Z archiwum...rocka

niedziela, 18 lutego 2018

Pravda

Pravda to francuski zespół electro-punkowy z Paryża . Duet jest popularny wśród fanów rocka i minimal electro , faworyzując prosty i bezpośredni styl muzyki. Ich nazwa pochodzi od rosyjskiego terminu Prawda,w francuskim Vérité . Odnosi się również do słynnej gazety z lat 1918-1991 .

Początki grupy mają miejsce latem 2002 roku , na spotkaniu Maca, muzyka o bardzo silnym stylu, oraz Sue, studentki Sciences Po w Paryżu . Oboje godzą się na odrzucenie "muzyki supermarketów" . Sue rozpoczyna naukę gry na basie, która kończy klasyczny trening fortepianowy . W następnym roku, w 2003 r. , decydują się na sformowanie "Prawdy" .Na grupę wpływ mają grupy środowisk tak różnych jak The Stranglers, AC / DC, Trust, Police lub inni przedstawiciele nowej fali.

Duet zaczyna od coverów Buzzcocks , a następnie nagrywa muzykę, "która sprawia, że chcesz headbanger , coś bezpośredniego i zabawnego". Również w swoim debiucie grali jako support Placebo , dzięki spotkaniu z Christophem Davy, szefem Radical Productions . Grają również na koncertach grup takich jak Déportivo , Robots in Disguise , The Go! Team , The Kills , The Bravery i Indochina .

Ich pierwsza EP-ka w formatach CD i winylowych, zatytułowana Tu es au ouest , została opublikowana w listopadzie 2005 r. w wytwórni Le Chinois. Ich pierwszy studyjny album " À l'ouest" ukazał się w marcu 2007 roku . Charakteryzuje się elementami electro-trashu i minimal . Sue następnie opuszcza grupę w tym samym roku . W 2008 roku wydali drugi album studyjny pod tytułem Body Addict .

W 2009 roku Mac ponownie powołuje grupę, przemianowaną na "Pravda 2.0" , z nową wokalistką NIN4 (była gwiazda X Nina Roberts ) .

Albumy

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

A L'ouest

Pravda

03.2007

172[1]

Le Chinois LE CHIN03

Preface

Preface jest francuskim zespołem muzycznym powstałym w 1985 roku z członkami Manu Katché jako wokalista i perkusista, Jean-Yves D'Angelo (klawisze, wokal) i Kamil Rustam (gitara i wokal). Zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Phonogram i wydał debiutancką EP-kę Palace Hotel dla swojego oddziału Anya .Następnie wydali album Un jour un une heure.
Zespół współpracował także przy ścieżce dźwiękowej do filmu Black Mic Mac 2.W 1988r roku Preface rozwiązał się po trzech latach działalności, a członkowie zespołu kontynują kariery solowe.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Palace hôtel-Palace hôtel (instrumental)

Preface

10.1986

94[1]

Anya Production / Phonogram 884 584-7

[written by Kamil Rustam / Manu Katché / Jean-Yves D’Angélo]

Presence

Chwytliwe melodie dobrze się sprawdzają,ta prawda pochodzi prosto ze szkoły Beatlesów . Kiedy w 1969 roku, po wyprodukowaniu albumu Eddy Mitchella, Mitchellville, Jean-Louis Desumeur zdecydował się założyć zespół, zwrócił się do piosenkarza Patrice Raisona, bardziej znanego jako Erick Saint Laurent, aby został wokalistą grupy. Trzy lata u jego boku jako basisty w adaptacji repertuaru Beatlesów ułatwiły kontakt! Wraz z nim i siedmioma innymi muzykami Presence wydała 45-tkę dla serii "Pop Music" wytwórni Vogue.

W 1970 roku Erick Saint Laurent i Jean-Louis Desumeur nagrali " Good bye hope " z Richardem Antony. Niepowodzenie tego pierwszego składu rodzi drugą drużynę Presence . W 1971 r. Odnotowano nowe single nagrane przez Daniela Darrasa i Daniela Baudona, do których dołączyli Michel Cohen (Bass), Alain Crepin (gitara) i Daniel Balavoine. Dwa tytuły " Le jour s’est levé" i "La lumière et la folie " zostały napisane przez Daniela Balavoine'a . W maju 1972 r. piosenkarz kontynuował solową przygodę. Pozostaje w Vogue, a zespół podpisuje kontrakt z Warner Bros. Repertuar Presence sprowadziłby się do dwóch singli? Nie! Jean-Louis Desumeur spotyka Alaina Crépina, Daniela Darrasa i Daniela Baudona i nagrywa z zespołem album w 1973 roku.

Jean-Louis Desumeur i Daniel Darras wspólnie wydali album " Temps " w 1975 roku w tym samym duchu, co Presence. Nowy album " Darras & Desumeur " w 1979 roku. Jean-Louis Desumeur będzie również uczestniczył w rozwoju słynnej metody gitarowej Marcela Dadi. Zmarł w 1992 roku.

Daniel Darras i Daniel Baudon towarzyszą Danielowi Balavoine . Obaj są także członkami Frogeaters, grupy rhythm'n'bluesowej. W latach 70-tych Daniel Darras komponował muzykę erotycznych filmów, nawet porno. Ponownie jest członkiem Frogeaters w 2004 roku, gdzie znajduje się Erick Barmy, były chórzysta Johnny Hallyday'a.

Single

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Komentarz

Si tu passes par chez moi-Chante chante

Presence

06.1973

59[8]

Warner Bros / WEA 16 288

[written by Darras - Baudoin - Crepin - Desumeur]

Gerard Presgurvic

Gerard Presgurvic (ur.1953r) to muzyk i piosenkarz francuski. Odniósł wielki sukces, jako aktor w 1980 roku w filmie Détective i jako kompozytor utworem Chacun fait (c’qu'il lui plaît), wykonywanym przez grupę Chagrin .

Jest autorem lub współautorem wielu albumów Patricka Bruela: Marre de cette nana-la`; Comment ça va pour vous; Casser la voix puis Qui a le droit. Następnie Presgurvic pisze i komponuje dla wielu znanych wykonawców jak Elsa, Florent Pagny, Henri Salvador, a obecnie Mireille Mathieu: La solitude i Liane Foly: On a tous le droit et Vivre.

Skomponował muzykę do wielu filmów, filmów telewizyjnych i seriali telewizyjnych, takich jak Pause Café, Commissaire Moulin , La Vérité si je mens. Odniósł wielki sukces w 2001 roku z musicalem Romeo i Julia, od nienawiści do miłości.
Jest także autorem adaptacji powieści Margaret Mitchell, Przeminęło z wiatrem jako musicalu z córką, Laurą Presgurvic w roli Scarlett O'Hara.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
*Détective*-Il faut creuser	Gerard Presgurvic	01.1983	69[16]	-	-	-	-	-	-	-	Polydor 2057 015	[written by Gérard Presgurvic - A. Martin / Gérard Presgurvic ]
*Explication*-Vacances a` Cannes	Gerard Presgurvic	04.1988	65[1]	-	-	-	-	-	-	-	Carre`re 14316	[written by Gérard Presgurvic]

Laura Presgurvic

Laura Presgurvic , ur. 25 lipca 1985, jest francuską piosenkarką i aktorką. To córka Gérarda Presgurvica.

Postanawia przerwać naukę w wieku 16 lat, aby poświęcić się pasji muzycznej i zostać śpiewaczką. Młoda dama bierze lekcje śpiewu, aby się poprawić.

