum-UK][produced by Martin Rushent]
Fascination!Human League06.1983-22[29]A&M; 2501 [US][produced by Human League/Martin Rushent]
HysteriaHuman League05.19843[18]62[13]Virgin V 2315[gold-UK][produced by Chris Thomas/Hugh Padgham]
CrashHuman League09.19867[6]24[25]Virgin V 2391[gold-UK][produced by Jimmy Jam/Terry Lewis]
Greatest hitsHuman League11.19883[55]-Virgin HLTV 1-
Romantic?Human League09.199024[2]-Virgin V 2624[produced by Mark Brydon/Robert Gordon/Martin Rushent/Timm Baldwin/Bob Kraushaar]
Greatest hitsHuman League09.199428[19]-Virgin HLCD 1[produced by Mark Brydon/Robert Gordon/Martin Rushent/Timm Baldwin/Bob Kraushaar]
OctopusHuman League01.19956[21]-East West 4509987502[gold-UK][produced by Ian Stanley]
SecretsHuman League08.200144[2]-Papillion BTYFLYCD 0019[produced by Ian Stanley]
Dare/Love & DancingHuman League11.2002200[1]-Virgin CDVX 2192
The very best of...Human League09.200324[5]-Virgin HLCDX 2[SILVER-uk][produced by Chris Hughes/Chris Thomas/Colin Thurston/Fred Maher/Hugh Padgham/Human League/Ian Stanley/Jimmy Jam/John Leckie/Martin Rushent/Terry Lewis]
CredoHuman League04.201144[2]-Wall Of Sound WOS 085 [produced by Phil Oakey/Robert Barton/Jarrod Gosling/Dean Honer/I Monster]
A Very British Synthesizer GroupHuman League12.201690[1]-Virgin 5702586 -



Autor: o Brak komentarzy:
Etykiety: ,
Subskrybuj: Komentarze (Atom)