Podczas gdy jej ojciec uruchamia castingi do swojego nowego musicalu "Autant en emporte le vent" , młoda kobieta rozpoczyna przesłuchania, aby uzyskać rolę Scarlett O'Hara . Jako córka producenta, Laura ma problemy z przesłuchaniem. Otrzymuje jednak rolę na końcu castingów. Ma zaledwie 17 lat.

Pod koniec tej przygody wyjeżdża z Paryża do Stanów Zjednoczonych, a dokładniej do "New York Films Academy", skąd powraca z większą znajomością języka angielskiego. Kontynuuje szkolenie w Paryżu, Cours Florent.

Po dwuletnim doświadczeniu w teatrze z "Ravage" Charlesa Schatzmanna i "Chat en poche" Georgesa Feydeau, została wybrana przez Oliviera Macé i Jean-Pierre'a Dravel do grania w "Les demoiselles d'Avigon".

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Fra	Szwa	Ger	Dan	Hol	Aut	Sve	Ita	Wytwórnia	Komentarz
Nous N'sommes Pas	Laura Presgurvic	06.2003	69[13]	-	-	-	-	-	-	-	M6 510 055-5	[written by Gérard Presgurvic]
Libres	Laura Presgurvic	04.2003	87[5]	-	-	-	-	-	-	-	Warner 510 052-5	[written by Gérard Presgurvic]

Jacques Prevert

JACQUES PREVERT - (ur. 4 lutego 1900 w Neuilly-sur-Seine; zm. 11 kwietnia 1977 w Omonville-la-Petite) – francuski poeta, twórca dialogów filmowych i scenarzysta. Jego twórczość powiązana jest z surrealizmem i absurdyzmem – był członkiem Colle`ge de pataphysique, elitarnej grupy francuskich twórców, zajmującej się studiami patafizycznymi i skupiającej osobowości takie jak Eugene Ionesco, Boris Vian czy René Clair.

W 1953 osiągnął w tym szacownym klubie godność Satrapy. Poezja była dla niego "językiem, który śpiewa" (la langue qui chante). Pisał o życiu codziennym, miłości, Paryżu, często w formie piosenek lub wierszy nadających się do bezpośredniej adaptacji jako teksty piosenek. Do niektórych z nich dopisano muzykę – zrobili to m.in. Joseph Kosma, Christiane Verger oraz Hanns Eisler. Powstałe w ten sposób piosenki wykorzystywali w swoich repertuarach Yves Montand i Édith Piaf. Wielkim przebojem i standardem stała się piosenka Les Feuilles Mortes z muzyką Kosmy i pierwotnym wykonaniem Montanda w filmie Les Portes de la Nuit.
Polski przekład, autorstwa Jeremiego Przybory, nosi tytuł Jesienne liście i był wykonywany m.in. przez Krystynę Jandę. Angielska wersja tego standardu to Autumn Leaves. Od ok. 1928 roku Prévert tworzył także scenariusze i dialogi filmowe – m.in. do filmów w reżyserii Marcela Carné, Paula Grimault oraz swojego brata Pierre'a. Wiele z jego wierszy zaliczane jest do lektury podstawowej we francuskich szkołach. Niektóre, np. Page d'écriture wykorzystywane są często w podręcznikach do nauki języka francuskiego. 12 października 1948 roku wypadł z okna i w rezultacie doznanych urazów spędził kilka dni w stanie śpiączki. Spowodowało to u niego poważne następstwa neurologiczne. Życie spędził w Paryżu i wiosce Omonville-la-Petite na przylądku La Hague, na północy Francji, gdzie mieści się obecnie jego muzeum. Był nałogowym palaczem. Zmarł na raka płuc.

Albumy

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Fra

Szwa

Ger

Dan

Hol

Aut

Sve

Ita

Wytwórnia

Inventaire

Jacques Prevert

04.2007

170[1]

Vogue CLVLX 223

Moby

Właśc. Richard Melville Hall, ur. ok. 1966 r. w Nowym Jorku. Jego przezwisko bierze się stąd. że podobno jest potomkiem autora słynnej opowieści o Moby Dicku, Hermana Melville'a. Mobyjest DJ-em, chrześcijaninem, wegetarianinem i absolwentem wydziału filozofii -a to jeszcze nie koniec jego ekstrawagancji. Nie jeździ w ogóle samochodem ze względu na zanieczyszczenie środowiska i nie chce pozostać anonimowy, jak to jest w zwyczaju DJ-ów undergroundowych. "Odkryła" go nowojorska wytwórnia płytowa Instinct. W 1991 r. wylansował nagranie "Go", wykorzystujące sampel tematu muzycznego telewizyjnego serialu "Twin Peaks"; dotarło ono do Top 10. Utwór mógł się podobać zwłaszcza odbiorcom o lekko perwersyjnych gustach, ale singel "I Feel It"/"Thousand", wydany w 1993 r.. był jeszcze bardziej niezwykły. Drugi z zawartych na nim utworów wszedł do "Księgi rekordów Guinnessa" jako najszybszy w historii utwór muzyczny -w szczytowym momencie tempo dochodzi do 1015 bpm. Jest to typowy objaw niefrasobliwego podejścia Moby'ego do muzyki.
W młodości był on członkiem hardcore'owego punkowego zespołu Vatican Commandos; potem zastępował wokalistę grupy Flipper, gdy ten trafił do więzienia. Przygoda Moby'ego z muzyką taneczną zaczęła się w połowie lat 80-tych "Coś mnie do [muzyki tanecznej] przyciągało; zacząłem o niej czytać, chodzić do klubów. Muzyka house jest dla mnie jakby syntezą całej ery punka". Kupił tani, używany sprzęt nagraniowy, a na kwaterę główną wybrał sobie starą fabrykę (dawne więzienie), w nowojorskiej dzielnicy włoskiej znanej jako "Małe Włochy".
Do swej muzyki tanecznej wprowadził elementy rockowe: podczas ceremonii wręczenia nagród DMC/Mixmag za rok 1992 symbolicznie roztrzaskał keyboard na koniec swego występu. W 1993 r. podpisał kontrakt ze znaną niezależną wytwórnią Mute. Album Ambient stanowił zbiór nigdy wcześniej nie wydanych utworów, powstałych w latach 1988-1991, była to muzyka nastrojowa. Na płycie Story So Far zebrano nagrania, które Moby zrealizował dła wytwórni Instinct Records.
W roku następnym ukazał się "Hymn", transcendentalno-religijny epos techno; poza wersją oryginalną powstał miks (35 min.) i remiks autorstwa Laurenta Gamiera. Sam Moby Także remiksował utwory innych wykonawców, m.in. Briana Eno, grupy LFO ("Tan Ta Ra"), duetów Pet Shop Boys i Erasure ("Chorus"), grupy Orbital ("Speed Freak"), zespołu Depeche Mode, a nawet Michaela Jacksona.
Kolejne single Moby'ego -"Feeling So Real", "Everytime You Touch Me" i "Into The Blue" oraz album Everything Is Wrong podążały wyraźnie w stronę techno popu. Królowały na listach przebojów, jednak powodowały, że niegdyś zagorzali fani zaczęli się go wypierać.
Gdy wydawało się. że Moby dołączy wkrótce do grup pokroju 2 Unlimited, czy Capella. Zaskoczeniem okazał się A Tribute To Joy Division z 1995 r., w którym artysta ukazał swoje nowe oblicze. W towarzystwie młodych grup gitarowych zaprezentował własną wersję kompozycji "New Dawn Fades". Hall posunął się dalej, jako Moby (czemu nie wymyślił sobie nowego pseudonimu) zerwał całkowicie ze sceną techno. Zaczął występować na festiwalach rockowych, nagrał płytę Animal Rights, która dzieli jedną półkę w sklepach z zespołami metalowymi np. z Ministry.
Od początku działalności Hall używa także pseudonimu Voodoo Child. Po bardzo udanych wczesnych singlach (z okresu "Go") np. "UHF". kolejne wydawał dla firmy Nova Mute ("Demons/Horses" " dwa dwudziestominutowe, znakomite nagrania techno). Po kilku następnych, w 1996 r. równolegle z Animals Rights Moby'ego ukazał się album End Of Everything podpisany właśnie pseudonimem Voodoo Child.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Go	Moby	07.1991	10[10]	-	Outher Rhythm FOOT 15	[written by Richard Hall][produced by Moby][18[9].Hot Disco/Dance;Instinct 237 12"]
Drop A Beat	Moby	06.1992	-	-	-	[written by Richard Hall][produced by Richard M. Hall][6[12].Hot Disco/Dance;Instinct 240 12"]
Next Is The E	Moby	12.1992	-	-	-	[written by Moby][produced by Moby][8[13].Hot Disco/Dance;Instinct 247 12"]
I feel it/Thousand	Moby	06.1993	38[3]	-	Equator AXIS 001	[written by Moby][produced by Moby]
Move	Moby	09.1993	21[5]	-	Mute CDMUTE 158	[written by Moby][produced by Moby][1[1][13].Hot Disco/Dance;Elektra 61 568 12"]
Hymn	Moby	05.1994	31[3]	-	Mute CDMUTE 161	[written by Moby][produced by Moby][10[12].Hot Disco/Dance;Elektra [promo] 12"]
Feeling so real	Moby	10.1994	30[8]	-	Mute CDMUTE 173	[written by Moby][produced by Moby][9[11].Hot Disco/Dance;Elektra 66 180 12"]
Every time you touch me	Moby	02.1995	28[12]	-	Mute CDMUTE 176	[written by Moby][produced by Moby][17[10].Hot Disco/Dance;Elektra 66 154 12"]
Into the blue	Moby	06.1995	34[7]	-	Mute CDMUTE 179	[written by Moby/Gosse][produced by Moby]
That' s when i reach for my revolver	Moby	09.1996	50[4]	-	Mute 184	[written by Clint Conley][produced by Moby][oryginalnie nagrana przez Mission Of Burma]
Bring Back My Happiness	Moby	09.1995	-	-	-	[written by Moby][produced by Moby][10[12].Hot Disco/Dance;Elektra 66 096 12"]
James Bond theme	Moby	11.1997	8[13]	-	Mute CDMUTE 210	[written by Monty Norman][produced by Moby][z filmu z Jamesem Bondem-"Tomorrow never dies"]
Honey	Moby	08.1998	33[6]	-	Mute CDMUTE 218	[written by Moby][produced by Moby][sample z "Sometimes"-Bessie Jones]
Run on	Moby	05.1999	33[5]	-	Mute CDMUTE 221	[written by Moby][produced by Moby]
Bodyrock	Moby	07.1998	38[8]	-	Mute CDMUTE 225	[written by Moby/Robinson[produced by Moby][6[14].Hot Disco/Dance;V2 27 599 12"][sample z "Love rap"-Spoony G and The Treacherous]8
Why does my heart feel so bad	Moby	10.1999	16[29]	-	Mute CDMUTE 230	[silver-UK][written by Moby][produced by Moby]
Why Can't It Stop?	Moby	12.1999	-	-	-	[written by Moby][produced by Moby][47[3].Hot Disco/Dance;Edel America [promo] 12"]
Natural blues	Moby	03.2000	11[11]	75[1].Hot 100 Singles Sales	Mute CDMUTE 251	[written by Moby][produced by Moby][11[12].Hot Disco/Dance;V2 27 639 12"][sample z "Trouble so hard"-Vera Hall]
Porcelain	Moby	06.2000	5[13]	-	Mute CDMUTE 252	[silver-UK][written by Moby][produced by Moby][14[10].Hot Disco/Dance;V2 27 650 12"][piosenka z filmu "The beach"]
South side	Moby feat Gwen Stefani	12.2000	-	14[32]	V2 27665 [US]	[written by Richard Hall][produced by Moby][16[10].Hot Disco/Dance;V2 27 676 12"]
We are all made of stars/Landing	Moby	05.2002	11[13]	-	Mute 268	[written by Moby][produced by Moby][14[10].Hot Disco/Dance;V2 27 745 12"]
Extreme ways/Love of strings	Moby	08.2002	39[35]	-	Mute 270	[written by Moby][produced by Moby][12[12].Hot Disco/Dance;V2 91 204 12"]
In this world/Piano & strings	Moby	11.2002	35[2]	-	Mute 276	[written by Moby][produced by Moby][18[14].Hot Disco/Dance;V2 27 771 12"]
Lift me up	Moby	03.2005	18[16]	-	Mute MUTE 340	[written by Moby][produced by Moby]
Spiders	Moby	06.2005	50[3]	-	Mute MUTE 350	[written by Moby][produced by Moby]
Slipping Away	Moby feat. Alison Moyet	02.2006	53[5]	-	Mute MUTE 365	[written by Moby][produced by Moby]
New York New York	Moby feat. Debbie Harry	11.2006	43[6]	-	Mute MUTE 371	[written by Moby][produced by Moby]
Disco Lies	Moby	09.2008	140[1]	-	Mute MUTE 407	[written by Moby][produced by Moby]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [UK]	Komentarz
Everything is wrong/Mixed and remixed	Moby	03.1995	21[16]	-	Mute STUMM 130	[gold-UK][produced by Moby]
Animal rights	Moby	10.1996	38[2]	-	Mute STUMM 150	[produced by Moby]
I like to score	Moby	11.1997	54[5][07.2000-reissue]	-	Mute STUMM 168	[produced by Moby]
Play	Moby	05.1999	1[5][201]	38[94]	Mute STUMM 172	[produced by Moby][2x-platinum-US][6x-platinum-UK]
Mobysongs [1993-1998]	Moby	08.2000	-	137[8]	Elektra 62 554 [US]
Play /The B-sides	Moby	11.2000	24[5]	165[2]	Mute LCDSTUMM 172	[produced by Moby]
18	Moby	05.2002	1[1][71]	4[18]	V2 27127	[gold-US][platinum-UK]
Hotel	Moby	04.2005	8[12]	28[8]	V2 27 243	[gold-UK][produced by Moby]
Go - The Very Best Of Moby	Moby	11.2006	23[11]	168[1]	Mute CDMUTEL 14	[gold-UK][produced by Moby]
Last Night	Moby	05.2008	28[4]	29[5]	Mute CDSTUMM 275	[produced by Moby]
Wait for Me	Moby	07.2009	44[4]	28[3]	Little Idiot IDIOT 001	[produced by Moby]
Destroyed	Moby	05.2011	35[3]	69[1]	Little Idiot IDIOT 010	[produced by Moby]
Innocents	Moby	10.2013	35[2]	66[2]	Little Idiot IDIOT 24	[produced by Moby,Mark 'Spike' Stent]

sobota, 17 lutego 2018

Metroplex

Wytwórnia fonograficzna, należąca do Juana Atkinsa z Detroit (USA). Jej nakładem ukazało się kilka z jego najlepiej znanych utworów, firmowanych przez Model 500 („No UFO’s”, „The Chase”, „Off To Battle”, „Interference”).
W latach 90. Metroplex działa jako filia firmy Submerge, kierowanej przez "Mad” Mike’a Banksa. Atkins poświęcił dużo czasu, by nakładem Metroplex wydawać nagrania młodych talentów. „Wielu ludzi zachowuje wszystko dla siebie -to jest chyba taki przejaw chciwości, im mniej masz, tym więcej to dla ciebie znaczy. Takie myślenie bardzo ogranicza: Uważam, że ci, którzy mają takie podejście, tracą szerszą perspektywę. Nie będą się rozwijać”.
W katalogu Metroplex znaleźć można także kilka singli innych artystów, np. Kreem „Triangle Of Love”, Part Race „Flinstones” czy Interface „M.C.D.J.” i Low Res „Amuck”.

Love Spit Love

Love Spit Love to alternatywny zespół rockowy założony w 1992 roku przez wokalistę Richarda Butlera w latach 90-tych XX wieku członka Psychedelic Furs.

Kiedy Psychedelic Furs zawiesił działalność w 1992 r., Richard Butler skontaktował się z gitarzystą Richardem Fortusem , którego zespół, Pale Divine, był prekursorem amerykańskiej trasy Psychedelic Furs. Obaj zaczęli współpracować nad tym, czego Butler spodziewał się, że stanie się jego pierwszą solową płytą. Duet zwerbował perkusistę Franka Ferrera do pomocy przy opracowaniu materiału. W miarę kształtowania się piosenek, Butler zdecydował się przenieść projekt do nowego zespołu.Nazwa zespołu została zaczerpnięta z wystawy performance w Nowym Jorku w 1991 roku, w której trzy nagie pary (o różnej orientacji seksualnej) otwarcie angażowały się w uczucia. Wydarzenie było pomysłem Kelly Cutrone i jej męża Ronnie Cutrone , artystki, która ściśle współpracowała z Andy Warholem; wydarzenie miało na celu protest przeciwko rządowej cenzurze "nieprzyzwoitej" muzyki i sztuki.

Aby nagrać swój debiutancki album, zespół dokoptował brata Butlera,) Tima, by uzupełnić bas. (Butler napisał także sześć piosenek na tym albumie.) Ukończony autorski album został wydany w sierpniu 1994 roku w Imago Records. Główny singiel albumu "Am I Wrong" został ciepło przyjęty w alternatywnym radiu i MTV . (Piosenka ostatecznie pojawiła się na ścieżce dźwiękowej do filmu Angus z 1995 roku, z marszową grupą (Warren Township Marching Blue Devils of Gurnee, Illinois) dodaną do podkładu).

Richard Butler i Fortus odbyli serię promocyjnych koncertów w połowie 1994 roku, występując akustycznie. Na koniec 1994 roku zespół dokoptował basistę Lonnie Hillyera. Jesienne tournee obejmowało występ w The Jon Stewart Show , gdzie zespół wykonał swój drugi singiel "Change in the Weather".

Pod koniec 1995 roku zespół skontaktował się z kierownikiem muzycznym filmu The Craft , który zapytał, czy zespół mógłby nagrać cover The Smiths " How How Is Now? ". Po początkowej niechęci zespół nagrał piosenkę, która została wydana jako singiel z soundtracku filmowego w 1996 roku. Kilka lat później Warner Bros ponownie wykorzystał cover zespołu jako piosenkę przewodnią dla serialu telewizyjnego Charmed .

Przez większość 1995 i 1996 zespół znalazł się w niepewnej sytuacji ze swoją wytwórnią. Imago Records, która została założona jako spółka joint venture między Terry Ellisem i BMG , straciła umowę dystrybucyjną z BMG pod koniec 1994 roku. Ellis zachował kontrakty dla zespołów wytwórni i miał nadzieję znaleźć nowego dystrybutora. Jednak do roku 1996 wytwórnia zbankrutowała, pozostawiając zespół do znalezienia innej firmy. W tym samym roku Love Spit Love podpisał kontrakt z Maverick Records . W międzyczasie Chris Wilson zastąpił Hillyera na basie.

Drugi album zespołu, Trysome Eatone , został wydany w sierpniu 1997 roku. Album zrodził dwa single "Long Long Time" i "Fall on Tears".

Po trasie koncertowej, Love Spit Love spędziła resztę lat 90-tych bezczynnie, zanim ogłosiła nieokreśloną przerwę w 2000 roku. W tym roku Psychedelic Furs zdecydował się na reformę, wraz z dołączeniem Fortusa i Ferrera do zreformowanego składu. Fortus później spędził czas jako gitarzysta wspierający dla Neny i obecnie jest członkiem Guns N 'Roses wraz z Ferrerem.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Am I Wrong	Love Spit Love	09.1994	-	83[10]	Imago 25 073	[written by R. Butler, T. Butler][produced by Dave Jerden]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Love Spit Love	Love Spit Love	10.1994	-	195[1]	Imago 21 030	[produced by Dave Jerden]

Lovers

Alden Bunn (aka Tarheel Slim )-ur. 24.09.1924r Bailey,Płn. Karolina-zm. 21.08.1977r Nowy Jork, nagrywał praktycznie w każdym powojennym gatunku muzycznym, jaki można sobie wyobrazić. Lowdown blues, gospel, R & B, duety poppish, a nawet rockabilly nie były poza sferą jego zainteresowań. Jednak soul był pierwszą miłością Bunna . Będąc jeszcze w Północnej Karolinie na początku lat 40-tych, gitarzysta pracował z Gospel Four, a potem Selah Jubilee Singers , który nagrywał dla wytwórni Continental i Decca. Bunn i Thurman Ruth odeszli w 1949 roku, by stworzyć własną grupę, Jubilators . Podczas jednego dnia w Nowym Jorku w 1950 roku nagrywali dla czterech wytwórni pod czterema różnymi nazwami!

Jedną z nich była Apollo, który przekonała ich, by zwrócili się ku świeckiej muzyce. Wówczas powstał Larks , jedna z najwcześniejszych grup wokalnych R & B, których melodyjne wczesne płyty z Apollo z lat pięćdziesiątych zaliczają się do najlepszych w tym czasie. Bunn zaśpiewał na kilku swoich bluesowych pozycjach ("Eyesight to the Blind"), a także wykonał dwie własne sesje dla firmy w 1952 roku pod nazwą Allen Bunn . Bunn również śpiewał z inną grupą wokalną R & B, The Wheels . Razem z przyszłą żoną, Anną Sanford , Bunn nagrał jako The Lovers ; "Darling It's Wonderful", ich duet z 1957 roku dla Aladdin's Lamp, cieszył się sporą popularnością. ( Ray Ellis wykonał aranżację.)

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Darling It's Wonderful/Gotta Whole Lot Of Lovin' To Do	Lovers	08.1957	-	48[9]	Lamp 2005	[written by Henry Coger][15[1].Country Chart]
It's Too Late/Security	Tarheel Slim/Little Ann	08.1959	-	-	Fire 1000	[written by Bunn, Tobinson][20[8].Country Chart]

Loverboy

Grupa założona w 1980 r. w Toronto (Kanada) przez Mike’a Reno (śpiew), Paula Deana (gitara), Douga Johnstona (klawisze), Scotta Smitha (bas) i Matthew Frenette’a (perkusja). Reno występował wcześniej z Moxy, a Dean i Frenette byli członkami Sweetheart, zespołu grającego melodyjnego, komercyjnego rocka.

Wkrótce po powstaniu Loverboy podpisał kontrakt z CBS Records. W studio, przy udziale producenta Bruce’a Fairbairna, nagrali swój debiutancki album Loverboy, który miał być ich znakiem rozpoznawczym przez następne lata. Zawierał melodyjnego hard rocka w amerykańskim stylu, z niewielkimi elementami reggae i jazzu. Dzięki przebojowym singlom „Turn Me Loose” i „The Kid Is Hot Tonite”, longplay zdobył status „platynowej płyty”.

W 1981 roku, po długim tournee, Loverboy znów znalazł się w studio, ponownie z Fairbairnem, by nagrać album Get Lucky. Rzeczywiście był on szczęśliwy, tak jak sugerował tytuł, gdyż dostał się na listy przebojów, a jego sprzedaż przekroczyła dwa miliony egzemplarzy. Do tego niewątpliwego sukcesu przyczyniło się powodzenie na listach przebojów utworu „Working For The Weekend”. Jedynym miejscem, gdzie zespołowi się nie powiodło, była Europa. Po kolejnej serii koncertów Fairbairn wyprodukował w 1983 r. następny album formacji Keep It Up, a pochodzący z niego singel ,Flot Girls In Love” natychmiast wszedł na listy przebojów. Longplay był „multiplatynowym” sukcesem.

Charakterystyczna dla grupy Loverboy odmiana melodyjnego rocka stała się w tym czasie wyrafinowaną sztuką. Sukces albumu zapewnił zespołowi uznanie przez następne dwa lata niemal wszędzie, ale znów nie w Europie. Podczas nagrywania kolejnej płyty Lovin ’ Every Minute Of It dołączył do nich Tom Allom, znany z producenckiej współpracy z Judas Priest. Owocem tego związku było ostrzejsze brzmienie, które niestety spowodowało, iż longplay okazał się najsłabszym w karierze grapy. Mimo to i tak rozszedł się w nakładzie ponad miliona egzemplarzy. Tytułowy utwór wydany jako singel - skomponował Robert John „Mutt” Lange, producent Def Leppard.

Choć tymczasem Fairbairn zdobył sławę podczas współpracy z Bon Jovi, zgodził się jeszcze raz pomóc muzykom z Loverboy. Został producentem albumu Wildside, który ukazał się w 1987 r. i pozostaje do dziś najbardziej spójną propozycją formacji. Niektóre z zawartych na nim nagrań napisali Bryan Adams, Richie Sambora i Jon Bon Jovi. Pochodzący z tego longplaya singel „Notorious” odniósł niebywały sukces i zdobył status potrójnej „platynowej płyty’’, W tym okresie Loverboy wyjechał na najdłuższy z dotychczasowych, dwuletni maraton koncertowy. Podczas dwumiesięcznej przerwy i w występach nagrali kilka utworów z producentem Bobem Rockiem, po czym wiosną 1988 r. wyruszyli na koncerty u boku grupy Def Leppard, w ramach jej europejskiego tournee.

Po zakończeniu trasy zespół wrócił do rodzinnej Kanady i do coraz bardziej niepewnej przyszłości. Dean i i Reno ogłosili swoje plany nagrywania jako soliści, i co pozostawiło resztę zespołu w zawieszeniu. W 1989 r. wytwórnia CBS wydała kompilacyjny album Big Ones, który zawierał też trzy premierowe i utwory nagrane z Bobem Rockiem. Pod koniec tego samego roku Dean wydał solową płytę Hard Core, zarejestrowaną m. ini z udziałem perkusisty Loverboy - Frenette’a i Jona Bon Jovi’ego grającego na harmonijce. Od 1989 r. Loverboy nie przejawia żadnej aktywności.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Turn Me Loose/Prissy Prissy	Loverboy	01.1981	-	35[17]	Columbia 11421	[written by Paul Dean/Mike Reno][produced by Bruce Fairbairn]
The Kid Is Hot Tonite/Teenage Overdose	Loverboy	06.1981	-	55[7]	Columbia 02068	[written by Bernard Aubin/Paul Dean][produced by Bruce Fairbairn]
Working For The Weekend/Emotional	Loverboy	11.1981	-	29[20]	Columbia 02589	[written by Paul Dean/Matt Frenette/Mike Reno][produced by Bruce Fairbairn,Paul Dean]
When It's Over/ It's Your Life	Loverboy	04.1982	-	26[15]	Columbia 02814	[written by Paul Dean/Mike Reno][produced by Bruce Fairbairn, Paul Dean]
Jump/Take Me To The Top	Loverboy	12.1982	-	101[9]	Columbia 03346	[written by B. Adams, J. Vallance, M. Reno, P. Dean, M. Frenette][produced by Bruce Fairbairn, Paul Dean]
Hot Girls In Love/Meltdown	Loverboy	06.1983	-	11[16]	Columbia 03941	[written by Paul Dean/Bruce Fairbairn][produced by Bruce Fairbairn]
Queen Of The Broken Hearts/Chance Of A Lifetime	Loverboy	09.1983	-	34[12]	Columbia 04096	[written by Paul Dean/Mike Reno][produced by Bruce Fairbairn]
Lovin' Every Minute Of It/Bullet In The Chamber	Loverboy	08.1985	-	9[21]	Columbia 05569	[written by Mutt Lange][produced by Tom Allom]
Dangerous/ Too Much Too Soon	Loverboy	11.1985	-	65[9]	Columbia 05711	[written by Bryan Adams/Jim Vallance][produced by Tom Allom, Paul Dean ]
This Could Be The Night/It's Your Life	Loverboy	01.1986	-	10[18]	Columbia 05765	[written by Jonathan Cain/Paul Dean/Mike Reno/Bill Wray][produced by Tom Allom]
Lead A Double Life/Steal The Thunder	Loverboy	04.1986	-	68[7]	Columbia 05867	[written by Paul Dean/Doug Johnson/Ted Johnson/Mike Reno/Davitt Sigerson/Bill Wray][produced by Tom Allom]
Heaven In Your Eyes/Friday Night	Loverboy	08.1986	-	12[17]	Columbia 06178	[written by Paul Dean/John Dexter/Debra Mae Moore/Mike Reno][produced by Paul Dean, John Dexter][piosenka z filmu "Top Gun"]
Notorious/Wildside	Loverboy	08.1987	-	38[14]	Columbia 07324	[written by Jon Bon Jovi/Todd Cerney/Paul Dean/Mike Reno/Richie Sambora][produced by Bruce Fairbain ]
Break It To Me Gently/Read My Lips	Loverboy	04.1988	-	97[1]	CBS 651459 7 [UK]	[written by P. Dean, M. Reno][produced by Bruce Fairbain ]
Too Hot	Loverboy	12.1989	-	84[5]	Columbia 73066	-

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Loverboy	Loverboy	01.1981	-	13[105]	Columbia 36 762	[2x-platinum-US][produced by Bruce Fairbairn]
Get Lucky	Loverboy	11.1981	-	7[122]	Columbia 37 638	[4x-platinum-US][produced by Bruce Fairbairn, Paul Dean]
Keep It Up	Loverboy	07.1983	-	7[39]	Columbia 38 703	[2x-platinum-US][produced by Bruce Fairbairn, Paul Dean]
Lovin' Every Minute of It	Loverboy	09.1985	-	13[44]	Columbia 39 953	[2x-platinum-US][produced by Tom Allom]
Wildside	Loverboy	09.1987	-	42[21]	Columbia 40 893	[gold-US][produced by Bruce Fairbairn]
Big Ones	Loverboy	12.1989	-	189[2]	Columbia 45 411	[produced by Bruce Fairbairn,Tom Allom,Bob Rock]

piątek, 16 lutego 2018

Lovelites

The Lovelites to amerykańska grupa wokalna z siedzibą w Chicago , pierwotnie składająca się z sióstr Patti Hamilton i Rozeny Petty oraz ich przyjaciółki, Barbary Peterman. W 1967 roku trio nagrywało dla lokalnej wytwórni płytowej w Chicago ,Bandera Records. W 1968 roku Peterman opuściła grupę i została zastąpiona przez Ardellę McDaniel.
Rok po zmianie składu singiel "How Can I Tell My Mom and Dad" (That I've Been Bad)" został wydany w Lock Records. Melodia, napisana przez główną wokalistkę Patti Hamilton i producentkę Clarence Johnson, opowiada o nastolatce, porzuconej przez jej chłopaka, który wyobraża sobie okropne reperkusje, kiedy opowiada rodzicom, co się stało; temat, nastoletnia ciąża, był w dalszym ciągu w dużej mierze tabu na falach radiowych, a singiel sprzedał się w liczbie 55 000 egzemplarzy na miejscu i 400 000 w całym kraju, osiągając 15 pozycję na liście Billboardu i umożliwił grupie kontrakt na nagrywanie w Uni Records,filli MCA . W tym czasie grupa przeszła jeszcze kolejną zmianę kadr, gdy Joni Berlman zastąpiła Rozenę Petty.

Dziewczyny kontynuowały współpracę z Johnson i innym producentem, Johnnym Cameronem, i wydały swój jedyny album , With Love From The Lovelites . Album nie był tak dobrze odbierany, jak poprzedni singiel grupy. Dziesiątki lat później jest czczony jako jeden z klasycznych albumów soulowych, z Windy City, produkując tak wyróżniające się single jak "Oh My Love" i "This Love Is Real".

Po odejściu z Uni w 1970r, Johnson założyła wytwórnię Lovelite, a grupa natychmiast wylansowała "My Conscience", która podobno sprzedała się w 70 000 egz w Chicago i 400 000 w całym kraju. Grupa wydała garść nowych singli we wspomnianej wytwórnii, a następnie w 1971 r. Rhonda Grayson zastąpiła Ardellę McDaniel.

W 1972 roku dziewczęta podpisały kontrakt z Cotillion Records , w którym wydały dwa single pod szyldem Patti & The Lovelites. W 1973 r. Grupa rozwiązała się.

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
How Can I Tell My Mom And Dad/ Hey! Stars Of Tomorrow	Lovelites	01.1970	-	60[10]	Uni 55181	[written by P. Hamilton, C. Johnson][produced by J. Cameron, C. Johnson][15[15].R&B Chart]
My Conscience/Man In My Life	Lovelites	01.1971	-	-	Lovelite LLR-01	[written by P. Hamilton][produced by The Keymasters][36[12].R&B Chart]

Patty Loveless

Patty Loveless (urodzona 4 stycznia 1957 r. jako Patricia Lee Ramey w Pikeville w stanie Kentucky ) jest amerykańską wokalistką country i dwukrotną laureatką nagrody Grammy w latach 90-tych, z ponad sześcioma sprzedanych milionami płyt .
Loveless dorastała w skromnych okolicznościach w małym miasteczku Pikeville w Appalachach . Jej ojciec pracował w kopalni węgla. Dzięki niemu nawiązała kontakt z country i bluegrass . Muzyka Stanley Brothers , Lester Flatt & Earl Scruggs i Billa Monroe kształtowały piosenkarkę jako dziecko. Wraz z bratem Rogerem Lovelessem pojawiła się jako duet, zanim jako nastolatka dostała możliwość śpiewania z braciami Wilburn . Poślubiła perkusistę braci, Terry'ego Lovelace'a, i przeprowadziła się z nim do Północnej Karoliny w 1976 roku. Tam przez wiele lat śpiewała w miejscowym zespole coverowym i miała doświadczenia z alkoholem i narkotykami.

W 1985 roku, w tym samym roku co rozwód, nagrała swoją pierwszą kasetę demo. Przeprowadziła się do Nashville w stanie Tennessee i została wkrótce odkryta przez wytwórnię płytową MCA , która podpisała z nią kontrakt. W tym samym roku miała z Lonely Days, Lonely Nights swój pierwszy mniejszy hit na listach przebojów . W 1987 roku wydała swój debiutancki album Patty Loveless . Została wyprodukowana przez Emory Gordy, Jr., którego poślubiła w lutym 1989 roku. Przełom Patty Loveless nastąpił w 1988r po zmianie menadżera i albumie If My Heart Had Windows . Mieszanka tradycyjnych dźwięków, rock'n'rollowych fragmentów i zagranicznych kompozycji sprawiła, że wokalistka stała się popularna nie tylko wśród publiczności, ale także faworytem krytyków, którzy zaliczają ją do ruchu new-traditionalist w latach 80-tych.

Z If Me Heart Had Windows ,piosenką Steve Earle "A Little Bit in Love" i " Blue Side of Town" miała w 1988 r. swój pierwszy hit w Top10 na listach przebojów. W tym samym roku została członkiem Grand Ole Opry . W następnym roku po raz pierwszy miała przebój na pierwszym miejscu z Timber I'm Falling in Love . Towarzyszący album Honky Tonk Angel (1988) był na listach przebojów od ponad 100 tygodni, otrzymał platynę za milion sprzedanych płyt i przyniósł Chains kolejny numer jeden (1990). Do 1992 r. Loveless pozostał wierny wytwórni MCA i miał tam dziesięć najlepszych hitów. Już w tym czasie zauważyła problemy ze swoim głosem. Jesienią 1992 roku, kiedy problemy stały się ostre, wykryto tętniak na jej strunach głosowych. Loveless była operowana miesiącami bez możliwości mówienia, nie mówiąc już o śpiewaniu, mogła wznowić swoją karierę jako piosenkarka. Latem 1993 roku nagrała album " What What Feel" , który ukazał się w wytwórni Epic . Album nie sprzedawał się tak dobrze jak wcześniejsze płyty, a pierwszy singiel Blame It on Your Heart wspiął się na pierwsze miejsce.

Jej największy sukces przyszedł w 1995 roku, kiedy jej album When the Fallen Angels Fly zdobył nagrodę CMA za "Album Roku". Już po raz drugi kobieta otrzymała tę nagrodę (po Anne Murray 1984). W następnym roku ponownie została wyróżniona, tym razem jako najlepsza piosenkarka. Single You Can Feel Bad i Lonely Too Long z albumu The Trouble with the Truth były ostatnimi hitami w rankingach krajowych.

Loveless śpiewała także duety z George'em Jonesem ( You Do not Seem to Miss Me , 1997) i Vince'em Gillem ( My Kind of Woman, My Kind of Man , 1999), który dotarł do pierwszej 30-ki listy przebojów. Loveless zebrała najlepsze recenzje swojej kariery w 2001 roku za album Bluegrass Mountain Soul , który nie miał nic wspólnego ze współczesnym trendem muzyki pop w muzyce country.

W 2009 roku wydała Mountain Soul II kolejny album inspirowany bluegrass, który otrzymał nagrodę Grammy w odpowiedniej kategorii. Loveless wciąż występuje na żywo, ale nie wydała nowego albumu od 2009 roku.

Loveless to daleki kuzyn Loretty Lynn i jej siostry Crystal Gayle .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
If My Heart Had Windows/So Good To Be In Love	Patty Loveless	03.1988	-	-	MCA 53270	[written by Dallas Frazier ][produced by Emory Gordy Jr., Tony Brown][10[10].Country Chart]
A Little Bit In Love/I Can't Get You Off Of My Mind	Patty Loveless	05.1988	-	-	MCA 53333	[written by Steve Earle][produced by Emory Gordy Jr., Tony Brown][2[15].Country Chart]
Blue Side Of Town/I'll Never Grow Tired Of You	Patty Loveless	11.1988	-	-	MCA 53418	[written by Hank DeVito, Paul Kennerley][produced by Tony Brown][4[13].Country Chart]
Don't Toss Us Away/After All	Patty Loveless	02.1989	-	-	MCA 53477	[written by Maclean][produced by Tony Brown][5[14].Country Chart]
Timber I'm Falling In Love/ Go On	Patty Loveless	06.1989	-	-	MCA 53641	[written by Kostas][produced by Tony Brown][1[1][13].Country Chart]
The Lonely Side Of Love/I'll Never Grow Tired Of You	Patty Loveless	09.1989	-	-	MCA 53702	[written by Kostas][produced by Tony Brown][6[14].Country Chart]
Chains/ I'm On Your Side	Patty Loveless	01.1990	-	-	MCA 53764	[written by Hal Bynum, Bud Reneau][produced by Tony Brown][1[1][20].Country Chart]
On Down The Line/Feelings Of Love	Patty Loveless	06.1990	-	-	MCA 79 004	[written by Kostas][produced by Tony Brown][5[13].Country Chart]
The Night's Too Long/Overtime	Patty Loveless	11.1990	-	-	MCA 53895	[written by Lucinda Williams][produced by Tony Brown][20[9].Country Chart]
I'm That Kind Of Girl/Some Morning Soon	Patty Loveless	01.1991	-	-	MCA 53977	[written by Matraca Berg, Ronnie Samoset][produced by Tony Brown][5[16].Country Chart]
Blue Memories/You Can't Run Away From Your Heart	Patty Loveless	06.1991	-	-	MCA 54 075	[written by Paul Kennerley, Karen Brooks][produced by Tony Brown][22[8].Country Chart]
Hurt Me Bad (In A Real Good Way)/God Will	Patty Loveless	10.1991	-	-	MCA 54178	[written by Deborah Allen, Rafe Vanhoy][produced by Emory Gordy Jr., Tony Brown][3[13].Country Chart]
Jealous Bone/I Came Straight To You	Patty Loveless	02.1992	-	-	MCA 54271	[written by Rick Giles, Steve Bogard][produced by Emory Gordy Jr., Tony Brown][13[11].Country Chart]
Can't Stop Myself From Loving You/If You Don't Want Me	Patty Loveless	06.1992	-	-	MCA 54371	[written by Kostas, Dean Folkvord][produced by Emory Gordy Jr., Tony Brown][30[6].Country Chart]
Blame It On Your Heart/ What's A Broken Heart	Patty Loveless	04.1993	-	112[7]	Epic 74 906	[written by Harlan Howard-Kostas][produced by Emory Gordy Jr.][1[2][18].Country Chart]
Nothin' But The Wheel/Love Builds The Bridges (Pride Builds The Walls)	Patty Loveless	09.1993	-	-	Epic 77 076	[written by John Scott Sherrill][produced by Emory Gordy Jr.][20[10].Country Chart]
You Will/You Don't Know How Lucky You Are	Patty Loveless	12.1993	-	-	Epic 77 271	[written by Pam Rose, Mary Ann Kennedy, Randy Sharp][produced by Emory Gordy Jr.][6[14].Country Chart]
How Can I Help You Say Goodbye/ How About You	Patty Loveless	04.1994	-	-	Epic 77 416	[written by Burton Banks Collins, Karen Taylor Good][produced by Emory Gordy Jr.][3[15].Country Chart]
I Try To Think About Elvis/Ships	Patty Loveless	08.1994	-	115[9]	Epic 77 609	[written by Gary Burr][produced by Emory Gordy Jr.][3[17].Country Chart]
Here I Am/When The Fallen Angels Fly	Patty Loveless	12.1994	-	-	Epic 77 734	[written by Tony Arata][produced by Emory Gordy Jr.][4[16].Country Chart]
You Don't Even Know Who I Am/Over My Shoulder	Patty Loveless	04.1995	-	117[8]	Epic 77 856	[written by Gretchen Peters][produced by Emory Gordy Jr.][5[17].Country Chart]
Halfway Down/Feelin' Good About Feelin' Bad	Patty Loveless	07.1995	-	-	Epic 77 956	[written by Jim Lauderdale][produced by Emory Gordy Jr.][6[14].Country Chart]
You Can Feel Bad/Feelin' Good About Feelin' Bad	Patty Loveless	01.1996	-	-	Epic 78 209	[written by Matraca Berg, Tim Krekel][produced by Emory Gordy Jr.][1[2][18].Country Chart]
A Thousand Times A Day/ Feelin' Good About Feelin' Bad	Patty Loveless	05.1996	-	-	Epic 78 309	[written by Gary Burr, Gary Nicholson][produced by Emory Gordy Jr.][13[15].Country Chart]
Lonely Too Long/Feelin' Good About Feelin' Bad	Patty Loveless	09.1996	-	-	Epic 78 371	[written by Mike Lawler, Bill Rice, Sharon Rice][produced by Emory Gordy Jr.][1[1][18].Country Chart]
She Drew a Broken Heart	Patty Loveless	01.1997	-	-	Epic	[written by Jon McElroy, Ned McElroy][produced by Emory Gordy Jr.][4[17].Country Chart]
The Trouble with the Truth	Patty Loveless	05.1997	-	-	Epic	[written by Gary Nicholson][produced by Emory Gordy Jr.][15[12].Country Chart]
You Don't Seem to Miss Me	Patty Loveless with George Jones	05.1997	-	109[13]	Epic 78 704	[written by Jim Lauderdale][produced by Emory Gordy Jr. ][14[16].Country Chart]
To Have You Back Again	Patty Loveless	02.1998	-	-	Epic	[written by Annie Roboff, Amie Roman][produced by Emory Gordy Jr.][12[15].Country Chart]
High on Love	Patty Loveless	07.1998	-	-	Epic	[written by Kostas, Jeff Hanna][produced by Emory Gordy Jr. ][20[12].Country Chart]
Can't Get Enough	Patty Loveless	02.1999	-	96[4]	Epic	[written by Blair Daly, Will Rambeaux, Kent Blazy][produced by Emory Gordy Jr.][21[15].Country Chart]
My Kind of Woman/My Kind of Man	Vince Gill with Patty Loveless	06.1999	-	116[3]	MCA Nashville 72 107	[written by Vince Gill][produced by Tony Brown][27[9].Country Chart]
That's the Kind of Mood I'm In	Patty Loveless	07.2000	-	71[14]	Epic	[written by Rick Giles, Tim Nichols, Gilles Godard][produced by Emory Gordy Jr.][13[23].Country Chart]
The Last Thing on My Mind	Patty Loveless	02.2001	-	114[6]	Epic	[written by Craig Wiseman,Al Anderson][produced by Emory Gordy Jr.][20[16].Country Chart]
Lovin' All Night	Patty Loveless	07.2003	-	81[10]	Epic	[written by Rodney Crowell][produced by Rodney Crowell, John Leventhal][18[16].Country Chart]
On Your Way Home	Patty Loveless	12.2003	-	-	Epic	[written by Ronnie Samoset, Matraca Berg][produced by Emory Gordy, Jr.][29[12].Country Chart]

Albumy
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Up Against My Heart	Patty Loveless	09.1991	-	151[11]	MCA 10 336	[produced by Emory Gordy Jr., Tony Brown]
Only What I Feel	Patty Loveless	05.1993	-	63[45]	Epic 53 236	[platinum-US][produced by Emory Gordy Jr.]
When Fallen Angels Fly	Patty Loveless	09.1994	-	60[46]	Epic 64 188	[platinum-US][produced by Emory Gordy Jr.]
The Trouble with the Truth	Patty Loveless	02.1996	-	86[43]	Epic 67 269	[platinum-US][produced by Emory Gordy Jr.]
Long Stretch of Lonesome	Patty Loveless	10.1997	-	68[16]	Epic 67 997	[gold][produced by Emory Gordy Jr.]
Classics	Patty Loveless	04.1999	-	99[8]	Epic 69 809	[gold-US][produced by Emory Gordy Jr.]
Strong Heart	Patty Loveless	09.2000	-	126[2]	Epic 69 880	[produced by Emory Gordy Jr.]
Mountain Soul	Patty Loveless	07.2001	-	159[7]	Epic 85 651	[produced by Emory Gordy Jr.]
Bluegrass & White Snow: A Mountain Christmas	Patty Loveless	12.2002	-	172[2]	Epic 85 967	[produced by Emory Gordy Jr.]
On Your Way Home	Patty Loveless	10.2003	-	77[3]	Epic 86 620	[produced by Emory Gordy Jr.]
Dreamin' My Dreams	Patty Loveless	10.2005	-	175[1]	Epic 85 967	[produced by Emory Gordy Jr.,Justin Niebank]
Sleepless Nights	Patty Loveless	09.2008	-	86[2]	Saguaro Road	[produced by Emory Gordy Jr.]
Mountain Soul II	Patty Loveless	09.2009	-	91[4]	Saguaro Road	[produced by Emory Gordy Jr.]

Michael Rabon and Choctaw

Mike Rabon był głównym gitarzystą i głównym wokalistą grupy The Five Americans z lat 60-tych ubiegłego wieku. Był także współautorem hitów grupy takich jak "Western Union" i "I See The Light".Rabon urodził się w Port Arthur w Teksasie w kwietniu 1943 roku, ale w pierwszym roku swojego życia przeprowadził się do południowo-wschodniej Oklahomy . Jego ojciec i matka , oboje mieszkańcy Oklahomy, nauczali w małej społeczności w Oklahomie, zwanej Spencerville, z populacją około 300 osób. Tam właśnie Rabon nauczył się grać na gitarze . Do 12 roku życia dołączył do lokalnej grupy o nazwie The Buckaroos.

Po ukończeniu szkoły średniej wstąpił do rezerwy armii na 6 miesięcy w Fort Jackson w Południowej Karolinie . Po wojsku wstąpił do college'u na Southeastern State University w Durant w Oklahomie .
W college'u założył Five Americans. Zespół pierwotnie nosił nazwę The Muntineers, ale później został zmieniony na The Five Americans, by walczyć z brytyjskim napływem rock and rolla w połowie lat sześćdziesiątych. Grupa odniosła sukces, nagrywając 5 płyt : "I See The Light", "Evol Not Love", "Sound of Love", "ZipCode" i "Western Union", ostatni jako cover The Ventures , The Strangers ( Australia ), oraz The Searchers ( Anglia ), a także w filmie Vanilla Sky z Tomem Cruisem .

Mike Rabon miał później udaną karierę koncertową, wydał dwa albumy, które sprzedały się dobrze, i grał na gitarze w Tyler, Texas, popowym zespole, Gladstone, którego "A Piece of Paper" osiągnął 45 miejsce w październiku 1972 roku. Rabon później utworzył grupę Michael Rabon and Choctaw, z byłym perkusistą Five American, Jimmy Wrightem,Randy Foutsem-keyb,Jerry McDonaldem-bass. Jeden album grupy został wydany przez Uni na początku lat 70. XX wieku z dobrymi recenzjami, ale został przeoczony przez wytwórnię z powodu trudności promocyjnych i prawnych .

Po 10 latach pracy w branży muzycznej Rabon wrócił na studia i uzyskał tytuł magistra administracji . Obecnie Rabon zajmuje się technologiami edukacyjnymi w swoim rodzinnym mieście Hugo w stanie Oklahoma .

Single
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Mary Miles/California, Hollywood	Michael Rabon and Choctaw	07.1971	-	-	Uni 55289	[written by Michael Rabon][produced by Michael Rabon]
Let Your Light Shine On/Texas Sparrow	Michael Rabon and Choctaw	10.1971	-	-	Uni 55305	[written by Michael Rabon][produced by Michael Rabon]

Albums
Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Michael Rabon and Choctaw	Michael Rabon and Choctaw	.1971	-	-	Uni 73102	-

Jimmy Rabbit and The Karats

Jimmy Rabbit był wybitnym DJ'em na stacji Dallas KLIF AM 1190 z audycją, w której mieszał dźwięki British Invasion z wykonawcami z Texasu takimi jak Mouse and the Traps, Sir Douglas Quintet czy Five Americans.

Próbując swoich sił w śpiewaniu jako młody artysta rockabilly pod swoim prawdziwym nazwiskiem, Eddy Payne (Dale Payne), postanowił dokonać kolejnej próby w 1965 roku. Z pomocą przyjaciół, Rabbit wypuścił trzy dobre garażowe single z lat '65 do '67.
"Pushover" wyróżnia się porywającym rytmem i ostrą gitarą. Został wydany z trzema odmianami nazwy. Najpierw jako Jimmy Rabbit z Ronem i Deą w wytwórni Knight z żółtym labelem, w niebieskiej w tej samej wytwórni jako po prostu Jimmy Rabbit, a następnie krajowe wydanie w Southern Sound jako Jimmy Rabbit and Karats.

Strona b "Wait and See" jest bardziej mroczna i mniej chwytliwa, ale też całkiem dobra. Obie zostały napisane przez Lindsey-Kirkland-Rambo, zaaranżowane przez Boba Rambo i wyprodukowane przez Boba Sandersa.
Następnie przyszedł bluesowy "Wishy Washy Woman" z lipca 1965 r., Napisany przez Rona Price'a. "Wishy-Washy Woman" osiągnęła 31 miejsce na listach KLIF dzięki współpracy Jimmy'ego ze stacją.

Jego największy hit przyszedł w 1966 roku, z głośnym coverem "Psychotic Reaction" pod nazwą Positively Thirteen O'Clock, nagraną w studiu Robin Hood Brians w Tyler w Teksasie z członkami Mouse and the Traps:“Bugs” Hendersonem i Ronnie "Mouse " Weissem na gitarach, Kenem " Nardo" Murray'em-perkusja, basistą Davidem Stanley'em i organistą Jerrym Howellem.

Piosenki "Pushover" i "Wait and See" zostały nagrane w 1965 roku i znalazły się w filmie High Yellow . W skład zespołu weszli Bobby Rambo, Lewis Lindsey, Dea Kirkland, Rex Ludwick, Ron Boston i inni, którzy zostali dawno zapomniani!

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	UK	US	Wytwórnia [US]	Komentarz
Pushover/Wait And See	Jimmy Rabbit and The Karats	.1965	-	-	Knight 1049	[written by Lindsey, Kirkland, Rambo][produced by Bob Sanders ]
Wishy Washy Woman/My Girl	Jimmy Rabbit and The Karats	.1965	-	-	Knight 1052	-